Έτοιμο και το φύλλο 447 του «ΤΥΠΟΥ των Συνταξιούχων Σιδηροδρομικών»!
Αυτό είναι το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας του «ΤΥΠΟΥ των Συνταξιούχων Σιδηροδρομικών» που ολοκληρώσαμε αρχές της πρώτης εβδομάδας του Δεκεμβρίου 2025. Το επιμελούμαι δημοσιογραφικά εδώ και δεκαπέντε χρόνια. Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ..
Ολοκληρώσαμε και το τελευταίο φύλλο τ. 447 του "ΤΥΠΟΥ των Συνταξιούχων Σιδηροδρομικών"... Αυτό το φύλο ξεκίνησε να δου΄λευεται στην καστοριά και ολοκληρώθηκε από το σπίτι μου στην Αθήνα, Όπως και ο "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος". Μια υπέρβαση, που με την καλή συνεργασία και με τη βοήθεια των τεχνικών μέσων που έχουμε πια στη διάθεση μας, τα καταφέραμε.
Η συνενόηση έγινε με την πρόεδρο Θύμιο Κάραλη αλλά και τα Σωματεία, μέσω e-mail, αλλά και μέσω VIBER. Με γραπτά μηνύματα ή με φωνή δωρεάν μέσω VIBER... Την επιδιώκω πάντα αυτή την επαφή και τ ηνεπικοινωνία, διότι αντιλαμβάνομαι καλύτερα τι θέλουν και μπορώ να το αποτυπώσω, τεχνικά προς όφελος τους. Και μετά ακολουθεί η διαδικασία της έκδοσης... Και να, που ένα ακόμα φύλλο της εφημερίδας ολοκληρώθηκε από την Πόπη στη Σαλαμίνα... Σε μια άψογη συνεργασία, παρά την μεγάλη απόσταση!
Φυσικά επικοινωνούμε πάντα μέσω e-mail ή μέσω messnger για τα επείγοντα. Το κάναμε για πρώτη φορά από την Πάρο, τον Ιούνιο του 2023 που είμαστε σε διακοπές με τον Στήβ την Έστερ και τα παιδιά τους και μας άρεσε. Τολμήσαμε και προχωρήσαμε παράλληλα στην έκδοση νέου φύλλου με το νέο σύγχρονο, διαδικτυακό τρόπο, ενώ κάναμε εκεί τις διακοπές μας. Μέσω e-mail ή μηνυμάτων Viber ή Messenger παίρναμε τα θέματα, τα αξιολογούσαμε, τα σελιδοποιούσαμε σε κασέ και τα... στέλναμε στην Πόπη στη Σαλαμίνα, που έχει την τεχνική ευθύνη της έκδοσης. Έτσι, η ύλη μπορεί να έρχεται από Αθήνα, αλλά μπορεί να στηθεί παντού και στη συνέχεια να σελιδοποιηθεί με ακρίβεια όπως τη σχεδιάσαμε! Έτσι είναι, όταν αξιοποείς με τον σωστό τρόπο τη δύναμη της τεχνολογίας!
Η εφημερίδα ο ΤΥΠΟΣ των Συνταξιούχων Σιδηδρομικών, έχει τη δική της ιστορία... Έχει περάσει από συμπληγάδες, λόγω των εσωτερικών προβλημάτων της Διοίκησης, αλλά και της απραξίας και υποχρεωτικής αποστασιοποίησης στην εποχή του κορονοϊού κι έχει σταθεί όρθια στα πόδια της. Περάσαμε σε μια νέα εποχή, με νέα Διοίκηση στην Ομοσπονδία που την εκδίδει και με την πίστη ότι θα τα καταφέρει να είναι κάθε τρίμηνο στο ραντεβού της. Ξεκινήσαμε με αισιοδοξία και μέχρι στιγμής τα πάμε καλά!
Αυτό το έντυπο έχει έναν... δικό του τρόπο να βγαίνει. Εκεί που νομίζεις ότι σταμάτησε η έκδοση, αναγεννιέται σαν τον φοίνικα από τις στάκτες του. Και σ' αυτό "βοήθησε", όπως αναφέραμε ήδη η εποχή του κορονοϊού Covid-19 που δημιούργησε πολλά προβλήματα στους ανθρώπους. Ένα από αυτά ήταν και η έκδοση του «ΤΥΠΟΥ» της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συνταξιούχων Σιδηροδρομικών (ΠΟΣΣ) ο οποίος βγαίνει, πολύ πιο αργά πια και όχι στο δίμηνο, μέχρι να το επιτρέψουν οι συνθήκες. Αν και η πείρα μου λέει πως ότι άλλαζει δεν επιστρέφει στην πρώτερη μορφή του...
Την αρχή, πριν δεκαέξη χρόνια, που την ανέλαβα, έβγαινε σταθερά κάθε μήνα και κάλυπτε τις ανάγκες για την προβολή της δράσης των Σωματείων της δύναμης της ΠΟΣΣ σε όλη τη χώρα.
Η συγκεκριμένη εφημερίδα υπήρχε στον χώρο και πριν πάω εγώ για να την αναλάβω. Κάποιος ιδώτης την "πάλευε" για το δικό του όφελος. Σ’ αυτό που εγώ βοήθησα, ήταν να της δώσω έναν πιο δημοσιογραφικό, πιο ελκυστικό ύφος και να είναι συνεπής στο ραντεβού της, σε όποιο χρόνο εκείνη αποφασίστηστηκε να βγαίνει.
Συνδετικός κρίκος, σ' αυτή την επαγγελματική δουλειά, ο τότε πρόεδρος της ΠΟΣΣ, Βασίλης Αποστολόπουλος. Ο ίδιος με γνώριζε από την εποχή που εργαζόμουν στο Γραφείο Τύπου του Εργατικού Κέντρου Πειραιά. Είχε δοκιμαστεί η σχέση μας εκεί και υπήρχαν όλες οι δυνατότητες για μια καλή συνεργασία. Τώρα εκείνος επέλεξε να αποχωρήσει από την ενεργό δράση. Στο τιμόνι της ΠΟΣΣ, είναι ο Θύμιος Καραλής ο οποίος εξελέγη στο τελευταίο συνέδριο της ΠΟΣΣ. Και στη συνεργασία μας, δείχνει να έχει διάθεση για δουλειά και πνεύμα εμπιστοσύνης πράγμα που διευκλύνει πολύ. Καλά πάμε, αν και οι εποχές και για τα συνδικάτα, όπως και για όλα, είναι οι χειρότερες, από πολλές απόψεις,,,
Μέχρι στιγμής, λίγο πάνω, λίγο κάτω στους χρόνους, τα καταφέρνουν.
Ελπίζουν οι άνθρωποι, όπως όλοι μας, ότι κάποια στιγμή, η κανονικότητα θα μπει στη ζωή τους, εξέλεξαν κανονικές διοικήσεις με εκλογές και ελπίζουν πως θα τα καταφέρουν να λειτουργήσουν, όπως ήξεραν, με φυσική παρουσία και όχι από μακριά. Τα e-mails είναι για τους ανθρώπους αυτής της ηλικίας, κάτι σαν... διαστημικά πράγματα. Μέχρι το φάξ και πολύ είναι... Μόνο που τα Fax είναι πια ελάχιστα. Καταργήθηκαν, ακόμα και από το δημόσιο...
Τους καταλαβαίνω. Πολλά πράγματα στη νέα τεχνολογία, δεν τα κατανοούν ή αρνούνται να μπουν στη διαδικασία να τα μάθουν. Θέλουν να κρατήσουν το χειρόγραφο ή το τυπωμένο χαρτί στα χέρια τους, για να είναι βέβαιοι, για τι πράγμα μιλάνε.
Κι αυτή η πανδημία, ήταν καταστροφική! Η επικοινωνία γίνεται πια με νέες μορφές και άντε να σκανάρεις τα έγγραφα και να τα στείλεις στο δημοσιογράφο... Και μετά να τηλεφωνήσεις για να βεβαιωθείς ότι πήγαν, ότι τα παρέλαβε. Δύσκολες, πολύ δύσκολες εποχές… Ευτυχώς που υπάρχει το κινητό τηλέφωνο για να φωτογραφίζεις τα χειρόγραφα!
Και όλα αυτά, με τις ιώσεις και την Covid-19 να είναι ως πέλεκης πάνω από τα κεφάλια, όλων μας... Χρειάζεται να είμαστε προσεκτικοί γιατί αυτός ο ιός εξελλίσεται σε... μόνιμο, οπότε καλό είναι να μην είμαστε ιδιαίτερα διαχυτικοί, σε όλες τις εποχές, ακόμα και το καλοκαίρι. Έτσι κι αλλιώς η γρίππη αυτού του είδους είναι πάντα εδώ, καθώς έχει εξελιχθεί σε μια απλή γρίπη. Και οι μεγάλες ηλικίες, όπως είμαστε εμείς, είναι πάντα πιο ευάλωτες... Το ενθαρρυντικό είναι αν και μεγάλωσε ο χρόνος αναμονής (έγινε τριμηνιαία) εντούτοις το ραντεβού έχει μια κάποια συνέπεια...
Σχόλια (0)