Δεν την ξεφυλλίσαμε απλά, την ξεκοκαλίσαμε τη νέα κυριακάτικη εφημερίδα “VETO” που σήμερα είδαμε στα περίπτερα. Η πρώτη “αίσθηση” που είχαμε είναι ότι μοιάζει υπερβολικά στο "ΘΕΜΑ" και έχει να “δώσει” πράμα στον αναγνώστη που θα την ψάξει λίγο παραπάνω. Γραμματοσειρά. “στήσιμο” όλα είναι σχεδόν ίδια.

Μπήκε μάλιστα πολύ δυναμικά στο club των μεγάλων με πολλά ένθετα, DVD, αφιέρωμα στους πίνακες του ζωγράφου EL GRECO την ώρα που το “ΘΕΜΑ” έδινε την κινηματογραφική ταινία του Γ. Σμαραγδή για τον ίδιο ζωγράφο.

Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει καμιά εκδοτική κόντρα. Είναι φοβερό όμως να έρχονται νέες αξιόλογες εκδόσεις στον κυριακάτικο τύπο και να απασχολούν επαγγελματίες δημοσιογράφους μέσα στη γενικότερη κρίση που επικρατεί.

Ευχή μου να “πιάσει”, να ακουμπήσει τους αναγνώστες και να μείνει στα περίπτερα ως εναλλακτική ενημέρωση εκείνων που ψάχνουν και ψάχνονται.

• Δείτε ΕΔΩ το εξώφυλλο της νέας εφημερίδας κι ΕΔΩ το site της.
• Κι απ' οτι φαίνεται ο κόσμος το υποδέχθηκε καλά. Δείτε ΕΔΩ
  

Το τζάκι καίει στην ταβέρνα που σταματήσαμε για καφέ στον Άγιο. Ο χειμώνας έκανε εμφανή την παρουσία του.

Ο Νοέμβρης έκανε την παρουσία του αισθητή με βροχές και κρύο. Το ότι ημερολογιακά είναι χειμώνας το ξέρουμε πια. Το να τον ζεις όμως είναι άλλο πράγμα...

Ξαφνικά αρχίζεις να σκέφτεσαι το καλοριφέρ, να στρώνεις τα χαλιά στο σπίτι, να βγάλεις τα μάλλινα μπροστά στην ντουλάπα, έτοιμα στην πρώτη ζήτηση. Μα, μόλις πριν λίγο βγάλαμε τα κοντομάνικα πουκάμισα, μόλις πριν λίγο βγάλαμε για χρήση το δερμάτινο μπουφάν.

Πολύ απότομα συμβαίνουν πια όλα. Οι μικρές φθινοπωρινές καταιγίδες γίνονται χειμωνιάτικη βροχή. Τα χιόνια (άκου χιόνια...) ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνισή τους στην Πάρνηθα. Οι χθεσινές εφημερίδες το είχαν δεδομένο.

Κουραστικό ήταν χθες το ταξίδι. Στις 8 το πρωί φύγαμε, στις 8 το βράδυ επιστρέψαμε και σχεδόν τις 8 ώρες τις περάσαμε μέσα στο πούλμαν. Αλλά, όπως έγραψα και χθες ήταν μια εμπειρία το ταξίδι μας ώς τη Θραψερή.

Καλά να κυλίσει ο Νοέμβρης κι ας φέρει κάθε καλό στα σπιτικά μας!

Νωρίς - νωρίς οι κυριακάτικες εφημερίδες... Και με μια νέα, την VETO του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου στα περίπτερα από σήμερα... Καλοτάξιδι να είναι. Κάθε νέα εκδοτική προσπάθεια είναι καλοδεχούμενη. Άσε που απασχολεί και άνεργους συναδέλφους...

Βροχερός ο καιρός... Η φωτογραφία μέσα από την ταβέρνα στον Άγιο όπου κάνει μια στάση για καφέ.

Επτά η ώρα ξυπνήσαμε το πρωί με τον Λάμπρο. Να πάμε μια ιδιότυπη εκδρομή στις Ροβιές της Εύβοιας για να δούμε το οικόπεδο στον οικισμό των δημοσιογράφων. Κρατάει χρόνια αυτή κολόνια... Περισσότερα από 15 χρόνια τώρα...

Μικρή ήταν η Ειρήνη όταν το πήραμε και πήγαμε πάλι με πούλμαν στη Θραψερή για να δούμε τον τόπο. Θυμάμαι καλοκαίρι ήταν τότε...

Αυτή τη φορά τα έργα έχουν προχωρήσει και οι μηχανικοί θα είναι εκεί να μας δείξουν τι ετοιμάζουν για τον οικισμό. Δρόμους, πάρκα, πλατείες, ύδρευση, αποχέτευση. Και μετά, κάποια στιγμή, θα κοπούν και τα οικόπεδα και θα ξέρουμε, επιτέλους, τη μερίδα μας.

Ο καιρός είναι χειμωνιάτικος. Στην Αθήνα δεν βρέχει, αλλά στη Μαλακάσα έχει αρχίσει κι άλας. Ο ουρανός κατάμαυρος. Διαβάζω τις εφημερίδες: Χιόνια, λέει, μέχρι την Πάρνηθα. Υπερβολές, αλλά πάλι, ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται και πού πάει το πράγμα.

Το πούλμαν, ένα μεγάλο 50άρι που είμαστε εμείς είναι φουλ. Και είναι και ένα μικρό των 22 ατόμων. Ο κόσμος στο συνεταιρισμό ΘΡΑΨΕΡΗ ενδιαφέρεται να μάθει και μπαίνερι στη διαδικασία να πάει να δει. Πού ξέρεις, μπορεί σ' αυτή τη ζωή να δούμε την αξιοποίηση του...

Η βροχή δεν λέει να μας αφήσει να χαρούμε την εκδρομή μας. Γίναμε μούσκεμα, τσαλαβουτήσαμε στις λάσπες, είχαμε ξεχωριστές εμπειρίες από τη Βόρεια Εύβοια.

Δεν καθίσαμε και πολύ με όλη αυτή την κατάσταση. Μια ενημέρωση στα όρθια, κάτω από ομπρέλες και μετά κατεβήκαμε στις ταβέρνες για μεσημεριανό φαγητό. Είχαν κλείσει τραπέζια στην “Όστρια” και την “Χάι λάιφ” και μας περιποιήθηκαν πρέπει να πω.

Ωστόσο το ταξίδι ήταν κουραστικό. Οι στροφές, αναβαίνοντας το βουνό στον Αϊ Γιάννη το Ρώσο, είχαν τα προβλήματά τους. Και ο καιρός συνεχίζει να είναι κακός. Κάποια μικρά διαλείμματα κι ύστερα άρχιζε πάλι να βρέχει δυνατά. Η θερμοκρασία χαμηλά, “έπαιζε” ανάμεσα στους 8 – 9 οC.

Έξω από το πούλμαν στις πέντε παρά πέντε που έχει αρχίσει να σκοτεινιάζει είναι υπέροχο πράσινο με δέντρα και ανάμεσα του τα πρώτα φυλλοβόλα δέντρα με κιτρινισμένα τα φύλλα τους. Τα σύννεφα έχουν τόσο χαμηλώσει που θαρρείς που θα κάνεις μια και θα τα πιάσεις.

Μέσα στο πούλμαν οι επιβάτες, μεγάλοι στην ηλικία οι περισσότεροι, έχουν “χουχουλιάσει”. Το φαγητό από τη μια και η ζέστη από το καλοριφέρ του αυτοκινήτου μας έχει παρασύρει σε μια υπνηλία άλλο πράγμα. Μόνο ο Λάμπρος παίζει με το PSP του. Οι άλλο, οι περισσότεροι έχουν παραδοθεί στα χέρια (ή μάλλον στη αγκαλιά...) του Μορφέα.

Εκδρομή κι αυτή σήμερα... Και να πεις ότι δεν είχαμε ακούσει για το καιρό...

Περιμένουμε τους καφέδες που μας σερβίρει η ηλικιωμένη κυρία. Ένας ευρώ ο ελληνικός...

Με τα κυκλάμινα ανθισμένα οι ευχές μου για ένα όμορφο Σαββατοκύριακο στην εκπνοή του Οκτώβρη, χειμωνιάτικο.

Άλλη μια εργάσιμη εβδομάδα ολοκληρώθηκε. Με το σύνηθες τρέξιμο της και τις αγωνίες της, αλλά και με ένα επιπλέον «φόρτωμα» την αργία της 28^ης Οκτωβρίου έτσι όπως έπεσε μεσοβδόμαδα φέτος.

Και στο μεταξύ ήρθε σήμερα στην ΠΕΤ ΟΤΕ έτοιμο το περιοδικό «Η Φωνή των Τεχνικών του ΟΤΕ» τ. 236, σελίδες 36 και πρόλαβε να ταχυδρομηθεί μέσα στις προθεσμίες που προβλέπονται. Έτσι δεν είχαμε καμία επίπτωση.

Τώρα, μπροστά μου έχω τον «Ηλεκτρικό» και τον «Κρέοντα». Χθες παρέλαβα την ύλη του «Ηλεκτρικού» τ. 86, 12σέλιδος. Αλλά ήταν «τρελή» από πίεση η μέρα. Πού να προλάβω να τη δω, να κάνω κασέ και να την πάω στο τυπογραφείο. Δευτέρα το πρωί την προγραμματίζω. Θα τηλεφωνήσω και στο Σάκη να την περιμένει.

Το απόγευμα της ίδια μέρας θα πάω στο άλλο τυπογραφείο, στο Μοσχάτο, τον «Κρέοντα» τ. 16, 4σέλιδος. Κάτι εκκρεμότητες μικρές έμειναν και είναι θέμα ωρών να τις ολοκληρώσω.

Όλες αυτές οι σκέψεις, λίγο πριν ο Οκτώβρης δώσει τη σκυτάλη στον επόμενο μήνα, τον Νοέμβρη. Μας αρέσει, δεν μας αρέσει περνάει σαν αέρας ο καιρός…

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 31/10/2009

Προσπαθούμε να προσαρμοστούμε στις νέες συνθήκες. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει ένα νέο “κλίμα” μετά τις εκλογές. Κάποιοι βεβαίως είναι ανυπόμονοι. Θα ήθελαν όλα να έχουν γίνει κιόλας, θεωρούν ότι αργούν εκεί στα επιτελεία, ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για αναμονή.

Κάποια άλλοι πάλι έχουν ήδη βάλει στο στόχαστρο τα πρώτα λάθη της κυβέρνησης. Δε λέω ότι πρέπει κανείς να απορρίπτει ασυζητητί ότι θεωρεί σοβαρό και αξίζει να το συζητήσει. Όμως από το σημείο αυτό μέχρι να βλέπουμε στους τηλεοπτικούς δέκτες καταξιωμένους ηθοποιούς  (βλ. Λάκη Λαζόπουλο) να την έχουν στο στόχαστρο της κριτικής τους επί μιάμιση ώρα, θεωρώ ότι είναι υπερβολή.

Ναι, η εξουσία έχει παρωπίδες, συμφωνώ ότι έχει ένα μικρό πρόβλημα στο να δει ολκληρωμένα τα πράγματα και να τα βάλει στις σωστές τους διαστάσεις. Ναι, χρειάζεται να στεκόμαστε κριτικά απέναντι της για να την προστατεύσουμε από τα λάθη και τις κακοτοπιές. Ας της δώσουμε όμως ένα μικρό περιθώριο ανοχής.

Στο κάτω – κάτω της γραφής δεν φταίει αυτή για όλα τα δεινά του κόσμου και για την κακή δική μας ψυχολογία. Τουλάχιστον σε ότι αφορά τον τομέα αυτόν πρέπει να παραδεχτούμε πως βοήθησε.

Συζητούσα πριν λίγες μέρες με έναν φίλο επιχειρηματία που περνά, όπως όλοι μας, δύσκολα. Που βλέπει να μην έχει να καλύψει στην ώρα τους τις επιταγές και τα χρέη να τρέχουν, να λέει ψύχραιμα πως θα το αντιμετωπίσει. Δεν ήταν δα και η πρώτη φορά που περνούσε τέτοιο λούκι. Μαθημένα τα βουνά από τα χιόνια.