Ένα υπέροχο πρωινό ξεκίνημα με έναν ουρανό σκέτο όνειρο... Τι μοναδική ομορφιά!

dilino.petros1
Έχουμε το προνόμιο να είναι φίλος μας, ο πρωινός Πέτρος Πατσαλαρήδης. Καθώς λοιπόν ξεκινά για να πάει στη δουλειά του κάθε πρωί, μπορεί στο δρόμο του να συναντήσει και τέτοιες εικόνες. Και το σημαντικό είναι ότι δεν τις κρατά για τον εαυτό του, αλλά τις μοιράζετε μαζί μας. Του είμαστε ευγνώμονες! 

proino.xipnima2.141021
Είναι λίγο ένα "ευχαριστώ", φίλε Πέτρο, όσο κι αν ξέρεις ότι δεν πρόκειται για κάτι τυπικό, αλλά ότι ξεκινά από την καρδιά μας. Ωστόσο δεν έχουμε άλλο τρόπο να το εκφράσουμε. Έτσι απλά, αλλά αληθινά, το κάνουμε, χρησιμοποιώντας τις φωτογραφίες σου στην ανάρτηση. Και δεν είναι η πρώτη φορά, ούτε και η τελευταία...

anatoli.apikia120122
Σκέψου τώρα κάποιους ανθρώπους, κυρίως νέους που ξυπνάνε αργά το μεσημέρι για πρωί, τι χάνουν! Θα μου πεις κι εγώ νωρίς το πρωί ξυπνάω, αλλά τέτοιες εικόνες είναι αδύνατον να τις δω από το παράθυρο του γραφείου μου. Τι να δεις σε μια πόλη που δίπλα σου ορθώνονται ψηλές πολυκατοικίες και κυριαρχεί το μπετόν; Η φωτογραφία αυτή, όπως και η τελευταία χωρίς λεζάντα, είναι του φίλου Λούη από την Άνδρο....

proino.xipnima4.141021
Κάπως έτσι θα θέλαμε να είναι η αληθινή ζωή που θα ζούμε. Να βλέπουμε στο ξεκίνημα της μέρας μας, έναν ουρανό με λίγα σύννεφα και μια κατακόκκινη ανατολή με πολλές υποσχέσεις για μια όμορφη και παραγωγική μέρα. Αλλά δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στην πόλη που ζούμε. Ούτε και στην εποχή αυτή. Και το ξέρουμε.

dilino.petros3
Μερικές φορές θα ήθελα να είναι αλλιώς τα πράγματα, αλλά γνωρίζοντας την πραγματικότητα των δύσκολων καιρών που ζούμε, δεν παραπονιέμαι. Θα έρθουν καιροί αναζωογόνησης! Και το σημαντικό είναι να είμαστε εκεί, να τους απολαύσουμε στην αιωνιότητα. Στο χέρι μας είναι!

anatoli.apikia2.200122

Επικαιρότητα

Πάμε βόρεια σήμερα, στο χωριό Αναστασιά Σερρών για χάρη του φίλου μας Ηλία Θεολόγου

theollogos.ilias1
Ο Ηλίας Θεολόγου ζει στο χωριό Αναστασιά, οικισμός του νομού Σερρών. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Νέας Ζίχνης και είχε 362 κατοίκους το 2001, το έτος 1991 οι κάτοικοι της ήταν 303, ενώ το 2001 έφτασαν τους 362 και αποτελεί, το τοπικό Διαμέρισμα της Αναστασιάς του Δήμου Νέας Ζίχνης. Ο Δήμος εκτείνεται από το Μενοίκιο όρος προς βορρά, μέχρι τον ποταμό Στρυμόνα στο νότο, καλύπτοντας συνολική έκταση 274.429 στρεμμάτων, όπου κατοικούν 10.496 άτομα..

theollogos.ilias2
Αυτό το μικρό χωριό, η Αναστασιά, υπήρξε μια εποχή, όχι πολύ μακρινή, που είχε δυο εκκλησίες Μαρτύρων του Ιεχωβά λίγο πριν τη δικτατορία του 1967. Η Αναστασιά ήταν και παραμένει πρώτη στους Μάρτυρες από το1948... Πριν ένα χρόνο απεβίωσε ένας από τους πρώτους, 96 ετών... Ήταν πάρα πολλά χρόνια στην υπηρεσία του Ιεχωβά... Εδώ είναι το σπίτι που μένει ο Ηλίας Θεολόγος, στο χωριό Αναστασιά.

theollogos.ilias3
Σύμφωνα με τις πληροφορίες του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, ζει ακόμη μέχρι σήμερα ένας που πρέπει να είναι 95 χρονών, αλλά βρίσκεται στο κρεβάτι λόγω των γηρατειών... Ο πατέρας του Ηλία ήταν στην αλήθεια από το 1948. Ζει ο αδελφός του πατέρα του, Δημήτρης, 84 ετών... Με πρωτεύουσα τη Νέα Ζίχνη, ο ομώνυμος Δήμος αποτελείται από τους ορεινούς οικισμούς Αγριανής και Σφελινού, την ημιορεινή Αναστασιά και τα πεδινά χωριά Αγιος Χριστόφορος, Γάζωρος, Δήμητρα, Δραβήσκος, Θολός, Μαυρόλοφος, Μεσορράχη, Μυρρίνη, Μύρκινος και Νέα Πέτρα.

theollogos.ilias4
Το έργο είναι πολύ... Έχουν μέχρι και πέντε χωριά στον τομέα τους. Ξυπνάνε νύχτα, προετοιμάζεται και φεύγουν... Όλοι οι αδελφοί και άλλοι σκαπανείς και χρόνια πρεσβύτεροι... Ένας εξ αυτών είναι ήδη 40 χρόνια πρεσβύτερος... Η πλειονότητα των κατοίκων του δήμου ασχολείται με την κτηνοτροφία και τη γεωργία, με κύριες καλλιέργειες τον καπνό ανατολικού τύπου (μπασμάς), το βαμβάκι, το σκληρό σιτάρι, τα ζαχαρότευτλα και την ντομάτα, ενώ οι οπωροκαλλιέργειες αφορούν ουσιαστικά στα κεράσια.

theollogos.ilias5
Το χωριό Αναστασιά είναι πασίγνωστο μέχρι τη Θεσσαλονίκη και πιο πέρα. Υπάρχει μάλιστα και κάτι σαν ανέκδοτο, με την καλή έννοια του όρου, που λέγετε ακόμα και σήμερα: Από που είστε, ρωτάνε… Από τη Αναστασία Σερρών… Α, Κατάλαβα, εκεί που έχει πολλούς Μάρτυρες… Σταθερά, ακόμα και σήμερα συμβαίνει αυτό… Ε... και βγάζει πολλά και καλά κεράσια…

theollogos.ilias6
Η Αναστασιά είναι κτισμένη σε υψόμετρο 450 μ. Ημιορεινή, βρίσκεται βορειοδυτικά της Νέας Ζίχνης, με την οποία συνδέεται είτε μέσω Γαζώρου (15 χλμ.) είτε μέσω Αγριανής (12 χλμ.). Πρόκειται όπως είπαμε, για αγροτικό οικισμό, ο οποίος φημίζεται για την παραγωγή κερασιών. Από τη δεκαετία του 1980 επεκτάθηκε στο δήμο και η ελαιοκαλλιέργεια, ενώ πιο πρόσφατα ξεκίνησε η καλλιέργεια της αμπελιών για την παραγωγή τοπικών κρασιών και τσίπουρου.

theollogos.ilias7
Η ίδρυση του χωριού ανάγεται στις αρχές του 14ου αιώνα, ενώ ο πληθυσμός του είναι αμιγώς ελληνικός και χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι συναντώνται σε αυτόν περίπου δέκα σταθερά επώνυμα. Δυτικά του οικισμού βρίσκεται περιοχή με ιζηματογενή πετρώματα όπου έχουν βρεθεί απολιθώματα ψαριών, ζώων και οστρακοειδών, τα οποία δεν έχουν αξιοποιηθεί. Εδώ ο Ηλίας με παρέα στα 1.000 υψόμετρο, κάτω από το πλατάνι με το άφθονο νερό. Όμορφη παρέα...

Σχόλια (2)

  1. Χαριτάκης Κωνσταντίνος

Πράγματι η περιοχή των Σερρών φημίζεται για τους πολλούς Μάρτυρες του Ιεχωβά που έχει και ...όχι τυχαία. Η ιστορία της αλήθειας ξεκινά στην Ελλάδα από αυτήν την περιοχή, τα χωριά των Σερρών και ιδιαιτέρως τα χωριά της ορεινής περιοχής του...

Πράγματι η περιοχή των Σερρών φημίζεται για τους πολλούς Μάρτυρες του Ιεχωβά που έχει και ...όχι τυχαία. Η ιστορία της αλήθειας ξεκινά στην Ελλάδα από αυτήν την περιοχή, τα χωριά των Σερρών και ιδιαιτέρως τα χωριά της ορεινής περιοχής του Παγγαίου... Πρώτη, Αγκύστα, Ροδολίβος, Μπάφρα και άλλα. Και εμένα η γονείς από την πλευρά της μητέρας μου είναι από εκείνα τα μέρη. Η γιαγιά μου, Φωτεινή Μπουρλέτσικα (της Βασιλικής, υπάρχει λόγος που το αναφέρω... είναι πολύ γνωστό πρόσωπο η προγιαγιά μου στους αδελφούς εκεί, λόγου του ζήλου της) είναι από Πρώτη Σερρών και ο παππούς μου Γιώργος Μπόζες (του Αποστόλη, επίσης γνωστός για την δράση του, θα τον γνωρίζει σίγουρα τον προπάππο μου, και τον παππού μου ο Ηλίας, ρώτα τον αν θυμηθείς) είναι από Ν. Ζίχνη. Είναι μοναδικό προνόμιο να γνωρίζεις αδελφούς από αυτά τα μέρη. Όλοι έχουν να σου πουν και από μια όμορφη ιστορία... ίσως απ' τα δύσκολα χρόνια της αλήθειας ή και κάποιες από τις στιγμές που τους ένωναν ως αδελφότητα εκείνον τον καιρό και φυσικά το καλύτερο... το πώς κήρυταν τότε στους ανθρώπους το άγγελμα των καλών νέων! Τελικά η αδελφότητά μας αγαπητέ Νίκο είναι νομίζω το καλύτερο δώρο στις μέρες μας.

Παρεπιμπτώντως... ο αδεφός που είναι αραχτός στην τελευταία φωτογραφία και κοιτάζει την κάμερα, λέγεται Γκοντζίλας Θεόδωρος και ήταν στην εκκλησία μου την Πολίχνη Νέα στη Θεσσαλονίκη, προτού αποφασίσει να μείνει μόνιμα στο χωριό του την Αναστασιά με την γυναίκα του την Πετρούλα. Και μια ακόμη σύμπτωση... η γυναίκα του Ηλία, η Κατερίνα, ήταν και αυτή στην εκκλησία μου. Έκανε μελέτη με μια αδελφή μας που γνωρίζει ρωσικά και έτσι γνώρισε την αλήθεια. Τι σου είναι η αδελφότητα... ανεκτίμητη πραγματικά!

Read More
  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Κωνσταντίνε σε ευχαριστώ πολύ γι’ αυτή την όμορφη συνεισφορά στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Είναι υπέροχο να σου γράφουν οι αναγνώστες εμπειρίες που έχουν ζήσει καθώς ένα δημοσίευμα μας, έδωσε την αφορμή…
Μας άρεσε να μαθαίνουμε και κάνουμε ότι μπορούμε για να...

Κωνσταντίνε σε ευχαριστώ πολύ γι’ αυτή την όμορφη συνεισφορά στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Είναι υπέροχο να σου γράφουν οι αναγνώστες εμπειρίες που έχουν ζήσει καθώς ένα δημοσίευμα μας, έδωσε την αφορμή…
Μας άρεσε να μαθαίνουμε και κάνουμε ότι μπορούμε για να μοιραζόμαστε όλα αυτά με τους αναγνώστες μας… Λέω για άλλη μια φορά πως όταν υπάρχουν άνθρωποι σαν εσένα Κωνσταντίνε που έχουν διάθεση να γράψουν πράγματα, ας προσθέσουν μερικά ακόμα και ας μας στείλουν ένα e-mail καθώς και φωτογραφίες εφόσον έχουν.
Με άλλες 300 λέξεις, μπορούσε να γίνει ένα νέο δημοσίευμα…

Read More
  Συννημένα
 
There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA