Στα 10 χρόνια πια και είμαστε καλά! Τι άλλο να θέλουμε σ' αυτόν τον παράξενο κόσμο;

gamos6Στις 4 Απριλίου 2025, κλείσαμε δέκα (10) χρόνια παντρεμένοι, με την σύντροφο της ζωής μου, Σούλα Αργυροπούλου. Και μπήκαμε στον 11ο!

Και επειδή εκτιμούμε ότι ο γάμος, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο γεγονός που άλλαξε τις ζωές μας, θέλουμε να το θυμόμαστε, αφού εκτιμούμε ότι άξιζε το βήμα που κάναμε...

Όπως και τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας...

Και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στον κοινό δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας...

Στο μεταξύ, κάθε μέρα για μέρα, είναι για μας ξεχωριστή και την τιμούμε όπως της πρέπει, επειδή ξέρουμε καλά πως είναι Θείο Δώρο...

Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε εποχές πολύ δύσκολες και έχουμε καταφέρει να είμαστε καλά, καθώς μοιραζόμαστε πράγματα...

Ακόμα και τώρα που περνάμε μια ιδιόμορφη περίοδο, στον απόηχο της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 που μας κράτησε δυο χρόνια σε καραντίνα σπίτι μας, ή σε μια ιδιότυπη κοινωνική αποστασιωποίηση, εμείς προσπαθήσαμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα, μαζί...

Τα σχέδια, έτσι κι αλλιώς τα αφήνουμε για αργότερα, όταν φτιάξουν τα πράγματα... Μέχρι τότε μπορούμε να ζούμε με ευχάριστες αναμνήσεις από ταξίδια που προλάβαμε να κάνουμε...

Και αν το θέλει ο Ιεχωβά, τώρα που περασε το κακό, σχεδιάζουμε κι άλλα. Όσο αντέχουμε και μπορούμε!

Θέλουμε να το γιορτάσουμε λίγο διαφορετικά και... λίγο αργότερα. 2-7 Μαϊου θα πάμε εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Το ήθελε πάντα η Σούλα. Κι εγώ που την έζω ζήσει την Πόλη, πολλά χρίνια πριν, είναι όντως, ένα σταυροδρόμι πολιτισμού ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή.

Αξίζει λοιπόν και θα το τολμήσουμε! Έτσι κι αλλιώς μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους, ανθρώπους, πολιτσμούς.

Επειδή αυτό είναι κάτι που μας αρέσει και το θέλουμε, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και μας ευχαριστούν, μαζί!

Σ' αυτό το πλαίσο εντάξαμε και το ταξίδι μας στο Πήλιοβπριν μερικά χρόνια... Μια όμορφη ανάσα σε ένα μέρος που αγαπούμε πολύ και θέλαμε να το γνωρίσουμε καλύτερα... 

Είχαμε την ευκαιρία να ξαναδούμε τον Στηβ, την Έστερ και τα κορίτσια τους, Βικτώρια και Χλόη τον Ιούνιο του 2023, όταν περάσαμε μαζί στην Πάρο ένα δεκαήμερο φανταστικών διακοπών... Και συνεχίζουμε!

kanoni1.060416

Ας γυρίσουμε λιγάκι πίσω το χρόνο... Το 2016 πήγαμε για έξι μέρες στην Κέρκυρα. Και περάσαμε υπέροχα, όπως μπορείτε να δείτε και στις δημοσιεύσεις που κάναμε γι' αυτό το ταξίδι μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό ως άνθρωποι. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα σοβαρό, μεγάλο γεγονός, να γιορτάσουμε στη ζωή μας...

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ταξιδεύει, γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους, συνήθειες, ήθη και έθιμα, πολιτισμούς και τα ζει. Από εδώ τα λέγαμε καθημερινά, κι εκείνες τις μέρες των ταξιδιών μας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με τα μέρη που επισκεπτόμαστε… 

Και το 2017 πήγαμε στο Αβινιόν της Γαλλίας κοντά στους πνευματικούς και σαρκικούς αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αλλά, επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την αρχή, στα λίγκ που ακολουθούν μπορείτε επίσης να δείτε μαζεμένες όλες τις αναρτήσεις που έκανα από το Βανκούβερ του Καναδά, τότε που μείναμε κοντά στον Στήβ και την Έστερ, την κόρη και τον γαμπρό της Σούλας, για δεκαπέντε ολόκληρες μέρες..

Εκεί, το 2015, στις 4 Απρίλη, έγινε ο γάμος μας με τη Σούλα... Αξίζει να τα θυμηθούμε όλα αυτά, γιατί άλλαξαν τον ρου της δικής μας ιστορίας...

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

psarakia

Ο γάμος όπως είπαμε, είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ, φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. 

Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο, αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28)

Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας. Τα σεβόμαστε και τα τιμούμε, όπως τους πρέπει...

akrovatis

Τι κάναμε και πώς το γιορτάσαμε το 2020; Δείτε ΕΔΩ. Και τα καλύτερα είναι μπροστά μας... Όπως το ταξίδι μας στο Πήλιο... Δείτε ΕΔΩ το 2021, Το 2022 το ψάχνουμε. Ήταν δύσκολα χρόνια λόγω της πανδημίας. Αλλά μετά το 2023, όλα έδειχναν να παίρνουν ένα άλλο ρυθμό... Πιο φυσιολογικό! Κάτι έχουμε στο νου μας και για φέτος... Δείτε όμως ΕΔΩ την αγάπη που μας έδειξαν οι φίλοι μας...

avgo.tukokora

Δημοσιογραφικά

Σαββατοκύριακο θα «στήσω» ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ

Ο Μανώλης Φωτόπουλος, πρόεδρος των συνταξιούχων ΗΣΑΠ είναι ο άνθρωπος που έχει πάρει στις... πλάτες του τον ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ. Είναι άλλωστε και ο άνθρωπος που μαζί του, με τον κάλεσμά του και με την εμπιστοσύνη του, ξεκινήσαμε μαζί πριν 16 χρόνια την εφημερίδα καταφέρνοντας να κάνουμε σταδιακά μεγάλα βήματα προόδου.

Την αρχή τη βγάλαμε 4σέλιδη, ασπρόμαυρη και γυρίσαμε μερικά τυπογραφεία μέχρι να καταλήξουμε στην PRΕSSLINE του Νίκου Πανδή, εκεί στη Μάγιερ11, δυο βήματα από την πλατεία Βάθη, αλλά και τα παιδιά που τη «στήνουν» ξέρουμε πια, όπως ξέρουμε και τον Σάκη, τον υπεύθυνο για το τυπογραφείο.
Έχουμε έτσι μια καλή συνεννόηση με αποτέλεσμα να προχωρεί καλά η δουλειά. Και το χαίρομαι κι εγώ. Γιατί στις δύσκολες μέρες που περνάμε εμείς μέσα από τον ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ και το site που «στήσαμε» το καλοκαίρι παρακολουθώντας τις εξελίξεις της εποχής μας.

Ο Μανώλης λοιπόν, μου τηλεφώνησε από τη Δευτέρα το απόγευμα: «Έχω έτοιμο το φύλλο, Νίκο. Θα περιμένω όμως ώς την Παρασκευή να στη δώσω μήπως και υπάρξει καμιά εξέλιξη». Κι όταν ο Μανώλης λέει ότι είναι «έτοιμος» το εννοεί. Πόσο μακριά πέφτει η Παρασκευή; Δυο βήματα είναι...

Θα τον δουλέψω Σαββατοκύριακο. Κασέ, σελιδοποίηση. Για να τον δώσω έτοιμο το πρωί της Δευτέρας ώστε να έχουμε χρόνο για διορθώσεις. Έτσι θα μπορέσουμε μέσα στην ερχόμενη εβδομάδα να ολοκληρωθεί και να σταλεί στο πιεστήριο για εκτύπωση.

Και βεβαίως, αμέσως μετά από αυτό θα πρέπει να «σπρώξω» πολύ γρήγορα και τη ΦΩΝΗ. Να μη μας «πιάσουν» και τα Χριστούγεννα στα τυπογραφεία για τις εκδόσεις που έχω σε εκκρεμότητα.
Αστεία - αστεία πλησιάζουμε στις γιορτές... Κι αυτό θα το βλέπετε στις στολισμένες βιτρίνες γύρω σας που όσο πάνε και πληθαίνουν. Όσο κι αν είναι δύσκολες οι εποχές, όλοι έχουμε ανάγκη για κάποιες αλλαγές προκειμένου να υποδεχτούμε τη νέα χρονιά...

Θέλουν να φέρουν τις “ατομικές συμβάσεις”

Γυρνάμε πίσω ολοταχώς. Οι εργοδότες καλοβλέπουν την ισοπέδωση των πάντων σε σχέση με τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Από τη μια κωλυσιεργούν στην υπογραφή νέων και από την άλλη επιχειρούν να προωθήσουν τις ατομικές συμβάσεις.

Ευτυχώς άμεση ήταν η απάντηση της ΕΣΗΕΑ. Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ σε έκτακτη συνεδρίασή του την Δευτέρα το βράδυ, αποφάσισε ομόφωνα:

1. Απαιτεί από την ιδιοκτησία του Ομίλου Αλαφούζου να αποσύρει αμέσως την πρότασή του προς τους εργαζόμενους στον ΣΚΑΪ ραδιόφωνο και ΣΚΑΪ TV να αποδεχθούν μείωση μισθών και ιδιαίτερα την πίεση για υπογραφή «ατομικών», τάχα, Συμβάσεων Εργασίας. Η τυχόν επιμονή σε αυτήν την πολιτική που διαλύει τις εργασιακές σχέσεις και υπονομεύει κρίσιμα εργασιακά δικαιώματα, θα θεωρηθεί από την ΕΣΗΕΑ ως κήρυξη πολέμου και θα απαντηθεί ανάλογα.

2. Καλεί όλους τους συναδέλφους του ΣΚΑΪ ραδιόφωνο και τηλεόραση να μην υπογράψουν καμία τέτοια «συμφωνία», που απεμπολεί βασικά δικαιώματα. Ο μόνος αρμόδιος για διαπραγμάτευση ΣΣΕ είναι η ΕΣΗΕΑ.

3. Το Δ.Σ. καλεί ιδιαιτέρως τα διευθυντικά στελέχη στα συγκεκριμένα ΜΜΕ να απέχουν από κάθε πίεση σε συναδέλφους σχετικά με τις διαβόητες «ατομικές συμβάσεις» υπογραμμίζοντας ομοφώνως ότι θα θεωρήσει κάθε τέτοια ενέργεια ως ασύμβατη με την έννοια του μέλους της Ένωσης.

4. Το Δ.Σ. συγκαλεί επειγόντως αύριο Τρίτη, 23 Νοεμβρίου τη Διασωματειακή Επιτροπή. Σε συνεργασία με τα σωματεία των άλλων εργαζομένων, θα συγκαλέσει αμέσως Γενική Συνέλευση των συναδέλφων στον Όμιλο Αλαφούζου.

Στην αυριανή συνεδρίασή του θα ανακοινώσει τις αγωνιστικές – απεργιακές κινητοποιήσεις για τη διεκδίκηση υπογραφής ικανοποιητικών ΣΣΕ.

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΕΝΩΣΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ

ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΛΙΘΟΓΡΑΦΩΝ

ΕΝΩΣΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΠΩΛΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

ΕΝΩΣΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΠΩΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ

ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑΣ

ΕΝΩΣΗ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΕΡ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Συνεδρίασε εκτάκτως σήμερα η Συντονιστική Επιτροπή των Συνεργαζομένων Ενώσεων στα ΜΜΕ, μετά την απαράδεκτη προσπάθεια επιβολής μείωσης μισθών και κατάργησης των ΣΣΕ στον όμιλο ΣΚΑΪ και τις απολύσεις από το ραδιόφωνο του «Α NT ΕΝΝΑ» και του « FREEDOM ».

Η Συντονιστική Επιτροπή καλεί τα Δ.Σ. των Ενώσεων όλου του κλάδου να αποφασίσουν την κλιμάκωση των κινητοποιήσεων και καλεί τους εργαζόμενους να συμμετάσχουν μαζικά στις αποφάσεις για:

  • Την Πέμπτη 25 Νοεμβρίου 2010 , στις 12 το μεσημέρι, σε συγκέντρωση στην είσοδο του «ΣΚΑΪ» (Εθνάρχου Μακαρίου & Φαληρέως 2).

  • Την Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010 , στις 11 το πρωί, σε συγκέντρωση όλων των εργαζομένων στα ΜΜΕ (δημοσιογράφων, διοικητικών υπαλλήλων και τεχνικών) στην οδό Ακαδημίας 20 (γραφεία ΕΣΗΕΑ) και πορεία μέχρι το υπουργείο Εργασίας (Σταδίου 29).

  • Την Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου 2010 , σε συμμετοχή του κλάδου στην 24ωρη γενική απεργία.

Επίσης, η Συντονιστική Επιτροπή θα παραστεί στις έκτακτες Γενικές Συνελεύσεις των εργαζομένων, σήμερα το απόγευμα στον ΣΚΑΪ και αύριο το μεσημέρι (12:00) στον ANTENNA .

ΑΠΟ ΤΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ ΣΤΑ Μ.Μ.Ε.

Το άρθρο είχε τη δική του ιστορία

Ο Λάκης Αλεξάνδρου δεν ζει πια ανάμεσά μας. Έφυγε για το μεγάλο ταξίδι χωρίς επιστροφή...

Το σημερινό κομμάτι ΔΕΝ είναι δικό μου. Αποτελεί, ωστόσο, κομμάτι της δημοσιογραφικής ιστορίας που οφείλω να την αποκαταστήσω κάποτε. Αργότερα, ίσως μπορέσω να πω περισσότερα πράγματα και για το άρθρο αυτό:

Κανονικά σήμερα θα έπρεπε να γράφω για τον ερασιτεχνικό Ολυμπιακό, που δεν μπορεί ν’ αποκτήσει διοίκηση, αφού αναβλήθηκαν για δεύτερη φορά οι αρχαιρεσίες. Για τον ερασιτεχνικό Παναθηναϊκό, που, επίσης, αντιμετωπίζει προβλήματα και το τμήμα του βόλεϊ μόνο χάρη στη φιλοτιμία των παικτών και των προπονητών δεν έχει διαλυθεί και, μάλιστα, η ομάδα αποδίδει πολύ καλά. Για τα πολλά προβλήματα του λεγόμενου ερασιτεχνικού αθλητισμού της πατρίδας μας.

Αλλά κάθε έτος, τέτοιες μέρες, νιώθω μια μελαγχολία κι ένα κενό μέσα μου. Γι’ αυτό επιτρέψτε μου κατ’ αρχήν να «μιλήσω» προσωπικά και να εξομολογηθώ για κάτι που με «τρώει» χρόνια τώρα. Οσο ζω δεν θα συγχωρήσω τον εαυτό μου, γιατί τότε, το 1973, δεν βρέθηκα στο Πολυτεχνείο. Ημουν 18 ετών και φοβήθηκα. Με απέτρεψε ο αείμνηστος πατέρας μου, που τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου 1967 έτρεχε να κρυφτεί, για να μην τον συλλάβουν επειδή πίστευε στην ισότητα όλων των ανθρώπων, στο δικαίωμά τους στην εργασία, στην υγεία και στην παιδεία. Και, φυσικά, στην ελευθερία. Από τότε αισθάνομαι, ότι δεν ολοκληρώθηκα ως άνθρωπος. Οτι δεν έκανα το καθήκον μου. Οτι δεν εκπλήρωσα μια αποστολή, που ναι μεν δεν μου ανέθεσε κάποιος άλλος, αλλά ο εαυτός μου.

Αρκετά, όμως, για εμένα. Αλλωστε, ποιον ενδιαφέρουν τα συναισθήματά μου; Το σπουδαίο ποίημα του Μίκη Θεοδωράκη, «Στον Αγνωστο Ποιητή», γραμμένο και μελοποιημένο το 1969, όταν βρισκόταν εκτοπισμένος στη Ζάτουνα, πιστεύω, ότι εκφράζει απόλυτα την κατάσταση της σημερινής Ελλάδος. Γι’ αυτό, ως ένδειξη τιμής για εκείνους που έδωσαν τη ζωή τους ή αγωνίσθηκαν τότε για να είμαστε σήμερα ελεύθεροι (έστω κι αν αυτή η ελευθερία δεν είναι ακριβώς εκείνη, που οραματίσθηκαν οι νέοι της εποχής), επέλεξα κάποια μέρη του, που θεωρώ, ότι είναι διαχρονικά. Οπως όλο το ποίημα, άλλωστε.

«Διονύσιε Σολωμέ, σε σέ κράζω - Κρατούμενοι και κρατούντες - δέροντες και δερόμενοι - διατάσσοντες και διατασσόμενοι - τρομοκρατούντες και τρομοκρατούμενοι - κατέχοντες και κατεχόμενοι  - διηρημένοι οι Ελληνες.
Kωστή Παλαμά, σε σέ  κράζω - Ποτέ άλλοτε τόσο φως δεν έγινε σκότος - τόση ανδρεία φόβος - τόση αδυναμία  η δύναμη - τόσοι  ήρωες μαρμάρινες προτομές - Πατρίς του Διγενή και του Διάκου η πατρίς μου  - σήμερα χώρα υποτελών.

Νίκο Καζαντζάκη, σε σέ  κράζω - Ομως αν λησμονούν οι θνητοί που μιλούν ακόμα τη γλώσσα του Ανδρούτσου - η μνήμη κατοικεί πίσω από τα σίδερα και τις σκοπιές - η μνήμη κατοικεί μέσα στα λιθάρια - φωλιάζει στα κίτρινα φύλλα - που σκεπάζουν το κορμί σου Ελλάδα.

Η ψυχήτης πατρίδας μου - είναι αυτός ο σπόρος - που άπλωσε ρίζες - πάνω στο βράχο - Είσαι συ μάννα, γυναίκα, κόρη - που αγναντεύεις τις θάλασσες και τα βουνά - Και κρυφά βάφεις με αίμα - τα κόκκινα αυγά της Ανάστασης - που εγκυμονούν οι καιροί και οι άντρες.

Αμποτε να ‘ρθει στη δύστυχη χώρα μου Πάσχα Ελλήνων. Αγνωστε ποιητή σε σέ κράζω».

Χωρίς σχόλιο...

Με την "Απογευματινή των εργαζομένων"

Το πρωτοσέλιδο της "Απογευματινής των εργαζομένων" που σήμερα, Δευτέρα 22 Νοεμβρίου, κυκλοφορεί στα σημεία διανομής των free press .

Αντιστεκόμαστε... γιατί έτσι οφείλουμε στην επαγγελματική και προσωπική μας αξιοπρέπεια. Γιατί μάθαμε να μη λυγίζουμε στις δυσκολίες. Αντιστεκόμαστε γιατί μια ιστορική εφημερίδα, μια επιχείρηση με 130 εργαζομένους, μπορεί να σωθεί.

Ακόμη και τώρα, την ύστατη στιγμή. Προσπάθησαν να μας εμποδίσουν. Τίποτε, όμως, δεν πρόκειται να μας σταματήσει. Με την έκδοση της “Απογευματινής των Εργαζομένων” σήμερα στέλνουμε ένα σαφές μήνυμα: Θα συνεχίσουμε τον αγώνα.

Και ενώνουμε τη φωνή μας, με τις φωνές όλων των εργαζομένων που αντιμετωπίζουν – με πρόσχημα την κρίση – μια πρωτοφανή προσπάθεια καταπάτησης ακόμη και στοιχειωδών δικαιωμάτων".

Εργαζόμενοι στην "Απογευματινή"

Πατήστε ΕΔΩ για να δείτο πρωτοσέλιδο σε καλύτερη ανάλυση κι ΕΔΩ δείτε και τις 48 σελίδες της εφημερίδας.

Δουλεύουμε ομαδικά στη γειτονιά

Μου άρεσε χθες το βράδυ στο καφέ που είχαμε μαζευτεί τα παιδιά από τη Συντακτική Ομάδα του “Μηνύματος” να κάνουμε μια κουβέντα για το φύλλο που κυκλοφόρησε μέσα στις εκλογές με νέο λουκ, αφού άρχισε να... αποδεσμεύεται από τα σχολεία που το δημιούργησαν.

Ο Σεραφείμ, συνταξιούχος δάσκαλος, δηλώνει ευθαρσώς ότι δεν του άρεσε η νέα βινιέτα του λογότυπου. Σε “παιδικό” λέει του φέρνει. Αν και είναι πολύ σοβαρές και προσεγμένες οι τοποθετήσεις του, συνήθως, εδώ νομίζω ότι έχει άδικο.

Ο Κώστας και η Γιώτα έχω την αίσθηση ότι έκαναν το καλύτερο που μπορούσαν και το αποτέλεσμα φαίνεται με την πρώτη ματιά. Τα παιδιά κατάφεραν το... ακατόρθωτο. Να κάνουν ένα περιοδικοεφημερίδα. Συσκευασία των δύο σε ένα... Δύσκολο, για όποιον έχει στοιχειώδεις γνώσεις στη δημοσιογραφία μπορεί να κατανοήσει τι εννοώ.

Η διαδικασία που ακολουθείται εδώ μου αρέσει. Υπάρχει ο εισηγητής των θεμάτων. Ακολουθεί κριτική, τοποθετήσεις, ομαδική δουλειά. Το περιβάλλον βέβαια στο καφέ, δεν είναι το καλύτερο για μια τέτοια δουλειά. Η τηλεόραση παίζει, οι παρέες δίπλα συζητούν μεγαλόφωνα και μπερδεύονται με τις δικές μας κι εμείς πρέπει να έχουμε συγκεντρωμένη την προσοχή μας στους εισηγητές. Ας είναι. Τα παιδιά που έχουν το καφέ είναι εξαιρετικά. Διαθέσιμα να μας εξυπηρετήσουν σε ότι τους ζητήσουμε με το χαμόγελο. Απλά ο χώρος δεν ενδείκνυται για μια τέτοια σοβαρή δουλειά.

Είπα “σοβαρή” και νομίζω ότι πρέπει να μείνω για λίγο εδώ και να σχολιάσω τη χθεσινή ανάρτηση με τις ξανθιές. Όσοι με παρακολουθούν, χρόνια τώρα, θα έχουν προσέξει πως προσπαθώ στις αναρτήσει μου να μη βάζω ελαφρά θέματα. Θεωρώ ότι ο χώρος μπορεί να βοηθήσει για λίγο παραπάνω προβληματισμό πάνω σε ζητήματα διαχρονικά ή επίκαιρα και πολλές φορές αναδεικνύει μικρά θέματα που θεωρεί ότι έχουν παραπάνω αξία.

Όμως, δεν ξέρω αν σας έχει συμβεί, έρχονται ώρες που θες, το 'χεις ανάγκη να “ξεσπάσεις” λίγο, να χαλαρώσεις από την πίεση της καθημερινότητας. Και το Σαββατοκύριακο είναι ιδανικό για τη χαλάρωση.

Σ' αυτό το πλαίσιο έβαλα και τα ανέκδοτα με τις ξανθιές. Όχι με διάθεση ρατσισμού, αλλά επειδή μου τα έστειλαν με e-mail και τα βρήκα χαριτωμένα. Εξάλλου η ίδια η ζωή έχει αποδείξει πως δεν είναι το χρώμα των μαλλιών αυτό που κάνει τη διαφορά στην εξυπνάδα στον άνθρωπο. Άλλα πράγματα είναι αυτά που διαμορφώνουν την προσωπικότητά μας...

Αλλά οι ξανθιές, πανέξυπνες σαν τους Πόντιους δεν παρεξηγήθηκαν ποτέ από τα ανέκδοτα που κατά καιρούς τους βγάζουν. Ξέρουν πως η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική κι αυτό τους αρκεί.

Αυτά, σαν απάντηση σε κάποια προφορικά σχόλια σας...

  • Δείτε ΕΔΩ το τελευταίο τεύχος του "Μηνύματος για όλους" που κυκλοφορεί.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA