Πώς είναι να είσαι τέσσερα χρόνια μαζί με τον ίδιο άνθρωπο; Μα και βέβαια υπέροχα!

Λέω κάθε χρόνο να βάζω ένα κομμάτι με αφορμή, αλλά μια χρονιά στο γάμο μου με τη Σούλα. Και το τηρώ από την αρχή με μια σταθερότητα που τιμά αυτόν καθεαυτό το θεσμό. Φέτος η αναδρομή θα έχει να κάνει με στιγμές που ζήσαμε στη χρονιά που πέρασε… Αυτή η φωτογραφία είναι από την περσινή μας γιορτή στον "Ακροβάτη". Μας άρεσε και είχε κι αυτή κάτι το ξεχωριστό....
Διότι τελικά, αυτό είναι ζωή. Πολλές μικρές στιγμές που κάνουν μια μεγάλη και συνθέτουν ωραία τον πίνακα της σχέσης μας, όπως ακριβώς είναι καταγραμμένος στα μάτια του Θεού. Όπως εδώ ας πούμε, στο ρουφ γκάντεν, στον 11ο όροφο του ξενοδοχείου ΤΙΤΑΝΙΑ, στο κέντρο της Αθήνας, με φόντο την Ακρόπολη και τον Λικαβηττό.
Χαρά; Ευτυχία; Μοίρασμα; Υπάρχουν όλα αυτά και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό. Και συμβαίνει να είναι έτσι, επειδή και οι δυο κάθε νέα μέρα «χτίζουμε», οικοδομώντας το καλύτερο που μπορούμε, επειδή και το αξίζουμε και μας πρέπει… Η φωτογραφία είναι στην παραλία της Άχλας, στην Άνδρο, Ιούνιος του 2018, όταν περάσαμε 10 μέρες κοντά σε αγαπημένους φίλους.

Ποιο είναι το μυστικό; Ίσως ρωτήσει κάποιος. Είναι σεβασμός στην προσωπικότητα του άλλου και το μοίρασμα πάνω στα κοινά που μας συνδέουν. Και είναι τόσα πολλά! Τα χρόνια περνάνε χωρίς να το καταλάβεις... Έρχονται μόνο ως μνήμες όμορφες. Το περσινό καλοκαίρι... Φωτογραφία με φόντο το χωριό του φίλους μας Άρη, τα Κανάλια Καρδίτσας...

Χαίρομαι μ’ αυτή την μικρή αναδρομή. Ξεκίνησε βάζοντας ένα πρώτο λιθαράκι στο γράψιμο και ολοκληρώθηκε καθώς εύρισκα τις φωτογραφίες που θα το συνόδευαν. Φωτογραφίες που έχουν δημοσιευτεί κατά καιρούς εδώ, στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ και αποτελούν μέρος της ζωής μας. Συχνά και σε κάθε ευκαιρία θα βρούμε τον τρόπο να πάμε μια βόλτα κι αν μπορούμε, ένα γεύμα έξω είναι ότι καλύτερο.

Μ’ αρέσει πολύ όλο αυτό... Εκείνη δεν γνωρίζει γι’ αυτή μου την πρωτοβουλία, αλλά γνωρίζω καλά πως εκτιμά τις σκέψεις μου και αγαπά ότι αγαπώ εγώ και έχει να κάνει με τη δουλειά μου. Αν ψάχνετε ακόμα για το «μυστικό» που λέγαμε πιο πάνω… Στα Λουτρά Πόζαρ της Αριδαίας, το περισινό καλοκαίρι που είχαμε πάει εκδρομή με τους φίλους μας, Λένα και Γιάννη.
Σχόλια (2)