Από το ταξίδι μας στο Θραψανό, Νοέμβρης 2023. Ξαναπήγαμε τον Αύγουστο του 2025!
Μια εικόνα από το πρώτο ξημέρωμα στο χωριό μου Θραψανο, ένα χειμωνιάτικο πρωί του Νοέμβρη 2023. Έβρεχε, κατά διαστήματα, όλη τη νύχτα και μας άρεσε πολύ αυτό το τοπίο, οπότε ντυθήκαμε και βγήκαμε έξω, να καταγράψουμε όλη αυτή την ομορφιά πριν τις 8 το πρωί.
Μου αρέσει το πρωινό περπάτημα... Πήγα μέχρι το παλιό δημαρχείο και τράβηξα αρκετές φωτογραφίες από τη βόλτα μου. Δείτε ο δρόμος είναι ακόμα γεμάτος από τα νερά της βραδινής βροχής. Και τα φώτα στους φανοστάτες είναι ακόμα αναμμένα. Είναι και αυτός ο βαρύς συννεφιασμένος καιρός.
Ξημέρωμα έξω από την αυλή του πατρικού μου, όπως το βρήκαμε όταν κατεβήκαμε τον Νοέμβρη του 2023. Υπάρχουν δουλειές που έπρεπε να γίνουν ακόμα, αλλά χρειάζεται υπομονή, γιατί αυτή την περίοδο, έχουμε άλλες προτεραιότητες. Πάντως από την πρώτη μέρα που φτάσαμε, ανασκουμπωθήκαμε να κάνουμε πράγματα που χρειάζονταν... Και ξεκινήσαμε βάφοντας άλλο χρώμα τις αυλές μας...
Ανάψαμε και το τζάκι και ήρθαν και οι αδελφές μου Στασούλα και Μαλάμω. Και περάσαμε πολύ όμορφα εκείνο το βράδυ, καθώς προσθέσαμε στις ρακές μας και μια πίτσα που έψησε το πι και φι η Στασούλα. Και τι είναι χειμώνας; Μια παρεά με ανθρώπους που αγαπάς και ιστορίες.
Αυτός είναι ο φούρνος του χωριού μας, δίπλα μας. Από δω προμηθευόμαστε, σχεδόν καθημερινά ή μέρα παρά μέρα, φρέσκο ψωμί. Έχει τα πάντα και βλέπεις τους ανθρώπους που τον διαχειρίζονται να ζημώνουν το ψωμί και τα άλλα πράγματα που πουλάνε, μπροστά σου. Άσε που μπορείς να ανταλλάξεις και δυο κουβέντες ανθρώπινες...
Κι αυτό είναι το σπίτι του αδελφού μου Κωστή. Ο ίδιος δεν είναι πια κοντά μας, αλλά μένει εκεί η γυναίκα του, η Μαρία.. Στην πρωτη ευκαιρία την επισκεφτήκαμε και μιλήσαμει. Έκανε σε όλους μας καλό αυτή η επικοινωνία. Εικόνες από το Θραψανό. Αλλά οι 15 μέρες, έφυγαν σαν αέρας και την Κυριακή 3 Δεκεμβρίου 2023, επιστρέψαμε... Θέλουμε ξαναπάμε αυτόν τον χειμώνα. Για να δούμε, θα τα καταφέρουμε;
Άμα το 'χεις μέσα σου, το κουβαλάς παντού. Κι ο Κώστας το 'χει. Δημοσιογράφος σωστός κι ας μη ζει από αυτό το επάγγελμα. Καλύτερος πάντως από πολλούς που βιοπορίζονται από τη δημοσιογραφία.
Κάθε τόσο στο Blog του μας ξαφνιάζει με τις αναρτήσεις του. Έχοντας ως... όπλο τη φωτογραφική του μηχανή “αιχμαλωτίζει” στο φακό του, μοναδικές στιγμές, που περνάνε στην ιστορία.
Δείτε ΕΔΩ το τελευταίο δημιούργημά του. Καθημερινά περνάμε έξω από το παλιό “Πλατωνικό Συμπόσιο”. Βλέπουμε να γίνονται έργα και το προσπερνάμε σαν κάτι συνηθισμένο. Αμ δε, ο Κώστας πρόσεξε την ουσία της υπόθεσης και την αναδεικνύει. Είδε κομμένους δύο τεράστιους ευκαλύπτους, έψαξε και βρήκε πόσο χρήσιμο δέντρο για την πολύπαθη Αθήνα είναι αυτό το δέντρο και το ανέδειξε σε θέμα.
Θα μου πείτε: Σιγά τον ευαίσθητο Δήμο Αθηναίων ή τις αρμόδιες υπηρεσίες της Πολιτείας που θα ρίξουν μια ματιά στη καταγγελία. Μπορεί και να μη γίνει τίποτα. Το πιο βέβαιο είναι αυτό.
Ο Κώστας όμως έκανε αυτό που έπρεπε. Ανέδειξε ένα πολύ σημαντικό ζήτημα. Αυτή την πολύτιμη συνεισφορά του την έχουμε και μέσα στην ΕΚΑΠ. Κι αυτό είναι πολύ σημαντικό για την περιοχή μας.
Ξεχωρίσαμε αυτή την είδηση από τις εφημερίδες για την αισιοδοξία της. Μαύρισε η ψυχή μας από τις κακές ειδήσεις αυτή την περίοδο.
Από τη μια οι καταστροφικές φωτιές κι από την άλλη η δύσκολη οικονομική συγκυρία. Γιατί λοιπόν να φτερουγίζει η ψυχή μας όταν ακούμε πως και φέτος θα συνεχίσει ο θεσμός που κάποτε τον αποθεώναμε, αλλά τα τελευταία χρόνια περνάει λίγο πιο... χαμηλά.
Και όμως, για 15η χρονιά πραγματοποιείται στη Βουλή των Ελλήνων το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Βουλή των Εφήβων», που φέτος θα διεξαχθεί από τις 3 ως τις 6 Σεπτεμβρίου, με σταθερό στόχο τη μύηση των νέων στους κοινοβουλευτικούς θεσμούς και την καλλιέργεια των δημοκρατικών αξιών της σύγχρονης κοινωνίας, όπως είναι το ενδιαφέρον για τα κοινά, αλλά και η συμβολή του καθενός στη διαμόρφωσή τους, ο υπεύθυνος και τεκμηριωμένος διάλογος, η συνεργασία, η αλληλοκατανόηση.
Κατά το σχολικό έτος 2009-2010 εκδήλωσαν ενδιαφέρον για το πρόγραμμα και συμμετείχαν στην προκαταρκτική διαδικασία 11.134 μαθητές από τη Β΄ τάξη όλων των τύπων Λυκείου της χώρας (ενιαία, ημερήσια, εσπερινά, δημόσια, ιδιωτικά, ειδικά), Τ.Ε.Ε./ΕΠΑΛ Α΄ Κύκλου του ΥΠ.Ε.Π.Θ. και του Ο.Α.Ε.Δ., καθώς και των αντίστοιχων Λυκείων και Τεχνικών Σχολών της Κύπρου και ελληνικών σχολείων του εξωτερικού.
Στο σύνολο των 300 εφήβων βουλευτών που επελέγησαν, οι 260 είναι από την Ελλάδα, οι 20 από την Κύπρο και οι 20 από την ομογένεια.
Οι έφηβοι βουλευτές έφτασαν στην Αθήνα από χθες, ενώ σήμερα Σάββατο 4 και την Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου, θα συνεδριάσουν σε Επιτροπές αντίστοιχες θεματικά των Διαρκών Επιτροπών της Βουλής των Ελλήνων και θα συμμετάσχουν σε προγραμματισμένες πολιτιστικές δραστηριότητες.
Τέλος, τη Δευτέρα 6 Σεπτεμβρίου στις 10.00 το πρωί, θα συγκληθεί η Ολομέλεια της Βουλής των Εφήβων, το κομμάτι με το μεγαλύτερο ενδιαφέρον καθώς στα έδρανα οι... έφηβοι βουλευτές καταθέτουν τις απόψεις τους πάνω σε σημαντικά θέματα που απασχολούν την κοινωνία.
Κάποτε όλη αυτή η διαδικασία έπαιρνε σημαντική διάσταση στον Τύπο. Στις μέρες μας τα μέσα δεν εκτιμούν ιδιαίτερα αυτή την προσπάθεια και δεν την προβάλουν όπως θα έπρεπε. Κι όμως αυτός ο φρέσκος νεανικός λόγος θα έπρεπε να είναι βάλσαμο στην ψυχή μας. Να μας γαληνεύει και να μας ηρεμεί. Και να μας δείχνει το φωτεινό μονοπάτι που οδηγεί ψηλά και που μπορεί να λειτουργήσει χωρίς εκπτώσεις να μας κάνει καλύτερους ανθρώπους...
Ιδιαίτερα στις μέρες μας που η ίδια η Βουλή δέχεται σημαντική αμφισβήτηση για τον τρόπο που νομοθετεί, ενώ οι βουλευτές δείχνουν να μην έχουν αυτόνομο κοινοβουλευτικό λόγο, αλλά κινούνται υποχρεωτικά στη γραμμή του κόμματος που εκπροσωπούν.
Για τους αναγνώστες μου που μπορεί να...ξαφνιάστηκαν για την επιλογή του θέματος χωρίς καμιά αναφορά ή νύξη στα γενέθλια του ΠΑΣΟΚ με αφορμή την 3 Σεπτέμβρη, έχω να πω μόνο τούτο: Ποιου ΠΑΣΟΚ; Υπάρχει το ίδιο ή η σκιά του;
Το κείμενο αυτό δημοσιεύεται σήμερα στην εβδομαδιαία εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ στην στήλη μου ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ.
Το ρεπορτάζ από την τοπική τηλεόραση είναι αποκαλυπτικό. Δείτε το με προσοχή...
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 28/08/2010
Έζησα κι εγώ την αγωνία των ανθρώπων του Πλακιά να βλέπουν να τους ζώνουν οι φωτιές από παντού, μ' έναν αέρα φοβερό που δεν ξέρεις από πού θα σου 'ρθει. Δεν ήμουν εκεί, αλλά έχω πολύ θετικά βιώματα από τον τόπο. Τόσα καλοκαίρια, τόσους φίλους καλούς που γνώρισα, τόσους ανθρώπους που μοιραστήκαμε πράγματα και ήπιαμε δυο ρακές και ξενυχτήσαμε...
Το πρώτο άκουσμα για τις φωτιές με συγκλόνισε. Ξέρω από το πρώτο χέρι τι οικονομική καταστροφή μπορεί να σημαίνει για τους ανθρώπους που ζουν από τον τουρισμό.
Και τη Δευτέρα το πρωί είδα στις εφημερίδες τις πρώτες φωτογραφίες, σκέτη αποκάλυψη του καμένου φοινικόδασους της Πρέβελης. Ένας παράδεισος που είχα επισκεφθεί με καΐκι από τον Πλακιά. Eίχαμε περπατήσει κατά μήκος του ποταμού, είχα κάνει μπάνιο στις εκβολές του, στα γλυκά νερά κι αμέσως μετά στα όμορφα αρμυρά νερά του Λιβικού Πελάγους.
Όλα ήταν πανέμορφα... Σκέτη γοητεία...Το μόνο που δεν μου άρεσε ήταν η υπερεκμετάλλευση των επισκεπτών με την καντίνα και τις αμέτρητες ομπρέλες ηλίου και ξαπλώστρες που είχαν «πιάσει» όλο το μήκος της παραλίας. Θυμάμαι πάντα εκείνα τα... εύσωμα παιδιά με τα μανταλάκια που τοποθετούσαν πάνω στις ομπρέλες μόλις διευθετούσαν το οικονομικό ζήτημα.
Αλλά αυτά ήταν μικρά, μπροστά στο φυσικό κάλλος. Και ξαφνικά όλος ο παράδεισος καμένος.
Φοβερή οικολογική καταστροφή!... Από το Κουρταλλιώτικο Φαράγγι, όπου είναι οι πηγές του ποταμού, τη μικρή λιμνούλα που σχηματίζει λίγο πιο κάτω με το αρχαίο γεφύρι και την ταβέρνα που είχαμε πιει δυο κρασιά. Θα θυμάμαι πάντα εκείνη τη φοβερή μουριά με τα κατακόκκινα μούρα και τις ελεύθερες πάπιες... Και τη διαδρομή αυτή με το χωματόδρομο ώς κάτω στη θάλασσα ή την άσφαλτο που περνά μπροστά από το παλιό μοναστήρι της Πρέβελης ώς το σημερινό.
Εικόνες, θύμησες, που κάνουν ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα καθώς τις τελευταίες μέρες τα ΜΜΕ εστιάζουν στο αν λειτούργησε ή όχι το σύστημα πυροπροστασίας που έκανε ένα εκατομμύριο τόσα ευρώ. Εκ των υστέρων δεν καταλαβαίνω τι νόημα έχει όλη αυτή η σκανδαλολογία. Οι “καλοί” που το έβαλαν, οι “κακοί” που δεν το λειτούργησαν...
Οι δικές μου πληροφορίες λένε πως ο αέρας που φυσούσε το βράδυ της προηγούμενης Κυριακής ήταν τόσο δυνατός που στο φαράγγι τα αυτοκίνητα που περνούσαν δεν ήταν καθόλου σταθερά. Ποια φωτιά να «πιάσεις» σε τέτοιες συνθήκες και από πού να επιχειρήσουν οι επίγειες δυνάμεις; Τα ελικόπτερα που έφτασαν εκεί ήταν αδύνατον να κάνουν οτιδήποτε...
Μια εβδομάδα μετά ότι και να θέλεις να πεις έχει κιόλας ειπωθεί. Στέρεψαν τα δάκρυα, σκλήρυνε η καρδιά, πάγωσε η σκέψη πως θα ξαναδώ «ζωντανά» τα μέρη αυτά. Το βέβαιο είναι ότι χάσαμε έναν επίγειο παράδεισο.
Κι απ' την άλλη, είναι όλοι αυτοί οι άνθρωποι που πρέπει να σφίξουν τη γροθιά τους, να σηκώσουν αποφασιστικά το κεφάλι και να συνεχίσουν να ζουν, να δημιουργούν. Έτσι κι αλλιώς, κάτω από δύσκολες συνθήκες δημιούργησαν ότι έφτιαξαν. Ένας ψαρότοπος ήταν ο Πλακιάς κι οι Σελλιανοί τον έκαναν κορυφαίο τουριστικό προορισμό.
Όχι δεν τα μπέρδεψα τα πράγματα... Συνειδητά, για μένα, το χειρότερο δεν ήταν μόνο η Πρέβελη που κάηκε. Όλη η περιοχή έπαθε μη αναστρέψιμη ζημιά. Στο πρώτο Αυγουστιάτικο μπουρίνι. Αν είναι δυνατόν...
Κι ήταν όλη η περιοχή ένα αληθινός παράδεισος. Δεν ήταν μόνο οι υπέροχες ακρογιαλιές της, ήταν και οι ελιές, η καλλιεργήσιμη γη, οξυγόνο για τους ανθρώπους· που τις δούλευαν. Ήταν το τοπίο, ήταν οι άνθρωποι...
Δεν έχουμε πια και άλλη επιλογή. Υπομονή και πείσμα χρειάζεται για να συνεχίσει η ζωή, να μην αφήσει τη μαυρίλα και το θάνατο να πατήσει πόδι. Είμαι βέβαιος ότι θα τα καταφέρουν. Είναι δυνατοί. Θα αντέξουν...
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, μπροστά στην αντεργατική και καταχρηστική συμπεριφορά της ιδιοκτησίας της εφημερίδας «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ», η οποία εξακολουθεί να μην εξοφλεί τους μισθούς των εργαζόμενων δημοσιογράφων για τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο, αποφάσισε να κηρύξει νέα 24ωρη απεργία των δημοσιογράφων που εργάζονται στην εφημερίδα.
Η απεργία θα πραγματοποιηθεί από τις 6.00 το πρωί της Παρασκευής 20 Αυγούστου 2010 έως τις 6.00 το πρωί του Σαββάτου 21 Αυγούστου 2010, με αιτήματα :
Την άμεση εξόφληση, των δεδουλευμένων των μηνών Ιουνίου και Ιουλίου 2010 των δημοσιογράφων που εργάζονται στη εφημερίδα «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ».
Τη διασφάλιση στο μέλλον της ομαλής καταβολής των μισθών, δώρων και επιδομάτων.
Καλούνται όλοι οι συνάδελφοι να συμμετέχουν μαζικά στην απεργία.
Η είδηση από τις εφημερίδες: Ένας νέος σούπερ ιός ο οποίος είναι ανθεκτικός ακόμη και στα πιο ισχυρά αντιβιοτικά εντοπίστηκε στα βρετανικά νοσοκομεία, σύμφωνα με όσα μεταδίδει το BBC. Όπως δηλώνουν Βρετανοί επιστήμονες, το βακτήριο το οποίο δημιουργεί ένα ένζυμο που ονομάζεται NDM-1 μεταφέρθηκε από ασθενείς που είχαν ταξιδέψει στην Ινδία και το Πακιστάν για αισθητικές επεμβάσεις.
Αν και έχουν αναφερθεί μόνο 50 περιπτώσεις οι ειδικοί εκφράζουν φόβους ότι ο ιός ενδέχεται να εξαπλωθεί σε παγκόσμια κλίμακα.
"Χρειάζεται αυστηρή παρακολούθηση και νέα φάρμακα" αναφέρει η έγκριτη ιατρική επιθεώρηση Lancet.
Το ένζυμο NDM-1 μπορεί να εντοπιστεί σε αποικίες βακτηριδίων όπως το Ε.coli και μπορεί να μεταπηδήσει σε άλλα στελέχη ιών που ήδη είναι ανθεκτικά σε αντιβιοτικά. Όπως αναφέρει το BBC, αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει επικίνδυνες μολύνσεις οι οποίες να διαδοθούν ταχύτατα από άνθρωπο σε άνθρωπο και θα είναι σχεδόν αδύνατο να αντιμετωπισθούν με τις υπάρχουσες θεραπείες.
Τουλάχιστον σε μια από τις περιπτώσεις που εντοπίστηκε ο ιός σε ανάλυση που έκαναν οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ήταν ανθεκτικός σε όλα τα υπάρχοντα αντιβιοτικά. Παρόμοιες μολύνσεις έχουν εντοπιστεί στις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Αυστραλία και την Ολλανδία και διεθνείς ερευνητές προειδοποιούν ότι το NDM-1 θα μπορούσε να μετατραπεί σε παγκόσμιο πρόβλημα υγείας. Ήδη ο ιός έχει μεταδοθεί μεταξύ ασθενών σε βρετανικά νοσοκομεία.
Ο μόνος τρόπος για να σταματήσει κανείς τη διάδοση του ιού είναι η άμεση διάγνωση και η επιβολή καραντίνας στον ασθενή. Επίσης η απολύμανση χώρων και νοσοκομειακών εργαλείων, το καλό πλύσιμο των χεριών με αντιβακτηριδιακό σαπούνι μπορούν να σταματήσουν την εξάπλωση.
Προς το παρόν τα περισσότερα βακτήρια που φέρουν το ένζυμο NDM-1 αντιμετωπίζονται επιτυχώς με το συνδυασμό διαφορετικών αντιβιοτικών. Όμως η πιθανότητα το NDM-1 να γίνει ενδημικό σε παγκόσμιο επίπεδο είναι "ξεκάθαρη και τρομακτική" αναφέρει η επιθεώρηση Lancet όπως μεταδίδει το BBC.
Τουλάχιστον 17 από τους 37 ασθενείς με τον ιό είχαν ταξιδέψει στην Ινδία ή το Πακιστάν το περασμένο έτος και 14 από αυτούς είχαν υποβληθεί σε πλαστική χειρουργική. Η μόλυνση σε ορισμένους από αυτούς τους ασθενείς ήταν ήπιας μορφής, ενώ άλλοι νόσησαν βαριά και σε κάποιους διαπιστώθηκε μόλυνση του αίματός τους. Μάλιστα, μόλις προχθές ξεμπερδέψαμε από τη γρίπη των χοίρων...
Θυμάστε με πόση πίεση μας έλεγαν να προσέχουμε από τη γρίπη των χοίρων; Θυμάστε και τα εμβόλια που αγοράσαμε τότε πανάκριβα για να εμβολιαστεί ο πληθυσμός; Και θυμάστε τη σημερινή υπουργό υγείας που έκανε το συγκεκριμένο εμβόλιο μπροστά στο φακό για να ξεφοβηθεί ο κόσμος; Ε, μούφα ήταν όλα όσα μας πουλούσαν. Δείτε τις ανακοινώσεις:
Ο ιός της γρίπης H1N1 έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του και η πανδημία έχει τελειώσει, ανακοίνωσε η επικεφαλής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. "Μεταφερόμαστε τώρα στην μετά- πανδημική περίοδο", δήλωσε η διευθύντρια του ΠΟΥ, Μάργκαρετ Τσαν σε τηλεδιάσκεψη. Η ίδια πρόσθεσε ότι ο ιός H1N1 "έχει ολοκληρώσει σε μεγάλο βαθμό τον κύκλο του". Η υποβάθμιση αυτή από τον ΠΟΥ έρχεται ύστερα από συστάσεις εμπειρογνωμόνων που εξέτασαν την κατάσταση του ιού.
Βρεγμένη σανίδα που τους χρειάζεται...
Το κείμενο αυτό θα δημοσιευθεί αύριο στην εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ στη στήλη μου.
Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...
Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη. Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...
Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...
Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!
Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.
Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024 από την ΕΡΤ 3.
Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...
Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.
Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...
Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;
Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...
Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!
Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...
Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...
Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ
Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.
Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.
Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.
Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...
ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!
Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.
Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.
Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.
Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…
ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...
Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς, “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην οικονομική κρίση του 2011. Σε δύσκολες εποχές, δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...
Στο ρόλο του Συνταξιούχου
Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται. Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο!
Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!
Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!
Μικρές πινελιές αγάπης
Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.
Δοκιμασία από τον Covid-19
Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Το "φευγιό" της αδερφής μου
Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...
Έφυγε και ο Κωστής μας
Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!