Δέκα μέρες διακοπών τον Ιούνιο, στην πανέμορφη Σκόπελο, δώρo καλών φίλων μας…

spiti.spiru
Ήταν το καλύτερο δώρο που θα μπορούσαν να μας κάνουν φίλοι… Πριν καλά – καλά αρχίσει το καλοκαίρι του 2025 ο Σπύρος με την Αννίτα μας έδωσαν το σπίτι τους στην Σκόπελο όπου και περάσαμε δέκα ολόκληρες μέρες ζώντας τις στο έπακρο… Και το χρειαζόμασταν…

stna.sti.xora.skopelu
Το καθημερινό τρέξιμο για πράγματα που μας αρέσει και αγαπάμε να κάνουμε, είτε το θέλουμε, είτε όχι έχει ασφαλώς τις επιπτώσεις του και την κούραση του. Έτσι λοιπόν το χρειαζόμαστε να χαλαρώσουμε. Το πετύχαμε με τον καλύτερο τρόπο. Κάθε μέρα είχαμε να γνωρίσουμε και έναν καινούριο τόπο.

agnontas.paralia
Περπατήσαμε στη Χώρα της Σκοπέλου, αλλά και στην ενδοχώρα. Οργώσαμε κάθε παραλία, κοντινή ή μακρινή. Φτάσαμε μέχρι τη Γλώσσα και επιστρέψαμε μέσω του Αγνώντα. Επιτρέψαμε στην Google να μας οδηγήσει με τους χάρτες της μέσα από χωματόδρομους και ατέλειωτα πευκοδάση,

stafilos1
Κάναμε μπάνιο σε παραλίες εξαιρετικές με γαλαζοπράσινα νερά. Οι Σκοπελιώτες που μιλήσαμε είναι άνθρωποι ήσυχοι, ήρεμοι, ευγενικοί. Προφανώς βαοηθάει και το περιβάλλον και το γεγονός ότι δεν είχαμε τηλεόραση να μας απασχολήσει. Στόχος μας ήταν να γνωρίσουμε το όμορφο νησί των Σποράδων.

stafilos2
Bοήθησε πολύ και το ζεστό καλοκαίρι του Ιουνίου. Πρόωρο, αλλά πολύ υποβοηθητικό στις βουτιές που κάναμε. Υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες κι ένα σεντόνι ήταν αρκετό για το βράδυ. Όπως και κάτι ελαφρύ κι ατημέλητο. Δοκιμάσαμε τα ντόπια φαγητά και άλλες σπεσιαλιτέ και ζήσαμε στιγμές εξαιρετικές.

panselinos.prin
Στη Σκόπελο έχεις τη δυνατότητα να επιλέξεις τι θες. Ησυχία ή βαβούρα; Αλλά αν και την επισκεφτήκαμε στην αρχή της καλοκαιρινής σεζόν, η αίσθηση μας είναι ότι δεν έχει τον ξέφρενο τουρισμό μερικών κυκλαδίτικων νησιών. Ακόμα και τα μπαράκια της είναι προσεγμένα και κλείνουν γύρω στις 11:30. Ε, δεν είναι και κάτι πολύ συνηθισμένο για τον τουρισμό στην Ελλάδα…

Στους Παξούς περάσαμε όμορφα, το καλοκαίρι του 2024 με Κώστα και Άννυ. Μετά Κρήτη!

paxi1

Ένα όμορφο στιγμιότυπο από τον κόλπο της Λάκκας στα βόρεια των Παξών. Όταν καθόμασταν στον "Φάνη" για καφέ, αυτή την εικόνα είχαμε μπροστά μας. Περάσαμε όμορφα, εδώ μείναμε κι από εδώ ήταν το ορμητήριο μας, για να γνωρίσουμε το όχι και τόσο μεγάλο νησί των επτανήσων.
paxi2
Μ' αρέσει όπου πάμε το πρωινό ξύπνημα και ψάχνω να βρω από πού γίνεται η ανατολή του ήλιου. Θέλω να είμαι συντονισμένος στο ξεκίνημα μιας νέας μέρας μ' αυτή την ομορφιά που σηματοδοτεί και τη συνέχεια, όποια κι αν είναι αυτή. Άσε που, όσο περνούσε από το χέρι μας, εμείς την κάναμε να είναι καλή!

paxi3
Άλλη μια πλευρά από τη μαρίνα της Λάκκας με τα ιστιοφόρα "παρκαρισμένα" το ένα δίπλα στο άλλο. Μπορεί τα παιδιά να έμαθαν για τους Παξούς από το σίριαλ του MEGA "Μαέστρο" που το είδαν στο NETFLIX, αλλά από κοντά, ενθουσιάστηκαν ακόμα περισσότερο.

paxi4
Η Άννυ φωτογραφήθηκε ακριβώς εδώ στο μικρό λιμανάκι με τα σκάφη, αλλά και τα καφέ στο πλάι. Μικρά μαγαζάκια υπήρχαν παντού και φυσικά πολλές ταβέρνες με εξαιρετικά εδέσματα και τιμές προσγγίσιμες. Δεν είναι εύκολο και για τους ντόπιους να διαχειριστούν ένα καλοκαίρι με υπερτουρισμό.

paxi5
Περπάτησα πολύ τη Λάκκα και για το χρόνο που μείναμε πρέπει να σας πω ότι γνώρισα αρκατά πράγματα. Τέτοια δρομάκια με σκάλες θα συνατήσεις πολύ συχνά στη γύρω περιοχή και μέσα στο χωριό. Οι άνθρωποι τα έφτιαξαν για να εξυπηρετούνται στην καθημερινότητα τους.

paxi6
Κάτι ακόμα από τη Μαρίνα της Λάκκας... Ήρεμα, ήσυχα νερά. μΙα ομροφιά που δύσκολα ξεχνάς ακπομα και το χειμώνα. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ μερικά δημοσίευμα τα που κάναμε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ από εκεί στη διάρκεια της παραμονής μας..

Κρήτη

Να σας γνωρίσω τους πιθαράδες του χωριού μου Θραψανού, πριν 56 χρόνια στον Ασώματο…

ventema1.1960.asomatos
Ήθελα, μέρες τώρα, μιας και αυτόν τον καιρό βρίσκομαι διακοπές στην Κρήτη, να σας μιλήσω για του πιθαράδες, τους ανθρώπους που κράτησαν όρθιο το χωριό, σε δύσκολους καιρούς. Την αφορμή μου την έδωσε η καλή συγχωριανή και φίλη, Στέλλα Μανιδάκη που βρήκε και δημοσίευσε στη σελίδα των Θραψανιωτών Αττικής ένα εξαιρετικό δημοσίευμα μνήμης… Και την ευχαριστώ γι’ αυτό…

ventema2.1960.asomatos
Πρόκειται για φωτογραφίες που τραβήχτηκαν τη δεκαετία του 1960, τότε που μόλις εγώ άρχιζα να περπατώ στον κόσμο αυτόν και απεικονίζουν πιθαράδες Θραψανιώτες αγγειοπλάστες που είχαν πάει για βεντέμα στον Ασώματο, ένα χωριό κοντά στην Πρέβελη, νότια του Ρεθύμνου…. Μάλιστα τραβήχτηκαν κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού μελέτης των Hampe και Adam Winter στην Κρήτη, για την έρευνα παραδοσιακής κεραμικής... Τη σχετική ανάρτηση που αναδημοσίευσε η Στέλλα, έκανε η HelenaSemanderes.

ventema3.1960.asomatos
Το πιο όμορφο όμως, πέρα από τα όσα φοβερά μας θυμίζουν οι φωτογραφίες εποχής (χρωματιστές παρακαλώ!) είναι ότι επί της ουσίας, δεν έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα, καθώς η παράδοση συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας από νέα παιδιά, χωρίς να χρειάζεται πια να ξενιτεύονται σε άλλους τόπους, μακριά από το Θραψανό… Ίδια η τέχνη, ίδια η λογική, μόνο που τώρα η τεχνολογία τα κάνει λίγο πιο εύκολα…

ventema4.1960.asomatos
Τα νέα παιδιά τεχνίτες, οι συνεχιστές της παράδοσης, κατάφερα να βάλουν την τεχνολογία να υποστηρίξει τη δουλειά τους. Ο ηλεκτρισμός βοήθησε πολύ σ’ αυτό. Κι έτσι, διεύρυναν την περίοδο της εργασίας τους. Παλιά οι αγγειοπλάστες του Θραψανού δούλευαν μόνο από τον Μάιο ως τον Σεπτέμβριο, τους καλοκαιρινούς μήνες, άντε και τον Οκτώβρη, αν κράταγε το μικρό, όψιμο καλοκαιράκι… Τώρα πια, σε πιο σύγχρονες εγκαταστάσεις δουλεύουν όλο το χρόνο… Κι αν δεν τους έπνιγε η υπερφορολόγηση, θα έκαναν πλ=ολύ σπουδαία πράγματα…

ventema5.1960.asomatos
Τι ήταν λοιπόν οι βεντέμες; Οι μαστόροι με συνεργεία ολόκληρα, έφευγαν κάθε Μάιο από το χωριό και διάλεγαν να πάνε, κάθε φορά σε ένα διαφορετικό τόπο που θα τους παρείχε χώμα για τη δουλειά τους, προκειμένου να φτιάξουν τον πυλό, να υπάρχει καύσιμο υλικό εκεί για το καμίνι και το ψήσιμο των αγγείων και μια καλή αγορά προκειμένου να πουλήσουν τα αντικείμενα που έφτιαχναν… Πολλές φορές η οικονομίας τότε λειτουργούσε σε ανταλλακτική βάση. Ο καθένας ένα ότι είχε και μ’ αυτό αγόραζε ότι χρειαζόταν…

ventema6.1960.asomatos
Αν θυμάμαι καλά, αυτή την ομάδα την ονόμαζαν τακίμι… Και πρέπει να σας πω, ότιο ως παιδί έζησα κι εγώ ο ίδιος  μια τέτοια εμπειρία (ως επισκέπτης και φιλοξενούμενος του αρχιμάστορα, βέβαια…) αφού με έπαιρνε μαζί του ο πατέρας μου, ο Λευτέρης του Κουμαλή, ένα πολύ καλός μάστορας στην εποχή του. Θυμάμαι, ας πούμε, μια περίοδο καλοκαιριού στα Κάτω Καστελλιανά, εκεί γύρω στη δεκαετία του ’70. Και έχω προσωπική άποψη για το πόσο σκληρά δούλευαν οι άνθρωποι…

ventema7.1960.asomatos
Οι φωτογραφίες αυτές που δημοσιεύω σήμερα μου έφεραν στη μνήμη πολλά όμορφα πράγματα και σίγουρα  θα με βοηθήσουν να κάνω μια βόλτα τις επόμενες μέρες που θα είμαι εδώ στο χωριό, στα σύγχρονα αγγειοπλαστεία για να σας δείξω αυτή την εξαιρετική ομορφιά του να πιάνουν στα χέρια τους μια άμορφη μάζα πηλού και να τη διαμορφώνουν σε αριστούργημα τέχνης… Ναι, είναι υπέροχο να το βλέπεις να γίνεται αυτό μπροστά στα μάτια σου…

ventema8.1960.asomatos
Ένα μεγάλο μπράβο αξίζει στον Πολιτιστικό Σύλλογο που συνεχίζει να διατηρεί ψηλά και να προβάλλει την τέχνη τους αγγειοπλάστη. Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες του Ιουλίου, οργανώνει τριήμερες εκδηλώσεις προς τιμήν τους στη μεγάλη αυλή του Δημοτικού Σχολείου Θραψανού με εκθέσεις πήλινων αντικειμένων, αλλά και μαστόρων που δημιουργούν επί τόπου μπροστά στους χιλιάδες επισκέπτες ενώ προβάλλουν βίντεο από τη ζωή των πιθαράδων τα παλιά χρόνια…

afisa.agioplasti2016
Φέτος μάλιστα, όπως βλέπετε και στην αφίσα που κυκλοφορεί ή και δημοσιεύουμε, δίνουν βάρος στην προβολή της τέχνης του αγγειοπλάστη, ξεκινώντας δυνατά με το πρώτο φεστιβάλ. Μπράβο τους! Χρειαζόταν… Γιατί, δυστυχώς, μέχρι τώρα στα 31 χρόνια της ιστορίας αυτής της γιορτής, το βάρος ρίχνονταν στο γλέντι και το νόστιμα θραψανιώτικο ψητό, προβάλλοντας ιδιαίτερα τους λυράρηδες της κάθε μέρας… Ωστόσο τα… πανηγυράκια δεν μπορείς να τα πεις και πολιτισμό… Πολύ καλά έκαναν, λοιπόν…

Το Ρέθυμνος που δεν ξέραμε και γνωρίσαμε με αφορμή τη βόλτα μας εκεί, το Σάββατο

rethimnos1.101015
Δεν είναι παράξενο; Κάποτε, στο παρελθόν ιδιαίτερα τα πρώτα χρόνια της συνεργασίας μου με το ΡΕΘΕΜΝΟΣ κατέβαινα πολύ συχνά στην Κρήτη. Και είναι αλήθεια, την περπατούσα αρκετά την πρωτεύουσα του νομού Ρεθύμνου. Κι όμως τώρα σα να το έβλεπα για πρώτη φορά. Καθίσαμε στην καφετέρια VENUS στο λιμάνι.

rethimnos2.101015
Εκεί ήρθαν και μας βρήκαν ο εκδότης της εφημερίδας ΡΕΘΕΜΝΟΣ και η γυναίκα του Νίκος και Γεωργία Καραγιαννάκη. Και μαζί παρέα πήγαμε αργότερα στο "Σπίτι του Πολιτισμού" για να παρακολουθήσουμε την παρουσίαση ενός βιβλίου ποίησης που εξέδωσαν εκείνοι στο τυπογραφείο τους. Προηγουμένως περπατήσαμε στην παλιά πόλη που είναι πανέμορφη.

rethimnos3.101015
Μερικοί λένε πως κάποια πράγματα εκεί, είναι υπερβολικά. Δεν το είδαμε έτσι… Εμάς μας άρεσαν τα μικρά καφέ ή οι ταβέρνες που βλέπαμε στα στενά δρομάκια της παλιάς πόλης. Είναι και κείνα τα παλιά κτίρια. Οι μικρές πόρτες σε σπίτια που μοιάζουν να μην έχουν αυλή… Αλλά δεν ήταν έτσι. Η Γεωργία Καραγιαννάκη μας εξήγησε πως υπήρχε ανάγκη για προστασία, γι’ αυτό την αυλή με τα δέντρα, την είχαν πίσω… Δεν έπρεπε να προκαλούν.

rethimnos4.101015
Ναι, προσπαθήσαμε να έχουμε στη διάθεση μας τουλάχιστον 2,5, ώρες ώστε να μπορέσουμε να το απολαύσουμε μέρα. Και να προλάβουμε να πάρουμε και μερικές φωτογραφίες που να μας θυμίζουν το πέρασμα μας από την πόλη του Ρεθύμνου. Όπως έγραψα και στο χθεσινό σημείωμα η αφορμή έγινε αιτία από ένα ξαφνικό τηλεφώνημα του Ν. Καραγιαννάκη.

rethimnos5.101015
Για μας που αγαπούμε τα ταξίδια, ο ερχομός μας στο Ρέθυμνο ήταν κάτι πολύ όμορφο. Περπατήσαμε αρκετά μέσα στα στενά σοκάκια της πόλης. Είδαμε την ταβέρνα του «Όθωνα», αλλά ήταν νωρίς κι έτσι δεν είδαμε να υπάρχουν γνωστοί μας άνθρωποι μέσα σ’ αυτή. Κι αν έχω περάσει βράδια όμορφα εδώ…

rethimnos6.101015
Φτάσαμε μέχρι το λιμάνι. Και μας ξάφνιασαν οι αλλαγές που είδαμε. Πολλά νέα μαγαζιά, τα περισσότερα με κόσμο. Ιδιαίτερα τα καφέ του είναι γεμάτα και οι τιμές του ψιλοτσιμπημένες. Θεωρώ πως είναι υπερβολή μια μερίδα σόδα σε μπουκάλι να κοστίζει τρία ευρώ κι ένας μονός ελληνικός καφές 2,50 ευρώ. Αλλά έτσι έχουν τα πράγματα. Και ο καθένας μετρά τις δυνατότητες του.

rethimnos7.101015
Σταματήσαμε λίγο στο λιμάνι. Αυτό το περίεργο σκάφος, μάλλον κάνει ημερήσιες κρουαζιέρες ή μπορεί και να λειτουργεί ως πλωτό καφέ. Δεν είχα τον χρόνο, ούτε τη διάθεση να το ψάξω. Έτσι φωτογράφησα απλά τη Σούλα στην είσοδο του σκάφους και προχωρήσαμε παρακάτω… Το λιμάνι έχει πολύ ενδιαφέρον. Και όπως σας είπα ήδη, είναι γεμάτο μαγαζιά.

rethimnos8.101015
Την εποχή Αρχοντάκη που το είχα γνωρίσει εγώ, το Ρέθυμνο ήταν αλλιώς. Ίσως και πιο απλό, λιγότερο εμπορικό. Σήμερα, όπως μου εξήγησε ο Νίκος Καραγιαννάκης η πόλη και οι άνθρωποι της, ζουν από τον τουρισμό. Και ευτυχώς φέτος τα πράγματα ήταν καλά. Δεν ένιωσαν έντονα την οικονομική δυσπραγία που υπέστησαν άλλες ομάδες πολιτών. Δεν είναι ιδέα μου, πάντως. Το Ρέθυμνο άλλαξε…

Ένα απρογραμμάτιστο ταξίδι στο Ρέθυμνο. Κοντά στους ανθρώπους του ΡΕΘΕΜΝΟΣ

bali1.101015
Μερικά πράγματα συμβαίνουν στη ζωή μας, ξαφνικά. Και τότε, είναι ακόμα πιο όμορφα. Όπως αυτό το ταξίδι στο Ρέθυμνο που καταφέραμε να το κάνουμε μέσα σε ένα τόσο σφιχτό πλαίσιο, δεν μπορούμε ούτε να το φανταστούμε. Κι όμως πήγαμε και ήρθαμε σε λιγότερο από 12 ώρες. Κουραστικό; Σωματικά σίγουρα, αλλά μας άρεσε πολύ. Κι έτσι κάναμε αυτό που κάνουμε πάντα. Συνδυάσαμε την ανάγκη με τη διασκέδαση.

bali2.101015
Να ‘μαστε εδώ στο κέντρο πολιτισμού της πόλης του Ρεθύμνου με τον Νίκο και τη Γεωργία Καραγιαννάκη, τους εκδότες της εβδομαδιαίας κρητικής εφημερίδας ΡΕΘΕΜΝΟΣ που αρθρογραφώ με τις «Επισημάνσεις» μου εδώ και δεκαπέντε χρόνια, στην παρουσίαση ενός ποιητικού βιβλίου συνεργάτη της εφημερίδας. Για το κλίμα και το τι συνέβη εκεί θα γράψω σε άλλο σημείωμα μου.

bali3.101015
Ας το πιάσουμε λοιπόν από την αρχή το πράγμα γιατί έχει σίγουρα την ομορφιά του. Πέμπτη βράδυ, πρώτη μέρα που φτάσαμε στην Κρήτη, καθόμαστε στην αυλή μας φιλοξενώντας τον Αντώνη και τη σύζυγό του Ρένα. Έχετε δει ήδη τις προηγούμενες μέρες τη σχετική ανάρτηση μιας και η βραδιά ήταν πραγματικά υπέροχη… Χτυπάει το τηλέφωνο μου και είναι ο Νίκος Καραγιαννάκης από το Ρέθυμνο…

bali4.101015
Μου λέει πως ετοιμάζεται να στείλει ένα κατσικάκι σε μένα στην Αθήνα. Είναι αναθρεμμένο από αυτόν. Ο ίδιος ασχολείται με τα ζώα και κρατά από τον πατέρα του τη γνώση του χασάπη. Δεν γνωρίζει που είμαι. Όμως, κατά το τηλεφώνημα του θα πρέπει να πάω στο πρακτορείο που μεταφέρει πράγματα στην Αθήνα και να το παραλάβω την Κυριακή το πρωί.

bali5.101015
Γελάω, αυθόρμητα… Του λέω ότι είμαι στο Θραψανό, το χωριό μου και ότι θα φύγω από δω την Κυριακή το βράδυ. Αθήνα θα φτάσω την Δευτέρα το πρωί. Του αρέσει. Και ρίχνει την πρόσκληση στο τραπέζι: «Ελάτε από δω το Σάββατο το βράδυ. Είναι και μια ευκαιρία να δείτε και μια παρουσίαση βιβλίου». Αυτό ήταν. Δεν χρειάστηκε πολύ να το σκεφτούμε. Ναι, μπορούσαμε να πάμε.

bali6.101015
Η μέρα ήταν καλή… Φέραμε τις δουλειές μας βόλτα. Πήγαμε και με τη Στασούλα να δούμε αν έχουν φέτος οι ελιές και φύγαμε κατά τις μία το μεσημέρι. Είναι δυόμιση ώρες δρόμος. Αλλά άμα τον κάνεις εκδρομικά, ίσως και περισσότερο. Το αυτοκίνητο που έχουμε στη διάθεση μας, βοηθάει. Πρώτη στάση στο Μπαλί. Ένα υπέροχο παραθεριστικό μερος…

bali7.101015
Δεν είχα σταματήσει ποτέ σ’ αυτό το μέρος, αν και είχα περάσει πολλές φορές από το δρόμο της δημοσιάς που περνά πολύ κοντά, δίπλα. Είχα την αίσθηση ότι είναι ένα τόπος φτιαγμένος αποκλειστικά για τους τουρίστες ή όσους ήθελαν να κάνουν διακοπές. Λάθος. Το μέρος ήταν υπέροχο. Και οι άνθρωποι στην ταβέρνα που καθίσαμε να φάμε μεσημεριανό, πολύ εξυπηρετικοί.

bali8.101015
Πραγματικά, μπορεί να είναι και το γεγονός ότι στα μέσα του Οκτώβρη δεν το λες και τουριστική περίοδο και οι τιμές τους είναι σε φυσιολογικά επίπεδα, ενώ η εξυπηρέτηση άψογη και φιλική. Έτσι κι αλλιώς δε γινόταν τα αδιαχώρητο του Ιουλίου ή του Αυγούστου. Απολαύσαμε το γεύμα μας με θέα την παραλία του Μπαλί. Κατά τις 4:30 χωρίς καμιά βιασύνη, ξεκινήσαμε για το Ρέθυμνος που είναι κοντά, πια.

Στο Ηράκλειο για μερικές δουλειές και είχαμε την ευκαιρία για μια μικρή βόλτα στην πόλη

parko1.091015
Στο σφιχτό από άποψη χρόνου πρόγραμμα μας είχαμε την ευκαιρία χθες Παρασκευή να κατεβούμε στην πόλη του Ηρακλείου… Η μέρα ήταν πολύ όμορφη, το μικρό καλοκαιράκι συνεχίζει να «κρατά» ακόμα στον τόπο μου. Η Κρήτη είναι πάντα ξεχωριστή, όπως την ήξερα. Κι αυτό είναι από τα πολλά της που μου αρέσουν.

parko2.091015
Η Σούλα πήγε να κάνει τη δουλειά της, κάπου κοντά στην πλατεία Ελευθερίας κι εγώ την περίμενα στο πάρκο Γεωργιάδη, ακριβώς δίπλα της. Το καφενεδάκι, αναψυκτήριο το λένε, σφύζει από ζωή αν και καθημερινή μέρα. Διαλέγω ένα από τα κλασικά τραπεζάκια καφενείου και απολαμβάνω τον καφέ μου, ένα διπλό εσπρέσο.

parko3.091015
Πρώτα έκανα μια μικρή βόλτα στο πάρκο. Είναι υπέροχο το μέρος. Και ούτε που έχεις την αίσθηση ότι βρίσκεσαι στο κέντρο της πόλης. Μόνο ο ήχος από τα αεροπλάνα που προσγειώνονται ή απογειώνονται  στο αεροδρόμιο της πόλης «Ν. Καζαντζάκης» σπάνε την ησυχία του τοπίου. Αλλά κι αυτά ελαττώθηκαν. Λόγο εποχής οι πτήσεις τσάρτερς δεν είναι πια τόσες πολλές.

parko4.091015
Οι περισσότεροι στο καφέ είναι νέοι… Είναι κι αυτό ένα από τα «καλά» της ανεργίας που μαστίζει την εποχή τη μνημονιακή που ζούμε… Ευτυχώς είναι χαμογελαστοί. Δεν δείχνουν να τους έχει επηρεάσει η κατάθλιψη που χτυπά αδιάκριτα, ακόμα και τις νεανικές ηλικίες. Και η μέρα, όπως είπα, είναι πολύ όμορφη… Αντέχεται με ένα τι-σερτ κοντομάνικο μπλουζάκι.

parko5.091015
Να, κι εδώ μ’ αρέσει να γράφω περιμένοντας… Νομίζω ότι αξιοποιώ έτσι καλύτερα το χρόνο. Άσε που μ’ αρέσει αυτή η συνήθεια από τον καιρό της μοναξιάς μου… Πριν καθίσω στο τραπεζάκι μου έκανα μια βόλτα στο πάρκο Γεωργιάδη. Αρκετοί παραγωγοί  έχουν στήσει τους πάγκους τους και πουλάνε τα προϊόντα τους. Τα διαφημίζουν ως καθαρά, βιολογικά. Μακάρι να είναι έτσι.

parko6.091015
Εδώ μπορείς να βρεις πολλά πράγματα χρειαζούμενα κηπευτικά για το σπίτι αν και στο χωριό οι κήποι έχουν ακόμα πολλά πράγματα από το καλοκαίρι... Το είδαμε στα φαγητά που φτιάχνει τα μεσημέρια η αδελφή μου Στασούλα. Ούτε που διανοείται ότι θα μπορούσε να αγοράσει για το σπίτι κηπευτικά από το παζάρι.

parko7.091015
Ωραίο δεν ακούγεται; Ένα τέτοιο πράγμα θέλω να κάνω κι εγώ, όταν με το καλό καταφέρω να έρθουμε και να μείνουμε μόνιμα στο χωριό. Αυτή η αυτονομία στον κήπο με πράγματα που γνωρίζεις πως τα έχεις καλλιεργήσει, καθαρά, χωρίς υπερβολικά λιπάσματα και φάρματα, είναι ότι καλύτερο. Πάντα μου άρεσε κάτι τέτοιο και το έχω στο μυαλό μου. Άσε που με κάτι πρέπει να ασχολείσαι για να περνάει παραγωγικά ο καιρός.

parko8.091015
Το μεσημέρι συναντηθήκαμε με μια φίλη, τη Νατάσα. Ήθελε να φάμε μαζί, παρέα. Έτσι προσαρμόσαμε το πρόγραμμά μας. Αφήσαμε πίσω μας το όμορφο πράσινο του πάρκου Γεωργιάδη και κατευθυνθήκαμε στο λιμάνι, στο ύψος του Κούλε, σε μια υπέροχη ταβέρνα με την επωνυμία "Λίγο κρασί… Λίγο θάλασσα"… Τα φαγητά του υπέροχα, γευστικά και η κουβέντα μας καλή, τι άλλο θέλαμε;

"Βράζουν" οι καζανάρηδες με τις φήμες για αυξήσεις φόρων στο χύμα τσίπουρο

raki

Η αλήθεια είναι ότι δεν πρόκειται και τόσο για… φημολογία, όπως λέει το ρεπορτάζ που ακολουθεί. Οι καλοί «φίλοι μας» και εταίροι δανειστές μας το έθεσαν στα απαραίτητα με την αύξηση του ΦΠΑ στο 23%. Οπότε τι τσίπουρο, τι βότκα…

raki.1Συναγερμός έχει σημάνει στην Κρήτη με τη φημολογία ότι η κυβέρνηση σχεδιάζει να επιβάλλει φορολόγηση 3 ευρώ το λίτρο στα αποστάγματα των παραδοσιακών καζανιών. Σήμερα ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στο παραδοσιακό τσίπουρο είναι 0,60 ευρώ, ο οποίος βέβαια συχνά δεν καταβάλλεται καθώς πολλά καζάνια λειτουργούν χωρίς άδεια.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η ΕΕ έχει ζητήσει αιτιολογημένη γνώμη από την Ελληνική κυβέρνηση για τον τρόπο με τον οποίο φορολογεί το χύμα τσίπουρο, καθώς σύμφωνα με πληροφορίες από τις Βρυξέλλες υπάρχουν πολλές «ενστάσεις» για το πώς η Ελλάδα διαχειρίζεται το θέμα.

Δείτε πώς παρουσιάζει το θέμα ο Τύπος: Έσοδα 97,7 εκατ. ευρώ σε διαφυγόντες φόρους στερείται ετησίως το δημόσιο από την παράνομη παραγωγή και διακίνηση χύμα τσίπουρου, που γίνεται εις βάρος τόσο των νόμιμων διήμερων αποσταγματοποιών που παράγουν και εμπορεύονται νόμιμα το προϊόν τους, όσο και των οργανωμένων αποστακτηρίων που αντιμετωπίζουν αθέμιτο ανταγωνισμό.

Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από την επικαιροποιημένη κλαδική μελέτη του ΙΟΒΕ για τον κλάδο των αλκοολούχων ποτών (με.. φοβερές μελέτες ασχολείται το ΙΟΒΕ), η οποία κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το φαινόμενο και προτείνει λύσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος που δύνανται να γεμίσουν τα κρατικά ταμεία με 132,6 εκατ. ευρώ σε βάθος τριετίας, προσφέροντας χρηματοδοτική ανάσα.

Το ισχύον πλαίσιο ελέγχων για την παραγωγή και τη διακίνηση του χύμα τσίπουρου έχει μπει στο στόχαστρο της Κομισιόν καθώς έχει επιτρέψει σε παράνομους αποσταγματοποιούς να διακινούν χωρίς παραστατικά ποσότητες χύμα τσίπουρου, στερώντας από το δημόσιο σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙΟΒΕ, 55,1 εκατ. ευρώ από τον ΕΦΚΟΠ (ειδικός φόρος κατανάλωσης οινοπνευματωδών ποτών) και 42,6 εκατ. ευρώ από τον ΦΠΑ ετησίως, για ποσότητα παράνομου χύμα τσίπουρου που φορείς της αγοράς υπολογίζουν στα 10,8 εκατ. λίτρα. Ποσά, τα οποία καλείται να πληρώσει από την τσέπη του ο φορολογούμενος, μέσω της αυξημένης φορολογίας που τον έχει ήδη φέρει στα όριά του.

Στο φόντο πάντως των φημών για αύξηση της φορολογίας οι παραδοσιακοί αποσταγματοποιοί του νομού Ηρακλείου ετοιμάζονται να αντιδράσουν με τη βοήθεια του νομικού τους συμβούλου Αντώνη Βγόντζα, που την ερχόμενη Κυριακή θα τους ενημερώσει σχετικά, στην ετήσια γενική τους συνέλευση που θα ξεκινήσει στις 12 το μεσημέρι, στην αίθουσα της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Ηρακλείου.

Είναι ενδεικτικές οι δηλώσεις που έκανε στην εφημερίδα του Ηρακελίου «Νέα Κρήτη» ο πρόεδρος του Συλλόγου Αποσταγματοποιών Παραδοσιακής Τσικουδιάς, Στάθης Φραγκιαδάκης, ο οποίος καταγγέλλει συμφέροντα ποτοποιών, που ωστόσο πληρώνουν βαρύ ΕΦΚ (12 - 25 ευρώ το λίτρο άνυδρης αλκοόλης) κι έχουν καταδικαστεί στον αφανισμό από το λαθρεμπόριο...

Ο Στάθης Φραγκιαδάκης έκανε λόγο για σκόπιμες δυσκολίες που δημιούργησε η ίδια η κυβέρνηση στους καζανάρηδες της Κρήτης από το περασμένο καλοκαίρι, επειδή προσπάθησε για τη νομιμότητα...

«Σκόπιμα μας δημιούργησαν προσκόμματα και παραλίγο να μην ανοίξουμε καν τα καζάνια μας. Γενικά όλο προβλήματα μάς δημιούργησαν αυτή τη χρονιά. Και η αλήθεια που κρύβεται πίσω από αυτά τα προβλήματα είναι ότι αυτοί στο υπουργείο επιμένουν να μας φορολογήσουν την τσικουδιά πολύ βαριά. Πήγαινε ο κόσμος να βγάλει άδεια απόσταξης και του έλεγαν διάφορες δικαιολογίες, όπως ότι το αμπέλι δεν είναι σε άδεια, ότι η ποικιλία αυτή δεν αποστάζεται και χίλια δυο άλλα πράγματα. Φαντάζεστε λοιπόν ότι του χρόνου αυτοί θα προσπαθήσουν να μη μας αφήσουν καθόλου να ανοίξουμε. Τα συμφέροντα είναι μεγάλα, διότι η τσικουδιά και το τσίπουρο έχουν την αποδοχή του κόσμου, που το πίνει γιατί το βρίσκει και καλό και φτηνό. Έτσι θίγονται μεγάλα συμφέροντα, που πιέζουν το υπουργείο να βάλει μεγάλο φόρο», αναφέρει μεταξύ άλλων ο κ. Φραγκιαδάκης, χωρίς να δίνει απαντήσεις όμως για το όργιο παρανομίας με τα καζάνια, που δεν έχουν άδεια και που ουσιαστικά υπονομεύουν τους νόμιμους παραδοσιακούς αποσταγματοποιούς....

Έτοιμοι να ξεκινήσουν «πόλεμο» για την παραδοσιακή τσικουδιά είναι οι παραγωγοί της Κρήτης καθώς βλέπουν χορό συμφερόντων από τις μεγάλες βιομηχανίες ποτών πίσω από την βαριά φορολόγηση που ανακοίνωσε το υπουργείο Οικονομικών με τις ευλογίες της τρόικας.

Σύμφωνα με τους παραδοσιακούς παραγωγούς η αλλαγή της τιμής από 0,59 λεπτά το λίτρο σε 3 ευρώ αλλάζει δραματικά τα δεδομένα και βγάζει εκτός αγοράς τους καζανάδες της Κρήτης, οι οποίοι παράγουν τσίπουρο και ρακή και την εμπορεύονται είτε σε καταστήματα εστίασης είτε σε μικρά σημεία πώλησης.

«Οι προτάσεις για την αύξηση της φορολόγησης έγιναν από τον κ. Μαυραγάνη και τις μεγάλες βιομηχανίες ποτών» δηλώνει, ο πρόεδρος του Συλλόγου Παραδοσιακών Καζανάδων Κρήτης, Στάθης Φραγκιαδάκης.

«Είμαστε οι παραδοσιακοί παραγωγοί και πληρώνουμε 0,60 ευρώ το λίτρο. Καθεστώς που παραμένει ίδιο εδώ και οκτώ χρόνια. Αν μπει τώρα φόρος 3 ευρώ στο λίτρο αυτομάτως το χύμα προϊόν θα εκτοξευθεί στα 12 ευρώ στην πώληση. Πράγμα που θα «σκοτώσει» την αγορά» επισημαίνει.

Τι απαντά όμως σε όσους μιλούν για παραβατικές συμπεριφορές; «Είμαστε καθόλα νόμιμοι και σωστοί απέναντι στην Ε. Ε αφού μας έχει αποδεχτεί ως καλλιεργητές, σύμφωνα με το νόμο που διέπει το καθεστώς των διήμερων παραγωγών οι οποίοι βγάζουν μικρή ποσότητα παραγωγής για επιπλέον εισόδημα».

ΑΥΞΗΣΗ ΦΟΡΟΥ

Το θέμα της αφορολόγητης διακίνησης χύμα τσίπουρου και ρακής μπήκε στο στόχαστρο της ΕΕ όταν την τελευταία δεκαετία πολλαπλασιάστηκαν οι ιδιωτικές εταιρείες και οι οινοποιητικοί συνεταιρισμοί που εμφιάλωναν τσίπουρο.

Σε αυτούς η φορολογία ήταν υψηλή από την πρώτη στιγμή της παραγωγής φθάνοντας την τελευταία τριετία το 12,5 ευρώ το λίτρο, γεγονός που υποστηρίζει και ο παραγωγός από την βιομηχανία ποτών «Αποστάγματα Κρήτης», Βαγγέλης Παριανός.

«Πράγματι εμείς πληρώνουμε 12,5 ευρώ το λίτρο από την στιγμή της πώλησης και μετά το άνυδρο ποτό όπως λένε τη ρακή και όχι σαν τους παραδοσιακούς παραγωγούς που πληρώνουν μέχρι σήμερα ελάχιστα χωρίς να έχουν το δικαίωμα ετικέτας. Η διακίνηση του χύμα προϊόντος είναι σχεδόν αφορολόγητη και δεχόμαστε έτσι αθέμιτο ανταγωνισμό. Οι πωλήσεις μας έχουν πέσει την τελευταία τριετία στο 20% – 25%».

ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Ωστόσο η οργή των παραδοσιακών ρακάδων ξεχειλίζει αφού βλέπουν το μικρό εισόδημα που κερδίζουν με την παραγωγή της τσικουδιάς ότι κινδυνεύει να χαθεί. Οι ίδιοι εστιάζουν τα αιτήματα τους στη διαφύλαξη του παραδοσιακού προϊόντος από τους επιτήδειους που τα τελευταία χρόνια εξασκούν το σπορ της λαθροεισαγωγής. Οι φόβοι τους για ενδεχόμενη καταστροφή του κλάδου δεν κρύβεται αν δεν αλλάξει το μέτρο της βαριάς φορολογίας ή δεν εφαρμοστούν νέα νομοθετικά πλαίσια που ισχύουν και στις άλλες χώρες της Ευρώπης.

Άποψη που υποστηρίζει και ο πρόεδρος της ΟΑΣΝΗ Κρήτης (ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ), Γιώργος Τζωρτζάκης.

«Αν δεν αλλάξει αυτό το φοροεισπρακτικό μέτρο θα χαθούμε. Η τσικουδιά και η απόσταξη είναι αποτέλεσμα της εμποροκαλλιέργειας μέσα σε όρια. Εμείς ως παραδοσιακοί καζανάδες έχουμε ζητήσει από την κυβέρνηση εδώ και 2 χρόνια να αλλάξουν τα όρια που παραμένουν ίδια τα τελευταία οκτώ χρόνια και να κάνουν έρευνα σε περιοχές της Ε.Ε για να καταγράψουν παρόμοια καταστατικά. Θέλουμε να μας προστατέψουν και όχι να μας καταστρέψουν».

Σύμφωνα με τον Πρόεδρο του Συλλόγου Παραδοσιακών «Καζανάδων» Κρήτης, Στάθη Φραγκιαδάκη «οι παραγωγοί είναι νόμιμοι, με άδεια και αποδεκτοί από την Ε. Ε και μπορούν να παράγουν μέχρι 1000 λίτρα το ανώτερο για παραγωγή, εμφιάλωση και προώθηση. Η διαφορά μας με τις μεγάλες εταιρίες είναι ότι προπληρώνουμε το φόρο μας ενώ οι μεγάλες βιομηχανίες τον δίνουν μετά την πώληση».

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ

Εντελώς διαφορετική είναι η εικόνα που δίνουν τα στελέχη του υπουργείου Οικονομικών. Σύμφωνα με τους γνωρίζοντες από το 1993 και μετά όταν άρχισε η διακίνηση του χύμα τσίπουρου χωρίς τοπικούς και χρονικούς περιορισμούς και το πρόβλημα πήρε ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Στο υπουργείο θεωρούν πως η παραγωγή μη εμφιαλωμένου τσίπουρου αυξήθηκε με παράνομες πρακτικές αφού γενικά υπήρχε αδυναμία να τηρηθούν οι νόμιμες προδιαγραφές παραγωγής.

Το όλο ζήτημα έφτασε στις Βρυξέλλες και έτσι συγκλήθηκε ειδική επιτροπή διαχείρισης του θέματος, συμβατή με την νομοθεσία της Ε.Ε… ώστε να μην επιβληθούν πρόστιμα. Μ’ αυτά τα «σοβαρά» ασχολούνται στις Βρυξέλλες κι εσείς περιμένετε, σωτηρία…

Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου η Ελληνική πλευρά επιθυμεί η τελική νομοθεσία να ενσωματώσει τα ισχύοντα και στις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε.

Η ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία κάθε αμπελουργός έχει το δικαίωμα να αποστάξει τα «τσάμπουρα», που έχουν απομείνει από την παραγωγή της αμπελουργίας του και να βγάλει τσίπουρο για τέσσερα 48ωρα την περίοδο Οκτωβρίου -Νοεμβρίου. Έτσι δημιουργείται το χύμα διήμερο τσίπουρο ή ρακή.

Το παραχθέν προϊόν απόσταξης επιτρέπεται να διατεθεί από τον ίδιο τον παραγωγό στη αγορά, συνοδευόμενο με το αντίγραφο της άδειας απόσταξης και το αποδεικτικό είσπραξης του ειδικού φόρου κατανάλωσης χύμα, σε γυάλινα δοχεία των 5 λίτρων.

Αρχικά, η παραγωγή και διακίνηση του χύμα προϊόντος είχε στόχο την προστασία των ιδιοκτητών και καλλιεργητών αμπελώνων για μικρή περιθωριακή παραγωγή και σχεδόν ιδιωτική χρήση. Και γι” αυτό τον λόγο η φορολόγησή του ήταν μέχρι τώρα διακριτική.

  • Πηγή: flashnews.gr και reporter.gr

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην οικονομική κρίση του 2011. Σε δύσκολες εποχές, δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA