Ζούμε στις ημέρες της εκστρατείας για την Ανάμνηση του θανάτου του Ιησού Χριστού

anamnisi2026.1

Μ'  αυτή την πρόσκληση θελουμε να σας καλέσαμε να παρευρεθείτε, στον γιορτασμό του δείπνου του Κυρίου. Ο γιορτασμός της Ανάμνησης του θανάτου του Ιησού που θα τον τηρήσουμε και φέτος, με ένα εντελώς και μοναδικό τρόπο. Με φυσική παρουσια στο ξενοδοχείο NOVOTELΜιχαήλ 4 Βόδα Str, Αθήνα 104 39

Πιθανόν ίσως να ρωτήσετε, Τι είδους δείπνο είναι αυτό; Πότε και πού θα προσφερθεί; Ποιος είναι ο σκοπός του, και γιατί να επιθυμώ να παρευρεθώ;

Το δείπνο του Κυρίου είναι, επίσης, γνωστό ως η ανάμνηση του θανάτου του Χριστού. Ο τρόπος του εορτασμού του αναγράφεται για μας στη Βίβλο στα εδάφια 1 Κορινθίους 11:23-25 «23 Διότι εγώ έλαβα από τον Κύριο αυτό το οποίο και σας παρέδωσα, ότι ο Κύριος Ιησούς τη νύχτα κατά την οποία επρόκειτο να προδοθεί πήρε ένα ψωμί 24 και, αφού έκανε μια ευχαριστήρια προσευχή, το έσπασε και είπε: «Αυτό σημαίνει το σώμα μου που είναι για χάρη σας. Εξακολουθήστε να το κάνετε αυτό σε ανάμνησή μου». 25 Το ίδιο έκανε και με το ποτήρι, αφού δείπνησαν, λέγοντας: «Αυτό το ποτήρι σημαίνει τη νέα διαθήκη+ που έχει ως βάση το αίμα μου. Εξακολουθήστε να το κάνετε αυτό, όποτε το πίνετε, σε ανάμνησή μου».»

Πού θα λάβει χώρα αυτό το δείπνο; Η πρόσκληση το αναφέρει.  Πότε; Ο Ιησούς το εγκαθίδρυσε στις 14 του μηνός Νισάν, σύμφωνα με το βιβλικό ημερολόγιο. Αυτό συνέβη αμέσως μετά τον εορτασμό απ’ αυτόν και τους αποστόλους του, τού ετησίου Πάσχα σε ανάμνηση της απελευθέρωσης του Ισραήλ από την Αιγυπτιακή δουλεία. (Ματθ. 26:2, 17-20) Έτσι μια φορά κάθε χρόνο, στις 14 του μηνός Νισάν, οι Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά συναθροίζονται σε υπακοή στην εντολή του Ιησού. Φέτος, η ημερομηνία, είναι η Πέμπτη 2 Απριλίου,  στις 7:30 μετά τη δύση του ήλιου.

anamnisi2026.2

Ποιος είναι ό σκοπός αυτού του δείπνου; Έχει τον ίδιο σκοπό που έχει κάθε αναμνηστική εορτή. Και  αυτός είναι, ν’ αποφύγουν οι άνθρωποι να λησμονήσουν ένα σπουδαίο γεγονός. Και τίνος γεγονότος ή ανάμνηση γιορτάζεται με το δείπνο του Κυρίου; Στις 14 του μηνός Νισάν του 33 μ.Χ., ο Ιησούς Χριστός ως «το Αρνί του Θεού το οποίο αφαιρεί την αμαρτία του κόσμου!» (Ιωάν. 1:29) Φυσικά, κανένα γεγονός δεν είναι σπουδαιότερο για το ανθρώπινο γένος από τον θυσιαστικό θάνατο του Ιησού Χριστού δεν έχει λάβει χώρα. Μέσω αυτού του γεγονότος, όλοι οι άνθρωποι, οι οποίοι ασκούν πίστη, μπορούν να ελευθερωθούν από την αμαρτία και τον θάνατο και να κερδίσουν αιώνια ζωή.—Ιωάν. 3:16.

anamnisi2026.3

Εφόσον, αυτή θα είναι μια τόσο χαρωπή και γεμάτη σημασία ευκαιρία, πρόκειται οπωσδήποτε να ωφεληθούμε με το να παρευρεθούμε σ’ αυτήν. Έτσι θ’ αυξήσει η κατανόηση και η εκτίμηση σας για την αγαθότητα και την αγάπη του Ιεχωβά Θεού και του Ιησού Χριστού. Και χωρίς αμφιβολία θα λάβουμε μια πιο σαφή εικόνα απ’ αυτή που είχαμε ποτέ προηγουμένως, όσον αφορά το τι ακριβώς σημαίνει να είναι ένας πραγματικός Χριστιανός, ένας γνήσιος ακόλουθος του Ιησού Χριστού.—1 Πέτρ. 2:21.

Έτσι παρακαλούμε να την θεωρήσετε, αυτή την πρόσκληση, ως προσωπική σας πρόσκληση για να παρευρεθείτε στο δείπνο του Κυρίου μαζί με τους Χριστιανούς Μάρτυρες του Ιεχωβά. Εκείνοι ακολουθούν τους λόγους του Ιησού: «Δωρεάν λάβατε, δωρεάν δώστε,» κι’ έχουν μάθει να εκτιμούν ότι «Μεγαλύτερη ευτυχία νιώθει κάποιος όταν δίνει παρά όταν λαβαίνει» —Ματθ. 10:8· Πράξ. 20:35. Κι επειδή αυτή η γιορτή θα πραγματοποιηθεί σε όλο τον κόσμο, αν ακολουθήσετε το σύνδεσμο παρακάτω θα βρείτε κοντά στον τόπο που μ΄λενετε και στη γλώσσα σας μια Ανάμνηση εκείνη την ημέρα, εύκολασ και γρήγορα...

  • Εμείς με τους φίλους μας θα είμαστε εκεί. Μάθετε περισσότερα ΕΔΩ... Ευπρόσδεκτοι!

Τα δικά μου

Αποχαιρετούμε ταξιδιάρικα τη χρονιά που, σε λίγες ώρες φεύγει. Τη ζήσαμε πολύ όμορφα...

athina1
Η χρονιά που πέρασε μέσα από μερικές φωτογραφίες μας από ταξίδια που ζήσαμε τη χρονιά που πέρασε. Επειδή τελικά ανεξάρτητα από το αν έχεις χρήματα ή όχι το ταξίδι είναι που μετράει, ιδιαίτερα με φίλους. Και μείς έχουμε δουλέψει πάνω σ' αυτό. Έχουμε και πολλούς και καλούς φίλους. Με την Άννυ και τον Κώστα κάτω από την Ακρόπολη. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

ekdromi.2.180218
Μια εκδρομή με αδελφούς μας στο Ναύπλιο και την Νεμέα... Πάντα μας αρέσουν οι εκδρομές. Περάσαμε πολύ όμορφα τότε. Δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ και μακάρι να είχαμε την οικονομική δυνατότητα να παίρναμε μέρος μαζί τους και σε άλλες εκδρομές. Έχουν πολύ καλή οργάνωση... Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

ios1
Για πρώτη φορά πήραμε μέρος στην εκστρατεία της Ίου, τον Μάιο. Και ήταν υπέροχα, μοναδικά, καθώς γνωριστήκαμε και με άλλους αδελφούς μας, από άλλες εκκλησίες και μας δόθηκε η ευκαιρία να κάνουν έργο σε ένα εντελώς ξεχωριστό τομέα. Ίσως γι' αυτό το νησί καταγράφηκε πολύ θετικά στη μνήμη μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ .

xariklia1
Τον Ιούνιο πήγαμε για δέκα μέρες στην Άνδρο. Λυπάμαι που σ' αυτή την αναφορά δεν θα είμαι δίκαιος καθώς θα ήθελα να βάλω κι άλλες φωτογραφίες με φίλους ακριβούς που, μαζί τους περάσαμε υπέροχα. Είμαι υποχρεωμένος μόνο μία και επιλέγω αυτή με τη Χαρίκλεια και το σύζυγο της . Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

cine.paris.2
Τον Αύγουστο υποδεχτήκαμε την κόρη της Σούλας, Έστερ και τις κόρες της Βικτόρια και Χλόη... Περάσαμε υπέροχα, πραγματικά μαζί τους και γυρίσαμε σχεδόν την Ελλάδα από την Μάνη ώς την Πάργα. Έχουν να θυμούνται αυτό το ταξίδι. Αλλά κι εμείς περάσαμε εξαιρετικά μαζί τους τις δέκα μέρες που τους φιλοξενήσαμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

panorama
Δεκαπέντε μέρες φιλοξενηθήκαμε στο σπίτι των φίλων μας Άρη και Χάρις στο Πολύχρονο Χαλκιδικής. Ήταν για μας υπέροχο όλο αυτό που ζήσαμε. Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Και μετά μείναμε τρεις μέρες στη Θεσσαλονίκη πριν επιστρέψουμε στη βάση μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

mantarinia
Οκτώβριο πήγαμε στο χωριό μας, το Θραψανό. Είχαμε δυο χρόνια να πάμε και κάναμε αρκετές μικροδουλειές που έδωσαν ένα άλλο αέρα. Δέκα μέρες ήταν αρκετές να περπατήσουμε σε κοντινές εκδρομές το νησί και να κάνουμε κάποια απαραίτητα πράγματα εκεί στο σπίτι. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Ένα δημοσίευμα πασπαρτού με μνήμες μιας άλλης εποχής που οι μέρες το επιστρατεύουν...

gaidarakos
Τα γαϊδουράκια αυτά, ήταν στην επιφάνεια γραφείου του υπολογιστή μου, εδώ και μερικούς μήνες, όταν η καλή μας φίλη, Ρούλα από τη Θεσσαλονίκη μας έστειλε τις φωτογραφίες από το δάσος του Χορτιάτη. Θυμάστε το δημοσίευμα που κάναμε τότε; Αν όχι, δείτε το ΕΔΩ. Τόση υπομονή!

vruvopites1
Κι αυτές είναι οι χορτόπιτες (ή βρουβόπιτες) της Στασούλας μας... Μόλις τις ζύμωσε. Λίγο νωρίτερα είχε βρει τα βραστερά που θα έβαζε μέσα και όπως έκανε πάντα η μάνα μου και η Στασούλα πάντα θα κάνει και μερικές τηγανόπιτες. Αχ πώς τις θέλαμε σαν παιδιά! Αυτά ήταν τα καλούδια μας.

vruvopites2
Θυμάμαι, μπορούσαμε τις τηγανόπιτες να τις φάμε με ελιές ή με τυρί, από την κατσίκα μας. Και τις ελιές, η μάνα μου τις έφτιαχνε. Με τον ίδιο τρόπο όλα αυτά συνεχίζει να τα φτιάχνει η Στασούλα. Και δεν είναι ούτε η θρεπτική τους αξία, ούτε η υγιεινή διατροφή.

vruvopites3
Ήταν αυτό το ξεχωριστό, που μας το έκανε σε ειδικές περιπτώσεις κι εμείς το χαιρόμαστε. Στη Στασούλα θα βρεις χορτόπιτες ή τηρόπιτες, ακόμα και το καλοκαίρι. Τις έχει στον καταψύκτη της και στη στιγμή είναι σε θέση να τις βάλει στο τηγάνι και να απολαύσουμε αυτή λιχουδιά.

xoxli
Αυτό είναι ένα πιάτο με χοχλιούς (σαλιγκάρια) κοκκινιστούς. Με κρεμμυδάκια και πατάτες. Πεντανόστιμο! Από τα φαγητά που δεν μπορείς εύκολα να κάνεις στην Αθήνα. Κι έρχονται στιγμές που σου λείπουν. Να ένας λόγος σοβαρός να τα θυμηθώ όλα αυτά, μέρες που είναι. Η νοσταλγία ξυπνά...

Είναι καιρός για τζάκι! Θυμόμαστε, το τζάκι στο χωριό που το ανάψαμε ένα μήνα νωρίτερα...

tzaki1
Τώρα που το κρύο είναι δυνατό, χρειάζεται μέσα στο σπίτι, να ανάψει κανείς το τζάκι. Στην Αθήνα δεν έχουμε. Μόνο καλοριφέρ με φυσικό αέριο που ακόμα δεν έχει ανάψει. Και προσπαθούμε, όπως - όπως, να καλύψουμε την ανάγκη μας. Θυμηθήκαμε όμως το τζάκι στο χωριό...

tzaki2
Η Σούλα ήθελε να το ανάψουμε... Ήθελε, μια βραδιά κοντά στο τζάκι. Αν και ο καιρός δεν ήταν τόσο κρύος, της έκανα το χατίρι. Και τελικά είχε δίκιο! Περάσαμε μια πολύ όμορφη βραδιά. Είχαν έρθει ο Αγησίλαος και η Στασούλα, η αδελφή μου και ψήσαμε και φάγαμε πατάτες στη χόβολη με ρακή.

tzaki3
Νάτες εδώ, η Στασούλα (αριστερά) και η Σούλα, καθισμένες στο μικρό σαλονάκι μας, μπροστά στο αναμμένο τζάκι, όλο ομορφιά. Εδώ γίνονται οι πιο όμορφες κουβέντες. Στο τραπέζι, μπροστά μας, ο λιτός μεζές με τη ρακή. Με τέτοια μέσα, η παρέα σίγουρα γίνεται ακόμα καλύτερη...

tzaki4
Καθόμουν και το θαύμαζα καθώς έκαιγε... Και σκεφτόμουν τι πέρασα, για να φτάσει ως εδώ, το πατρικό μου. Τις δυσκολίες, τα προβλήματα, τις ατέλειωτες καθυστερήσεις και τις κακοτεχνίες από κάποιους που εγγυόντανε ότι θα έφτιαχναν το καλύτερο. Αλλά, όλα πέρασαν.

tzaki5
Τώρα έχουμε ένα ζεστό χώρο, όλο αγάπη, για να περνούμε το χρόνο μας... Επειδή πραγματικά βάλαμε πολύ τέτοια, σε όλη τη διάρκεια του έργου και ιδιαίτερα η Σούλα από τη στιγμή που το ανάλαβε, με προσωπική επίβλεψη. Χρειάζονται ακόμα κάποιες λεπτομέρειες, αλλά λειτουργεί.

tzaki6
Μπορείς να καθίσεις εκεί, στη ζεστασιά του και να περιηγηθείς στο διαδίκτυο μέσα από το κινητό σου, όπως κάνει η Σούλα, δεδομένου ότι έχουμε μια καλή σύνδεση μέσω Cosmote που επιτρέπει να έχουμε αξιόπιστες ταχύτητες, ώστε να κάνεις κάθε είδους έργο...

tzaki7
Η αποθέωση όμως ήταν οι πατάτες που έβαλε ο Αγησίλαος να ψηθούν στη χόβολη... Ο καλύτερος μεζές, για να πιούμε τη ρακή μας. Απολαύσαμε την παρέα μας, την κουβέντα, τη ζέστη από το τζάκι. Κι εγώ το "κράτησα", για μια ώρα σαν κι αυτή. Να ξαναθυμηθούμε όμορφες ώρες, μπροστά στα τζάκι μας.

Η Άνδρος με τους ανθρώπους που αγαπήσαμε, μέσα από τα λουλούδια εποχής και όχι μόνο

luludia.andros1
Χρυσάνθεμα από τον κήπο της Ευαγγελίας, στην Άνδρο. Πανέμορφα! Κάνουν τον τόπο που μένει να μοιάζει όπως πάντα, παράδεισος. Ευχαριστούμε αδελφούλα που μας θυμάσαι πάντα και μοιράζεσαι μαζί μας τέτοιες ομορφιές, σπάνιες και ξεχωριστές στιγμές. Είναι βάλσαμο για τα μάτια μας και την ψυχή μας...

kiklaminaandros
Ευχαριστούμε και σένα Δήμητρα. Δε το πιστέψεις, αλλά τα κυκλάμινα που έστειλες, μοσχομύρισαν τον τόπο και μας έφεραν στη μνήμη όμορφες εικόνες από τον περασμένο Ιούνιο που ζήσαμε κοντά σας, δέκα ολόκληρες μέρες. Τι όμορφες που ήταν! Και πόσο θέλουμε να ξανάρθουμε!

luludia.andros3
Η αγάπη σας και η φιλοξενία σας, θα είναι πάντα στην καρδιά μας... Και οι δύο, όπως και η Χαρίκλεια, ανοίξατε τα σπίτια σας και μας δώσατε από το θησαυρό σας. Πόσο ευγνώμονες είμαστε που σας γνωρίσαμε από κοντά. Και πόσο όμορφα νιώθουμε που μας κάνατε να σας θεωρούμε φίλους μας...

luludia.andros4
Δε λέω για τον Λεωνίδα γιατί αυτός, από μόνος του, είναι ένα ξεχωριστό κεφάλαιο. Όλοι σας συμβάλατε, ώστε η Άνδρος να γραφτεί με τα πιο όμορφα γράμματα στην καρδιά μας. Χθες με τη φιλοξενία σας, σήμερα με τα λουλούδια σας... Αύριο; Όταν υπάρχει αγάπη, όλα μπορούν να γίνουν.

furnos.andros5
Ακόμα κι αυτές οι καθημερινές στιγμές από τη ζωή του τόπου σας, με συγκινούν... Σας είδα στο βίντεο να ετοιμάζετε τα παξιμάδια σας (συγχωρήστε μου αν δεν λέω με το σωστό όνομα αυτών που είδα πως έφτιαχνες, Ευαγγελία, αλλά είναι ελλιπείς οι γνώσεις μου...). Και τώρα στο φούρνο.

kumkuat.andros
Ξεχώρισα αυτά τα κουμκουάτ, Δήμητρα. Τι όμορφα που τα έχεις αποτυπώσει στο φακό σου! Χαμήλωσες στο ύψος τους και τα άφησες να δείξουν όλη την ομορφιά, αυτού του όχι και τόσο διαδεδομένου δέντρου με τον ξεχωριστό καρπό που στην Κέρκυρα το κάνουν γλυκό του κουταλιού.

gata.andros
Και φυσικά μας άρεσε η γάτα σου, Ευαγγελία, που με το δικό της χαλαρό τρόπο και την ανεμελιά της, μας έδειξε ότι υπάρχει κι άλλος δρόμος στη ζωή. Και από σε καιρό, μάλλον πρέπει να του ρίχνουμε μια ματιά, για να μη χάσουμε τη χαρά μας σ΄ αυτό που έχουμε ταχτεί να κάνουμε. Ευχαριστώ!

Μια πολύ σημαντική κίνηση για μένα... Περιόρισα πολύ την παρουσία μου στο διαδίκτυο

iliovasilema.thesaloniki1
Αν και η εμπειρία από τη δουλειά μου, με βοηθούσε, ώστε πολλά πράγματα να τα κάνω με μεγαλύτερη άνεση απ' ότι άλλοι άνθρωποι, ήρθε η δική μου ώρα, χθες, να πάρω τις δικές μου αποφάσεις… Αποχώρησα από τις ομάδες των κοινωνικών δικτύων, ως ενεργό μέλος ή διαχειριστής.

iliovasilema.thesaloniki2
Θέλω, τον χρόνο μου να τον διαθέτω πιο σοφά... Κι έτσι γι' αυτή την πλευρά μου, τη δημοσιογραφική, κράτησα αποκλειστικά και μόνο αυτή την ιστοσελίδα, ώστε να μπορώ να μοιράζομαι πράγματα που αγαπώ και μ' αρέσει, με αληθινούς φίλους. Όπως η Βάσω που δεν γνώρισα από κοντά ακόμα, αλλά ποτέ δεν είναι αργά.

iliovasilema.thesaloniki3
Χρησιμοποίησα τις υπέροχες μοναδικές φωτογραφίες της από τη Θεσσαλονίκη, έτσι όπως τις αποτύπωσε στο φακό της, η αδελφή Βάσω. Ένα μοναδικό ηλιοβασίλεμα από το μπαλκόνι του σπιτιού της. Ένας χώρος που όσο ο καιρός το επέτρεπε περνούσε πολύ από το χρόνο της. Αυτό γινόταν τακτικά στην ομάδα μας. Κι αυτό, μας έδινε δύναμη και χαρά.

iliovasilema.thesaloniki4
Δεν είναι εύκολη η ώρα του αποχωρισμού, το ξέρετε, αλλά θα γίνει... Στο κάτω - κάτω της γραφής δεν πρόκειται να χαθούμε, για πάντα. Οι καλές αδελφικές φιλίες αντέχουν στο χρόνο. Άσε που πάντα θα υπάρχουν οι δίαυλοι επικοινωνίας. Και υπάρχει ένα πολύ όμορφο μέλλον μπροστά μας. Πολύ μπροστά μας.

thess
Από την ίδια θέση που κάθεται η Βάσω, από το μπαλκόνι της είναι παρμένη κι αυτή η φωτογραφία, τις προηγούμενες μέρες… Τότε που ο... "Ορέστης" απειλούσε με τον ερχομό του, τη χώρα μας και τα πρώτα χιόνια έπεσαν, απέναντι στον Όλυμπο. Αν θυμάμαι καλά,από την Επανωμή, είναι τραβηγμένη.

triantafilia.andros
Τελευταία, κράτησα αυτή τη φωτογραφία της αδελφής Δήμητρας από την όμορφη Άνδρο που τη γνωρίσαμε, από κοντά, καλύτερα με το σύζυγο της, τον Λεωνίδα, τον φετινό Ιούνιο, όταν μείναμε κοντά τους 10 ημέρες και μοιραστήκαμε τη φιλοξενία τους . Κι αυτή δημοσιεύτηκε στην ομάδα μας "Σταχυολογήματα" που από αύριο θα είναι παρελθόν...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην οικονομική κρίση του 2011. Σε δύσκολες εποχές, δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA