Στα 10 χρόνια πια και είμαστε καλά! Τι άλλο να θέλουμε σ' αυτόν τον παράξενο κόσμο;

gamos6Στις 4 Απριλίου 2025, κλείσαμε δέκα (10) χρόνια παντρεμένοι, με την σύντροφο της ζωής μου, Σούλα Αργυροπούλου. Και μπήκαμε στον 11ο!

Και επειδή εκτιμούμε ότι ο γάμος, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο γεγονός που άλλαξε τις ζωές μας, θέλουμε να το θυμόμαστε, αφού εκτιμούμε ότι άξιζε το βήμα που κάναμε...

Όπως και τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας...

Και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στον κοινό δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας...

Στο μεταξύ, κάθε μέρα για μέρα, είναι για μας ξεχωριστή και την τιμούμε όπως της πρέπει, επειδή ξέρουμε καλά πως είναι Θείο Δώρο...

Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε εποχές πολύ δύσκολες και έχουμε καταφέρει να είμαστε καλά, καθώς μοιραζόμαστε πράγματα...

Ακόμα και τώρα που περνάμε μια ιδιόμορφη περίοδο, στον απόηχο της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 που μας κράτησε δυο χρόνια σε καραντίνα σπίτι μας, ή σε μια ιδιότυπη κοινωνική αποστασιωποίηση, εμείς προσπαθήσαμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα, μαζί...

Τα σχέδια, έτσι κι αλλιώς τα αφήνουμε για αργότερα, όταν φτιάξουν τα πράγματα... Μέχρι τότε μπορούμε να ζούμε με ευχάριστες αναμνήσεις από ταξίδια που προλάβαμε να κάνουμε...

Και αν το θέλει ο Ιεχωβά, τώρα που περασε το κακό, σχεδιάζουμε κι άλλα. Όσο αντέχουμε και μπορούμε!

Θέλουμε να το γιορτάσουμε λίγο διαφορετικά και... λίγο αργότερα. 2-7 Μαϊου θα πάμε εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Το ήθελε πάντα η Σούλα. Κι εγώ που την έζω ζήσει την Πόλη, πολλά χρίνια πριν, είναι όντως, ένα σταυροδρόμι πολιτισμού ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή.

Αξίζει λοιπόν και θα το τολμήσουμε! Έτσι κι αλλιώς μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους, ανθρώπους, πολιτσμούς.

Επειδή αυτό είναι κάτι που μας αρέσει και το θέλουμε, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και μας ευχαριστούν, μαζί!

Σ' αυτό το πλαίσο εντάξαμε και το ταξίδι μας στο Πήλιοβπριν μερικά χρόνια... Μια όμορφη ανάσα σε ένα μέρος που αγαπούμε πολύ και θέλαμε να το γνωρίσουμε καλύτερα... 

Είχαμε την ευκαιρία να ξαναδούμε τον Στηβ, την Έστερ και τα κορίτσια τους, Βικτώρια και Χλόη τον Ιούνιο του 2023, όταν περάσαμε μαζί στην Πάρο ένα δεκαήμερο φανταστικών διακοπών... Και συνεχίζουμε!

kanoni1.060416

Ας γυρίσουμε λιγάκι πίσω το χρόνο... Το 2016 πήγαμε για έξι μέρες στην Κέρκυρα. Και περάσαμε υπέροχα, όπως μπορείτε να δείτε και στις δημοσιεύσεις που κάναμε γι' αυτό το ταξίδι μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό ως άνθρωποι. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα σοβαρό, μεγάλο γεγονός, να γιορτάσουμε στη ζωή μας...

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ταξιδεύει, γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους, συνήθειες, ήθη και έθιμα, πολιτισμούς και τα ζει. Από εδώ τα λέγαμε καθημερινά, κι εκείνες τις μέρες των ταξιδιών μας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με τα μέρη που επισκεπτόμαστε… 

Και το 2017 πήγαμε στο Αβινιόν της Γαλλίας κοντά στους πνευματικούς και σαρκικούς αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αλλά, επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την αρχή, στα λίγκ που ακολουθούν μπορείτε επίσης να δείτε μαζεμένες όλες τις αναρτήσεις που έκανα από το Βανκούβερ του Καναδά, τότε που μείναμε κοντά στον Στήβ και την Έστερ, την κόρη και τον γαμπρό της Σούλας, για δεκαπέντε ολόκληρες μέρες..

Εκεί, το 2015, στις 4 Απρίλη, έγινε ο γάμος μας με τη Σούλα... Αξίζει να τα θυμηθούμε όλα αυτά, γιατί άλλαξαν τον ρου της δικής μας ιστορίας...

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

psarakia

Ο γάμος όπως είπαμε, είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ, φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. 

Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο, αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28)

Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας. Τα σεβόμαστε και τα τιμούμε, όπως τους πρέπει...

akrovatis

Τι κάναμε και πώς το γιορτάσαμε το 2020; Δείτε ΕΔΩ. Και τα καλύτερα είναι μπροστά μας... Όπως το ταξίδι μας στο Πήλιο... Δείτε ΕΔΩ το 2021, Το 2022 το ψάχνουμε. Ήταν δύσκολα χρόνια λόγω της πανδημίας. Αλλά μετά το 2023, όλα έδειχναν να παίρνουν ένα άλλο ρυθμό... Πιο φυσιολογικό! Κάτι έχουμε στο νου μας και για φέτος...

avgo.tukokora

Δημοσιογραφικά

Άνοιξε το Χρηματιστήριο… Με μια κραυγή «Όχι άλλο σώσιμο, παιδιά!», αρκετά ως εδώ…

xrimatistirio040815
Εφημερίδες της Τρίτης 4/8, μια μέρα μετά το άνοιγμα του Χρηματιστηρίου Αθηνών, ύστερα την εφαρμογή των τραπεζιτικών capital controls. Οι επιπτώσεις τραγικές…

tanea040815
Οι περισσότερες εφημερίδες είχαν αυτό ως πρώτο θέμα… Όπως εδώ, ΤΑ ΝΕΑ. Ακόμα κι εγώ που είμαι αδαής και άσχετος με τα οικονομικά αποφάσισα να γράψω στις «Επισημάνσεις».

imerisia040815
Διάλεξα σκόπιμα και τα πρωτοσέλιδα από κάποιες οικονομικές εφημερίδες, όπως αυτή εδώ, η ΗΜΕΡΗΣΙΑ. Ίδιος ακριβώς ο τραγικός απολογισμός της μέρας…

kathimerini040815
Αυτό το «μαύρη Δευτέρα» είναι και παλιά έκφραση που έχει υιοθετήσει η δημοσιογραφία στους τίτλους της από την εποχή του οικονομικού κραχ του 1929 στην Αμερική. Όσοι έχουν διαβάσει, ξέρουν…

patris040815
Μέχρι και η ΠΑΤΡΙΔΑ στο Ηράκλειο Κρήτης είχε αυτόν τον τίτλο… Μήπως ξαφνιάστηκαν; Δεν το περίμεναν; Έπρεπε, αλλά το να εντυπωσιάζουν, πάντα άρεσε στις εφημερίδες…

nafteboriki040815
Τα ίδια και στη ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ… Πρώτη μέρα και αναζητά σανίδα σωτηρίας το Χρηματιστήριο… Ευτυχώς παρενέβησαν όσοι έπρεπε και το πράγμα ίσιωσε τις επόμενες ημέρες…

kirix040815
Μέχρι και ομογενειακή εφημερίδα της Νέας Υόρκης ΚΗΡΥΞ κατέγραψε στο πρωτοσέλιδο της το γεγονός με 8στηλο τίτλο… Θλιβερό! Γίναμε, ως χώρα, ρεζίλι παγκοσμίως…

estia040815
Ακόμα και η ανασχεδιασμένη ΕΣΤΙΑ το έκανε ευδιάκριτο στο πρώτο θέμα της… Αυτή που κάποτε, όχι και πολύ πίσω, κυκλοφορούσε ακόμα και… χωρίς πρώτο θέμα χωρίς να έχει κανένα πρόβλημα. Ήταν μια σπάνια, εξαιρετική μέρα…

efimeridesΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 08/08/2015

Το γεγονός της περασμένης Δευτέρας αναμενόταν να είναι η επαναλειτουργία του Χρηματιστηρίου Αθηνών. Ή, τουλάχιστον, το συγκεκριμένο ανέμεναν όλοι όσοι ενδιαφέρονται για το ελληνικό οικονομικό γίγνεσθαι. Η πραγματικότητα όμως έμελλε να αποδειχτεί διαφορετική, δυστυχώς. Ας δούμε όμως τα πράγματα με την σειρά. Θα μας βοηθήσει ένα άρθρο του Πέτρου Λάζου που διάβασα στο διαδίκτυο.

Δεν τον γνωρίζω τον άνθρωπο, αλλά το γράψιμο του δείχνει επαγγελματία που κατέχει τα ζητήματα της αγοράς και επιπλέον είναι αρκετά σοβαρός ώστε να μπορείς να τον εμπιστευτείς στην ανάλυση του. Συχνά έπιανα τον εαυτό μου (που δεν ξέρει τόσο καλά τα οικονομικά…) να συμφωνεί απόλυτα μαζί του. Διαβάστε παρακάτω και θα κατανοήσετε τι εννοώ…

Το άνοιγμα της Λεωφόρου Αθηνών ήταν, κατά κάποιο τρόπο, αυτό που όλοι περίμεναν. Μάλλον, για να είμαι πιο ακριβής, λίγο «παραπάνω κακό» από ό,τι το περίμεναν οι πιο πολλοί. Πάει να πει, αρκετά χειρότερο των «προσδοκιών». Άνοιγμα στο -15%, μέσα στα δύο πρώτα λεπτά στο -22,80%. Όχι μία μετοχή, όχι ένας αριθμός από μετοχές. Ο Γενικός Δείκτης! Τράπεζες "κλειδωμένες" στο limit down (περίπου -30%) και το ταμπλό κατακόκκινο. Σοκ και δέος. Αίμα και άμμος. Σφαγή. Κλείσιμο στο -16,23% με πτώση μεγαλύτερη των 129 μονάδων. WOW που θα έλεγε και κάποια ψυχή!

Άρχισα να παρακολουθώ την Σοφοκλέους το 1990. Είκοσι πέντε ολόκληρα χρόνια, τέτοια συνεδρίαση δεν έχω ξαναδεί. Κι έχω ζήσει "πάνω στα monitor" όλη την άνοδο και την πτώση της περιόδου 1999-2000, τον σεισμό της Αθήνας εκείνον τον τρομερό και φοβερό Σεπτέμβριο του 1999 και το τρομοκρατικό χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους του World Trade Center στις 9/11/2001. Για να αναφέρω μερικά μόνο από όσα έχω βιώσει (και) μέσα από την Ελληνική Κεφαλαιαγορά. Κανένα δεν ήταν σαν την χθεσινή μέρα. Κάποιοι με πιο μακρόχρονη ενασχόληση λένε και τα αρχεία δείχνουν πως είχε ξανασυμβεί το 1987. Αλλά, σαν προσωπική εμπειρία, τέτοια ολοκληρωτική καταστροφή κεφαλαίων, εμπιστοσύνης και οικονομικών μεγεθών δεν έχω ξαναζήσει! episimansis

Λογικά, με τέτοια συνταρακτική καταστροφή αξίας, θα θεωρούσε κάποιος πως θα ήταν το οικονομικό συμβάν της ημέρας. Αν όχι της εβδομάδας. Μακράν. Κι όμως, αποδείχθηκε πως δεν ήταν. Στις 11 π.μ. δημοσιοποιήθηκε ο Δείκτης Μεταποίησης του Markit (Markit Purchasing Managers’ Index), για τον Ιούλιο. Πρόκειται για δείκτη που, λόγω του τρόπου που διαμορφώνεται, καταδεικνύει την πορεία των μεγεθών που θα παρουσιάσει η οικονομία μιας χώρας τους επόμενους μήνες. Με απλά λόγια, πρόκειται για μία (κατά το ανθρώπινα δυνατό) αντικειμενική "κρυστάλλινη σφαίρα" για την οικονομία. Δείκτης πάνω από το 50 σημαίνει ότι η οικονομία έχει θετικές προοπτικές, κάτω από αυτό το όριο, αρνητικές. Ο δείκτης για την Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια, ήταν σταθερά σε αρνητική πρόβλεψη. Με "φωτεινή" εξαίρεση ένα σημαντικό μέρος του 2014, που εμφανίστηκαν αποτελέσματα μεγαλύτερα του 50, για μερικούς μήνες. Ο φετινός Ιούνιος είχε "εγγράψει" 46. Δηλαδή σημαντικά αρνητικές προοπτικές με καθαρή τάση επιδείνωσης. Το αποτέλεσμα Ιουλίου, που δημοσιεύτηκε έδειξε 30! Ναι, σωστά διαβάσατε! Τριάντα! Μια (πρωτοφανής) πτώση 16 μονάδων ή 35%.

Τι σημαίνει αυτό;. Σε απλά Ελληνικά, ξεχάστε τις προβλέψεις για ύφεση 4-6%. Τα πραγματικά νούμερα, θα είναι δραματικά χειρότερα. Απεχθάνομαι το να γίνομαι Κασσάνδρα αλλά, όπως δείχνουν τα στοιχεία, η ελληνική οικονομία θα ζήσει μία από τις χειρότερες χρονιές της, εδώ και πολλές δεκαετίες.

«Και η κυβέρνηση τι κάνει για όλα αυτά;» θα αναρωτηθεί, πολύ λογικά, κάποιος. Ο πρωθυπουργός βρίσκεται «σε ολιγοήμερες διακοπές». Προφανώς θεωρεί πως έχει κάνει το χρέος και το καθήκον του. Αφού έχει επανειλημμένα δηλώσει πως, παρά τα λάθη, είναι ικανοποιημένος με την κατάληξη της διαπραγμάτευσης και την μείωση χρέους που θα γίνει, στο μέλλον. Επειδή, όσο προχωρά ο χρόνος, διαφαίνεται όλο και περισσότερο ότι το κόστος της όποιας μείωσης θα είναι πολλαπλάσιο του οφέλους, τεράστιο και δυσβάσταχτο, θα ήθελα να τον παρακαλέσω: «Κύριε Πρόεδρε, σας εκλιπαρώ, μην προσπαθήστε να μας σώσετε άλλο. Φτάνει τόσο! Ήδη το μέχρι εδώ σώσιμο, πονάει πολύ. Πάρα πολύ...»

  • Το κομμάτι αυτό δημοσιεύεται σήμερα στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ στη στήλη μου «Επισημάνσεις».
  • Δες κι αυτό ΕΔΩ το δημοσίευμα... Οι παράπλευρες απώλειες του Χρηματιστηρίου. Γιατί εμείς μπορεί να μην τζογάρουμε εκεί, αλλά όπως και να το κάνουμε μας... επηρεάζουν.

Σχόλια (2)

  1. Μπουμπουλη Αγγελικη

σε ευχαριστουμε νικο

  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Αγγελική μου, σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια, αλλά σε διαβεβαιώνω ότι δεν κάνω τίποτα σπουδαίο και σημαντικό όταν ασχολούμαι με δημοσιογραφικά θέματα επικαιρότητας… Κάνω απλά, συνειδητά και υπεύθυνα, αυτό που θα έπρεπε να κάνει κάθε...

Αγγελική μου, σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια, αλλά σε διαβεβαιώνω ότι δεν κάνω τίποτα σπουδαίο και σημαντικό όταν ασχολούμαι με δημοσιογραφικά θέματα επικαιρότητας… Κάνω απλά, συνειδητά και υπεύθυνα, αυτό που θα έπρεπε να κάνει κάθε επαγγελματίας που αρέσκεται να λέει ότι ασκεί λειτούργημα…
Μόνο όταν γράφεις χωρίς φανατισμό, επιχειρώντας να δείξεις στους αναγνώστες σου την αλήθεια, πέρα από αυτά που θέλουν τα ΜΜΕ που εξυπηρετούν συγκεκριμένους σκοπούς και συμφέροντα, μόνο τότε τα καταφέρνεις. Κι εγώ το προσπαθώ 32 χρόνια τώρα, σε όλες τις εκφάνσεις της επαγγελματικής μου ζωής…

Read More
  Συννημένα
 
There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA