Δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων σήμερα, με... κλειστά τα εμπορικά μαγαζιά....

xristougΕκατομμύρια άνθρωποι, παγκόσμια, παρά το μεγάλο πρόβλημα με την οικονομία που ταλαιπωρεί τους ανθρώπους, γκρινιάζουν γιατί με τα μέτρα που έχουν πάρει οι κυβερνήσεις, τις αυξήσεις και τον πληθωρισμό που εξανεμίζουν μισθούς και συντάξεις, δεν θα μπορέσουν να γιορτάσουν όπως έχουν "μάθει" και τους πρέπει τα φετινά Χριστούγεννα. Βλέπεις, τα ήθη και τα έθιμα θέλουν να γιορτάζονται με κάθε μεγαλοπρέπεια και με τεράστιες οικονομικές θυσίες. Επιμένουν όλα αυτά να είναι στο μυαλό τους και να τους ταλαιπωρούν...

Ίσως να είστε και εσείς ανάμεσά τους. Από την άλλη μεριά, πιθανόν να μη συνηθίζετε να συμμετέχετε στο θρησκευτικό μέρος, αυτής της τόσο δημοφιλούς γιορτής.

Όπως και αν έχουν τα πράγματα, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα μείνετε ανεπηρέαστοι από τα Χριστούγεννα. Αυτή η γιορτή διαπνέει τον κόσμο του εμπορίου και της ψυχαγωγίας, ακόμη και στις μη Χριστιανικές χώρες. Πραγματικά έτσι είναι, ακόμα και η Κινέζοι στην αγορά τους έχουν... χριστουγεννιάτικα εμπορεύματα! Μια ματιά στο Μοναστηράκι στην αγορά ή στα σούπερ μάρκετ θα σας πείσει.

Αλλά τι γνωρίζετε, αλήθεια, για τα Χριστούγεννα; Έχει Γραφική βάση ο εορτασμός της γέννησης του Χριστού; Τι βρίσκεται πίσω από αυτή τη γιορτή, που λαβαίνει χώρα, κάθε χρόνο στις 25 Δεκεμβρίου;

Η Προέλευση των Χριστουγέννων...xrist...

Η "Νέα Καθολική Εγκυκλοπαίδεια" (New Catholic Encyclopedia) αναγνωρίζει: «Η ημερομηνία γέννησης του Χριστού δεν είναι γνωστή. Τα ευαγγέλια, δεν αποκαλύπτουν ούτε την ημέρα, ούτε το μήνα . . .

Σύμφωνα με την υπόθεση που πρότεινε ο Χ. Γιούσενερ  και που την αποδέχονται οι περισσότεροι λόγιοι σήμερα, καθορίστηκε για τη γέννηση του Χριστού η ημερομηνία του χειμερινού ηλιοστασίου (25 Δεκεμβρίου στο Ιουλιανό ημερολόγιο, 6 Ιανουαρίου στο Αιγυπτιακό ημερολόγιο), επειδή εκείνη την ημέρα καθώς ο ήλιος άρχιζε την επιστροφή του στον ουρανό του βόρειου ημισφαιρίου, οι ειδωλολάτρες ακόλουθοι του Μίθρα, γιόρταζαν τη γέννηση του ακατανίκητου ήλιου (dies natalis Solis Invicti).

Στις 25 Δεκεμβρίου του 274, ο Αυρηλιανός ανακήρυξε το θεό ήλιο, κύριο προστάτη της αυτοκρατορίας και αφιέρωσε σε αυτόν ένα ναό στο Κάμπους Μάρτιους. Τα Χριστούγεννα είχαν την αρχή τους σε μια εποχή που η λατρεία του ήλιου, ήταν ιδιαίτερα έντονη στη Ρώμη».

Δείτε μέσα από τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ μερικά ενημερωτικά άρθρα σχετικά με τα Χριστούγεννα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

ex.xristugena

Αρκούν, όμως κάποιες πληροφορίες όσο τεκμηριωμένες κι αν είναι, για να αλλάξουμε στάση στη ζωή μας; Όχι βέβαια! Δεν είμαι αιθεροβάμων για να πιστεύω, κάτι τέτοιο.

Η συνήθεια, μοίαζει μερικές φορές, να είναι σχεδόν αδύνατον να ξεπεραστεί... Οι περισσότεροι άνθρωποι στον κόσμο ξέρουν, αντιλαμβάνονται όλες αυτές τις αλήθειες, αλλά «αφήνονται» σ’ αυτά τα έθιμα, επειδή έτσι τα βρήκαν και επειδή, λένε πως τους αλλάζουν την καθημερινότητα τους.

Είναι όμως αυτή, μια υπεύθυνη στάση; Και αξίζει να την ακολουθούμε, όσοι σεβόμαστε τον εαυτό μας και τη λογική μας; Αν θέλουμε να κάνουμε όμορφες αλλαγές στη ζωή μας, να δώσουμε δώρα στους αγαπημένους μας και να δημιουργήσουμε μια όμορφη ατμόσφαιρα, μπορούμε να το κάνουμε κάθε στιγμή…

Δε χρειάζεται να είναι Χριστούγεννα. Απλά πράγματα είναι. Εμείς, τα κάνουμε πολύπλοκα.

The News

ΝΕΑΝΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΓΕΡΑΚΑ

Υπάρχουν κάποιοι μαθητές που πέρα από τα μαθήματα γενικής παιδείας, η καθημερινότητά τους συνδυάζει τη δύναμη της γνώσης με την ανάγκη για καλλιτεχνική επικοινωνία και έκφραση.  Αυτοί είναι οι μαθητές του πρώτου Καλλιτεχνικού Γυμνασίου – Λυκείου Γέρακα, όπου μέσα από την έκθεση «Νεανικές Διαδρομές 2008 – 09»,  η οποία συνδιοργανώνεται με τον Πολιτισμικό Οργανισμό του Δήμου Αθηναίων,  παρουσιάζουν στις αίθουσες του Πνευματικού Κέντρου από 22 έως 30 Σεπτεμβρίου, αντιπροσωπευτικά τους έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, χαρακτικής, φωτογραφίας, κατασκευών και video art.

Στα ατομικά ή ομαδικά μαθητικά εκθέματα διακρίνεται η χρήση ποικίλων υλικών τα οποία συχνά είναι ανακυκλώσιμα, η έκφραση πειθαρχίας και υπομονής αλλά και ανταρσίας ή θυμού. Οι καλλιτέχνες – εκπαιδευτικοί του σχολείου επιδιώκουν την ενίσχυση της δημιουργικότητας και της μάθησης και του πειραματισμού. Επίσης, καλλιεργείται η ικανότητα των μαθητών να προσεγγίζουν τα γεγονότα, να διερωτώνται, να συνειδητοποιούν, να εμπνέονται και να αμφισβητούν μέσα από το έργο τους.

H έκθεση γίνεται με πρωτοβουλία της φιλολόγου Αλεξάνδρας Βασιλοπούλου ενώ την οργανωτική ευθύνη έχει αναλάβει η υποδιευθύντρια του σχολείου – ζωγράφος Κορίνα  Πρεβεδουράκη σε συνεργασία με τους εικαστικούς του σχολείου, Δημήτρη Ευθυμίου, Χαράλαμπο Θεοδώρου, Μαρίνα Μαραβελάκη, Κωνσταντίνα Μπολιεράκη, Ελένη Παβλιτσένκο , Ελπίδα Πανονίδου και Βαρβάρα Σπυρούλη.

Εγκαίνια: Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 2009, ώρα 19.30 Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων, αίθουσες «Γ. Ιακωβίδη» & «Ν. Γύζης»: Ακαδημίας 50, τηλ.: 210 36 21 601 Ώρες λειτουργίες: 9π.μ. – 1μ.μ. και 5μ.μ.- 9μ.μ. εκτός Κυριακής απογεύματος & Δευτέρας

  • Για το Γυμνάσιο του Γέρακα έχουμε ξαναγράψει στο Blog μας. Πατήστε ΕΔΩ να θυμηθείτε

Συνεδριάζει το Δ. Σ. του Συλλόγου Γονέων του 54 Γυμνασίου Αθηνών

Απόψε στις 4.30 μ. μ. είναι προγραμματισμένο το πρώτο Δ. Σ. του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 54 Γυμνασίου Αθηνών. Θυμάστε που την προηγούμενη Παρασκευή η πρόεδρος διερευνούσε το χρόνο. Ε, κανείς δεν μπορούσε το απόγευμα της Παρασκευής που μπορούσα εγώ. Αυτό μου μετέφερε τηλεφωνικά την Κυριακή.

Φυσικά δεν θα ήθελα ποτέ να κωλυσιεργήσω το έργο του Δ.Σ. Συμφώνησα λοιπόν για σήμερα Τετάρτη με μένα να είμαι «Ωσή παρών» και με την έγνοια τους, να μου τηλεφωνήσουν στο κινητό να τοποθετηθώ όπου αυτό είναι αναγκαίο προκειμένου να παρθούν αποφάσεις.

Δεν διεκδικώ καμιά θέση ευθύνης. Μπήκα στο Δ.Σ. απλά και μόνο για να προσφέρω στο Σύλλογο και το Σχολείο και είμαι διαθέσιμος προς εκμετάλλευση σ’ αυτή την κατεύθυνση.

Αλλά είναι αδύνατον τέτοια ώρα (7 μ.μ.) να αφήσω την εφημερίδα –ιδιαίτερα τώρα που λείπει κι ο Μπάμπης- και να πάω στο συμβούλιο. Για τον ίδιο λόγο που οι άλλοι συνάδελφοι γονείς δεν μπορούν να αφήσουν τα μαγαζιά τους την Παρασκευή το απόγευμα.

Μακάρι να είναι τουλάχιστον διαθέσιμοι για δουλειά και με τηλεφωνική έστω επικοινωνία, όλα μπορούν να γίνουν καλύτερα. Οι προθέσεις θα φανούν, άλλωστε, πολύ γρήγορα…

Στον αγιασμό της νέας σχολικής χρονιάς…

Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 10 το πρωί. Η ώρα του αγιασμού...

Τελικά «άνοιξε» λίγο η μέρα. Το’ κανε για να ξεκινήσουν καλά τα παιδιά στη νέα σχολική χρονιά; Γεγονός είναι ότι έγινε και ήταν καλό γιατί μπόρεσαν τα παιδιά που μπήκαν για πρώτη φορά φέτος στις γραμμές τους να… υποστούν τον παπά με τις ψαλμωδίες και την αγιαστούρα του.

Κι εμείς οι γονείς, πολλούς γνωστούς από τα χρόνια του δημοτικού είδα στις κερκίδες του προαυλίου να περιμένουμε να δούμε τι θα κάνουν τα… καμάρια μας την πρώτη τους μέρα.

Η πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων του 54 Γυμνασίου με πλησιάζει μαζί με άλλο ένα μέλος του Δ.Σ. διερευνώντας ημέρα για να βρεθούμε στο πρώτο Δ.Σ. Είμαστε από φέτος μαζί με τον Άγγελο τον Χονδρορίζο τακτικά μέλη του Δ.Σ. Προσανατολιζόμαστε για την άλλη Παρασκευή στις 7.

Ο παπάς διαβάζει το μήνυμα του αρχιεπισκόπου Αθηνών. Αυτή κι αν είναι παρέμβαση θρησκευτική! Ύστερα το λόγο παίρνει η υποδιευθύντρια κ. Γκόγκα. Καλεί τα παιδιά της πρώτης να φύγουν και να έρθουν εδώ τη Δευτέρα το πρωί στις 8,15, να χωριστούν σε τμήματα και να πάρουν βιβλία.

Ύστερα χωρίζουν τις υπόλοιπες τάξεις σε τμήματα και συνοδεία καθηγητών ανεβαίνουν στις τάξεις τους. Προφανώς για να τους δώσουν βιβλία.

Η κ. Λιάσκου δεν είναι εδώ. Σε ένα θρανίο μπροστά στην είσοδο σε μπολάκια γυάλινα είναι μερίδες σοκολάτας υγείας και καραμέλες που πέρσι κέρναγε η ίδια παιδιά και γονείς στην αυλή. Φέτος δεν είδα να γίνεται τέτοιο πράγμα.

Όλα τέλειωσαν γρήγορα. Ούτε μισή ώρα δεν κράτησε το πράγμα. Βιάζονται διότι στον ίδιο χώρο πρόκειται να γίνει ο αγιασμός για το 54 Λύκειο της Αθήνας. Περιμένω μαζί με άλλους γονείς τα παιδιά μας μήπως χρειάζονται βοήθεια στα βιβλία. Διότι τους τα δίνουν. Είδα κι όλας τα πρώτα παιδιά να βγαίνουν με χοντρές μπλε τσάντες πλαστικές τίγκα στο βιβλίο.

Μια ακόμα φωτογραφία από το ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς στο Γυμνάσιο του Λάμπρου...

Πρώτο κουδούνι στα σχολείο σε λίγο…

«Όταν πηγαίναμε μαζί σχολείο…» Από το πρωί τα ραδιόφωνα παίζουν τραγούδια για τους μαθητές, για τα σχολεία, τη σχολική ζωή που αρχίζει σε λίγες ώρες καθώς η προγραμματισμένη ώρα ραντεβού για τον αγιασμό. Στο δικό μας σχολείο έχει οριστεί για τις 9.30.

Θα είμαστε σε λίγο εκεί, στην Καλαμά 2 στα Σεπόλια, στο 54 Γυμνάσιο Αθηνών, στον προαύλιο χώρο του σχολείου, να δούμε παλιούς φίλους, τα παιδιά τους, να ανταλλάξουμε τα νέα του καλοκαιριού, πού πήγαμε, τι κάναμε…

Όμορφες είναι αυτές οι ώρες… Λείπουν από ανθρώπους σαν κι εμάς που σαν καλοκουρδισμένα στρατιωτάκια τρέχουμε να προλάβουμε τις υποχρεώσεις που έχουμε φορτώσει στις πλάτες μας.

Μέσα σε ένα άκρως φθινοπωρινό τοπίο… Μαυρισμένος καιρός που «απειλεί» με βροχή. Ώρα την ώρα λες, θα ανοίξουν οι ουρανοί…

Περιμένοντας να ανοίξουν τα σχολεία

Κάποιες αλλαγές που θα προκύψουν φέτος αφορούν και το σχολείο του Λάμπρου. Έτσι κι αλλιώς την ερχόμενη Παρασκευή 11 Σεπτέμβρη ανοίγουν τα σχολεία.
Μια ματιά στα φροντιστήρια, εγγραφές και φυσικά η ανάγκη προσαρμογής στους σκληρούς ρυθμούς της πόλης ύστερα από ένα ολόκληρο καλοκαίρι εκτός των τοιχών.
Χθες πήγε με την αδελφή του Ειρήνη σινεμά στον «Χάρυ Πότερ» φυσικά, στα «Στερν», στην Αχαρνών. Δεν έχει χάσει σχεδόν κανένα έργο από τη σειρά. Μεγαλώνει κι αυτός μαζί με τον κεντρικό ήρωα της ταινίας...
Και το απόγευμα θα πάμε στο κέντρο να πάρουμε ένα παιχνίδι για τον υπολογιστή του. Χρειάζονται κι αυτά. Όσο του αρέσουν είναι μια ασχολία που ακονίζει το μυαλό.
Ύστερα, έχουμε ακόμα λίγο καιρό για να δούμε αν χρειάζεται τσάντα, γραφική ύλη και βοηθήματα. Όλα θα γίνουν με τη σειρά τους...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA