Στα 10 χρόνια πια και είμαστε καλά! Τι άλλο να θέλουμε σ' αυτόν τον παράξενο κόσμο;

gamos6Στις 4 Απριλίου 2025, κλείσαμε δέκα (10) χρόνια παντρεμένοι, με την σύντροφο της ζωής μου, Σούλα Αργυροπούλου. Και μπήκαμε στον 11ο!

Και επειδή εκτιμούμε ότι ο γάμος, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο γεγονός που άλλαξε τις ζωές μας, θέλουμε να το θυμόμαστε, αφού εκτιμούμε ότι άξιζε το βήμα που κάναμε...

Όπως και τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας...

Και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στον κοινό δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας...

Στο μεταξύ, κάθε μέρα για μέρα, είναι για μας ξεχωριστή και την τιμούμε όπως της πρέπει, επειδή ξέρουμε καλά πως είναι Θείο Δώρο...

Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε εποχές πολύ δύσκολες και έχουμε καταφέρει να είμαστε καλά, καθώς μοιραζόμαστε πράγματα...

Ακόμα και τώρα που περνάμε μια ιδιόμορφη περίοδο, στον απόηχο της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 που μας κράτησε δυο χρόνια σε καραντίνα σπίτι μας, ή σε μια ιδιότυπη κοινωνική αποστασιωποίηση, εμείς προσπαθήσαμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα, μαζί...

Τα σχέδια, έτσι κι αλλιώς τα αφήνουμε για αργότερα, όταν φτιάξουν τα πράγματα... Μέχρι τότε μπορούμε να ζούμε με ευχάριστες αναμνήσεις από ταξίδια που προλάβαμε να κάνουμε...

Και αν το θέλει ο Ιεχωβά, τώρα που περασε το κακό, σχεδιάζουμε κι άλλα. Όσο αντέχουμε και μπορούμε!

Θέλουμε να το γιορτάσουμε λίγο διαφορετικά και... λίγο αργότερα. 2-7 Μαϊου θα πάμε εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Το ήθελε πάντα η Σούλα. Κι εγώ που την έζω ζήσει την Πόλη, πολλά χρίνια πριν, είναι όντως, ένα σταυροδρόμι πολιτισμού ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή.

Αξίζει λοιπόν και θα το τολμήσουμε! Έτσι κι αλλιώς μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους, ανθρώπους, πολιτσμούς.

Επειδή αυτό είναι κάτι που μας αρέσει και το θέλουμε, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και μας ευχαριστούν, μαζί!

Σ' αυτό το πλαίσο εντάξαμε και το ταξίδι μας στο Πήλιοβπριν μερικά χρόνια... Μια όμορφη ανάσα σε ένα μέρος που αγαπούμε πολύ και θέλαμε να το γνωρίσουμε καλύτερα... 

Είχαμε την ευκαιρία να ξαναδούμε τον Στηβ, την Έστερ και τα κορίτσια τους, Βικτώρια και Χλόη τον Ιούνιο του 2023, όταν περάσαμε μαζί στην Πάρο ένα δεκαήμερο φανταστικών διακοπών... Και συνεχίζουμε!

kanoni1.060416

Ας γυρίσουμε λιγάκι πίσω το χρόνο... Το 2016 πήγαμε για έξι μέρες στην Κέρκυρα. Και περάσαμε υπέροχα, όπως μπορείτε να δείτε και στις δημοσιεύσεις που κάναμε γι' αυτό το ταξίδι μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό ως άνθρωποι. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα σοβαρό, μεγάλο γεγονός, να γιορτάσουμε στη ζωή μας...

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ταξιδεύει, γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους, συνήθειες, ήθη και έθιμα, πολιτισμούς και τα ζει. Από εδώ τα λέγαμε καθημερινά, κι εκείνες τις μέρες των ταξιδιών μας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με τα μέρη που επισκεπτόμαστε… 

Και το 2017 πήγαμε στο Αβινιόν της Γαλλίας κοντά στους πνευματικούς και σαρκικούς αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αλλά, επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την αρχή, στα λίγκ που ακολουθούν μπορείτε επίσης να δείτε μαζεμένες όλες τις αναρτήσεις που έκανα από το Βανκούβερ του Καναδά, τότε που μείναμε κοντά στον Στήβ και την Έστερ, την κόρη και τον γαμπρό της Σούλας, για δεκαπέντε ολόκληρες μέρες..

Εκεί, το 2015, στις 4 Απρίλη, έγινε ο γάμος μας με τη Σούλα... Αξίζει να τα θυμηθούμε όλα αυτά, γιατί άλλαξαν τον ρου της δικής μας ιστορίας...

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

psarakia

Ο γάμος όπως είπαμε, είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ, φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. 

Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο, αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28)

Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας. Τα σεβόμαστε και τα τιμούμε, όπως τους πρέπει...

akrovatis

Τι κάναμε και πώς το γιορτάσαμε το 2020; Δείτε ΕΔΩ. Και τα καλύτερα είναι μπροστά μας... Όπως το ταξίδι μας στο Πήλιο... Δείτε ΕΔΩ το 2021, Το 2022 το ψάχνουμε. Ήταν δύσκολα χρόνια λόγω της πανδημίας. Αλλά μετά το 2023, όλα έδειχναν να παίρνουν ένα άλλο ρυθμό... Πιο φυσιολογικό! Κάτι έχουμε στο νου μας και για φέτος...

avgo.tukokora

Κρήτη

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Θραψανού παρών στο 3ο Φεστιβάλ Κρητικής Κουζίνας…

sef1a.090315
Τι όμορφη έκπληξη να ανοίγω τον υπολογιστή μου και να βλέπω τη δυναμική δράση του Πολιτιστικού συλλόγου του χωριού μου καθώς συμμετείχε στο 3ο Φεστιβάλ κρητικής Κουζίνας… Τι αφορά αυτό το Φεστιβάλ; Δείτε ΕΔΩ ένα ενημερωτικό σημείωμα…

sef1.090315
Οι δύο σεφ που εκπροσώπησαν το χωριό μας. Πρόκειται για τον πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου Θραψανού, Γιώργο Μαυραντωνάκη και την Κατερίνα Φρουδάκη. Χαρακτηριστικό το πήλινο τσουκάλι. Κάνει πιο νόστιμο το φαγητό. Δείτε κι αυτό ΕΔΩ.

sef2.090315
Φυσικά το ΚΡΗΤΗ TV δεν θα έχανε ένα τέτοιο γεγονός… Ήταν εκεί και παρουσίασε την εκδήλωση με τον καλύτερο τρόπο, παίρνοντας εικόνες και μικρές συνεντεύξεις παρουσιάσεις από όσους πήραν μέρος στην εκδήλωση. Δείτε κι άλλα σχετικά ΕΔΩ.

sef3.090315
Περήφανη η ομάδα με πρώτους τους σεφ, φωτογραφίζεται μπροστά στον πάγκο της… Σε κάθε περίπτωση είναι ωραίο να διαπιστώνεις ότι νέοι άνθρωποι αγωνίζονται για την διατήρηση της παράδοσης. Περισσότερα γι το ίδιο θέμα, δείτε ΕΔΩ.

sef4.090315
Το φαγητό με το οποίο διαγωνίζονταν η ομάδα του χωριού, ένα παλιό παραδοσιακό. Όπως φαίνεται καθαρά στην πρώτη φωτογραφία ήταν αρνάκι με άγρια χόρτα, γιαχνί. Αχ, να είχα ένα πιάτο στο τραπέζι μου, απόψε… Πολύ θα το ήθελα. Δείτε κι άλλα για το φεστιβάλ ΕΔΩ.

sef5.090315
Η ομορφιά της προετοιμασίας και της εκτέλεσης της συνταγής μοναδική… Μαγείρεψαν εκεί, μπροστά στον κόσμο που τους έβλεπε, όπως άλλωστε και όλοι οι διαγωνιζόμενοι… Μπράβο τους και για τη συμμετοχή (που δεν είναι η πρώτη) και για τη θετική παρουσία. Δείτε κι ΕΔΩ.

sef6.090315
Ο Γιώργος μιλάει στο μικρόφωνο της ΚΡΗΤΗ TV, ενώ είναι πάνω από το τσουκάλι του. Υποθέτω πως κάνει δηλώσεις σε σχέση με το φαγητό που ετοιμάζει. Έχοντας ανάλογη εμπειρία από την TV που παρουσιάζει τόσες εκπομπές για το φαγητό, σχεδόν είμαι βέβαιος. Δείτε κι ΕΔΩ.

sef7.090315
Περήφανη η Κατερίνα επιδεικνύει το πιάτο της ομάδας… Δίπλα της και ο Γιώργος για τον οποίο, ομολογώ δεν γνώριζα την ενασχόληση του με την κουζίνα… Του αξίζει διπλό έπαινος για την ευπρόσωπη παρουσία της ομάδας. Γνωρίστε κι άλλα ενδιαφέροντα για το 3ο Φεστιβάλ ΕΔΩ.

sef8.090315
Η ομάδα μας μπροστά στην κριτική επιτροπή, άκουσε τα καλύτερα… Μπράβο τους για άλλη μια φορά. Πέρα από τα όποια βραβεία που μπορεί να αφορούν επαγγελματίες το πιο σημαντικό είναι να πείσεις πως έχει μια πολύ όμορφη κουζίνα που αντέχει στο χρόνο. Δες κι ΕΔΩ ένα κρητικό site για τη μαγειρική.

sef9.090315
Αξίζει επίσης ένα μεγάλο μπράβο σε όσους στήριξαν με τις χορηγίες τους την ομάδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Θραψανού. Λέω για τον Συνεταιρισμό Θραψανού που πρόσφερε το λάδι του και τον συγχωριανό μας Αγγελάκη που πρόσφερε τα κρασιά… Για να πάρετε μια γεύση του τι έγινε εκεί, δείτε ΕΔΩ και ΕΔΩ ένα ρεπορτάζ στην κρητική τηλεόραση…

«Ξεχειλίζει» η λίμνη της Λιβάδας από τις πρόσφατες δυνατές βροχοπτώσεις στο χωριό…

livada1.170215
Τις εικόνες που θα δείτε στο σημερινό δημοσίευμα και αφορούν το υψηλό της στάθμης επίπεδο των νερών στην τεχνητή λίμνη του χωριού μου, Θραψανού, της Λιβάδας, τις πήραμε από το αξιόλογο Site PediadaNews. Έτσι για να έχουμε μια γεύση του τι συμβαίνει στο χωριό, τώρα…

livada2.170215
Δείχνουν μια λίμνη που έχει φτάσει στα όρια της το νερό και ήδη αυτό αρχίζει να φεύγει από τη δίοδο ασφαλείας που έχει δημιουργηθεί κατά την κατασκευή της, προκειμένου να προστατευθεί από ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως αυτό που ζει τούτες τις μέρες…

livada3.170215
Οι πάπιες δεν έχουν κανένα πρόβλημα που τα νερά της είναι κόκκινα από τον χείμαρρο ποταμό που χύνεται μέσα της… Μάλλον το βρίσκουν ενδιαφέρον, αφού όλο και κάποια τροφή βρίσκουν να μεταφέρεται... Το νερό, ιδιαίτερα όταν είναι ορμητικό, παρασέρνει τα πάντα στο διάβα του…

livada4.170215
Εδώ είναι εμφανέστατο το ύψος των νερών της λίμνης… Έχει φτάσει ήδη τα επίπεδα του ασφαλτοστρωμένου δρόμου που περνά δίπλα της. Το μικρό βανάκι στο βάθος του δρόμου, το μαρτυρά καθαρά… Ναι, έχουν ανεβεί, υπερβολικά για τα δικά της δεδομένα…

livada5.170215
Οι πάπιες μάλιστα έχουν βγει με… άνεση από την έξω πλευρά της λίμνης στο δρόμο που κι αυτός μοιάζει λίγο με… λίμνη. Παντού υπάρχει νερό και ο ουρανός στο βάθος είναι «δεμένος», δείγμα ότι μάλλον θα συνεχίσει και τις επόμενες ημέρες να δοκιμάζεται η αντοχή της λίμνης της Λιβάδας.

livada6.170215
Δείτε τη λίμνη της Λιβάδας κι από ένα σημείο που μ’ αρέσει κι εμένα να τη θαυμάζω το καλοκαίρια που τα απογεύματα τα περνώ στο χωριό μου. Ολοκόκκινα από τις λάσπες τα βρόχινα νερά της, είναι μάλλον περισσότερο από εμφανή. Έχω γράψει κομμάτια δίπλα σ’ αυτή την ξύλινη κουπαστή…

livada7.170215
Τα δέντρα με πεσμένα τα φύλλα, γυμνά, λόγω εποχής μοιάζουν σαν θάμνοι μέσα στο νερό που τα έχει σκεπάσει… Ναι, είναι πραγματικά μοναδικό το θέαμα… Όταν, κάποια στιγμή σταματήσουν τα καιρικά φαινόμενα και υποχωρήσει το νερό στα φυσιολογικά του επίπεδα, όλα θα είναι διαφορετικά…

livada8.170215
Άλλη μια πλευρά της λίμνης της Λιβάδας σ’ αυτή την κατάσταση που έχει προκύψει μετά τις πρωτοφανείς σε ένταση και διάρκεια, βροχοπτώσεις… Δείτε την ΕΔΩ και ΕΔΩ τι όμορφη που είναι σε παλιότερα δημοσιεύματα του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Ναι, πάντα μου άρεσε να βρίσκομαι δίπλα της.

livada9.170215
Ακόμα και ο μικρός ποταμός, ο χείμαρρος που φέρνει τα νερά του στη λίμνη της Λιβάδας έχει γεμίσει με κοκκινόνερα καθώς συνεχίζει να βρέχει. Η νοτισμένη άσφαλτος το αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο. Ακόμα όμως και τώρα συνεχίζει κατά διαστήματα και βρέχει…

Παρέα με τους «Μεσελέρους» μια όμορφη, τοπική εφημερίδα της περιφέρειας του Λασιθίου…

meseleri.59.1
Η εφημεριδούλα αυτή δεν είναι μια συνηθισμένη. Πρόκειται για μια έκδοση καρδιάς που κινείται από την αγάπη των ανθρώπων για τον τόπο που γεννήθηκαν. Το χωριό Μεσελέροι που βρίσκεται νότια της Κρήτης, κάπου κοντά στην Ιεράπετρα… Έναν τόπο που θα ήθελα κάποια στιγμή να τον γνωρίσω από κοντά.

meseleri.59.2
Ποια είναι η σχέση μου μαζί τους; Καμία, πέρα από το γεγονός ότι έχουμε κοινές ρίζες καταγωγής. Η Κρήτη είναι και για τους δυο μας, κοινός τόπος καταγωγής. Θραψανιώτης εγώ, Μεσελεριανοί αυτοί… Ετούτο το μικρό, 24σέλιδο σε σχήμα Α4 ασπρόμαυρο έντυπο με καρφίτσα, κυκλοφορεί κάθε τρίμηνο και το στέλνουν με το ταχυδρομείο παντού…

meseleri.59.3
Ανάμεσα σ’ αυτούς που το στέλνουν, είμαι κι εγώ. Με έχουν επιλέξει «τιμής ένεκεν» επειδή γνωρίζουν την αγάπη μου για το διάβασμα και το «δέσιμο» που έχω με την Κρήτη, αφού μέσα στα όνειρα μου παραμένει πάντα, να κατάφερνα, μετά τη συνταξιοδότηση μου να καταλήξω εκεί…

meseleri.59.4
Αυτό που μ’ αρέσει μ’ αυτούς τους ανθρώπους είναι η καλώς νοούμενη εμμονή σε κάποιους θησαυρούς, όπως είναι η ελιά… Ένα ολόκληρο άρθρο δισέλιδο αφιερώνει στο να την προβάλει από όλες τις πλευρές της και θετικά… Τις δικές μας απόψεις πάνω σ’ αυτό μάλλον τις γνωρίζετε…

meseleri.59.5
Οι αναμνήσεις τους είναι ότι πιο πολύτιμο έχουν. Τις κουβαλούν μαζί τους και ακουμπούν πάνω τους τα όνειρα τους, όσο φυσικά έχουν αφήσει τα περιθώρια οι κυβερνήτες να το κάνουν… Και μαζί τους τα κοινωνικά. Η απουσία κάποιων ανθρώπων είναι δυσαναπλήρωτη…

meseleri.59.6
Όπως κι αυτά τα μικρά διηγήματα που επιχειρούν να συνδέσουν τις παλιές με τις νέες γενιές. Έτσι προβάλουν ιστορίες από την καθημερινότητα πολλές φορές με τους ιδιωματισμούς της κρητικής γλώσσας… Κι αυτό είναι πολύ όμορφο για όποιους αισθάνονται ότι έχουν ρίζες…

meseleri.59.7
Και ποια είναι, παρακαλώ η θέση της γυναίκας στην κρητική κοινωνία; Μεγάλη, αν προσέξετε λίγο το δημοσίευμα. Τρομερή η κατάληξη του άρθρου. Η δημοκρατία, λέει, προέρχεται από την κρητική ισοκρατική γυναικοκρατία. Είναι κι αυτή μια άποψη, διαφορετική ίσως σήμερα… Αλλά υπήρξε και υπάρχει…

Μία οικογενειακή υπόθεση Α Family Affair. Η Κρήτη μέσα από ένα κινηματογραφικό ντοκιμαντέρ

ikogeniaki.ipothesi

Η αφίσα της ταινίας «Μία οικογενειακή υπόθεση» | «Α FamilyAffair», σε σκηνοθεσία Αγγελικής Αριστομενοπούλου, ώρες: 22:20, ΑΙΘΟΥΣΑ Δαναός 2.

cine cine logoΤελικά δεν κατάφερα να τη δω αυτή την ταινία. Και ήθελα τόσο… Πήγα μέχρι την αίθουσα προβολής στον κινηματογράφο της Πανόρμου, αλλά δυστυχώς είχε παράσταση μόνο10:20. Έφυγα. Ίσως μια άλλη φορά…

Οι Ξυλούρηδες είναι η πιο γνωστή μουσική οικογένεια της Ελλάδας. Από τον θρυλικό Νίκο Ξυλούρη και τα αδέρφια του, τον φημισμένο λυράρη Ψαραντώνη και τον δεξιοτέχνη λαουτιέρη Ψαρογιάννη, μέχρι τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους, τρεις γενιές μουσικών κρατούν ζωντανή τη μουσική παράδοση της οικογένειας και την μεταφέρουν σε χιλιάδες θαυμαστές ανά τον κόσμο.

Με κεντρικούς χαρακτήρες τον Ψαρογιώργη (Γιώργη Ξυλούρη), τα τρία παιδιά του που σπουδάζουν στην Μελβούρνη, και τον πατέρα του, Ψαραντώνη, η ταινία ακολουθεί την οικογένεια μέσα από επαγγελματικές προκλήσεις και δύσκολες προσωπικές αποφάσεις, και καταγράφει τη ζωή τους για διάστημα δύο ετών.

Η ταινία ξεκινάει το 2012. Είναι μια χρονιά κρίσιμων αποφάσεων και αλλαγών για την οικογένεια του Ψαρογιώργη, που ζει μεταξύ Κρήτης και Αυστραλίας.

Ο Γιώργης περιοδεύει ασταμάτητα στην Κρήτη και σε όλον τον κόσμο, τραγουδώντας και παίζοντας λαούτο. Είναι ο συνεχιστής μιας παράδοσης που έχει κληρονομήσει από τον πατέρα του Ψαραντώνη και τον θείο του, τον θρυλικό Νίκο Ξυλούρη.

Η ταινία μεταφέρει τον θεατή στην Κρήτη, εκεί όπου η μουσική παράδοση βιώνεται καθημερινά μέσα από τις γιορτές, τους γάμους και τα πανηγύρια. Ο Γιώργης δεν λέει ποτέ «όχι» όταν τον προσκαλούν να παίξει -θεωρεί καθήκον του να κρατάει ζωντανή την μουσική του τόπου του. Όπως καθήκον του είναι να μεταφέρει τη γνώση του για τη μουσική και το πάθος του για την Κρήτη, στα τρία του παιδιά, Νίκο, Αντώνη και Απολλωνία. «Αυτή την παράδοση δεν την κουβαλάμε σαν βάρος» λέει ο Γιώργης, «είναι μέρος της ζωής μας, του ποιοι είμαστε. Σαν το οξυγόνο, τη χρειαζόμαστε για να ζήσουμε».

Όμως η οικογένεια του Γιώργη βρίσκεται σε ένα σημαντικό σταυροδρόμι. Η 16χρονη κόρη του, Απολλωνία, μετακομίζει στην Αυστραλία για να τελειώσει το σχολείο. Εκεί, ζει με δύο της αδέλφια που ήδη σπουδάζουν μουσική. Η ταινία καταγράφει την καθημερινότητα τους στη Μελβούρνη καθώς ανακαλύπτουν έναν νέο κόσμο.

Δύο μήνες αργότερα, υποδέχονται στη Μελβούρνη τον πατέρα τους και τον παππού τους, Ψαραντώνη. Οι τρεις γενιές, θα παίξουν για πρώτη φορά μαζί επί σκηνής σε μια μεγάλη συναυλία, στο Φεστιβάλ Womadelaide. Καθώς πλησιάζει η μέρα της συναυλίας, η ένταση και η αγωνία τους μεγαλώνει και η σχέση τους δοκιμάζεται. Είναι για όλους μία κορυφαία μουσική και οικογενειακή στιγμή, προτού ο καθένας συνεχίσει το δικό του δρόμο.    

Από τα ορεινά τοπία των Ανωγείων μέχρι τις ερήμους της Αυστραλίας, ξεδιπλώνεται το πορτραίτο μιας οικογένειας που έχει τη δύναμη να θυσιάσει -και να κερδίσει- τα πάντα μέσα από τη μουσική.

  • Πηγή: http://www.danaoscinema.gr
  • Δείτε ΕΔΩ τι γράφει και η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ για την ίδια ταινία.

Ένα βιβλίο αναμνήσεων για το χωριό που γεννηθήκαμε, το Θραψανό. Απλό, αγνό, όμορφο…

thrapsanos1
Το είδα πριν λίγες μέρες που κατέβηκα στο χωριό… Πρόκειται για ένα μικρό βιβλιαράκι, μόλις 55 σελίδων, γραμμένο από τη συγχωριανή μου, Δέσποινα Χανιωτάκη – Δουκουμετζάκη, στο οποίο καταγράφει τις αναμνήσεις της από τα παιδικά της χρόνια. Γραμμένο με σύμβουλο, πιο πολύ την καρδιά και το συναίσθημα…

thrapsanos2
Η συγγραφέας δεν το κυκλοφορεί το βιβλίο της στην αγορά και στα βιβλιοπωλεία... Το χαρίζει σε φίλους της. Όπως το αντίγραφο που εγώ έχω στα χέρια μου, είναι αφιερωμένο στην οικογένεια της αδελφής μου, Στασούλας. Το διάβασα χωρίς διακοπή ώς το τέλος. Μου ήταν πολύ οικείο και η γλώσσα κατανοητή…

thrapsanos3
Η Δέποινα κρίνει σκόπιμο στις πρώτες σελίδες του βιβλίου της να δώσει μερικά στοιχεία για τη σύσταση του πληθυσμού του χωριού μας, Θραψανού. Η γλώσσα που χρησιμοποιεί είναι αυτή που μιλάνε ακόμα και σήμερα οι κάτοικοι του, ιδιαίτερα οι μεγαλύτεροι ηλικιακά…

thrapsanos4
Μια από τις όμορφες παλιές συνήθειες, όταν οι ερωτευμένοι νέοι ήθελαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους στις αγαπημένες τους, ήταν η καντάδα… Και τότε χρησιμοποιούσαν τραγούδια με κρητικές μαντινάδες. Διαβάστε πόσο όμορφα και απλά καταγράφει τις στιγμές, η Δέσποινα…

thrapsanos5
Για τη λίμνη της Λιβάδας (τη λένε και Λιβάδες οι ντόπιοι…) έγραψα πριν λίγες μέρες στο Site αυτό. Και δημοσίευσα και φωτογραφίες της όπως είναι σήμερα. Εδώ, θα δείτε πως ήταν τα πρώτα χρόνια της δημιουργίας της και πώς τη χρησιμοποιούσαν οι νοικοκυρές για τη μπουγάδα τους…

thrapsanos6
Ούτε τα καφενεία, της διαφεύγουν… Η Δέσποινα έχει την υπομονή να τα καταγράψει… Δεν το πιστεύω… Τα 24 έφταναν, κάποτε… Σήμερα έχουν περιοριστεί στα τρία και δύο καφετέριες. Τότε όμως γινότανε και γλέντια σ’ αυτά. Δεν ήταν απλά μια ανδρική υπόθεση…

thrapsanos7
Με τίποτα δεν θα μπορούσε να λείπει και η αναφορά στη βεντέμα και στους αγγειοπλάστες του χωριού μας. Αναφέρει στη δεξιά σελίδα και έντεκα καταξιωμένους μαστόρους. Δεύτερος στη σειρά είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης Θεοδωράκης. Άφησε πίσω του συνεχιστές, τον αδελφό μου Κωστή και τον ανιψιό μου, Μανώλη.

thrapsanos8
Θα κλείσω αυτή τη μικρή αναφορά στο βιβλίο της Δέσποινα Χανιωτάκη – Δουκουμετζάκη με τίτλο «Θραψανός», με μερικούς στίχους ή μαντινάδες συναισθηματικά φορτισμένες… Κάνει επίσης αναφορά σε πολλές περιοχές και τοποθεσίες του χωριού μας, γνωστές σε όσους γεννήθηκαν εκεί.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA