Όμορφες εικόνες εποχής... Δείτε τα ζουμπούλια ή μανουσάκια, όπως τα λένε στην Κρήτη

manusakia3.310122
Μερικά από τα λουλούδια αυτής της εποχής που μας αρέσουν πολύ, είναι τα μανουσάκια... Για αυτά έχουμε γράψει στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, πολλές φορές. Δείτε μια από αυτές, ΕΔΩ. Αρέσουν και στη Στασούλα μας και όποτε έχει χρόνο και μπορεί, ξέρει πού θα πάει για να τα βρει... Η φωτογραφία αυτή είναι της φίλης μας Frideriki Fotinou.



manusakia1.1310122
Τα μανουσάκια πάντα μας άρεσαν και μας αρέσουν. Το "κλικ" γι' αυτό το δημοσίευμα το πήραμε από μια ανάρτηση της Spyridoyla Geraniotaki στην ομάδα "ΜΕΤΕΩΚΡΗΤΕΣ". Για να ευχηθεί «Καλή βδομάδα στην ομάδα μας με υγεία, ομορφιές και αρώματα». Έτσι είναι. Στο διαδίκτυο υπάρχει αλληλεπίδραση...

manusakia2.310122
Δεν λέει σε ποια περιοχή της Κρήτης τα βρήκε, κάτι που κάνουν οι περισσότεροι στο διαδίκτυο. Έχουν την αίσθηση ότι  αφού ξ΄λερουν εκείνοι, "όλοι ξέρουν". Αλλά δεν ξέρουν. Και μερικοί, όπως εμείς, θα θέλαμε να ξέρουμε, επειδή ως παιδιά, τα ψάχναμε κάποτε... Και γνωρίζαμε πού θα τα βρούμε....

manusakia2018.1
Τις πρώτες τρεις φωτογραφίες τις πήραμε από το διαδίκτυο. Αλλά αυτή και η επόμενη είναι από παλιότερες δημοσιεύσεις εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε ΕΔΩ, άλλο ένα δημοσιεύουμα που κάναμε για τα μανουσάκια. Είναι από την Άνδρο και η φίλη μας, Δήμητρα, είναι που τα μαζεύει. Αρέσουν και σε εκείνη...

manusakia2018.4

Αχ αυτά τα μανουσάκια! Τελικά τα βρήκε και φέτος η Στασούλα. Αψήφησε τη βροχή και την κακοκαιρία και πήγε εκεί, που ξέρει πως βγαίνουν. Και γέμισε το ανθοδοχείο της. Και γέμισε ο τόπος ευωδιές…

manusakia.stasulas
Έτσι για να αλλάξει λίγο η διάθεση μας καθώς συνεχίζεται ο πόλεμος στην Ουκρανία ύστερα από την εισβολή της Ρωσίας πριν τρία χρόνια και εδώ μας ταλανίζει η ακρίβεια και ο πληθωρισμός που ροκανίζουν το εισόδημα μας... Ναι, ζούμε σε πολύ δύσκολες εποχές. Αλλά το να είμαστε ψύχραιμοι, θα μας βοηθήσει να βλέπουμε πιο καθαρά τα πράγματα... Κάτι που το έχουμε πολύ ανάγκη... 

Άλλαξε το σκηνικό του καιρού. Θυμήθηκε, για λίγο, ότι είναι χειμώνας και μας φέρνει χαρά!

Posted in Επικαιρότητα

prespes.1.161223
Χειμώνιασε απότομα! Αθήνα, Δεκέμβρης, λίγο μετά τη μέση του. Εδώ, στην Αθήνα, ο καιρός είναι βροχερός. Στις Πρέσπες όμως τα πράγματα τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά/ Χιόνισε! Τις φωτογραφίες που βλέπετε τις έχει ανεβάσει στην ομώνυμη ομάδα, «Πρέσπες», η διαδικτυακή μας φίλη, Βασιλική Ιανοπούλου.

prespes2.161223
Την ευχαριστούμε από καρδιάς που είχε την υπομονή και τη δύναμη να βγει μέσα στο χιονισμένο τοπίο και να καλύψει με το φακό του κινητού της, όλη αυτή την ομορφιά… Δικαίωσε λίγο και την ΕΜΥ που με έκτακτα δελτία μας προειδοποιούσε ότι ο καιρός αλλάζει και το σκηνικό του χιονιά, ξεκινά από τη βορειοδυτική Ελλάδα.

prespes.3.161223
Αν και έχω πάει στις Πρέσπες, σε άλλους καιρούς και υπό καλύτερες συνθήκες, βλέποντας τις φωτογραφίες δεν θα μπορούσα να πω με βεβαιότητα ότι γνωρίζω τα μέρη. Οκτώβρης ήταν τότε, ηλιόλουστος, αλλά βλέπεις οι καιρικές συνθήκες αλλάζουν πολύ τα πράγματα. Έτσι δεν είναι;

prespes.4.161223
Όπως και να έχει το πράγμα, εμείς κρατάμε όλη αυτή την ομορφιά του λευκού χιονιού που δεν έχει παγώσει ακόμα και είναι ακόμα απαλό σαν άχνη. «Ζηλεύουμε» εμείς, οι της κεντρικής και νότιας Ελλάδας, επειδή εδώ για την ώρα, βρέχει μόνο. Δεν δείχνει καμιά διάθεση να χιονίσει.

prespes.5.161223
Χειμώνιασε τόσο ξαφνικά. Μέχρι χθες κυκλοφορούσαν φίλοι μας στο κέντρο της πόλης, με πουκάμισο, σκέτο. Αλλά από σήμερα μάλλον χρειάζεται να ρίξεις κάτι πάνω σου. Όχι πως μας ξάφνιασε, λοιπόν, αφού αυτός είναι ο καιρός που θα έπρεπε να είναι αυτή την εποχή. Ένας καιρός που όλα έχουν αλλάξει γύρω μας και τίποτα πια δεν ακολουθεί τον φυσιολογικό κύκλο που ξέρουμε.

prespes.6.161223
Ας είναι, ότι ηλικία και αν έχουμε εμείς, κάτι τέτοιες στιγμές θα βγάζουμε το παιδί που όλοι έχουμε μέσα μας και παραμερίζουμε κάθε πρόβλημα που θα προκύπτει –και προκύπτει από μια χιονόπτωση- κρατώντας τη μεγάλη εικόνα, που μας φέρνει ένα αυθόρμητο χαμόγελο στα χείλη.

Μια ματιά στο Θραψανό, όπως το είδα στην τελευταία επίσκεψη μας, Νοέμβρη του 2023…

Posted in Τα δικά μου

spitia.thrapsanu.1
Ο σεισμός του 2021 έχει κάνει τη δουλειά του. Στην τελευταία επίσκεψη μας στο χωριό, είδα γκρεμισμένα και μισογκρεμισμένα, ακατοίκητα σπίτια, όπως αυτό στη γειτονιά. Έμαθα ότι πουλήθηκε. Και περιμένει να μπει σε κάποιο πρόγραμμα στήριξης των σεισμοπλήκτων από το κράτος, προκειμένου να το ανοικοδομήσουν.

spitia.thrapsanu.2
Μακάρι να συμβεί έτσι! Δεν αντέχει κανείς να βλέπει ένα κουφάρι σε μια μικρή πλαταιούλα, έρημη πια. Που οδηγεί στην κεντρική πλατεία του Θραψανού και κάποτε έσφυζε από ζωή. Εδώ είχε την έδρα του το Facebook της εποχής σε τοπικό επίπεδο και κανείς δεν ήταν σε θέση να ξεφύγει από τα σχόλια του.

spitia.thrapsanu.3
Αλλά και σε άλλα σημεία του χωριού είναι εμφανή τα σημάδια. Ευτυχώς στις 17 μέρες που καθίσαμε εμείς, δεν αισθάνθηκα ούτε μια μέρα αυτό το άσχημο συναίσθημα που σε κάνει να φοβάσαι καθώς αισθάνεσαι τις σεισμικές δονήσεις και να νοιώθεις απροστάτευτος σε μια φύση σκληρή κι ανελέητη.

spitia.thrapsanu.4
Εδώ που είναι οι καρέκλες, απέναντι στον ήλιο του Νοεμβρίου κάθονταν και τότε και σχολίαζαν οι συγχωριανές μου. Και το κακό ήταν ότι δεν είχες άλλη επιλογή από το να περάσεις από εκεί. Για να το αποφύγεις έπρεπε να κάνεις έναν μεγάλο κύκλο. Και ποιος είχε τα κουράγια ή ποιος το σκέφτονταν τότε;

spitia.thrapsanu.5
Το σπίτι αυτό το βρήκα στο δρόμο μου, καθώς είχα βγει ένα μεσημέρι, λίγο πριν το φαγητό, να τραβήξω μερικές φωτογραφίες. Μου έκανε εντύπωση το καλό πετρόχτιστο των τοίχων, έστω και χωρίς ταβάνι πια και η επίσης πέτρινη καμάρα στο εσωτερικό δωμάτιο, ορατή από το δρόμο. Τι κρίμα, τέτοια όμορφα σπίτια να είναι σε εγκατάλειψη...

spitia.thrapsanu.6
Κάποια άλλα σπίτια δεν προχώρησαν ποτέ στην ολοκλήρωση τους. Ήρθε και ο σεισμός και το αποτελείωσε. Και τώρα με την εγκατάλειψη των ανθρώπων μοιάζει με κουφάρι που αφέθηκε στην τύχη του. Είναι κι αυτά, κομμάτια του χωριού που αγαπώ και παρακολουθώ, έστω και από μακριά, καθώς ζω στην Αθήνα.

Στο Θραψανό, Νοέμβρη μήνα, δεν το περιμέναμε να πάμε ούτε εμείς, εδώ που τα λέμε...

Posted in Τα δικά μου

thrapsano1.191123
Χρειαζόμαστε κάτι για να... ξεκουνήσουμε. Και η αφορμή ήταν η αδελφή μου Μαλάμω που κατέβηκε με τον σύζυγο της, Νίκο, για δεύτερη φορά την ίδια χρονιά στο χωριό, από εκεί που έλεγε ότι μάλλον δεν θα το ξαναδεί. Ήθελε να περάσουμε λίγο χρόνο μαζί και με τη Στασούλα. Και το θέλαμε κι εμείς, οπότε το... κάναμε!

thrapsano2.191123
Δεν είναι εύκολη μια τέτοια απόφαση. Χρειάζεται δύναμη και κουράγιο και υπομονή για να αντέξεις την οικονομική πρόκληση στις μέρες μας. Αλλά δόξα το Θεό, όλα πήγαν καλά και τα καταφέραμε. Από το πρωί του Σαββάτου 18 Νοέμβρη 2023, είμαστε στο σπίτι μας, πέντε χρόνια μετά. Όλοι όσοι έχουμε απομείνει σε τούτη τη ζωή.

thrapsano4.191123
Να κάτι που μας αρέσει πολύ εδώ. Είναι η κοινωνική ζωή, οι παρέες, το μεσημεριανό φαγητό, όλοι μέσα στην εσωτερική αυλή του πατρικού, όσο ο καιρός το επιτρέπει. Την πρώτη κιόλας μέρα, είναι παρμένες αυτές οι φωτογραφίες. Ο Αγησίλαος έκανε τις μπριζόλες του και η Στασούλα τα λαδερά της. Και απολαύσαμε την παρέα μας.

thrapsano5.191123
Τι είναι αυτό που κάνει τη ζωή στο χωριό, ξεχωριστή; Και πώς έχει μπει έτσι βαθιά μέσα στην καρδιά μας, με τόση νοσταλγία; Είναι προς διερεύνηση, αλλά σίγουρα έχει να κάνει με ένα κομμάτι του εσωτερικού μας κόσμου που έχει ανάγκη να εξιδανικεύει καταστάσεις. Φαντάζομαι θα το έχετε προσέξει κι εσείς στον εαυτό σας.

thrapsano6.201123
Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε να βρεθούμε ξανά και οι τρεις αδελφοί, που έχουμε απομείνει στη ζωή, εγώ, η Μαλάμω και η Στασούλα μαζί στο χωριό, όπως το κάναμε αυτή τη φορά. Αλλά σας βεβαιώνω ότι είναι ωραίο. Μπορούμε ακόμα να μοιραστούμε πράγματα, σκέψεις, αλλά και καταστάσεις με έναν ξεχωριστό κωδικό DNA.

thrapsano5.191123
Δεκαπέντε μέρες στo Θραψανό, χειμωνιάτικα, ε, δεν είναι και τόσο συνηθισμένο για μένα και τη Σούλα που έχουμε τόσα πράγματα προγραμματισμένα να κάνουμε στην Αθήνα. Αλλά τελικά είναι όμορφα και το έχουμε τόσο ανάγκη, προκειμένου να συνεχίσουμε να δίνουμε τη μάχη με την καθημερινότητα...

Λίμνη Μπελέτσι: Η αγαπημένη απόδραση όλες τις εποχές του χρόνου. Όαση δίπλα μας

Posted in Επικαιρότητα

limni.beletsi11
Ενα από τα κοινά, πλέον, μυστικά της Αττικής είναι η Λίμνη Μπελέτσι. Οι περίοικοι, οι μυημένοι που κάνουν βόλτες από εκείνα τα μέρη, το γνωρίζουν εδώ και χρόνια. Ένας μικρός παράδεισος είναι η λίμνη Μπελέτσι, που βρίσκεται στις βορειοανατολικές παρυφές της Πάρνηθας, κάτω από την ομώνυμη κορυφή, στα όρια του οικισμού Ιπποκράτειος πολιτεία. 

limni.beletsi12
Είναι ο ιδανικός προορισμός για κυριακάτικη και όχι μόνο βόλτα, γιατί έχει πάντα κάτι διαφορετικό να σου προσφέρει. Η λίμνη Μπελέτσι βρίσκεταισε υψόμετρο περίπου 600 μέτρων στις ανατολικές πλαγιές της Πάρνηθας, στην Ιπποκράτειο Πολιτεία των Αφιδνών. Πήρε το όνομά της από την ομώνυμη κορυφή. Eχει και άλλη ονομασία με δύο εκδοχές. 

limni.beletsi13
Λέγεται και λίμνη κιθάρα, από το σχήμα της, αλλά δεν αποκλείεται να έλκει το όνομά της από την ομώνυμη πηγή, στα τέως βασιλικά κτήματα, που την τροφοδοτεί με τα νερά της. Αυτό που δεν ξέρουν πολλοί είναι ότι δημιουργήθηκε... κατά λάθος. Στα μέσα της δεκαετίας του '70 γίνονταν έργα για δασικό δρόμο που θα ένωνε τον Aγιο Μερκούριο με τις Αφίδνες. 

limni.beletsi14
Στα σκαψίματα φράχτηκε η ροή των νερών και σχηματίστηκε η λίμνη. Η λίμνη Μελέτσι προσφέρεται για πολλές δραστηριότητες. Μπορείς να πάρεις βιβλίο να διαβάσεις στον καθαρό αέρα και την ησυχία. Ή μπορείς να μην ανοίξεις σελίδα και να χάζεψεις τις πάπιες, τις χήνες, τους κύκνους. 

limni.beletsi15
Θες να κάνεις πικνικ, έχει διαμορφωμένους χώρους. Αν έχεις ποδήλατο, να κάνεις βόλτες, έχει ωραίες διαδρομές. Επιβάλλεται μια στάση στο εξωκκλήσι του Αγίου Μερκουρίου, μέσα σε οργιώδη βλάστηση. Ακόμα κι αν δεν πάς με εφόδια και πεινάσεις, κανένα πρόβλημα. Υπάρχει ο οικισμός Σφενδάλη, με τον όμορφο σταθμό τρένου και την ταβέρνα που είναι από την πίσω πλευρά. Για ρίξε μια ματιά.

limni.beletsi16
Η λίμνη Μπελέτσι είναι περίπου 30 χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας. Η διαδρομή είναι πολύ εύκολη, αρκετά γραφική κι ακόμη πιο οικονομική αν την κάνεις με αυτοκίνητο που κινείται με φυσικό αέριο. Παίρνουμε, λοιπόν, την Εθνική Οδό Αθηνών-Λαμίας και κάνουμε αριστερά στον κόμβο των Αφιδνών. Διασχίζουμε τον οικισμό από την οδό Αγίας Τριάδας και φτάσαμε στον προορισμό μας!

Η αγγειοπλαστική τέχνη που γνώρισα από τον πατέρα μου Λευτέρη και τον αδελφό μου, Κωστή!

Posted in Τα δικά μου

aggioplastes 4
Η ιστορία είναι πολύ όμορφη και το να γυρνάς πίσω και να αναπολείς πράγματα, που επίσης καμιά φορά η ίδια η ζωή ξαναφέρνει μπροστά μας είναι κάτι πολύ συνηθισμένο. Όπως ΑΥΤΟ το δημοσίευμα από το site e-messara.gr, όπου ξαφνικά είδα μια άγνωστη φωτογραφία του πατέρα μου και του αδελφού μου του Κωστή.

kostis5.0907144
Πίσω στο μακρινό παρελθόν… Με τους ανθρώπους σου να μη ζουν πια, αλλά με μνήμες από τα παιδικά μου χρόνια . Τότε που με έπαιρναν μαζί τους στις βεντέμες ως παιδί τα καλοκαίρια, μετά το σχολείο… Οι φωτογραφιες εδω είναι από το αγγειπλαστείο του αδελφού μου Κωστή, τραβηγμένη το μακρινό 2014…

thrapsano.arxio
Δεν ξέρω πώς και γιατί αλλά ποτέ δεν κατάφερα να «σηκώσω» τον πηλό στον τροχό και να δημιουργήσω ένα αντικείμενο. Και να πεις ότι δεν το δοκίμασα; Άδικος κόπος. Είναι φανερό πως το ταλέντο του κάθε ανθρώπου είναι μέσα του. Και μάλλον εγώ προοριζόμουν να γίνω γραφιάς. Το ωραίο είναι ότι οι γονείς μου δεν με πίεσαν ποτέ, για κάτι άλλο πιο πρακτικό και πιο σίγουρο. Και δεν μου βγήκε σε κακό…

ventema8.1960.asomatos
Αυτό το μικρό δημοσίευμα είναι μια μαγιά για να το κάνω μεγαλύτερο… Μόλις «πέσουν» στα χέρια μου κι άλλες φωτογραφίες από αγγειοπλάστες του χωριού μου, Θραψανού και κυρίως δικές μας, από το σπίτι μας, για να είναι αυθεντικές. Αν και τα χρόνια εκείνα ποιος είχε φωτογραφική μηχανή… Αλλά πάλι πού ξέρεις;

ventema3.1960.asomatos

Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ 3 που γυρίστηκε στο Θραψανό και προβάλλει την αγγειοπλαστική τέχνη, μιλώντας με τους μαστόρους του χωριού...

Πανσέληνος του Αυγούστου στο ΤΙΤΑΝΙΑ με τον Κώστα την Άννυ και τα παιδιά τους

Posted in Επικαιρότητα

ble.panselinos1
Το συνδυάσαμε με το γεγονός ότι ήταν η τελευταία νύχτα του Δημήτρη και του Άντονη στην Αθήνα. Την επομένη θα έφευγαν πίσω για τον τόπο τους. Και θεωρήσαμε ότι θα ήταν πολύ όμορφο να έχουν αυτή την εμπειρία της Πανσελήνου από την Ελλάδα. Και το χάρηκαν και οι δύο και με το παραπάνω.

ble.panselinos2
Και δεν ήταν μια οποιαδήποτε Πανσέληνος που έτσι κι αλλιώς μας αρέσει, επειδή «δείχνει» τον μεγάλο και απαράμιλλο Δημιουργό του σύμπαντος σε δράση. Συνέπεσε να είναι και η δεύτερη Πανσέληνος του Αυγούστους στις 31 του μήνα. Η προηγούμενη ήταν την 1/8. Κι αυτή την είχαμε απολαύσει εμείς από το θησείο.

ble.panselinos3
Τις φωτογραφίες που βλέπετε τις τράβηξα με το κινητό μου σε λιγότερο από μια ώρα. Και κάθε «κλικ» απέχει από το άλλο περίπου δέκα λεπτά χρόνο. Κι αν προσέξετε λιγάκι, είναι εμφανείς οι διαφορές που αποτυπώνονται… Μοναδική εμπειρία, όπως και να το κάνουμε. Έτσι δεν είναι;

ble.panselinos4
Από το Olive Garden, στον 11ο όροφο του ξενοδοχείου ΤΙΤΑΝΙΑ είναι τραβηγμένες . Εκεί καθίσαμε και απολαύσαμε το ποτό μας με την όμορφη παρέα μας. Δεν έχω δικές μας φωτογραφίες, επειδή ο φωτισμός δεν ήταν επαρκής (είναι κι ο ρομαντισμός, βλέπεις…), οπότε μάλλον, τεχνικά, δεν θα βοηθούσε.

ble.panselinos5
Η παρέα μας ήταν όμορφη και ξεχωριστή. Μας αρέσει αυτό το μέρος. Είναι πολύ κοντά μας και αν και το ΤΙΤΑΝΙΑ βρίσκεται στην πανεπιστημίου, χαμηλά, πολύ κοντά στην Ομόνοια, εντούτοις από τον 11ο όροφο αισθάνεσαι ότι έχεις όλη την Αθήνα στα πόδια σου. Πραγματικά υπέροχα!

ble.panselinos6
Άλλη μια Πανσέληνος από το καλοκαίρι που φεύγει σιγά – σιγά. Κι ας κρατάνε ακόμα οι ζέστες. Οι ειδικοί μας προειδοποιούν ότι ξαφνικά ακια απότομα κάποια στιγμη θ’ αλλάξει ο καιρός. Τίποτα πια δεν γίνεται ομαλά. Όλα ξαφνικά και απότομα κι εμείς προετοιμαζόμαστε γι’ αυτές τις αλλαγές.

Η Ακρόπολη των Αθηνών, όπως την κατέγραψε με το κινητό το Δημήτρης, ο εγγονός της Σούλας

Posted in Επικαιρότητα

akropoli1.180823
Ήταν Παρασκευή 18/8/2023 μια μέρα με ιδιαίτερη ζέστη στην Αθήνα και η Άννυ με τα παιδιά της, ανέβηκαν πάνω στην Ακρόπολη για βόλτα. Ο Δημήτρης μάλιστα ανέλαβε να υλοποιήσει τα αίτημα μας για μερικές φωτογραφίες από εκεί.

akropoli2.180823
Εκτός από την πρώτη (επάνω) φωτογραφία που είναι σέλφι, όλες οι άλλες αποτυπώνουν την Ακρόπολη όπως την βλέπει σήμερα κάποιος επισκέπτης. Απογευματάκι, γύρω στις 5:30 ανέβηκαν, αλλά είχε αρκετή ζέστη, τόσο που έφερνε δυσφορία.

akropoli3.180823
Κοντινό πλάνο, μέσα από την Ακρόπολη. Μάρμαρα λαξευμένα, διατηρημένα στο χρόνο με ιστορία αιώνων πάνω τους. Φαντάσου ότι έρχονται άνθρωποι από ολόκληρο τον κόσμο για να δουν από κοντά όλα αυτά δημιουργήματα του ανθρώπου.

akropoli4.180823
Με εισιτήριο στα 30 ευρώ το άτομο που για να το κόψεις πρέπει να περιμένεις στην ουρά. Υπάρχουν βέβαια και εκείνοι που, εξοικειωμένοι με την τεχνολογία είναι σε θέση να το κόψουν ψηφιακά μέσω του διαδικτύου. Και η Άννυ είναι εξπέρ σ’ αυτά.

akropoli5.180823
Οι καρυάτιδες είναι πάντα εκεί, στη θέση τους, να συγκινούν καθέναν που ανεβαίνει ως εδώ. Θυμάμαι μια ασπρόμαυρη φωτογραφία της μητέρας μου, από εδώ, τότε που ως κοριτσάκι, είχε ανέβει κι εκείνη στην Ακρόπολη στην Αθήνα για να εργαστεί. Και σε μια έξοδο της, ήρθε.

akropoli6.180823
Αλλά κι εγώ έχω ανέβει αρκετές φορές… Μερικές φορές μάλιστα έκανα και δημοσιεύματα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Να θυμηθούμε μερικά; Ας δούμε καταρχήν ένα δημοσίευμα από το νέο site μας ΕΔΩ και μερικά από το αρχείο μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA