Στα 10 χρόνια πια και είμαστε καλά! Τι άλλο να θέλουμε σ' αυτόν τον παράξενο κόσμο;

gamos6Στις 4 Απριλίου 2025, κλείσαμε δέκα (10) χρόνια παντρεμένοι, με την σύντροφο της ζωής μου, Σούλα Αργυροπούλου. Και μπήκαμε στον 11ο!

Και επειδή εκτιμούμε ότι ο γάμος, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο γεγονός που άλλαξε τις ζωές μας, θέλουμε να το θυμόμαστε, αφού εκτιμούμε ότι άξιζε το βήμα που κάναμε...

Όπως και τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας...

Και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στον κοινό δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας...

Στο μεταξύ, κάθε μέρα για μέρα, είναι για μας ξεχωριστή και την τιμούμε όπως της πρέπει, επειδή ξέρουμε καλά πως είναι Θείο Δώρο...

Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε εποχές πολύ δύσκολες και έχουμε καταφέρει να είμαστε καλά, καθώς μοιραζόμαστε πράγματα...

Ακόμα και τώρα που περνάμε μια ιδιόμορφη περίοδο, στον απόηχο της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 που μας κράτησε δυο χρόνια σε καραντίνα σπίτι μας, ή σε μια ιδιότυπη κοινωνική αποστασιωποίηση, εμείς προσπαθήσαμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα, μαζί...

Τα σχέδια, έτσι κι αλλιώς τα αφήνουμε για αργότερα, όταν φτιάξουν τα πράγματα... Μέχρι τότε μπορούμε να ζούμε με ευχάριστες αναμνήσεις από ταξίδια που προλάβαμε να κάνουμε...

Και αν το θέλει ο Ιεχωβά, τώρα που περασε το κακό, σχεδιάζουμε κι άλλα. Όσο αντέχουμε και μπορούμε!

Θέλουμε να το γιορτάσουμε λίγο διαφορετικά και... λίγο αργότερα. 2-7 Μαϊου θα πάμε εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Το ήθελε πάντα η Σούλα. Κι εγώ που την έζω ζήσει την Πόλη, πολλά χρίνια πριν, είναι όντως, ένα σταυροδρόμι πολιτισμού ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή.

Αξίζει λοιπόν και θα το τολμήσουμε! Έτσι κι αλλιώς μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους, ανθρώπους, πολιτσμούς.

Επειδή αυτό είναι κάτι που μας αρέσει και το θέλουμε, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και μας ευχαριστούν, μαζί!

Σ' αυτό το πλαίσο εντάξαμε και το ταξίδι μας στο Πήλιοβπριν μερικά χρόνια... Μια όμορφη ανάσα σε ένα μέρος που αγαπούμε πολύ και θέλαμε να το γνωρίσουμε καλύτερα... 

Είχαμε την ευκαιρία να ξαναδούμε τον Στηβ, την Έστερ και τα κορίτσια τους, Βικτώρια και Χλόη τον Ιούνιο του 2023, όταν περάσαμε μαζί στην Πάρο ένα δεκαήμερο φανταστικών διακοπών... Και συνεχίζουμε!

kanoni1.060416

Ας γυρίσουμε λιγάκι πίσω το χρόνο... Το 2016 πήγαμε για έξι μέρες στην Κέρκυρα. Και περάσαμε υπέροχα, όπως μπορείτε να δείτε και στις δημοσιεύσεις που κάναμε γι' αυτό το ταξίδι μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό ως άνθρωποι. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα σοβαρό, μεγάλο γεγονός, να γιορτάσουμε στη ζωή μας...

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ταξιδεύει, γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους, συνήθειες, ήθη και έθιμα, πολιτισμούς και τα ζει. Από εδώ τα λέγαμε καθημερινά, κι εκείνες τις μέρες των ταξιδιών μας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με τα μέρη που επισκεπτόμαστε… 

Και το 2017 πήγαμε στο Αβινιόν της Γαλλίας κοντά στους πνευματικούς και σαρκικούς αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αλλά, επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την αρχή, στα λίγκ που ακολουθούν μπορείτε επίσης να δείτε μαζεμένες όλες τις αναρτήσεις που έκανα από το Βανκούβερ του Καναδά, τότε που μείναμε κοντά στον Στήβ και την Έστερ, την κόρη και τον γαμπρό της Σούλας, για δεκαπέντε ολόκληρες μέρες..

Εκεί, το 2015, στις 4 Απρίλη, έγινε ο γάμος μας με τη Σούλα... Αξίζει να τα θυμηθούμε όλα αυτά, γιατί άλλαξαν τον ρου της δικής μας ιστορίας...

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

psarakia

Ο γάμος όπως είπαμε, είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ, φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. 

Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο, αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28)

Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας. Τα σεβόμαστε και τα τιμούμε, όπως τους πρέπει...

akrovatis

Τι κάναμε και πώς το γιορτάσαμε το 2020; Δείτε ΕΔΩ. Και τα καλύτερα είναι μπροστά μας... Όπως το ταξίδι μας στο Πήλιο... Δείτε ΕΔΩ το 2021, Το 2022 το ψάχνουμε. Ήταν δύσκολα χρόνια λόγω της πανδημίας. Αλλά μετά το 2023, όλα έδειχναν να παίρνουν ένα άλλο ρυθμό... Πιο φυσιολογικό! Κάτι έχουμε στο νου μας και για φέτος... Δείτε όμως ΕΔΩ την αγάπη που μας έδειξαν οι φίλοι μας...

avgo.tukokora

Δημοσιογραφικά

Μια νέα ηλεκτρονική εφημερίδα

Η πρώτη σελίδα του νέου εγχειρήματος της Σοφίας Βούλτεψη. Καλοτάξιδο Σοφία!

Η Σοφία Βούλτεψη είναι από τους δημοσιογράφους που εκτιμώ . Μας “στάθηκε” στην “Ακρόπολη” πριν δέκα χρόνια, όταν ένα Σάββατο ο ιδιοκτήτης της κ. Κοντομηνάς ανέστειλε την έκδοσή της. Πονάει η ψυχή μου όταν βλέπω τη... μαϊμουδιά της να κυκλοφορεί στο internet γιατί στα περίπτερα, ευτυχώς, δεν τη βλέπω...

Και πρέπει να πω ότι και τώρα αποδεικνύεται δυνατή η Σοφία. Τολμά και καταθέτει τη δική της ηλεκτρονική εφημερίδα. Με καθημερινή ενημέρωση, με στήλες, με ενότητες, με αρθρογραφία. Το μόνο που της λείπει είναι το... χαρτί.

Εντάξει, θα μου πείτε, η γοητεία του χαρτιού είναι άλλο πράγμα... Σύμφωνοι. Όμως το να παρακολουθείς τις ειδήσεις και να τις καταγράφεις στις μέρες μας είναι από μόνο του μια πολύ σοβαρή δουλειά.

Η Σοφία όμως είναι δυνατή. Και μπράβο της! Από χθες ξεκίνησε το ταξίδι στο διαδίκτυο. Την καλωσορίζουμε και της ευχόμαστε ούριους ανέμους στα πανιά της, αν και στις δυσκολίες, εμείς θα 'μαστε δίπλα της, όπως στάθηκε κι αυτή, πάντα. Αντράκι. Δείτε ΕΔΩ τι γράφει η ίδια στο χθεσινό πρώτο τεύχος για τη νέα προσπάθειά της.

Μαι άλλη προσπάθεια είναι “Το σπίρτο”. Την ευθύνη της ομάδας έχει ο Λάκης Λαζόπουλος. Γνωστός ηθοποιός που άνοιξε πανιά και το internet.

Σαν να... “ζωήρεψε” το διαδίκτυο. Σαν κάτι καλό να συμβαίνει. Οι ερασιτέχνες Blogger κουράστηκαν. Γράφουν μια ανάρτηση (κι αυτή αναδημοσίευση τις περισσότερες φορές...) και επανέρχονται μετά μια εβδομάδα. Νέος αέρας μας χρειάζεται... Και να' τον!...

Η ΕΣΗΕΑ μας καλεί στη συνέλευση του ΕΔΟΕΑΠ

Εδώ φτάσαμε!.. Να στέλνει e-mail η ΕΣΗΕΑ στα μέλη της να πάνε σήμερα το μεσημέρι στη Γενική Συνέλευση του ασφαλιστικού μας φορέα ΕΔΟΕΑΠ.:

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ καλεί όλα τα μέλη της Ενώσεως να μετάσχουν μαζικά στη Γενική Συνέλευση του ΕΔΟΕΑΠ, η οποία θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου 2010 στις 12 το μεσημέρι, στο Ξενοδοχείο «ΤΙΤΑΝΙΑ».

Υπενθυμίζουμε στα μέλη μας, ότι η απαραίτητη απαρτία για την πραγματοποίηση της Γενικής Συνέλευσης είναι η παρουσία τουλάχιστον του 1/10 των μετόχων-μελών του ΕΔΟΕΑΠ.

Συνάδελφοι,

Την ώρα που κοινωνικές και ασφαλιστικές κατακτήσεις δεκαετιών δέχονται καίρια πλήγματα, είναι απαραίτητο να διατρανώσουμε με τη συμμετοχή μας στη Γενική Συνέλευση του ΕΔΟΕΑΠ, ότι εμείς οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ δεν θα επιτρέψουμε να συρρικνωθούν τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα, θα αποτρέψουμε τη λεηλασία του Οργανισμού και θα περιφρουρήσουμε την ανεξαρτησία και την αυτοτέλειά του.

Για το ίδιο θέμα σήμερα το πρώι πήραμε μήνυμα SMS υπενθύμισης από τον ΕΔΟΕΑΠ, στο κινητό μας τηλέφωνο, για τη γενική συνέλευση.

Μια δύσκολη σχολική χρονιά

Άγχος και στρές, μακριά από μας και τα παιδιά μας... Ενδιαφέρον βίντεο, δείτε το...

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 18/09/2010

Ξεκίνησε, τη Δευτέρα που μας πέρασε, η σχολική χρονιά 2010-2011. Και, ομολογουμένως, ξεκίνησε ούτε χειρότερα (όπως περιμέναμε) ούτε καλύτερα (όπως προσπαθούσε τις τελευταίες μέρες να πείσει την κοινή γνώμη η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας).

Ξεκίνησε με ελλείψεις. Οι οποίες, στην πορεία της σχολικής χρονιάς, δεν αποκλείεται να μεγαλώσουν - καθώς, ώς το τέλος του έτους, βγαίνουν στη σύνταξη κάποιες ακόμη χιλιάδες εκπαιδευτικοί. Άλλωστε, ο καθένας που ασχολείται με την εκπαίδευση γνωρίζει ότι τα σχολεία έχουν ελλείψεις.

Από το ένα λείπουν πέντε καθηγητές, από το άλλο τρεις, από το τρίτο τέσσερις, από το τέταρτο έξι και από το πέμπτο πέντε. Και αν από τα σχολεία του Λεκανοπεδίου λείπουν τόσοι καθηγητές, ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί τι γίνεται στα σχολεία της ελληνικής περιφέρειας.

Παρά ταύτα, πιστεύουμε ότι σε σύντομο χρόνο η κυβέρνηση θα βρει τρόπο να καλύψει τα περισσότερα από τα κενά αυτά. Διότι, οι διαμαρτυρίες θα γίνουν σιγά σιγά χιονοστιβάδα.

Σύμφωνα, όμως, με τους διευθυντές των σχολείων, θα υπάρξουν ελλείψεις, οι οποίες δεν πρόκειται να καλυφθούν. Και δεν αναφέρονταν οι διευθυντές στα σχολικά βιβλία, τα οποία, έστω και καθυστερημένα, θα μοιραστούν όλα μέσα στον Σεπτέμβριο.

Αναφέρονταν, κυρίως:
1. Στην κατάργηση των
Σχολικών Επιτροπών, οι οποίες αποτελούσαν τους συνδέσμους ανάμεσα στα Σχολεία και τους Δήμους, όπου εξασφάλιζαν μικροπιστώσεις για τα υδραυλικά, ηλεκτρολογικά και άλλα κτιριακά προβλήματα των σχολικών κτιρίων…

2. Στην κατάργηση των δωρεάν φροντιστηρίων που μπορούσαν να κάνουν μαθητές, εντός των σχολείων τους, μετά το πέρας των διδακτικών ωρών - γεγονός που θα στείλει χιλιάδες μαθητές στα ιδιωτικά φροντιστήρια, με όσα αυτό συνεπάγεται για τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς.

3. Στη μείωση των δαπανών για την καθαριότητα και για την προμήθεια εποπτικών διδακτικών οργάνων – γεγονός που θα υποχρεώσει τους Συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων να συμβάλλουν οικονομικά στα έξοδα καθαριότητας.

4. Στο θολό ακόμη τοπίο, αναφορικά με τη θέρμανση των σχολικών κτιρίων, τουλάχιστον, κατά το τετράμηνο του ελληνικού χειμώνα. Πολύ φοβούνται οι διευθυντές των σχολείων, ότι θα αναγκαστούν να «τσοντάρουν» και οι γονείς, διότι οι σχετικές πιστώσεις προβλέπονται δραστικά μειωμένες.

5. Αν σ’ αυτά προσθέσουμε και το ενδεχόμενο απεργιακών κινητοποιήσεων του εκπαιδευτικού προσωπικού, λόγω Ενιαίου Μισθολογίου, το οποίο θα γίνει «ενιαίο προς τα κάτω» (και με αφορμή το οποίο θα υπάρξουν νέες περικοπές επιδομάτων) είναι σαφές ότι η φετινή σχολική χρονιά είναι η δυσκολότερη και χειρότερη από τη Μεταπολίτευση, όπως «προσφυέστατα» ανέφερε η υπουργός Παιδείας πριν από ένα μήνα!

Θα ζήσουμε να το δούμε κι αυτό. Κι αλίμονο σε μας και στα παιδιά μας που περιμένουν από αυτό το εκπαιδευτικό σύστημα να πάρουν γνώσεις και να εφοδιαστούν για το ακόμα πιο δύσκολο μέλλον τους. Αλίμονο σ' αυτούς που δεν καταλαβαίνουν...

  • Το κείμενο αυτό θα δημοσιευθεί αύριο στην εβδομαδιαία εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ στην επώνυμη στήλη μου.

"Μυρίζει" Κρήτη ο ανασχηματισμός

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 11/09/2010

Ανεξάρτητα από το γεγονός της εντελώς πρωτότυπης κίνησης ανασχηματισμού στις 1,35 τα ξημερώματα εμείς, με γνώμονα τα τοπικιστικά... απωθημένα μας, διακρίναμε για πρώτη φορά στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ ένα ειδικό βάρος στους παραμελημένους νομούς του Ρεθύμνου, του Ηρακλείου και του Λασιθίου.

Υπουργοί ο Όθωνας, ο Κεγκέρογλου, γραμματέας του ΠΑΣΟΚ ο Καχριμάκης. Πότε είχαμε ξαναδεί τέτοιες ομορφιές; Αν ήταν και λίγο αλλιώτικη η κυβέρνηση, αν δεν υπήρχε η Τρόικα να επιβάλει πολλαπλές λαχτάρες για τους πολίτες και μεγάλα πισωγυρίσματα στις κατακτήσεις των εργαζομένων, όλα θα ήταν αλλιώς.

Προσπαθώ να δω τη θετική πλευρά του πράγματος. Το 'χω ανάγκει, το χρειάζομαι... Όπως και τόσα εκατομμύρια Έλληνες τον τελευταίο καιρό. Δεν είναι εύκολο...

Από παντού μαυρίλα... Τι να σου κάνει η μικρή χαραμάδα που άνοιξε. Αυτό το Σαββατοκύριακο θα ' ναι δοκιμασία στη ΔΕΘ για την νέα κυβέρνηση. Χιλιάδες εργαζόμενοι θα βρεθούν στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, για να διαδηλώσουν την απόφασή τους, να αντιπαλέψουν τις αντεργατικές επιλογές που οδηγούν τα λαϊκά στρώματα στη φτώχεια και την εξαθλίωση.

Πώς να τα αφήσεις όλα αυτά στην άκρη και να μιλήσεις μόνο για τους στόχους της νέας κυβέρνησης. Κι όμως θα 'θελα να κουβεντιάσω με τον Όθωνα. Τον εκτιμώ και το ξέρει. Και τον Κεγκέρογλου τον αγαπούσε πολύ ο πατέρας μου. Εγώ δεν πρόλαβα να τον γνωρίσω από κοντά.

Χάρηκα, δεν το κρύβω, για την αναβάθμιση των άξιων στελεχών. Αγαπούν την Κρήτη, τους ανθρώπους της και είναι βέβαιο ότι θα ασχοληθούν με τα προβλήματα της. Κάποτε τα μετρούσαν πολύ αυτά τα στοιχεία.

Θυμάμαι την μόνιμη απογοήτευση στα χείλη των συμπατριωτών μου όταν διαπίστωναν, με πίκρα, πόσο λίγοι Κρητικοί συμμετείχαν στα κυβερνητικά σχήματα. Ακόμα και την εποχή του Ανδρέα. Με πολύ φειδώ χρησιμοποιούσε Κρήτες στα κυβερνητικά σχήματα που έκανε όσο καιρό κυβερνούσε. Και δεν ήταν καθόλου λίγα...

Μακάρι να μη διαψευσθώ, αλλά δεν ξέρω μέχρι πιο βαθμό οι άνθρωποι μπορούν να βάλουν την προσωπική τους σφραγίδα στις εξελίξεις. Έχω την αίσθηση ότι υπηρετούν συγκεκριμένες πολιτικές και δεν είναι εύκολο να... αποδεσμευτούν ακόμα και αν διαφωνούν.

Όμως δεν είναι η ώρα για γκρίνιες. Ας μη βγω από το κάδρο που θέλει το Ρέθεμνο να νιώθει, επιτέλους καλά, που το κυβερνητικό κόμμα αξιοποίησε σε μια θέση ευθύνης τον μοναδικό βουλευτή του. Ένας άνθρωπος που έχει δείξει διαχρονικά ότι σε όποιες θέσεις τοποθετήθηκε κατά καιρούς, έβγαλε ασπροπρόσωπους το κόμμα που τον εμπιστεύτηκε και τους ψηφοφόρους του.

Να του ευχηθώ κι εγώ μαζί με τους φίλους του, να 'χει τη δύναμη, το κουράγιο, τη ζωντάνια και τις αντοχές να ανταποκριθεί στα νέα του υπουργικά καθήκοντα. Αλλά να ξέρει πως από τούτη τη στήλη θα έχει κριτική στο έργο του αν οι συνθήκες το απαιτήσουν. Έτσι κάναμε πάντα, έτσι θα κάνουμε και τώρα. Ελεύθερα και αδέσμευτα με απόλυτα δημοσιογραφικά κριτήρια.

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευθεί αύριο στην εβδομαδιαία εφημερίδα "ΡΕΘΕΜΝΟΣ" στη στήλη μου.

Μαθήματα δημοσιογραφίας...

Άμα το 'χεις μέσα σου, το κουβαλάς παντού. Κι ο Κώστας το 'χει. Δημοσιογράφος σωστός κι ας μη ζει από αυτό το επάγγελμα. Καλύτερος πάντως από πολλούς που βιοπορίζονται από τη δημοσιογραφία.

Κάθε τόσο στο Blog του μας ξαφνιάζει με τις αναρτήσεις του. Έχοντας ως... όπλο τη φωτογραφική του μηχανή “αιχμαλωτίζει” στο φακό του, μοναδικές στιγμές, που περνάνε στην ιστορία.

Δείτε ΕΔΩ το τελευταίο δημιούργημά του. Καθημερινά περνάμε έξω από το παλιό “Πλατωνικό Συμπόσιο”. Βλέπουμε να γίνονται έργα και το προσπερνάμε σαν κάτι συνηθισμένο. Αμ δε, ο Κώστας πρόσεξε την ουσία της υπόθεσης και την αναδεικνύει. Είδε κομμένους δύο τεράστιους ευκαλύπτους, έψαξε και βρήκε πόσο χρήσιμο δέντρο για την πολύπαθη Αθήνα είναι αυτό το δέντρο και το ανέδειξε σε θέμα.

Θα μου πείτε: Σιγά τον ευαίσθητο Δήμο Αθηναίων ή τις αρμόδιες υπηρεσίες της Πολιτείας που θα ρίξουν μια ματιά στη καταγγελία. Μπορεί και να μη γίνει τίποτα. Το πιο βέβαιο είναι αυτό.

Ο Κώστας όμως έκανε αυτό που έπρεπε. Ανέδειξε ένα πολύ σημαντικό ζήτημα. Αυτή την πολύτιμη συνεισφορά του την έχουμε και μέσα στην ΕΚΑΠ. Κι αυτό είναι πολύ σημαντικό για την περιοχή μας.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA