Στα 10 χρόνια πια και είμαστε καλά! Τι άλλο να θέλουμε σ' αυτόν τον παράξενο κόσμο;

gamos6Στις 4 Απριλίου 2025, κλείσαμε δέκα (10) χρόνια παντρεμένοι, με την σύντροφο της ζωής μου, Σούλα Αργυροπούλου. Και μπήκαμε στον 11ο!

Και επειδή εκτιμούμε ότι ο γάμος, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο γεγονός που άλλαξε τις ζωές μας, θέλουμε να το θυμόμαστε, αφού εκτιμούμε ότι άξιζε το βήμα που κάναμε...

Όπως και τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας...

Και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στον κοινό δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας...

Στο μεταξύ, κάθε μέρα για μέρα, είναι για μας ξεχωριστή και την τιμούμε όπως της πρέπει, επειδή ξέρουμε καλά πως είναι Θείο Δώρο...

Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε εποχές πολύ δύσκολες και έχουμε καταφέρει να είμαστε καλά, καθώς μοιραζόμαστε πράγματα...

Ακόμα και τώρα που περνάμε μια ιδιόμορφη περίοδο, στον απόηχο της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 που μας κράτησε δυο χρόνια σε καραντίνα σπίτι μας, ή σε μια ιδιότυπη κοινωνική αποστασιωποίηση, εμείς προσπαθήσαμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα, μαζί...

Τα σχέδια, έτσι κι αλλιώς τα αφήνουμε για αργότερα, όταν φτιάξουν τα πράγματα... Μέχρι τότε μπορούμε να ζούμε με ευχάριστες αναμνήσεις από ταξίδια που προλάβαμε να κάνουμε...

Και αν το θέλει ο Ιεχωβά, τώρα που περασε το κακό, σχεδιάζουμε κι άλλα. Όσο αντέχουμε και μπορούμε!

Θέλουμε να το γιορτάσουμε λίγο διαφορετικά και... λίγο αργότερα. 2-7 Μαϊου θα πάμε εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Το ήθελε πάντα η Σούλα. Κι εγώ που την έζω ζήσει την Πόλη, πολλά χρίνια πριν, είναι όντως, ένα σταυροδρόμι πολιτισμού ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή.

Αξίζει λοιπόν και θα το τολμήσουμε! Έτσι κι αλλιώς μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους, ανθρώπους, πολιτσμούς.

Επειδή αυτό είναι κάτι που μας αρέσει και το θέλουμε, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και μας ευχαριστούν, μαζί!

Σ' αυτό το πλαίσο εντάξαμε και το ταξίδι μας στο Πήλιοβπριν μερικά χρόνια... Μια όμορφη ανάσα σε ένα μέρος που αγαπούμε πολύ και θέλαμε να το γνωρίσουμε καλύτερα... 

Είχαμε την ευκαιρία να ξαναδούμε τον Στηβ, την Έστερ και τα κορίτσια τους, Βικτώρια και Χλόη τον Ιούνιο του 2023, όταν περάσαμε μαζί στην Πάρο ένα δεκαήμερο φανταστικών διακοπών... Και συνεχίζουμε!

kanoni1.060416

Ας γυρίσουμε λιγάκι πίσω το χρόνο... Το 2016 πήγαμε για έξι μέρες στην Κέρκυρα. Και περάσαμε υπέροχα, όπως μπορείτε να δείτε και στις δημοσιεύσεις που κάναμε γι' αυτό το ταξίδι μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό ως άνθρωποι. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα σοβαρό, μεγάλο γεγονός, να γιορτάσουμε στη ζωή μας...

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ταξιδεύει, γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους, συνήθειες, ήθη και έθιμα, πολιτισμούς και τα ζει. Από εδώ τα λέγαμε καθημερινά, κι εκείνες τις μέρες των ταξιδιών μας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με τα μέρη που επισκεπτόμαστε… 

Και το 2017 πήγαμε στο Αβινιόν της Γαλλίας κοντά στους πνευματικούς και σαρκικούς αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αλλά, επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την αρχή, στα λίγκ που ακολουθούν μπορείτε επίσης να δείτε μαζεμένες όλες τις αναρτήσεις που έκανα από το Βανκούβερ του Καναδά, τότε που μείναμε κοντά στον Στήβ και την Έστερ, την κόρη και τον γαμπρό της Σούλας, για δεκαπέντε ολόκληρες μέρες..

Εκεί, το 2015, στις 4 Απρίλη, έγινε ο γάμος μας με τη Σούλα... Αξίζει να τα θυμηθούμε όλα αυτά, γιατί άλλαξαν τον ρου της δικής μας ιστορίας...

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

psarakia

Ο γάμος όπως είπαμε, είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ, φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. 

Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο, αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28)

Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας. Τα σεβόμαστε και τα τιμούμε, όπως τους πρέπει...

akrovatis

Τι κάναμε και πώς το γιορτάσαμε το 2020; Δείτε ΕΔΩ. Και τα καλύτερα είναι μπροστά μας... Όπως το ταξίδι μας στο Πήλιο... Δείτε ΕΔΩ το 2021, Το 2022 το ψάχνουμε. Ήταν δύσκολα χρόνια λόγω της πανδημίας. Αλλά μετά το 2023, όλα έδειχναν να παίρνουν ένα άλλο ρυθμό... Πιο φυσιολογικό! Κάτι έχουμε στο νου μας και για φέτος...

avgo.tukokora

Κρήτη

Αρχάνες: Ένα χωριό με χρώμα διαφορετικό. Παραδοσιακό και ταυτόχρονα σύγχρονο…

arxanes1.2014
Είχα ακούσει πολλά για τις Αρχάνες... Σχόλια θετικά... Πως είναι ένα χωριό που κρατά την παράδοση του και ταυτόχρονα δίνει πολύ όμορφα σύγχρονα πράγματα στον επισκέπτη του. Και ειχα την επιθυμία να το γνωρίσω από κοντά. Εκμεταλλεύτηκα το χρόνο των διακοπών μου και πήγα και τις γνώρισα… Ήταν, πραγματικά, υπέροχες…

arxanes2.2014
Όπως συνήθως τα χωριά της Ελλάδας και ιδιαίτερα της Κρήτης είναι τα πάνω και τα κάτω, έτσι και οι Αρχάνες… Σ’ αυτό το απογευματινό ταξίδι γνωριμίας στα στενά σοκάκια της και στα μαγαζιά της πλατεία απόλαυσα μια ατμόσφαιρα μοναδική, ξεχωριστή. Ας δούμε μερικά στοιχεία τώρα για τη γνωρίσουμε καλύτερα… Στοιχεία που βρήκα κι εγώ αργότερα στο διαδίκτυο, το οποίο είναι φιλικό στην έρευνα…

arxanes3.2014
Οι Επάνω Αρχάνες (και Απάνω Αρχάνες, συχνά αναφέρονται και απλά ως Αρχάνες) είναι κωμόπολη της επαρχίας Τεμένους με 5.409 κατοίκους το 2011, σε υψόμετρο 400 μ. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο της κοιλάδας που σχηματίζεται από το όρος Γιούχτας, που έχει υψόμετρο 811 μ. Συνδέεται με το Ηράκλειο με δρόμο γύρω στα 16 χλμ. Οι Αρχάνες είναι δημοτικό διαμέρισμα του δήμου Αρχανών - Αστερουσίων, του οποίου και αποτελούν την ιστορική έδρα.

arxanes4.2014
Στην περιοχή των Αρχανών, αξιόλογες είναι οι πηγές Ασωμάτου, Ξερής Καράς και Βαθυπέτρου. Η κοιλάδα και όλη η περιοχή των Αρχανών είναι ένας απέραντος αμπελώνας από κρεβατίνες, που παράγουν τα φημισμένα σταφύλια ροζακί, τα οποία καταναλίσκονται κυρίως από τις αγορές της Ευρώπης. Τα κυριότερα προϊόντα των Αρχανών είναι σταφίδα, κρασί και ελαιόλαδο. Επίσης, καλλιεργείται δίκταμος. Πρόσφατα, περάστηκε υπόγεια καλωδίωση της ΔΕΗ και καλωδιακή τηλεόραση σε 500 κτήρια. Στα δυτικά των Αρχανών βρίσκεται το όρος Γιούχτας.

arxanes5.2014
Οι Αρχάνες είναι πράγματι μία γραφική αγροτική κωμόπολη του Νομού Ηρακλείου με ιστορία 5000 χρόνων. Το πέρασμα του χρόνου δεν αλλοίωσε την παραδοσιακή αρχιτεκτονική της κωμόπολης των Αρχανών και μάλιστα, χάρη στην υποδειγματική της ανάπλαση, απέσπασε το Ευρωπαϊκό Βραβείο Ανάπλασης Χωριού.

arxanes6.2014
Η φιλόξενη πόλη των Αρχανών σας περιμένει να ανακαλύψετε την σπουδαία πολιτιστική της κληρονομιά, να χαρείτε τις ομορφιές της και φυσικά να απολαύσετε αυθεντικές κρητικές γεύσεις. Η επίσκεψή σας και η διαμονή σας στον ξεχωριστό αυτό τόπο θα είναι μία εμπειρία που θα σας μείνει αξέχαστη!

arxanes7.2014
Εδώ, σ’ αυτό το μαγαζί, το BAKALIKO καθίσαμε για ένα κρασί κόκκινο (κοτσιφάλι) με εκλεκτό περιποιημένο, ξεχωριστό, μεζέ να το συνοδεύει. Αυτό που μου αρέσει στους ανθρώπους της περιφέρειας είναι ότι προσπαθούν να δώσουν στον επισκέπτη το καλύτερο που μπορούν, χωρίς να μιζεριάζουν στον μικρόκοσμο τους… Χαμογελαστοί άνθρωποι παντού, έτοιμοι να σε εξυπηρετήσουν…

Άλλο ένα βιβλίο για την ιστορία των αγγειοπλαστών Θραψανού. Μια όμορφη παρουσίαση…

cerameus1.190714
Παρακολούθησα χθες το βράδυ την παρουσίαση του βιβλίου - φωτογραφικού λευκώματος CERAMEUS, ΚΕΡΑΜΕΥΣ που εκδόθηκε στο πλαίσιο του επιχειρησιακού προγράμματος διασυνοριακής συνεργασίας Ελλάδας - Κύπρου 2007 – 2013, με τη συμμετοχή των δήμων Λέσβου, Λάρνακας και Μινώα Πεδιάδας. Ήταν μια πολύ όμορφη βραδιά στο ανοιχτό θεατράκι Θραψανού μιας και όλη η εκδήλωση αναφέρονταν στην ιστορία της θραψανιώτικης βεντέμας.

cerameus2.190714
Γνωστά μου ήταν όλα αυτά, τα έζησα μεγαλώνοντας, μέσα στο σπίτι μου. Ο πατέρας μου, ο Λευτέρης του Κουμαλή, ήταν μάστορας. Πάντα μου αρέσει να τις ακούω, τέτοιες ιστορίες... Εξάλλου, μετά τον πατέρα μου, στα ίχνη του, ακολουθούν ο γιός του Κωστής και ο εγγονός του, Μανώλης… Και τους δύο θα σας τους δώσω όπως παρουσιάζονται μέσα από την έκδοση των 196 σελίδων. Κι ας αρχίσουμε από τον αδερφό μου, Κωστή Θεοδωράκη, ως μεγαλύτερο…

kostis1.0907144
Ακόμα και τώρα, όπως έγραψα και σε προηγούμενη ανάρτηση μου, ο Κωστής συνεχίζει να δουλεύει τον πηλό, ακολουθώντας μια μακροχρόνια κεραμική παράδοση που χάνετε στα βάθη των αιώνων από την Μινωική κιόλας εποχή… Τα έργα αυτά είναι δικά του, φωτογραφημένα φέτος στο καμίνι του. Τα έχω παρουσιάσει ήδη, αλλά δεν είναι καθόλου υπερβολή να τα δούμε πάλι εδώ…

cerameus3.190714
Ο ανιψιός μου, Μανώλης Βολυράκης, πολύ νεώτερος τεχνίτης, με δική του αγγειοπλαστική επιχείρηση. Και οι δύο βραβεύτηκαν χθες με αναμνηστικά διπλώματα, όπως και δεκάδες άλλοι χωριανοί μαστόροι, οι περισσότεροι νεαροί κι αυτό είναι ενθαρρυντικό. Η έκδοση που είχαν την καλοσύνη να μου δώσουν κι εμένα, τα παιδιά του Πολιτιστικού Συλλόγου Θραψανού, τους αναφέρει όλους ονομαστικά με τις φωτογραφίες τους…

cerameus4.190714
Δυστυχώς δεν είχαν πολλά αντίτυπα… Έδωσαν όμως από ένα στους μαστόρους που μιλάνε στο DVD που επίσης είδαμε από βίντεο προτζέκτορα (το μέρος που αφορά το Θραψανό και τους μαστόρους του…) ένα ντοκιμαντέρ, ενώ από ένα βιβλίο δόθηκε σε κάθε οικογένεια που πήγε χθες βράδυ στο ανοιχτό θεατράκι να παρακολουθήσει την προβολή που έγινε από τον Πολιτιστικό Σύλλογο, παρουσία του δημάρχου Μινώα κ. Ζαχαρία Καλογεράκη και πολλών Θραψανιωτών…

agioplastis1.2012
Το βιβλίο-φωτογραφικό λεύκωμα  αναφέρεται στους αγγειοπλάστες τους Θραψανού: Αγγειοπλαστικός Συνεταιρισμός Θραψανού «Ο Μίνως», και στους Αραβιάκης Αντώνιος, Βαργιακάκης Μιχάλης – Βαργιακάκης Γεώργιος, Βολυράκης Εμμανουήλ, Δοργιομανωλάκης Ανδρέας, Θεοδωράκης Κωνσταντίνος, Καλιακάκης Ζαχαρίας, Κουτράκης Γεώργιος, Μαυραντωνάκης Ιωάννης, Μουτσάκης Εμμανουήλ, Μουτσάκης Ιωάννης – Μουτσάκης Αναστάσιος, Πλουμάκης Νικόλαος, Χατζηνικολάκης Ιωάννης, Χουλάκης Μιχάλης, Χουλάκης Κωσταντίνος…

cerameus5.190714
Όλα ήταν καλοσχεδιασμένα από τη μεριά του Πολιτιστικού Συλλόγου με μια παρατήρηση μόνο… Ίσως αν είχε προβλεφθεί ένας καλύτερος φωτισμός να βλέπατε κι εσείς καμιά φωτογραφία εδώ από τη χθεσινή παρουσίαση και να παρακολουθούσαν καλύτερα από τις κερκίδες τους ομιλητές και το κρητικό μουσικό αφιέρωμα για τους βεντεμάρηδες με τον καταπληκτικό δάσκαλο του δημοτικού σχολείου Θραψανού, Βασίλη Δαμιανάκη και την ορχήστρα του. Αν ακόμα, υπήρχε ήχος στην παρουσίαση του DVD με το ντοκιμαντέρ, όλα θα ήταν πολύ καλύτερα. Ας σημειώσουμε όμως στα θετικά το κέρασμα στο τέλος της παρουσίασης με θραψανιώτικο ψητό και κρασί…

Εκδρομή στον Τσούτσουρα, να πάρουμε ιώδιο και αρμύρα από το Λιβυκό Πέλαγος…

tsutsuras1.2014
Είναι μάλλον αδύνατον για μένα να κατέβω Κρήτη, για ένα ολόκληρο μήνα και να μην πάω μια βόλτα στον Τσούτσουρα, έτσι σαν εκδρομή. Μ’ αρέσει πολύ ο τόπος, οι άνθρωποι, η θάλασσα του. Κι έχω αναμνήσεις... Ας ξεκινήσουμε λοιπόν ωραία μ’ ένα ουζάκι κάτω από τα αρμυρίκια με τον 96χρονο κ. Διονύση.

tsutsuras2.2014
Λένε πως η καλή παρέα κάνει τους ανθρώπους, καλύτερους… Αλήθεια είναι. Έχεις να συζητήσεις τόσα πράγματα, να μάθεις, να πεις, να ανοίξει το μυαλό σου και να φύγει από την καθημερινότητα που βαλτώνει αν δε το τροφοδοτείς με ζητήματα κι αλήθειες που αφορούν την ζωή.

tsutsuras3.2014
Ύστερα βούτηξα στα γαλανά νερά του Λιβυκού… Ένιωσα υπέροχα, δροσερά… Άφησα τον εαυτό μου να ζήσει την κάθε στιγμή και απόλαυσα την επαφή μου με το υγρό στοιχείο. Όπως πάντα μερικές από αυτές τροφοδότησαν τη σελίδα μου στο Facebook. Εδώ όμως έχουν άλλη αξία, πιο σταθερή.

tsutsuras4.2014
Παρασκευή πρωί, δεν είναι ακόμα πολύς ο κόσμος. Μπορεί να είναι Ιούλιος, αλλά ας μην ξεχνούμε σε τι δύσκολες καταστάσεις ζούμε. Δεν είναι πολύ εύκολο για τους ανθρώπους να έρθουν στην παραλία. Το απόγευμα, πάντως, που ξαναμπήκα ήταν περισσότεροι λουόμενοι, δίπλα μου…

tsutsuras5.2014
Έχω αναμνήσεις από τούτο τον τόπο… Μερικά καλοκαίρια τα έχω περάσει εδώ… Και πάντα μου άρεσε ο πέρα Τσούτσουρας. Ίσως γιατί έχει μικρότερη τουριστική ανάπτυξη. Κι ότι είναι πιο λίγο αγγιγμένο από τον άνθρωπο, είναι καλύτερο. Αυτό μάλλον είναι αντιληπτό στον καθένα με την πρώτη ματιά.

tsutsuras6.2014
Μ’ αρέσει εδώ… Είναι καλή και η παρέα, Ωραίο από κάθε άποψη αυτό το διήμερο… Μια όμορφη ανάσα. Κι ένας ξεκούραστος ύπνος, νωρίς το βράδυ… Με τη θάλασσα να «ακούγεται» από το δωμάτιο μου κι ένα ελαφρύ αεράκι να κατεβαίνει από τον Κόφυνα. Κάθε στιγμή είναι ξεχωριστή. Κι όλα είναι πιο όμορφα. Ίσως γιατί κι εγώ είμαι καλύτερα…

tsutsuras7.2014
Σημερινή φωτογραφία, τραβηγμένη στις 6 το πρωί, όταν σηκώθηκα ξεκούραστος πια από ένα ήσυχο ύπνο, να συνεχίσω τη μέρα μου. Υπέροχα! Νιώθεις αυτή την ομορφιά της Νότιας Κρήτης μ’  ένα καταγάλανο Λιβυκό Πέλαγος να απλώνεται μπροστά σου…

Απογευματάκι Σαββάτου στη λίμνη της Λιβάδας, στο χωριό μου Θραψανό. Μια όμορφη βόλτα

livades1.120714
Όμορφη ώρα… Λίγο πριν τις οκτώ το απόγευμα. Ο ήλιος γέρνει προς τη δύση τους, τα τζιτζίκια έχουν αρχίσει να λιγοστεύουν τις μουσικές και τα τραγούδια τους κι ένα ελαφρύ αεράκι, δροσερό, φυσάει κάνοντας ωραία τη διαμονή εδώ, στη λίμνη της Λιβάδας που ήρθα για να περάσω την ώρα μου…

livades2.120714
Πάντα μου άρεσε αυτή η τεχνητή λίμνη… Έχω πολλές μνήμες από αυτήν… Θυμάμαι, ας πούμε, τότε που έβγαζαν χώματα από εδώ για μικρά πήλινα αντικείμενα… Η λίμνη δεν είχε ακόμα ολοκληρωθεί και οι αγγειοπλάστες χρησιμοποιούσαν, τα καλοκαίρια που λιγόστευε το νερό, το χώμα της, ένα κόκκινο αργιλώδες χώμα…

livades3.120714
Με τον καιρό το πράγμα, άλλαξε… Όταν το χωριό έγινε καποδιστριακός Δήμος με μερικά ακόμα χωριά, με τη βοήθεια ευρωπαϊκών προγραμμάτων έφτιαξαν εδώ ένα φυσικό βιότοπο για αποδημητικά πουλιά και αναπτύχθηκε η τοπική χλωρίδα. Διαμόρφωσαν ωραία το χώρο κι έτσι τώρα μπορούν να έρθουν χωριανοί για μια βόλτα ή για να ταΐσουν τις πάπιες…

livades4.120714
Φέτος τα νερά της, έχουν κατέβει πολύ… Δεν έβρεξε πολύ, λένε οι ντόπιοι… Κι αυτά εδώ τα νερά, είναι νερά βροχής. Δεν τρέχουν μέσα σ’ αυτήν ποταμοί από πηγές. Το Θραψανό είναι σε χαμηλό υψόμετρο, κάπου 330 μέτρα πάνω από τη θάλασσα, αν θυμάμαι καλά. Πού να τις βρει τις πηγές; Τα λασιθιώτικα βουνά είναι πολύ μακριά από εδώ…

livades5.120714
Κι ωστόσο αυτός ο τόπος μου αρέσει πολύ… Δεν υπάρχει περίπτωση να κατεβώ στην Κρήτη και να μην έρθω μια βόλτα από τη λίμνη της Λιβάδας. Ο τόπος με ξεκουράζει. Και ξέρω κι άλλους που δεν ζουν εδώ, να αισθάνονται το ίδιο όταν κατεβαίνουν από την Αθήνα. Αλλά και οι ντόπιοι θεωρούν πως μπορούν να βρουν την ηρεμία τους μέσα σ’ αυτή τη φυσική ομορφιά…

livades6.120714
Εγώ και άλλα δυο παιδιά στην απέναντι πλευρά της λίμνης, είμαστε οι περιηγητές της, αυτήν την ώρα του απόβραδου… Ιδιαίτερο προνόμιο το να μπορώ να καθίσω στη σκιά που λιγοστεύει, καθώς ο ήλιος γέρνει στη δύση του και να γράφω αυτές τις σημειώσεις που διαβάζετε. Γιατί, όπως ξέρουν οι παλιοί αναγνώστες μου, αυτή τη μέθοδο χρησιμοποιώ. Πρώτα γράφω με το στυλό στο χαρτί και μετά δακτυλογραφώ τα χειρόγραφά μου…

livades7.120714
Φωτογραφίες μοναδικές… Η ομορφιά της φύσης και η ησυχία που νοσταλγώ, ζώντας τόσα χρόνια στην πολύβουη πόλη… Κλείνω τα μάτια και ανοίγω τα αυτιά. Να φτάσει ο ήχος από τα βατράχια ως την ψυχή μου… Αυτή η αίσθηση και η γλύκα του να ζεις την κάθε στιγμή, είναι που κάνει ξεχωριστό τον τόπο… Θα καθίσω εδώ μέχρι να φύγει ο ήλιος… Ύστερα θα επιστρέψω στο σπίτι να ξεκουραστώ. Αύριο, θα είναι μια άλλη μέρα…

Φιλοξενούμενοι με αγάπη στο σπίτι του Γιώργου Φανουργάκη, στο Ηράκλειο Κρήτης…

fanurgakis1.0714
Για ένα καφέ πήγαμε προσκαλεσμένοι στο σπίτι του αδελφού Γιώργου Φανουργάκη στην Καλλιθέα, στο Ηράκλειο Κρήτης και θαυμάσαμε την όρεξη, τη διάθεση του για ζωή και την προσοχή που δίνει στον κήπο του, σε λεπτομέρειες ουσίας… Ελπίζω αυτές οι λίγες φωτογραφίες που δημοσιεύω να μπορέσουν να δώσουν το κλίμα που έζησα εκεί…

fanurgakis2.0714
Δυο βήματα από το κέντρο της πόλης του Ηρακλείου είναι το σπίτι του, σε μια όχι και τόσο πυκνοδομημένη περιοχή κι αυτό του δίνει τη δυνατότητα να έχεις την αίσθηση ότι ζεις στην επαρχία, ενώ είναι τόσο κοντά στο κέντρο…. Κοιτάξτε μια λεπτομέρεια μοναδική. Ο φράκτης του κήπου του παίρνει μια άλλη ομορφιά και μόνο από το χρώμα του.

fanurgakis3.0714
Μετά τον καφέ και το παγωτό και την όμορφη φιλοξενία της συζύγου του Νίκης, περπάτησα λίγο στον κήπο του και κατέγραψα μερικά στιγμιότυπα που μου άρεσαν για να τα μοιραστώ μαζί σας. Ο Γιώργος ήθελε να του δώσω την ευκαιρία να τα φτιάξει ακόμα καλύτερα, αλλά τo αυθεντικό είναι που μετρά για μένα…

fanurgakis4.0714
Δείτε την ομορφιά στα λουλούδια του… Δεν ξέρω καν πώς τα λένε, αλλά είναι υπέροχα τα άνθη τους… Τελικά τόσο απλή και όμορφη μπορεί να γίνει η ζωή μας… Τη φορτώνουμε μερικές φορές και με τούτο και με τ’ άλλο και στην ουσία, αυτά που χρειαζόμαστε για να ζήσουμε καλά, είναι ελάχιστα… Η ομορφιά είναι στο απλό…

fanurgakis5.0714
Δεν είναι πανέμορφη κι αυτή η σύνθεση του ανθισμένου λουλουδιού με τα δυο διαφορετικά άνθη του; Ονομάζετα "δειλινό" γιατί τα άνθη του βγαίνουν αυτή χρονική περίοδο και πέρα από την ομορφιά τους μυρίζουν υπέροχα... Λουλούδια από την τοπική πανίδα που ομορφαίνουν τη ζωή μας.

fanurgakis6.0714
Η φιλοξενία είναι για τον Γιώργο και την οικογένεια του, το πιο σημαντικό, σοβαρό και όμορφο πράγμα που είδαμε τις λίγες ώρες που καθίσαμε κοντά τους… Χαμογελαστά πρόσωπα, διάθεση για όμορφη κουβέντα, εξυπηρέτηση… Αυτά τα μικρά, το ένα δίπλα στο άλλο και επαναλαμβανόμενα, είναι που δίνουν την ομορφιά στην καρδιά του ανθρώπου. Ψαχνόμαστε καμιά φορά για τα μεγάλα και εμφαντικά και αρνούμαστε να δούμε τη σπουδαιότητα του απλού στη ζωή μας.

fanurgakis7.0714
Η κουβέντα στον ίσκιο της καλαμιάς ήταν από τα πιο όμορφα πράγματα που κράτησα από αυτήν την απογευματινή συναναστροφή στο σπίτι του Γιώργου Φανουργάκη. Τον ευχαριστώ από την καρδιά μου κι εκείνον και τη σύζυγο του, Νίκη. Ζήσαμε μερικές ώρες σε έναν ξεχωριστό τόπο. Μου έδωσαν την ευκαιρία να γνωρίσω το σπίτι τους, ένα τόπο που τον έχουν γεμίσει με την αγάπη τους και την ομορφιά μιας σχέσης ξεχωριστής…

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA