Στα 10 χρόνια πια και είμαστε καλά! Τι άλλο να θέλουμε σ' αυτόν τον παράξενο κόσμο;

gamos6Στις 4 Απριλίου 2025, κλείσαμε δέκα (10) χρόνια παντρεμένοι, με την σύντροφο της ζωής μου, Σούλα Αργυροπούλου. Και μπήκαμε στον 11ο!

Και επειδή εκτιμούμε ότι ο γάμος, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο γεγονός που άλλαξε τις ζωές μας, θέλουμε να το θυμόμαστε, αφού εκτιμούμε ότι άξιζε το βήμα που κάναμε...

Όπως και τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας...

Και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στον κοινό δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας...

Στο μεταξύ, κάθε μέρα για μέρα, είναι για μας ξεχωριστή και την τιμούμε όπως της πρέπει, επειδή ξέρουμε καλά πως είναι Θείο Δώρο...

Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε εποχές πολύ δύσκολες και έχουμε καταφέρει να είμαστε καλά, καθώς μοιραζόμαστε πράγματα...

Ακόμα και τώρα που περνάμε μια ιδιόμορφη περίοδο, στον απόηχο της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 που μας κράτησε δυο χρόνια σε καραντίνα σπίτι μας, ή σε μια ιδιότυπη κοινωνική αποστασιωποίηση, εμείς προσπαθήσαμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα, μαζί...

Τα σχέδια, έτσι κι αλλιώς τα αφήνουμε για αργότερα, όταν φτιάξουν τα πράγματα... Μέχρι τότε μπορούμε να ζούμε με ευχάριστες αναμνήσεις από ταξίδια που προλάβαμε να κάνουμε...

Και αν το θέλει ο Ιεχωβά, τώρα που περασε το κακό, σχεδιάζουμε κι άλλα. Όσο αντέχουμε και μπορούμε!

Θέλουμε να το γιορτάσουμε λίγο διαφορετικά και... λίγο αργότερα. 2-7 Μαϊου θα πάμε εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Το ήθελε πάντα η Σούλα. Κι εγώ που την έζω ζήσει την Πόλη, πολλά χρίνια πριν, είναι όντως, ένα σταυροδρόμι πολιτισμού ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή.

Αξίζει λοιπόν και θα το τολμήσουμε! Έτσι κι αλλιώς μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους, ανθρώπους, πολιτσμούς.

Επειδή αυτό είναι κάτι που μας αρέσει και το θέλουμε, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και μας ευχαριστούν, μαζί!

Σ' αυτό το πλαίσο εντάξαμε και το ταξίδι μας στο Πήλιοβπριν μερικά χρόνια... Μια όμορφη ανάσα σε ένα μέρος που αγαπούμε πολύ και θέλαμε να το γνωρίσουμε καλύτερα... 

Είχαμε την ευκαιρία να ξαναδούμε τον Στηβ, την Έστερ και τα κορίτσια τους, Βικτώρια και Χλόη τον Ιούνιο του 2023, όταν περάσαμε μαζί στην Πάρο ένα δεκαήμερο φανταστικών διακοπών... Και συνεχίζουμε!

kanoni1.060416

Ας γυρίσουμε λιγάκι πίσω το χρόνο... Το 2016 πήγαμε για έξι μέρες στην Κέρκυρα. Και περάσαμε υπέροχα, όπως μπορείτε να δείτε και στις δημοσιεύσεις που κάναμε γι' αυτό το ταξίδι μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό ως άνθρωποι. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα σοβαρό, μεγάλο γεγονός, να γιορτάσουμε στη ζωή μας...

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ταξιδεύει, γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους, συνήθειες, ήθη και έθιμα, πολιτισμούς και τα ζει. Από εδώ τα λέγαμε καθημερινά, κι εκείνες τις μέρες των ταξιδιών μας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με τα μέρη που επισκεπτόμαστε… 

Και το 2017 πήγαμε στο Αβινιόν της Γαλλίας κοντά στους πνευματικούς και σαρκικούς αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αλλά, επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την αρχή, στα λίγκ που ακολουθούν μπορείτε επίσης να δείτε μαζεμένες όλες τις αναρτήσεις που έκανα από το Βανκούβερ του Καναδά, τότε που μείναμε κοντά στον Στήβ και την Έστερ, την κόρη και τον γαμπρό της Σούλας, για δεκαπέντε ολόκληρες μέρες..

Εκεί, το 2015, στις 4 Απρίλη, έγινε ο γάμος μας με τη Σούλα... Αξίζει να τα θυμηθούμε όλα αυτά, γιατί άλλαξαν τον ρου της δικής μας ιστορίας...

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

psarakia

Ο γάμος όπως είπαμε, είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ, φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. 

Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο, αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28)

Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας. Τα σεβόμαστε και τα τιμούμε, όπως τους πρέπει...

akrovatis

Τι κάναμε και πώς το γιορτάσαμε το 2020; Δείτε ΕΔΩ. Και τα καλύτερα είναι μπροστά μας... Όπως το ταξίδι μας στο Πήλιο... Δείτε ΕΔΩ το 2021, Το 2022 το ψάχνουμε. Ήταν δύσκολα χρόνια λόγω της πανδημίας. Αλλά μετά το 2023, όλα έδειχναν να παίρνουν ένα άλλο ρυθμό... Πιο φυσιολογικό! Κάτι έχουμε στο νου μας και για φέτος...

avgo.tukokora

The News

Αποχαιρετούμε τον παππού Διονύση Αργυρόπουλο που κοιμήθηκε σε ηλικία 98 ετών...

parea.patriko7.2016
Από τα τελευταία δημοσιεύματα για τον παππού Διονύση. Πριν μερικούς μήνες. Είχε ήδη αρχίσει να χάνει την ενεργητικότητα του. Με τη βοήθεια αδελφών μας φροντίσαμε να έχει το αναπηρικό του καροτσάκι και να σηκώνετε τουλάχιστον ως την βεράντα για να φάει μαζί μας... Δείτε ΕΔΩ. Η φωτογραφία αυτή είναι από την Κρήτη, στην αυλή του πατρικού μου, περσινή.

Temeni10.2016
Μας συγκίνησε το ενδιαφέρον σας, όταν κάναμε μια ανάρτηση στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ και ζητάγαμε ένα αναπηρικό καροτσάκι, ελπίζοντας ότι θα τον βοηθήσουμε λίγο το καλοκαίρι να βγει ώς τη βεράντα. Βέβαια είχαμε και μεγαλύτερα σχέδια ώς το τετράγωνο της περιοχής που μένουμε. Δείτε ΕΔΩ. Εδώ από την παραλία του Αιγίου, πέρσι...

timpaki1.060716
Να και μια βόλτα στην Ελευσίνα όταν μπορούσε ακόμα. Δείτε ΕΔΩ. Πάντα του άρεσαν του παππού Διονύση οι βόλτες. Από τα νεανικά του χρόνια. Τότε που οδηγούσε εκείνη την 500άρα μοτοσικλέτα BMW και με τη σύζυγο του Ανδρομάχη, όργωναν την Ελλάδα στις εκδρομές... Ανάμεσα σε αγαπημένους φίλους στο Τυμπάκι, πέρσι.

veiku1.230715
Κάποια στιγμή πήγαμε στην Κηπούπολη, στους φίλους μας Κώστα και Γιάννα Δείτε ΕΔΩ. Ήταν ένα βράδυ που του άρεσε πολύ και το απόλαυσε στη βεράντα τους έχοντας πιάτο μπροστά του την Αθήνα Ήταν άνθρωπος που η κοινωνική συναναστροφή ήταν στο αίμα του. Εδώ στο Άλσος Βεϊκου, πέρσι με φίλους, ένα γλυκό καλοκαιρινό απόβραδο.

egaleo6.150516
Οι τελευταίες του διακοπές πέρσι στις αρχές Σεπτεμβρίου. Δείτε ΕΔΩ Είχε τις δυσκολίες του, αλλά πάντα ήταν εκεί. Μαζί μας. Του άρεσαν τα ταξίδια. Του άρεσε ο δρόμος, η κίνηση, το αυτοκίνητο. Σκεφτείτε ότι οδηγούσε το δικό του αυτοκίνητο ώς τα 95 του στην επαρχία όπου ζούσε. Εδώ  είναι στο Αιγάλεω που έζησε με την οικογένεια του σχεδόν μισό αιώνα. 

kapralos.apoxeretismos2
Πέρσι καταφέραμε να υλοποιήσουμε μια επιθυμία του. Ήθελε να ξαναπάει στο Αιγάλεω στη γειτονιά που έζησε πάνω από μισό αιώνα. Τίποτα βέβαια δεν ήταν ίδιο πια... Όλα είχαν αλλάξει, αλλά έλαμπε το πρόσωπο του καθώς έβλεπε ξανά τον τόπο που μεγάλωσε την οικογένεια του. Δείτε το ΕΔΩ. Στη φωτογραφία από μια βόλτα με φίλους στο καφέ του Καπράλου στο Λόφο Κολωνού.

aspropirgos2.190715
ΕΔΩ είναι ένα παλιότερο δημοσίευμα. Τότε που ήρθε με τη Σούλα στην Αθήνα. Συχνά πηγαίναμε βόλτες με φίλους ή μόνοι μας. Και κάποια στιγμή κάναμε ένα δημοσίευμα να πούμε ακριβώς αυτό, πόσο όμορφα ήταν που τον είχαμε κοντά μας... Διαβάστε το. Στη φωτογραφία από μια βόλτα στην παραλία του Ασπρόπυργου, όπου είχμα πάει για ψαρικά.

kapralos1.170715
Μέχρι και στο καταφύγιο Μπάφι, στην κορυφή της Πάρνηθας είχαμε πάει με τον παππού Διονύση. Δείτε ΕΔΩ το σχετικό δημοσίευμα. Ναι, χρειάζονταν λίγη βοήθεια για να πάμε περπατώντας από το αυτοκίνητο μέχρι το καταφύγιο. Αλλά όπως πάντα, τα κατάφερε...

tavli6

Μικρός που είναι ο κόσμος! Ας γνωρίσουμε μια αδελφή μας, τη Nada, από τη Σερβία...

vosnia1
Ονομάζεται Nada Slepcev. Είναι αδελφή μας και ασκεί το επάγγελμα της νοσοκόμας. Εδώ με τον σύζυγό της John. Δεν γνωριζόμαστε από κοντά, αλλά αυτό δεν είναι πρόβλημα. Το ίδιο συμβαίνει με τους περισσότερους φίλους διαδικτυακά…

vosnia2
Αλλά η Nada Slepcev αγαπά πολύ την αδελφότητα. Και έχει αντιληφθεί πολύ καλά τι σημαίνει να είναι αυτή παγκόσμια. Μπορεί να μη γνωρίζει τη γλώσσα επειδή η δική της είναι τα βοσνιακά, αλλά ωστόσο «επικοινωνεί», επειδή η θεοκρατική γλώσσα είναι κοινή στον κόσμο.

vosnia3
Και σ’ αυτό βοηθάει πολύ η οργάνωση με τη διαδικτυακή παρουσία της σε 896 γλώσσες… Και κοιτάτε να δείτε το εντυπωσιακό. Το έργο είναι παντού το ίδιο. Εδώ βλέπουμε το σύζυγο της στο έργο δημόσια μαρτυρίας με σταντ… Δεν είναι ίδιο με αυτό που κάνουμε εδώ.

vosnia4
Αυτό που μου άρεσε πολύ στην επικοινωνία με την αδελφή Nada Slepcev, είναι ότι στις πάρα πολλές φωτογραφίες από τη θεοκρατική δράση της βρήκε χώρο για την αδελφότητα. Οι φίλες της και αδελφές της είναι στην πρώτη γραμμή. Κι αυτό μας άρεσε πολύ.

vosnia5
Όλες παρμένες μέσα στην Αίθουσα Βασιλείας ή στο έργο. Δεν πρόκειται για τη διασκέδαση της, αλλά για κάτι πολύ πιο σημαντικό. Σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς εφαρμόζει στην πράξη την οδηγία της οργάνωσης να είμαστε πιο κοντά ο ένας στον άλλον.

vosnia6
Με τις αδελφές της, Kristina, Μίρκα, Anica, Ζόριτσα. Μένουν στο Σόμπορ, μια πόλη της Σερβίας. Ψάξαμε γι\ αυτό στο διαδίκτυο και βρήκαμε μερικά πράγματα. Το Σόμπορ (Σερβικά: Сомбор) είναι πόλη της Σερβίας και έχει πληθυσμό 47.623 κατοίκους (2011).

vosnia7
Είναι διοικητικό κέντρο της περιοχής Δυτική Μπάτσκα. Το όνομά της η πόλη το πήρε από την οικογένεια Τζόμπορ (Czobor), στην όποια ανήκε η περιοχή της πόλης το 14ο αιώνα. Το Σέρβικο όνομά της πόλης καταγράφεται για πρώτη φορά το 1543.

vosnia8
Η πρώτη αναφορά της πόλης γίνεται το 1340. Η πόλη αποτελούσε τη συνοριακή γραμμή ανάμεσα στην αυτοκρατορία των Αψβούργων και την Οθωμανική αυτοκρατορία μετά το 1687. Το 1918 η πόλη έγινε μέρος του βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας.

vosnia9
Έτσι λοιπόν μέσα από την Nada Slepcev γνωρίσαμε λίγο και τον τόπο που μένει… Αυτό που θέλουμε να μας μείνει είναι ότι παντού ο λαός του Ιεχωβά είναι ίδιος. Κι αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα. Λίγο να βγεις από τα σύνορα της χώρας θα το δεις στην πράξη.

vosnia10
Τέτοιες εικόνες, ας πούμε, θα τις δείτε σε όλα τα κεντρικά σημεία της πόλης που μένετε. ΚΙ αν είστε δραστήριοι πνευματικά η εκκλησία ενδεχομένως να χρησιμοποιεί και σας στο έργο με τη δημόσια μαρτυρία σε σταντ… Τι εκπληκτικό προνόμιο!

Αναμνήσεις! Η ζωή έχει τις ομορφιές της και κάποιοι άνθρωποι τις θυμούνται πάντα...

tasia1
Σήμερα έχω σκοπό να σας ταξιδέψω... Με τη συνεργασία μιας ηλικιωμένης αδελφής από την εκκλησία μας, της Τασίας. Δες έχει σημασία το επίθετό της, αλλά η ζωή της που μέσα από φωτογραφίες μνήμης, μοιάζει σαν παραμύθι... Δεκαετία του '70 σε μια παράνομη Συνέλευση στο δάσος του Σχοινιά, στο Μαραθώνα. Η Τασία ετοιμάζει το καφεδάκι στο γκαζάκι της... Πολύ προχωρημένα πράγματα για την εποχή.

tasia2
Λίγα χρόνια νωρίτερα στο σπίτι της... Η Τασία, γιορτάζει κάποια επέτειο του γάμου της. Δεν θυμάται ποια ακριβώς γιατί με τον Θάνο, τον άνδρα της, έζησε περισσότερο από μισό αιώνα μαζί... Αλλά εδώ είναι με τις φίλες της και αδελφές. Η κοινωνική συναναστροφή ήταν πάντα κάτι όμορφο. Και οι εποχές δύσκολες… Με το παραμικρό συλλάμβαναν τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, με το πρόσχημα του προσηλυτισμού.

tasia3
Την επόμενη χρονιά στη μοναδική γιορτή της, την επέτειο του γάμου της με τον Θάνο, η Τασία (επάνω δεξιά, έχει το χέρι της πάνω στο σύζυγο της...) στο σπίτι τους...Όταν μιλούσαμε γι' αυτές τις φωτογραφίες, το πρόσωπο της έλαμπε. Ξαναζούσε τις στιγμές. ΟΙ χρωματιστές φωτογραφίες έχουν ξεθωριάσει στο χρόνο. Έτσι κι αλλιώς η Kodak και η Agfa μόλις που δοκίμαζαν στα φιλμ τους αυτή τη δυνατότητα.

tasia4
Γυναικοπαρέα αδελφών, εκείνες τις παράνομες Συνελεύσεις στα δύσκολα χρόνια. Τα χαμογελαστά πρόσωπα μπορεί να δείχνουν μια καλή διάθεση, επειδή ήξεραν ότι ήταν εκεί για να εκπαιδευτούν από τον Ιεχωβά, αλλά απολάμβαναν και την εξοχή, τόσο που κάποιος άσχετος, θα νόμιζε πως ήταν πραγματικά εκδρομή. Δεν ξέρω αν μπορείτε εύκολα να βρείτε την Τασία σ' αυτή τη φωτογραφία.

tasia5
Και μια φωτογραφία από την πόλη Νούλ της Γερμανίας σε μια διεθνή Συνέλευση, όπου υπήρχαν ελληνόφωνα τμήματα, από όπου την παρακολουθούσαν. Η Τασία με τον σύζυγό της Θάνο, είχαν το αυτοκίνητο τους και πάντα πήγαιναν, παίρνοντας μαζί τους και άλλους αδελφούς από την Ελλάδα. Και στην επιστροφή έφερναν έντυπα της Οργάνωσης στην Ελλάδα που απαγορεύονταν.

Εγκαρτέρηση και υπομονή! Έμπρακτη δράση από 3.442 φίλους του Ιεχωβά!

per.sinelefsi2017.1
Ζήσαμε και φέτος τρεις υπέροχες μέρες στην ετήσια Περιφερειακή μας Συνέλευση στη Μαλακάσα. Με ζωντανή την πρόκληση να τα παρατήσουμε, λόγω του βροχερού καιρού. Κι όμως χθες που έβρεχε όλη μέρα το πρωινό πρόγραμμα το παρακολούθησαν 3.340, ενώ το απογευματινό πρόγραμμα 3442! Τι ενθαρρυντικό…

per.sinelefsi2017.2
Σκόπιμα το σημερινό σημείωμα έχει μόνο φωτογραφίες από τη βροχή της Κυριακής. Ναι, ήταν μια δύσκολη μέρα. Αλλά από το βήμα της Συνέλευσης, ο αδελφός Δημ. Μάνης, μέλος της οικογένειας Μπέθελ, στην τελευταία ομιλία του, επαίνεσε όλους εμάς που υπομείναμε με υπομονή και αποφασιστικότητα, αυτές τις ακραίες καιρικές συνθήκες.

per.sinelefsi2017.3
Η αλήθεια είναι πως δεν είμαστε από ζάχαρη. Δεν επρόκειτο να… λιώσουμε. Και καλωσορίσαμε τους 15 νέους αδελφούς που συμβόλισαν την αφιέρωση τους με το βάφτισμα στο νερό. Έντεκα ετών ήταν ο πιο μικρός και 69 ο μεγαλύτερος. Ασκήσαμε υπομονή στις καιρικές συνθήκες και ο Ιεχωβά μας επιβράβευσε με ένα πολύ πλούσιο πνευματικό τραπέζι!

per.sinelefsi2017.4
Θέλω να μιλήσω για όσα ζήσαμε αυτές τις τρεις μέρες, αλλά δεν πρέπει να σας πω. Η Περιφερειακή μας, ήταν η πρώτη καλοκαιρινή, έστω κι αν είχε κάτι από το… χειμώνα καθώς «καιρικά» φαινόμενα «έπαιζαν» ανάμεσα στις δύο εποχές. Θα έρθει η ώρα που θα την απολαύσετε κι εσείς σύμφωνα με τον προγραμματισμό.

per.sinelefsi2017.5
Κράτησα αναλυτικές σημειώσεις τις δύο πρώτες ημέρες, Παρασκευή και Σάββατο. Την Κυριακής λόγω της συνεχούς βροχής, ήταν αδύνατον να έχω αυτή τη δυνατότητα. Με σιγουριά όμως μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι ήταν μια υπέροχη Περιφερειακή Συνέλευση. Το επίπεδο ήταν πολύ υψηλό και πραγματικά ωφεληθήκαμε όλοι…

per.sinelefsi2017.6
Το σύνολο του προγράμματος, αλλά και οι ομιλητές που είχαν μέρη ήταν κάτι μοναδικά… Ο πιστός και φρόνιμος δούλος ρίχνει τον προβολέα του στους αδελφούς, εσωτερικά και μας λέει «Συνέχισε να προσμένεις», μην παραιτείσαι». Εμείς προσωπικά, είμαστε αποφασισμένοι να το κάνουμε; Την απάντηση θα τη δώσει ο καθένας μας.

per.sinelefsi2017.7
Τι χρειάζεται για να αντέξουμε μέχρι το τέλος; Τα ξέρουμε όλα αυτά; Όσοι μελετούμε την Αγία Γραφή τα γνωρίζουμε. Το ζήτημα είναι όμως να τα κάνουμε καθημερινά πράξη. Διότι η υπομονή μας είναι ζωτικής σημασίας. Έχουμε λοιπόν σοβαρούς λόγους για να μην παραιτηθούμε. Στο τέλος θα είμαστε εμείς οι νικητές!

per.sinelefsi2017.8

Έφοδος σε μια Αίθουσα Βασιλείας στη Ρωσία. Το γεγονός με την κάμερα της αστυνομίας…

efodos1.rosia
Το έχετε δει φαντάζομαι το βίντεο που κυκλοφορεί ανάμεσα στους αδελφούς μας και καταγράφει μια έφοδο της αστυνομίας και μάλιστα της αντιτρομοκρατικής σε μια Αίθουσα Βασιλείας στη Ρωσία. Είναι εντυπωσιακό ότι οι περισσότεροι αστυνομικοί, πέρα από τον ειδικό εξοπλισμό τους φορούν ειδικά πλεκτά στο κεφάλι τους για να μην αναγνωριστούν.

efodos2.rosia
Αυτό είναι μια συνήθης πρακτική για την αντιτρομοκρατική υπηρεσία σε κάθε χώρα. Θα το έχετε δει και στην χώρα μας. Στόχος τους είναι να μην αναγνωριστούν από τους τρομοκράτες και υπάρχουν αντίποινα. Βέβαια στη συγκεκριμένη περίπτωση το θέαμα είναι μάλλον αστείο, όπως μπορείτε να δείτε και μόνοι σας.

efodos3.rosia
Για να είμαστε ξεκάθαροι από τη αρχή είναι φανερό ότι την κάμερα την κρατάνε οι αστυνομικοί και καταγράφουν την έφοδο τους, προφανώς για δικό τους εξαγνισμό. Να δείξουν δηλαδή στον κόσμο ότι δεν ασκούν βία, και ότι, αντιθέτως προσπαθούν να λύσουν το θέμα με όσο πιο ειρηνικό τρόπο γίνεται.

efodos4.rosia
Εδώ οι αδελφοί μας ζητούν να διαβάσουν ή να βγάλουν φωτογραφία το ένταλμα έρευνας ιδιωτικού χώρου, αλλά ο υπεύθυνος αρνείται να το κάνει. Όπως είπαμε εκείνος που τραβάει το βίντεο, είναι από την αστυνομία, οι  αδελφοί του λένε, ότι απαγορεύεται, αφού στην Αίθουσα υπάρχουν και παιδιά.

efodos5.rosia
Ουδείς από την αστυνομία συγκινείται για να σταματήσει η βιντεοσκόπηση. Συνεχίζουν απτόητοι το έργο τους. Η αστυνομία τους διαβάζει κάποια απόφαση δικαστηρίου, οι αδελφοί τον διακόπτουν και ζητούν να τους δείξει ο άνθρωπος με τα πολιτικά, την ταυτότητα και την απόφαση που έχουν για την έρευνα. Αρνούνται...

efodos6.rosia
Αδελφοί μας που γνωρίζουν ρώσικα και μας βοήθησαν στη μετάφραση μας επισημαίνουν ότι το βίντεο πρέπει να έχει μονταριστεί. Προφανώς, αφού είναι της αστυνομίας έβγαλαν εκείνα τα πλάνα που μπορεί ίσως, να τους εξέθεταν. Πρέπει να έχουν κόψει κάποιο κομμάτι από τη συζήτηση... Διότι δεν είναι κατανοητό το τι λέγεται

efodos7.rosia
Ακούγεται κάποιος αστυνομικός που λέει στους ήρεμους, όπως μπορείτε να δείτε, αδελφούς μας που δεν αντιδρούν, αφού οι πρεσβύτεροι έχουν αναλάβει τη διαπραγμάτευση με τους αστυνομικούς, ότι θα φωνάξει καθέναν ξεχωριστά για να πάρει τα στοιχεία του. Οι αδελφοί απαντούν ότι αυτό είναι παράνομο.

efodos8.rosia
Όπως και η βιντεοσκόπηση, υπάρχουν και παιδιά, λέει ο αδελφός. Άρχίζουν να μιλάνε πολύ και ο μεταφραστής μας δεν είναι σε θέση αν καταλάβει τι λένε. Οι αδελφοί πρεσβύτεροι επιμένουν να τους δείξουν κάποια απόφαση, κάποιον νόμο που στηρίζεται αυτή η εισβολή και να τους δείξει που είναι οι παραβιάσεις που έχουν κάνει. Ουδείς απαντάει.

efodos9.rosia
Έξω στις ταμπέλες γράφει: κρατήστε ησυχία, το στρογγυλό σήμα αφορά τους οδηγούς αυτοκινήτων. Προφανώς είναι ο χώρος που παρκάρουν τα αυτοκίνητα τους οι αδελφοί όταν πάνε στη συνάθροιση... Αυτό που κρατάμε από αυτές τις θλιβερές εικόνες είναι η ψυχραιμία των αδελφών μας και η εμπιστοσύνη τους στον Ιεχωβά... Δείτε ΕΔΩ ολόκληρο το βίντεο

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA