Περάσαμε και τις 41.000 μοναδικές επισκέψεις στο ανανεωμένο site του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ...

41.000

Μας αρέσει να περνάμε παραγωγικά τον λίγο ελεύθερο χρόνο μας, προθέτοντας κάτι όμορφο στη ζωή μας. Και χαιρόμαστε όταν βλέπουμε αυτό το site να έχει την αποδοχή σας. Να μεγαλώνει και να αναπτύσσεται, καταγράφοντας την καθημερινότητα, από μια άλλη σκοπιά... Να, λοιπόν που φτάσαμε να περάσουμε και τις 41.005 επισκέψεις, από εντελώς διαφορετικές Ι.Ρ.  στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣας ευχαριστούμε!  Δείτε το, πατώντας πάνω σ' αυτή τη φωτογραφία και θα σας πάει αυτόματα στο νέο site... Το εντυπωσιακό είναι ότι λειτουργεί άψογα, ενώ συνεχίζει παράλληλα, να είναι ζωντανό και το αρχείο. Το βλέπετε δώ, άλλωστε, μπροστά σας...

39.000
Το χτίζουμε καθημερινά με πολύ υπομονή και αγάπη... Δυο μήνες μετά το νέο ξεκίνημα μας, φτάσαμε τις 2.000 επισκέψεις. Και συνεχίζουμε. Δείτε το ΕΔΩ. Έτσι κλείσαμε αυτό το κεφάλαιο της ιστορίας. Και υλοποιήσαμε τα σχέδια μας, να  μην "κατέβει" το site αυτό. Παραμένει όπως είπαμε ως ιστορία. Εδώ θα βρείτε δημοσιεύματα σαν αυτό ΕΔΩ το δημοσίευμα που κάναμε τον Σεπτέμβρη του 2020, τότε που οι βροχές δοκίμασαν και το χωριό μου. Η μνήμη λειτουργεί άψογα και "δένουμε" το χθες με το σήμερα...

36.000

Χωρίς να το θέλω, δυσκόλεψα και δυσκολεύω πολλούς που δεν ξέρουν και δεν μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει το όνομα του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ. Αν και μέσα στον ιστότοπο το εξηγώ αναλυτικά, δεν είμαι βέβαιος ότι όλοι όσοι  διαβάζουν, το κάνουν αυτό προσεκτικά. Ας το αναφέρω άλλη μια φορά, ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ είναι το όνομα του ανθρώπου που γεννήθηκε στο Θραψανό! Δείτε ΕΔΩ μια ανάρτηση που κάναμε τον Μάιο του 2020, όταν το συνεργείο του ALPHA επισκέφτηκε κάποια από τα αγγειοπλαστεία του χωριού μου.

35.003
Αυτό το site λοιπόν πέρασε πια στην ιστορία και λειτουργεί ήδη ένας νέος ιστότοπος, φρέσκος, όσο φρέσκο μπορεί να είναι το διαδίκτυο, με σύγχρονα χαρακτηριστικά που καταγράφουν τα πράγματα, από εδώ και πέρα, με το δικό του πρωτότυπο τρόπο. Με αληθινές ιστορίες που μιλάνε για το παρόν και δεν κάνουν διαγωνισμούς ειφυήας για να αποκτήσουν αναγνωσιμότητα. Δεν έχουμε διαφημίσεις και με επιλογή μας δεν λειτουργούμε εμπορικά, δεν μας ενδιαφέρει κάτι τέτοιο. Δείτε ΕΔΩ άλλη μια ανάρτηση από την επίσκεψη του τηλεοπτικού σταθμού ALPHA στα ανθοκήπια του Θραψανού.

34.018
Σιγά –σιγά, υπομονετικά, ανοίγουμε νέους δρόμους με τον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΙΩΤΗ. Και να που προχωρούμε ολοταχώς για τις 42.000 επισκέψεις  από διαφορετικές Ι.Ρ. Είμαστε χαρούμενοι, επειδή ξέρουμε πώς υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι εκεί έξω, που περιμένoυν καθημερινά να δουν την ανάρτηση μας, σ’ αυτό τo site, ενώ έχουν και τη δυνατότητα να τη σχολιάσουν. Δείτε μας ΕΔΩ.

Οδοιπορικό στην Κόρινθο: μια εκδρομή εκεί που η ιστορία συναντά την πραγματική φιλία

Posted in Τα δικά μου

arxaia.diolkos2
Τι είναι αυτό που κάνει μια εκδρομή αξέχαστη; Είναι ο ήλιος που σε ακολουθεί ακόμα και στην καρδιά του Δεκέμβρη; Είναι η αύρα των αιώνων που αναπνέεις σε κάθε βήμα; Ή μήπως είναι οι άνθρωποι με τους οποίους μοιράζεσαι αυτές τις στιγμές; Στις 6 Δεκεμβρίου 2025, η δική μας παρέα βρέθηκε στην Κόρινθο, σε μια διαδρομή που μας ταξίδεψε από την ακμή και το εμπόριο της αρχαιότητας, στον πνευματικό κόσμο του Αποστόλου Παύλου.

arxaia.diolkos1
Η μέρα μας ξεκίνησε από την Αρχαία Δίολκο. Στεκόμενοι πάνω στις λαξευμένες πέτρες, εκεί που κάποτε οι άνθρωποι με υπεράνθρωπη προσπάθεια έσερναν τα πλοία από τον Κορινθιακό στον Σαρωνικό, νιώθεις το βάρος της ιστορίας. Η Δίολκος δεν ήταν απλώς ένας δρόμος· ήταν η «φλέβα» που τροφοδοτούσε την ανάπτυξη και το εμπόριο της αρχαίας Κορίνθου, μετατρέποντάς την σε μια από τις πλουσιότερες πόλεις του τότε κόσμου.

 

akrokorinthos2
Συνεχίσαμε την ανάβασή μας στο «Κάστρο των Κάστρων». Η Ακροκόρινθος, με τις επιβλητικές πύλες και τα οχυρωματικά της έργα, μας υποδέχτηκε με μια θέα που κόβει την ανάσα. Περπατώντας στα πέτρινα σκαλοπάτια, διαβάζεις τα σημάδια του χρόνου: αρχαία Ελλάδα, Βυζάντιο, Φραγκοκρατία, Οθωμανική περίοδο. Ένα μωσαϊκό πολιτισμών που άνθησαν και μαράθηκαν, αφήνοντας πίσω τους τη σιωπηλή τους μαρτυρία.


akrokorinthos1
Η καρδιά της εκδρομής μας χτύπησε στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Κορίνθου. Εστιάσαμε ιδιαίτερα στη Ρωμαϊκή περίοδο, τότε που η πόλη αναγεννήθηκε μέσα από τις στάχτες της και έγινε ένα κοσμοπολίτικο κέντρο. Εκεί, ανάμεσα στους κίονες του Ναού του Απόλλωνα και το Βήμα του Γαλλίωνα, φέραμε στο μυαλό μας τον Απόστολο Παύλο. Τον άνθρωπο που έζησε και δίδαξε εδώ, μεταφέροντας το μήνυμα της αγάπης σε μια πόλη που έσφυζε από ζωή, πλούτο, αλλά και προκλήσεις.

fili.mas2
Η «προς Κορινθίους» επιστολή του απέκτησε για εμάς μια νέα, ζωντανή διάσταση. Πέρα από τα μνημεία και την ιστορική γνώση, αυτό που μένει στο τέλος της ημέρας είναι το χαμόγελο των φίλων. Οι συζητήσεις μας μπροστά στη θάλασσα, οι φωτογραφίες που θα μας θυμίζουν αυτόν τον λαμπερό Δεκέμβρη και η κοινή μας επιθυμία να γνωρίσουμε τις ρίζες μας.

arxea.korinthos1
Η Κόρινθος μας δίδαξε ότι η ιστορία είναι ένας κύκλος άνθησης και μαρασμού, αλλά η γνώση και η φιλία είναι αυτά που κρατούν τις αναμνήσεις μας πάντα ζωντανές. Όντως για άλλη μια φορά το ζήσαμε στη ζωή μας αυτό και είμαστε πολύ ευγνώμονες. Άψογη η διοργάνωση από την εκκλησία μας. Εξαιρετικός ο αδ. ξεναγός που με την αφήγηση του μας έβαλε μέσα στην ιστορία, ζώντας στιγμές σα να είμαστε εκεί πριν 2.000 χρονια!

fili.mas1

Η γοητεία της Λίμνης Ορεστιάδας, όπως τη ζήσαμε στη χειμωνιάτικη βόλτα μας στην Καστοριά

Posted in Επικαιρότητα

kastoria1
Η λίμνη της Καστοριάς, γνωστή και με το αρχαίο της όνομα Ορεστιάδα, δεν είναι απλώς ένα υδάτινο σώμα· είναι η ψυχή, η καρδιά και ο καθρέφτης μιας ολόκληρης πόλης. Περιτριγυρισμένη από τα βουνά του Βιτσίου και του Γράμμου, βρίσκεται σε υψόμετρο μέτρων και αποτελεί ένα από τα ομορφότερα λιμναία οικοσυστήματα της Ελλάδας, προστατευόμενο από τη Συνθήκη Ραμσάρ.

kastoria2
Η ιστορία της λίμνης είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την πόλη της Καστοριάς. Σύμφωνα με τη μυθολογία, η λίμνη πήρε το όνομά της από τις Ορεστιάδες Νύμφες ή από τον Ορέστη, γιο του Αγαμέμνονα, ο οποίος λέγεται ότι καθάρισε την ψυχή του στα νερά της. Η Καστοριά είναι χτισμένη πάνω σε μια χερσόνησο που εισχωρεί στη λίμνη, δίνοντας την εντύπωση νησιού.

kastoria3
Αυτή η γεωγραφική ιδιαιτερότητα οφείλεται στην αρχική της οχύρωση, που την καθιστούσε σχεδόν απόρθητη. Κατά τους Βυζαντινούς χρόνους, η λίμνη ήταν ζωτικής σημασίας για την άμυνα και την οικονομία της πόλης. Η διαδρομή που απολαύσατε, ο "Γύρος της Λίμνης", είναι μια εμπειρία που αλλάζει με κάθε εποχή.

kastoria5
Είναι ένας ασφαλτοστρωμένος δρόμος περίπου χιλιομέτρων που αγκαλιάζει τη χερσόνησο. Η χαρακτηριστική πλατανοστοιχία που είδατε είναι το σήμα κατατεθέν της διαδρομής. Τα πανύψηλα πλατάνια, με τους βαριούς, λυγισμένους κορμούς τους, σχηματίζουν μια φυσική αψίδα πάνω από τον δρόμο.

kastoria4
Την άνοιξη και το καλοκαίρι προσφέρουν πυκνή σκιά, ενώ το φθινόπωρο ντύνονται με χρυσοκόκκινα χρώματα, όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες σας, πριν αποκαλύψουν τους γυμνούς τους κλώνους τον χειμώνα. Η Ορεστιάδα είναι ένας σημαντικός υγροβιότοπος, ένας παράδεισος για την πανίδα: Φιλοξενεί πάνω από είδη πουλιών. Οι αργυροπελεκάνοι και οι λαγγόνες (κορμοράνοι) είναι οι πιο διάσημοι "κάτοικοι", ενώ τους χειμερινούς μήνες γεμίζει από αποδημητικά υδρόβια πουλιά.

giros.limis2
Τα νερά της είναι πλούσια σε ψάρια, ενώ αποτελεί καταφύγιο και για την βίδρα (Lutra lutra), ένα σπάνιο προστατευόμενο είδος. Η λίμνη της Καστοριάς είναι ένα ζωντανό μνημείο που συνδυάζει την ιστορία, τη βυζαντινή κληρονομιά και την αστείρευτη φυσική ομορφιά. Κάθε επίσκεψη είναι ένα ταξίδι στον χρόνο και τη φύση.

Μια αξέχαστη φθινοπωρινή απόδραση στην Πάρνηθα, στο Καταφύγιο Μπάφι

Posted in Επικαιρότητα

volta.bafi1
Η ανάγκη για επαφή με τη φύση και για μια ανάσα δροσιάς, μακριά από τους ρυθμούς της πόλης, είναι πάντα έντονη. Όταν, μάλιστα, συνδυάζεται με εκλεκτή παρέα, η εμπειρία γίνεται αξέχαστη! Αυτή τη φορά, η παρέα μας επέλεξε το Εθνικό Δρυμό της Πάρνηθας και το αγαπημένο Καταφύγιο Μπάφι για την μονοήμερη εξόρμησή της, και οι φωτογραφίες μαρτυρούν πόσο όμορφα περάσαμε. Εδώ με τον φίλο μου τον Μουσταφά!

volta.bafi6
Η μέρα ξεκίνησε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ο φθινοπωρινός ήλιος μας συνόδευε καθώς ανεβαίναμε το βουνό. Η Πάρνηθα, ο πνεύμονας της Αττικής, μας υποδέχτηκε με το πυκνό ελατόδασος και τον καθαρό αέρα που τόσο είχαμε ανάγκη. Στην καρδιά του δρυμού, όπου τα πεύκα και τα έλατα αγγίζουν τον καταγάλανο ουρανό, δύο από τους φίλους μας απόλαυσαν τη βόλτα στα μονοπάτια, φωτογραφίζοντας την ομορφιά του τοπίου. 

volta.bafi4
Ο συνδυασμός του κόκκινου πουλόβερ με το κίτρινο γιλέκο «ζωγραφίζει» μέσα στο πράσινο του δάσους, δίνοντας μια νότα ζεστασιάς στην ορεινή ατμόσφαιρα. Λίγο αργότερα, όλη η ομάδα συγκεντρώθηκε σε ένα ανοιχτό σημείο, έτοιμη για την πεζοπορία. Η χαρά και η αίσθηση ελευθερίας ήταν εμφανείς στα πρόσωπα όλων. Ήταν η ιδανική ευκαιρία για να γεμίσουμε τις μπαταρίες μας και να απολαύσουμε τη θέα, μια ανάσα από την πολύβουη Αθήνα. 

volta.bafi3
Στη συνέχεια, η Σούλα βρήκε την τέλεια γωνιά για μια στάση. Καθισμένη στα πέτρινα σκαλοπάτια, σκεπασμένα από κίτρινα και πορτοκαλί φύλλα, απολάμβανε τον ήλιο. Ήταν μια εικόνα απόλυτης ηρεμίας και φθινοπωρινής γαλήνης. Τα παλιά πέτρινα τοιχώματα και τα ξερά φύλλα δημιουργούσαν ένα σκηνικό βγαλμένο από παραμύθι. Η Σούλα στο ερηπωμένο ξεκοδοχείο "Κυκλάμινα". 

volta.bafi5
Φυσικά, μια τόσο όμορφη εκδρομή έπρεπε να ολοκληρωθεί με καλό φαγητό και ακόμα καλύτερη κουβέντα! Το Καταφύγιο Μπάφι, γνωστό για τη ζεστασιά και την παραδοσιακή του κουζίνα, μας φιλοξένησε στον όμορφο, ημι-υπαίθριο χώρο του. Όλη η μεγάλη παρέα κάθισε στο μακρύ τραπέζι, με τα πιάτα να γεμίζουν και να αδειάζουν από τα σπιτικά μαγειρευτά και τις τοπικές λιχουδιές. Γέλια, αστεία και έντονες συζητήσεις συνόδευαν κάθε μπουκιά.

volta.bafi2
Ιδιαίτερη στιγμή ήταν, φυσικά, το στιγμιότυπο των τριών γυναικών που αγκαλιασμένες, με τα κομψά γυαλιά ηλίου και τα χαμόγελα στα πρόσωπα, αποτύπωσαν τη φιλία που τις ενώνει και την απόλυτη ευτυχία της στιγμής. Η μέρα στην Πάρνηθα, στο Καταφύγιο Μπάφι, ήταν κάτι παραπάνω από μια απλή εκδρομή. Ήταν μια υπενθύμιση της αξίας της φύσης και της ανθρώπινης επαφής. Μας γέμισε δύναμη, ηρεμία και ανεξίτηλες αναμνήσεις. Άλλωστε, δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο από το να μοιράζεσαι τέτοιες στιγμές με τους ανθρώπους που αγαπάς! Ζάννα, Χάρις, Σούλα! 

Η Σούλα πάντρεψε την μικρή εγγονή της, Χλόη. Ήμασταν κι εμείς σ' αυτή τη χαρωπή περίσταση!

Posted in Τα δικά μου

gamos.shlois01
Είναι υπέροχο να ζεις στιγμές ανείπωτης χαράς καθώς βρίσκεσαι παρών στο γάμο μιας εγγονής της Σούλας, της Χλόης, στο Νόρθ Βανκούβερ του Καναδά. Ξανά λοιπόν σ’ αυτή τη υπέροχη χώρα κι αυτή τη φορά για ένα ολόκληρο μήνα. Από τις 2 Σεπτεμβρίου του 2025 είμαστε εδώ και θα επιστρέψουμε Αθήνα, αρχές Οκτωβρίου… 

gamos.shlois2
Μοναδικό προνόμιο να βλέπεις τον πατέρα Στηβ να φέρνει στην εκκλησία που έγινε ο γάμος, στην αίθουσα Βασιλείας Θεού του Λιν Βάλει, στο Νόρθ Βανκούβερ, την κόρη του, για να την παραδώσει στο γαμπρό του, Κέιλαν. Και είμαστε ευγνώμονες που τα ζήσαμε από κοντά όλα αυτά, μαζί με πολλούς άλλους φίλους και συγγενείς.

gamos.shlois3
Και ναι, είχε συγκίνηση το ζήτημα... Μέχρι και ο «σκληρός» μπαμπάς Στηβ, δάκρυσε καθώς ο Κέιλαν, ένα υπέροχο παιδί, παίρνει τη Χλόη στα χέρια του, υπό τα βλέμματα της μεγαλύτερης αδελφής της, Βικτώρια που ήταν και μάρτυρας – κουμπάρα στο γάμο της. Όλα έγιναν όπως τα είχαν σχεδιάσει…

gamos.shlois4
Και μετά την ομιλία γάμου και τα καθιερωμένα από το νόμο, που τήρησε ο παρών θρησκευτικός λειτουργός, ακολούθησαν οι υπογραφές για την Πολιτεία. Αυτά τα χαρτιά, όπως και στην Ελλάδα, θα πρέπει να κατατεθούν έγκαιρα στις αρμόδιες υπηρεσίες της Πολιτείας για να καταγραφεί το νέο ζευγάρι στα κρατικά κατάστοιχα…

gamos.shlois5
Κάτι που συμβαίνει παντού στο κόσμο, με όποιο θρήσκευμα επιλέξει να κάνει κάποιο ζευγάρι το γάμο του, αρκεί ο θρησκευτικός λειτουργός να έχει την εξουσιοδότηση του κράτους, ώστε να είναι σε θέση να τελεί γάμους. Συνηθίζεται να είναι δυο μάρτυρες – κουμπάροι που υπογράφουν κι αυτοί το ίδιο επίσημο έγγραφο της Πολιτείας. Κάτω υπογράφει η Βικτώρια, μεγαλύτερη αδελφή της Χλόης.

gamos.shlois6

Μια ματιά γύρω από την πλατεία 1866 των Χανίων που κάναμε δυο διανυχτερεύσεις…

Posted in Επικαιρότητα

kipseli.rologia.xania
Ένα δημοσίευμα για τα Χανιά που πήγαμε για τρεις μέρες (δυο διανυκτερεύσεις) με τον Κώστα και την Άννυ. Είναι ένα κυριακάτικο πρωινό που έκανα μια βόλτα στους γύρω δρόμους από την πλατεία 1866 και κατέγραψα μερικές εικόνες. Εδώ μια ΚΥΨΕΛΗ γεμάτη ρολόγια… Κόρακα 2 και, Καραϊσκάκη. Το κατάστημα δραστηριοποιείται στο χώρο των ρολογιών από το 1975.

kafenedaki.xania
Πρωινός κυριακάτικος καφές στην Μιχαήλ Κόρακα… Πρόκειται για μια ωραία, ζεστή φωτογραφία που αποτυπώνει την ατμόσφαιρα ενός καφέ. Οι άνθρωποι είναι χαλαροί, καλοκαίρι είναι, Κυριακή πρωί και… Αύγουστος. Γιατί να μην απολαμβάνουν τη στιγμή; Είναι υπέροχο το πώς ο πρωινός ήλιος διαχέεται στην εικόνα.

pleki.sto.kefe.xania
Το είδα κι αυτό! Στο καφέ CRETAN PIES η κοπέλα της φωτογραφίας πήρε και το πλεκτό της μαζί. Στον πεζόδρομο της Μαθιού Μυλωνάκη… Μια ευχάριστη στιγμή χαλάρωσης και δημιουργικότητας. Είναι πολύ όμορφο να βλέπεις ανθρώπους να ασχολούνται με χόμπι που τους γεμίζουν, ειδικά σε δημόσιο χώρο, όπως σε ένα καφέ. Πραγματικά, δεν είναι κάτι που συναντάς συχνά και γι' αυτό έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

parkingkkiriaki.xaniaJPEG
Τις Κυριακές βρίσκεις χώρο να παρκάρεις στα Χανιά, ακόμα και σε ένα κεντρικό δρόμο όπως είναι η Κυδωνίας… Διακρίνονται διάφορα κτίρια, μεταξύ των οποίων καταστήματα με πινακίδες που αναγράφουν "PRINTING" και "GYROS - SOUVLAKI - BARBEQUE - CHICKEN - BURGERS". Ο ουρανός φαίνεται καθαρός με ελάχιστα σύννεφα. Τις καθημερινές, είναι αδύνατον να παρκάρεις εκεί.

komotirio.xania
Το κομμωτήριο για άνδρες και παιδιά, επί της οδού Κορωναίου δουλεύει στο φούλ… Οι δύο κουρείς εργάζονται με συγκέντρωση και επαγγελματισμό, με έναν να κουρεύει έναν πελάτη, ενώ ο άλλος φαίνεται να περιμένει τον επόμενο. Η ατμόσφαιρα μοιάζει φιλική και χαλαρή, με το κατάστημα γεμάτο πελάτες που περιμένουν τη σειρά τους. Ο κλασικός στύλος του κουρείου, ο οποίος φαίνεται στην είσοδο, προσθέτει μια παραδοσιακή πινελιά.

elafonisi
Το Ελαφονήσι είναι ένα μέρος με καταπληκτική ομορφιά στην Κρήτη, Ελλάδα. Είναι γνωστό για την απίστευτη ροζ αμμουδιά του και τα κρυστάλλινα, ρηχά, γαλαζοπράσινα νερά. Πολλοί το θεωρούν μία από τις πιο όμορφες παραλίες στην Ευρώπη. Επίσης, το Ελαφονήσι είναι προστατευόμενη περιοχή, μέρος του δικτύου Natura 2000, λόγω της πλούσιας βιοποικιλότητας του. Τα καταφέραμε και πήγαμε κι εκεί.

Επιστροφή στο Θραψανό, ύστερα από δυο χρόνια, παρέα με τον Κώστα και την Άννυ…

Posted in Κρήτη

thrapsano1.2025
Είναι πολύ ωραίο να επιστρέφεις στις ρίζες σου, ειδικά σε ένα μέρος τόσο ξεχωριστό όσο το Θραψανό. Είναι ένα χωριό με πλούσια ιστορία, παράδοση και, όπως είπαμε, σπουδαία γαστρονομία. Από την επίσκεψή σου στου «Μπουζούκου» μέχρι το αγγειοπλαστείο, δείχνεις να απολαμβάνεις κάθε στιγμή. Και βλεβαα θα συνεχίσουμε να ανακαλύπτουμε τις ομορφιές του τόπου και να ζήσουμε ακόμα περισσότερες αξέχαστες στιγμές.

agioplastio2
Εδώ που μπορείς να περνάς χρόνο με τους ανθρώπους του χωριού, τους δικούς σου αθρώπους, να περπατάς στα σοκάκια του και να βλέπεις τις ομορφιές του. Είναι ένας τρόπος να γίνεσαι ξανά κομμάτι του τόπου και να νιώθεις την ιστορία του. Οι μικρές διακοπές μας με τα παιδιά, το Κώστα και τη Άνυ ήταν γεμάτες με τέτοιες όμορφες στιγμές, παρέα με τους αγαπημένους μας και τους ανθρώπους του χωριού.

buzukos1
Το Θραψανό, ως ένα από τα κεφαλοχώρια του Δήμου Μινώα Πεδιάδας, είναι γνωστό για την πλούσια γαστρονομική του παράδοση. Το γεγονός ότι το φαγητό στου "Μπουζούκου", ένα βράδυ που πήγαμε ήταν υπέροχο, το επιβεβαιώνει. Και η φιλοξενία τους υποδειγματική. Μπράβο τους! Σε κάνουν να νιώθεις καλά στον τόπο σου, κάθε στιγμή, κάθε λεπτό.

agioplastio1
Είχαμε την ευκαιρία να επισκεφτούμε το αγγειπλαστείο του Αγησίλαου Βολυράκη και να ζήσουμε την ατμόσφαιρα του και το πώς φτιάχεται έα πιθάρι. Τα μεγάλα αυτά πιθάρια δημιουργούται ακόμα με τον ίδιο τρόπο που τα έφτιαχναν και στην αρχαιότητα, με το χέρι και χωρίς καλούπια. Αυτό κάνει κάθε πιθάρι μοναδικό.

agioplastio4
Μείναμε λίγο στη Κρήτη, μόλις μια εβδομάδα και δε έπρεπε να πάμε Χανιά, Ρέθεμνο, Ηράκλειο. Να πάρουν μια πρώτη γεύση ο Κώστας και η Άννυ από το νησί. Αλλά δε φτάνουν. Θα χρειαστεί να ξανάρθουν στο μέλλον. Έτσι κι αλλιώς τους άρεσε πολύ. Και σε ποιο δε αρέσει; Γίνεται να έρθεις στην Κρήτη και να μη σε σημαδέψει;

thrapsano2.2025

Οι παλιοί θυμούνται το κελάρι ή την αποθήκη με τα τρόφιμα και τις προμήθειες. Εμείς, σήμερα;

Posted in Κρήτη

kelari1a
Στις εποχές που ζούμε ίσως αξίζει να ξαναθυμηθούμε μερικά πράγματα ποου αφορούν στην αποθήκευση τροφίμων. Το καλοκαίρι ήταν μια καλή εποχή. Γέμιζε το σπίτι μας με κηπευτικά και με πράγματα από το μποστάνι μας. Αλλά έπρεπε να αποθηκεύσουμε πράγματα και για το χειμώνα. Φυσικά οι συνθήκες δεν επέτρεπαν και πολλά πράγματα γι’ αυτό οι άνθρωποι έψαχναν να βρουν λύσεις…

kelari2a
Στο χωριό θυμάμαι τη μάνα μου να φτιάχνει ξυνόχοντρο για το χειμώνα, να τον ξεραίνει και να τον κρατά σε πάνινα σακιά για το χειμώνα. Μια σούπα μέσα στο κρύο σκαρώνονταν στο λεπτό και ήταν ένα πλήρες γεύμα. Τι είχε μέσα; Ξυνισμένο γάλα από την κατσίκαμμας και χοντρό αλεσμένο στο μύλο, δικό μας σιτάρι. Το ίδιο έκανε και με τα σύκα. Ήταν ο καλύτερος μεζές για μια ρακή τον καιρό που μαζεύαμε τις ελιές.

kelari3a
Ύστερα τα φούρνιζε για να διατηρηθούν περισσότερο χωρίς να μπορούν να πιάσουν σκουλίκια. Φυσικά υπήρχε πάντα χώρος για τα κρεμμύδια και τα σκόρδα. Εννοείται παραγωγής μας. Στο παντοπολείο του Παναγή, τότε που ήμουν παιδί πηγαίναμε μόνο για ζάχαρη, καφέ και καμιά σαρδέλα από του Μανώλη του τηλεφωνητή που είχε τις καλύτερες. Οι νοικοκυρές φρόντιζαν επίσης να έχουν μεγάλα αποθέματα σάλτσας ντομάτας ή συμπυκνωμένο χυμό μπελτέ.

kelari4a
Το γλυκό σταφύλι που έφτιανε η μάνα μου μοσχομύριζε τον τόπο από την αμπαρόριζα. Κι εγώ φρόντιζα να βρω που το έκρυβε, γιατί το είχε για τους ξένους, «να έχει να τους κεράσει κάτι» και συχνά δεν άφηνα τίποτα. Κι άλλα γλυκά έκανε, αλλά εμένα το σταφύλι μου έχει μείνει. Και λαχανικά όμως προσπαθούσαν να κρατήσουν ως τουρσί για να υπάρχουν το χειμώνα και να συνοδέψουν τα όσπρια που ήταν κάθε μέρα στο τραπέζι μας. Κουκιά, φακές, μπίζα, ρεβύθια και όλα παραγωγής μας. Ο πατέρας μου τα φρόντιζε.

kelari5
Εκεί που έγινε πάρτι στο χωριό ήταν τη δεκαετία του 70 όταν στα «οικοκυρικά» έμαθα να φτιάνουν κονσέρβες με λαχανικά κι έτσι αγκινάρες πια είχαμε όλο το χρόνο και μπάμιες και ένα σωρό άλλα πράγματα, χωρίς συντηρητικά, φτιαγμένα με αγνά υλικά από το χωράφι μας. Τα περισσότερα τα ετοίμαζαν από το την άνοιξη, το φθινόπωρο ή τέλη καλοκαιριού. Γι’ αυτό έφαγα τη φλασιά γι’ αυτή την ανάρτηση. Μου δόθηκε η αφορμή να θυμηθώ πράγματα.

kelari6
Και τι κάνουν οι άνθρωποι σήμερα; Το ζήτημα είναι τι μπορούν; Ακόμα και στα χωριά ελάχιστά πράγματα. Μόνο κάποιοι νοικοκύρηδες χρησιμοποιούν τους καταψύκτες για να αποθηκεύσουν κρέας και λαχανικά δικά τους. Που ξέρουν ότι είναι καθαρά από όλες τις απόψεις. Αλλά και μ’ αυτό δυσκολευόμαστε όσοι μένουμε σε διαμερίσματα στις πόλεις. Λείπουν οι χώροι. Και λείπουν τα καθαρά τρόφιμα που ξέραμε. Ότι προμηθευτεί τώρα από τη λαϊκή. Κι αυτά δεν ξέρεις πόσο καλά είναι. Οι φωτογραφίες είναι από το διαδίκτυο...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην οικονομική κρίση του 2011. Σε δύσκολες εποχές, δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA