Στα 10 χρόνια πια και είμαστε καλά! Τι άλλο να θέλουμε σ' αυτόν τον παράξενο κόσμο;

gamos6Στις 4 Απριλίου 2025, κλείσαμε δέκα (10) χρόνια παντρεμένοι, με την σύντροφο της ζωής μου, Σούλα Αργυροπούλου. Και μπήκαμε στον 11ο!

Και επειδή εκτιμούμε ότι ο γάμος, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο γεγονός που άλλαξε τις ζωές μας, θέλουμε να το θυμόμαστε, αφού εκτιμούμε ότι άξιζε το βήμα που κάναμε...

Όπως και τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας...

Και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στον κοινό δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας...

Στο μεταξύ, κάθε μέρα για μέρα, είναι για μας ξεχωριστή και την τιμούμε όπως της πρέπει, επειδή ξέρουμε καλά πως είναι Θείο Δώρο...

Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε εποχές πολύ δύσκολες και έχουμε καταφέρει να είμαστε καλά, καθώς μοιραζόμαστε πράγματα...

Ακόμα και τώρα που περνάμε μια ιδιόμορφη περίοδο, στον απόηχο της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 που μας κράτησε δυο χρόνια σε καραντίνα σπίτι μας, ή σε μια ιδιότυπη κοινωνική αποστασιωποίηση, εμείς προσπαθήσαμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα, μαζί...

Τα σχέδια, έτσι κι αλλιώς τα αφήνουμε για αργότερα, όταν φτιάξουν τα πράγματα... Μέχρι τότε μπορούμε να ζούμε με ευχάριστες αναμνήσεις από ταξίδια που προλάβαμε να κάνουμε...

Και αν το θέλει ο Ιεχωβά, τώρα που περασε το κακό, σχεδιάζουμε κι άλλα. Όσο αντέχουμε και μπορούμε!

Θέλουμε να το γιορτάσουμε λίγο διαφορετικά και... λίγο αργότερα. 2-7 Μαϊου θα πάμε εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Το ήθελε πάντα η Σούλα. Κι εγώ που την έζω ζήσει την Πόλη, πολλά χρίνια πριν, είναι όντως, ένα σταυροδρόμι πολιτισμού ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή.

Αξίζει λοιπόν και θα το τολμήσουμε! Έτσι κι αλλιώς μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους, ανθρώπους, πολιτσμούς.

Επειδή αυτό είναι κάτι που μας αρέσει και το θέλουμε, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και μας ευχαριστούν, μαζί!

Σ' αυτό το πλαίσο εντάξαμε και το ταξίδι μας στο Πήλιοβπριν μερικά χρόνια... Μια όμορφη ανάσα σε ένα μέρος που αγαπούμε πολύ και θέλαμε να το γνωρίσουμε καλύτερα... 

Είχαμε την ευκαιρία να ξαναδούμε τον Στηβ, την Έστερ και τα κορίτσια τους, Βικτώρια και Χλόη τον Ιούνιο του 2023, όταν περάσαμε μαζί στην Πάρο ένα δεκαήμερο φανταστικών διακοπών... Και συνεχίζουμε!

kanoni1.060416

Ας γυρίσουμε λιγάκι πίσω το χρόνο... Το 2016 πήγαμε για έξι μέρες στην Κέρκυρα. Και περάσαμε υπέροχα, όπως μπορείτε να δείτε και στις δημοσιεύσεις που κάναμε γι' αυτό το ταξίδι μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό ως άνθρωποι. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα σοβαρό, μεγάλο γεγονός, να γιορτάσουμε στη ζωή μας...

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ταξιδεύει, γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους, συνήθειες, ήθη και έθιμα, πολιτισμούς και τα ζει. Από εδώ τα λέγαμε καθημερινά, κι εκείνες τις μέρες των ταξιδιών μας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με τα μέρη που επισκεπτόμαστε… 

Και το 2017 πήγαμε στο Αβινιόν της Γαλλίας κοντά στους πνευματικούς και σαρκικούς αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αλλά, επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την αρχή, στα λίγκ που ακολουθούν μπορείτε επίσης να δείτε μαζεμένες όλες τις αναρτήσεις που έκανα από το Βανκούβερ του Καναδά, τότε που μείναμε κοντά στον Στήβ και την Έστερ, την κόρη και τον γαμπρό της Σούλας, για δεκαπέντε ολόκληρες μέρες..

Εκεί, το 2015, στις 4 Απρίλη, έγινε ο γάμος μας με τη Σούλα... Αξίζει να τα θυμηθούμε όλα αυτά, γιατί άλλαξαν τον ρου της δικής μας ιστορίας...

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

psarakia

Ο γάμος όπως είπαμε, είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ, φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. 

Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο, αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28)

Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας. Τα σεβόμαστε και τα τιμούμε, όπως τους πρέπει...

akrovatis

Τι κάναμε και πώς το γιορτάσαμε το 2020; Δείτε ΕΔΩ. Και τα καλύτερα είναι μπροστά μας... Όπως το ταξίδι μας στο Πήλιο... Δείτε ΕΔΩ το 2021, Το 2022 το ψάχνουμε. Ήταν δύσκολα χρόνια λόγω της πανδημίας. Αλλά μετά το 2023, όλα έδειχναν να παίρνουν ένα άλλο ρυθμό... Πιο φυσιολογικό! Κάτι έχουμε στο νου μας και για φέτος...

avgo.tukokora

Δημοσιογραφικά

Έκτακτη έκδοση του «Ηλεκτρικού»

Αφιερωμένο εξαιρετικά από τον φίλο μου papi AOW+(λοκ s5). Μιλούσαμε χθες το απόγευμα στο Skype και είπε ότι θα σας αρέσει. Μακάρι να είναι έτσι...

Μερικοί άνθρωποι,
αν και δεν είναι στο δημοσιογραφικό χώρο δίνουν μάχη για να συνεχίσει να ασκεί ο Τύπος τον ηγετικό του ρόλο. Έχω τη χαρά και την τιμή να συνεργάζομαι με έναν τέτοιο άνθρωπο, τον πρόεδρο των Συνταξιούχων των ΗΣΑΠ Μανώλη Φωτόπουλο.

Την παραπάνω εβδομάδα, Τρίτη 20 Απρίλη 2010, έχει το Σωματείο του την ετήσια Γενική του Συνέλευση στο ξενοδοχείο της Αθήνας «Τιτάνια». Η Γενική Συνέλευση ήταν κάποτε το πιο σημαντικό γεγονός για τα συνδικάτα. Εκεί γινόταν οι απολογισμοί, τα προγράμματα δράσης, οι τοποθετήσεις των απλών μελών, τα ψηφίσματα.

Και ήταν τόσο μαζικές και «ζωντανές» αυτού του τύπου οι ανοιχτές συνελεύσεις που έπεφτε και... ξύλο καμιά φορά. Εγώ δεν τις πρόλαβα, αλλά στις συνελεύσεις της ΠΕΤ ΟΤΕ στο κλειστό γήπεδο του Σπόρτιγκ έπεφταν και κάτι ψιλές...

Τώρα στα περισσότερα συνδικάτα των εν ενεργεία εργαζομένων πάνε... αντιπρόσωποι. Το νεύρο, το πάθος και η παραγωγική διαδικασία απουσιάζει. Οι συνταξιούχοι των ΗΣΑΠ όμως το κρατάνε.

Στο «Τιτάνια» πάνε καμιά εξακοσαριά μέλη. Και συμμετέχουν ενεργά στις διαδικασίες. Αλλά και ο Μανώλης ξέρει καλά το «μυστικό» να τους κρατά, χρόνια τώρα, σε εγρήγορση. Παρότι κυκλοφόρησε τον ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ πριν από δεκαπέντε μέρες, έκατσε κι έστησε μια έξτρα έκτακτη έκδοση, αναδεικνύοντας ένα μεγάλο θέμα γι' αυτούς, εκείνο που αφορά την Πρόσθετη Ασφάλιση. Το θέμα τους ενδιαφέρει όλους. Και φυσικά θα γίνει ανάρπαστο. Λίγα είναι τα 800 φύλλα που θα τυπώσει.

Και δεν είναι μόνο αυτό. Ο Μανώλης τους  βάζει τα γυαλιά και στην σύγχρονη εξέλιξη του Σωματείου. Προσέλαβε μια κοπέλα, την Ελευθερία, έβαλε CONNEX σύνδεση internet, πήρε κομπιούτερ τελευταίας τεχνολογίας, σκάνερ, εκτυπωτή... Φτιάχνει πια όλα τα έγγραφα του, το υλικό του Σωματείου, την ύλη της εφημερίδας και σε λίγο θα έχουν και το δικό τους Site! Αυτά είναι αληθινά πρωτοπόρα μυαλά!

  • Αρχισαν τα όργανα και στην εκπαίδευση. Οι εκπαιδευτικοί αντιδρούν στον τρόπο πρόσληψης και εξέλιξής τους. Δείτε ΕΔΩ. Όμως ΕΔΩ δείτε τι συμβαίνει στην Ταϊλάνδη και ΕΔΩ δείτε τι συμβαίνει στο Κιργιζσατάν , δύο πολύ ενδιαφέροντες ιστοχώρους με φωτογραφίες από το τι βάσανα περνάει ο κόσμος. Οι επισημάνσεις είναι της καλής φίλης, Ματιέττας Μουρούτη, όπως έφτασαν χθες στο e-mail μου.

Κατάληψη ξανά σήμερα στην ΕΣΗΕΑ

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο κτίριο της ΕΣΗΕΑ, στην οδό Ακαδημίας, πραγματοποίησαν για μερικές ώρες σήμερα αντιεξουσιαστές, διαμαρτυρόμενοι για τον τρόπο που καλύπτουν τα ΜΜΕ τις συλλήψεις των έξι κατηγορουμένων για συμμετοχή στον «Επαναστατικό Αγώνα» και δεν έχουν και άδικο με τις τερατολογίες που ακούστηκαν πάλι.

Σύμφωνα με όσα διαβάσαμε στο MediaBlog, στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ αρχικά βρίσκονταν περίπου 40 άτομα, ανάμεσα στα οποία και ο πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών, Πάνος Σόμπολος, που έχουν αποκλειστεί εντός του κτιρίου. Το ΑΠΕ έγραψε ότι “η επικοινωνία με το προεδρείο της Ένωσης είναι -επί του παρόντος- αδύνατη, αλλά οι πρώτες πληροφορίες κάνουν λόγο για επίθεση που δέχθηκαν από καταληψίες ο πρόεδρος, Πάνος Σόμπολος, και μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου. Παράλληλα, κρατούνται απομονωμένοι οι Π. Σόμπολος, Εννυ Μαγιάση και Χρήστο Κυρίτσης”. Τελικά αποχώρησαν όλοι οι εργαζόμενοι και τα μέλη του προεδρείου από το κτίριο.

Έξω από το κτήριο, πάντως, οι καταληψίες έχουν αναρτήσει πανό, διαμαρτυρόμενοι για τη σύλληψη των έξι, που κατηγορούνται για συμμετοχή στην οργάνωση «Επαναστατικός Αγώνας» ενώ ανήρτησαν και ανακοίνωση στο Indymedia:

«Η παρέμβαση-κατάληψη από 200 και πλέον συντρόφους και συντρόφισσες των γραφείων της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθήνας (ΕΣΗΕΑ), με πρόεδρο το ανεκδιήγητο φερέφωνο-ασφαλιτοδημοσιογράφο Πάνο Σόμπολο, γίνεται για το τρομοθέαμα που αφιδώς προσφέρουν τα ΜΜΕ τις τελευταίες ημέρες σχετικά με τις συλλήψεις αγωνιστών ως μέλη του Επαναστατικού Αγώνα.

Μια “υπόθεση” χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο που υποστηρίζεται κοινωνικά μόνο από την κρατική αφήγηση που αναπαράγεται χωρίς αποκλίσεις από τα δελτία ειδήσεων και τις στήλες των εφημερίδων, από τα τηλοπτικά φερέφωνα και τις στήλες των εφημερίδων. Μια κρατική αφήγηση που μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη επιχειρεί την εγκληματοποίηση των αναρχικών σε νομικό, ηθικό και ιδεολογικό επίπεδο (τα σημεία στα οποία συγκροτείται το θεσμικό πλέγμα). Νομικά-άνομοι (ή έκνομοι), ηθικά-άνανδροι, ιδεολογικά-φασίστες. Πάνω σε αυτή τη βάση ξεδιπλώνεται η ιδεολογική και κατασταλτική επίθεση και η συνακόλουθη ποινικοποίηση.

Η αντιεξεγερτική εκστρατεία του κράτους και των ΜΜΕ συνεχίζεται κλιμακούμενη και μαζί ο αγώνας για κοινωνική και ατομική απελευθέρωση, αλληλεγγύη και ανιδιοτέλεια, αυτοοργάνωση της δράσης και της καθημερινής ζωής. Ιδιαίτερα μέσα στην περιόδο της σκληρής αντικοινωνικής επίθεσης και βαθύτερης λεηλασίας της κοινωνίας από την πλευρά της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας.

ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΡΑΤΟΥΣ-ΜΜΕ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ».

  • Δείτε ΕΔΩ φωτογραφίες από την κατάληψη από το Μediablog

Θα μας πείσουν πως είναι καλό και το ΔΝΤ;


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 10/04/2010

Τι είναι τούτο πια με τους οικονομικούς συντάκτες; Μια επίσκεψη ρουτίνας του ΔΝΤ στο υπουργείο Οικονομικών τη μετέτρεψαν σε θρίλερ. Δείτε την είδηση: Η εφαρμογή του νέου φορολογικού νομοσχεδίου, με αιχμή την υλοποίηση των μέτρων για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, τη διενέργεια εκτεταμένων διασταυρώσεων και την αναδιοργάνωση των υπηρεσιών εξέτασαν ενδελεχώς οι εμπειρογνώμονες του ΔΝΤ.

Οι εμπειρογνώμονες του ΔΝΤ συναντήθηκαν με τον αρμόδιο υπουργό, καθώς και τον υφυπουργό Οικονομικών, το μεσημέρι της περασμένης Τετάρτης, στο πλαίσιο της συνεργασίας με το ΔΝΤ για την παροχή τεχνικής βοήθειας. Στο σκέλος των... δαπανών εξετάστηκαν, θέματα που σχετίζονται με τη μετάβαση σε προϋπολογισμούς προγραμμάτων, την καθιέρωση δημοσιονομικού κανόνα και την επιτροπή παρακολούθησης των δαπανών, πρωτοβουλίες που έχει ήδη αναλάβει η κυβέρνηση και θα αποτυπωθούν σε συγκεκριμένο σχέδιο νόμου έως το καλοκαίρι.

Σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών, το κλιμάκιο, το οποίο αναμένεται να παραμείνει στην Ελλάδα για διάστημα περίπου δύο εβδομάδων, δεν εισηγήθηκε νέα μέτρα, αλλά ασχολήθηκε με την πρακτική εφαρμογή των κυβερνητικών πρωτοβουλιών.
Όσον αφορά στη συνάντηση που είχε νωρίς το πρωί της ίδιας μέρας με τον διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος (ΤτΕ), ο υπουργός ανέφερε ότι ενεργοποιείται εκ νέου το σκέλος των εγγυήσεων των 15 δις. ευρώ από το συνολικό πρόγραμμα ενίσχυσης της ρευστότητας ύψους 28 δισ. Ευρώ προς τις τράπεζες, καθώς τόσο η οικονομία όσο και το τραπεζικό σύστημα βρίσκονται υπό πίεση και «προκειμένου οι τράπεζες να πατήσουν σε πιο σταθερά πόδια».

Κατά τη συνάντηση με τον υπουργό Οικονομικών ο διοικητής της ΤτΕ τον ενημέρωσε και για τα ποιοτικά στοιχεία των αποτελεσμάτων της χρήσης 2009 και τη ρευστότητα στο ελληνικό πιστωτικό σύστημα, με αιχμή τις επισφάλειες, οι οποίες ανέρχονται στο 8%. Επίσης, για το ύψος των μη εξυπηρετούμενων τραπεζικών δανείων, τα οποία ανήλθαν στο τέλος του 2009 σε 7,9% του συνόλου των χορηγήσεων από 7,2% στο τέλος του 9μήνου πέρυσι.
Η αγωνία τους για τις τράπεζες είναι εμφανής.
Να ήταν τόση και η αγωνία τους για την επιβίωση των εργαζομένων καλά θα ήταν…
Φυσικά οι οικονομικοί όροι έχουν μπει πια για τα καλά στη ζωή μας. Διαβάζουμε και ακούμε με απόλυτη φυσικότητα ότι την ίδια μέρα το σπρεντ των ελληνικών δεκαετών ομολόγων παραμένει στα ύψη, ενώ σημείωσε νέο ιστορικό ρεκόρ, καθώς έφτασε τις 412 μονάδες βάσης.

Με μεγάλη πτώση 2,98% στις 1.987,58 μονάδες, έκλεισε και ο γενικός δείκτης τιμών στο χρηματιστήριο Αθηνών.
Στο μεταξύ, μέτριο εκτιμάται ότι θα είναι το ενδιαφέρον στις ΗΠΑ για την έκδοση ελληνικών ομολόγων σε δολάρια που σχεδιάζει η κυβέρνηση.

Όπως επισημαίνει το ειδησεογραφικό πρακτορείο Bloomberg, η Ελλάδα μπορεί να ανακαλύψει πως δεν μπορεί να πουλήσει με καλύτερους όρους ομόλογα στις ΗΠΑ συγκριτικά με την Ευρώπη.

Εκπρόσωποι επενδυτικών κεφαλαίων επισημαίνουν ότι το επιτόκιο είναι πιθανόν να ξεπεράσει και το 7,25 %.
Κι εμείς θα πρέπει να συνεχίσουμε να κλαίμε τη μοίρα μας ή θα πάρουμε τα φραγγέλιο και θα κάνουμε μερικούς κώλους κόκκινους;

Περιμένοντας την Ανάσταση

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 01/04/2010
Έχουμε λόγους σοβαρούς να περιμένουμε την Ανάσταση. Και δεν εννοώ κατ' ανάγκην την Ανάσταση του Ιησού Χριστού, όπως περιγράφεται από τους Ευαγγελιστές.
Αυτό, έτσι κι αλλιώς θα γίνει. Για μένα Ανάσταση θα' ταν να ξανάρθει το χαμόγελο στους ανθρώπους, η αισιοδοξία για μια καλύτερη ζωή όπου θα υπάρχει δικαιοσύνη, ασφάλεια και όπου η ανάπτυξη των εργατικών ανθρώπων θα ήταν κάτι το φυσιολογικό.

Έχει μαυρίσει η ψυχή μας τον τελευταίο καιρό. Η Ελλάδα στα όρια της πτώχευσης και οι κάτοικοι αυτής της χώρας βιώνουν τις πιο δύσκολες μέρες τους.

Μέσα σ' ένα τέτοιο κακό κλίμα βρίσκουν έδαφος, διαχέονται με ευκολία και πιάνουν τόπο, κάθε περίεργη σπερμολογία που έχει να κάνει με τα... νεύρα μας.

Δεν ξέρω αν το έχετε πάρετε πάρει εσείς, εγώ το πήρα εκείνο το περίφημο e-mail που στέλνεται δήθεν εμπιστευτικά και κάνει λόγο για... επιστροφή στη δραχμή προσδιορίζοντας μάλιστα το χρόνο για τη Μεγάλη Πέμπτη οπότε να υπάρχει ο χρόνος να προσαρμοστεί χωρίς επικίνδυνους τριγμούς το τραπεζικό σύστημα.

Αυτό είναι το ένα στοιχείο. Που συνεχίζει, ως σενάριο να θέλει να ακολουθεί και υποτίμηση της δραχμής. Κάτι τέτοια ακούν οι... έχοντες και τρέχουν να βγάλουν από τις τράπεζες τις οικονομίες τους. Πέντε δις έκαναν φτερά την προηγούμενη Τετάρτη σύμφωνα με στοιχεία των τραπεζών. Οι μικρές μάλιστα «στέγνωσαν». Πού υπάρχουν τόσα χρήματα και πού τα πάνε, αλήθεια όσοι τα έχουν στις τράπεζες και τα βγάζουν;

Εκεί όμως που έφαγα δυνατή γροθιά στο στομάχι ήταν το βράδυ της Κυριακής των Βαϊων όταν άκουσα από τα έκτακτα δελτία για το διαμελισμό του 15 χρονου Αφγανού στα Κάτω Πατήσια και τον σοβαρό τραυματισμό της 11χρονης αδερφής του και της μητέρας τους.

Βέβαια πρόλαβαν οι άθλιοι «συνεργάτες» της ασφάλειας, κατ’ ευφημισμό «δημοσιογράφοι», πριν ακόμα γίνει ταυτοποίηση του νεαρού να πουν ότι πρόκειται για περίπτωση παρόμοια με του Σάββα Ξηρού. Η φαντασία τους ήταν τέτοια που έγραφαν ότι δήθεν η βόμβα έσκασε μέσα στο σακίδιο που μετέφερε στην πλάτη του. Ότι πιο αναληθές δηλαδή.

Το δράμα μας, ως κοινωνία, είναι ότι τέτοιοι άνθρωποι σαν τους Αφγανούς ζουν ανάμεσά μας και... τρέφονται από τα σκουπίδια μας. Κανείς υπεύθυνος δεν βγήκε να εκφράσει τον αποτροπιασμό του. Κι όμως. Υπάρχουν βράδια που έχω δει κι εγώ ανθρώπους να ψάχνουν στα σκουπίδια. Και όχι μόνο στο κέντρο αλλά και τις λαϊκές γειτονιές της Αθήνας.

Ποιο κράτος πρόνοιας, ποια εκκλησία, ποια κοινωνία αλληλεγγύης... Όλα έχουν ισοπεδωθεί. Αυτή η οικογένεια ήρθε από την άλλη άκρη του κόσμου στην Ελλάδα, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή, μακριά από τους πολέμους, τη φτώχεια, το θάνατο. Είχαν χάσει ήδη τον πατέρα τους από βόμβα και πίστευαν πως στη χώρα που γεννήθηκε ο πολιτισμός και η δημοκρατία τα πράγματα θα' ταν αλλιώς.

Αλλά βίωσαν μια σκληρή πραγματικότητα. Στα σκουπίδια αναζητούσαν λίγα ψίχουλα για να ζήσουν. Εκεί συνάντησαν και το θάνατο να τους έχει στήσει καρτέρι.

Λένε πως η Ανάσταση του Θεανθρώπου γαληνεύει τις ψυχές των ανθρώπων, λένε πως μας κάνει καλύτερους. Αν είναι έτσι μακάρι αυτή η κοινωνική έκρηξη που έρχεται να μην σκοτώσει αθώους που μοχθούν καθημερινά για να επιβιώσουν.

Το χειρότερο απ' όλα είναι ότι δεν το βλέπουν αυτοί που θα έπρεπε. Γιατί αν το έβλεπαν κάποια μέτρα θα έπαιρναν. Υπέρ του απλού λαού και όχι εναντίον του. Απ' αυτά ξέρουν όλοι. Το δύσκολο είναι να αγωνίζεσαι για το κοινό καλό.

Ας φέρει η φετινή Ανάσταση λίγο χαμόγελο και αισιοδοξία στους ανθρώπους. Παραμαύρισε η ψυχή μας...

  • Το κείμενο αυτό γράφτηκε τη Μεγάλη Δευτέρα και κυκλοφορεί ήδη στην εβδομαδιαία εφημερίδα "ΡΕΘΕΜΝΟΣ", όταν οι πληροφορίες για τον μικρό Αφγανό που έχασε τη ζωή του στην προσπάθεια του για επιβίωση, ήταν ακόμα συγκεχημένες. Έτσι είχαμε νεκρό από βόμβα τον πατέρα που όμως έκανε... δηλώσεις στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης. Δείτε ΕΔΩ τις σπαρακτικές δηλώσεις της χαροκαμένης μάνας. Και λεγόμαστε άνθρωποι...

Κατάντια είναι να ζητάνε βοήθεια από τους πολίτες

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 27/3/2010

Αυτό μόνο εδώ μπορούσε να συμβεί. Δε φτάνει που μας τα “παίρνουν” από τους έμμεσους φόρους, δε φτάνει που με τις πολιτικές που ακολουθούν μας κάνουν να ζούμε μέσα στο άγχος και την ανασφάλεια από το φόβο της ανεργίας, δε φτάνει που βάζουν “χέρι” στο ασφαλιστικό , τις κατακτήσεις των δώρων του Πάσχα, των Χριστουγέννων και το επίδομα της άδειας, τώρα μας ζητάνε να να βάλουμε βαθιά το χέρι στην τσέπη και να συνεισφέρουμε στον ειδικό λογαριασμό για τη διάσωση της ελληνικής οικονομίας.

Και να, οι τηλεοπτικές διαφημίσεις και ειδική προβολή της πρωτοβουλίας που πήρε ο πρόεδρος της Βουλής κ. Πετσάλνικος να “στήσει” αυτό το λογαριασμό – κουμπαρά επισημαίνοντας πως με παρέμβαση – παράκληση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, οι τράπεζες που θα εξυπηρετούν τους ευαίσθητους πολίτες δεν θα... καταβάλουν προμήθεια. Τέτοια θυσία, για το ελληνικό έθνος, οι τράπεζες!

Ναι, μόνο εδώ, στη χώρα που ανθεί η φαιδρά πορτοκαλαία μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο. Λες και δεν ξέρουμε από ειδικούς λογαριασμούς... Πού πάνε αυτά τα λεφτά, ποιος τα διαχειρίζεται...

Δεν είναι και τόσο μακριά που η τότε κυβέρνηση της Ν. Δ. άνοιξε ειδικό λογαριασμό για τους πυρόπληκτους της Ηλείας. Και τι έγινε, αλήθεια, με τα χρήματα που μαζεύτηκαν; Ο κ, Μολυβιάτης, αν δεν κάνω λάθος, είχε αναλάβει να το διαχειριστεί με διαφάνεια.

Δεν ξέρω αν εγώ είμαι ανενημέρωτος, αλλά αν εσείς έχετε καμιά πληροφορία προωθήστε τη μου να μάθει κι ο κόσμος πού πάνε οι οικονομίες που δίνει για καλό σκοπό.

Εδώ όμως το πράγμα παραπάει... Είναι σα να μας θεωρούν εντελώς ηλίθιους, που θα τρέξουμε για να... σώσουμε την ελληνική οικονομία, να αποκατασταθεί η τάξη, να μη πτωχεύσει η χώρα και να συνεχίσει κανονικά η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Αλλά πάλι, μπορεί και να μην έχουν άδικο στην εκτίμησή τους. Τόσοι “περίεργοι” κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Ας είναι αλήθεια όσα διαρρέουν τα παπαγαλάκια του Μαξίμου, απλοί, καθημερινοί άνθρωποι, σαν κι εμάς, σταματούν στο δρόμο τον πρωθυπουργό (πότε τον βλέπουν; τον περισσότερο καιρό είναι εκτός Ελλάδος;) και του εκφράζουν την διάθεσή τους να δώσουν το μισθό τους, τη σύνταξή τους, τις λίγες οικονομίες τους γι' αυτή τη σπουδαία εθνική υπόθεση.

Μπορεί και να το πουν οι παπάδες στο κήρυγμα της Κυριακής και να καλέσουν το ποίμνιο τους να “τρέξει” και να βάλει κάτι στο λογαριασμό – κουμπαρά για τον ιερό σκοπό. Θα καταφέρει έτσι να κάνει... γαργάρα τη δική της φορολόγηση. Και τι έγινε που κάποιοι “γραφικοί” θα συνεχίσουν να το απαιτούν; Οι καλοί χριστιανοί θα βγαίνουν στα κανάλια και θα μιλούν για το σπουδαίο φιλανθρωπικό έργο τους.

Ελπίζω να μη μου “κολλήσουν” τη ρετσινιά του.. άπατρη για τη θέση που παίρνω, αλλά μου είναι αδύνατον να το αντιμετωπίσω με χιουμοριστική διάθεση. Έτσι κι αλλιώς εκείνοι που προωθούν την ιδέα το κάνουν με μεγάλη σοβαρότητα που εκνευρίζει...

Πόσοι από αυτούς ξέρουν πώς περνούν οι ελληνικές οικογένειες, πώς τα βγάζουν πέρα και τους ζητούν μια ακόμα θυσία;

Ειλικρινά, ο πιο καλόηχος χαρακτηρισμός που θα μπορούσα να κάνω γι' αυτό το λογαριασμό είναι “κατάντια” μιας, υποτίθεται, υπεύθυνης Πολιτείας. Και λυπάμαι διπλά που τόσο σκληρά μέτρα κατά των εργαζομένων και τέτοιου είδους τραπεζικούς λογαριασμούς τα κάνει μια κατ' ευφημισμό... σοσιαλιστική κυβέρνηση. Θα τρίζουν τα κόκαλα του μακαρίτη Ανδρέα Παπανδρέου για τα καμώματα του γιου του...

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευθεί αύριο στην εβδομαδιαία εφημερίδα του Ρεθύμνου, "ΡΕΘΕΜΝΟΣ"

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA