Θα μπορέσουμε, άραγε, να φάμε καρπό από τη λεμονιά και τη μανταρινιά, που φυτέψαμε;
Ανάμεσα στα πολλά όμορφα που κάναμε φέτος στο Θραψανό, είναι φυτέψαμε δυο καινούρια δέντρα στην εξωτερική αυλή. Δεν είχαμε ποτέ, εκεί, δέντρα. Η πόρτα στην εξωτερική αυλή ήταν πάντα ανοιχτή κι έτσι θα μπορούσαν τα ζώα να φάνε τη βλάστηση τους. Ή ίσως δεν είχε περάσει και από το μυαλό των γονιών μου.
Εμείς, το επιχειρήσαμε... Αγοράσαμε μια λεμονιά και μια μανταρινιά από το φυτώριο των Αγιών Παρασκιών, πήραμε και το κατάλληλο χώμα, ανοίξαμε το λάκκο που χρειαζόταν και τα φυτέψαμε. Με τα χέρια μου, το έκανα. Είναι τα πρώτα που φυτεύω, μετά τις βουκαμβίλιες που είχαν μεγάλη επιτυχία.
Αυτός είναι ο δρόμος που περνάει έξω από το σπίτι μας, στο Θραψανό. Αριστερά οδηγεί στο πρώην δημαρχείο του χωριού, αλλά και στο Ηράκλειο. Κάτω δεξιά πάει προς το Αρκαλοχώρι. Και πάνω πάει στο κέντρο του χωριού. Γενικώς είναι ένα πέρασμα. Παρ' όλα αυτά έχει πολύ ησυχία.
Σιγά - σιγά αρχίζει να διαμορφώνεται ο εξωτερικός χώρος. Είναι στα άμεσα σχέδια μας, εφόσον βάλουμε τα πλακάκια στην εσωτερική αυλή, να χτίσουμε το μικρό δωματιάκι στο βάθος δεξιά, που θα στεγάσει τον καυστήρα για τα καλοριφέρ. Και αμέσως μετά, να πλακοστρωθεί και η εξωτερική αυλή.
Από το δρόμο αυτό, μπορείς να πας στο Αρκαλοχώρι... Αυτή που βλέπετε, είναι μια συνηθισμένη κίνηση. Καμιά φορά βέβαια είναι και κάπως μεγαλύτερη, αλλά γενικά έτσι έχουν τα πράγματα στο χωριό. Οι ρυθμοί είναι λίγο πιο ήρεμοι, από αυτούς που ζούμε στην Αθήνα. Τι λίγο, δηλαδή...
Τελευταία στα σχέδια μας, είναι να φτιάξουμε μια πόρτα στην εξωτερική αυλή. Πόρτα που θα προφυλάσσει κάπως το σπίτι, από τους ανεπιθύμητους επισκέπτες... Αλλά, όπως μας είπαν οι ειδικοί, πρέπει πρώτα να μπουν τα πλακάκια. Και φυσικά πρέπει να έχουμε τα ανάλογα χρήματα.
