Περάσαμε και τις 51.000 μοναδικές επισκέψεις στο ανανεωμένο site του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ...

51.000

Μας αρέσει να περνάμε παραγωγικά τον λίγο ελεύθερο χρόνο μας, προθέτοντας κάτι όμορφο στη ζωή μας. Και χαιρόμαστε όταν βλέπουμε αυτό το site να έχει την αποδοχή σας. Να μεγαλώνει και να αναπτύσσεται, καταγράφοντας την καθημερινότητα, από μια άλλη σκοπιά... Να, λοιπόν που φτάσαμε να περάσουμε και τις 51.000 επισκέψεις, από εντελώς διαφορετικές Ι.Ρ.  στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣας ευχαριστούμε!  Δείτε το, πατώντας εδώ ή πάνω σ' αυτή τη φωτογραφία και θα σας πάει αυτόματα στο νέο site... Το εντυπωσιακό είναι ότι λειτουργεί άψογα, ενώ συνεχίζει παράλληλα, να είναι ζωντανό και το αρχείο μας. Το βλέπετε εδώ, άλλωστε, μπροστά σας...

50.000
Το χτίζουμε καθημερινά με πολύ υπομονή και αγάπη... Δυο μήνες μετά το νέο ξεκίνημα μας, φτάσαμε τις 2.000 επισκέψεις. Και συνεχίζουμε. Δείτε το ΕΔΩ. Έτσι κλείσαμε αυτό το κεφάλαιο της ιστορίας. Και υλοποιήσαμε τα σχέδια μας, να  μην "κατέβει" το site αυτό. Παραμένει όπως είπαμε ως ιστορία. Εδώ θα βρείτε δημοσιεύματα σαν αυτό ΕΔΩ το δημοσίευμα που κάναμε τον Σεπτέμβρη του 2020, τότε που οι βροχές δοκίμασαν και το χωριό μου. Η μνήμη λειτουργεί άψογα και "δένουμε" το χθες με το σήμερα...

49000

Χωρίς να το θέλω, δυσκόλεψα και δυσκολεύω πολλούς που δεν ξέρουν και δεν μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει το όνομα του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ. Αν και μέσα στον ιστότοπο το εξηγώ αναλυτικά, δεν είμαι βέβαιος ότι όλοι όσοι  διαβάζουν, το κάνουν αυτό προσεκτικά. Ας το αναφέρω άλλη μια φορά, ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ είναι το όνομα του ανθρώπου που γεννήθηκε στο Θραψανό! Δείτε ΕΔΩ μια ανάρτηση που κάναμε τον Μάιο του 2020, όταν το συνεργείο του ALPHA επισκέφτηκε κάποια από τα αγγειοπλαστεία του χωριού μου.

48000
Αυτό το site λοιπόν πέρασε πια στην ιστορία και λειτουργεί ήδη ένας νέος ιστότοπος, φρέσκος, όσο φρέσκο μπορεί να είναι το διαδίκτυο, με σύγχρονα χαρακτηριστικά που καταγράφουν τα πράγματα, από εδώ και πέρα, με το δικό του πρωτότυπο τρόπο. Με αληθινές ιστορίες που μιλάνε για το παρόν και δεν κάνουν διαγωνισμούς ειφυήας για να αποκτήσουν αναγνωσιμότητα. Δεν έχουμε διαφημίσεις και με επιλογή μας, δεν λειτουργούμε εμπορικά, δεν μας ενδιαφέρει κάτι τέτοιο. Δείτε ΕΔΩ άλλη μια ανάρτηση από την επίσκεψη του τηλεοπτικού σταθμού ALPHA στα ανθοκήπια του Θραψανού.

46.000
Σιγά – σιγά, υπομονετικά, ανοίγουμε νέους δρόμους με τον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Και να που προχωρούμε ολοταχώς για τις 60.000 επισκέψεις  από διαφορετικές Ι.Ρ. Είμαστε χαρούμενοι, επειδή ξέρουμε πώς υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι εκεί έξω, που περιμένoυν καθημερινά να δουν την ανάρτηση μας, σ’ αυτό τo site, ενώ έχουν και τη δυνατότητα να τη σχολιάσουν. Δείτε μας ΕΔΩ.

Δημοσιογραφικά

Είμαστε οι πιο απαισιόδοξοι!

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 05/06/2010

Αυτό από μόνο του είναι είδηση. Οι Έλληνες σαν λαός ήταν πάντα από τη φύση τους αισιόδοξοι. Γι' αυτό και άντεξαν τόσα χρόνια την τουρκική σκλαβιά, γι' αυτό και συνεχίζουν να εκπλήττουν με τη συμπεριφορά τους και την εν γένει δράση τους Ευρωπαίους. Έτσι τουλάχιστον ξέραμε μέχρι τώρα. Γιατί μάλλον φτάσαμε τους καιρούς που όλα αλλάζουν γύρω μας...

Μόλις αυτή την εβδομάδα δημοσιεύθηκαν τα αποτελέσματα της τακτικής μηνιαίας έρευνας της Κομισιόν για τον Μάϊο όπου δείχνει καθαρά πως οι συμπατριώτες μας καταναλωτές και επιχειρηματίες είναι οι πιο απαισιόδοξοι απ' όλους τους Ευρωπαίους.

Όχι πως τα πράγματα στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είναι χάλια. Όχι... Διότι παντού, σε ολόκληρη την Ευρωζώνη, εκεί όπου εμφανίζονται μέτρα εξυγίανσης τα χαμόγελα «παγώνουν», αφού πουθενά δεν διαφαίνεται η ανάκαμψη.

Αλλά τόσο βρε παιδί μου; Δυστυχώς, σύμφωνα με την ίδια έρευνα, ο γενικός δείκτης του οικονομικού κλίματος που καταγράφει τις προβλέψεις ως προς την εξελικτική πορεία όλων των κλάδων κατέβηκε τον Μάιο στις 98,4 μονάδες, από τις 119,9 μονάδες που βρίσκοντας τον περασμένο Απρίλιο.

Στην Ελλάδα ο γενικός δείκτης κατέγραφε νέα, κάθετη πτώση από 69,9 μονάδες τον Μάιο. Το ελληνικό κλίμα εμφανίζεται σ' αυτή την έρευνα να είναι το πιο απαισιόδοξο και μάλιστα με μεγάλη διαφορά από το κλίμα που επικρατεί στις άλλες κοινοτικές χώρες.

Χαρακτηριστικό είναι πως σε όλους τους ιδιαίτερους επιμέρους κλάδους παραγωγικές δραστηριότητας, δηλαδή σε βιομηχανία, υπηρεσίες, λιανικές πωλήσεις, κατασκευές αλλά και κατανάλωση, η Ελλάδα εμφανίζει τους χαμηλότερους δείκτες μέσα στην κοινότητα.

Αλλά έχουν πλάκα στην ανάλυση που κάνουν οι ερευνητές. Γράφουν: πιο αναλυτικά, κάθετη πτώση από το -19 στο -32 εμφανίζεται ο δείκτης των υπηρεσιών «πιθανώς εξαιτίας των τραγικών επεισοδίων με τους τρεις θανάτους στο κέντρο της Αθήνας που έπληξαν τον τουρισμό».

Ο δείκτης για τη βιομηχανία μειώθηκε από τις -21 μονάδες του Απριλίου στις -26 μονάδες και για το λιανικό εμπόριο έπεσε από τις -27 στις -31 μονάδες.

Δραματική εμφανίζεται η κατάσταση στον κατασκευαστικό τομέα, με τον σχετικό δείκτη να είναι επίμονα «κολλημένος» (όπως και τον Απρίλιο) στις -60 μονάδες.

Το ρεκόρ στην Ε. Ε. εμφανίζει, πάντως, ο δείκτης του κλίματος, έτσι τον λένε οι οικονομολόγοι, που χαρακτηρίζει τους καταναλωτές και ο οποίος κατέγραψε τον Μάιο -67 μονάδες, από τις -61 μονάδες τον Απρίλιο.

Αναφορικά με την απασχόληση προσδοκιών για τους επόμενους μήνες χειροτέρευσε ακόμα μια φορά από τις -17 στις -21 μονάδες.

Νούμερα, αριθμοί, στοιχεία... Αυτά έχουν συνήθως οι έρευνες. Ξεροί αριθμοί. Η ουσία, η αλήθεια είναι αλλού: Ζούμε πολύ δύσκολες ώρες ως χώρα και ως λαός που θα γίνουν κατά τα φαινόμενα ακόμα πιο δύσκολες τις μέρες που θα έρθουν. Ένας κόσμος πεινάει ήδη κι ένας άλλος με εξωφρενικά  γρήγορους ρυθμούς θα γίνει νεόπτωχος. Πού να τη βρει την αισιοδοξία για το αύριο;

Όχι πως δεν τα ξέραμε όλα αυτά... Τα ζούμε καθημερινά στον περίγυρό μας, στη γειτονιά, τα βλέπουμε γύρω μας, τα ακούμε στις κουβέντες με φίλους. Οι δυσκολίες γίνονται όλο και μεγαλύτερες. Και μιλάμε για επιβίωση, όχι για μεγάλα σχέδια και όνειρα για το αύριο...

Ας βγούμε στους δρόμους, ας εκφράσουμε την κάθετη διαμαρτυρία μας για όλα τα μέτρα και το «κοστούμι» που μας κόβουν, αλλά προς Θεού, ας διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού την αισιοδοξία μας. Άνθρωποι με μαυρισμένη καρδιά είναι ευάλωτοι σε κάθε κακό. Μη τους δώσουμε τη χαρά να μας δουν «λαβωμένους» να σκύβουμε το κεφάλι. Όρθιοι και με αξιοπρέπεια θα δώσουμε τη μάχη μας.

Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευθεί αύριο στην εβδομαδιαία εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ στην ομώνυμη στήλη μου.

Στην απεργιακή συγκέντρωση…

Κλασική απεργιακή συγκέντρωση έξω από τη Βουλή. Ποιοι δημοσιογράφοι… Όταν πρόκειται για απεργούς τα ΜΑΤ και οι κλούβες είναι εκεί…

Απεργία στον κλάδο. Περίμενα, είναι αλήθεια μεγαλύτερη συμμετοχή στη συγκέντρωση. Έτσι κι αλλιώς η απεργία θα είναι πετυχημένη. Φύλλο δεν πρόκειται να κυκλοφορήσει, ενώ από το πρωί ραδιόφωνο και τηλεόραση μεταδίδουν μόνο μουσική συνοδευόμενη από μια λιτή ανακοίνωση για την απεργία.

Αφορμή για σχόλια από φίλο πολιτικοποιημένο «ωραία μουσική παίζουν σήμερα οι σταθμοί». Προφανώς ήθελε να πει πως είναι ωραία που τραγούδια που του αρέσουν δεν διακόπτονται από τις ανόητες, πολλές φορές, παρεμβάσεις ανθρώπων του σιναφιού μου,

Η συγκέντρωση πάντως έξω από τη Βουλή ήταν απογοητευτική. Καμιά 150αριά άνθρωποι, ανάμεσά τους και γνωστοί καταξιωμένοι συνάδελφοι και τεχνικοί από τις εφημερίδες. Περίπου στον ίδιο αριθμό ήταν και οι ΜΑΤατζήδες που στέκονταν «ασπίδα» μπροστά στη Βουλή, ενώ ο αποκλεισμός της Βας. Σοφίας από την Τροχαία επιδείνωνε ακόμα περισσότερο το πρόβλημα στην κυκλοφορία του κέντρου της πόλης.

Η φαεινή ιδέα των εργαζομένων στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς να απεργήσουν την ίδια ημέρα χωρίς καμιά συνεννόηση με κανένα, ούτε καν με τη ΓΣΕΕ, επέφερε το απόλυτο χάος στο κέντρο. Και δυσκόλεψε κάποιους να έρθουν στη συγκέντρωση. Ή τους έδωσε τη δικαιολογία…


Μεσημέρι. Με ένα "φονικό" καλοκαιρινό ήλιο πάνω από τα κεφάλια μας…

H ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ

ΕΝΩΣΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ
ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑΣ
ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΎ ΤΥΠΟΥ
ΕΝΩΣΗ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΕΡ ΕΛΛΑΔΑΣ
ΕΝΩΣΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΠΩΛΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
ΕΝΩΣΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΠΩΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η Συντονιστική Επιτροπή των Συνεργαζομένων Ενώσεων στον χώρο των ΜΜΕ καλεί τους συναδέλφους μας να συμμετάσχουν στην συγκέντρωση που διοργανώνεται στη 11 η ώρα το πρωί της Πέμπτης 3 Ιουνίου έξω από το κτίριο της ΕΣΗΕΑ, Ακαδημίας 20 και Βουκουρεστίου, και στην πορεία που θα ακολουθήσει προς την Βουλή με αιτήματα:.
• Την υπογραφή ΣΣΕ απέναντι στις μεθοδεύσεις που αποσκοπούν την κατάργησή τους
• Την απόσυρση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου
• Το πάγωμα των απολύσεων και την κατοχύρωση όλων των θέσεων εργασίας (συμβάσεις αορίστου χρόνου-συμβασιούχοι)
• Την ουσιαστική ενίσχυση των ανέργων συναδέλφων μας
• Το σταμάτημα κάθε συζήτησης για περικοπή των αποζημιώσεων σε περίπτωση απόλυσης καθώς και την μείωση της ποσόστωσης στις απολύσεις.
• Να σταματήσει η αποδόμηση του θεσμού της Μεσολάβησης και της Διαιτησίας (ΟΜΕΔ).

Επίσης, ζητά την μαζική συμμετοχή στην 24ωρη απεργία που ΠΟΕΣΥ, ΠΟΣΠΕΡΤ και ΠΟΕΠΤΥΜ με άλλες δημοσιογραφικές Ενώσεις κήρυξαν για τα ΜΜΕ από τις 6 η ώρα το πρωί της Πέμπτης 3 Ιουνίου μέχρι της 6 η ώρα το πρωί της Παρασκευής 4 Ιουνίου 2010

Οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ (συντάκτες, υπάλληλοι και τεχνικοί) διατρανώνουμε την συνολική αντίθεση του Κλάδου στην επαπειλούμενη λεηλασία των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων μας και τις εργοδοτικές προκλήσεις με στόχο την αποδόμηση των ΣΣΕ.. Για να μην πληρώσουμε εμείς οι εργαζόμενοι την κρίση, όπως σχεδιάζουν οι εργοδότες, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Δ.Ν.Τ. με την σύμφωνη γνώμη του πολιτικού συστήματος, είναι αναγκαίο να αντιμετωπίσουμε με μαζικούς αγώνες και με αποφασιστικότητα κάθε σχετική μεθόδευση, απαιτώντας μια διαφορετική οικονομική και αναπτυξιακή πολιτική, που δεν έχει αυτοσκοπό την επιστροφή σε εργασιακό Μεσαίωνα.

ΑΠΟ ΤΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ ΣΤΑ Μ.Μ.Ε.

Οι δύσκολες ώρες του μπάρμπα - Λευτέρη

Μόνος στη ζωή. Ο μπάρμπα - Λευτέρης, ήρωας της τριατατικής στην περίοδο της Γερμανικής Κατοχής, γραμματέας του συνδικάτου των τεχνικών του ΟΤΕ με πρόεδρος τον Δημοσθένη Γεωργίου που εκτελέστηκε από τους Γερμανούς κατακτητές, τον έχω ακόμα στο μυαλό μου με την εικόνα ενός νέου συνδικαλιστή ανεβασμένου σε ένα βαρέλι έξω από το κτίριο του ΟΤΕ στην Κωλέττη, να μιλά στους συναδέλφους του στη διάρκεια μιας απεργίας.

Ο μπάρμπα - Λευτέρης Χατζηανδρέου μπορεί να έφυγε από τον ΟΤΕ, αλλά την ΠΕΤ ΟΤΕ την είχε πάντα στην καρδιά του. Εδώ γυρώφερνε, στη διοίκηση παρέδωσε το αρχείο του σωματείου εκείνης της περιόδου με τα πρακτικά και η ΠΕΤ με τη σειρά της το κατέθεσε στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας που το εξέδωσε μάλιστα και βιβλίο.

Ατέλειωτες κουβέντες κάναμε μαζί. Είχε επιλέξει να μην ενταχθεί στο ΚΚΕ κι αυτό του «κόστισε». Πάντα τον απέκλειαν  από τις εκδηλώσεις μνήμης. Αλλά αυτός εκεί, επέμενε να μιλά, να λέει τις δικές του αλήθειες, τις μνήμες και το πώς γλύτωσε την εκτέλεση.

Μέχρι που τον μπάρμπα - Λευτέρη τον «χτύπησε» το πρώτο κακό. Έχασε νέο τα παιδί του. Έδωσε μάχη και κρατήθηκε στη ζωή για να διευθετήσει όλες τις εκκρεμότητες. Είχε δίπλα του τη συντρόφισσα της ζωής του Σοφία για να μοιράζεται τα... χαστούκια της ζωής.
Όμως του κόστισε πολύ αυτό. Το έβλεπες στις κουβέντες που έκανε μαζί μας κάθε φορά που τηλεφωνούσε στο Σωματείο που το θεωρούσε δεύτερο σπίτι του.

Και χθες ήρθε το τελειωτικό «χτύπημα». Έχασε και τη συντρόφισσα του. Πανί με πανί πια από την οικονομική αιμορραγία των τελευταίων χρόνων ψάχνει να βρει χρήματα για την κηδεία της. Είναι ιδιαίτερα αξιοπρεπής για να ζητήσει χρήματα από γνωστούς και φίλους. Είμαι βέβαιος ότι θα το κάνει η ΠΕΤ ΟΤΕ. Επιβάλλεται να στηρίξει σε μια δύσκολη ώρα έναν άνθρωπο - σύμβολο.

Αλλά τον μπάρμπα - Λευτέρη δεν θα τον δούμε «ζωντανό» και χαμογελαστό. Πόσο να αντέξει τα απανωτά χτυπήματα της μοίρας. Κι ο ίδιος έχει καταπέσει. Και δεν έχει από πού να «πιαστεί».

Άνθρωποι μονάχοι... Δίπλα μας, ανάμεσά μας, που εκλιπαρούν για μια τίμια κουβέντα, για μια καθαρή «καλημέρα» χωρίς Υ.Γ. και αστερίσκους... Μακάρι να ήμασταν πιο κοντά και θα τον βοηθούσα εγώ τον μπάρμπα - Λευτέρη. Αλλά είμαστε μακριά και τρέχουμε σαν τρελοί να καλύψουμε την καθημερινότητα και τις ανάγκες της.

Καλή δύναμη μπάρμπα - Λευτέρη, υπάρχουν άνθρωποι που είναι δίπλα σου και σε σκέφτονται...

Ξεθεμελιώνουν την κοινωνική ασφάλιση

Είναι σα να... περπατάς στα κάρβουνα αυτή η δοκιμασία για το νέο Ασφαλιστικό. Κι αν δεν ξέρεις, αλίμονό σου...

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 29/05/2010

Τις μέρες αυτές βιώνουμε, ανάμεσα στα άλλα, τα ξεθεμελίωμα της κοινωνικής ασφάλισης, τουλάχιστον έτσι όπως την γνωρίσαμε εμείς και οι προηγούμενες γενιές και υπό την πίεση του Μνημονίου Ε. Ε. και ΔΝΤ παραδίδουμε το χειρότερο αύριο που θα μπορούσαμε να φανταστούμε στα παιδιά μας.

Το σχέδιο το έχει δώσει στη δημοσιότητα, καιρό τώρα, το υπουργείο Εργασίας. Πρόκειται για ότι χειρότερο μπορούσε να βάλει ανθρώπου νους. Και όμως οι αντιδράσεις των συνδικαλιστικών οργανώσεων υπήρξαν χαλαρές έως μικρές για το μέγεθος του προβλήματος.
Αναρωτιέμαι γιατί και πώς φτάσαμε ώς εδώ; Πώς χάθηκαν ή λεηλατήθηκαν τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, όταν, έναντι πινακίου φακής δόθηκαν από την Τράπεζα της Ελλάδος ως αναπτυξιακά δάνεια σε επιχειρηματίες;

Όλα αυτά τα ακούμε σαν κάτι περίπου φυσιολογικό. Που επρόκειτο να συμβεί και συνέβη. Και κανείς δεν παίρνει ένα φραγγέλιο να τιμωρήσει  παραδειγματικά τους υπεύθυνους. Την ίδια ώρα που βλέπουμε τους μισθούς μας να συρρικνώνονται, ενώ τα πάντα γύρω μας ακριβαίνουν.

Κινήσεις μεμονωμένες δεν είναι δυνατόν να έχουν κανένα αποτέλεσμα. Μια - δυο ντουφεκιές στον αέρα από τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ αποδεικνύονται άσφαιρες. Χρειάζεται ένας γενικότερος ξεσηκωμός. Να δείξουμε πως δεν είμαστε «πρόβατα επί σφαγή» χωρίς γνώμη, άποψη και θέση...

Να δεχτούμε λοιπόν μοιρολατρικά όλα όσα μας ετοιμάζουν; Να σκύψουμε το κεφάλι και να αποδεχτούμε τα πάντα, «αφού δεν μπορούμε να τα ανατρέψουμε»;

Είναι φοβερό, αλλά βιώνουμε τις χειρότερες εποχές. Βάζουν χέρι στους μισθούς, στο Ασφαλιστικό, στις εργασιακές σχέσεις. Χάνουμε κατακτήσεις αιώνων και δεν κινείται τίποτα.

Ενθαρρυντική βέβαια η συμμετοχή στη μεγάλη απεργιακή συγκέντρωση της 5/5, αλλά με την προβοκάτσια και το θάνατο τριών ανθρώπων στο υποκατάστημα της MARFIN BANK στη Σταδίου, «πάγωσαν» πάλι τα πράγματα.

Το πείραμα της Ελλάδας, όπως είναι φυσικό, αρχίζει να εξαπλώνεται σε όλη την Ευρώπη. Παντού οι πολίτες ξεσηκώνονται. Καλούνται για άλλη μια φορά να πληρώσουν τα «σπασμένα» άλλων.

Ας επιστρέψουμε όμως στο Ασφαλιστικό που μας «καίει» ιδιαίτερα αυτές τις μέρες. Η ενοποίηση σε τρία μόλις ταμεία και διατήρηση μερικών ακόμη «ευγενών» ταμείων, ανάμεσα τους και το δικό μας, έχει ξεσηκώσει θύελλα διαμαρτυριών. Είναι κι αυτή η οδηγία που καταγράφεται καθαρά στο Μνημόνιο και αφορά τα 40 χρόνια στη δουλειά προκειμένου να βγει κάποιος στη σύνταξη που τρομάζει. Είναι που λείπει γενικότερα και η σιγουριά από την εργασία, την ίδια ώρα που αρχίζει και λείπει η σιγουριά για το αύριο.

Η κρατική κοινωνική πρόνοια έχει κάνει φτερά. Δεν υπάρχει πουθενά. Μια κατώτατη οροφή της τάξης των 3650 ευρώ είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσει στην εξαθλίωση. Μα, δεν το βλέπουν ότι σε λίγο δεν θα αντέχει άνθρωπος καθώς κλείνουν κάθε χαραμάδα που περνάει λίγο φως; Πόσο να αντέξει ο κόσμος στη μαυρίλα, την ανέχεια, τη φτώχεια, την ανεργία;

Λείπουν αυτοί που θα εμπνεύσουν την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Που έτσι κι αλλιώς χρειαζόμαστε όλοι. Πώς να ανοίξεις τα φτερά σου σε ελπιδοφόρα μονοπάτια; Με ποιους στο πλάι σου; Τα συνδικάτα δεν τα εμπιστεύονται, τις πολιτικές ηγεσίες των κομμάτων τις απορρίπτουν και για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια η ίδια η Βουλή και οι βουλευτές μπαίνουν στο στόχαστρο της κριτικής και αμφισβητείται ανοιχτά ο ρόλος τους.

Κάτι πρέπει να γίνει και να γίνει σύντομα. Κάτι να μας ταράξει, να μας βγάλει από πάνω μας τη σκοτοδίνη που κάνει ακόμα πιο τραγικά τα πράγματα. Η συζήτηση του νέου νομοσχεδίου για το Ασφαλιστικού ας γίνει μια αφορμή για μια γενικότερη αφύπνιση. Τα περιθώρια στενεύουν απελπιστικά. Δεν έχουμε πια την πολυτέλεια της αναμονής. Ο χρόνος πια λειτουργεί σε βάρος μας. Αυτό, όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούμε, τόσο λιγότερο ζημιωμένοι θα βγούμε από αυτό το όνειρο - εφιάλτη που ζούμε...

  • Το κείμενο αυτό θα δημοσιευθεί αύριο στην στήλη μου "Επισημάνσεις" στην εβδομαδιαία εφημερίδα της Κρήτης, "ΡΕΘΕΜΝΟΣ"

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην οικονομική κρίση του 2011. Σε δύσκολες εποχές, δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA