Ένα υπέροχο πρωινό ξεκίνημα με έναν ουρανό σκέτο όνειρο... Τι μοναδική ομορφιά!

dilino.petros1
Έχουμε το προνόμιο να είναι φίλος μας, ο πρωινός Πέτρος Πατσαλαρήδης. Καθώς λοιπόν ξεκινά για να πάει στη δουλειά του κάθε πρωί, μπορεί στο δρόμο του να συναντήσει και τέτοιες εικόνες. Και το σημαντικό είναι ότι δεν τις κρατά για τον εαυτό του, αλλά τις μοιράζετε μαζί μας. Του είμαστε ευγνώμονες! 

proino.xipnima2.141021
Είναι λίγο ένα "ευχαριστώ", φίλε Πέτρο, όσο κι αν ξέρεις ότι δεν πρόκειται για κάτι τυπικό, αλλά ότι ξεκινά από την καρδιά μας. Ωστόσο δεν έχουμε άλλο τρόπο να το εκφράσουμε. Έτσι απλά, αλλά αληθινά, το κάνουμε, χρησιμοποιώντας τις φωτογραφίες σου στην ανάρτηση. Και δεν είναι η πρώτη φορά, ούτε και η τελευταία...

anatoli.apikia120122
Σκέψου τώρα κάποιους ανθρώπους, κυρίως νέους που ξυπνάνε αργά το μεσημέρι για πρωί, τι χάνουν! Θα μου πεις κι εγώ νωρίς το πρωί ξυπνάω, αλλά τέτοιες εικόνες είναι αδύνατον να τις δω από το παράθυρο του γραφείου μου. Τι να δεις σε μια πόλη που δίπλα σου ορθώνονται ψηλές πολυκατοικίες και κυριαρχεί το μπετόν; Η φωτογραφία αυτή, όπως και η τελευταία χωρίς λεζάντα, είναι του φίλου Λούη από την Άνδρο....

proino.xipnima4.141021
Κάπως έτσι θα θέλαμε να είναι η αληθινή ζωή που θα ζούμε. Να βλέπουμε στο ξεκίνημα της μέρας μας, έναν ουρανό με λίγα σύννεφα και μια κατακόκκινη ανατολή με πολλές υποσχέσεις για μια όμορφη και παραγωγική μέρα. Αλλά δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στην πόλη που ζούμε. Ούτε και στην εποχή αυτή. Και το ξέρουμε.

dilino.petros3
Μερικές φορές θα ήθελα να είναι αλλιώς τα πράγματα, αλλά γνωρίζοντας την πραγματικότητα των δύσκολων καιρών που ζούμε, δεν παραπονιέμαι. Θα έρθουν καιροί αναζωογόνησης! Και το σημαντικό είναι να είμαστε εκεί, να τους απολαύσουμε στην αιωνιότητα. Στο χέρι μας είναι!

anatoli.apikia2.200122

The News

Ο ιδιόρυθμος καθηγητής κ. Μπίκος...



Ο κ. Μπίκος είναι ένας ιδιόμορφος
εκπαιδευτικός στο 54 Γυμνάσιο της Αθήνας που πηγαίνει ο γιος μου ο Λάμπρος. Θεωρεί, ούτε λίγο, ούτε πολύ ότι είναι το κέντρο του κόσμου, ότι οι μαθητές της Β' τάξης είναι τουλάχιστον... τελειόφοιτοι πανεπιστημίου και ότι στην τάξη του τα παιδιά δεν πηγαίνουν για να τους διδάξει, αλλά για να τους εξετάσει σε πράγματα που είτε έπρεπε να τα έχουν εισπράξει δια της... επιφοιτήσεως του αγίου Πνεύματος, είτε αφού ξεσκιστούν στο διάβασμα και οπωσδήποτε οφείλουν να... τρελαίνονται για τη Φυσική, το μάθημά του.

Φυσικά άνθρωποι σαν τον κ. Μπίκο υπάρχουν πολλοί ανάμεσά μας σε πολλούς τομείς. Δείτε λίγο γύρω σας τους ανθρώπους που μας περιβάλλουν και θα αντιληφθείτε πολύ καλά για τι πράγμα λέω.

Μόνο που ο κ. Μπίκος ως καθηγητής της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης έχει την εξουσία του βαθμού για να το παίζει “κάποιος”. Έτσι χθες, στη βαθμολογία του Α' τριμήνου που πήραμε, διαπιστώσαμε ότι “τιμώρησε” ολόκληρη της Β' Γυμνασίου στη φυσική με το 10. Σε κάποιους καλούς μαθητές, επειδή μάλλον δεν μπορούσε να κάνει κι αλλιώς, έβαλε και 12 ή σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις 13...

Κατάφερε να γίνει, για λίγο το πρόσωπο της ημέρας, έστω και αρνητικά. Ουρές οι γονείς να τον δουν, να τον ρωτήσουν τι συμβαίνει. Τι χαρτάκια προτεραιότητας δεν έφτιαξε, αλλά την “πίεση” και την οργή δεν την άντεξε. Έτσι “κύριος” ο κ. Μπίκος, κάποια στιγμή πήρε το σακάκι του και έφυγε αφήνοντας τους γονείς που τον περίμεναν με το... χαρτάκι της προτεραιότητας στο χέρι, στα κρύα του λουτρού. Καθηγητής να σου πετύχει...

  • Δείτε ΕΔΩ από το Blog των γονιών του σχολείου κι άλλα πράγματα για τον κ. Μπίκο

Γιορτές έρχονται, ας βοηθήσουμε τα παιδιά μας


Η λαχειοφόρος αγορά
του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 54 Γυμνασίου Αθηνών για την ενίσχυση του ταμείου του προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα να διοργανώσουμε εκδηλώσεις με τη συνεργασία του 15μελούς Μαθητικού Συμβουλίου. ξεκίνησε…

Οι ανακοινώσεις που είχαμε ετοιμάσει, μια από τις οποίες βλέπετε εδώ, μοιράστηκαν ήδη στα παιδιά. Ελπίζω να έφτασαν και στα σπίτια γιατί σ’ αυτή τη φάση της εφηβείας είναι και λίγο… μόδα να μην τα λένε όλα στους γονείς…

Διότι εκεί κινείται το όποιο χρήμα στις σημερινές δύσκολες οικονομικές συγκυρίες. Αυτοί πρέπει να βάλουν το χέρι στην τσέπη προκειμένου να βοηθήσουν.

Το ξέρουμε άλλωστε καλά. Τίποτα δεν γίνεται με άδεια ταμεία… Χρειάζεται η προσωπική μας συνεισφορά. Στη δημόσια «δωρεάν» παιδεία της χώρας μας αυτό κι αν είναι απαραίτητο.

Στο μεταξύ ο χειμώνας καλά κρατεί! Η χθεσινή μαυρίλα έφερε βροχή που συνεχίστηκε και το βράδυ. Και μια παγωνιά ισχυρή «τρυπάει» τα κόκαλα. Φοράω τα γάντια στη μηχανή, αλλά το νιώθω. Στους χώρους δουλειάς η ανάγκη για θέρμανση είναι περισσότερη από αναγκαία.

Και φυσικά «τρέχουμε» με τα γκάζια τέρμα να προλάβουμε να κάνουμε όλες τις δουλειές μπροστά στην αυριανή απεργία. Κάναμε την Τετάρτη, Πέμπτη με ότι αυτό συνεπάγεται. Και μια επιπλέον πίεση να προλάβω να ολοκληρώσω τη «ΦΩΝΗ των ΤΕΧΝΙΚΩΝ του ΟΤΕ» πριν από τα Χριστούγεννα. Έρχονται γιορτές και οι ημερομηνίες πιέζουν ασφυκτικά…

Είναι βέβαιο ότι θα τα καταφέρουμε κι αυτή τη φορά. Το ζήτημα είναι όμως να… απολαμβάνουμε και το ταξίδι. Ξεχάσατε κι όλας τι λέγαμε πριν λίγες μέρες για τα χρόνια; Βάλτε το ίδιο πράγμα και για τη δουλειά και είστε μέσα…

  • Δείτε εντυπωσιακές φωτογραφίες μέσα από ένα PPS που καταγράφει το χτίσιμο των ουρανοξιστών της Νέας Υόρκης. Θα μου πετε ότι, έμεις τη Νέα Υόρκη μόνο μέσα από ταινίες και από καρτ ποστάλ της ξέρουμε... Ε, είναι μια ευκαιρία να οργανώσετε για εκεί το επόμενο υπερατλαντικό ταξίδι σας. Δείτε το κι έτσι...

Τα παιδιά μας κατεβαίνουν στους δρόμους αύριο

Έρχεται κάποια στιγμή η ώρα που το δίλημμα, μπαίνει: Με ποιόν θα πας και ποιον θα αφήσεις; Με τα παιδιά μας στο σχολείο ή με τα προβλήματα μας στη δουλειά και τις ενοχές ότι, ενώ τρέχουμε γι’ αυτά τα έχουμε παραμελήσει;

Δεν συζητάμε ίσως μαζί τους όσο θα έπρεπε, δεν εξαντλούμε όλες τις δυνατότητές μας με επιχειρήματα προκειμένου να πείσουμε για το δίκιο μας. Θεωρούμε πως είναι αρκετή μια νουθεσία κι ένα «μάλωμα» αυστηρό, μια τιμωρία για να μπουν τα πράγματα στη θέση τους. Αμ δε…

Πολύ πιο πολύπλοκα είναι τα πράγματα. Το είδα σήμερα, τρίτη μέρα έξω από την κλειστή πόρτα του σχολείου μας, αφού τα παιδιά μας συνεχίζουν την κατάληψη που ξεκίνησαν τη Δευτέρα για τον Αλέξη…

Να πάμε λοιπόν αύριο στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στις 12 το μεσημέρι στα Προπύλαια. Να καθίσουμε με τα παιδιά μας κάτω από το πανό τους και να ενώσουμε τη φωνή μας μαζί τους,  όχι μόνο για τον Αλέξη, αλλά και για όλα τα άλλα που κάνουν απαράδεκτο το εκπαιδευτικό σύστημα της δήθεν δημόσιας παιδείας έτσι όπως λειτουργεί σήμερα…

Να πάμε κι ας έχουμε τις διαφωνίες μας και τις ενστάσεις μας ως προς τον τρόπο που γίνεται. Δεν είναι δυνατόν να το υπογράφει και το ΠΑΜΕ. Πολώνουν τον κόσμο και τον διαχωρίζουν τεχνητά για πράγματα που αυτονόητα θα έπρεπε να είναι ενωμένος.

Αλλά αυτό είναι μια άλλη πικραμένη ιστορία που δεν είναι της ώρας να την ανοίξουμε. Αυτό που προέχει είναι να είμαστε δίπλα τους αυτές τις δύσκολες ώρες. Όλα τα άλλα θα τα βρούμε στην πορεία…

Δεύτερη μέρα κατάληψης του σχολείου

Και σήμερα τα παιδιά μας είχαν κλειστό το σχολείο υλοποιώντας απόφαση τους για ολόκληρη την εβδομάδα. Από σήμερα είχαν στο πλευρό τους και τους μαθητές του 54 Λυκείου για άλλα, δικά τους αιτήματα και πάντως όχι για τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο όπως τα δικά μας.

Εκατόν είκοσι παιδιά από τα 350 περίπου του σχολείο ξαναμπήκαν στην αίθουσα εκδηλώσεων και ψήφισαν παρουσία μας για να συνεχίσουν την κατάληψη… Λίγο νωρίτερα ξαναμπήκαμε στην αίθουσα των καθηγητών, γονείς και μαθητές, όχι μόνο από το Σύλλογο και προσπαθήσαμε να… καταλάβουμε το γιατί της συνέχειας…

Αδύνατον... Εκείνα πιστεύουν πως κάνουν το καθήκον τους, εμείς βιώνουμε τον απόλυτο παραλογισμό. Προσπαθήσαμε, δυο ώρες τουλάχιστον να κατανοήσουμε… Είναι σα να μιλάς σε ανθρώπους που έχουν βουλωμένα αυτιά…

Τα ίδια επιχειρήματα… Κι απ’ τη μια και απ’ την άλλη πλευρά… Βρεθήκαμε, ξαφνικά απέναντι, όταν είχαμε κάθε καλή διάθεση –και το δείξαμε- να βρεθούμε στο πλευρό τους…

Στο μεταξύ το σχολείο παραμένει κλειστό. Και θα είναι έτσι ώς το τέλος της εβδομάδας. Στη μνήμη του Αλέξη, λένε… Με «δεμένα» τα χέρια παρακολουθούμε την κατάσταση. Κρίμα! Αλλιώς ονειρευόμαστε το σχολείο.

Ανοιχτό, δημιουργικό, με χαμογελαστά πρόσωπα από μαθητές και δασκάλους, μια πραγματική κυψέλη μάθησης. Αντ’ αυτού ζούμε ένα παράλογο εφιάλτη. Και το χειρότερο είναι ότι δεν ξέρουμε τι θα μας ξημερώσει η επόμενη μέρα. Αν θα τα καταφέρουμε να… μαζέψουμε κάποιον υπερευαίσθητο γονιό ή αν θα γίνει το κακό.

Σε λεπτή κόκκινη γραμμή ισορροπούμε καθημερινά. Μέχρι το πρόβλημα να… περάσει και μέσα στο Σύλλογο Γονέων, μέχρι να ακούσουμε τα χειρότερα για το ρόλο μας.

Δύσκολες μέρες… Θέλω να ανοίξω κι άλλο το μυαλό μου, τέντα, σαν τα παράθυρα στο κλειστό διαμέρισμα, να μπει φρέσκος αέρας μήπως και κατανοήσω τον παραλογισμό που βιώνω, όχι μόνο εγώ, αλλά τόσοι άνθρωποι αυτόν τον καιρό…

Κατάληψη σήμερα στο σχολείο μας

Ο ιός των καταλήψεων χτύπησε και το σχολείο μας... Κλειστό το βρήκαμε σήμερα το πρωί που πήγαμε. Στις 11 πήγαμε τρία μέλη του Δ. Σ. του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων και συζητήσαμε με τα παιδιά. Δεν βγήκε τίποτα από την κουβέντα αλλά τουλάχιστον προσπαθήσαμε. Και τους δείξαμε ότι είναι λάθος τακτική. Το μήνυμα "πηγαίνει" και με μια μέρα αποχή. Δεν χρειάζεται να είναι κλειστό το σχολείο ολόκληρη την εβδομάδα. Στο μεταξύ εκτεταμένα ήταν τα επεισόδια χθες στο κέντρο της Αθήνας όπως είδατες και στα βίντεο που παρέθεσα ενώ στον Εισαγγελέα Πειραιά οδηγούνται τη Δευτέρα για να απολογηθούν οι 22 νεαροί -μεταξύ των οποίων τα δύο παιδιά του αντιπροέδρου της Βουλής Γρ. Νιώτη- που συνελήφθησαν το Σάββατο στο χώρο «Ρεσάλτο» στο Κερατσίνι. Πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια στα Προπύλαια και στο άγαλμα Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη το μεσημέρι της Δευτέρας. Υπό κατάληψη παραμένουν 50 σχολές σε όλη τη χώρα, καθώς και η Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Τα ξημερώματα της Δευτέρας κατέβηκε το κοκκινόμαυρο πανό από την Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ συνεργεία αποκατέστησαν την εικόνα του κτιρίου, βάφοντας τους τοίχους και αντικαθιστώντας τα τζάμια που είχαν σπάσει.

Πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια

Συγκεντρώσεις έξω από αστυνομικά τμήματα σε διάφορες περιοχές της Αττικής και ανά τη χώρα έχουν προγραμματίσει για σήμερα το πρωί μαθητές. Το μεσημέρι θα πραγματοποιηθούν πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών (12:00) και στο άγαλμα Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη (12:30).

Τρίωρη στάση εργασίας (12:00 έως 15:00) έχει κηρύξει η ΟΛΜΕ και η ΑΔΕΔΥ, προκειμένου να διευκολυνθεί η συμμετοχή στα συλλαλητήρια.

Νέα κινητοποίηση προγραμματίζεται για την Πέμπτη.

Συνεχίζονται οι καταλήψεις

Υπό κατάληψη παραμένουν η Νομική και η Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ μικροεπεισόδια σημειώνονταν έως αργά το βράδυ της Κυριακής γύρω από το Πολυτεχνείο. Τα ξημερώματα της Δευτέρας κατέβηκε το κοκκινόμαυρο πανό από την Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ συνεργεία αποκατέστησαν την εικόνα του κτιρίου, βάφοντας τους τοίχους και αντικαθιστώντας τα τζάμια που είχαν σπάσει. Συνολικά 50 σχολές σε όλη τη χώρα βρίσκονται υπό κατάληψη. Σε νέες γενικές συνελεύσεις στις σχολές θα ληφθεί η απόφαση για συνέχιση ή μη των καταλήψεων.

  • Οι πληροφορίες είναι παρμένες από το in.gr

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA