Στα 10 χρόνια πια και είμαστε καλά! Τι άλλο να θέλουμε σ' αυτόν τον παράξενο κόσμο;

gamos6Στις 4 Απριλίου 2025, κλείσαμε δέκα (10) χρόνια παντρεμένοι, με την σύντροφο της ζωής μου, Σούλα Αργυροπούλου. Και μπήκαμε στον 11ο!

Και επειδή εκτιμούμε ότι ο γάμος, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο γεγονός που άλλαξε τις ζωές μας, θέλουμε να το θυμόμαστε, αφού εκτιμούμε ότι άξιζε το βήμα που κάναμε...

Όπως και τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας...

Και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στον κοινό δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας...

Στο μεταξύ, κάθε μέρα για μέρα, είναι για μας ξεχωριστή και την τιμούμε όπως της πρέπει, επειδή ξέρουμε καλά πως είναι Θείο Δώρο...

Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε εποχές πολύ δύσκολες και έχουμε καταφέρει να είμαστε καλά, καθώς μοιραζόμαστε πράγματα...

Ακόμα και τώρα που περνάμε μια ιδιόμορφη περίοδο, στον απόηχο της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 που μας κράτησε δυο χρόνια σε καραντίνα σπίτι μας, ή σε μια ιδιότυπη κοινωνική αποστασιωποίηση, εμείς προσπαθήσαμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα, μαζί...

Τα σχέδια, έτσι κι αλλιώς τα αφήνουμε για αργότερα, όταν φτιάξουν τα πράγματα... Μέχρι τότε μπορούμε να ζούμε με ευχάριστες αναμνήσεις από ταξίδια που προλάβαμε να κάνουμε...

Και αν το θέλει ο Ιεχωβά, τώρα που περασε το κακό, σχεδιάζουμε κι άλλα. Όσο αντέχουμε και μπορούμε!

Θέλουμε να το γιορτάσουμε λίγο διαφορετικά και... λίγο αργότερα. 2-7 Μαϊου θα πάμε εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Το ήθελε πάντα η Σούλα. Κι εγώ που την έζω ζήσει την Πόλη, πολλά χρίνια πριν, είναι όντως, ένα σταυροδρόμι πολιτισμού ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή.

Αξίζει λοιπόν και θα το τολμήσουμε! Έτσι κι αλλιώς μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους, ανθρώπους, πολιτσμούς.

Επειδή αυτό είναι κάτι που μας αρέσει και το θέλουμε, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και μας ευχαριστούν, μαζί!

Σ' αυτό το πλαίσο εντάξαμε και το ταξίδι μας στο Πήλιοβπριν μερικά χρόνια... Μια όμορφη ανάσα σε ένα μέρος που αγαπούμε πολύ και θέλαμε να το γνωρίσουμε καλύτερα... 

Είχαμε την ευκαιρία να ξαναδούμε τον Στηβ, την Έστερ και τα κορίτσια τους, Βικτώρια και Χλόη τον Ιούνιο του 2023, όταν περάσαμε μαζί στην Πάρο ένα δεκαήμερο φανταστικών διακοπών... Και συνεχίζουμε!

kanoni1.060416

Ας γυρίσουμε λιγάκι πίσω το χρόνο... Το 2016 πήγαμε για έξι μέρες στην Κέρκυρα. Και περάσαμε υπέροχα, όπως μπορείτε να δείτε και στις δημοσιεύσεις που κάναμε γι' αυτό το ταξίδι μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό ως άνθρωποι. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα σοβαρό, μεγάλο γεγονός, να γιορτάσουμε στη ζωή μας...

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ταξιδεύει, γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους, συνήθειες, ήθη και έθιμα, πολιτισμούς και τα ζει. Από εδώ τα λέγαμε καθημερινά, κι εκείνες τις μέρες των ταξιδιών μας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με τα μέρη που επισκεπτόμαστε… 

Και το 2017 πήγαμε στο Αβινιόν της Γαλλίας κοντά στους πνευματικούς και σαρκικούς αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αλλά, επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την αρχή, στα λίγκ που ακολουθούν μπορείτε επίσης να δείτε μαζεμένες όλες τις αναρτήσεις που έκανα από το Βανκούβερ του Καναδά, τότε που μείναμε κοντά στον Στήβ και την Έστερ, την κόρη και τον γαμπρό της Σούλας, για δεκαπέντε ολόκληρες μέρες..

Εκεί, το 2015, στις 4 Απρίλη, έγινε ο γάμος μας με τη Σούλα... Αξίζει να τα θυμηθούμε όλα αυτά, γιατί άλλαξαν τον ρου της δικής μας ιστορίας...

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

psarakia

Ο γάμος όπως είπαμε, είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ, φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. 

Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο, αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28)

Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας. Τα σεβόμαστε και τα τιμούμε, όπως τους πρέπει...

akrovatis

Τι κάναμε και πώς το γιορτάσαμε το 2020; Δείτε ΕΔΩ. Και τα καλύτερα είναι μπροστά μας... Όπως το ταξίδι μας στο Πήλιο... Δείτε ΕΔΩ το 2021, Το 2022 το ψάχνουμε. Ήταν δύσκολα χρόνια λόγω της πανδημίας. Αλλά μετά το 2023, όλα έδειχναν να παίρνουν ένα άλλο ρυθμό... Πιο φυσιολογικό! Κάτι έχουμε στο νου μας και για φέτος...

avgo.tukokora

Νεο τεστ άρθρο

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Γενικά

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Fusce justo neque, rhoncus ac placerat vitae, ullamcorper nec nibh. Mauris ultrices leo sit amet luctus imperdiet. Suspendisse ultricies nisl non diam rutrum fringilla. Pellentesque ut augue dui. Donec vehicula urna id ligula convallis, ut aliquam dolor blandit. Fusce cursus lacinia elit, ac ornare nulla venenatis id. Integer sodales magna quis condimentum aliquam. Nunc luctus mauris id ante laoreet, ac bibendum justo euismod. Nulla accumsan massa ac venenatis viverra. Sed eu ante vestibulum, commodo libero vel, molestie mi. Donec condimentum turpis nibh. Suspendisse semper cursus dolor, vitae lacinia mauris hendrerit a.

Nulla placerat nisl sit amet arcu cursus tincidunt. Etiam risus ipsum, commodo non ligula sodales, convallis sodales purus. Donec cursus id neque id tincidunt. Nunc vel ante vitae lacus ornare euismod in sed velit. Phasellus nec faucibus urna. Donec orci velit, lobortis eu libero consectetur, vehicula volutpat purus. Ut magna magna, aliquet ut sapien quis, vulputate accumsan neque. Maecenas sapien erat, rutrum ac ipsum in, fermentum pretium dolor. Donec felis turpis, accumsan quis magna commodo, suscipit viverra ligula. Praesent at nibh risus. Aenean suscipit erat luctus nisl adipiscing, vitae mollis urna laoreet. Morbi euismod orci nec lacus tincidunt, ac dignissim nisl consectetur. Nunc faucibus metus in tempor iaculis.

Donec et scelerisque ipsum. Nunc gravida suscipit bibendum. Proin sed ipsum ac nunc vestibulum sodales. Cras porttitor ipsum ut augue commodo, non hendrerit ligula ornare. Integer a laoreet magna, at venenatis sapien. Suspendisse suscipit tincidunt neque quis condimentum. Aliquam vel rhoncus dolor. Mauris vitae justo libero. Maecenas a libero rutrum, convallis magna id, accumsan urna. Etiam iaculis felis at lacus luctus tempus. Sed volutpat bibendum ligula sit amet placerat. Aliquam pulvinar interdum purus, et volutpat nisi posuere id. Cras non tellus sit amet diam dictum ultricies pellentesque nec ipsum. Praesent ut sagittis tortor. Phasellus ut nisi non urna congue pellentesque.

Maecenas quis fermentum velit. Donec ut erat ligula. Curabitur venenatis ac lorem nec hendrerit. Sed sit amet pretium sem. Class aptent taciti sociosqu ad litora torquent per conubia nostra, per inceptos himenaeos. Duis auctor et ligula sollicitudin molestie. Aenean porta metus vestibulum interdum lacinia. In non fermentum leo.

Donec gravida, risus vitae feugiat rhoncus, magna eros pellentesque tortor, eu volutpat justo nunc nec urna. Cras ornare venenatis nunc, nec suscipit magna lobortis in. Interdum et malesuada fames ac ante ipsum primis in faucibus. Curabitur dapibus leo justo, at sagittis nisi imperdiet non. Nulla elementum risus ut urna gravida, sed varius ligula vehicula. Etiam fringilla ultricies mi id ornare. Quisque nec sapien vel massa varius lacinia quis vel sapien. Quisque tincidunt dapibus dui, sit amet hendrerit mauris convallis nec.

Ολοκληρώθηκε με επιτυχία και η φετινή γιορτή «Χώμα, Νερό, Φωτιά». Μπράβο τους!

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Γενικά

xomanero.fotia.2024.1
Για τέσσερις μέρες του Ιουλίου 2004, από τις 4-7, είχαν και φέτος τη δυνατότητα για τρίτη συνεχή χρονιά, όσο μένουν στο Θραψανό, να παραβρεθούν στις εκδηλώσεις «Χώμα, Νερό, Φωτιά». Που διοργανώθηκαν με μεγάλη επιτυχία και τεράστια συμμετοχή. Βέβαια εμείς δεν ζούμε εκεί, αλλά αγαπούμε τον τόπο που μας γέννησε και παρακολουθούμε όλα όσο το αφορούν.

xomanero.fotia.2024.2
«Ψυχή» αυτής της δράσης, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Θραψανού με άξιους και δυνατούς υποστηρικτές τόσο τον Δήμο Μινώα, όσο και την Περιφέρεια Κρήτης. Από τον ΣΥΛΛΟΓΟ ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ που βρέθηκε δίπλα τους ως υποστηρικτής, είχαμε τη δυνατότητα να δούμε πολλές αναρτήσεις. Από εκεί είναι και οι φωτογραφίες της Κατερίνα Χ. Μόλις έξι (6) διαλέξαμε από τις 80 περίπου που δημοσίευσε.

xomanero.fotia.2024.3
Συγχωριανοί αγγειοπλάστες συμμετείχαν με… φορητούς τροχούς (αυτό πρώτη φορά το είδα…) μια φοβερή τεχνική πρόοδο που τους επιτρέπει να στήσουν οπουδήποτε ήθελαν και να κάνουν αγγεία δημόσια θέα, ανάμεσα στους ανθρώπους που παρακολούθησαν τις εκδηλώσεις. Ακόμα και στο Ηράκλειο, σε κεντρικό πεζόδρομο, έστησαν αυτόν τον τροχό, κάνοντας προβολή των εκδηλώσεων!

xomanero.fotia.2024.4
Και δεν ήταν μόνο αυτό. Παλιά σπίτια, ακατοίκητα, αξιοποιήθηκαν για να στηθούν πάνω στους τοίχους ή τις εξώπορτες, μεγεθυμένες φωτογραφίες ως πίνακες ζωγραφικής . Δείτ τι όμορφα που έκαναν το εκθετήριο τους! Χαιρόμαστε να τα βλέπουμε στις αναρτήσεις τους στα κοινωνικά δίκτυα και μπορούμε να αντιληφθούμε πόσο πιο όμορφα θα ήταν από κοντά.

xomanero.fotia.2024.5
Αλλά δεν ήταν μόνο τα πήλινα. Είδα όμορφα περίπτερα και με άλλες πολύ αξιόλογες κατασκευές και χειροτεχνήματα, όπως αυτά εδώ. Οι Θραψανιώτες είναι πολύ δημιουργικοί άνθρωποι με ότι καταπιάνονται. Και πραγματικά τους αξίζουν πολλά συγχαρητήρια για τον αγώνα τους, αλλά και για τα καλά αποτελέσματα τους. Η πρόοδος είναι κομμάτι του εαυτού τους.

xomanero.fotia.2024.6
Δείτε άλλο ένα επιτοίχιο… εκθετήριο φωτογραφιών σε μέγεθος αφίσας από τις περίφημες βεντέμες των πιθαράδων που έφευγαν από το χωριό εκεί κατά τον Μάιο για αν επιστρέψουν τον Οκτώβρη έχοντας ένα κομπόδεμα γι το σπίτι τους. Ακόμα και μείς που έχουμε ζήσει τους πιθαράδες μέσα στην οικογένεια από τον παππού, στο γιο, στον εγγονό και τον δισέγγονο, μας εντυπωσίασαν. Για άλλη μια φορά μπράβο σε όλους, διοργανωτές και συμμετέχοντες.

Παράξενη Πρωτομαγιά! Και όχι μόνο… Αυτό που μας νοιάζει όλους, είναι η επιβίωση μας...

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Γενικά


Το χαρακτηριστικό τραγούδι, "Παράξενη Πρωτομαγιά", στην πρώτη εκτέλεση του, με τους Μανώλη Μητσιά και Δήμητρα Γαλάνη... Και με μια υπέροχη εικονογράφηση που βρήκα στο διαδίκτυο προκειμένου να το μοιραστώ μαζί σας στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ... Αν το χρησιμοποιείς σωστά το διαδίκτυο θα βρεις θησαυρούς...


Αυτό το βίντεο για την Πρωτομαγιά το έχετε δει; Είναι ο Λουκιανός Κηλαηδόνης και ο Διονύσης Σαββόπουλος από μια συναυλία στο Μοσχοπόδι της Θήβας. Αν και έχει τις αδυναμίες του λάιβ δεν του λείπει η γοητεία του... Τι όμορφο που ακούγεται στα αυτιά μας...


Δείτε κι αυτό το ωραίο τραγουδάκι για το μυρμήγκι, μάλλον παραδοσιακό αλλά πολύ μας άρεσε... Πέσαμε πάνω του, καθώς κάναμε την έρευνα μας για να βρούμε κάτι για την εικονογράφηση του θέματος. Είναι μικρό σε διάρκεια αλλά εξαιρετικά πρωτότυπο...


Να κι ένα παιδικό τραγουδάκι για τον Μάη... Έχει, μια ευαισθησία. Προσωπικά δεν το είχα ξανακούσει, αλλά θα συμφωνήσετε κι εσείς μαζί μου, πως είναι σίγουρα πολύ όμορφο... Και όπως και το πιο πάνω είναι μικρό σε διάρκεια, ούτε δύο λεπτά...
efimerides

 

  • ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 02/5/2020

    Για άλλους φυσικά λόγους, γράφτηκε το τραγούδι των Μανώλη Μητσιά - Δήμητρας Γαλάνη σε μουσική Μάνου Χατσιδάκη και στίχους του Νίκου Γκάτσου που φέρει ακριβώς τον ίδιο τίτλο με το θέμα του τίτλου μας, παράξενη Πρωτομαγιά. Και για εντελώς άλλους λόγους, το κάνουμε σήμερα θέμα στα στενά όρια αυτής της δημοσιογραφικής στήλης…

    Λογικό, ποιος θα μπορούσε να φανταστεί έτσι τη φετινή Πρωτομαγιά; Όχι, πως, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια οι εργατικές συγκεντρώσει είχαν και καμιά μαζική συμμετοχή. Και πώς να είχαν; Αλλού έκανε συγκέντρωση το ΕΚΑ με τη ΓΣΕΕ, αλλού το ΠΑΜΕ που ελέγχεται από το ΚΚΕ κι αλλού κάποιες πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις που ελέγχονται από την εξωκοινοβουλευτική αριστερά.

    Κι αυτά δεν γίνονται μόνο στην Αθήνα, αλλά παντού σε κάθε μεγάλη πόλη της χώρας… Επιπλέον με όσα έχουν προκύψει στις εργασιακές σχέσεις την εποχή των μνημονίων, τα συνδικάτα, έχουν χάσει την αίγλη τους και την παρέμβαση τους στην κοινωνία και έχει απαξιωθεί ο ρόλος τους.

    Ακόμα και το μήνυμα της Εργατικής Πρωτομαγιάς έχει αλλάξει στο πέρασμα των χρόνων… Απαξιώθηκαν πολλά και τους υπεύθυνους γι’ αυτήν την κατάντια είναι εύκολο να τους βρει κανείς, αρκεί να έχει όρεξη να κάνει μια στοιχειώδη έρευνα σε διαθέσιμα στοιχεία…

    Ιδού λοιπόν, άλλος ένας φραγμός στον καιρό της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 και η απαγόρευση των συναθροίσεων που αν προστεθεί στην έλλειψη ενδιαφέροντος από τους εργαζόμενους, δημιουργεί έναν μοναδικό αρνητικό συνδυασμό. Βέβαια ανακοίνωσαν ότι συγκεντρώσεις με όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα θα γίνουν το πρώτο Σάββατο μετά την άρση των μέτρων…

    Αλλά ούτε το αντίπαλο δέος των εργατικών συγκεντρώσεων, η εξόρμηση στους άγριους λουλουδότοπους της εξοχής, μπορεί φέτος να πραγματοποιηθεί για τους ίδιους ακριβώς λόγους. Η προειδοποίηση του κ. Χαρδαλιά, ως υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας ήταν απόλυτα σαφής και το δάκτυλό του στην κάμερα της ΕΡΤ, ιδιαίτερα απειλητικό, καθώς τα πρόστιμα είναι μεγάλα και δεν είναι καθόλου φρόνιμο να «παίζεις» μ’ αυτά τα πράγματα.

    Κάποιοι θα δυσκολευτούν να προσαρμοστούν. Πώς θα πλέξουν τα λουλουδένια στεφάνια τους που θα ήθελαν και φέτος να βάλουν στην εξώπορτα τους; Τους καταλαβαίνουμε, αλλά ας το συνειδητοποιήσουν, ότι καλύτερο θα ήταν να μην επιλέξουν την… παρανομία για ένα τέτοιο ζήτημα. Μάλλον σε ανοησία παραπέμπει η διατήρηση ενός τέτοιου εθίμου.

    Παράξενη, λοιπόν, η φετινή Πρωτομαγιά. Για κάποιους από μας που αξιολογούμε το δώρο της ζωής ως πολύ σπουδαίο, οφείλουμε να μην εκτεθούμε σε κίνδυνο, τόσο σε ότι αφορά τη διασπορά του κορονοϊού σε ευπαθείς ομάδες, όσο και στον εαυτό μας.episimansis.neo

    Ας συνειδητοποιήσουμε ότι, υπακούοντας στις οδηγίες για την καραντίνα, έχουμε κι εμείς συμβάλει στο να είναι μικρή η διασπορά αυτού του ύπουλου, αόρατοι ιού… Ναι, μπορεί να το ακούμε από τον καθηγητή κ. Τσιόδρα στις απογευματινές ενημερώσεις του, αλλά μπορούμε πια να δούμε πώς λειτουργεί αυτό στην πράξη.

    Ας συνειδητοποιήσουμε επίσης πόσο σημαντικό και σπουδαίο είναι που την ερχόμενης εβδομάδα, θα μπορούμε, τηρώντας μια κάποια σειρά προτεραιότητας να πάμε στον κουρέα μας και να γίνουμε λίγο πιο… άνθρωποι, από πλευρά εμφάνισης.

    Δεν ωφελεί κανέναν, η ανυπακοή… Ούτε προσφέρει κάτι καλό, το να επικαλούμαστε ότι θα χάσουμε και τη φετινή Πρωτομαγιά… Ας το δούμε λίγο πιο ρεαλιστικά. Η άνοιξη θα είναι εδώ και την επομένη μέρα και αν συνεχίσουμε να είμαστε προσεκτικοί, οπωσδήποτε θα μας δοθεί η ευκαιρία για κάποιες μικρές εξορμήσεις στην εξοχή.

    Ίσως, μάλιστα, ανάμεσα στα άλλα να δούμε και τα κλειστά με λουκέτο πάρκα της γειτονιάς μας να ανοίγουν, οπότε θα ξανανιώσουμε όμορφα και θα ξέρουμε ότι έχουμε συμβάλει κι εμείς με τις μικρές μας δυνάμεις σε όλο αυτό το καλό που θα προκύψει.

    Αν συνειδητοποιήσουμε μέσα μας πως και γιατί, η φετινή Πρωτομαγιά, για εντελώς διαφορετικούς λόγους από όσους γνωρίζαμε ως τώρα, είναι παράξενη, τότε σίγουρα θα χαλαρώσουμε και θα το ξεπεράσουμε κι αυτό…

    Διότι, δεν ξέρω αν το έχετε προσέξει, αλλά η ζωή έξω συνεχίζει να κινείται κανονικά… Η μέρα έχει μεγαλώσει αρκετά και παρά τα σκαμπανεβάσματα του καιρού, κανείς δεν είναι σε θέση να σταματήσει το καλοκαίρι που έρχεται… Ας προσέξουμε λίγο ακόμα. Αξίζει τον κόπο!

    Το κομμάτι αυτό μπορεί και να έχει δημοσιευτεί ήδη στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ ή θα είναι αύριο. Λόγω Πρωτομαγιάς ή έκδοση της έγινε λίγο νωρίτερα…

Πάρκα της πόλης, μέρη όμορφα που περπατούσαμε, με την καραντίνα είναι έρημα από κόσμο

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Γενικά

parko1.060420
Άλλη μια παράπλευρη απώλεια των ημερών είναι τα πάρκα, στις μικρές ή τις μεγάλες πόλεις... Συνήθως, ήταν για μας μια λύση, καθώς είχαμε τη δυνατότητα ανάμεσα στις επιλογές μας, να βγούμε από τα σπίτια μας και να περπατήσουμε λίγο εκεί ή να κάτσουμε στα παγκάκια τους. Τώρα τα περισσότερα είναι κλειστά...

parko2.060420
Έτσι κλειστό για το κόσμο είναι το πάρκο της Ακαδημίας του Πλάτωνα, εδώ στη γειτονιά μας... Κάποια άλλα όμως, είναι ακόμα ανοιχτά. Αλλά φυσικά είναι έρημα, όπως η πλατεία Αγίου Κωνσταντίνου που κατέγραψα ΕΔΩ... Παρ' όλα αυτά αξίζει μια μικρή βόλτα, παίρνοντας τα αναγκαία μέτρα και τις αποστάσεις, που λένε οι ειδικοί.

parko3.060420
Είναι βέβαιο ότι θα συναντήσετε όμορφα μέρη, εκεί έξω... Θα αλλάξετε παραστάσεις και κυρίως θα ξεφύγετε για λίγο από την κλεισούρα των τεσσάρων τοίχων, του σπιτιού σας. Άσε που, παρά την ψυχρούλα ο φωτεινός και κάπως ζεστός ήλιος, είναι σκέτη πρόκληση για μια μικρή απόδραση, τηρώντας φυσικά τους όρους εξόδου.

parko4.060420
Δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει ακόμα η καραντίνα... Άλλοι λένε πώς από την επόμενη εβδομάδα, ίσως αρχίσουμε να έχουμε μια σχετική χαλάρωση. Και ίσως δούμε κάποια μαγαζιά να ανοίγουν. Αλλά, όλα αυτά είναι σενάρια. Στην πραγματικότητα, κανείς μας δεν ξέρει τι του ξημερώνει η επόμενη μέρα...

parko5.060420
Μέχρι τότε, τα άδεια πάρκα θα είναι μια κάποια λύση... Ας το δοκιμάσουμε, προσεκτικά. Στο SMS που θα στείλετε στο 13033., για να πάρετε την άδεια για την έξοδο σας, μπορείτε να βάλετε τον αριθμό 6 που παραπέμπει στη σωματική άσκηση. Και ας μη ζητάτε παρέα. Μόνοι ή με τον ή την σύντροφό σας, μια χαρά είναι.

Πάρκο Ακαδημίας Πλάτωνα, χώρος για παιγνίδια ηλικιωμένων και αναψυχής ή ξεκούρασης

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Γενικά

parko.akadimias1.210321
Οι φωτογραφίες του σημερινού δημοσιεύματος πάρθηκαν την Κυριακή που μας πέρασε, όταν τα καταφέραμε να πάμε μια βόλτα για περπάτημα στο ανοιχτό αρχαιολογικό πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα, χρησιμοποιώντας τον κωδικό 6 για το επιβαλλόμενο SMS. Μια μέρα ήρεμη αν και συννεφιασμένη. Και τα είδαμε όλα, από παππούδες που κάθονταν ήρεμοι στα παγκάκια, μέχρι άλλους που έπαιζαν!

parko.akadimias2.210321
Στην αρχαία Ελλάδα από τον 6ο αιώνα π.Χ. υπήρχε το κλασικό παιχνίδι ρίψης νομισμάτων, τα οποία στη συνέχεια αντικαταστάθηκαν από επίπεδες πέτρες και αργότερα από πέτρινους βόλους, με στόχο να φτάνουν όσο το δυνατόν μακρύτερα. Αργότερα οι Ρωμαίοι εμπλούτισαν το παιχνίδι προσθέτοντας και μια μπάλα-στόχο την οποία προσπαθούσαν να πλησιάσουν με τους πέτρινους βόλους όσο το δυνατόν περισσότερο.

parko.akadimias3.210321
Εικόνες όμορφες, ανθρώπινες, από το πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα. Ηλικιωμένοι κυρίως άνθρωποι έχουν ανάγκη από μια επαφή. Τους αρκεί να καθίσουν σε ένα παγκάκι με τους φίλους τους, να κουβεντιάσουν λιγάκι. Τους έχει λείψει πολύ τον τελευταίο καιρό, καθώς από την μια καραντίνα πάμε στην άλλη, χωρίς για την ώρα να φαίνεται φως στον ορίζοντα.

parko.akadimias4.210321
Αυτή η εκδοχή του παιχνιδιού έφτασε στην Προβηγκία από Ρωμαίους στρατιώτες, ναυτικούς αλλά και περιπλανώμενους ταξιδιώτες. Αργότερα, κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, οι πέτρινες μπάλες αντικαταστάθηκαν από ξύλινες και το παιχνίδι άρχισε να παίζεται σε διάφορες χώρες της Ευρώπης. Στη Νότια Γαλλία γύρω στο 1910 το παιχνίδι εξελίχθηκε στο jeu provençal, τον πρόγονο του σημερινού pétanque.

parko.akadimias5.210321
Ή μπορεί να ήταν η αφορμή για να βγάλουν βόλτα τα σκυλιά τους, όπως αυτή η άγνωστη σε μας, κυρία. Είχε δύο μαζί της, μεγάλου μεγέθους και προσπαθούσε να τα κουμαντάρει, όχι πάντα με μεγάλη επιτυχία. Αλλά το πάλευε με αξιοπρέπεια, όσο τουλάχιστον μπορέσαμε να δούμε στη βόλτα μας.

parko.akadimias6.210321
Το pétanque το συναντάμε σήμερα κυρίως στη Γαλλία, αλλά είναι αξιοσημείωτο ότι η Παγκόσμια Ομοσπονδία του αθλήματος απαριθμεί πάνω από 600.000 μέλη σε 52 χώρες. Το παιχνίδι παίζεται πάντα μεταξύ δύο ομάδων. Υπάρχουν 3 παραλλαγές: tete-a-tete ένας εναντίον ενός με 3 μπάλες ο καθένας, doublette δύο εναντίον δύο με 3 μπάλες ο κάθε παίκτης και triplette τρεις εναντίον τριών με 2 μπάλες για τον κάθε παίκτη.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA