Όμορφες εικόνες εποχής... Δείτε τα ζουμπούλια ή μανουσάκια, όπως τα λένε στην Κρήτη

manusakia3.310122
Μερικά από τα λουλούδια αυτής της εποχής που μας αρέσουν πολύ, είναι τα μανουσάκια... Για αυτά έχουμε γράψει στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, πολλές φορές. Δείτε μια από αυτές, ΕΔΩ. Αρέσουν και στη Στασούλα μας και όποτε έχει χρόνο και μπορεί, ξέρει πού θα πάει για να τα βρει... Η φωτογραφία αυτή είναι της φίλης μας Frideriki Fotinou.



manusakia1.1310122
Τα μανουσάκια πάντα μας άρεσαν και μας αρέσουν. Το "κλικ" γι' αυτό το δημοσίευμα το πήραμε από μια ανάρτηση της Spyridoyla Geraniotaki στην ομάδα "ΜΕΤΕΩΚΡΗΤΕΣ". Για να ευχηθεί «Καλή βδομάδα στην ομάδα μας με υγεία, ομορφιές και αρώματα». Έτσι είναι. Στο διαδίκτυο υπάρχει αλληλεπίδραση...

manusakia2.310122
Δεν λέει σε ποια περιοχή της Κρήτης τα βρήκε, κάτι που κάνουν οι περισσότεροι στο διαδίκτυο. Έχουν την αίσθηση ότι  αφού ξ΄λερουν εκείνοι, "όλοι ξέρουν". Αλλά δεν ξέρουν. Και μερικοί, όπως εμείς, θα θέλαμε να ξέρουμε, επειδή ως παιδιά, τα ψάχναμε κάποτε... Και γνωρίζαμε πού θα τα βρούμε....

manusakia2018.1
Τις πρώτες τρεις φωτογραφίες τις πήραμε από το διαδίκτυο. Αλλά αυτή και η επόμενη είναι από παλιότερες δημοσιεύσεις εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε ΕΔΩ, άλλο ένα δημοσιεύουμα που κάναμε για τα μανουσάκια. Είναι από την Άνδρο και η φίλη μας, Δήμητρα, είναι που τα μαζεύει. Αρέσουν και σε εκείνη...

manusakia2018.4

Αχ αυτά τα μανουσάκια! Τελικά τα βρήκε και φέτος η Στασούλα. Αψήφησε τη βροχή και την κακοκαιρία και πήγε εκεί, που ξέρει πως βγαίνουν. Και γέμισε το ανθοδοχείο της. Και γέμισε ο τόπος ευωδιές…

manusakia.stasulas
Έτσι για να αλλάξει λίγο η διάθεση μας καθώς συνεχίζεται ο πόλεμος στην Ουκρανία ύστερα από την εισβολή της Ρωσίας πριν τρία χρόνια και εδώ μας ταλανίζει η ακρίβεια και ο πληθωρισμός που ροκανίζουν το εισόδημα μας... Ναι, ζούμε σε πολύ δύσκολες εποχές. Αλλά το να είμαστε ψύχραιμοι, θα μας βοηθήσει να βλέπουμε πιο καθαρά τα πράγματα... Κάτι που το έχουμε πολύ ανάγκη... 

Η Κριστίν, η φίλη της Άννυς, ανέβηκε για πρώτη φορά στην Ακρόπολη μαζί της, το απόλαυσε!

Posted in Επικαιρότητα

akropoli1
Δικά μας πράγματα γράφουμε εδώ. Κι όταν η Άννυ συνοδεύει τη φίλη της στην Ακρόπολη μια μέρα ζεστή του Αυγούστου, έστω απόγευμα, αυτό είναι είδηση για τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Σκαρώσαμε λοιπόν μια φανταστική ιστορία για να σας δείξουμε τις φωτογραφίες που τράβηξε η Άννυ. Η Κριστίν στεκόταν στην είσοδο της Ακρόπολης, με τον ήλιο του μεσημεριού να λούζει τα μαλλιά της. Η Άννυ, η φίλη της, την είχε παρασύρει σε αυτό το ταξίδι στην Αθήνα, ένα ταξίδι που η Κριστίν δεν είχε φανταστεί ποτέ ότι θα την άγγιζε τόσο βαθιά.

akropoli2
Καθώς ανέβαιναν τα σκαλιά, η Κριστίν δεν μπορούσε να αποσπάσει το βλέμμα της από τους επιβλητικούς ογκόλιθους. Σκεφτόταν τις αμέτρητες γενιές ανθρώπων που είχαν περάσει από εδώ. Σκεφτόταν τον Περικλή, τον Φειδία, τους αρχαίους φιλοσόφους που περπατούσαν στους ίδιους αυτούς δρόμους. Η καρδιά της χτυπούσε δυνατά, όχι από την κούραση της ανάβασης, αλλά από ένα αίσθημα δέους και σεβασμού.

akropoli3
Η Άννυ παρατήρησε τη σιωπή της. «Είσαι καλά;» τη ρώτησε. Η Κριστίν δεν απάντησε αμέσως. Έκλεισε τα μάτια της για μια στιγμή και εισέπνευσε βαθιά. Ήταν σαν ο αέρας να κουβαλούσε ακόμα την ιστορία, σαν να μπορούσε να ακούσει τους ψιθύρους του παρελθόντος. «Είναι απίστευτο», είπε τελικά, με τη φωνή της να τρέμει ελαφρώς. «Είναι σαν να βρίσκομαι σε μια άλλη διάσταση.

akropoli4
Όλη αυτή η ιστορία που μάθαμε στο σχολείο… είναι ζωντανή εδώ. Οι πέτρες… έχουν ψυχή». Η Άννυ χαμογέλασε. Καταλάβαινε απόλυτα τι ένιωθε η φίλη της. Ήταν η μαγεία της Ακρόπολης. Μια μαγεία που δεν προερχόταν μόνο από την ομορφιά των μνημείων, αλλά από το βάθος της ιστορίας που κουβαλούσαν. Καθώς έφτασαν στον Παρθενώνα, η Κριστίν ένιωσε μια ανατριχίλα. Το μάρμαρο, αν και φθαρμένο από τον χρόνο, έλαμπε κάτω από τον ήλιο. Ήταν ένα σύμβολο δύναμης, σοφίας και πολιτισμού.

akropoli5
Η Κριστίν έμεινε ακίνητη, κοιτώντας το μνημείο, προσπαθώντας να αφομοιώσει όλη την πληροφορία που δεχόταν ο εγκέφαλός της. «Σκέψου πόσος κόπος και πόση τέχνη χρειάστηκε για να φτιαχτεί κάτι τόσο μεγαλειώδες», είπε η Άννυ. Η Κριστίν δεν είχε λόγια. Μπορούσε να φανταστεί τους τεχνίτες, τους καλλιτέχνες, τους αρχιτέκτονες να δουλεύουν ασταμάτητα, με μια αφοσίωση που μόνο η αγάπη για την τέχνη μπορεί να δημιουργήσει. Ένιωσε ένα αίσθημα ευγνωμοσύνης για όλους αυτούς τους ανθρώπους που της άφησαν αυτό το δώρο.

akropoli6

Άλλο ένα φεστιβάλ «Χώμα, Νερό, Φωτιά» άνοιξε τις πύλες του στο χωριό μας μας τον Ιούλιο!

Posted in Κρήτη


xoma.nero.fotia2025
Είναι ωραία αν κι από μακριά, και το παρακολουθήσαμε μέσα από το κοινωνικά δίκτυα. Γίνεται 4 χρόνια τώρα, τον Ιούλιο. Κι αυτό που διαπιστώνουμε, είναι από χρονιά σε χρονιά, γίνεται όλο και καλύτερο, όλο και πιο μεστό στο περιεχόμενο των εκδηλώσεων. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού, έχει πάρει πολύ στα σοβαρά αυτή τη διοργάνωση.

festival1.2025
Κι αυτό που μ’ αρέσει πιο πολύ είναι ότι συνεργάζεται με πολλούς διαφορετικούς φορείς, έτσι ώστε, πέρα από το περιεχόμενο, να έχει και την αναμενόμενη προβολή στα τοπικά μέσα ενημέρωσης. Το γεγονός μάλιστα ότι λειτουργεί στις αρχές Ιουλίου, μια δύσκολη εποχή από την άποψη θερμοκρασιών, αλλά και σε απόσταση από το πανηγύρι της Αγιάς Μαρίνας, έχει ασφαλώς την αξία του.

Αgioplasti Flyer scaled
Κράτησαν βέβαια κι αυτή τη γιορτή, αποκλειστικά με ένα τριήμερο κρητικού γλεντιού για να τιμήσουν τα ψητά στον ξυλόφουρνο και την ονομασία «Γιορτή των Αγγειοπλαστών». Αντιλαμβάνομαι ότι είναι πολύ ισχυρές οι παραδόσεις και ότι χρειάζονται τέτοια έβεντ για πολλούς λόγους, ένας από αυτούς είναι και ο οικονομικός. Αυτό με κάνει να το προσπερνώ.

festival2.202525
Μ’ αρέσει όμως αυτή η συνεργασία του Συλλόγου στο φεστιβάλ «Χώμα Νερό Φωτιά με την Περιφέρεια Κρήτης, τον Δήμο Μινώα, επιστημονικούς φορείς και κρατικούς οργανισμούς, όπως το υπουργείο Πολιτισμού. Οι νέοι έχουν με κάτι να ασχοληθούν. Ο Πολιτιστικό Σύλλογος Θραψανού, είναι διέξοδος και μάλιστα πρακτική, προβάλλοντας την ιστορία του τόπου μας.

festival3.2025
Αγαπώ το Θραψανό και ονειρευόμουν να περάσω εδώ τα τελευταία χρόνια της ζωής μου. Άσχετα αν στο πέρασμα των χρόνων άλλαξα σχέδια, θέλω να το βλέπω να προοδεύει προς τη σωστή κατεύθυνση. Μπράβο λοιπόν σε όλους όσους συνεισέφεραν ουσιαστικά στην υλοποίηση και του φετινού φεστιβάλ. Και περιμένουμε το ίδιο ωραίο εθελοντικό πνεύμα να συμβάλει στην προβολή του χωριού.

festival4.2025

Στην τηλεόραση του ALPHA, το θραψανιώτικο ψητό, από τον σεφ Ακή Πετρετζίκη

Posted in Κρήτη

petretzikis1
Κάποιοι θα παραξενευτούν. Το θραψανιώτικο ψητό καταγραμμένο από την κάμερα της εκπομπής ενός γνωστού σεφ από την τηλεόραση στην εκπομπή του; Γιατί όχι! Φρόντισε γι’ αυτό ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού μας που κάνει το καλύτερο που μπορεί για να αναδεικνύει τις καλές πλευρές του τόπου. Το επεισόδιο έπαιξε στη νέα σεζόν 2025-26 της εκπομπής, ανάμεσα σε άλλες επισκέψεις του Άκη στο Ηράκλειο Κρήτης. Μπορείτε να το δείτε και από ΕΔΩ.

petretzikis2
Το βέβαιο είναι ότι μαζί με την κάμερα και τους τεχνικούς της εκπομπής και ο Πολιτιστικός Σύλλογος κατέγραψε όλη τη διαδικασία και την πρόβαλλε μέσα από τη σελίδα του στο Facebook. Τους ευχαριστούμε, αφού από εκεί πήραμε τις φωτογραφίες γι΄αυτό το δημοσίευμα. Μάλιστα στο δημοσίευμα που είδαμε στα τοπικά site  (δείτε ΕΔΩ) λέει πως ο σεφ ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση του Συλλόγου.

petretzikis3
Μπροστά στην κάμερα λοιπόν έκαναν όλη τη διαδικασία για το ψήσιμο στον ξυλόφουρνο. Και χρησιμοποίησαν τις εγκαταστάσεις που έχει ο Σύλλογος και τις δίνει, έναντι ενός μικρού ενοικίου και στους χωριανούς για γάμο, βαφτίσεις ή άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις. Κι έτσι μάθαμε κι εμείς, που μέχρι τώρα, ότι ξέραμε, είχε να κάνει με το πανηγύρι, όταν το απολαμβάναμε αγοράζοντας το με το κιλό, έτοιμο, ψημένο.

petretzikis4
Είμαι βέβαιος ότι και στον Ακή, αλλά και στο συνεργείο του και τους τεχνικούς θα έκαναν εντύπωση όλο αυτό. Τράβηξαν πολλές ώρες. Και αυτό που μπορούμε να δούμε στην εκπομπή του,  είναι αποτέλεσμα μοντάζ, που θα έχει να κάνει με τους τηλεοπτικούς χρόνους που είναι αδυσώπητοι… Ας το παραδεχτούμε και ας πούμε για άλλη μια φορά ένα μπράβο στον Πολιτιστικό Σύλλογο Θραψανού…

petretzikis5
Είναι ωραίο σε καιρούς δύσκολους όπου πρωταγωνιστεί η ατομικότητα, να υπάρχει να λειτουργεί και να είναι μπροστάρης στη συλλογική προσπάθεια ένας Σύλλογος. Το έχουμε δει να πρωτοστατεί σε πολλά πράγματα. Και για μας που ζούμε μακριά, από εκεί αλλά δεν παύει να είναι ο τόπος μας, είναι υπέροχο να βλέπεις τόσα όμορφα πράγματα κατά καιρούς από αυτούς. Μπράβο τους και πάλι!

petretzikis6

Οι πρώτες μικρές διακοπές μας για το 2025 στο όμορφο νησί της Σκοπέλου, στις Σποράδες

Posted in Γενικά

skopelos1

Βρεθήκαμε στη Σκόπελο αρχές Ιουνίου ύστερα από πρόταση – προσφορά των φίλων μας Σύρου και Αννίτας. Από τις 5 έως τις 15 Ιουνίου. Δεν έχει ανοίξει καλά – καλά η σεζόν αλλά εδώ τα πάντα λειτουργούν με συνέπεια… Το κύριο λιμάνι της Σκοπέλου βρίσκεται στη Χώρα, την πρωτεύουσα του νησιού και αποτελεί τον βασικό κόμβο για την ακτοπλοϊκή σύνδεση με το Μαντούδι Ευβοίας.

skopelos2

Την περπατήσαμε λ΄λιγο την πόλη της Χώρα που μένουμε, αλλά και το νησί ολόκληρο. Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό, όπου πάμε. Η παραλιακή ζώνη όμως της Χώρας είναι ιδιαίτερα γραφική, με παραδοσιακά ξύλινα σκάφη να αντανακλούν στα ήρεμα νερά, ενώ ενώ το ίδιο το λιμάνι προσφέρει μια μοναδική ατμόσφαιρα για βραδινές βόλτες.

skopelos3

Το λιμάνι της Σκοπέλου – ειδικά στη Χώρα – είναι ιδανικός προορισμός για μια απογευματινή ή βραδινή βόλτα. Να μερικά πράγματα που κάνουν τη βόλτα εκεί ξεχωριστή. Η θέα από το λιμάνι προς το Αιγαίο, ειδικά στο ηλιοβασίλεμα, είναι μοναδική. Τα φωτισμένα σοκάκια της Χώρας ανεβαίνουν αμφιθεατρικά πάνω από το λιμάνι, προσφέροντας υπέροχη εικόνα

skopelos4

Κι εμείς κάναμε το καλύτερο που μπορούσαμε για να αξιοποιήσουμε το χρόνο της διαμονής μας με τον καλύτερο τρόπο. Δοκιμάσαμε τοπικές σπεσιαλιτέ στις ταβέρνες και τα μεζεδοπωλεία πλάι στο κύμα που σερβίρουν φρέσκο ψάρι και σκοπελίτικες λιχουδιές, όπως η φημισμένη σκοπελίτικη τυρόπιτα.

skopelos5

Και περπατήσαμε στα στενά της όπου θα βρεις υπέροχα καφέ και μπαράκια στο λιμάνι προσφέρονται για ένα ποτό με χαλαρή μουσική ή κάποια γλυκά που φτιάχνουν οι άνθρωποι εδώ σε μικρές ποσότητες αλλά ιδιαίτερα προσεγμένα. Οι άνθρωποι είναι ωραίοι, ευδιάθετοι, χαμογελαστοί. Σου μιλάνε κι ας μη σε ξέρουν. Η καλημέρα είναι του Θεού…

skopelos6

Όταν σε θυμούνται οι φίλοι σου στη 10 επέτειο του γάμου σου... Πολλά ευχαριστούμε!

Posted in Τα δικά μου

epetios.gamu5
Η κάρτα με τις ευχές των φίλων μας το έλεγε καθαρά στη 10η επέτειο του γάμου μας: «για την επέτειο σας». Και οι ευχές στο εσωτερικό υπέροχες. Ευχάριστη έκπληξη να σε θυμούνται οι φίλοι σου στις μικρές σου προσωπικές σου στιγμές. Υπάρχει αλήθεια τίποτε πιο όμορφο; Δεν υπάρχει! Σας βεβαιώνω μετά λόγου γνώσεως.

10.epetios.gamu2
Κάποια πράγματα μένουν. Έτσι χτίζεται η δική μας ιστορία. Με λέξεις, με λόγια με πράξεις. Δείτε άλλο ένα δημοσίευμα ΕΔΩ που κάναμε και στο κεντρικό site του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Με συγκίνηση και πολύ αγάπη είναι γραμμένα. Χωρίς υπερβολές. Αλλά με αλήθειες, όπως άλλωστε είναι γραμμένο καθετί που διαβάζετε εδώ…

10.epetios.gamu3
Πραγματικά δεν είναι η αξία των δώρων… Και μόνο ότι μας σκέφτηκαν σε μια όμορφη στιγμή μας και έκανα μια κίνηση για μας είναι αρκετό. Ένα μπουκάλι καλό κρασί, κόκκινο, ξηρό, από την Τοσκάνη της Ιταλίας, όπου ταξίδεψαν πρόσφατα είναι τα διαπιστευτήρια της αγάπης τους. Ευχαριστούμε από καρδιάς καθέναν τους, ξεχωριστά.

10.epetios.gamu6
Διαβάζουμε ευχές… Είναι αδύνατον να τις δημοσιεύσουμε όλες. Δεν έχει και νόημα. Ένα δείγμα είναι μόνο. Διακρίνεις κανείς την αγάπη και χαίρεται αληθινά που πλαισιώνουν τέτοιοι άνθρωποι τη ζωή του. Ένα χαμόγελο μια γλυκιά κουβέντα, μια θετική σκέψη, ένα μοίρασμα. Αυτά είναι που κάνουν τη ζωή να έχει ποιότητα…

10.epetios.gamu4
Φυσικά σχεδιάζουμε να κάνουμε κάτι για μας. Το αξίζουμε. Δέκα χρόνια δεν είναι και λίγα. Θα το κάνουμε στην ώρα την κατάλληλη για να το απολαύσουμε καλύτερα. Και στο μεταξύ θα συνεχίζουμε να επενδύουμε σε ποιότητα στην καθημερινότητα μας. Αυτό είναι που κάνει αυτό το γάμο να ξεχωρίζει… Αυτό θέλουμε!

10.epetios.gamu1

Λαχταρίσαμε να δούμε από κοντά το πατρικό μου στο χωρίο, στα τέλη Μαρτίου του 2025...

Posted in Κρήτη

spiti.ximonas1
Έχουμε δυο χρόνια να κατέβουμε στο χωριό. Και προσδοκούμε, σχεδιάζουμε να το κάνουμε το φετινό καλοκαίρι για καμιά δεκαριά μέρες, ίσως και περισσότερες, τον Αύγουστο. Αλλά πραγματικά το νοσταλγήσαμε και θέλαμε να δούμε πως είναι απέξω στα τέλη του Μάρτη. Η βουκαμβίλια δεν έχει βγάλει ακόμα φύλλα.

spiti.ximonas2
Έστω νι έτσι όμως έχει την ομορφιά του. Τουλάχιστον στα δικά μας μάτια, που ξέρουμε πώς παλέψαμε και πώς μοχθήσαμε για να το φέρουμε μέχρι εδώ, μέσα σε ένα δύσκολο περιβάλλον… Έχουμε δώσει πολύ αγάπη και έχουμε βάλει πολύ προσωπική δουλειά. Κι αυτό γιατί το αγαπάμε και θέλουμε να το βλέπουμε σε μια καλή κατάσταση.

spiti.ximonas3
Τώρα που είναι κάτω, στο δικό της σπίτι, η Μαλάμω με τον Νίκο, έχει αποκτήσει λίγη ζωή. Και τα λουλούδια καθώς καλυτερεύει ο καιρός και λίγο παραπάνω πότισμα θα ανθίσουν. Τη θέλουν και τα κτίρια τη ζωή για να γίνουν πιο ζεστά. Η ανοιχτή αυλόπορτα και η πόρτα της Μαλάμως που βλέπει στη δική μας αυλή, είναι κάτι το πολύ όμορφο. Είμαι βέβαιος ότι έχουν κι εκείνοι τα ίδια συναισθήματα.

spiti.ximonas4
Αν και η βροχή και ο ήλιος ξεθωριάζουν τα χρώματα που το βάψαμε την τελευταία φορά που πήγαμε «κρατάει» ακόμα βλέποντας τις φωτογραφίες που μας έστειλαν δικοί μας άνθρωποι. Να τους έχει καλά ο Θεός! Μέσα από τα μάτια τους, ζούμε κι εμείς τις στιγμές μας εκεί.

spiti.ximonas5
Μ’ αρέσει που τα φυτά που βάλαμε «έπιασα»… Αν καταφέρουμε το φετινό καλοκαίρι να τους βάλουμε  και το αυτόματο πότισμα που σχεδιάζουμε, θα μπορούν να αναπτυχθούν καλύτερα. Και λίγη φροντίδα της χρειάζονται… Αλλά δεν μπορούμε, δεν έχουμε το δικαίωμα να έχουμε απαιτήσεις. Δικό μας θέμα είναι κι εμείς πρέπει να το διεκπεραιώσουμε.

spiti.ximonas6
Ναι, χρειάζεται δουλειά ακόμα. Αλλά κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Το πατρικό είναι στην καρδιά και στο μυαλό μας, συνεχώς. Θα θέλαμε να ήμασταν πιο συχνά εκεί. Αλλά πρακτικά δεν είναι εύκολο. Να όμως που τον πρώτο στόχο τον βάλαμε κι αν το θέλει κι ο Γιαχ θα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε το Αύγουστο.

Ένα μεγάλο βήμα προόδου η λειτουργία της Δομής Αγγειοπλαστικής στο Θραψανό

Posted in Γενικά

dimarxos.egkenia
Έχουμε ήδη καταγράψει στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ τα εγκαίνια της Δομής Αγγειοπλαστικής στο χωριό μας. Φιλοξενήσαμε ένα αναλυτικό ρεπορτάζ της ΝΕΑΣ ΚΡΗΤΗ, αναδημοσιεύοντας το σε δυο συνέχειες, στην ουσία το Δελτίο Τύπου του καλλικρατικού Δήμου Μινώα Πεδιάδος. Μπορείτε να το δείτε ξανά πάνω στους συνδέσμους ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ μπορείτε να δείτε το βίντεο με τις δηλώσεις από τα εγκαίνια.

egkainia3jpg
Και σ’ αυτό το site αν «κατεβείτε» λίγο πιο κάτω θα δείτε ένα  και μεγάλης διάρκειας βίντεο από τα εγκαίνια, όπου μιλάει ο δήμαρχος κ. Κεγκέρογλου και εξηγεί περί τίνος πρόκειται. Δυστυχώς ο τόπος που ζούμε είναι μακριά και δεν έχουμε άμεση γνώση των πραγμάτων. Εμπιστευόμαστε λοιπόπν τις πηγές μας. Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για τοπικά site.

egenia
Κι ευχαριστούμε την ομάδα ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΠΕΔΙΑΔΟΣ που δημοσίευσαν 34 φωτογραφίες, ώστε να μπορούμε να πάρουμε και να δημοσιεύσουμε εδώ. Πρόκειται γι’ αυτές ακριβώς που βλέπετε. Αλλά γιατί τόσο μεγάλη έκταση; Επειδή εκτιμούμε ότι πρόκειται για κάτι πολύ μεγάλο και σοβαρό. Πολύ θετικό για το χωριό και το μέλλον του.

egkainia1
Κάτι που αναδεικνύει την τέχνη των πατεράδων μας και τιμά τα νέα παιδιά που συνεχίζουν να το παλεύουν με την αγγειοπλαστική. Σίγουρα δεν είναι κάτι απλό, όλο αυτό. Και προσωπικά μας άρεσε πάρα πολύ που είδαμε τη σημερινή διοίκηση του Δήμου Μινώα να παίρνει ένα έργο που δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος και να το ολοκληρώσει.

egkainia6
Έτσι το «κουφάρι» που μέχρι χθες ήταν στις Λιβάδες, με την πρωτοβουλία του Δήμου και σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας θα γίνει ένα περιζήτητο κόσμημα. Και ποιος δεν θα ήθελε το καλό για τον τόπο του; Ποιος δεν θα ήταν περήφανος με το να δει να δικαιώνονται οι άνθρωποι που αγωνίστηκαν κάτω από δύσκολες συνθήκες για να διατηρηθεί η τέχνη των αγγειοπλαστών;

dimarxos.egenia1
Φυσικά όλα αυτά θα τα δούμε στο μέλλον… Ο χρόνος θα δείξει. Αλλά το καλό πράγμα από την αρχή φαίνεται. Απ’ ότι ακούμε έχει εκδηλωθεί μεγάλο ενδιαφέρον από τους ενδιαφερόμενους. Το Θραψανό θα ζωντανέψει από πολλές πλευρές και οι νέες γενιές θα έχουν ένα επιπλέον κίνητρο για να μείνουν στον τόπο που γεννήθηκαν. Πραγματικά ευχόμαστε κάθε επιτυχία!

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην οικονομική κρίση του 2011. Σε δύσκολες εποχές, δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA