Στα 10 χρόνια πια και είμαστε καλά! Τι άλλο να θέλουμε σ' αυτόν τον παράξενο κόσμο;

gamos6Στις 4 Απριλίου 2025, κλείσαμε δέκα (10) χρόνια παντρεμένοι, με την σύντροφο της ζωής μου, Σούλα Αργυροπούλου. Και μπήκαμε στον 11ο!

Και επειδή εκτιμούμε ότι ο γάμος, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο γεγονός που άλλαξε τις ζωές μας, θέλουμε να το θυμόμαστε, αφού εκτιμούμε ότι άξιζε το βήμα που κάναμε...

Όπως και τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας...

Και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στον κοινό δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας...

Στο μεταξύ, κάθε μέρα για μέρα, είναι για μας ξεχωριστή και την τιμούμε όπως της πρέπει, επειδή ξέρουμε καλά πως είναι Θείο Δώρο...

Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε εποχές πολύ δύσκολες και έχουμε καταφέρει να είμαστε καλά, καθώς μοιραζόμαστε πράγματα...

Ακόμα και τώρα που περνάμε μια ιδιόμορφη περίοδο, στον απόηχο της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 που μας κράτησε δυο χρόνια σε καραντίνα σπίτι μας, ή σε μια ιδιότυπη κοινωνική αποστασιωποίηση, εμείς προσπαθήσαμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα, μαζί...

Τα σχέδια, έτσι κι αλλιώς τα αφήνουμε για αργότερα, όταν φτιάξουν τα πράγματα... Μέχρι τότε μπορούμε να ζούμε με ευχάριστες αναμνήσεις από ταξίδια που προλάβαμε να κάνουμε...

Και αν το θέλει ο Ιεχωβά, τώρα που περασε το κακό, σχεδιάζουμε κι άλλα. Όσο αντέχουμε και μπορούμε!

Θέλουμε να το γιορτάσουμε λίγο διαφορετικά και... λίγο αργότερα. 2-7 Μαϊου θα πάμε εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Το ήθελε πάντα η Σούλα. Κι εγώ που την έζω ζήσει την Πόλη, πολλά χρίνια πριν, είναι όντως, ένα σταυροδρόμι πολιτισμού ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή.

Αξίζει λοιπόν και θα το τολμήσουμε! Έτσι κι αλλιώς μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους, ανθρώπους, πολιτσμούς.

Επειδή αυτό είναι κάτι που μας αρέσει και το θέλουμε, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και μας ευχαριστούν, μαζί!

Σ' αυτό το πλαίσο εντάξαμε και το ταξίδι μας στο Πήλιοβπριν μερικά χρόνια... Μια όμορφη ανάσα σε ένα μέρος που αγαπούμε πολύ και θέλαμε να το γνωρίσουμε καλύτερα... 

Είχαμε την ευκαιρία να ξαναδούμε τον Στηβ, την Έστερ και τα κορίτσια τους, Βικτώρια και Χλόη τον Ιούνιο του 2023, όταν περάσαμε μαζί στην Πάρο ένα δεκαήμερο φανταστικών διακοπών... Και συνεχίζουμε!

kanoni1.060416

Ας γυρίσουμε λιγάκι πίσω το χρόνο... Το 2016 πήγαμε για έξι μέρες στην Κέρκυρα. Και περάσαμε υπέροχα, όπως μπορείτε να δείτε και στις δημοσιεύσεις που κάναμε γι' αυτό το ταξίδι μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό ως άνθρωποι. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα σοβαρό, μεγάλο γεγονός, να γιορτάσουμε στη ζωή μας...

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ταξιδεύει, γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους, συνήθειες, ήθη και έθιμα, πολιτισμούς και τα ζει. Από εδώ τα λέγαμε καθημερινά, κι εκείνες τις μέρες των ταξιδιών μας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με τα μέρη που επισκεπτόμαστε… 

Και το 2017 πήγαμε στο Αβινιόν της Γαλλίας κοντά στους πνευματικούς και σαρκικούς αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αλλά, επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την αρχή, στα λίγκ που ακολουθούν μπορείτε επίσης να δείτε μαζεμένες όλες τις αναρτήσεις που έκανα από το Βανκούβερ του Καναδά, τότε που μείναμε κοντά στον Στήβ και την Έστερ, την κόρη και τον γαμπρό της Σούλας, για δεκαπέντε ολόκληρες μέρες..

Εκεί, το 2015, στις 4 Απρίλη, έγινε ο γάμος μας με τη Σούλα... Αξίζει να τα θυμηθούμε όλα αυτά, γιατί άλλαξαν τον ρου της δικής μας ιστορίας...

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

psarakia

Ο γάμος όπως είπαμε, είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ, φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. 

Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο, αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28)

Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας. Τα σεβόμαστε και τα τιμούμε, όπως τους πρέπει...

akrovatis

Τι κάναμε και πώς το γιορτάσαμε το 2020; Δείτε ΕΔΩ. Και τα καλύτερα είναι μπροστά μας... Όπως το ταξίδι μας στο Πήλιο... Δείτε ΕΔΩ το 2021, Το 2022 το ψάχνουμε. Ήταν δύσκολα χρόνια λόγω της πανδημίας. Αλλά μετά το 2023, όλα έδειχναν να παίρνουν ένα άλλο ρυθμό... Πιο φυσιολογικό! Κάτι έχουμε στο νου μας και για φέτος...

avgo.tukokora

Δημοσιογραφικά

Έτοιμος και ο νέος “Κρέοντας”

Το τεύχος 18 του “Κρέοντα” κάναμε ένα μικρό αγώνα δρόμου για να καταφέρουμε να το έχουμε έτοιμο αρχές της Μεγάλης Εβδομάδας και να προλάβουν οι άνθρωποι του Συλλόγου να το ταχυδρομήσουν πριν φύγουν στα χωριά τους (όσοι έχουν...) για τις πασχαλινές διακοπές τους.

Η αλήθεια είναι ότι τέτοια συνέπεια σπάνια τη συναντάς σε τριμηνιαία έντυπα. Είμαστε στο τέλος Μαρτίου και μείς, σε λίγο, θα έχουμε στα χέρια μας, το φύλλο που καλύπτει χρονικά τους μήνες Ιανουάριος – Φεβρουάριος – Μάρτιος!

Πατήστε ΕΔΩ να την ξεφυλλίσετε, σελίδα – σελίδα, όπως ακριβώς είναι τυπωμένη, σε αρχείο PDF. Μεγάλη υπόθεση να διαβάζεις από το γραφείο σου, μέσω internet την εφημερίδα σου...

Με αρκετά θέματα, ανάλαφρο κασέ και με το βάρος στην πρόσφατη συνεστίαση του Συλλόγου στο κέντρο “Κρητικός” στην Πλάκα. Φωτογραφικό υλικό από την επαγγελματία του κέντρου και τη μηχανή του Νίκου Ρεμεδιάκη.

Και βεβαίως η καταγραφή της επικαιρότητας, έτσι όπως τη βλέπει ο εξωραϊστικός Σύλλογος του “Κρέοντα”. Που δε διστάζει να τα βάλει με τη σημερινή δημοτική αρχή της Αθήνας και ας κινείται ιδεολογικά κοντά στα δικά της “πιστεύω”. Έτσι τα σχόλια είναι “καυστικά” για την απραξία τους ή τη βιασύνη τους να κάνουν, λίγο πριν τις δημοτικές εκλογές έργα, άλλα από αυτά που έχουν ανάγκη οι κάτοικοι της περιοχής του 4ου Διαμερίσματος Δήμου Αθηναίων.

Να, γιατί μου αρέσουν αυτοί οι άνθρωποι. Γιατί το παλεύουν, έτσι όπως εκείνοι νομίζουν και εκτιμούν ότι είναι σωστό και προσπαθούν να κάνουν τη ζωή τους καλύτερη... Όπου κι αν κινούνται πολιτικά σημασία έχει ότι το παλεύουν και προσφέρουν εθελοντικά από τον ελάχιστο πολύτιμο ελεύθερο χρόνο τους...

Κυριακή πρωί για την εφημερίδα...


Από την εξόρμηση του πρώτου φύλλο της εφημερίδας μας... Στην Πλάτωνος οι άνθρωποι της ΕΚΑΠ.

Αυτό κι αν έχει ζωντάνια... Κυριακή πρωί στο σπίτι της Αθηνάς η Συντακτική Επιτροπή της εφημερίδας η “Ακαδημία Πλάτωνα”.

Οργανωμένα πλάνα. Θεματολογία, ημερομηνίες για ντεντ λάιν, σημειώσεις, αλλά και συνδρομές, ο στόχος των 200 σε πρώτη φάση, οι διαφημιζόμενοι που δεν είναι και λίγοι.

Μοιράζουμε αρμοδιότητες, ευθύνες. Μπαίνει σε μια διαδικασία το δεύτερο φύλλο που απ' ότι φαίνεται θα είναι πολύ καλύτερο από το πρώτο.

Ο κόσμος υποδέχθηκε το πρώτο φύλλο πολύ ζεστά, αλλά ακριβώς γι' αυτό και οι ευθύνες μεγαλώνουν. Νέες στήλες μόνιμες, ρεπορτάζ από την άμεση επικαιρότητα, θέματα από το αρχείο την ΕΚΑΠ.

Και σχόλια για τις τελευταίες εξελίξεις σχετικά με το οικόπεδο που θέλει να οικοδομήσει η REND συμφερόντων Μπόμπολα μέσα στο αρχαιολογικό πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα.

Κάτι αρχίζει να αχνοφαίνεται στον ορίζοντα. Οι αρμόδιοι υπουργοί το ξανασκέπτονται για να υπογράψουν. Και καλά κάνουν. Δεν τους ψήφισε ο λαός για να ολοκληρώσουν ότι άφησαν οι προηγούμενοι.

Η συνέχεια στην ταβέρνα της “Μεταξούς” κοντά στην Κωνσταντινουπόλεως. Διότι ο αγώνας χρειάζεται γεμάτο στομάχι και καλή παρέα...

Οι σημερινές εφημερίδες, πάρτε μια γεύση...

Τα φύλλα στα περίπτερα. Μια πρώτη γεύση. Το πιο ωραίο όμως είναι, αυτό το ανοιξιάτικο πρωινό να πάτε στα περίπτερα να πάρετε τις εφημερίδες εφημερίδες που θέλετε και να τις διαβάστε με την ησυχία σας παρέα με τον καφέ σας. Γλυκαίνουν οι μέρες. Και σήμερα, πρώτη μέρα της άνοιξης, είναι ιδανικά...

Κι έτσι ξαφνικά όπως θα μπαίνει η άνοιξη…

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 20/03/2010

Ότι έχουμε, έτσι όπως το πάει ο καιρός, «μπερδέψει» τις εποχές και κρατήσαμε δύο… πορευόμαστε, το χειμώνα και το καλοκαίρι, δεν το συζητώ. Δυστυχώς δεν υπάρχει πια αυτή η καθαρότητα που είχαμε κάποτε.

Αλλά αύριο έχουμε την εαρινή ισημερία. Και έξω η φύση αγκομαχά, οι αμυγδαλιές έχουν ανθίσει, στα χωράφια το χορτάρι έχει ψηλώσει και όλα δείχνουν ότι πορευόμαστε σε μια σύντομη άνοιξη που θα φέρει γρήγορα το καλοκαίρι.

Μόνο που φέτος τα πράγματα θα’ ναι πολύ διαφορετικά σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Ήδη η κρίση έχει αρχίσει να «χτυπά» την πραγματική οικονομία. Την διπλανή πόρτα δηλαδή και ο φόβος να χτυπήσει και τη δική μας πόρτα «κουμπώνει» όλο και περισσότερους ανθρώπους.

Φίλοι επαγγελματίες που δεν είχαν ώς τα τώρα πρόβλημα ρευστότητας αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους απέναντι στις τράπεζες. Και βγαίνουν στην αγορά αναζητώντας να βρουν και να καλύψουν τα ανοίγματα τους. Αλλά υπάρχει δυσκολία μεγάλη. Σε καιρούς δύσκολους όλοι μετρούν το ευρώ για να μην… εκτεθούν στην αγορά.

Αλλά και οι ειδήσεις από το μέτωπο της οικονομίας είναι μαύρες και άραχνες. Θα πάει η χώρα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Ή θα το δουν πιο ώριμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και θα στηρίξουν την παραπαίουσα οικονομία μας; Κι αν η χώρα κηρύξει πτώχευση πώς θα μας επηρεάσει αυτό σε προσωπική βάση;

Υπάρχουν άνθρωποι που με κόπους και με θυσίες έχουν βάλει στην άκρη μερικές οικονομίες και τώρα φοβούνται πως θα τις χάσουν. Φυσικό είναι να φοβούνται. Κανείς υπεύθυνος δεν βγαίνει να τους ενημερώνει υπεύθυνα.

Και προσφεύγουν σε μας τους δημοσιογράφους που (νομίζουν ότι) τα ξέρουμε όλα και ρωτούν να μάθουν. Μα, δεν υπάρχει κανείς στην τράπεζα που έχουν τις καταθέσεις τους να τους πουν πως δεν χρειάζεται να ανησυχούν ακόμα και για την πτώχευση της ελληνικής οικονομίας. Διότι όταν λέμε «ελληνική οικονομία» εννούν το δημόσιο. Όχι την ιδιωτική πρωτοβουλία. Άλλωστε οι τράπεζες έχουν συσσωρεύσει μεγάλα αποθέματα και είναι από τα μοναδικά ιδρύματα που σε καιρούς κρίσης γιγαντώνουν την κερδοφορία τους.

Η στήλη συστήνει ψυχραιμία. Ποτέ ο πανικός δεν βοήθησε κανέναν. Ας απολαύσουμε λίγο την άνοιξη που έρχεται. Μια βόλτα στην ανθισμένη φύση θα καλμάρει τα νεύρα μας, μια βαθιά ανάσα θα τονώσει τα πνευμόνια μας και ένα ουζάκι με μια καλή παρέα θα μας κάνει να δούμε πιο αισιόδοξα τα πράγματα.

Ανάγκη πάσα να το κάνουμε. Διότι έχουν αρχίσει να «κυκλοφορούν» έντονα στην αγορά πως μετά τις περικοπές στους μισθούς και το δώρο του Πάσχα για τους δημοσίους υπαλλήλους, έρχεται η σειρά του ιδιωτικού τομέα. Ήδη εμφανίστηκαν επιχειρήσεις που δηλώνουν στ’ αυτί των εργαζομένων τους ότι αν δεν το αποδεκτούν θα αναγκαστούν να προβούν σε απολύσεις. Και ποιος θα αντιδράσει και θα πάει στην Επιθεώρηση Εργασίας να καταγγείλει  τους επιτήδειους που εκμεταλλεύονται προς όφελός τους την κρίση;

Το απίθανο επιχείρημα τους να μοιραστούν με τους εργαζόμενους τη δυσκολία για να επιβιώσουν καταντάει γελοίο, καθώς τον καιρό των κερδών ουδέποτε έδωσαν μερίδιο σε κείνους..

Αλλά είπαμε, άνοιξη μπαίνει… Ένα τάιμ άουτ από τη συνεχή τρομολαγνία των μέσων μαζικής ενημέρωσης, το χρειαζόμαστε όσο τίποτα άλλο. Να ξενασκάσει λίγο γέλιο το χειλάκι μας που το έχουμε χάσει τον τελευταίο καιρό με όσα ακούμε και διαβάζουμε.

  • Αυτό το κομμάτι θα δημοσιευθεί αύριο στην εβδομαδιαία εφημερίδα του Ρεθύμνου, "ΡΕΘΕΜΝΟΣ" στην στήλη μου.

Ολοκληρώθηκε και ο «ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος»

Αυτή τη φορά μας... ταλαιπώρησε λιγάκι ο «ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ». Οι 16 σελίδες, η επικαιρότητα που τρέχει και ο Μανώλης Φωτόπουλος που θέλει να έχει και τις τελευταίες ειδήσεις στο φύλλο του Σωματείου των Συνταξιούχων των ΗΣΑΠ.

Μερικές σελίδες τις κάναμε δύο και τρεις φορές. Αλλά όπως πάντα τα καταφέραμε και ολοκληρώσαμε με το χαμόγελο. Και με τα αστεία μας αν και δεν ήταν και στα καλύτερά του...

Πρώτο θέμα η Γενική Συνέλευση, σημαντικό ζήτημα για τον Μανώλη που έγκαιρα έχει βάλει μπροστά και ετοιμάζει το... επόμενο φύλλο. Το άκρον άωτον του προγραμματισμού.

  • Δείτε ΕΔΩ το τελευταίο φύλλο, τ. 87, του «ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ» όπως κυκλοφορεί τυπωμένος.
  • Δείτε μια εκλαϊκευμένη εκδοχή σε σχέση με την οικονομική κρίση. Μπορεί να καταλάβεετ πολλά πράγματα. Πατήστε ΕΔΩ να κατεβάσετε το αρχείο PPS.

... Και προσοχή όσοι κινείστε στους δρόμους σήμερα. Τα ΤΑΧΙ έχουν 24ωρη απεργία. Κινηθείτε ή με Ι. Χ. ή με τη δημόσια συγκοινωνία. Καλό κουράγιο!

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA