Έτσι θυμόμαστε το χωριό κι έτσι θέλουμε να μείνει στη μνήμη μας... Όμορφο και αγαπημένο!

avli1290616
Αν πούμε ότι δεν μας έχει λείψει το χωριό και το πατρικό μας, θα ήταν ψέμα. Δυο χρόνια τώρα, κοντά τρία, έχουμε να πάμε... Όσο κρατάνε οι κακές συνθήκες της πανδημίας έστω και τα απόνερα της και όσο ο φόβος της υπάρχει γύρω μας και κυριαρχεί, κρατιόμαστε. Και ξαφνικά ήρθε και ο μεγάλος σεισμός του Σεπτεμβρίου 2021 που έκανε ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα, καθώς οι μετασεισμοί δεν έχουν σταματημό... Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα που είδαμε στο site της ΝΕΑΣ ΚΡΗΤΗΣ για τους Θραψανιώτες αγγειοπλάστες.

kathriotita.thrapsano2.170321
Είναι όμως που μας λείπουν οι άνθρωποι, ο τόπος, το καθετί που κουβαλάει μνήμες όμορφες, πασπαλισμένες με τη χρυσόσκονη των παιδικών μας χρόνων. Ναι, είναι όλα αυτά αποτελούν μια νοσταλγία... Κι ωστόσο, ούτε στιγμή δεν πάψαμε να τους σκεφτόμαστε με πολύ αγάπη, καθώς δοκιμάζονται οι αντοχές τους, από πολλές απόψεις. Και αρχίζουμε σιγά σιγά να σκεφτόμαστε πως φέτος, ίσως τα καταφέρουμε να πα΄με για λίγο.

klisto. gimnastirio3
Ακούμε, διαβάζουμε, ζούμε την κάθε στιγμή και ξέρουμε πως θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο ακόμα. Να κάνουμε υπομονή. Οι νέες μεταλλάξεις του κορονοϊού μας φοβίζουν ακόμα περισσότερο και στις εβδομαδιαίες ανακοινώσεις του ΕΟΔΥ, οι νεκροί έχουν ακόμα μεγάλο αριθμό. Τι σχέδια να κάνεις μέσα σε μια τέτοια εποχή; Ας περιμένουμε λίγο ακόμα και βλέπουμε. Και ας μη ξεθαρρεύουμε με τις κυβερνητικές ανακοινώσεις για χαλάρωση των μέτρων...

livada1.230319
Ελπίζουμε ότι, κάποια στιγμή, όλο αυτό θα περάσει, οριστικά...Δεν μπορεί να συνεχιστεί επ' άπειρον...  Και τότε, ίσως η ζωή ξαναγυρίσει στα μέτρα που την ξέραμε. Για την ώρα, μόνο να περιμένουμε μπορούμε. Και αυτό κάνουμε. Με υπομονή, υπάκουη καρδιά και εγκαρτέρηση. Θα ξαναζήσουμε τέτοιες όμορφες στιγμές, λέμε. Θελουμε να είμαστε αισιόδοξοι. Αποτελεί κομμάτι του εαυτού μας.

spiti3.150721
Για την ώρα κρατάμε μικρό καλάθι. Και η όποια αλλαγή δεν θα έρθει, επειδή το επιδιώκουν και το θέλουν οι άνθρωποι. Αυτοί έχουν φροντίσει ήδη να χωριστούν σε εμβολιασμένους και αντιεμβολιαστές. Σε υπάκουους και ανυπάκους. Σε νομοταγείς και... επαναστάτες! Αλλού έχουμε την βάσιμη ελπίδα μας. Και ευτυχώς, ο σεισμός και οι μετασεισμοί που συνεχίζονται, δεν έκανε μεγάλες ζημιές στο σπίτι μας, όπως μας είπαν εκείνοι που μας αγαπούν και το προσέχουν.

agioplastio3

Τα δικά μου

Η πρώτη μας βόλτα το 2023 ήταν στον Εθνικό Κήπο! Και ήταν πραγματικά απολαυστική…

ethn.kipos1.2023
Πάντα μας άρεσε να επιλέγουμε τον Εθνικό Κήπο για τη βόλτα μας. Είναι πολύ όμορφος, ιδιαίτερα μετά τα έργα αναβάθμισης του, είναι κοντά μας, με τη μηχανή από το σπίτι μας στον Κολωνό μόλις 10 λεπτά και όποτε και αν πας, πάντα έχει κάτι να σου δώσει.

ethn.kipos2.2023
Δικαιολογημένα λοιπόν διαλέξαμε η πρώτη βόλτα μας το 2023 να είναι εκεί. Αρχές Γενάρη. Με ανέλπιστη για την εποχή ηλιοφάνεια. Δείτε στο μεταξύ μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ που έχουμε κάνει στο παρελθόν στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ για τον Εθνικό Κήπο.

ethn.kipos3.2023
Είναι λοιπόν υπερβολή; Όχι, τα ωραία παραμένουν ωραία, ακόμα και στο πέρασμα των χρόνων. Ας πούμε, είναι μοναδικό να κάθεσαι και να χαζεύει τις πάπιες στη μικρή λιμνούλα. Και τα νερά να τρέχουν και να απολαμβάνεις όλη αυτή την ηρεμία όλα αυτή την ηρεμία και την ομορφιά.

ethn.kipos4.2023
Και κάπου εκεί, περπατώντας, μπορείς να χαζέψεις και στο κινητό τα μηνύματα. Διατηρείς μια επαφή με τον έξω κόσμο που αν και δίπλα σου, μοιάζει να είναι μακριά. Διαφορετικά «κινδυνεύεις» να χαθείς μέσα σ’ αυτή την ομορφιά και άντε μετά να επανέλθεις στην πραγματικότητα.

ethn.kipos5.2023
Παρατηρώ τη Σούλα που φωτογραφίζει τη λίμνη με τις πάπιες. Είναι απορροφημένη σ’ αυτό το έργο. Και το αποτέλεσμα της δουλειάς της είναι καταπληκτικό. Συχνά γίνεται ο άτυπος βοηθός μου στις αναρτήσεις μου και την ευχαριστώ γι’ αυτό.

ethn.kipos6.2023
Θα συνεχίσουμε να το αγαπάμε αυτό το μέρος. Για φαντάσου, ένας μικρός πράσινος παράδεισος στο κέντρο της πυκνοκατοικημένης Αθήνας. Και μέσα εκεί ηρεμείς, καθώς ακούς τους φυσικούς ήχους των πουλιών και όχι τον θόρυβο της πόλης.

Ο φίλος Ηλίας, από την Αναστασιά Σερρών, γράφει αποκλειστικά στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ...

ilias. anastasia1
Συχνά εδώ στο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ δίνουμε το βήμα σε όσους θα ήθελαν να εκφραστούν εκτιμώντας πως έναν όμορφο τόπο πρέπει να τον μοιράζεσαι με φίλους. Και η αλήθεια είναι πως για τον Ηλία έχουμε γράψει πολλές φορές σ' αυτό το site. Δοκιμάστε στην αναζήτηση το λήμμα "Αναστασιά" και θα δείτε.

ilias. anastasia2
Αυτή τη φορά όμως γράφει ο ίδιος ο Ηλίας. Μιλάγαμε χθες στο messenger. Είχε όρεξη και σχολίαζε, όπως κάνει συχνά τα πάντα. Του πρότεινα λοιπόν να κάνει ό ίδιος ένα κείμενο και να μιλήσει για τον εαυτό του. Και ο φίλος μου Ηλίας το έκανε άμεσα. Δείτε το ΕΔΩ. Στη φωτογραφία με τη σύζυγό του, Κατερίνα, στη δημόσια μαρτυρία.

ilias. anastasia3
Και δω με μια από τις γάτες του... Γράφει ο ίδιος: Με το πού βγαίνω το πρωί από την πόρτα, μου λέει η γατούλα καλημέρα και μπαίνει μέσα στα πόδια μου για ένα χάδι. Βλέπεις το περίμενε, όλη νύχτα, και αυτή. Ύστερα βλέπω τό πρώτο λουλούδι, μετά τα πολλά, τον κήπο, γενικά, τα οπωρολαχανικά.

ilias. anastasia4
"Κατερίνα, αυτό τό λουλούδι άνθισε, έλα να δεις τί όμορφο που είναι. Κοίτα και το άλλο! Δες η ντομάτα κοκκίνισε, η πιπεριά είναι έτοιμη, η μελιτζάνα, τα κρεμμυδάκια, τα φασολάκια... Πάω στις κότες να τις ταΐσω. Για κοίτα, βρήκα αυγά πάλι, για το μεσημέρι, έχουμε αφθονία".

ilias. anastasia5
Έτσι έπλασε ο Θεός τον άνθρωπο, να ζει στη φύση, όχι στα τσιμέντα, σε πολυκατοικίες, δεν θα μπορούσε άραγε να κάνει δέκα ο Θεός; Πηγαίνοντας οι άνθρωποι στις πόλεις, χάσανε το νόημα της ζωής. Εκτροχιάστηκαν γενικά. Αλλά νομίζουν ότι είναι μοντέρνοι, ενώ στην πραγματικότητα, είναι σκλάβοι.

ilias. anastasia6
Ο Ηλίας κάνει έκκληση: Συνταξιούχοι, εγκαταλείψτε τα τσιμέντα, κάντε δώρο στον εαυτό σας, αυτή τη χαρά, να ζήσετε στη φύση, πριν γίνετε φωτογραφίες.. Πάρτε από την ζωή ποιότητα... Μπορείτε, είναι θέμα εμπιστοσύνης στον εαυτό σας... Δοκιμάστε και θα δείτε. Δεν είναι τόσο δύσκολο, όσο νομίζετε!

ilias. anastasia7
Από ότι αισθάνομαι και καταλαβαίνω, τα γεγονότα θα σας προφτάσουν και θα τρέχετε από πίσω... Δεν χρειάζεται να αγοράζετε, μερικά πράγματα, τα παράγεται οι ίδιοι! Με λίγη φροντίδα και σαν χόμπι. Μπορώ να γράψω αλλά τόσα. Αλλά αρκετά για σήμερα... Είμαι σίγουρος ότι κάποιους θα βοηθήσουν!

Ο καιρός κυλά όμορφα κοντά σε πολύ αγαπημένους φίλους. Εδώ στη λίμνη Ηραίου

limn.ireu.lutraki1.281022
Επωφεληθήκαμε από την αργία της 28ης Οκτωβρίου για να πάμε μια ημερήσια εκδρομή με φίλους καλούς στη λίμνη Ηραίου, στη Βουλιαγμένη Κορινθίας. Και ήταν καλή ιδέα γιατί περάσαμε πολύ όμορφα.

limn.ireu.lutraki2.281022
Ο Μουσταφά είναι πολύ ευχάριστος άνθρωπος σαν χαρακτήρας. Με το χιούμορ του απολαμβάνει την παρέα μας. Και μείς κάνουμε το ίδιο, από αυτή βόλτα μας είναι η φωτογραφία που βλέπετε.

limn.ireu.lutraki3.281022
Εδώ με την οικογένεια του. Η γυναίκα του, Ναταλία και η κόρη του, Σοφία... Χαμογελαστά πρόσωπα, αληθινά, πρόσθεσαν με την παρουσία τους και συνέβαλαν στον αν την κάνουμε ξεχωριστή.

limn.ireu.lutraki4.281022
Κάπου εκεί κι εμείς, εγώ και η Σούλα. Φόντο η λίμνη Ηραίου με το θαλασσινό νερό. Το να "παίζεις" τέτοιες ώρες είναι υπέροχο, επειδή δείχνει ότι θέλεις και έχεις κάθε καλή διάθεση για να χαλαρώσεις.

limn.ireu.lutraki5.281022
Η μικρή Σοφία στο Λουτράκι, φωτογραφημένη δίπλα σε ένα παγωτό - στολίδι (διαφημιστικό) σε ένα μαγαζί που πούλαγε παγωτά. Εμείς πάντως δοκιμάσαμε και φάγαμε λουκουμάδες. και ήταν καλή επιλογή.

limn.ireu.lutraki6.281022
Ο Μουσταφά με την οικογένεια τους στο κιόσκι δίπλα στη λίμνη Ηραίου. Η καλή διάθεση φαίνεται αποτυπωμένη στα πρόσωπα τους. Ναι, περάσαμε πολύ όμορφα και θα το θυμόμαστε για πολύ καιρό.

limn.ireu.lutraki7.281022
Η Σούλα με τη Σοφία στην ίδια στήλη με μας... Γελάσαμε με την καρδιά μας. Και κάπως έτσι αποχαιρετήσαμε τον Οκτώβρη και καλωσορίσαμε τον Νοέμβρη στη ζωή μας. Και η ζωή συνεχίζεται...

Όταν το ηλιοβασίλεμα "παντρεύεται" με τον ερχομό του φεγγαριού... Τι υπέροχο θέαμα!

zakinthos.fegari1.110822
Οι φωτογραφίες όλες πλην της τελευταίας, είναι από τη Ζάκυνθο. Μου τις έστειλε ο φίλος μου ο Χρήστος που αυτή την περίοδο του Αυγούστου παραθερίζει εκεί στους γονείς της γυναίκας του. Τι όμορφα που είναι καθώς ο ήλιος πέφτει στη θάλασσα!

zakinthos.fegari2.110822
Πρέπει να κάθισε αρκετά εκεί ο φίλος μου. Τα καρέ της μηχανής του, έχουν μια κάποια απόσταση ανάμεσα τους. Ιδιαίτερα το τρίτο και τέταρτο πλάνο. Αλλά όλα έχουν μέσα τους την αγάπη που θέλει να δώσει κανείς στο φίλο του, μεταφέροντας του τέτοιες εικόνες.

zakinthos.fegari3.110822
Κι αυτή ηλιοβασίλεμα τη λέει, αλλά μάλλον σε φεγγάρι παραπέμπει. Το μοναδικό Αυγουστιάτικο φεγγάρι που εύχομαι σε όλους να μπορέσουμε να το απολαύσουμε με τον άνθρωπο μας, επειδή τέτοιες στιγμές είναι μοναδικές και αξίζει να τις ζήσουμε.

zakinthos.fegari4.110822
Ίδιο σημείο, ίδια ψυχική διάθεση. Τι να πεις ύστερα από όσα πέρασε, αφού έχασε το σκυλάκο του, τον Ρες κι αφού διέθεσε ατέλειωτες ώρες ψάχνοντας στα πιο απίθανα σημεία του νησιού για να τον βρει. Λες και άνοιξε η γης και τον κατάπιε. Κι αν έδωσε δημοσιότητα στο θέμα. Δείτε ΕΔΩ.

fegari.ston.kolono
Κι ένα φεγγάρι από τον Κολωνό, δυο μέρες πριν από τον Πανσέληνο του Αυγούστου. Είχαμε πάει για περπάτημα με τη Σούλα και το είδαμε, καθώς επιστρέφαμε. Δεν άντεξα σήκωσα το κινητό μου τηλέφωνο και το φωτογράφησα. Τελικά μερικά όμορφα πράγματα, κάνουν πιο βιώσιμη τη ζωή στην πόλη.

Πότε - πότε θα τα λέμε και από εδώ. Αυτό κι αν είναι μια ευχάριστη διαδικτυακή έκπληξη!

bukamvilia.arxanes
Μπορεί να τελειώσαμε από εδώ, αλλά όλο και κάτι απρόβλεπτο θα βλέπετε στο πρωτοσέλιδο του. Έτσι σαν έκπληξη και για να επιβεβαιώνουμε πώς όταν λέμε πως ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ δεν μοιάζει με κανένα άλλο site το εννοούμε μέχρι κεραίας.

Λοιπόν θα σας φανεί παράξενο, αλλά συχνά - πυκνά θα βλέπετε, όπως τώρα, μικρές αλλαγές σ' αυτό το site και ας αποτελεί το αρχείο μας. Το έχουμε μεθοδεύσει έτσι που να μπορεί να γίνει. Και το βλέπετε ήδη μπροστά σας.

Κι ενώ το site μας βρίσκεται ΕΔΩ, δεν πρόκειται, αυτό που διαβάζετε τώρα να το αφήσουμε να... ρημάξει. Δεν μπορεί, δεν το κάνει η καρδιά μας.

Περάσαμε τόσα όμορφα πράγματα, όλα αυτά τα χρόνια. Από τότε που το έστησε ο φίλος μου ο Δήμος, για να φύγω από τα Μπλόγκ της Google που πειραματιζόμουν, ενώ δουλεύαμε στα διπλανά γραφεία της ΠΕΤ ΟΤΕ, πάνω σε ένα τεμπλέιτ μιας αμερικανικής εφημερίδας, δεν θυμάιμαι τώρα ποιας. Κι όταν συνειδητοποιήσαμε τον κίνδυνο να κατηγορηθούμε για κλοπή, αφού μπορούσες να το δεις από παντού, τότε ζήτησα από τον Ντάτση της ONSCREEN να το σχεδιάζει από την αρχή. Πράγμα που έκανε. Δυστυχώς έφυγε από κοντά μας πολύ νέος, εντελώς ξαφνικά.

Αλλά ποτέ δεν εφησυχάσαμε, δεν βαλτώσαμε. Ψαχνόμασταν και συνεχίζουμε να ψαχνόμαστε και προχωρούμε παράλληλα με την τεχνολογία σε καλό επίπεδο.

Πήγαμε στη FRIKTORIA, όπου κάποια παιδιά από το Βόλο μας έδωσαν την εντύπωση πως έδιναν μια αξιοπρεπή μάχη στον τομέα των σέρβερ. Και μείναμε κοντά τους αρκετά χρόνια. Μέχρι που κάποια στιγμή σε δυο επιθέσεις που δεχτήκαμε από ιούς, είδαμε ένα πρόσωπο τους που δεν μας άρεσε. Και ξέρετε, στις δύσκολες ώρες φαίνεται ο πραγματικός χαρακτήρας του άλλου, στα εύκολα όλοι μια χαρά είναι.

Μαζέψαμε τα μπογαλάκια μας και πήγαμε αλλού. Χωρίς φωνές, χωρίς τυπμπανοκρουσίες, αθόρυβα. Όπως ακριβώς είχαμε πάει...

Ναι, δεν "παίζει" αλλιώς ένα site στο διαδίκτυο. Χρειάζεται να κουμπωθεί πάνω σε έναν σέρβερ. Όσοι έχουν στοιχειώδεις γνώσεις διαδικτύου, το ξέρουν καλά αυτό.

Τώρα μπορούμε να... παίζουμε σε δυο ταμπλό. Χάριν αστείου το λέμε. Στην πραγματικότητα δεν έχουμε το χρόνο, ενώ οι επιλογές μας στη ζωή, έχουν εδώ και χρόνια, άλλον προσανατολισμό.

Και οι πρωτεραιότητα μας, είναι εντελώς διαφορετικές, πια. Απλά, μας αρέσει να εκφραζόμαστε με το γράψιμο. Το κάνουμε καθημερινά και το χαιρόμαστε. Και θα συνεχίσουμε, για όσο μας το επιτρέπουν οι δυνατότητες μας.

Μικρές χαρές είναι η ζωή. Όσοι νομίζουν πως θα τα βρουν όλα αυτά να τους περιμένουν έτοιμα, πολύ γρήγορα θα αντιληφθούν ότι είναι οικτρά γελασμένοι. Σας προσκαλούμε λοιπόν να ρίχνετε πότε - πότε μια ματιά σ' αυτό το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Περιέχει θησαυρούς! Και μη φοβάστε ότι θα... παρασυρθείτε. Εμείς θα σας το υπενθυμίζουμε, όποτε χρειάζεστε με αναφορές στο κεντρικό site ΕΔΩ.

Στο μεταξύ κοιτάξτε γύρω σας. Η σχετική επικαιρότητα θα το ακολουθεί. Η κορυφή θα αλλάζει, ανάλογα με την εποχή. Το ίδιο και η μπάρα δεξιά, αν το βλέπετε από υπολογιστή. Παρατηρήστε το και θα το διαπιστώσετε.

Σας φαίνονται απίθανα όλα αυτά; Δεν θα έπρεπε. Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ δεν υπήρξε ποτέ ένα site, σαν όλα τα άλλα. Αλλιώς, θα κατέβαζε νωρίς ρολά, σε καμιά περίπτωση δεν θα γίνονταν ποτέ αυτό που βλέπετε.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Αλλά τώρα είμαι συνταξιούχος πια έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια κστις αυλές, τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA