Στα 10 χρόνια πια και είμαστε καλά! Τι άλλο να θέλουμε σ' αυτόν τον παράξενο κόσμο;

gamos6Στις 4 Απριλίου 2025, κλείσαμε δέκα (10) χρόνια παντρεμένοι, με την σύντροφο της ζωής μου, Σούλα Αργυροπούλου. Και μπήκαμε στον 11ο!

Και επειδή εκτιμούμε ότι ο γάμος, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο γεγονός που άλλαξε τις ζωές μας, θέλουμε να το θυμόμαστε, αφού εκτιμούμε ότι άξιζε το βήμα που κάναμε...

Όπως και τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας...

Και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στον κοινό δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας...

Στο μεταξύ, κάθε μέρα για μέρα, είναι για μας ξεχωριστή και την τιμούμε όπως της πρέπει, επειδή ξέρουμε καλά πως είναι Θείο Δώρο...

Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε εποχές πολύ δύσκολες και έχουμε καταφέρει να είμαστε καλά, καθώς μοιραζόμαστε πράγματα...

Ακόμα και τώρα που περνάμε μια ιδιόμορφη περίοδο, στον απόηχο της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 που μας κράτησε δυο χρόνια σε καραντίνα σπίτι μας, ή σε μια ιδιότυπη κοινωνική αποστασιωποίηση, εμείς προσπαθήσαμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα, μαζί...

Τα σχέδια, έτσι κι αλλιώς τα αφήνουμε για αργότερα, όταν φτιάξουν τα πράγματα... Μέχρι τότε μπορούμε να ζούμε με ευχάριστες αναμνήσεις από ταξίδια που προλάβαμε να κάνουμε...

Και αν το θέλει ο Ιεχωβά, τώρα που περασε το κακό, σχεδιάζουμε κι άλλα. Όσο αντέχουμε και μπορούμε!

Θέλουμε να το γιορτάσουμε λίγο διαφορετικά και... λίγο αργότερα. 2-7 Μαϊου θα πάμε εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Το ήθελε πάντα η Σούλα. Κι εγώ που την έζω ζήσει την Πόλη, πολλά χρίνια πριν, είναι όντως, ένα σταυροδρόμι πολιτισμού ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή.

Αξίζει λοιπόν και θα το τολμήσουμε! Έτσι κι αλλιώς μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους, ανθρώπους, πολιτσμούς.

Επειδή αυτό είναι κάτι που μας αρέσει και το θέλουμε, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και μας ευχαριστούν, μαζί!

Σ' αυτό το πλαίσο εντάξαμε και το ταξίδι μας στο Πήλιοβπριν μερικά χρόνια... Μια όμορφη ανάσα σε ένα μέρος που αγαπούμε πολύ και θέλαμε να το γνωρίσουμε καλύτερα... 

Είχαμε την ευκαιρία να ξαναδούμε τον Στηβ, την Έστερ και τα κορίτσια τους, Βικτώρια και Χλόη τον Ιούνιο του 2023, όταν περάσαμε μαζί στην Πάρο ένα δεκαήμερο φανταστικών διακοπών... Και συνεχίζουμε!

kanoni1.060416

Ας γυρίσουμε λιγάκι πίσω το χρόνο... Το 2016 πήγαμε για έξι μέρες στην Κέρκυρα. Και περάσαμε υπέροχα, όπως μπορείτε να δείτε και στις δημοσιεύσεις που κάναμε γι' αυτό το ταξίδι μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό ως άνθρωποι. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα σοβαρό, μεγάλο γεγονός, να γιορτάσουμε στη ζωή μας...

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ταξιδεύει, γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους, συνήθειες, ήθη και έθιμα, πολιτισμούς και τα ζει. Από εδώ τα λέγαμε καθημερινά, κι εκείνες τις μέρες των ταξιδιών μας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με τα μέρη που επισκεπτόμαστε… 

Και το 2017 πήγαμε στο Αβινιόν της Γαλλίας κοντά στους πνευματικούς και σαρκικούς αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αλλά, επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την αρχή, στα λίγκ που ακολουθούν μπορείτε επίσης να δείτε μαζεμένες όλες τις αναρτήσεις που έκανα από το Βανκούβερ του Καναδά, τότε που μείναμε κοντά στον Στήβ και την Έστερ, την κόρη και τον γαμπρό της Σούλας, για δεκαπέντε ολόκληρες μέρες..

Εκεί, το 2015, στις 4 Απρίλη, έγινε ο γάμος μας με τη Σούλα... Αξίζει να τα θυμηθούμε όλα αυτά, γιατί άλλαξαν τον ρου της δικής μας ιστορίας...

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

psarakia

Ο γάμος όπως είπαμε, είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ, φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. 

Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο, αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28)

Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας. Τα σεβόμαστε και τα τιμούμε, όπως τους πρέπει...

akrovatis

Τι κάναμε και πώς το γιορτάσαμε το 2020; Δείτε ΕΔΩ. Και τα καλύτερα είναι μπροστά μας... Όπως το ταξίδι μας στο Πήλιο... Δείτε ΕΔΩ το 2021, Το 2022 το ψάχνουμε. Ήταν δύσκολα χρόνια λόγω της πανδημίας. Αλλά μετά το 2023, όλα έδειχναν να παίρνουν ένα άλλο ρυθμό... Πιο φυσιολογικό! Κάτι έχουμε στο νου μας και για φέτος...

avgo.tukokora

Τα δικά μου

Η Άνδρος με τους ανθρώπους που αγαπήσαμε, μέσα από τα λουλούδια εποχής και όχι μόνο

luludia.andros1
Χρυσάνθεμα από τον κήπο της Ευαγγελίας, στην Άνδρο. Πανέμορφα! Κάνουν τον τόπο που μένει να μοιάζει όπως πάντα, παράδεισος. Ευχαριστούμε αδελφούλα που μας θυμάσαι πάντα και μοιράζεσαι μαζί μας τέτοιες ομορφιές, σπάνιες και ξεχωριστές στιγμές. Είναι βάλσαμο για τα μάτια μας και την ψυχή μας...

kiklaminaandros
Ευχαριστούμε και σένα Δήμητρα. Δε το πιστέψεις, αλλά τα κυκλάμινα που έστειλες, μοσχομύρισαν τον τόπο και μας έφεραν στη μνήμη όμορφες εικόνες από τον περασμένο Ιούνιο που ζήσαμε κοντά σας, δέκα ολόκληρες μέρες. Τι όμορφες που ήταν! Και πόσο θέλουμε να ξανάρθουμε!

luludia.andros3
Η αγάπη σας και η φιλοξενία σας, θα είναι πάντα στην καρδιά μας... Και οι δύο, όπως και η Χαρίκλεια, ανοίξατε τα σπίτια σας και μας δώσατε από το θησαυρό σας. Πόσο ευγνώμονες είμαστε που σας γνωρίσαμε από κοντά. Και πόσο όμορφα νιώθουμε που μας κάνατε να σας θεωρούμε φίλους μας...

luludia.andros4
Δε λέω για τον Λεωνίδα γιατί αυτός, από μόνος του, είναι ένα ξεχωριστό κεφάλαιο. Όλοι σας συμβάλατε, ώστε η Άνδρος να γραφτεί με τα πιο όμορφα γράμματα στην καρδιά μας. Χθες με τη φιλοξενία σας, σήμερα με τα λουλούδια σας... Αύριο; Όταν υπάρχει αγάπη, όλα μπορούν να γίνουν.

furnos.andros5
Ακόμα κι αυτές οι καθημερινές στιγμές από τη ζωή του τόπου σας, με συγκινούν... Σας είδα στο βίντεο να ετοιμάζετε τα παξιμάδια σας (συγχωρήστε μου αν δεν λέω με το σωστό όνομα αυτών που είδα πως έφτιαχνες, Ευαγγελία, αλλά είναι ελλιπείς οι γνώσεις μου...). Και τώρα στο φούρνο.

kumkuat.andros
Ξεχώρισα αυτά τα κουμκουάτ, Δήμητρα. Τι όμορφα που τα έχεις αποτυπώσει στο φακό σου! Χαμήλωσες στο ύψος τους και τα άφησες να δείξουν όλη την ομορφιά, αυτού του όχι και τόσο διαδεδομένου δέντρου με τον ξεχωριστό καρπό που στην Κέρκυρα το κάνουν γλυκό του κουταλιού.

gata.andros
Και φυσικά μας άρεσε η γάτα σου, Ευαγγελία, που με το δικό της χαλαρό τρόπο και την ανεμελιά της, μας έδειξε ότι υπάρχει κι άλλος δρόμος στη ζωή. Και από σε καιρό, μάλλον πρέπει να του ρίχνουμε μια ματιά, για να μη χάσουμε τη χαρά μας σ΄ αυτό που έχουμε ταχτεί να κάνουμε. Ευχαριστώ!

Μια πολύ σημαντική κίνηση για μένα... Περιόρισα πολύ την παρουσία μου στο διαδίκτυο

iliovasilema.thesaloniki1
Αν και η εμπειρία από τη δουλειά μου, με βοηθούσε, ώστε πολλά πράγματα να τα κάνω με μεγαλύτερη άνεση απ' ότι άλλοι άνθρωποι, ήρθε η δική μου ώρα, χθες, να πάρω τις δικές μου αποφάσεις… Αποχώρησα από τις ομάδες των κοινωνικών δικτύων, ως ενεργό μέλος ή διαχειριστής.

iliovasilema.thesaloniki2
Θέλω, τον χρόνο μου να τον διαθέτω πιο σοφά... Κι έτσι γι' αυτή την πλευρά μου, τη δημοσιογραφική, κράτησα αποκλειστικά και μόνο αυτή την ιστοσελίδα, ώστε να μπορώ να μοιράζομαι πράγματα που αγαπώ και μ' αρέσει, με αληθινούς φίλους. Όπως η Βάσω που δεν γνώρισα από κοντά ακόμα, αλλά ποτέ δεν είναι αργά.

iliovasilema.thesaloniki3
Χρησιμοποίησα τις υπέροχες μοναδικές φωτογραφίες της από τη Θεσσαλονίκη, έτσι όπως τις αποτύπωσε στο φακό της, η αδελφή Βάσω. Ένα μοναδικό ηλιοβασίλεμα από το μπαλκόνι του σπιτιού της. Ένας χώρος που όσο ο καιρός το επέτρεπε περνούσε πολύ από το χρόνο της. Αυτό γινόταν τακτικά στην ομάδα μας. Κι αυτό, μας έδινε δύναμη και χαρά.

iliovasilema.thesaloniki4
Δεν είναι εύκολη η ώρα του αποχωρισμού, το ξέρετε, αλλά θα γίνει... Στο κάτω - κάτω της γραφής δεν πρόκειται να χαθούμε, για πάντα. Οι καλές αδελφικές φιλίες αντέχουν στο χρόνο. Άσε που πάντα θα υπάρχουν οι δίαυλοι επικοινωνίας. Και υπάρχει ένα πολύ όμορφο μέλλον μπροστά μας. Πολύ μπροστά μας.

thess
Από την ίδια θέση που κάθεται η Βάσω, από το μπαλκόνι της είναι παρμένη κι αυτή η φωτογραφία, τις προηγούμενες μέρες… Τότε που ο... "Ορέστης" απειλούσε με τον ερχομό του, τη χώρα μας και τα πρώτα χιόνια έπεσαν, απέναντι στον Όλυμπο. Αν θυμάμαι καλά,από την Επανωμή, είναι τραβηγμένη.

triantafilia.andros
Τελευταία, κράτησα αυτή τη φωτογραφία της αδελφής Δήμητρας από την όμορφη Άνδρο που τη γνωρίσαμε, από κοντά, καλύτερα με το σύζυγο της, τον Λεωνίδα, τον φετινό Ιούνιο, όταν μείναμε κοντά τους 10 ημέρες και μοιραστήκαμε τη φιλοξενία τους . Κι αυτή δημοσιεύτηκε στην ομάδα μας "Σταχυολογήματα" που από αύριο θα είναι παρελθόν...

Θα μπορέσουμε, άραγε, να φάμε καρπό από τη λεμονιά και τη μανταρινιά, που φυτέψαμε;

lemonia
Ανάμεσα στα πολλά όμορφα που κάναμε φέτος στο Θραψανό, είναι φυτέψαμε δυο καινούρια δέντρα στην εξωτερική αυλή. Δεν είχαμε ποτέ, εκεί, δέντρα. Η πόρτα στην εξωτερική αυλή ήταν πάντα ανοιχτή κι έτσι θα μπορούσαν τα ζώα να φάνε τη βλάστηση τους. Ή ίσως δεν είχε περάσει και από το μυαλό των γονιών μου.

mantarinia
Εμείς, το επιχειρήσαμε... Αγοράσαμε μια λεμονιά και μια μανταρινιά από το φυτώριο των Αγιών Παρασκιών, πήραμε και το κατάλληλο χώμα, ανοίξαμε το λάκκο που χρειαζόταν και τα φυτέψαμε. Με τα χέρια μου, το έκανα. Είναι τα πρώτα που φυτεύω, μετά τις βουκαμβίλιες που είχαν μεγάλη επιτυχία.

avli1
Αυτός είναι ο δρόμος που περνάει έξω από το σπίτι μας, στο Θραψανό. Αριστερά οδηγεί στο πρώην δημαρχείο του χωριού, αλλά και στο Ηράκλειο. Κάτω δεξιά πάει προς το Αρκαλοχώρι. Και πάνω πάει στο κέντρο του χωριού. Γενικώς είναι ένα πέρασμα. Παρ' όλα αυτά έχει πολύ ησυχία.

avli2
Σιγά - σιγά αρχίζει να διαμορφώνεται ο εξωτερικός χώρος. Είναι στα άμεσα σχέδια μας, εφόσον βάλουμε τα πλακάκια στην εσωτερική αυλή, να χτίσουμε το μικρό δωματιάκι στο βάθος δεξιά, που θα στεγάσει τον καυστήρα για τα καλοριφέρ. Και αμέσως μετά, να πλακοστρωθεί και η εξωτερική αυλή.

avli3
Από το δρόμο αυτό, μπορείς να πας στο Αρκαλοχώρι... Αυτή που βλέπετε, είναι μια συνηθισμένη κίνηση. Καμιά φορά βέβαια είναι και κάπως μεγαλύτερη, αλλά γενικά έτσι έχουν τα πράγματα στο χωριό. Οι ρυθμοί είναι λίγο πιο ήρεμοι, από αυτούς που ζούμε στην Αθήνα. Τι λίγο, δηλαδή...

avli4
Τελευταία στα σχέδια μας, είναι να φτιάξουμε μια πόρτα στην εξωτερική αυλή. Πόρτα που θα προφυλάσσει κάπως το σπίτι, από τους ανεπιθύμητους επισκέπτες... Αλλά, όπως μας είπαν οι ειδικοί, πρέπει πρώτα να μπουν τα πλακάκια. Και φυσικά πρέπει να έχουμε τα ανάλογα χρήματα. 

Επιστροφή στην Αθήνα, στη σειρά μας, στα συνηθισμένα... Με κάπως χειμωνιάτικο καιρό...

epistrofi1
Έτσι, μ' αυτόν τον καιρό, αποχαιρετίσαμε το Θραψανό. Έβρεχε δυνατά εκείνο το πρωί, ο ουρανός μαυρισμένος λίγο αργότερα, γεμάτος "απειλές" που δεν υλοποιήθηκαν. Μόνο κρύο έκανε και στο Ηράκλειο και κυρίως εδώ, στην Αθήνα. Μπορεί να συνέβαλε και η κούραση σ' αυτό, αλλά μας φάνηκε κρύα η Αθήνα.

epistrofi2
Οι φωτογραφίες αυτές είναι τραβηγμένες, την ώρα που έβρεχε. Οι δροσοσταλίδες της, είναι ακόμα πάνω στα φύλλα της βουκαμβίλιας... Εστίασα το φακό μου πάνω τους. Μου άρεσε, έτσι βρεγμένο καθώς ήταν. Και πήρα μερικές εικόνες όμορφες ακόμα μαζί μου, λίγο πριν πάμε για μεσημεριανό φαγητό στη Στασούλα.

epistrofi3
Όπως αυτή, της εξωτερικής αυλής από τη μεριά του σπιτιού, του τοίχου του θείου Μιχάλη. Ήταν ωραίο να είσαι κάτω από τη κεραμοσκεπή και να ακούς τις σταγόνες της βροχής να πέφτουν πάνω στο πλέξι γκλας. Έχει μια υπέροχη ομορφιά αυτός ο ήχος στα αυτιά μου...

epistrofi4
Ύστερα, αρχίσαμε να φορτώνουμε το αυτοκίνητο. Τελικά λέγαμε πως θα πάρουμε λίγα πράγματα στην επιστροφή μας, αλλά γέμισε όπως και όταν πηγαίναμε. Με τον καιρό αντιλαμβάνεσαι τι πράγματα μπορεί να είναι πιο χρήσιμα εδώ και τι εκεί. Σε ένα σπίτι, κατά βάση καλοκαιρινό...

epistrofi5
Φτάσαμε έγκαιρα στο KNOSSOS PALLAS, παρά το γεγονός ότι από το χωριό ως το Ηράκλειο, κάναμε δυο στάσεις για να δούμε φίλους και να πάρουμε δώρα που μας είχαν ετοιμάσει. Μόνο τον Δημήτρη δεν καταφέραμε να δούμε, αν και το θέλαμε πολύ. Ας είναι. Θα γίνει, οπωσδήποτε, την επόμενη φορά...

Όλα είναι δρόμος! Φτάσαμε στο χωριό μου Θραψανό, όπου θα περάσουμε δυο βδομάδες

ftasame.kriti1
Σημερινές είναι οι φωτογραφίες. Φρέσκιες που λένε. Είναι από τη διαδρομή από το Ηράκλειο ως το χωριό μου. Τις πήρα μέσα από το αυτοκίνητο μου, καθώς οδηγούσα για τον προορισμό μου, πηγαίνοντας με χαμηλή ταχύτητα ή σταματώντας, όπου αυτό ήταν εφικτό, ανάλογα με τις συνθήκες.

ftasame.kriti2
Είναι ξημέρωμα Κυριακής. Στο λιμάνι του Ηρακλείου φτάσαμε στις 6:30 και δεν είχε κόσμο το καράβι, το FESTOS PALLACE. Το ταξίδι ήταν καλό. Δεν είχε αέρα. Ένα μικρό πρόβλημα με το Wi-Fi δεν το αφήσαμε να μας πάρει από κάτω. Απλά, άργησαν λίγο οι σημερινές εγγραφές. Συμβαίνουν κι αυτά.

ftasame.kriti3
Ο καιρός είναι συννεφιασμένος. Κάποτε – κάποτε, φεύγουν τα σύννεφα και τότε μια ηλιοφάνεια, δυνατή, ομορφαίνει τα πάντα γύρω μας. Τα μέρη που περνάμε είναι γνώριμα, αλλά για τις ανάγκες αυτού του σημειώματος τραβήξαμε τις φωτογραφίες. Ήθελα το πρώτο σημείωμα από το χωριό να είναι ζωντανό.

ftasame.kriti4
Κάθισα στην εσωτερική αυλή μου, συνδέθηκα στο internet από το τηλέφωνο του σπιτιού που λειτουργεί και άρχισα να κάνω τις δουλειές μου... Όλα αυτά, αφού πρώτα ξεφόρτωσα το αυτοκίνητο, ώστε να μπορεί να τακτοποιήσει τα πράγματα η Σούλα, στις θέσεις τους. Θα πάρει λίγο χρόνο και όλα θα γίνουν.

ftasame.kriti5
Είναι ωραία να δουλεύεις, εδώ... Από αύριο θα μπούμε σε μια καλύτερη σειρά. Τώρα έχουμε άλλες προτεραιότητες. Αυτό που ενδιαφέρει, είναι όλα να λειτουργούν. Και λειτουργούν. Ας είναι καλά η Στασούλα μας. Τα είχε φροντίσει όλα. Το ψυγείο γεμάτο, έτρεξε πρώτη να μας χαιρετίσει.

ftasame.kriti6
Όταν συναντάς τα πιθάρια στο δρόμο σου, ξέρεις πια πως είσαι πολύ κοντά στο Θραψανό. Τα μαγαζιά των συγχωριανών μου που ασχολούνται με την αγγειοπλαστική, είναι πάνω στον κεντρικό δρόμο και η πραμάτεια τους φαίνεται από μακριά. Κι από κοντά, είναι μια ομορφιά... Αχ βρε Θραψανό!

ftasame.kriti7
Ύστερα ο Πολιτιστικός Σύλλογος Θραψανού, μας καλωσορίζει. Και η τροχαία με την πινακίδα μας επισημαίνει ότι μπήκαμε πια στο χωριό. Είναι νωρίς ακόμα. Και υπάρχει μια καταχνιά και μια υγρασία γύρω μας. Σε λίγο, όλα θα είναι καλύτερα καθώς η μέρα ψηλώνει. Και είναι μια όμορφη μέρα...

ftasame.kriti8
Αυτή είναι η πρώτη εικόνα του πατρικού μου, έτσι όπως το βρήκαμε. Θα χρειαστεί λίγη δουλίτσα για να το φέρουμε σε μια σειρά. Όλα αυτά όμως από αύριο. Σήμερα, είπαμε, έχουμε άλλες προτεραιότητες... Με μια μεσημεριανή ανάσα να πάμε κάπου για φαγητό με τη Στασούλα και τον Αγησίλαο.

ftasame.kriti9
Μέσα από την εσωτερική μας αυλή, η φωτογραφία. Το αυτοκίνητο έχει παρκάρει. Σε λίγο θα κατεβάσουμε τα πράγματα για να τα ταχτοποιήσουμε στη θέση τους. Όλα τώρα αρχίζουν. Η επιστροφή που θέλαμε ολοκληρώθηκε. Ύστερα από δυο χρόνια επιστρέφουμε σπίτι μας. Τα καταφέραμε!

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA