Στα 10 χρόνια πια και είμαστε καλά! Τι άλλο να θέλουμε σ' αυτόν τον παράξενο κόσμο;

gamos6Στις 4 Απριλίου 2025, κλείσαμε δέκα (10) χρόνια παντρεμένοι, με την σύντροφο της ζωής μου, Σούλα Αργυροπούλου. Και μπήκαμε στον 11ο!

Και επειδή εκτιμούμε ότι ο γάμος, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο γεγονός που άλλαξε τις ζωές μας, θέλουμε να το θυμόμαστε, αφού εκτιμούμε ότι άξιζε το βήμα που κάναμε...

Όπως και τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας...

Και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στον κοινό δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας...

Στο μεταξύ, κάθε μέρα για μέρα, είναι για μας ξεχωριστή και την τιμούμε όπως της πρέπει, επειδή ξέρουμε καλά πως είναι Θείο Δώρο...

Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε εποχές πολύ δύσκολες και έχουμε καταφέρει να είμαστε καλά, καθώς μοιραζόμαστε πράγματα...

Ακόμα και τώρα που περνάμε μια ιδιόμορφη περίοδο, στον απόηχο της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 που μας κράτησε δυο χρόνια σε καραντίνα σπίτι μας, ή σε μια ιδιότυπη κοινωνική αποστασιωποίηση, εμείς προσπαθήσαμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα, μαζί...

Τα σχέδια, έτσι κι αλλιώς τα αφήνουμε για αργότερα, όταν φτιάξουν τα πράγματα... Μέχρι τότε μπορούμε να ζούμε με ευχάριστες αναμνήσεις από ταξίδια που προλάβαμε να κάνουμε...

Και αν το θέλει ο Ιεχωβά, τώρα που περασε το κακό, σχεδιάζουμε κι άλλα. Όσο αντέχουμε και μπορούμε!

Θέλουμε να το γιορτάσουμε λίγο διαφορετικά και... λίγο αργότερα. 2-7 Μαϊου θα πάμε εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Το ήθελε πάντα η Σούλα. Κι εγώ που την έζω ζήσει την Πόλη, πολλά χρίνια πριν, είναι όντως, ένα σταυροδρόμι πολιτισμού ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή.

Αξίζει λοιπόν και θα το τολμήσουμε! Έτσι κι αλλιώς μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους, ανθρώπους, πολιτσμούς.

Επειδή αυτό είναι κάτι που μας αρέσει και το θέλουμε, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και μας ευχαριστούν, μαζί!

Σ' αυτό το πλαίσο εντάξαμε και το ταξίδι μας στο Πήλιοβπριν μερικά χρόνια... Μια όμορφη ανάσα σε ένα μέρος που αγαπούμε πολύ και θέλαμε να το γνωρίσουμε καλύτερα... 

Είχαμε την ευκαιρία να ξαναδούμε τον Στηβ, την Έστερ και τα κορίτσια τους, Βικτώρια και Χλόη τον Ιούνιο του 2023, όταν περάσαμε μαζί στην Πάρο ένα δεκαήμερο φανταστικών διακοπών... Και συνεχίζουμε!

kanoni1.060416

Ας γυρίσουμε λιγάκι πίσω το χρόνο... Το 2016 πήγαμε για έξι μέρες στην Κέρκυρα. Και περάσαμε υπέροχα, όπως μπορείτε να δείτε και στις δημοσιεύσεις που κάναμε γι' αυτό το ταξίδι μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό ως άνθρωποι. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα σοβαρό, μεγάλο γεγονός, να γιορτάσουμε στη ζωή μας...

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ταξιδεύει, γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους, συνήθειες, ήθη και έθιμα, πολιτισμούς και τα ζει. Από εδώ τα λέγαμε καθημερινά, κι εκείνες τις μέρες των ταξιδιών μας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με τα μέρη που επισκεπτόμαστε… 

Και το 2017 πήγαμε στο Αβινιόν της Γαλλίας κοντά στους πνευματικούς και σαρκικούς αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αλλά, επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την αρχή, στα λίγκ που ακολουθούν μπορείτε επίσης να δείτε μαζεμένες όλες τις αναρτήσεις που έκανα από το Βανκούβερ του Καναδά, τότε που μείναμε κοντά στον Στήβ και την Έστερ, την κόρη και τον γαμπρό της Σούλας, για δεκαπέντε ολόκληρες μέρες..

Εκεί, το 2015, στις 4 Απρίλη, έγινε ο γάμος μας με τη Σούλα... Αξίζει να τα θυμηθούμε όλα αυτά, γιατί άλλαξαν τον ρου της δικής μας ιστορίας...

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

psarakia

Ο γάμος όπως είπαμε, είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ, φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. 

Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο, αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28)

Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας. Τα σεβόμαστε και τα τιμούμε, όπως τους πρέπει...

akrovatis

Τι κάναμε και πώς το γιορτάσαμε το 2020; Δείτε ΕΔΩ. Και τα καλύτερα είναι μπροστά μας... Όπως το ταξίδι μας στο Πήλιο... Δείτε ΕΔΩ το 2021, Το 2022 το ψάχνουμε. Ήταν δύσκολα χρόνια λόγω της πανδημίας. Αλλά μετά το 2023, όλα έδειχναν να παίρνουν ένα άλλο ρυθμό... Πιο φυσιολογικό! Κάτι έχουμε στο νου μας και για φέτος... Δείτε όμως ΕΔΩ την αγάπη που μας έδειξαν οι φίλοι μας...

avgo.tukokora

Κρήτη

Πόσο μ' αρέσει η βόλτα στην εξοχή!

Τα Σταφύλια. Τα πρώτα για φέτος, τα λιάτικα (κόκκινα που βάζουν για το κρασί...), όταν κατά τον Σεπτέμβρη ζαχαρώσουν, είναι κιόλας ώριμα. Τόσο που να μ' αρέσουν να τα κόβω και να τα απολαμβάνω επιτόπου...



Το ίδιο και τα σύκα... Αν και είναι νωρίς ακόμα, εν τούτοις πραγματικά είναι ότι καλύτερο για μένα που μπορώ να φάω άφοβα, αφού ακόμα δεν έχουν “μελώσει”, ούτε έχουν ζαχαρώσει επικίνδυνα για την υγεία μου...

Μ' αρέσει όταν βρίσκομαι στο χωριό, όπως τώρα να τριγυρνώ έξω στα χωράφια... Είναι μια αφορμή να δω σε τι κατάσταση είναι οι ελιές μου και ταυτόχρονα βρίσκω φρούτα εποχής πάνω στα δέντρα για να απολαύσω...

Κι είναι ανείπωτη η χαρά να τα κόβεις και να τα απολαμβάνεις επιτόπου. Έχω λοιπόν ξεχωρίσει τόπους που μπορώ να βρω τέτοια δέντρα... Αυτή την εποχή έρχονται τα σύκα και τα σταφύλια...

Πρώιμα, αλλά πάντα νόστιμα και καθαρά, απαλλαγμένα από φυτοφάρμακα ή ιδιαίτερα λιπάσματα που μπορούν να τους δώσουν ίσως μια καλύτερη εμφάνιση, σε καμιά περίπτωση όμως δεν μπορούν να συναγωνιστούν με τα φρούτα που θα βρεις στη λαϊκή αγορά.

Το ένα είναι αγνό, απλό, καθαρό, όπως το προσφέρει η φύση στον άνθρωπο, ενώ το άλλο έχει ποτιστεί ώς το μεδούλι με φάρμακα προκειμένου να γίνει ελκυστικό στην όψη, στην εμφάνιση...

Άσε που είναι και δωρεάν... Επιπλέον έχω διαπιστώσει ότι τα νέα παιδιά δεν γνωρίζουν τα φρούτα... Στην ηλικία τους εμείς τα ψάχναμε, εντοπίζαμε τα καλύτερα δέντρα με τους υπέροχους καρπούς και... στήναμε καρτέρι, με το φόβο πάντα του αγροφύλακα που μας κυνηγούσε για την κακιά συνήθεια μας να μην περιοριζόμαστε μόνο στα δικά μας δέντρα, αλλά σε οποιοδήποτε δέντρο, ακόμα και ξένης ιδιοκτησίας με επιθυμητό καρπό που δελέαζε το μάτι μας και τον ουρανίσκο μας...

Σήμερα μόνο τα σταφύλια μπορείς να τα βρεις σε καλλιεργημένους αμπελώνες... Όπως ας πούμε εγώ που πάω στο χτήμα του Αγησίλαου και της Στασούλας στου Γρέγο.

Σύκα όμως μπορείς να βρεις παντού. Το ζήτημα είναι να βρεις εκείνα που είναι ώριμα αυτή την εποχή... Γιατί τα σύκα είναι σε πλήρη ανάπτυξη τον Αύγουστο... Από τώρα όμως υπάρχουν πρώιμες ποικιλίες λευκών ή μαύρων σύκων.... Και μπορούν να φτάσουν ώς τον Σεπτέμβρη...

Με τη μηχανή έχω εύκολη πρόσβαση... Εξάλλου, όπως έχω πει πολλές φορές ώς τώρα και οι τακτικοί αναγνώστες μου έχουν εντοπίσει πια την αδυναμία μου, μου αρέσει ιδιαίτερα να περπατώ στα χωράφια... Ανάμεσα στα λιόδεντρα, παρέα με τους ανέμελους τραγουδιστάδες, τα τζιτζίκια, που συναγωνίζονται το ένα, το άλλο, ποιο θα φωνάξει πιο δυνατά...

Καμιά φορά παίρνω τα σύνεργα μου, χαρτί και στυλό και κάθομαι στη ρίζα και τον ίσκιο μιας ελιάς για να γράψω... Είναι για μένα, τον άνθρωπο της πόλης και του γραφείου, μια ξεχωριστή εμπειρία... Γι' αυτό και την επιδιώκω, δεν την αφήνω να εμφανιστεί από μόνη της. Εξάλλου δεν είναι και τόσο τρομερός, ένας τέτοιος στοιχειώδης προγραμματισμός. Αρκεί να το θέλεις και συνωμοτεί το σύμπαν να τα καταφέρεις να το υλοποιήσεις...


Ελάτε να γνωρίσουμε καλύτερα την Κρήτη

Διαφημιστικά που έχει κάνει η Περιφέρεια Κρήτης για να προβάλει καλύτερα το νησί σ' όλο τον κόσμο. Το συγκεκριμένο σποτάκι το ξαναέβαλα προχθές, όταν μου το επεσήμανε η φίλη μου Άννα από την Αθήνα. Ξαναδείτε όμως, αξίζει...

Η κρητική ομορφιά... Απαράμιλλη στο πέρασμα των χρόνων... Θαυμάστε αυτό το βίντεο... Χωρίς υπερβολές, είναι η Κρήτη που ζω και απολαμβάνω τα καλοκαίρια μου... Η δική μου Κρήτη και του κόσμου...

Η ζωή αλλιώς, στα πιο όμορφα της, πέρα από το άγχος και την αγωνία της καθημερινότητας...Πραγματικά οι άνθρωποι της πόλης αξίζει να το δοκιμάσουν. Θα είναι σα να βρίσκονται σε έναν άλλο κόσμο...

Η κρητική φιλοξενία, ξακουστή σ' ολο τον κόσμο... Δείτε το κι αλλιώς...Ότι κι αν δείτε σ' αυτό το βίντεο είναι λίγο μπροστά στην αλήθεια. Ανοίγουν την καρδιά τους να ε καλοδεχτούν στο σπιτικό τους οι Κρητικοί...

Κρήτη πανέμορφη! Πόσα έχεις να δώσεις ακόμα στους ανθρώπους! Κάθε μέρα που περνάει είναι μοναδική. Εδώ έχει νόημα η φράση "φορτίζω τις μπαταρίες μου για το χειμώνα" που έτσι κι αλλιώς θα 'ναι δύσκολος...

Κάτι ακόμη από την Κρήτη που ζω 22 μέρες τώρα το φετινό καλοκαίρι... Μια πινελιά σαν σε πίνακα ζωγραφικής που ο καλλιτέχνης έχει δώσει κάτι από τον καλύτερο εαυτό του, ώστε να προκύψει το καλύτερο αποτέλεσμα. Και χαίρεται η καρδιά σου και αγαλιάζει...

Στη ντάλα του καλοκαιριού, ζέστη!

Με την πρώην πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου Θραψανού, Πόπη Πλουμάκη, στη φετινή Γιορτή του Θραψανιώτη αγειοπλάστη... Τη συζήτηση μας απαθανατίζει ο Χάρης Λαμπράκης. Είδα τυχαία τη φωτογραφία ανάμεσα στις εκατοντάδες που ανέβασε ο Χάρης στο Facebook, είναι εκφραστική και είπα να την ανεβάσω κι εγώ στο Site μου...

Η 20η Ιουλίου είναι κατά παράδοση από τις πιο ζεστές μέρες του καλοκαιριού. Ευτυχώς φέτος η ζέστη μετριάζεται μ' ένα ελαφρύ αεράκι που κάνει τις μέρες λίγο πιο δροσερές και πιο όμορφες στην επαρχία...

Υπέροχο να το νιώθεις αυτό στις διακοπές σου... Κι ακόμα πιο όμορφο που το βράδυ χρειάζεται οπωσδήποτε ένα σεντόνι για να μην... κρυώνεις...

Τώρα ξέρω, θα το διαβάζουν κάποιοι φίλοι στην Αθήνα, όπου η ζέστη με το ατέλειωτο μπετόν της πόλης γύρω γίνεται αφόρητη και θα λένε, “μα,είναι δυνατόν;”. Αλλά σας λέω την αλήθεια που βιώνω...

Πραγματικά αυτές οι μέρες είναι οι πιο ζεστές... Κι αυτός είναι ένας από τους λόγους που θέλω να είμαι τέτοιον καιρό στο χωριό μου κάθε χρόνο...

Το παραμικρό αεράκι δίνει την αίσθηση του φυσικού αιρκοντίσιον... Αυτό, βεβαίως, ενέχει τον κίνδυνο του... κρυολογήματος, αλλά αξίζει να εκτεθεί κανείς στο ρεύμα του αέρα. Η δροσιά του είναι μοναδική...

Έτσι, το καλοκαίρι φεύγει γρήγορα... Να, χωρίς καλά – καλά να το καταλάβω, πέρασαν κιόλας οι είκοσι από τις 30 ημέρες που έχω τη διάθεση μου για τις φετινές καλοκαιρινές διακοπές μου. Αλλά περνάνε όμορφα...

Διαβάζω, γράφω, κάνω βόλτες, βλέπω ανθρώπους – φίλους από τα παλιά, κουβεντιάζω μαζί τους... Οι άνθρωποι με ξέρουν, με καλοδέχονται, με χαιρετούν...

Εγώ πάλι, λόγω της πολύχρονης απουσίας μου συμβαίνει να μου είναι γνωστές οι φυσιογνωμίες τους, αλλά όχι και το πλήρες ονοματεπώνυμο τους... Φυσικά αυτό δεν αλλάζει τίποτα από τα συναισθήματα μου. Κι όπου μπορώ, ρωτάω περισσότερα σχετικά με το συνομιλητή μου... Όπως συνέβη πριν λίγες μέρες μ' έναν υπερήλικα παππού, σεβάσμιο, το Θεοδωρομανωλάκη... Με πλησίασε όμορφα στην αυλή του σχολείου και με χαιρέτησε: “Το ξέρεις ότι είμαστε συγγενείς;” μου λέει. Δεν το ήξερα, αλλά μου εξήγησε το πως κι από πού κρατάνε οι ρίζες... Κι ύστερα πρόσθεσε: “Έχω όλα τα φύλλα του έντυπου ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ που κυκλοφόρησε για δυο χρόνια, κάθε μήνα στις αρχές της δεκαετίας του 1980”... Το εντυπωσιακό ήταν ότι θυμόταν, 30 χρόνια μετά, ειδήσεις που είχα δημοσιεύσει και αφορούσαν κατοίκους του χωριού.

Οι μεγάλοι άνθρωποι είναι ένας κινητός θησαυρός... Η μνήμη τους βοηθάει πολύ...

Ήθελα να τον γράψω στο βίντεο... Του το είπα. Δεν δέχτηκε. Νόμιζε πως θα είχα κανένα ιδιαίτερο εξοπλισμό απ' αυτόν που φοβίζει τους ανθρώπους, αλλά εγώ είχα στο νου μου να το κάνω απλά με το τηλέφωνο μου... “Μια άλλη φορά” μου είπε... Ήθελα να “κρατήσω” για πάντα μια τέτοια κουβέντα σοφών ανθρώπων... .

Καλοκαίρι 2013... Όμορφα περνά ο καιρός... Ακόμα και τις πιο δύσκολες, από πλευράς θερμοκρασίας μέρες, όπως είναι αυτές οι μέρες του Ιουλίου... Και μ' αρέσει που ότι ζω, το μοιράζομαι μαζί σας, εδώ...

Συναυλία το βράδυ με τον Θηβαίο στο Αρκαλοχώρι...

Τον έχετε ακούσει τον Χρήστο Θηβαίο να τραγουδά αυτό το όμορφο κρητικό τραγούδι που πρωτακούσαμε από τα χείλη του Μουντάκη; Ακούστε τον. Είναι μαζί με τον Γιάννη Χαρούλη. Και σήμερα μάλιστα (Κυριακή 21 Ιουλίου 2013) το βράδυ μπορείτε να τον απολαύσετε στη συναυλία του στο Αρκαλοχώρι με 12 ευρώ εισιτήριο...

Στιγμές από την Κρήτη των διακοπών μου...

Ο Θοδωρής Παπαδουλάκης ο σκηνοθέτης του ΝΗΣΙΟΥ, της Σπιναλόγγας, έχει κάνει μια καταπληκτική δουλειά για την προβολή της Κρήτης. Τη δουλειά την πήρε από της Περιφέρεια του νησιού κι αυτό σημαίνει πως υπάρχουν ακόμα ανοιχτά μυαλά που αγαπούν τον τόπο τους... Ευχαριστώ Άννα που μου το επεσήμανες...

Μια βόλτα σε κοντινά χωριά... Εδώ στον Μποδιά, ένα χωριό κοντά στο Αρκαλοχώρι που βρεθήκαμε τις προηγούμενες μέρες. Το ανέβασα σαν φωτογραφία στο Facebook και έτυχε μεγάλης αποδοχής...

Φρέσκα κοτόπουλα από την Ελιά!”φωνάζει το μεγάφωνο με το αυτοκίνητο του γυρολόγου... “Δέκα ευρώ το κομμάτι, 2,5 κιλά κρέας 10 ευρώ!” Το αυτοκίνητο έχει γράψει σε κασέτα το κείμενο που διαφημίζει το εμπόρευμά του.

Πρωινό σφάξιμο” συνεχίζει σε μια προσπάθεια να δώσει την αίσθηση ότι το προϊόν που πουλάει είναι φρέσκο. “Τρέξατε, προλάβετε!” λέει, αλλά δεν βλέπω τους ανθρώπους να... τρέχουν. Κάποιοι, βεβαίως, ανταποκρίνονται. Προφανώς ο έμπορος είναι γνωστός. Εγώ τον έβλεπα για πρώτη φορά και μου έκανε εντύπωση ο τρόπος του...

***

Στο δημόσιο δημόσιο δρόμο... Λίγο πριν το μεσημεράκι ενώ ο ήλιος είναι ζεστός στα κεφάλια μας... Η γιαγιά με τα εγγόνια της... Μπροστά πάει ένα μικρό κοριτσάκι με το ποδήλατο του που έχει βοηθητικές ρόδες... Ακολουθεί πίσω εκείνη, κρατώντας από το χέρι άλλο ένα μικρό κοριτσάκι. Δίνει νουθεσίες προσοχής...

Ο δρόμος κρύβει παγίδες... Δεν έχει κίνηση μα αυτό ακριβώς είναι και η δυσκολία του. Από το πουθενά μπορεί να προκύψει ο κίνδυνος, το αυτοκίνητο που θα έρθει τρέχοντας... Ευτυχώς, όλα πήγαν καλά. Δεν υπάρχει θέμα. Η γιαγιά πήγε με ασφάλεια τα εγγονάκια της στον προορισμό της...

Συνεχίζεται και ολοκληρώνεται σήμερα η τριήμερη γιορτή του Θραψανιώτη αγγειοπλάστη...

Πρώτη μέρα της γιορτής του αγγειοπλάστη...

Ένα βίντεο τραβηγμένο χθες γύρω στις 8:15, μέρα ακόμα, την ώρα που οι μουσικοί έστηναν τα μηχανήματα τους, έτσι για να πάρετε μια πρώτη γεύση από το ξεκίνημα της πρώτης ημέρας της τριήμερης γιορτής του θραψανιώτη αγγειοπλάστη... Δείτε το ΕΔΩ.

Περσινή φωτογραφία από το χώρο του Δημοτικού Σχολείου Θραψανού, όπου πραγματοποιούνται οι εκδηλώσεις για τη γιορτή του αγγειοπλάστη.

Μια ακόμη φωτογραφία από το χώροτων εκδηλώσεων, έτσι για να πάρετε μια γεύση...

Πήγα στο προαύλιο του σχολείου, νωρίς το απόγευμα. Ήξερα πως η γιορτή ξεκινά με τα όργανα να παίζουν αργά το βράδυ. Αλλά ήθελα να σας δώσω μια γεύση από την προετοιμασία και το ξεκίνημα της γιορτής...

Έκανα μια βόλτα σε όλους τους χώρους... Στην αυλή ακόμα ετοιμάζουν τα τραπέζια. Φυσάει ένα αεράκι και δεν αφήνει τα τραπεζομάντηλα να κάτσουν. Επιβάλλεται λοιπόν να χρησιμοποιήσουν συρραπτικό μηχάνημα.

Οι νεαροί του Πολιτιστικού Συλλόγου Θραψανού είναι δραστήριοι. Δεν κάθονται λεπτό. Θέλουν όλα να είναι έτοιμα για να ξεκινήσουν σε λίγο, μόλις βραδιάσει. Υπάρχει χρόνος για λίγη κουβέντα... Είναι κουρασμένοι και λίγο απογοητευμένοι. Υπάρχουν χωριανοί αγγειοπλάστες που είχαν υποσχεθεί στους διοργανωτές ότι θα έφερναν πράγματα στην στα περίπτερα της έκθεσης και την τελευταία στιγμή δεν πήγαν... Συμβαίνουν κι αυτά...

Κατά τα άλλα βλέπεις παντού χαμογελαστούς ανθρώπους. Θαρρείς και τους κάνει καλό ετούτη η γιορτή μπροστά σ' αυτή την κακή συγκυρία...

Κάνω μια βόλτα και καταγράφω εικόνες για τις ανάγκες του βίντεο... Το αποτέλεσμα το βλέπετε ήδη στην κορυφή της ανάρτησης. Αμοντάριστο. Περιέχει ακριβώς ότι είδα και άκουσα. Κι αυτός ήταν ο στόχος: Να δώσω ένα πραγματικό κλίμα της γιορτής. Μετά τις 11, το βράδυ θα ξεκινήσει το γλέντι που θα φέρει εκατοντάδες εδώ να φάνε και να χορέψουν ως το πρωί...

Εμείς όμως, νωρίτερα, περάσαμε πολύ όμορφα μιλώντας με τους ανθρώπους που δούλεψαν για να γίνει αυτή η γιορτή η οποία αποτελεί παράδοση πια, κάθε χρόνο και είναι αφιερωμένη στο θραψανιώτη αγγειοπλάστη.

Στάθηκα λίγο περισσότερο στο περίπτερο με τα μελίσσια του Θοδωρή Δρακούλη. Με ευχαρίστησε για τη διαφήμιση που του κάνω, ένα χρόνο τώρα στη μπάρα δεξιά αυτού του Site, έχοντας το θραψανιώτικο μέλι του σε πρώτη θέση προβολής. Του είπα ότι αν είναι καλό το μέλι του αυτό οφείλετε στον ίδιο και στα μελίσσια του... Κι έτσι είναι, κανένας καλό λόγος, από μόνος του, δε φτάνει...

Ύστερα έφυγα... Προτίμησα να πάω στο καφέ του ΦΩΚΙΩΝΑ, στην Αριστέα και να χρησιμοποιήσω το WiFi για να ανεβάσω το βίντεο που τράβηξα στο You Tube. Ήθελε αρκετό χρόνο γιατί είναι μεγάλο. Το άφησα να φορτώνει κι εγώ ήπια την μπυρίτσα μου γράφοντας αυτό το κομμάτι.

Το καλύτερο μου... Έτσι το Site αυτό παραμένει ζωντανό με ενημέρωση καθημερινή, μέσα από τον παλμό των γεγονότων... Καλοκαίρι 2013. Υπάρχει λόγος σοβαρός, να είμαι καλά...

Οι εκδηλώσεις του Πολιτιστικού Συλλόγου Θραψανού βιντεοσκοπούνται από τον Χάρη Λαμπράκη από το Αρκαλοχώρι κι έτσι σε λίγο, όταν η δουλειά ολοκληρωθεί θα έχουμε την ευκαιρία να το δούμε και να το απολαύσουμε... Στο μεταξύ για να δείτε την επαγγελματική δουλειά των ανθρώπων, θαυμάστε ένα βίντεο που έφτιαξαν για το κρητικό ελαιόλαδο. Αξίζει το κόπο... Δείτε ΕΔΩ το Site τους...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA