Θαύμα της φύσης! Λουλούδια που φυτρώνουν μόνα τους ανάμεσα στις πέτρες... Υπάρχουν στο Θραψανό...

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 03/07/2010

Στο σημερινό σημείωμα θα σας πω μια ιστορία. Δηλαδή όχι ακριβώς μια ιστορία, σαν ιστορία θα ακουστεί αλλά αφορά συγκεκριμένα στοιχεία μιας έρευνας που δεν αμφισβητούνται. Θέλω να αντιμετωπίσω με ήπιο τρόπο τη σκληρή επικαιρότητα που σημαδεύτηκε από άλλη μια 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, την περασμένη Τρίτη, και συνεχίζουν την ερχόμενη Πέμπτη 8 Ιουλίου με νέα 24ωρη πανελλαδική πανεργατική απεργία, αντιδρώντας σε όσα κακά μας ετοιμάζουν καταρχήν στο ασφαλιστικό – συνταξιοδοτικό και στη συνέχεια στο εργασιακό.

Μέχρι τώρα μας είχαν κάνει να πιστέψουμε κι όχι μόνο εμείς, αλλά κυρίως στην Ευρώπη πως τα 'χατες στην Ελλάδα το ΄χουμε βρει το κόλπο και βγαίνουμε νωρίς στη σύνταξη. Έτσι κι αλλιώς οι Ευρωπαίοι κομπιναδόρους μας είχαν πάντα.

Μύθος η υπόθεση. Και το αποδεικνύουν με τον καλύτερο τρόπο τα στοιχεία που περιέχονται στην έκθεση - βόμβα του ΟΟΣΑ που είδε το φως της δημοσιότητας την εβδομάδα που μας πέρασε. Οι Έλληνες βγαίνουν στη σύνταξη αργότερα και από τους Γερμανούς!..

Αυτονόητο λοιπόν είναι ότι άλλοι οι λόγοι που “βουλιάζουν” τα Ταμεία... Έτσι κι αλλιώς από τούτη τη στήλη τους έχουμε αναφέρει πολλές φορές..

Δείτε τι επισημαίνει η έκθεση του ΟΟΣΑ:

Οι Γάλλοι είναι ευτυχέστεροι. Στα 60 ορίζει ο νόμος, στα 58,7 βγαίνουν στην πραγματικότητα στη σύνταξη κατά μέσο όρο.

Οι Αυστριακοί είναι μεγαλύτεροι “απατεώνες”.Μπορεί ο νόμος να ορίζει στα 65 και θεωρητικά να είναι και σκληρός, αλλά αυτοί βγαίνουν στη σύνταξη στα... 58,9 χρόνια.

Η Μεσόγειος κάνει το θαύμα της. Στα 65 υποτίθεται ότι βγαίνουν στη σύνταξη οι Ιταλοί στην πράξη όμως βγαίνουν μόλις στα 60,8. Εκεί κοντά βρίσκονται και οι Ισπανοί, τυπικά στα 65, στην πράξη όμως στα 61,4 χρόνια τους.

Οι Γερμανοί, παρά το θόρυβο που κάνουν για τους άλλους, δεν απέχουν και πολύ από αυτούς. Μπορεί ο νόμος να λέει στα 65 αλλά στην πράξη συνταξιοδοτούνται, κατά μέσο όρο στα 62,1 χρόνια τους.

Σαφώς μικρότερη απόκλιση μεταξύ του νόμιμου και του πραγματικού ορίου στην ηλικία συνταξιοδότησης παρατηρείται στη Βρετανία: αντί για τα 65 βγαίνουν στα 63,2.

Συνολικά βλέπουμε ότι λίγο – πολύ, σε όλα ανεξαιρέτως τα κράτη ο πληθυσμός βγαίνει στη σύνταξη από 1,8 έως και 6,1 χρόνια νωρίτερα από τα 65 που είναι το υποτιθέμενο όριο.

Μοναδική εξαίρεση οι ταλαίπωροι Έλληνες. Με όριο το σούπερ χαμηλό των 58 χρόνων βγαίνουν στη σύνταξη, κατά μέσο όρο, στα... 62,4 χρόνια!...

Τι πλήγμα ήταν αυτό του ΟΟΣΑ εναντίον του Βερολίνου; Πώς θα ζήσουν τώρα οι υπήκοοι του Ράιχ χωρίς τον μύθο των “τεμπέληδων” Ελλήνων που βγαίνουν στη σύνταξη από... παιδιά και τρώνε τα λεφτά των Γερμανών. Όλεθρος.

Και στο μεταξύ μετά την ολοκλήρωση του νομοσχεδίου που επιφέρει δραματικές αλλαγές στο ασφαλιστικό και τις συντάξεις, οι εφημερίδες καθημερινά δημοσιεύουν σελίδες επί σελίδων με ερωτήσεις και απαντήσεις σε απορίες αναγνωστών τους.

Χωρίς ωστόσο κι αυτές να είναι οι τελευταίες. Προσπαθούν να στρογγυλέψουν τα πράγμα, αλλά όλο και κάποιες γωνίες εξέχουν και προκαλούν προβλήματα. Υπάρχουν φωνές μέσα στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ που αρνούνται να συνδράμουν σ' αυτήν τη λογική της ισοπέδωσης των πάντων.

Και περιμένουν να εκδηλώσουν τη θέση τους στη Βουλή. Ενδιαφέρον. Οι ψηφοφόροι θα τους ελέγξουν. Δεν τους έδωσαν τέτοια εξουσιοδότηση. Άλλα τους έλεγαν προεκλογικά και για άλλα του ψήφισαν. Θα τα δούμε όλα αυτά τις επόμενες μέρες.

• Το κείμενο αυτό θα δημοσιευθεί αύριο στην εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ στην τακτική στήλη μου ¨Επισημάνσεις"
  

Η πρώτη σελίδα στο νέο Site των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ, φωτογραφημένη, αφού η τεχνολογία που διαθέτω εδώ που βρίσκομαι δεν μου επιτρέπει περισσότερα πράγματα...

Το είπαμε και το κάναμε. Τα βάλαμε κάτω, το σχεδιάσαμε και ιδού το πρώτο αποτέλεσμα. Από δω και πέρα θα δουλεύεται και θα “χτίζεται” μεθοδικά παρακολουθώντας την επικαιρότητα και ενημερώνοντας τους συνταξιούχους των ΗΣΑΠ, αλλά και τους φίλους του σιδηροδρόμου.

Το πράγμα έγινε με πρόγραμμα. Καθίσαμε κάτω με τον Δήμο και μελετήσαμε τις ανάγκες τους. Εγώ του μετέφερα την εμπειρία των 16 χρόνων που συνεργάζομαι μαζί τους στον “ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ Σιδηρόδρομο” κι εκείνος έβαλε όλη την τέχνη του να σχεδιάσει ένα εύχρηστο περιβάλλον για το Site, τέτοιο που θα μπορούσαν να το αγκαλιάσουν σαν την εφημερίδα, οι άνθρωποι του Σωματείου.

Ένα Σαββατοκύριακο πήρε όλη αυτή η υπόθεση στον Δήμο που και έμπειρος είναι στην κατασκευή ιστοσελίδων και γνωρίζει καλά τι σημαίνει internet και πώς να χρησιμοποιεί σωστά και ολοκληρωμένα όλες τις δυνατότητές του.

Ύστερα πήγαμε στο γραφείο και το είδαν οι ενδιαφερόμενοι. Δεν ξέρω τι κατάλαβαν, αλλά προσπαθήσαμε να είμαστε όσο πιο σαφείς μπορούσαμε. Το μεγαλύτερο βάρος της παρουσίασης το πήρα πάνω μου.

Δυο ώρες μας πήρε αυτή η ιστορία. Και μετά εγώ έφυγα για διακοπές... Αλλά κι από δω που είμαι είπα να το παρακολουθώ, να το ενημερώνω για να το κάνουμε πιο δυναμικό και να μπορέσουμε στο φύλλο του Ιουλίου που θα βγάλουμε με την επιστροφή μου στην Αθήνα, να το παρουσιάσουμε στους ανθρώπους για τους οποίους το φτιάξαμε.

Χρειάζεται δουλειά για να το πετύχουμε αυτό. Θα τα καταφέρουμε όμως. Γιατί είναι κάτι που το ξέρουμε και γιατί το κάνουμε με αγάπη.

Κάθε μέρα που θα περνάει μέσα σ' αυτό και τον επόμενο μήνα θα προσθέτουμε και κάτι. Αν και η ενημέρωση του θα συνεχιστεί για αρκετό καιρό μέχρι να του “φορτώσουμε” χρήσιμα πράγματα για τους συνταξιούχους.

Το βήμα που κάνουμε είναι μεγάλο. Και σπουδαίο. Συχνά μας αρέσει να λέμε πως τάχα οι νέες τεχνολογίες είναι μόνο για τη νεολαία. Τελικά δεν είναι πάντα έτσι. Άμα έχεις ψυχή, καρδιά νεανική και σου αρέσει να δοκιμάζεσαι στην καθημερινή δράση, όλα μπορούν να γίνουν και να γίνουν καλά. Γι' αυτό τους χαίρομαι αυτούς τους ανθρώπους...

• Ρίξτε του μια ματιά πατώντας ΕΔΩ.
  

Καλοκαιρινή ραστώνη... Η ταβέρνα πάνω στη θάλασσα. Στη φωτογραφία η αδερφή μου Μαλάμω και η θεία Άννα. Από την εκδρομή μας στα Χανιά την Πέμπτη που μας πέρασε...

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 26/06/2010

Τελικά είναι μεγάλη υπόθεση να ζεις στην επαρχία “αποκλεισμένος” συνειδητά από τα κυρίαρχα ΜΜΕ, ραδιόφωνα, εφημερίδες, τηλεόραση.

Καταρχήν δεν... τρομάζεις. Όχι ότι δεν αντιλαμβάνεσαι πως έρχονται δύσκολες μέρες για όλους, αλλά είσαι σε θέση να δεις κατάματα το πρόβλημα και να το αντιμετωπίσεις. Στο κάτω – κάτω της γραφής, ένα πιάτο φαΐ θα βρεθεί πάντα να καλύψει τις οικογενειακές ανάγκες.

Κι αυτό που μου κάνει μεγάλη εντύπωση και μ' αρέσει που το βιώνω από τα μέσα, σαν το πιο όμορφο ζωντανό ρεπορτάζ που έχω κάνει στη δημοσιογραφική ζωή μου, είναι ότι δεν χολοσκούν και θεωρούν πως είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν την καταστροφή που έρχεται.

Άσε που είναι σίγουροι πως έχουν τεράστια ευθύνη οι δημοσιογράφοι που σπέρνουν τον πανικό με τα δημοσιεύματά τους. Δεν ξέρω αν έχουν δίκιο, αλλά παρατήρησα στον εαυτό μου ότι η μικρή συνειδητή αποχή από την ενημέρωση, έτσι όπως δίνεται, με έκανε άλλο άνθρωπο. Και άρχισα να τους νοιώθω και να τους καταλαβαίνω. Η υπερβολή βλάπτει σοβαρά την υγεία.

Ναι, θα έρθουν δύσκολα χρόνια, αλλά θα τα περάσουμε. Μπορούμε να τα καταφέρουμε. Ράτσα ελληνική είμαστε, μαθημένοι στις φουρτούνες και τις καταιγίδες...

Τους ακούω και τους χαίρομαι. Και τονώνουν και το δικό μου ηθικό που τον τελευταίο καιρό, λόγω και της δουλειάς μου, είχε πέσει στο ναδίρ.

Λαός με ιστορία είμαστε. Κανείς δεν μας πρόσφερε τίποτα. Ότι πετύχαμε, με αγώνες και με θυσίες το κάναμε. Γιατί όχι και τώρα; Και γιατί τώρα να σκύψουμε το κεφάλι;

Ίσως στριμωχτούμε, ίσως αναγκαστούμε να αλλάξουμε συνήθειες για να προσαρμοστούμε στις νέες συνθήκες, στις νέες καταστάσεις, αλλά ώς εκεί. Δεν πρόκειται να μιζεριάσουμε, δεν θα σκύψουμε το κεφάλι, δεν θα υποταχθούμε στη θέληση των ισχυρών και δεν θα αποδεχθούμε μοιραλατρικά και αβασάνιστα όσα τα ξένα κέντρα των αποφάσεων ετοιμάζουν να μας φορέσουν κοστούμι.

Μπορεί να φταίμε κι εμείς που μας έμαθαν να καταναλώνουμε περισσότερα από όσα παράγουμε και σήμερα νοιώθουμε στριμωγμένοι από τα χρέη των στεγαστικών ή καταναλωτικών δανείων και τις πιστωτικές κάρτες, αλλά ας μην τρομάζουμε. Αν η Ελλάδα και οι κυβερνώντες δεν είναι σε θέση να επαναδιαπραγματευτούν το χρέος της, σε διεθνές επίπεδο, μπορούμε να το κάνουμε εμείς. Οι τράπεζες έχουν ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την πίεση που υφίστανται τα ελληνικά νοικοκυριά. Οφείλουν λοιπόν να δουν σε νέα βάση τη δανειακή πολιτική τους. Να επαναδιαπραγματευθούν το ύψος των δόσεων.

Αυτό, λένε και οι άνθρωποι εδώ, θα δώσει μια “ανάσα” καθώς θα είναι σε θέση να παλέψουν το πρόβλημα και να ξανακάνουν όνειρα για το αύριο.

Τελικά μακάρι και οι πολιτικοί μας να πήγαιναν πιο συχνά στην επαρχία. Ο καθαρός αέρας κάνει το μυαλό να σκέφτεται. Και μόνο έτσι, ήρεμα, μπορείς να βρεις λύσεις στα μεγάλα προβλήματα. Ας το κάνουν όσο πιο γρήγορα γίνεται, αλλιώς δεν τους βλέπω καλά.

• Το κείμενο αυτό θα δημοσιευθεί αύριο στην εβδομαδιαία εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ στη στήλη μου ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ.
  

Αυτή τη φορά το φύλλο βγήκε σε χρόνο Dete. Για πότε κάναμε Συντακτική Επιτροπή, πότε έστησα σελίδες, πότε ετοίμασε το τυπογραφείο, ήταν πραγματικά εκπληκτικός ο χρόνος.

Βεβαίως αυτό το φύλλο είχε μια μοναδική εμπειρία. Επέστρεψε για λίγο στα γνωστά λημέρια της PRESS LINE με τη συναίνεση της ΚΑΜΠΥΛΗΣ και το δουλέψαμε με τον Παναγιώτη.

Κατάφερα και το ετοίμασα πριν φύγω, μέχρι και την προηγούμενη Παρασκευή το μεσημέρι έτρεχα με τις τελευταίες εκκρεμότητες και την Τρίτη το είδαν οι συνδικαλιστές της ΠΕΤ ΟΤΕ, όσοι τουλάχιστον ήταν τέτοιες μέρες στην Αθήνα και πήρε το δρόμο του για το πιεστήριο.

Το φύλλο με την καλή συνεργασία όλων καταγράφει θετικά ρεκόρ. Κι ευχαριστώ προσωπικά τον Αντώνη και τον Νεκτάριο για τη δυνατότητα που μου δίνουν ώστε το έντυπό μας να ξεχωρίζει στο συνδικαλιστικό τύπο.

Θα το διαπιστώσετε και μόνοι σας αν πατήσετε ΕΔΩ και την ξεφυλλίσετε λίγο. Όσο κι αν πρόκειται για ένα κλαδικό – συνδικαλιστικό έντυπο πάντα έχει να δώσει κάτι το ξεχωριστό. Είναι που υπάρχει καλή συνεννόηση ανάμεσά μας, είναι που λείπουν οι ξερόλες και υπάρχει σεβασμός στη δουλειά και την ιδιαιτερότητα του άλλου. Κι αυτό σε καιρούς δύσκολους σαν αυτούς που περνάμε, είναι πάρα πολύ θετικό.

Μακάρι να τα καταφέρουν να το κρατήσουν αυτό το καλό στοιχείο. Καταγράφω ως θετικό και το γεγονός ότι αν και σε διακοπές κατάφερα να το ολοκληρώσω από εδώ, χωρίς να στερηθώ καθόλου από τον ελεύθερο χρόνο μου. Έτσι συμβαίνει όταν υπάρχει καλή διάθεση από όλες τις πλευρές...