Στα 10 χρόνια πια και είμαστε καλά! Τι άλλο να θέλουμε σ' αυτόν τον παράξενο κόσμο;

gamos6Στις 4 Απριλίου 2025, κλείσαμε δέκα (10) χρόνια παντρεμένοι, με την σύντροφο της ζωής μου, Σούλα Αργυροπούλου. Και μπήκαμε στον 11ο!

Και επειδή εκτιμούμε ότι ο γάμος, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο γεγονός που άλλαξε τις ζωές μας, θέλουμε να το θυμόμαστε, αφού εκτιμούμε ότι άξιζε το βήμα που κάναμε...

Όπως και τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας...

Και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στον κοινό δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας...

Στο μεταξύ, κάθε μέρα για μέρα, είναι για μας ξεχωριστή και την τιμούμε όπως της πρέπει, επειδή ξέρουμε καλά πως είναι Θείο Δώρο...

Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε εποχές πολύ δύσκολες και έχουμε καταφέρει να είμαστε καλά, καθώς μοιραζόμαστε πράγματα...

Ακόμα και τώρα που περνάμε μια ιδιόμορφη περίοδο, στον απόηχο της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 που μας κράτησε δυο χρόνια σε καραντίνα σπίτι μας, ή σε μια ιδιότυπη κοινωνική αποστασιωποίηση, εμείς προσπαθήσαμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα, μαζί...

Τα σχέδια, έτσι κι αλλιώς τα αφήνουμε για αργότερα, όταν φτιάξουν τα πράγματα... Μέχρι τότε μπορούμε να ζούμε με ευχάριστες αναμνήσεις από ταξίδια που προλάβαμε να κάνουμε...

Και αν το θέλει ο Ιεχωβά, τώρα που περασε το κακό, σχεδιάζουμε κι άλλα. Όσο αντέχουμε και μπορούμε!

Θέλουμε να το γιορτάσουμε λίγο διαφορετικά και... λίγο αργότερα. 2-7 Μαϊου θα πάμε εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Το ήθελε πάντα η Σούλα. Κι εγώ που την έζω ζήσει την Πόλη, πολλά χρίνια πριν, είναι όντως, ένα σταυροδρόμι πολιτισμού ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή.

Αξίζει λοιπόν και θα το τολμήσουμε! Έτσι κι αλλιώς μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους, ανθρώπους, πολιτσμούς.

Επειδή αυτό είναι κάτι που μας αρέσει και το θέλουμε, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και μας ευχαριστούν, μαζί!

Σ' αυτό το πλαίσο εντάξαμε και το ταξίδι μας στο Πήλιοβπριν μερικά χρόνια... Μια όμορφη ανάσα σε ένα μέρος που αγαπούμε πολύ και θέλαμε να το γνωρίσουμε καλύτερα... 

Είχαμε την ευκαιρία να ξαναδούμε τον Στηβ, την Έστερ και τα κορίτσια τους, Βικτώρια και Χλόη τον Ιούνιο του 2023, όταν περάσαμε μαζί στην Πάρο ένα δεκαήμερο φανταστικών διακοπών... Και συνεχίζουμε!

kanoni1.060416

Ας γυρίσουμε λιγάκι πίσω το χρόνο... Το 2016 πήγαμε για έξι μέρες στην Κέρκυρα. Και περάσαμε υπέροχα, όπως μπορείτε να δείτε και στις δημοσιεύσεις που κάναμε γι' αυτό το ταξίδι μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό ως άνθρωποι. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα σοβαρό, μεγάλο γεγονός, να γιορτάσουμε στη ζωή μας...

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ταξιδεύει, γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους, συνήθειες, ήθη και έθιμα, πολιτισμούς και τα ζει. Από εδώ τα λέγαμε καθημερινά, κι εκείνες τις μέρες των ταξιδιών μας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με τα μέρη που επισκεπτόμαστε… 

Και το 2017 πήγαμε στο Αβινιόν της Γαλλίας κοντά στους πνευματικούς και σαρκικούς αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αλλά, επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την αρχή, στα λίγκ που ακολουθούν μπορείτε επίσης να δείτε μαζεμένες όλες τις αναρτήσεις που έκανα από το Βανκούβερ του Καναδά, τότε που μείναμε κοντά στον Στήβ και την Έστερ, την κόρη και τον γαμπρό της Σούλας, για δεκαπέντε ολόκληρες μέρες..

Εκεί, το 2015, στις 4 Απρίλη, έγινε ο γάμος μας με τη Σούλα... Αξίζει να τα θυμηθούμε όλα αυτά, γιατί άλλαξαν τον ρου της δικής μας ιστορίας...

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

psarakia

Ο γάμος όπως είπαμε, είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ, φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. 

Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο, αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28)

Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας. Τα σεβόμαστε και τα τιμούμε, όπως τους πρέπει...

akrovatis

Τι κάναμε και πώς το γιορτάσαμε το 2020; Δείτε ΕΔΩ. Και τα καλύτερα είναι μπροστά μας... Όπως το ταξίδι μας στο Πήλιο... Δείτε ΕΔΩ το 2021, Το 2022 το ψάχνουμε. Ήταν δύσκολα χρόνια λόγω της πανδημίας. Αλλά μετά το 2023, όλα έδειχναν να παίρνουν ένα άλλο ρυθμό... Πιο φυσιολογικό! Κάτι έχουμε στο νου μας και για φέτος... Δείτε όμως ΕΔΩ την αγάπη που μας έδειξαν οι φίλοι μας...

avgo.tukokora

Επικαιρότητα

Λίγο πριν έρθει ο χειμώνας... Οι τελευταίοι καρποί, από τον κήπο του φίλου μας Ηλία...

dentra.epoxis1.260921
Έχει το ταλέντο αυτός ο άνθρωπος να μας ξεσηκώνει κάθε τόσο με τον βουκολικό τρόπο που έχει επιλέξει να ζει με τη σύζυγο του στη βόρεια Ελλάδα. Για τον Ηλία Θεολόγου, λέω που κάθε τόσο «ανεβάζει» στο Facebook φωτογραφίες από τον κήπο του στην Αναστασιά των Σερρών με ότι καλλιεργεί. Ας δούμε τη τελευταία σοδιά του, ξεκινώντας από μια ροδιά.

dentra.epoxis2.260921
‘Η τα καρύδια του, μαζεμένα με πράσινη ακόμα τη φλούδα πάνω τους. Σε λίγο, καθώς θα ξεραθούν, θα φύγει και ο ίδιος με τους φίλους του που μένουν κοντά του, θα είναι σε θέση να απολαύσουν το εσωτερικό του καρυδιού, την ψίχα που είναι τόσο νόστιμη και υγιεινή. Εμένα μου αρέσει βέβαια και σ’ αυτή φάση το καρύδι.

dentra.epoxis3.260921
Και μετά, σειρά θα πάρουν τα κάστανα! Ήδη κυκλοφορούν στη λαϊκή κι εμείς τα τιμούμε επειδή μας αρέσουν, είτε βραστά, είτε ψημένα στα κάρβουνα. Αλλά εγώ τα τρώω ακόμα και ωμά. Από μικρός μου άρεσε αυτό όσο κι αν στυφίζουν λίγο και είναι σκληρά και δύσκολα τα δαγκώνεις. Ναι, τα κάστανα είναι ωραία!

dentra.epoxis4.260921
Μέχρι και τα τελευταία όψιμα σταφύλια του είναι ωραία… Αλλά αυτός είναι ο Ηλίας. Ένα πολύπλευρο ταλέντο που γι’ αυτόν έχουμε γράψει πολλές φορές ως τώρα. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Και όπως δείχνουν τα πράγματα, με βάση τις δραστηριότητες του, θα συνεχίσουμε να γράφουμε…

dentra.epoxis5.260921
Μια από τις τελευταίες για φέτος υπαίθριες ντομάτες του. Λογικό είναι να καμαρώνει με όλα αυτά. Πασχίζει και ο ίδιος και η σύζυγος του Κατερίνα. Ο Ηλίας Θεολόγου, προκαλεί τον ενδιαφέρον των ΜΜΕ για καλό... Το site των Σερραϊκών Νέων έγραψε πρόσφατα γι’ αυτόν. Δείτε ΕΔΩ.

karpuzi.260921
Και το τελευταίο για φέτος καρπούζι του. Υπέροχο στην όψη και φαντάζομαι πολύ ωραίο και στη γεύση. Αξίζουν και σε εκείνον και στην Κατερίνα πολλά μπράβο που δεν το βάζουν κάτω και καθημερινά δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους, στα δέντρα, στα φυτά και τον κήπο τους. Εκείνα τους ανταποδίδουν με τον καλύτερο τρόπο…

Το Αλάγνι, ένα χωριό κοντά στο Αρκαλοχώρι και το δικό μου, χτυπημένο από τους σεισμούς

alagni1.sismos2021
Το χωριό Αλάγνι είναι ένα χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Βρίσκεται 25 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο, στο δρόμο Ηράκλειο - Αρκαλοχώρι. Οι φωτογραφίες που βλέπετε εδώ είναι τραβηγμένες από τη φίλη μας Ζαϊρα.

alagni2.sismos2021
Ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου. Οι κάτοικοι ασχολούνται κατά κύριο λόγο με τη γεωργία και ειδικότερα με την παραγωγή ελαίου και κρασιού. Μάλιστα υπάρχουν οινοποιεία και ελαιουργείο. Στο Αλάγνι υπάρχει επίσης περιφερειακό ιατρείο. Η Κοινότητα έχει 174 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

alagni3.sismos2021
Παρ' όλα αυτά το άλλοτε μοναδικό και ξεχωριστό χωριό Αλάγνι είναι σήμερα έτσι. Σε "πιάνει η ψυχή σου" και μόνο στο θέαμα των καταστραμμένων παλιών σπιτιών. Μια ιστορία πεθαίνει μαζί του και χάνεται ανάμεσα στους σωρούς από τα μπάζα με τις πέτρες και τα χώματα. Κι αυτή είναι μια συνηθισμένη εικόνα των χωριών της περιοχής αυτή την εποχή.

alagni4.sismos2021
Μερικές φορές αναρωτιέμαι πώς ζουν οι άνθρωποι εκεί, καθώς οι μετασεισμοί συνεχίζονται κι απ' ότι λένε οι ειδικοί θα συνεχίζονται για πολύ καιρό ακόμα. Σε ότι αφορά εμένα και την οικογένεια μου, αν κάτι μας προβληματίζει πολύ σοβαρά για να κατέβουμε στο χωριό μου Θραψανό, είναι και οι σεισμοί.

alagni5.sismos2021
Κι άμα όλο αυτό το στόρι το "δέσεις" και με την πανδημία Covid-19 και την άρνηση των ανθρώπων να εμβολιαστούν προκειμένου να συνεισφέρουμε όλοι στο χτίσιμο ενός τοίχους ανοσίας, τότε επανεξετάζεις διπλά και τριπλά το ζήτημα με υπευθυνότητα απέναντι στο δώρο της ζωής που οφείλουμε να προστατεύουμε.

alagni6.sismos2021
Σκέφτομαι τους ανθρώπους που ζουν εκεί. Αυτούς τους λίγους που επιμένουν να κρατάνε τις ρίζες τους, καθώς έρχεται ο χειμώνας με τι κουράγιο και ποια δύναμη θα μπουν μέσα στα σπίτια τους στην κατάσταση που είναι για να προστατευθούν από το κρύο και την παγωνιά, όταν στον πρώτο δυνατό μετασεισμό θα πρέπει να πεταχτούν έξω.

Λίγη λίμνη Κερκίνη ακόμα, αυτή τη φορά, με περισσότερη έμφαση έξω από αυτήν...

limni.kerkini1
Πριν ένα μήνα ξαναγράψαμε για τη λίμνη Κερκίνη. Αλλά οι φωτογραφίες που μας έστειλε η φίλη μας Μαρίνα ήταν πάρα πολλές. Έτσι σίγουρα θα επανέλθουμε κι άλλες φορές πέρα από τη σημερινή. Ας δούμε ΕΔΩ τι λέγαμε σε κείνο το δημοσίευμα που κάναμε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ...

limni.kerkini2
Όπως μπορείτε να δείτε κι εσείς πατώντας πάνω στο σύνδεσμο που βρίσκεται κάτω από το χρωματισμένο με πράσινο και κεφαλαία γράμματα εδώ, είδαμε πολλούς αργυροπελεκάνους που ζουν εκεί. Σήμερα θα στρέψουμε το ενδιαφέρον μας έξω κυρίως από τη λίμνη. Και θα δούμε τα ίδια πουλιά αυτή τη φορά με φόντο τεράστιες πέτρες.

limni.kerkini3
Τα τελευταία χρόνια η Κερκίνη γνωρίζει μεγάλη τουριστική ανάπτυξη και με την ελεγχόμενη αξιοποίησή της βοηθά και στην ενίσχυση των εισοδημάτων των κατοίκων της περιοχής. Τις φωτογραφίες που βλέπετε τις έχει τραβήξει η φίλη μας Μαρίνα που επισκέφτηκε την περιοχή.

limni.kerkini4
Οι σημαντικότερες απειλές για τη λίμνη, εκτός από τις φερτές ύλες του Στρυμόνα, είναι η ρύπανση του ποταμού, η παράνομη υλοτόμηση, η παράνομη αλιεία, το παράνομο κυνήγι, οι επισκέψεις στις αποικίες των πουλιών που έχουν αρνητικές συνέπειες στην αναπαραγωγή τους και η ανύψωση αναχωμάτων που συντελεί στην ελάττωση των ειδών των ψαριών.

limni.kerkini5
Ο πυρήνας του Πάρκου περιλαμβάνει τη λίμνη Κερκίνη και τον ποταμό Στρυμόνα, από τη λίμνη ώς τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Εντός του πυρήνα υπάρχουν ζώνες υψηλής προστασίας. Μία ευρεία περιφερειακή ζώνη περικλείει τα βουνά Μπέλλες, τα Κρούσσια όρη και Μαυροβούνι και περιοχές νότια και ανατολικά από τη λίμνη.

limni.kerkini6
Το κλίμα της περιοχής είναι γενικά ηπειρωτικό, με όχι πολύ ζεστό καλοκαίρι και με ψυχρό χειμώνα. Η ύπαρξη της λίμνης μετριάζει κάπως τις χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα. Δροσερή είναι η άνοιξη, όπως και το φθινόπωρο, εποχές με ηλιοφάνεια αλλά και με αρκετές βροχές.

Μια μεταβατική εποχή που αν μπορούσαμε θα ήταν καλό να την αξιοποιήσουμε σε ταξίδια

fisi1.okt.2021
Κάτι ανάμεσα από όλα, έχουν αυτές οι μέρες που ζούμε. Και κρύο λίγο και ήλιο το μεσημέρι, υποφερτό και χωρίς μεγάλα προβλήματα, αλλά και μέρες με ωραία ηλιοφάνεια και και πού και πού λίγη βροχή. Μια εποχή όμορφη που, αν είναι μπορετό από τη μεριά μας, αξίζει να την αξιοποιήσει κανείς σε ταξίδια.

fisi2.okt.2021
Φυσικά τίποτα δεν είναι εύκολο πια στις μέρες μας και χρειάζεται προσοχή. Το πρόβλημα με τον κορονοϊό Covid-19 και την πανδημία δεν έχει περάσει, είναι εδώ και "θερίζει" ανθρώπινες ζωές. Μας το υπενθυμίζουν οι απογευματινές ενημερωτικές ανακοινώσεις του ΕΟΔΥ. Δείτε ΕΔΩ τη χθεσινή.

fisi3.okt.2021
Αλλά αξίζει να κοντοστεκόμαστε λίγο σε ότι κάνουμε. Να αφιερώνουμε λίγο χρόνο και να συλλογιζόμαστε πόσο σημαντικό είναι που είμαστε ζωντανοί και έχουμε ένα μέτρο υγείας, ώστε να έχουμε τη διάθεση να κάνουμε ακόμα σχέδια, έστω κι αν δεν μπορούμε ακόμα να τα υλοποιήσουμε.

fisi4.okt.2021
Κάποια στιγμή, δεν μπορεί, θα έρθει κι αυτή η ώρα. Όσο κι αν οι άνθρωποι έχουν ένα ανεξάρτητο πνεύμα και αρνούνται συνειδητά να συνεργαστούν με τις κυβερνήσεις του κόσμου για να βάλουμε ένα "φρένο" στο κακό, εμείς μέσα από αυτόν τον ιστότοπο θα συνεχίζουμε να σας δίνουμε καθαρές εικόνες, αισιόδοξες.

fisi5.okt.2021
Εκεί έξω υπάρχει η ζωή. Το βλέπεις στη φύση που παρά την κλιματική αλλαγή, αγκομαχά να κάνει το μέρος της. Δείτε αυτά τα βελανίδια. Δεν είναι φοβερό. η γη είναι ακόμα ξερή κάτω, δεν πρόλαβε να πρασινίσει από τις βροχές αλλά αυτά ακολουθούν το δρόμο τους. Ένας κύκλος χρόνων.

fisi6.okt.2021
Και κάπως έτσι η ζωή συνεχίζεται. Με τα πάνω της και τα κάτω της. Με τα άσπρα και μαύρα έχει ενδιαφέρον, παρά τις όποιες δυσκολίες. Κι εμείς δε τα βάζουμε κάτω. Δεν απογοητευόμαστε, δεν καταθέτουμε τα όπλα. Συνεχίζουμε να δίνουμε τις μικρές και μεγάλες μάχες μας. "Είμαστε ακόμα ζωντανοί", που λέει και το τραγούδι...

Ο φθινοπωρινός άγριος κρόκος, λουλούδι που θα βρεις στο δάσος και μοιάζει στα κυκλάμινα

fthinoporinos.krokos1.181021
Είπαμε, αρχίζουμε και μαθαίνουμε τα λουλούδια, ακόμα κι αυτά τα άγρια. Τα βρήκε ο φίλος μας Πέτρος Πατσαλαρήδης στο δάσος που κινείται, στην Εύβοια, καθημερινά για τη δουλειά του. Και όπως κάνει πάντα τα φωτογράφισε και τα "ανέβασε" στα κοινωνικά δίκτυα. Κι εκεί κάποιος είπε ότι είναι κυκλάμινα.

fthinoporinos.krokos2.181021
Ο καλός μας Πέτρος διόρθωσε, λέγοντας ότι δεν έχει καμιά σχέση με τα κυκλάμινα. Και είχε δίκιο. Δείτε ΕΔΩ πώς είναι τα πραγματικά κυκλάμινα σε μια παλιότερη δημοσίευση μας. Αλλά δεν ήξερε κι αυτός πώς τα λέγανε. Και μη θαρρείτε κι μείς από την εφαρμογή το μάθαμε.

fthinoporinos.krokos3.181021
Είναι όμως πανέμορφα! Δεν ξέρω εφόσον επιχειρήσει να τα κόψει κανείς, αν κρατάνε στο ανθοδοχείο, αλλά εδώ στο φυσικό τους χώρο, μέσα στο δάσος είναι ότι καλύτερο μπορεί να πετύχεις στο δρόμο σου. Και ψάχνοντας στο διαδίκτυο, δείτε τι μάθαμε: Οι κρόκοι είναι από τα ωραιότερα αγριολούλουδα της ελληνικής φύσης.

fthinoporinos.krokos4.181021
Ανθίζουν σχεδόν ολόκληρο τον χρόνο, αρχίζοντας το φθινόπωρο από τα νότια και τα χαμηλά για να συνεχίσουν χειμώνα, άνοιξη και καλοκαίρι στα ψηλά βουνά και την ορεινή ζώνη. Από πού πήρε το όνομά του, πού φύεται και πότε ανθίζει ο ήμερος και ο άγριος κρόκος; Ας τα δούμε όλα παρακάτω.

fthinoporinos.krokos5.181021
Οι κρόκοι που δίνουν το «σαφράν» ή «ζαφορά» είναι οι φθινοπωρινοί, που έχουν πολύ μεγάλο ύπερο χωρισμένο σε επιμήκη στίγματα. Από τα στίγματα αυτά παράγεται το σαφράν, το οποίο ανάλογα με την χρήση του είναι πανάκριβο άρτυμα, φάρμακο ή χρωστική ύλη που δίνει ένα πολύ λαμπερό κίτρινο χρώμα.

fthinoporinos.krokos6.181021
Από την περσική λέξη azafran ή την αραβική zafaran προέρχονται οι ευρωπαϊκές λέξεις για τα στίγματα του κρόκου, όπως ζαφορά στη νεοελληνική γλώσσα, σαφράν (saffran) στην γαλλική, zaferano στην ιταλική, κοκ. Η χρήση του κρόκου στην Ελλάδα και τον πολιτισμό του Αιγαίου είναι πανάρχαια.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA