Ένα υπέροχο πρωινό ξεκίνημα με έναν ουρανό σκέτο όνειρο... Τι μοναδική ομορφιά!

dilino.petros1
Έχουμε το προνόμιο να είναι φίλος μας, ο πρωινός Πέτρος Πατσαλαρήδης. Καθώς λοιπόν ξεκινά για να πάει στη δουλειά του κάθε πρωί, μπορεί στο δρόμο του να συναντήσει και τέτοιες εικόνες. Και το σημαντικό είναι ότι δεν τις κρατά για τον εαυτό του, αλλά τις μοιράζετε μαζί μας. Του είμαστε ευγνώμονες! 

proino.xipnima2.141021
Είναι λίγο ένα "ευχαριστώ", φίλε Πέτρο, όσο κι αν ξέρεις ότι δεν πρόκειται για κάτι τυπικό, αλλά ότι ξεκινά από την καρδιά μας. Ωστόσο δεν έχουμε άλλο τρόπο να το εκφράσουμε. Έτσι απλά, αλλά αληθινά, το κάνουμε, χρησιμοποιώντας τις φωτογραφίες σου στην ανάρτηση. Και δεν είναι η πρώτη φορά, ούτε και η τελευταία...

anatoli.apikia120122
Σκέψου τώρα κάποιους ανθρώπους, κυρίως νέους που ξυπνάνε αργά το μεσημέρι για πρωί, τι χάνουν! Θα μου πεις κι εγώ νωρίς το πρωί ξυπνάω, αλλά τέτοιες εικόνες είναι αδύνατον να τις δω από το παράθυρο του γραφείου μου. Τι να δεις σε μια πόλη που δίπλα σου ορθώνονται ψηλές πολυκατοικίες και κυριαρχεί το μπετόν; Η φωτογραφία αυτή, όπως και η τελευταία χωρίς λεζάντα, είναι του φίλου Λούη από την Άνδρο....

proino.xipnima4.141021
Κάπως έτσι θα θέλαμε να είναι η αληθινή ζωή που θα ζούμε. Να βλέπουμε στο ξεκίνημα της μέρας μας, έναν ουρανό με λίγα σύννεφα και μια κατακόκκινη ανατολή με πολλές υποσχέσεις για μια όμορφη και παραγωγική μέρα. Αλλά δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στην πόλη που ζούμε. Ούτε και στην εποχή αυτή. Και το ξέρουμε.

dilino.petros3
Μερικές φορές θα ήθελα να είναι αλλιώς τα πράγματα, αλλά γνωρίζοντας την πραγματικότητα των δύσκολων καιρών που ζούμε, δεν παραπονιέμαι. Θα έρθουν καιροί αναζωογόνησης! Και το σημαντικό είναι να είμαστε εκεί, να τους απολαύσουμε στην αιωνιότητα. Στο χέρι μας είναι!

anatoli.apikia2.200122

The News

Τα σχολεία ανοίγουν αύριο!

Αύριο το πρωί ο αγιασμός στις 9.30. Τα σχολεία ανοίγουν και το άγχος των παιδιών για την πρώτη μέρα, κορυφώνεται! Με ποιον τρόπο θα αποφύγετε τα “δράματα”;
Η Ψυχολόγος - Σύμβουλος Μελέτης,
Ιφιγένεια Λαμπροπούλου προτείνει:
- Το προηγούμενο βράδυ βεβαιωθείτε ότι
το παιδί θα κοιμηθεί νωρίς (8.00 μμ - 9.00 μμ). Θα είναι αρκετά ανυπόμονο και ανήσυχο, οπότε θα προλάβετε έτσι το “ξενύχτι”.
- Την πρώτη ημέρα για να αποφύγετε
το γνωστό πανικό της τελευταίας στιγμής, σηκωθείτε πολύ νωρίτερα από ότι συνήθως.
-
Με ηρεμία, καλή διάθεση και χωρίς άγχος, βοηθήστε το παιδί σας να ετοιμαστεί.
- Ετοιμάστε ένα
πλούσιο και θρεπτικό πρωινό, ή τουλάχιστον φροντίστε να έχετε τα αγαπημένα δημητριακά του παιδιού σας, ώστε να αποφύγετε διαμαρτυρίες, γκρίνιες και αρνήσεις για το πρωινό.
- Αφήστε το μικρό σας
να διαλέξει μόνο του τα ρούχα του (όσο αταίριαστα κι αν είναι). Το να φοράει τα ρούχα που το κάνουν να νιώθει άνετα και ωραία, θα ενισχύσει την αυτοπεποίθησή του και θα μειώσει την αμηχανία του πώς θα φανεί στα άλλα παιδιά.
- Η αγαπημένη του τσάντα -εκτός από τα απαραίτητα σχολικά είδη-, καλό είναι
να περιέχει και κάποιο σνακ για κάποιο από τα διαλείμματα των επόμενων ωρών στο προαύλιο.
- Εάν κάποιος συμμαθητής ή συμμαθήτρια του παιδιού σας μένει κοντά,
μπορείτε να έχετε κανονίσει να συναντηθείτε όλοι μαζί για να πάτε στο σχολείο. Έτσι, θα μειωθεί η αμηχανία του αφού δεν θα περάσει την πόρτα του σχολείου νιώθοντας μόνο του.
- Εάν είστε εργαζόμενη μαμά και
εργαζόμενος μπαμπάς, φροντίστε ώστε κατά την πρωινή άφιξη στο σχολείο να έχετε αρκετή ώρα στη διάθεσή σας. Έτσι, αφενός θα έχετε χρόνο να “αποχαιρετήσετε” για τις λίγες ώρες το παιδί σας σωστά και όχι απλά να το αφήσετε και να φύγετε, και αφετέρου σε περίπτωση που νιώσει άβολα, αμήχανα και δεν αποφύγετε τα κλάματα θα είστε κοντά του για να του δώσετε την αγκαλιά σας, για να το ησυχάσετε.
- Επισημάνετε εκ των προτέρων στο παιδί σας
ποιο θα είναι το ακριβές σημείο που θα βρίσκεστε έξω από το σχολείο, όταν σχολάσει. Το ιδανικότερο είναι να είστε λίγο νωρίτερα από την ώρα που θα τελειώσει, καθώς ακόμα και 5 λεπτά καθυστέρησης σας είναι αρκετά για να δημιουργήσουν ένα δυσάρεστο συναίσθημα φόβου και εγκατάλειψης στο παιδί.
Καλή σχολική χρονιά!

Πανάκριβη η τσάντα του μαθητή

Η αγορά είναι ακόμα μουδιασμένη, αφού οι περισσότεροι γονείς περιμένουν να ανοίξουν τα σχολεία για να δουν τι ακριβώς χρειάζονται τα παιδιά για να περάσουν τη χρονιά μέχρι τον ερχόμενο Ιούνιο.

Όπως εξηγούν οι καταστηματάρχες, οι γονείς κάνουν φέτος πιο αυστηρή έρευνα αγοράς και δεν φαίνονται διατεθειμένοι να ξοδέψουν χρήματα για σχολικά είδη που δεν είναι απολύτως απαραίτητα.

Καλή είδηση γι' αυτούς, πάντως, είναι το γεγονός ότι οι τιμές δεν έχουν αυξηθεί σημαντικά σε σχέση με πέρυσι, καθώς οι περισσότεροι καταστηματάρχες απορρόφησαν μεγάλο μέρος της αύξησης του ΦΠΑ, ενώ πολλά συνοικιακά καταστήματα κάνουν καλές εκπτώσεις για να συναγωνιστούν, κυρίως στις τσάντες, τις τιμές των πολυκαταστημάτων.

Με 20-30 ευρώ ο γονιός μπορεί να αγοράσει μια τσάντα που θα ενθουσιάσει το παιδί του, χωρίς να πέσει εκτός προϋπολογισμού. Φυσικά οι τιμές έχουν πολύ μεγάλες αποκλίσεις, καθώς κυμαίνονται από 5 ευρώ για μία τσάντα σε ορισμένα πολυκαταστήματα και φτάνουν έως 80 ευρώ για επώνυμα προϊόντα.

Τα πλέον δαπανηρά βιβλία, ωστόσο, είναι τα βιβλία για τις ξένες γλώσσες, οι τιμές των οποίων κυμαίνονται από 20 έως 35 ευρώ.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο γονιός θα πρέπει να πληρώσει 50-60 ευρώ για τα βιβλία του παιδιού που κάνει μόνο μία ξένη γλώσσα στο φροντιστήριο.

Στα υπόλοιπα σχολικά είδη, υπάρχουν τιμές για κάθε τσέπη. Για παράδειγμα, ένα τετράδιο μπορεί να κοστίσει από 0,19 έως 1,5 ευρώ, αν είναι χρωματιστό και κλείνει με καπάκι, ενώ στα σπιράλ οι τιμές κυμαίνονται, ανάλογα με τις σελίδες και το μέγεθος, από 80 λεπτά έως 7 ευρώ.
Στυλό και μολύβια ξεκινούν από 20-30 λεπτά.

  • Από δημοσίευμα του ΕΘΝΟΥΣ. Ενδιαφέρον, μπροστά στο άνοιγμα των σχολείων την ερχόμενη Δευτέρα...

Βραδιά μελοποιημένης ποίησης στο 163 δημοτικό

Απόψε είναι μια ξεχωριστή βραδιά. Για όσους μπορούν ακόμα και μοιράζονται πράγματα και λίγο πριον κλείσουν τα σχολεία ολοκληρώνοντας τη φετινή σχολική χρονιά στα 144 -163 οργανώνουν βραδιά μελοποιημένης ποίησης. Στις πεζές μέρες που ζούμε είναι μια όαση.

Μακάρι να μπορούσα να πάω. Δεν τα κατάφερα και το προηγούμενο Σάββατο και το ήθελα τόσο. Αλλά η κούραση ήταν τέτοια που δεν άντεχα να πάω. Καλή επιτυχία εύχομαι από καρδιάς...

Η βραδιά των 144 -163 δημοτικών σχολείων

Τα παιδιά στα 144- 163 δημοτικά σχολεία μας έχουν συνηθίσει στα καλύτερα όταν οργανώνουν την αποχαιρετιστήρια γιορτή τους. Είναι η καλή συνεργασία που έχουν όλοι οι σχολικοί φορείς, δάσκαλοι, γονείς, σύλλογοι… Κάθε χρόνο προσπαθούμε να πάμε. Και τίποτα δεν είναι τυχαίο. Όταν λένε στην πρόσκλησή τους για λαϊκό γλέντι, το εννοούν.

Τρικούβερτο γλέντι στήνεται στο προαύλιο του σχολείο. Που έχει κέφι και διάθεση μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Καμιά φορά σταματάει μόνο ύστερα από παρέμβαση της αστυνομίας που έχει κληθεί από κάποιους «ευαίσθητους» περίοικους που θέλουν να κοιμηθούν και τους ενοχλεί η μουσική.

Τα σχολεία κλείνουν και τα δημοτικά, το ένα μετά το άλλο, κάνουν τις γιορτές αποχαιρετισμού στο σχολείο τους. Μόλις την περασμένη Τετάρτη με πήραν από το 146 δημοτικό που πήγαινε πριν δυο χρόνια ο γιος μου, να με καλέσουν στη δική τους γιορτή. Τιμητικό. Μακάρι να είχα τη δυνατότητα. Αλλά τις καθημερινές είναι αδύνατη μια τέτοια υπέρβαση.

Από τα 144 – 163 και φέτος πήραμε πρόωρα την πρόσκληση:

ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΣΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΑΣ ΣΑΒΒΑΤΟ 12 ΙΟΥΝΙΟΥ ΣΤΟ 144-163  ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ (ΧΑΤΖΗΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΟΧΙΤΗ) ΛΑΪΚΟ ΓΛΕΝΤΙ.


Ποιητική βραδιά…


ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΑ 14 ΣΤΙΣ 7.30  ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΓΚΑΤΣΟ ΜΕ ΟΡΧΗΣΤΡΑ

Κι όταν το λένε αυτό οι Σύλλογοι Γονέων ξέρεις ότι με τη συνεργασία των δασκάλων έχουν ετοιμάσει τα καλύτερα. Δυστυχώς εγώ θα είμαι στη δουλειά εκείνη την ώρα, αλλά όποιος μπορεί ας πάει. Είναι ότι καλύτερο σε τέτοιους δύσκολους καιρούς…


Άρχισαν οι εξετάσεις για τα παιδιά

Από χθες μπήκαν στη διαδικασία των εξετάσεων τα παιδιά. Ο δικός μου, ο Λάμπρος, κάνει… πρεμιέρα σήμερα με μαθηματικά. Και ο συνήθης ήρεμος μικρός έχει αγχωθεί. Από τις επτά το πρωί σηκώθηκε να είναι έτοιμος για το σχολείο. Μπαίνουν στις οκτώ και θέλει να είμαστε εκεί, ένα τέταρτο νωρίτερα…

Αναρωτιέμαι αν τα περάσαμε κι εμείς αυτά, κάποτε… Τα περάσαμε. Απλά τίποτα πια δεν θυμόμαστε. Είναι που ήρθαν πολύ πιο σοβαρά πράγματα στη ζωή μας κι αυτά από… κορυφαία συρρικνώθηκαν στις πραγματικές τους διαστάσεις.

Ο δρόμος για το σχολείο είναι άδειος. Ελάχιστα παιδιά κυκλοφορούν με ένα βιβλίο και ένα στυλό στο χέρι. Τέρμα πια οι τεράστιες τσάντες, τα βιβλία. Η σχολική χρονιά 2009 – 2010 έφτασε στο τέλος της και τώρα βιώνουν τη διαδικασία των εξετάσεων.

Πρώτη φορά δε βλέπω γονιούς στο προαύλιο. Τι έγινε παιδιά, ωριμάσαμε; Αντιληφθήκαμε, επιτέλους, ότι αυτή είναι μια διαδικασία που πρέπει να βιώσουν τα παιδιά και όχι κατ’ ανάγκη εμείς;

Άλλο ένα άγχος μέσα στα τόσα άλλα. Θα πάνε καλά τα παιδιά; Θα αξιοποιήσουν το διάβασμά τους; Θα προετοιμάσουν τις μέρες του καλοκαιριού που θα’ ρθουν να’ ναι πιο ήρεμες, πιο ήσυχες, πιο χαλαρές;

Από όλα τα βάρη που ήρθαν στη ζωή μας, αυτό νομίζω ήταν το… πιο μικρό. Μόνο που αδυνατούν να το καταλάβουν τα παιδιά και νομίζουν που έχουν να κάνουν με ένα δυσθεώρητα βάρος. Χρέος μας να είμαστε κοντά τους, τέτοιες δύσκολες ώρες και να προσπαθήσουμε να τους το δώσουμε να το καταλάβουνε.

Πρωινό Τρίτης… Έχει μια ψυχρούλα, αλλά είναι γλυκός ο καιρός. Ιδανικός για την… αρπάξει κανείς. Όλα μαζί. Ήλιος, ζέστη, κρύο. Η άνοιξη κάνει την τελευταία μεγάλη επίθεσή της πριν να μπει για τα καλά το καλοκαίρι στη ζωή μας.

  • Η μαμά Ελένη στέλνει ευχές για καλή δύναμη στα παιδιά για τις εξετάσεις τους. Πατήστε ΕΔΩ να τις δείτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA