Ένα υπέροχο site με χειροποίητα κοσμήματα για γυναίκες. Δείτε το προσεκτικά, παρακαλώ

 elegant2

Κάτι πολύ σημαντικό που κάναμε εδώ και δυο χρόνια ήταν και η αλλαγή στην εμφάνιση αυτού του site! Το Elegant by Nasia άλλαξε. Δείτε το ΕΔΩ στη νέα εκδοχή του... Όλοι έχουμε το δικαίωμα να αναζητούμε κάτι πιο όμορφο για τον εαυτό μας; Ακόμα και μέσα σ' αυτές τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε με την πανδημία του κορονοϊού Covid-19 ή του χειμώνα, κυρίως οι γυναίκες, έχουν την ανάγκη να αισθάνονται καλύτερα μέσα τους...

 elegant1 Αντιγραφή

selida.sulas2

Η κρίση, λένε, δημιουργεί ευκαιρίες... Και αναδεικνύει, πλευρές καλλιτεχνικές... Δείτε παρακαλώ μια ειλικρινή προσπάθεια που δημιουργήθηκε μέσα στην πανδημία,  με εξαιρετικά, πρωτότυπα και μοναδικά δημιουργήματα, σε χειροποίητα κοσμήματα με κρύσταλλα και ημιπολύτιμους λίθους, με γούστο και συνθέσεις που παραπέμπουν σε γυναίκες οι οποίες ξέρουν και τους αρέσει να φροντίζουν τον εαυτό τους. Έτσι ήταν το site στην πρώτη φάση του. Ελπίζουμε το σημερινό να σας φανεί πιο χρηστικό.


206
Το Elegant by Nasia, ένα εξειδικευμένο Site που "παίζει" στο διαδίκτυο και καθώς το περιεργάζεστε μπορείτε να βρείτε πολλές προτάσεις σε οικονομική τιμή. Δείτε το, αξίζει. Θα το διαπιστώσετε με έναν καθαρό, ευδιάκριτο τρόπο, και θα δείτε όλες τις καλλιτεχνικές δημιουργίες... Κι αν έχετε Facebook, αναζητήστε το ΕΔΩ και σημειώστε το νούμερο του έργου που σας αρέσει. Στη συνέχεια, επικοινωνήστε στο τηλέφωνο που θα βρείτε εκεί, με τον δημιουργό. Και, όλα θα πάρουν το δρόμο τους!

199
Οι τιμές είναι πολύ προσιτές και ισορροπημένες και ο τρόπος αποστολής είναι με το χέρι, αν μένουμε στην ίδια πόλη ή με το ταχυδρομείο και με αντικαταβολή. Να ξέρετε ότι, αποδεινύετε στον εαυτό σας ότι τον αγαπάτε και τον φροντίζετε πραγματικά... Μη διστάσετε να πάρετε τηλέφωνο. Τη χρωστάστε, μια παραπάνω φροντίδα, στον εαυτό σας... 

193

Κι αν δεν σας φτάνει το Site και δεν έχετε Facebook, αλλά Viber, ζητήστε μας με μήνυμα, να σας συνδέσουμε εμείς στην Ομάδα, ώστε να παρακολουθείτε όλες τις νέες κατασκευές... Στις μέρες που ζούμε, όλα είναι λίγο πιο εύκολα. Θέληση να υπάρχει! Με ένα απλό SMS στο τηλέφωνο 6932212755. Μας δίνετε τον αριθμό του κινητού  τηλεφώνου σας, που έχετε την εφαρμογή Viber... Τα υπόλοιπα, είναι δική μας δουλειά... 

211

Επικαιρότητα

Οι πρώτες εικόνες...

Η... γειτονιά που μένουμε... Όχι πολύ μακριά για να είναι κουραστικό να φτάσεις μέχρι την τραπεζαρία ή το σούπερ μάρκετ, αλλά αρκετά, ώστε να έχουμε ησυχία το βράδυ, είναι η... γειτονιά που βρίσκεται ο οικίσκος μας. Το ξημέρωμα της πρώτης νύχτας μας βρήκε πολύ ήσυχο, όπως αρμόζει σε παραθεριστές καλοκαιρινών διακοπών.

Το μικρό σούπερ μάρκετ όπου μπορείς να βρεις, σε καλές τιμές, ότι χρειάζεσαι για το σπίτι. Από φρούτα μέχρι εφημερίδες, καφέδες, είδη υγιεινής, τσιγάρα Είναι ανοιχτό ώς τις 11 το βράδυ και άρα προσιτό σε όλους τους παραθεριστές..

Το εστιατόριο... Εδώ βρίσκεις καθημερινά, μεσημέρι – βράδυ, ποικιλίες φαγητών για να διαλέξεις τι σου αρέσει σε προσιτές τιμές. Υπάρχουν, βέβαια, στιγμές που έχει ουρά, καθώς διαλέγεις και βάζεις στο δίσκο σου ότι θέλεις, αλλά αυτό το κοντρολάρεις.

Το καφέ είναι κυριολεκτικά πάνω στην παραλία. Εσύ απολαμβάνεις το ποτό σου και δίπλα σου κάποιος έχει βουτήξει στη θάλασσα. Είναι κι αυτές οι... γοργόνες, χάρμα οφθαλμών. Πώς το 'λεγε ο... ποιητής; Εδώ είναι που χρειάζεται το κολλύριο... Φυσικά οι περισσότεροι θαμώνες είναι νέα παιδιά που έρχονται να πιουν τη φραπεδιά τους και να παίξουν τα παιχνίδια τους.

Οι αθλητικές εγκαταστάσεις... Χθες είδαμε παιδιά να παίζουν μόνα τους. Μπάσκετ, βόλεϊ, ποδόσφαιρο, πινγκ - πονγκ. Απ' ότι μου είπαν υπάρχει και γυμναστής που τα καθοδηγεί, αλλά αυτά έχει τον καιρό να τα μάθει ο Λάμπρος στις δυο βδομάδες που θα μείνει εδώ...

Το ταξίδι, μια μικρή Οδύσσεια

Μέσα από τα έλατα του Μαινάλου η διαδρομή είναι καταπληκτική. Πήρα τη μηχανή και καθώς οδηγούσα με χαμηλή ταχύτητα τράβηξα αυτή τη φωτογραφία. Για μια περίπου ώρα ήμασταν μέσα εδώ. Δροσιά ατέλειωτη το καλοκαίρι...


Σ' αυτή την υπέροχη βρύση, λίγο πριν την Ελάτη, σε υψόμετρο 1.200 μ. καθίσαμε να δροσιστούμε λίγο. Το νερό της λες και βγαίνει από ψυγείο. Άνετα θα μπορούσες να φτιάξεις φραπέ. Αλλά και μόνο του, πίνετε... Άσε που λένε πως το νερό στα Εφτά Ψωμιά είναι χωνευτικό...


Το ποδήλατο φορτωμένο πίσω στο αυτοκίνητο, στην ειδική σχάρα που πήραμε για τη μεταφορά του. Όλη τη διαδρομή, μέσα από κακοτράχαλους αγροτικούς δρόμους δεν παρουσιάστηκε κανένα πρόβλημα. Μια χαρά τα πήγαμε...

Ήταν ομολογουμένως μια μικρή Οδύσσεια μέχρι να φτάσουμε στην Τέμενη από τη Βυτίνα και τον περιφερειακό δρόμο της Πάτρας. Είχαμε οδηγό το GPS... Και τι μ' αυτό, άμα το 'χει η κούτρα σου να κατεβάζει ψείρες... Λίγο πριν την Κλειτωρία, χάσαμε δυο φορές το δρόμο. Κι αυτό μας τον ξανάβρισκε, για να τον... ξαναχάσουμε.

Άσε, που ανεβήκαμε από κάτι κατσικόδρομους, ο Θεός να τους κάνει αληθινούς δρόμους. Κουράστηκα να οδηγώ. Και παρ' όλο που στο χάρτη φαινότανε πιο κοντά, από το να πηγαίναμε από Τρίπολη -Κόρινθο κι από κει Αίγιο, κάναμε τα 220 χιλιόμετρα σε τρεις ολόκληρες ώρες.

Πήραμε το δρόμο για τη Βυτίνα και κάναμε μια διαδρομή πολύ όμορφη, ανάμεσα στα έλατα. Στην πηγή, στα Εφτά Ψωμιά κάναμε μια στάση και ήπιαμε νερό. Λένε πως είναι ιδιαίτερα χωνευτικό. Μόλις είχαμε φάει το μεσημεριανό φαγητό και μετά ξεκινήσαμε...

Γενικά αν και κουραστική, η διαδρομή ήταν όμορφη. Τα δάση του Μαινάλου διαδέχτηκαν οι φαλακρές οροσειρές της Αχαΐας. Κάπου απογοητευτήκαμε, νομίζοντας ότι είχαμε χάσει το δρόμο, αλλά όταν πια φτάσαμε στα Καλάβρυτα, ήξερα πώς να φτάσω στο Διακοφτό. Κι από την ώρα που είδα τη θάλασσα του Κορινθιακού από ψηλά, ήμουν πια σίγουρος ότι θα φτάσουμε στον προορισμό μας.

Φτάσαμε γύρω στις 6 το απόγευμα στο παραθεριστικό κέντρο. Πήραμε τα κλειδιά του 305 κι αρχίσαμε να τακτοποιούμε τα πράγματα. Ύστερα βγήκαμε μια βόλτα να γνωρίσουμε το χώρο... Το ποδήλατο του Λάμπρου είναι σωτήριο εδώ. Είχε δίκιο ο Δήμος. Καλά κάναμε και πήραμε την ειδική σχάρα για τη μεταφορά του.

Η πρώτη νύχτα στο κάμπινγκ ήταν ήσυχη. Τις επόμενες μέρες θα προσαρμοστούμε...

Αυτό είναι το... δικό μας διαμέρισμα. Η φωτογραφία τραβήχτηκε σήμερα το πρωί, λίγο μετά τις επτά, την ώρα που έπινα τον καφέ μου στη βεράντα και χάραζα αυτές τις γραμμές...

Ολοταχώς για τα 160.000 “κλικ”

Καλοκαίρι 2011! Όμορφες εικόνες από την κρητική φύση που κουβαλάμε μέσα μας και θα συντροφεύουν το όνειρο της επιστροφής, άμποτε τα καταφέρουμε..

Το Site αυτό απολαμβάνει της εκτίμησής σας κι αυτό είναι για μένα η μεγαλύτερη ανταμοιβή. Έτσι κι αλλιώς ηθική είναι η αμοιβή, δεν υπάρχει κανένα οικονομικό όφελος, για την πλάκα μου το κάνω και γιατί μ' αρέσει αυτή η μορφή επικοινωνίας μαζί σας.

Και να, που σε λίγο “χτυπάμε” τα 160.000 κλικ” από διαφορετικές I.P.

Το θέμα δεν είναι απλό, αν σκεφτεί κανείς ότι, πέρα από τις ταυτότητες των εντύπων που βγάζω, δεν υπάρχει πουθενά διαφημισμένο. Και γιατί να το διαφημίσω, άλλωστε; Είπαμε, το κέφι μας κάνουμε...

Αλλά οι κανόνες είναι σαφείς: Δεν κοροϊδεύουμε αυτούς που μας εμπιστεύονται, δεν υπερβάλουμε για να αρέσουμε, δεν χαϊδεύουμε αυτιά για να γίνουμε αρεστοί.

Παρακολουθούμε την επικαιρότητα και την προσεγγίζουμε με τη δική μας ματιά, “ανεβάζουμε” κάθε Παρασκευή τη στήλη που έχουμε στην εβδομαδιαία εφημερίδα του Ρεθύμνου, “Ρέθεμνος” και προβάλουμε τις δουλειές που κάνουμε στην εφημερίδες, κυρίως; συνδικαλιστικές ή τις δημιουργικές συμμετοχές σε τοπικά έντυπα που βγαίνουν με πρωτοβουλία των Εξωραϊστικών Συλλόγων ή από ενεργούς πολίτες.

Γενικώς ψαχνόμαστε. Δεν στέκουμε στην είδηση. Συχνά προχωρούμε και μετά από αυτήν και διερευνούμε τις συνέπειες που μπορεί να έχει στη ζωή μας. Μερικές φορές γινόμαστε καυστικοί απέναντι σ' αυτούς που διαχειρίζονται την εξουσία για λάθη και παραλήψεις του, αλλά αυτός πιστεύουμε ότι πρέπει να είναι ο ρόλος μας.

Χωρίς καμιά ανταγωνιστικότητα, αν δούμε κάποιο Blog ή Site που αξίζει τον κόπο να το δείτε κι εσείς, το προτείνουμε ανεπιφύλακτα. Και προβάλλουμε τα θετικά το στοιχεία του γιατί πιστεύουμε πως αξίζει τον κόπο να προβάλλονται σωστά τα καλά του internet.

Ναι, αρκετές επιθέσεις έχει δεχτεί ο χώρος από ανθρώπους που απλά δεν τον ξέρουν. Κι όμως οι δυνατότητες που προσφέρει στο να γνωρίσουμε τον κόσμο, είναι τεράστιες. Αρκεί να το χρησιμοποιήσουμε σωστά, αρκεί να το δούμε σαν εργαλείο που μπορεί να πλουτίσει τις γνώσεις μας και να βοηθήσει στην επικοινωνία.

Σας ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνετε να με εμπιστεύεστε...

Το είχα πει.. Όλες τις φωτογραφίες που τράβηξα εκείνο το μεσημέρι της 19/7, όταν είχαμε πάει να δούμε τις Μινωϊκές Φρυκτωρίες με τον αρχαιολόγο Νίκο Παναγιωτάκη θα τις δημοσιεύσω. Και ιδού άλλη μια...

Σάββατο στο Ελληνικό...

Εικόνα από την ανατολή του ήλιου στο Ελληνικό. Μόλις που αχνοφαίνεται το Μαίναλο στο βάθος...

Και η διαφημιστική πινακίδα του ξενοδοχείου, στον αυλόγυρο της καφετέριας του Βέγγου. Το βράδυ έχουν πάρτι...

Ξημέρωμα Σαββάτου στο Ελληνικό Γορτυνίας... Πρωινό ξύπνημα, όπως πάντα,χωρίς ρολόγια, μόνο με το φως του ήλιου...

Η μέρα είναι όμορφη, ζεστή. Χθες βράδυ την είχε τη δροσούλα του. Το χρειαζόσουν το μπουφάν, αν αποφάσιζες να μείνεις λίγο παραπάνω έξω. Δεν έμεινα. Κατά ένα περίεργο τρόπο, εδώ, με πιάνει μια υπνηλία, άλλο πράγμα.

Έτσι και χθες κοιμήθηκα νωρίς και δεν είδα τις Περσίδες. Μια φορά που σηκώθηκα, ανάμεσα στον ύπνο μου, κατά τις 2, κοίταξα ψηλά στον ουρανό, αλλά δεν είχα το χρόνο, δεν... φορούσα τα γυαλιά μου και δεν πρόσεξα αστέρια να πέφτουν...

Πρόσεξα όμως στου Βέγγου τη χειρόγραφη πινακίδα για garden party απόψε το βράδυ. Αφορά δράση του ξενοδοχείου, το οποίο παρεπιπτόντως άνοιξε από την προηγούμενη εβδομάδα και λειτουργεί κανονικά... Καλά κάνουν οι άνθρωποι και εφευρίσκουν τρόπους για να πολλαπλασιάσουν τη δουλειά τους, μέρες που είναι...

Το Σάββατο το πρωί είναι ωραία στο χαγιάτι. Πίνω το καφεδάκι μου, γράφω τις σημειώσεις μου και σε λίγο θα ανοίξω τον υπολογιστή μου να δακτυλογραφήσω τα κείμενά μου.

Μέχρι το μεσημέρι που θα ετοιμαστούμε να φύγουμε για την Τέμενη Αιγίου... Μας περιμένουν νωρίς το απόγευμα εκεί. Και πρέπει να δούμε τα πράγματα του Λάμπρου, όταν με το καλό ξυπνήσει. Άργησε πάλι χθες. 3.30 ήρθε για ύπνο. Οι μικρές “επαναστάσεις” των εφήβων στο χωριό...

Να δω πώς μπαίνει στο αυτοκίνητο και η σχάρα του ποδηλάτου, γιατί θα το πάρουμε μαζί μας. Θα το χρειαστεί εκεί που θα πάει, αφού θα μείνει 15 μέρες. Για τις βόλτες του...

Εδώ θα βρεθούμε το απόγευμα. Στο παραθεριστικό κέντρο της ΟΜΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου...

  • Η άλλη όψη της ζωή... Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ. Η ανθρώπινη κατάντια... Και η Πολιτεία; Παντελώς απούσα... Αυτή έχει δουλειές, μαζεύει τα λεφτά για τους τόκους των δανείων...

Παρασκευή μεσημέρι, ταξιδεύοντας

Σε διαδρομές νυχτερινές... Κι ας ταξιδέψαμε μέρα μεσημέρι για την Πελοπόννησο...

Έφυγα λίγο πιο νωρίς από την ΠΕΤΟΤΕ έχοντας μπροστά μου το ταξίδι για την ορεινή Γορτυνία. Τα ραδιόφωνα στα δεκάλεπτα δελτία ειδήσεων μιλάνε για μεγάλη έξοδο των “τελευταίων” εκδρομέων. Παιδιά βγάλτε την... κασέτα. Η φετινή χρονιά διαφέρει λίγο από τις άλλες, δεν το ξέρετε;... Ξαναγράψτε τις ειδήσεις...

Γιατί εγώ κίνηση δεν είδα καθόλου. Όλο το ταξίδι ήταν χωρίς προβλήματα. Βατοί οι δρόμοι, χωρίς κανένα μποτιλιάρισμα σε όλη τη διαδρομή. Μόνο που 'ναι μεσημέρι και κάνει ζέστη... Ευτυχώς στην επαρχία έχει δροσιά.

Μια μικρή στάση στην Αλέα της Τρίπολης. Μια τουαλέτα κι ένα κρύο νερό είναι ότι χρειάζεται ο ταξιδιώτης. Βλέπω πολλούς που το κάνουν. Γιατί όχι...

Επόμενη στάση στη Μεγαλόπολη. Να πάρουμε από το σούπερ μάρκετ κάποια χρειαζούμενα πράγματα για το χωριό. Ο ήλιος “παίζει” με τα σύννεφα. Κι έτσι και καταφέρει να φανεί αμέσως κάνει αισθητή την παρουσία του. Χρειάζεται οπωσδήποτε ένας ίσκιος, επειγόντως... Ευτυχώς που τα σύννεφα καραδοκούν και τον... βάζουν κάθε τόσο στη θέση του.

Παρέα με το Δεύτερο Πρόγραμμα του κρατικού ραδιοφώνου. Ακούω τον Κώστα Θωμαϊδη που έχει κέφια σήμερα τόσο στα σχόλια, όσο και στις μουσικές επιλογές του. Να γιατί μ' αρέσει το Δεύτερο, γιατί εδώ θα βρεις ποιοτικές μουσικές που δεν θα τις βρεις αλλού..

Απόψε θα ξεκουραστούμε στο Ελληνικό κι αύριο το μεσημέρι θα την... κάνουμε για Τέμενη. Θέλω να φτάσουμε μετά τις 3 μ.μ. για να παραλάβουμε καθαρό το δωμάτιο...

  • Τα ΜΜΕ επιμένουν... Η περίφημη έξοδος είναι πρώτο θέμα... Δείτε ΕΔΩ.

Ευχή σαν ρόδο... Να μιλάμε όμορφα, να θυμόμαστε όμορφα πράγματα, αυτή είναι ζωή...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

thrapsano.arxio

Μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων μερικές δεκαετίες πίσω... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία Roland Hampe. Την είδααμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλίου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά στις μέρες μας συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA