Στα 10 χρόνια πια και είμαστε καλά! Τι άλλο να θέλουμε σ' αυτόν τον παράξενο κόσμο;

gamos6Στις 4 Απριλίου 2025, κλείσαμε δέκα (10) χρόνια παντρεμένοι, με την σύντροφο της ζωής μου, Σούλα Αργυροπούλου. Και μπήκαμε στον 11ο!

Και επειδή εκτιμούμε ότι ο γάμος, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο γεγονός που άλλαξε τις ζωές μας, θέλουμε να το θυμόμαστε, αφού εκτιμούμε ότι άξιζε το βήμα που κάναμε...

Όπως και τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας...

Και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στον κοινό δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας...

Στο μεταξύ, κάθε μέρα για μέρα, είναι για μας ξεχωριστή και την τιμούμε όπως της πρέπει, επειδή ξέρουμε καλά πως είναι Θείο Δώρο...

Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε εποχές πολύ δύσκολες και έχουμε καταφέρει να είμαστε καλά, καθώς μοιραζόμαστε πράγματα...

Ακόμα και τώρα που περνάμε μια ιδιόμορφη περίοδο, στον απόηχο της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 που μας κράτησε δυο χρόνια σε καραντίνα σπίτι μας, ή σε μια ιδιότυπη κοινωνική αποστασιωποίηση, εμείς προσπαθήσαμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα, μαζί...

Τα σχέδια, έτσι κι αλλιώς τα αφήνουμε για αργότερα, όταν φτιάξουν τα πράγματα... Μέχρι τότε μπορούμε να ζούμε με ευχάριστες αναμνήσεις από ταξίδια που προλάβαμε να κάνουμε...

Και αν το θέλει ο Ιεχωβά, τώρα που περασε το κακό, σχεδιάζουμε κι άλλα. Όσο αντέχουμε και μπορούμε!

Θέλουμε να το γιορτάσουμε λίγο διαφορετικά και... λίγο αργότερα. 2-7 Μαϊου θα πάμε εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Το ήθελε πάντα η Σούλα. Κι εγώ που την έζω ζήσει την Πόλη, πολλά χρίνια πριν, είναι όντως, ένα σταυροδρόμι πολιτισμού ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή.

Αξίζει λοιπόν και θα το τολμήσουμε! Έτσι κι αλλιώς μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους, ανθρώπους, πολιτσμούς.

Επειδή αυτό είναι κάτι που μας αρέσει και το θέλουμε, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και μας ευχαριστούν, μαζί!

Σ' αυτό το πλαίσο εντάξαμε και το ταξίδι μας στο Πήλιοβπριν μερικά χρόνια... Μια όμορφη ανάσα σε ένα μέρος που αγαπούμε πολύ και θέλαμε να το γνωρίσουμε καλύτερα... 

Είχαμε την ευκαιρία να ξαναδούμε τον Στηβ, την Έστερ και τα κορίτσια τους, Βικτώρια και Χλόη τον Ιούνιο του 2023, όταν περάσαμε μαζί στην Πάρο ένα δεκαήμερο φανταστικών διακοπών... Και συνεχίζουμε!

kanoni1.060416

Ας γυρίσουμε λιγάκι πίσω το χρόνο... Το 2016 πήγαμε για έξι μέρες στην Κέρκυρα. Και περάσαμε υπέροχα, όπως μπορείτε να δείτε και στις δημοσιεύσεις που κάναμε γι' αυτό το ταξίδι μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό ως άνθρωποι. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα σοβαρό, μεγάλο γεγονός, να γιορτάσουμε στη ζωή μας...

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ταξιδεύει, γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους, συνήθειες, ήθη και έθιμα, πολιτισμούς και τα ζει. Από εδώ τα λέγαμε καθημερινά, κι εκείνες τις μέρες των ταξιδιών μας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με τα μέρη που επισκεπτόμαστε… 

Και το 2017 πήγαμε στο Αβινιόν της Γαλλίας κοντά στους πνευματικούς και σαρκικούς αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αλλά, επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την αρχή, στα λίγκ που ακολουθούν μπορείτε επίσης να δείτε μαζεμένες όλες τις αναρτήσεις που έκανα από το Βανκούβερ του Καναδά, τότε που μείναμε κοντά στον Στήβ και την Έστερ, την κόρη και τον γαμπρό της Σούλας, για δεκαπέντε ολόκληρες μέρες..

Εκεί, το 2015, στις 4 Απρίλη, έγινε ο γάμος μας με τη Σούλα... Αξίζει να τα θυμηθούμε όλα αυτά, γιατί άλλαξαν τον ρου της δικής μας ιστορίας...

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

psarakia

Ο γάμος όπως είπαμε, είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ, φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. 

Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο, αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28)

Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας. Τα σεβόμαστε και τα τιμούμε, όπως τους πρέπει...

akrovatis

Τι κάναμε και πώς το γιορτάσαμε το 2020; Δείτε ΕΔΩ. Και τα καλύτερα είναι μπροστά μας... Όπως το ταξίδι μας στο Πήλιο... Δείτε ΕΔΩ το 2021, Το 2022 το ψάχνουμε. Ήταν δύσκολα χρόνια λόγω της πανδημίας. Αλλά μετά το 2023, όλα έδειχναν να παίρνουν ένα άλλο ρυθμό... Πιο φυσιολογικό! Κάτι έχουμε στο νου μας και για φέτος...

avgo.tukokora

The News

«Δια ταύτα», τόμος Α’ (Γνωμοδοτήσεις μιας Ζωής), του Θανάση Ρέππα...

dia.tafta1Αυτό είναι το εξώφυλλο του «Δια ταύτα» (Γνωμοδοτήσεις μιας Ζωής), τόμος Α’ του Θανάση Ρέππα, από τις εκδόσεις «Φανάρι», Αθήνα 2007.

dia.tafta2
Κι αυτή εδώ μια τιμητική προσωπική αφιέρωση του συγγραφέα προς εμένα… Τον ευχαριστώ από την καρδιά μου…

Επιχειρώ σήμερα κάτι ξεχωριστό… Έχω διαπιστώσει ότι σας αρέσουν τα γραφτά του Θανάση Ρέππα, σε όποια μορφή τους και να τα έχετε δει ως τώρα… Και τα έχετε δει ως φωτογραφίες σκαναρισμένων σελίδων από τις οποίες μπορείτε να διαβάσετε λόγω του ότι η ανάλυση είναι καλή…

Λέω λοιπόν, να πάω ακόμα ένα βήμα πιο πέρα και να σας δώσω ολόκληρο τον Α’ τόμο του «Δια ταύτα» (Γνωμοδοτήσεις μια Ζωής) που εξέδωσε το «Φανάρι», το 2007. 500 αποφθέγματα!

Θα χρειαστεί βέβαια να ακολουθήσετε τον κανόνα που είδατε και στο δημοσίευμα με τη μετάφραση της εκπομπής του Νοεμβρίου από την διαδικτυακή τηλεόρασης εξαιρετικής ευκρίνειας JW Broagcasting

Στο τέλος δηλαδή αυτής της ανάρτησης θα δείτε ένα Read More που στα ελληνικά σημαίνει «Διαβάστε περισσότερα». Πατώντας το με τον κένσορα σας ή με το δάκτυλο σας αν η οθόνη σας είναι τατς, θα ανοίξει μπροστά σας ολόκληρο το βιβλίο του Θανάση Ρέππα.

Προτείνω να το διαβάσετε προσεκτικά… Και χωρίς βιασύνη… Όπως λέει και ο ίδιος στο πρόλογο του, πρόκειται για ένα «θησαυρό» που βρήκε ο ίδιος ανάμεσα στις δικογραφίες, στα περιθώρια των βιβλίων του, σε χαρτοπετσέτες ή στα πιο παράξενα μέρη που μπορείτε να φανταστείτε… Αποφθέγματα και σταλαγματιές σοφίας ενός ανθρώπου που πρόσφερε και προσφέρει πολλά στους συνανθρώπους του.

Ήρεμα, ήσυχα κι απλά, ρουφήξτε κάθε λέξη του… Σίγουρα δεν είναι γραμμένα τυχαία. Έχει λόγους και εκπέμπει μηνύματα… Μπορεί κάπου να δούμε τον εαυτό μας… Κι αυτό είναι όμορφο γιατί μπορεί να λάβουμε αυτές τις αλήθειες ως αφορμή για διαπαιδαγώγηση.

Ελάτε να τολμήσουμε μαζί κάτι εξαιρετικά όμορφο που σίγουρα θα μας ωφελήσει…

ΘΑΝΑΣΗ ΡΕΠΠΑ


Δ Ι Α     Τ Α Υ Τ Α

(Γνωμοδοτήσεις μιας Ζωής)

Τόμος Α΄



 

Ο Θανάσης   Ρέππας Γεννήθηκε στο Φανάρι Ολυμπίας το 1938. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και με την ιδιότητα του δικηγόρου δραστηριοποιήθηκε ιδιαίτερα σε υποθέσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Στα γράμματα εμφανίστηκε νωρίς με δημοσιεύματα σε λογοτεχνικά   περιοδικά και εφημερίδες.

Το 1979 κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο, το μυθιστόρημα «ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ», που έχει μεταφραστεί στα Αγγλικά, στα Γερμανικά και στα Πολωνικά.

Μέχρι τώρα έχουν κυκλοφορήσει δεκα-επτά βιβλία του: Ένα μυθιστόρημα, εννέα ποιητικές συλλογές, τέσσερις διηγημάτων και τρία θεατρικά.

Δ Ι Α     Τ Α Υ Τ Α

(Γνωμοδοτήσεις μιας Ζωής)

Τόμος Α΄ 



ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ



1.- ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ: Μυθιστόρημα, 1979. Δεύτερη έκδοση 1981. (Εκδόθηκε επίσης στα Αγγλικά το 1987 με τίτλο: SOASNEVERTOKNOWWAR, στα Γερμανικά το 1988 με τίτλο: AUSGEWISSENSGRUNDEN και στα Πολωνικά το 2003 με τίτλο: NIGDYNIECEJWOJNY)

2.- ΝΕΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ: Ποίηση, 1980.

3.-ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΕΚΒΑΝ: Διηγήματα, 1982.

4.-ΦΙΓΟΥΡΕΣ ΧΩΡΙΣ ΧΡΩΜΑΤΑ: Διηγήματα, 1985.

5.-ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΒΑΡΥΣΚΟΠΟΥΣ:

   Θέατρο, Α΄ ΕΚΔΟΣΗ1985, Β’ ΕΚΔΟΣΗ 2007.

6.-ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ ΤΩΝ ΟΛΩΝ: Ποίηση, 1986.

7.-ΤΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ: Θέατρο. Α΄ ΕΚΔΟΣΗ 1987.

   Β΄ ΕΚΔΟΣΗ 2007

8.-ΑΡΜΕΝΙΖΟΝΤΑΣ ΔΥΤΙΚΑ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ: Ποίηση, 1997.

9.-ΑΣΤΕΓΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ: Ποίηση, 2000.

10.-ΤΑ ΜΗΔΕΝΙΚΑ ΤΩΝ ΣΤΕΦΑΝΙΩΝ: Ποίηση, 2001.

11.-ΕΠΙΣΤΡΕΦΩ ΣΥΝΤΟΜΑ:   Διηγήματα, 2002.

12.-ΣΤΗΝ ΞΗΡΑΣΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ: Ποίηση, 2003.

13.-ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ: Ποίηση, 2004.

14.-Η ΡΗΝΙΩ: Διηγήματα, 2004

15.-ΑΔΙΑΒΑΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ: Ποίηση, 2005

16.-ΟΙ ΤΕΩΣ: Θέατρο, 2006

17.-ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ (Τόμος Α΄) Αποφθεγματική ποίηση

___.____


ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Δεν ήταν στις προθέσεις μου να δημοσιεύσω αυτό το βιβλίο. Η συγγραφή του και η έκδοσή του έγιναν εντελώς απρογραμμάτιστα..

Θέλησα να κάνω ότι κάνει κάθε άνθρωπος όταν αρχίζει να μετράει τη ζωή του σε υπόλοιπο και διαπιστώνει ότι, σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα, έχει ζήσει αρκετά και ας του φαίνονται τα χρόνια λίγα.

Αποφάσισα λοιπόν τα τακτοποιήσω τα πράγματά μου και βρέθηκα μπροστά σε μια έκπληξη. Η έκπληξη μου ήταν εκατοντάδες σημειώσεις διάσπαρτες, άλλες σε μικρά χαρτάκια, άλλες σε φακέλους δικογραφιών, άλλες σε χαρτομάντιλα και χαρτοπετσέτες, σε λογαριασμούς ΟΤΕ, ΔΕΗ, εστιατορίων, σε εισιτήρια λεωφορείων, αεροπλάνων και όπου μπορεί να φανταστεί κανείς. πολλές βρήκα και σε περιθώρια βιβλίων, περιοδικών και εφημερίδων.

Για μια στιγμή σκέφτηκα να τις πετάξω ή να τις προσπεράσω αλλά κάτι με εμπόδιζε. Άρχισα να τις διαβάζω και συγκινήθηκα. Ήταν εκεί αποτυπωμένα αποφθεγματικά συνθήματα, ιστορία και εμπειρίες μισού αιώνα.

Μπορούσα να βλέπω κάτω από τη χλομάδα της πολύκαιρίας μηνύματα αλλοτινής, αλλά αχνίζουσας για μένα επικαιρότητας.

Αρκετά είναι εκείνα που δεν μπορώ να θυμηθώ γιατί και πού τα έγραψα, ελπίζω να τα καταφέρω με τον καιρό.

Ξεκίνησα να τα βάλω σε κάποια τάξη, παραιτήθηκα όμως αμέσως από την προσπάθεια, γιατί φαινόταν αρκετά δύσκολη. Έτσι άρχισα να τα καθαρογράφω όπως τα εύρισκα μπροστά μου, χωρίς καμιά σειρά χρονολογική ή θεματική. Καθαρόγραψα τα πρώτα πεντακόσια.

Καθώς τα διάβαζα τυπωμένα μου άρεσαν. Σκέφτηκα να κάνω κάποιες διορθωτικές παρεμβάσεις αλλά δεν το αποτόλμησα, γιατί θα αφαιρούσαν από την ομορφιά και τη νοστιμιά του παλιού και ιδιαίτερα του αυθόρμητου.

Μόλις τα διάβασα όλα μου ήρθε η ιδέα να τα τυπώσω σε βιβλίο, γιατί βρίσκω πως, λόγω της συντομίας τους, ταιριάζουν στη βιαστική εποχή μας. Ξεκίνησα αμέσως τη διαδικασία της έκδοσής τους.

Δεν έλλειπε τίποτε άλλο εκτός από τον τίτλο. Με βασάνισε πολύ και τελικά κατέληξα στο « ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ», μια φράση που, στην επαγγελματική μου διαδρομή, την έγραψα και τη διάβασα περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη.

Πέραν τούτου πιστεύω ότι ταιριάζει σε αυτά τα κείμενα, λόγω της συμπερασματικής και τελειωτικής έννοιας που περιέχει.

Βέβαια δεν αποτόλμησα να συμπληρώσω τον τίτλο με το καθιερωμένο «ΑΙΤΟΥΜΑΙ, αφού από καιρό έχω ξεπεράσει την εποχή των αιτημάτων και βρίσκομαι στο σημείο της εξόφλησης λογαριασμών.

«ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ» λοιπόν και χωρίς «ΑΙΤΟΥΜΑΙ». Αυτό, αν θέλει μπορεί να το συμπληρώσει ο αναγνώστης, ακόμα και να προσφέρει χωρίς αίτημα την επιείκειά του, που μου χρειάζεται σίγουρα και θα είναι καλοδεχούμενη.

Μερικά από αυτά τα κείμενα υπάρχουν σε κάποια από τα βιβλία μου, είτε ολόκληρα είτε τμήματά τους και άλλα υπήρξαν το ερέθισμα για κάποιο ποίημα η διήγημά μου.

Αυτά είναι τα πρώτα πεντακόσια που καθαρόγραψα. Στα συρτάρια μου και αλλού υπάρχουν ακόμα αρκετά. Δεν ξέρω αν θα ακολουθήσει και άλλη συλλογή. Πάντως για κάθε ενδεχόμενο έβαλα σε τούτη την ένδειξη: «Τόμος Α΄» και με την επιφύλαξη για κάθε ενδεχόμενο συνέχειας την παραδίνω στην επιεική κρίση του αναγνώστη.

       Μάης 2007                                              


1

Τα ληξιαρχικά μου στοιχεία μαρτυρούν,

πως βρίσκομαι στο «Δια ταύτα» της ζωής μου.

Κι ακόμα δεν άρχισα να γράφω το αιτιολογικό της!



2

Ο Μεγάλος Δάσκαλος

μας άφησε δύο μοναδικά δείγματα έκφρασης:

Την επί του όρους ομιλία Του

και την ενώπιον του Πιλάτου σιωπή Του.



3

Είμαι σίγουρος ότι ο Ήλιος θα βγει αύριο.

Αν θα τον δω δεν ξέρω.



4

Επειδή δεν φταις εσύ που γεννήθηκες φτωχός,

μισείς τα παιδιά των πλουσίων. Γιατί;

Μήπως φταίνε εκείνα που γεννήθηκαν πλούσια;



5

Όταν αντίκρισα το ματωμένο ηλιοβασίλεμα,

κατάλαβα πως αιμορραγούσε η καρδιά μου.



6

Μαζεύουμε τα υπόλοιπα του φόβου μας,

μαζί με τα υπόλοιπα των υπαρχόντων μας,

που, σαν διψασμένες βδέλλες,

απομυζούν το υπόλοιπο της ζωής μας.



7

Μην τον ζηλεύεις που γελάει την ημέρα,

θέλει να πατσίσει τα κλάματα της νύχτας.



8

Στην πόλη μας δεν έχουμε πια πέτρες.

Τις ξοδέψαμε όλες, πετροβολώντας κάποιους,

που άλλοι μας είπαν πως είναι ένοχοι.



9

Απόχτησε πολλά αλλά φεύγει χρεωμένος.

Άφησε ακάλυπτη την επιταγή της φιλοδοξίας του.




10

Έγραψε πολλές σελίδες, καμία όμως στην ιστορία.

Η τηλεόραση JW Broadcasting στα ελληνικά! Διαβάστε εδώ το πρόγραμμα του Νοεμβρίου

studio1

Η λειτουργία της διαδικτυακής τηλεόρασης JW Broadcasting, για την ώρα είναι μόνο στα αγγλικά. Ωστόσο, οι καλοί φίλοι του Site φρόντισαν να μας προωθήσουν μια μετάφραση του στη γλώσσα μας για να την απολαύσουμε καλύτερα. Ωστόσο, ΕΔΩ μπορείτε να δείτε το πρόγραμμα και στα αγγλικά, το πρωτότυπο…
studio2
Η τηλεόραση είναι ένα μέσο πολύ καλό, αν λειτουργεί σωστά και σε μια βάση διαφορετική. Αν, ας πούμε, στόχος είναι η πραγματική ενημέρωση. Τότε από «χαζοκούτι» μεταμορφώνεται, πραγματικά, σε χρήσιμο σύγχρονο εργαλείο.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι η μετάφραση της εκπομπής του Νοεμβρίου… Μπορούμε λοιπόν να κατανοήσουμε καλύτερα στη γλώσσα μας μια καλύτερη προσέγγιση στη ζωή.

Επειδή το κείμενο της μετάφρασης είναι μεγάλο, στο τέλος της ανάρτησης θα δείτε ένα «Περισσότερα εδώ» ή στα αγγλικά "Read more". Πατήστε με τον κένσορα πάνω του και ακολουθήστε το σύνδεσμο για να δείτε (να διαβάσετε) ολόκληρη την απομαγνητοφωνημένη εκπομπή. Και μετά, δείτε τη ΕΔΩ για να απολαύσετε εικόνα, ήχο και τοπία, αυτό που λέμε αληθινή τηλεόραση…

Καλή ανάγνωση!

Σας καλωσορίζουμε στο πρόγραμμα του Νοεμβρίου 2014 του JW Broadcasting. Αυτό το μήνα, θα παρακολουθήσουμε την ιστορία ενός ζευγαριού Μαρτύρων του Ιεχωβά, που ενώ ζούσε μια άνετη ζωή, συνειδητοποίησε ότι μπορούσε να κάνει περισσότερα στην υπηρεσία του Ιεχωβά. Επίσης, θα επισκεφτούμε τις ολοκαίνουργιες εγκαταστάσεις μας στην Φλόριντα των Η.Π.Α. και θα γνωρίσουμε μερικούς από τους πρώτους μαθητές, καθώς επίσης και κάποιους εκπαιδευτές της καινούργιας εκπαιδευτικής Σχολής Ευαγγελιστών της Βασιλείας. Ακόμα, θα παρακολουθήσουμε ένα βίντεο από το αρχείο μας. Μια συνέντευξη από τον αδελφό LoidBarry, στην οποία αφηγείται   την εμπειρία του ως ένας από τους πρώτους ιεραποστόλους στην Ιαπωνία.

Όλοι ενθουσιαστήκαμε με την ανακοίνωση της νέας ενιαίας σχολής για άγαμους αδελφούς και ζευγάρια. Αυτή η καινούρια σχολή διδάσκει Χριστιανούς ευαγγελιστές. Είμαστε στην ευχάριστη θέση, να σας πληροφορήσουμε ότι, εδώ στις Η.Π.Α., οι δύο πρώτες τάξεις της σχολής ολοκλήρωσαν το πρόγραμμά τους και οι αδελφοί έλαβαν τους διορισμούς τους. Τα μαθήματα της μιας τάξης πραγματοποιήθηκαν στις καινούργιες εγκαταστάσεις μας στην Φλόριντα. Οι σχολές αυτές φιλοξενούνται στις ανακαινισμένες εγκαταστάσεις μας οι οποίες τροποποιήθηκαν έτσι ώστε να είναι κατάλληλες για αυτή τη θεοκρατική εκπαίδευση. Ας ρίξουμε μια μάτια στις εγκαταστάσεις και ας δούμε τις εργασίες που πραγματοποιήθηκαν εκεί. Θα ακούσουμε, επίσης, μερικούς σπουδαστές και εκπαιδευτές της σχολής. Παρακαλώ απολαύστε αυτό το ενημερωτικό βίντεο.

-Μετά από ακατάπαυστη προσευχή μου δόθηκε επιτέλους αυτό το προνόμιο. Σκέφτηκα σοβαρά τι θα έπρεπε να κάνω για να καταφέρω τελικά να φέρω εις πέρας στην ηλικία των 72 ετών την εργασία που μου είχε εμπιστευτεί. Αυτό είναι το πιο σπουδαίο πράγμα, που θα μπορούσα να καταφέρω ποτέ, να δουλεύω στο Μπέθελ. Είναι κάτι που το ήθελα ανέκαθεν.

-Το νέο μας κτίριο χρησιμοποιούνταν και από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες ως εκπαιδευτήριο. Έχει έκταση 30 στρέμματα και διαθέτει 9 αίθουσες διδασκαλίας, 200 κλίνες, 1 κουζίνα και 1 τραπεζαρία. Παρόλο που βρισκόταν σε καλή κατάσταση και ήταν μερικώς επιπλωμένο, απαιτούνταν ολοκληρωτική ανακαίνιση πριν την προσέλευση των καινούριων μαθητών στις 4 Σεπτεμβρίου. Η υποστήριξη των αδελφών, ώστε να επιτελεστεί αυτή η εργασία, ήταν εκπληκτική.

-Οι αδελφοί πολλές φορές ήταν κουρασμένοι αλλά δεν ήθελαν να επιστρέψουν σπίτι τους το βράδυ. Ήθελαν να συνεχίσουν να εργάζονται, γιατί αντιλαμβάνονταν πόση εργασία έπρεπε να γίνει ακόμα.

-Είχαμε θέσει μια πολύ σύντομη προθεσμία. Έπρεπε να γίνει απαραιτήτως γενική καθαριότητα, βάψιμο, και εγκαταστάσεις ηλεκτρολογικές, υδραυλικές θέρμανσης, εξαερισμού και κλιματισμού. Υπήρχε επίσης αρκετή εργασία στον εξωτερικό χώρο που έπρεπε να γίνει, κάτι που έκανε τον προαύλιο χώρο πανέμορφο.

-Κάποιοι αδερφοί πρόσφεραν τον χρόνο τους και άλλοι συνεισέφεραν χρηματικά. Όλοι πρόσφεραν με την καρδιά τους σύμφωνα με τις δυνατότητές τους. Ένας ηλικιωμένος αδερφός ήρθε μία μέρα λίγο καθυστερημένος και ζήτησε συγνώμη. Μας είπε ότι είχε μόλις επιστρέψει από μια θεραπεία ,μια ιατρική θεραπεία και ότι πριν αρχίσουν οι εργασίες εδώ, σηκωνόταν μετά δυσκολίας από το κρεβάτι του, αλλά μέρα με την μέρα αισθανόταν όλο και καλύτερα, καθώς προσπαθούσε να εργάζεται εδώ.

-Πριν από λίγες εβδομάδες έμαθα ότι μου απομένουν μόνο λίγοι μήνες ζωής. Έχω καρκίνο, για την ακρίβεια πολλά καρκινώματα. Αυτό με έκανε να νιώθω ότι δεν θα μπορούσα να κάνω τίποτα από εδώ και στο εξής, αλλά με την βοήθεια του Ιεχωβά κατάφερα να είμαι εδώ και να συνεργάζομαι, με ένα ακόμα αδελφό, ως επιστάτης για τη διαμόρφωση του εξωτερικού χώρου. Σίγουρα, θα εργαστώ εδώ, για όσο μου το επιτρέπουν οι περιστάσεις μου.

-Κατά την διάρκεια του υπηρεσιακού έτους 2014, έχει προγραμματιστεί να λάβουν χώρα 14 τάξεις της Σχολής Ευαγγελιστών της Βασιλείας στην ακτή Παλμ της Φλόριντα. Εφόσον τα καταλύματα των μαθητών είναι μέσα στο ίδιο κτίριο που πραγματοποιείται η σχολή, οι μαθητές μπορούν να περνούν περισσότερο χρόνο μελετώντας.

-Αυτό το μέρος είναι το καταλληλότερο για εκπαίδευση, γιατί είναι ένας σωστά διαμορφωμένος χώρος για μελέτη. Κάποιοι αδερφοί αναγκάζονταν να ταξιδεύουν μέχρι και μία ώρα μακριά για να μπορέσουν να φιλοξενηθούν στα σπίτια αδερφών. Το γεγονός ότι τα καταλύματα στεγάζονται στον ίδιο χώρο τώρα, τους δίνει περισσότερο χρόνο για μελέτη, και την ησυχία που απαιτείται γι αυτήν.

-Συνήθως συζητάμε με τους αδελφούς για την επίδραση που έχει η Σχολή σε εκκλησίες που χρειάζονται βοήθεια. Έχουμε πολλές εκπληκτικές αναφορές από τις προηγούμενες Σχολές. Οι μαθητές λένε ότι τα μέλη των εκκλησιών ανοίγουν την αγκαλιά τους και τους καλοδέχονται και οι αδελφοί στις εκκλησίες λένε πως αυτή είναι η καλύτερη προμήθεια του Ιεχωβά για αυτούς.

-Οι Σχολές αποτελούν ευλογία και για τους μαθητές, αλλά και για τις εκκλησίες. Οι ανύπαντρες αδερφές εκτιμούν ιδιαίτερα το επιπρόσθετο προνόμιο που έχουν τώρα να προσφέρουν περισσότερα στην υπηρεσία προς τον Ιεχωβά. Η αδερφή Tong είναι μια από αυτές.

-Είμαι κι εγώ απλώς σαν όλους τους άλλους αδελφούς που θέλουν να υπηρετούν τον Ιεχωβά με οτιδήποτε έχουν. Όταν έμαθα ότι θα παρακολουθήσω τη Σχολή ήμουν κατενθουσιασμένη. Είχα πετύχει κάτι που ήθελα πολύ. Και τώρα έπρεπε να επιβεβαιώσω την παρουσία μου στη Σχολή, να τακτοποιήσω τις εκκρεμότητες μου, να αγοράσω τα εισιτήριά μου, και να δω αν μπορούσα να παραιτηθώ από τη δουλεία μου και αν όλα θα πήγαιναν καλά στη συνέχεια. Εν τω μεταξύ, ο αδελφός μου μόλις είχε διαπιστώσει ότι είχε καρκίνο… ήταν στο 3o στάδιο του καρκίνου και έτσι έπρεπε να σκεφτώ αν θα ήταν δυνατόν να αφήσω πίσω την οικογένειά μου και αν αυτό θα ήταν σωστό.

-Καθώς βλέπουμε πώς ο Ιεχωβά έχει καθοδηγήσει τους μαθητές του για να μπορέσουν να παρακολουθήσουν τη Σχολή, είμαστε όλο και πιο πεπεισμένοι ότι αυτός ο καινούριος χώρος θα χρησιμοποιηθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

-Κάποιες φορές ερχόμασταν αντιμέτωποι με την πρόκληση της έλλειψης χρόνου, κι έτσι έπρεπε να συμπιέσουμε το χρονοδιάγραμμά μαςκαι να τοποθετήσουμε τους κατάλληλους ανθρώπους, στην κατάλληλη εργασία, την κατάλληλη στιγμή. Οι εργασίες γίνονταν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και αυτό γινόταν καθημερινά φανερό. Το πνεύμα του Ιεχωβά μας καθοδηγούσε να παίρνουμε τις σωστές αποφάσεις. Βλέπαμε απευθείας τον Ιεχωβά να μας λέει: Εκεί θέλω να πάτε τώρα.

-Την ημέρα που έφτασα, η μοκέτα δεν είχε ακόμη τοποθετηθεί, αλλά την επόμενη μέρα το πρωί όλα ήταν έτοιμα και τα καθίσματα ήταν τοποθετημένα σαν να μην είχε συμβεί τίποτα το προηγούμενο βράδυ. Αυτό με έκανε να σκεφτώ πόσο υπέροχος είναι ο λαός του Ιεχωβά και πόσο σκληρά εργάζεται.

-Είχε απομείνει περίπου ενάμισης μήνας και σκεφτόμουν πώς είναι δυνατόν να ετοιμαστεί αυτό το κτίριο και να γίνει ένα κέντρο διδασκαλίας. Όταν ήρθα σε αυτό το μέρος και είδα εκατοντάδες αδελφούς και αδελφές να εργάζονται εδώ εθελοντικά, σκέφτηκα ότι ο μοναδικός τρόπος, ο μόνος τρόπος … ο μόνος τρόπος που θα μπορούσε να επιτευχθεί αυτό είναι μέσω του πνεύματος του Ιεχωβά.

Βασίλης Καραφάτσας: Ένα παλικάρι που υπερασπίστηκε έως θανάτου την ακεραιότητα του…

vivlikes.istoriesΈνας σωστός τρόπος για να μάθεις, είναι το διάβασμα… Η καλή επιλογή βιβλίου, οι εμπειρίες, όπως αυτές που έχουν καταγραφεί, είναι βάλσαμο για μας… Γιατί υπάρχουν συνεχώς και άσχημα πράγματα γύρω μας, όπως αυτό ΕΔΩ.

apospasma.karafatsi
Από το βιβλίο του Θανάση Ρέππα «Για λόγους συνειδήσεως», έκδοση 1981. Σ’ αυτό το δισέλιδο περιγράφεται ρεαλιστικά ο Θάνατος του Βασίλη Καραφάτσα…

Βασίλης Καραφάτσας: Πέθανε στις 23 Ιουνίου 1971 στις στρατιωτικές φυλακές Λάρισας ύστερα από φρικτά βασανιστήρια δύο μηνών λόγω της άρνησής του να υπηρετήσει στις ένοπλες δυνάμεις. Οι εφημερίδες μίλησαν για αυτοκτονία. Οι δολοφόνοι του δε βρέθηκαν ποτέ..

karafatsas1Για τον αγώνα που έδωσαν πολλοί άνθρωποι σε άλλες εποχές, πολύ πιο δύσκολες από τη δική μας, έχουμε γράψει και στο παρελθόν και οπωσδήποτε θα χρειαστεί να ξαναγράψουμε, γιατί η ζωή είναι γεμάτη από τέτοιες συγκλονιστικές ιστορίες… Αν σας ενδιαφέρει να μάθετε περισσότερα μπορείτε να πάτε σ’ αυτόν ΕΔΩ τον ιστότοπο…

Όμως σήμερα θα ήθελα να σταθούμε, λίγο πιο πολύ, με αφορμή ένα τραγούδι, στον Βασίλη Καραφάτσα, ένα παιδί που χάθηκε άδικα, επειδή αρνήθηκε να βάλει νερό στο κρασί του.

Η ζωή του καταγράφεται πιο αναλυτικά τόσο στο βιβλίο του Θανάση Ρέππα «Για Λόγους συνειδήσεως» όσο και στο βιβλίο του δημοσιογράφου Κώστα Τσαρούχα «Αντιρρησίες συνηδήσεως»… Αν ψάξετε λίγο θα τη βρείτε και βέβαιος ότι θα συγκλονιστείτε.

Σήμερα εκτός από το ίδιο το τραγούδι που γράφτηκε για τον Βασίλη Καραφάτσα θα σας δώσω και τους στοίχους, γιατί είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς τέτοιους φωτεινούς φάρους στη ζωή του…

Δημοσιεύτηκε στις 9 Σεπ 2012. Στίχοι-Μουσική: Κώστας Παπασύκας. Ενορχήστρωση-Προγραμματισμός: Παύλος Αρβανίτης. Κιθάρες: Παύλος Αρβανίτης/Κώστας Παπασύκας. Πλήκτρα: Κατερίνα Καραθανάση. Σόλο Βιολί: Γιώργος Μάνδηλας. Επιμέλεια παραγωγής: Οδυσσέας Τσατσούλης. Track 10 από το cd "Τέκνα Ειρήνης" copyright 2012

Download mp3: https://soundcloud.com/ody-tsat/trago...

Οι στίχοι του τραγουδιού έχουν ως εξής:



Φίλε απόψε σε θυμάμαι, εγώ ποτέ δε σε ξεχνώ

κι αν οι καιροί έχουν αλλάξει, εγώ για σένα τραγουδώ

Θυμάμαι ήσουνα ένα παιδί, είχες τη δροσιά στα χείλη

σαν σε ρίξαν στη φυλακή, φίλε μου... Βασίλη



Σ'έπιασαν σε χτύπησαν γιατί δε πιάνεις όπλο

και δε πολεμάς

σου 'πανε ντροπή σου, βάλε τη στολή σου

γίνε σαν και μας



Σου 'πανε αν θες να ζήσεις

ξέχνα τη συνείδηση σου

το περίστροφο θεός μας

κι η σημαία ο λυτρωτής σου (δις)



Μα η καρδιά σου χτύπαγε στο tempo της ειρήνης

στης αγάπης τον σκοπό

κι έτσι δεν υπέκειψες στις σκληρές πιέσεις

στο σκληρό διωγμό



Κι οι εχθροί σου με μανία

στο μικρό σου σώμα

επιτέθηκαν με βία

μα εσύ άντεχες ακόμα (δις)



Κι έτσι φίλε μου Βασίλη

πριν ο ήλιος να χαράξει

σ'έριξαν απο ένα τραίνο

κι όλα πλέον είν' εντάξει



Κι οι εχθροί σου σαν σκουλήκια

ανήμποροι δειλοί

την ευθύνη δε την πήραν

μα στην έριξαν κι αυτή



Είπανε πως μόνος έπεσες

ούτε πως ούτε γιατί

στείλαν γράμμα στους γονείς σου

ελάτε πάρτε... το παιδί.....



Και γω φίλε μου Βασίλη, με χαρά θα καρτερώ

τον καιρό που θα σε σφίξω,τον καιρό που θα σε δω

τότε όλα θα ;ναι ωραία και το γέλιο θα αντηχεί

της αγάπης το τραγούδι κάθε στόμα θα το πει (δις)

  • www.gialogoussin.gr
  • https://www.facebook.com/notes/142635739217217/

Μια ξεχωριστή εμπειρία έργου στο περιβαλλοντικό πάρκο Τρίτση με τον φίλο μου, Μιχάλη…

parko.tritsi1.211114
Συνέβη χθες, μια όμορφη ηλιόλουστη μέρα στο περιβαλλοντικό πάρκο Αντώνη Τρίτση που βρίσκεται στα όρια των δήμων Αγίων Αναργύρων, Ιλίου και Αχαρνών ή αλλιώς Μενιδίου… Όποιος έχει πάει και γνωρίζει το μέρος, θα συμφωνήσει μαζί μου, φαντάζομαι, πως είναι ένα υπέροχο μέρος για βόλτα και παρέα…

parko.tritsi2.211114
Οι άνθρωποι της μεγαλούπολης ψάχνουν συχνά αφορμές για μικρές αποδράσεις… Κι αν οι περιστάσεις τους το επιτρέπουν ακόμα και τις καθημερινές έρχονται εδώ, να ξεκουραστούν. Αυτό το μέρος έχει διαλέξει ο Μιχάλης Χατζηαργυρός, χρόνια τώρα και έρχεται δίνοντας μαρτυρία για τα πιστεύω του.

parko.tritsi3.211114
Αν και ο ίδιος έχει τους περιορισμούς του, δεν το βάζει κάτω… Παίρνει τη Γραφή του κι έρχεται εδώ για να μιλήσει στους ανθρώπους από αγάπη γι’ αυτούς, σχετικά με τη Βασιλεία του Θεού… Κάθε άνθρωπος που έχει διάθεση και ανοιχτή καρδιά να ακούσει, ο Μιχάλης είναι χαρούμενος να του μιλήσει… Να του δείξει την αλήθεια μέσα από το Λόγο Του.

parko.tritsi4.211114
Και πολλές φορές, υπάρχουν άνθρωποι που ενδιαφέρονται να μάθουν, που σρέφουν το αυτί τους στην αλήθεια… Η συζήτηση μπορεί να κρατήσει ώρα… Κοντά τρία τέταρτα κράτησε ετούτη η συζήτηση με τον Βασίληώ… Είχα ενημερωθεί από τον Μιχάλη και πήγα να του κάνω παρέα, αλλά μπήκα γρήγορα στην κουβέντα τους. Είχε μεγάλο ενδιαφέρον…

parko.tritsi5.211114
Όπως και με τον Κώστα εδώ, που μιλά αφού πρώτα του έχει δώσει τη ΣΚΟΠΙΑ. Το ωραίο είναι ότι ο ίδιος τον φώναξε κοντά του… Τον γνωρίζουν πια, τόσα χρόνια που πάει στο πάρκο Τρίτση… Και από τους δύο ενδιαφερόμενους ζήτησα την άδεια για τη φωτογράφιση… Και μου την έδωσαν ευχαρίστως… Είναι άλλωστε τόσο ωραίος ο χώρος που κανείς δεν έχει αντίρρηση…

parko.tritsi6.211114
Έντεκα και μισή το πρωί, λίγο πριν το μεσημέρι χθες, Παρασκευή 21.11.2014… Και ο ήλιος είναι ιδιαίτερα φωτεινός, ζεστός. Τόσο που οι νέοι γονείς αυτού του παιδιού να πάρουν το μωρό τους και να το βγάλουν βόλτα… Απολαμβάνω τη στιγμή… Είναι πράγματι μοναδική για μένα. Άξιζε τον κόπο για ένα μικρό διάλειμμα από το γραφείο μου…

parko.tritsi7.211114
Μεσημεράκι πια, γύρω στις 2 πήγαμε στο καφέ του πάρκου που βρίσκεται δίπλα ακριβώς από τη λίμνη με τις πάπιες και πήραμε από μια ζεστή σοκολάτα. Μπορεί να είχε ήλιο, αλλά μόλις καθόσουν στη σκιά, ένιωθες την παγωνιά. Αδελφέ Μιχάλη, σ’ ευχαριστώ από καρδιάς για το μάθημα που μου έδωσες… Νιώθω αληθινά τι πάει να πει φίλος και μοίρασμα, μαζί σου… Δείτε κι ΕΔΩ μια πολύ όμορφη ανθρώπινη ιστορία.

«Αρμενίζοντας δυτικά της Ελπίδας» - ποιητική συλλογή Θανάση Ρέππα, έκδοση «Φανάρι», 1997

armenizontas.ditika1
Διαβάζω τα βιβλία του Θανάση Ρέππα… Αυτή τη φορά, ποιήματα… Τη συλλογή που δημοσίευσε από τις εκδόσεις «Φανάρι» το 1997 με τίτλο «Αρμενίζοντας δυτικά της Ελπίδας»… Υπέροχη συντροφιά… Συμπυκνωμένος λόγος – θησαυρός, όπως εκείνος ξέρει να τον χειρίζεται με το δικό του, μοναδικό τρόπο…

armenizontas.ditika2
Πόσο έχουν σημαδέψει οι Πιλάτοι τη ζωή μας; Τους έχετε προσέξει εσείς να κυκλοφορούν, ανάμεσα σας; Και για τους αγώνες, τι να πεις… Δεν είναι λίγα όσα περνά η ανθρωπότητα και ο καθένας από μας, ξεχωριστά… Αχ, πώς στριμώχνονται τα όνειρα…

armenizontas.ditika3
Στοχασμοί και διαπιστώσεις, δυο ποιήματα ξεχωριστά… Σίγουρα λίγοι από μας έχουν την αίσθηση της οφθαλμαπάτης, όπως εκείνοι που βρίσκονται παγιδευμένοι στην έρημο… Αλλά μήπως η ζωή μας στον κόσμο δεν μοιάζει κάπως έτσι; Κι απ’ την άλλη, χωρίς να το θέλουμε, επειδή είναι η φύση μας έτσι, νομίζουμε ότι θα ζήσουμε για πάντα και κάνουμε μακροπρόθεσμα σχέδια…

armenizontas.ditika4
Το πέρασμά μας από τη Γη, λέει ο Θανάσης, περιγράφοντας το ταξίδι στη ζωή, γίνεται αθόρυβα. Κι έτσι ολοκληρώνεται… Και φυσικά καλόν είναι από καιρού εις καιρόν, να κάνουμε τους δικούς μας μικρούς ή μεγάλους απολογισμούς… Διότι ποτέ δεν ξέρεις πώς και πότε αυτό θα ολοκληρωθεί. Ευθύνη μας να ξέρουμε το όριο αυτό που μας περιμένει και να αναμένουμε από τον εαυτό μας τα καλύτερα…

armenizontas.ditika5
Ένα από τα σημεία που κρατάμε ακριβά φυλαγμένα στο ταξίδι μας είναι οι αναμνήσεις. Πολλές φορές νοσταλγικές… Μιλάνε για παλιές αγάπες και έχουμε μια τάση να θέλουμε την επανάληψη. Νομίζουμε πως είμαστε σε θέση να διορθώσουμε παλιά λάθη και να ξαναφτιάξουμε σωστά τα πράγματα. Άδικος κόπος, ο κόσμος προχωρεί μπροστά…

armenizontas.ditika6
Κάπως έτσι έρχεται η ωριμότητα… Σ’ αυτό βοηθούν οι αναμνήσεις, καθώς είμαστε σε θέση να μην επαναλαμβάνουμε λάθη που μας κόστισαν ακριβά… Και απ’ την άλλη είναι ο χρόνος που προσθέτει ευθύνες, άγχη… Και τότε νομίζουμε πως μας φταίνε τα ρολόγια… Εκείνα τα εργαλεία που επινοήσαμε εμείς για να μετράμε τον χρόνο και να τον κατανέμουμε πιο σωστά…

armenizontas.ditika7
Ερωτήματα που ταλανίζουν την ανθρωπότητα… Αλλά για μερικά, οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες… Σε άλλα, αν ψάξεις, υπάρχουν απαντήσεις… Και τότε φθάνεις να εκφράσεις την ευγνωμοσύνη σου, για όλα όσα ζεις, αναπνέεις, αναπολείς… Δεν είναι και λίγα… Κι έχουν δοθεί με πολύ αγάπη από τον Δημιουργό. Μια βόλτα μόνο στη φύση έξω, όλες τις εποχές του χρόνου, θα μας πείσει…

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA