Εικόνες από το ταξίδι μας στο Θραψανό, τέλος Νοέμβρη με αρχές Δεκέμβρη του 2023

thrapsano22.201123

Μια εικόνα από το πρώτο ξημέρωμα στο χωριό μου Θραψανο, ένα χειμωνιάτικο πρωί του Νοέμβρη 2023. Έβρεχε, κατά διαστήματα, όλη τη νύχτα και μας άρεσε πολύ αυτό το τοπίο, οπότε ντυθήκαμε και βγήκαμε έξω, να καταγράψουμε όλη αυτή την ομορφιά πριν τις 8 το πρωί.

thrapsano2.20123
Μου αρέσει το πρωινό περπάτημα... Πήγα μέχρι το παλιό δημαρχείο και τράβηξα αρκετές φωτογραφίες από τη βόλτα μου. Δείτε ο δρόμος είναι ακόμα γεμάτος από τα νερά της βραδινής βροχής. Και τα φώτα στους φανοστάτες είναι ακόμα αναμμένα. Είναι και αυτός ο βαρύς συννεφιασμένος καιρός.

patriko.noemvris23
Ξημέρωμα έξω από την αυλή του πατρικού μου, όπως το βρήκαμε όταν κατεβήκαμε τον Νοέμβρη του 2023. Υπάρχουν δουλειές που πρέπει να γίνουν ακόμα, αλλά χρειάζεται υπομονή, γιατί αυτή την περίοδο, έχουμε άλλες προτεραιότητες. Πάντως από την πρώτη μέρα που φτάσαμε, ανασκουμπωθήκαμε να κάνουμε πράγματα που χρειάζονταν... Και ξεκινήσαμε βάφοντας άλλο χρώμα τις αυλές μας... 

thrapsano4.201123
Ανάψαμε και το τζάκι και ήρθαν και οι αδελφές μου Στασούλα και Μαλάμω. Και περάσαμε πολύ όμορφα εκείνο το βράδυ, καθώς προσθέσαμε στις ρακές μας και μια πίτσα που έψησε το πι και φι η Στασούλα. Και τι είναι χειμώνας; Μια παρεά με ανθρώπους που αγαπάς και ιστορίες.

thrapsano5.201123
Αυτός είναι ο φούρνος του χωριού μας, δίπλα μας. Από δω προμηθευόμαστε, σχεδόν καθημερινά ή μέρα παρά μέρα, φρέσκο ψωμί. Έχει τα πάντα και βλέπεις τους ανθρώπους που τον διαχειρίζονται να ζημώνουν το ψωμί και τα άλλα πράγματα που πουλάνε, μπροστά σου. Άσε που μπορείς να ανταλλάξεις και δυο κουβέντες ανθρώπινες...

thrapsano6.191123
Κι αυτό είναι το σπίτι του αδελφού μου Κωστή. Ο ίδιος δεν είναι πια κοντά μας, αλλά μένει εκεί η γυναίκα του, η Μαρία.. Στην πρωτη ευκαιρία την επισκεφτήκαμε και μιλήσαμει. Έκανε σε όλους μας καλό αυτή η επικοινωνία. Εικόνες από το Θραψανό, λίγο πριν μπούμε στο δεύτερο δεκαήμερο του Νοέμβρη 2023. Αλλά οι 15 μέρες, έφυγαν σαν αέρας και την Κυριακή 3 Δεκεμβρίου 2023, επιστρέψαμε... Καιρός, να ξαναβάλουμε τα πράγματα στη δική μας "ρουτίνα"... 

Κρήτη

Από τον «Αρραβώνα» στον «Γάμο»

Άρθρο του Κωνσταντίνου Γκαντάτσιου*

Πολύς λόγος γίνεται τώρα τελευταία για την Ανεξαρτησία της Κρήτης από την Ελλάδα. Το τελευταίο χρονικό διάστημα, κυρίως στον χώρο του διαδικτύου, με αφορμή μερικά γεγονότα άρχισε να ανακινείται ένα θέμα με όρους, όπως Κρητική σημαία, Κρητική Πολιτεία, Αυτόνομη Κρήτη και Ανεξάρτητη Κρήτη ή Λαϊκή Δημοκρατία της Κρήτης.

Στους περισσότερους και μη έχοντες γνώση του θέματος, προκαλεί έκπληξη, αμηχανία, θυμό. Τα κρούσματα απανωτά και όλα χαρακτηρίζονται τυχαία σπεύδοντας να τα μπαλώσουν. Έτσι δεκάδες γνωστά πανεπιστημιακά ιδρύματα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής αναφέρουν την Κρήτη ως αυτόνομο κράτος. Η συνέχεια έρχεται από τον Καναδικό ταχυδρομικό οργανισμό όπου εκεί αναφέρεται ότι μπορεί κανείς να στείλει χρήματα ή αλληλογραφία στη νήσο Κρήτη ως ανεξάρτητο κράτος. Τυχαίο γεγονός και η άγνοια των διοργανωτών χαρακτηρίστηκε και στην Κορσική στα «παιχνίδια των Νήσων» όπου εκεί η Κρήτη εμφανίστηκε στα φυλλάδια αλλά και στη σημαία με το έμβλημα της Κρητικής Πολιτεία, εν αντιθέσει με το νησί της Κέρκυρας που εμφανίστηκε κανονικά με την Ελληνική σημαία. Τα τυχαία όμως γεγονότα δεν σταματούν εδώ συνεχίζονται και σε διαφημίσεις μεγάλης εταιρείας τηλεπικοινωνιών (βοά το διαδίκτυο), καθώς και σε κρητική αεροπορική εταιρεία όπου η εν λόγω αεροπορική εταιρία επέλεξε ως έμβλημά της, την σημαία της Κρητικής Πολιτείας. Μετά από διαμαρτυρίες αναγκάστηκε να το αποσύρει και να το αντικαταστήσει. Σε όλες τις προαναφερθείσες περιπτώσεις στις οποίες αναφέρθηκα σύντομα και συνοπτικά για να μην κουράσω τον αναγνώστη.

Τα επιχειρήματα που προβάλλονται από τους υποστηρικτές της κίνησης
της «Ανεξάρτητης Κρήτης» έχουν συνήθως οικονομική φόντο λέγοντας ότι η Κρήτη μπορεί να σταθεί και μόνη της στα πόδια της έχοντας αυτάρκεια σε αγαθά οπότε δεν υπάρχει λόγος να βρίσκεται υπό την σκέπη της Ελλάδας. Άλλοι με πιο δόλιο τρόπο λένε ότι η Κρήτη είναι το αδικημένο παιδί της κι απ’ τις πιο υποβαθμισμένες περιοχές παίρνοντας τα λιγότερα και δίνοντας μέσω του τουρισμού πολλά. Αν όμως παρατηρήσει κανείς τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της ανωτέρω ιδέας είναι κάτοικοι περιοχών όπου το παράνομο χρήμα έχει γίνει νέα σημαία.

Ας βάλουμε όμως τα γεγονότα σε μια τάξη απαντώντας στα ερωτήματα:

Τι ήταν η Κρητική Πολιτεία, Πότε και γιατί δημιουργήθηκε, Ήταν η Κρήτη ποτέ ανεξάρτητό κράτος; Ποια η σημασία της επίμαχης σημαίας που αναρτάται παντού μη γνωρίζοντας την σημασία της;

Ας πάρουμε τα γεγονότα από την αρχή γυρνώντας πολλά χρόνια πίσω. Στις 9-12-1898 όπου έχουμε την άφιξη του Πρίγκιπα Γεώργιου ως ύπατου Αρμοστή της Κρήτης. Για να φτάσουμε σε αυτήν την ημερομηνία η Κρητική γη είχε ποτιστεί με άφθονο αίμα απανωτών εξεγέρσεων και επαναστάσεων οι οποίες συχνά καταπνίγονταν.

Ο Πρίγκιπας Γεώργιος έγινε δεκτός με πανηγυρισμούς και πρωτοφανής εκδηλώσεις γράφει ο Μανούσος Κούνδουρος στο ημερολόγιό του: «το εθνικόν γεγονός συνεπληρώθη. Ο Πρίγκηψ Γεώργιος κατήλθε σήμερα ενταύθα με τον τίτλον του Ύπατου Αρμοστή των Δυνάμεων παρόντες οι ναύαρχοι των τεσσάρων Δυνάμεων Ποττιέ, Νόελ, Μπέτολλο και Σκρίδλωφ τον υποδέχθηκαν στην Σούδα. Ο Πρόεδρος παρέδωσε ενώπιον του λαού την υπέρτατη διοίκησην της Νήσου. Κρητική δε σημαία υψωθείσα την στιγμήν εκείνη δια κανονιοβολισμών…..Ο τύπος της είναι: χωρίζεται δια λευκού σταυρού, ως η ελληνική σημαία, εις τέσσαρα μέρη, εξ ων αυτών τα τρία κυανά, το δε άνω το προς τον κοντόν (κοντάρι), είναι ερυθρόν, εις το μέσο του οποίου υπάρχει αστήρ λευκός· τούτου μια εκ των ακτίνων, η προς τα κάτω είναι μακρυτέρα…»

Η Κρητική σημαία αναρτήθηκε στο φρούριο Φιρκά, αλλά διατηρήθηκε η τουρκική σημαία στο φρούριο της Σούδας. Οι Τέσσερις Δυνάμεις το νησί υπό την προστασία των μεγάλων δυνάμεων διαμοιράζοντας το νησί. Έτσι οι Ιταλοί ανέλαβαν τα Χανιά, οι Ρώσοι το Ρέθυμνο, οι Άγγλοι το Ηράκλειο και οι Γάλλοι το Λασίθι. Σημειωτέον τα Χανιά ως πρωτεύουσα της Κρητικής πολιτείας βρισκόταν υπό καθεστώς συλλογικής προστασίας. Ορίστηκε 16μελης επιτροπή απαρτιζόμενοι από 12 χριστιανούς και 4 Μουσουλμάνους. Γίνονται εκλογές στις 9-1-1898 και αμέσως σχηματίζεται η πρώτη Κυβέρνηση της Κρητικής Πολιτείας.

Η πρώτη αυτή κυβέρνηση είχε να επιτελέσει δύσκολο έργο μη γνωρίζοντας των όγκο των προβλημάτων. Άρχισε να δουλεύει πυρετωδώς εκδίδοντας δικό της νόμισμα τη δραχμή (πανομοιότυπου της Ελλάδος), ιδρύει την Κρητική Τράπεζα και δίνει βαρύτητα στην υγεία και στην Εκπαίδευση, καθώς και χωροφυλακή επανδρωμένη από Ιταλούς αξιωματικούς και υπαξιωματικούς.

Τα πράγματα όμως παρόλο το επίπονο έργο δεν ήταν τόσο ρόδινα όσο φαίνονταν δεν άργησε να φανεί η διάσταση των απόψεων στο επίμαχο ζήτημα της Ένωσης με την Μητέρα Ελλάδα. Ο Πρίγκιπας Γεώργιος παρέμενε πιστός και αγκυλωμένος στις δεσμεύσεις που υπαγορεύτηκαν από τις Μεγάλες Δυνάμεις. Το διαπίστωσε ιδίοις όμμασι κατά την καλοκαιρινή επίσκεψή του στο Παρίσι όπου έθεσε το θέμα και είδε την απροθυμία των Μεγάλων Δυνάμεων οι οποίες επέμεναν στην διατήρηση του υπάρχοντος μοντέλου καθεστώτος.

Ο Ελ. Βενιζέλος από την είχε προειδοποιήσει τον Πρίγκιπα έχοντας διαγνώσει τις προθέσεις των Τεσσάρων Δυνάμεων, επέμενε πως η Ένωση με την Ελλάδα θα επέρχονταν σταδιακά με πρώτο βήμα την αποχώρηση των ξένων στρατιωτικών μονάδων από το κρητικό έδαφος. Δήλωσε ευθαρσώς στον Πρίγκιπα τις θέσεις του λέγοντάς του το εξής βαρύγδουπο: «Ως ένας εκ των τριακοσίων χιλιάδων Κρητών, δεν σας εκχωρώ το δικαίωμά μου, ώστε μόνος σεις να ρυθμίζετε αυτοβούλως την εθνικήν πολιτικήν του τόπου μου» όπως καταλαβαίνετε άρχισε οι ρήξη με συμβουλάτορες αντιβενιζελικούς, το Παλάτι απέπεμψε τον Ε. Βενιζέλο από τη θέση του Συμβούλου της Δικαιοσύνης.

Οι γέφυρες επικοινωνίας με το Παλάτι είχαν πλέον διακοπή οριστικά, γύρω από τον Βενιζέλο σχηματίστηκαν ενωμένοι οι δυσαρεστημένοι από την αυταρχική πολιτική του Πρίγκιπα. Έτσι ενωμένη η αντιπολίτευση συνέταξε μια διακήρυξη στις 26-2-1905 που ουσιαστικά ήταν ο προάγγελος της επαναστάσεως της Θερίσου ζητώντας μέσα από αυτήν καθαρά: «…..Πρώτον και κύριον μέλημα ημών η επίτευξις του από αιώνων επιδιωκόμενου σκοπού της ενώσεως μετά της ελευθέρας Ελλάδος….».

Στις αρχές του έτους προκηρύχθηκαν εκλογές και η αντιπολίτευση σύσσωμη αποφάσισε να μην κατέβει καταγγέλλοντας τα ανελεύθερα και αντιδημοκρατικά μέτρα του Πρίγκιπα. Συγκεντρώθηκαν στην Θέρισο κηρύσσοντας ένοπλο αγώνα κατά της Αρμοστείας με ηγέτη τον Ε. Βενιζέλο. Επί τη ευκαιρία της 25ης Μαρτίου 1905 ο Ε. Βενιζέλος εκφώνησε πανηγυρικό λόγο στα Κεραμειά λέγοντας μεταξύ άλλων: «…ο αρραβών διήρκησε τόσον πολύν, ώστε το στάδιον της μνηστείας κατήντησεν απεχθές, καθόσον δεν επήλθε η πρόοδος η προσδοκώμενη και συμφυής προς την απόκτησιν της ελευθερίας…. Την ένωσιν λένε θα την κάνουν μόνον όταν θελήσεη ο υιός του Βασιλέως της Ελλάδος .Διαμαρτύρομαι….δεν δυνάμεθα να αναθέσουμε το εθνικόν μας μέλλλον εις μιαν οικογένειαν..» Να σημειωθεί δε πως οι επαναστάτες είχαν ανηρτημένο ως λάβαρο όχι την σημαία της Κρητικής Πολιτείας αλλά την Ελληνική.

Ήδη στην Κρήτη υπήρχαν δύο κυβερνήσεις μία της Αρμοστείας και μια του Βενιζέλου. Οι μεγάλες δυνάμεις βλέποντας την πτώση της δημοτικότητας της πρώτης προσπάθησαν να εξομαλύνουν τα πράγματα δίνοντας την δυνατότητα στην οργάνωση Κρητικής Χωροφυλακής με Έλληνες πλέον αξιωματικούς και την ανάκληση των ξένων στρατευμάτων από το νησί. Μετά την παραίτηση του Πρίγκιπα Γεωργίου και τον διορισμό του Αλ. Ζαϊμη άρχισε πάλι να λειτουργεί ένας άρτιος μηχανισμός. Το 1908 μια ευτυχής συγκυρία (η προσάρτηση της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης στην Αυστρία και η ανακήρυξη της Βουλγαρίας σε βασίλειο) έδωσε νέα τροπή στην επίλυση του κρητικού ζητήματος.

Οι Μεγάλες Δυνάμεις παρακολουθούσαν από μακρόθεν και σιωπηρώς τα δρώμενα παρά τις συνεχείς πιέσεις και αρνήσεις της Τουρκίας. Όταν στο φρούριο του Φιρκά υψώθηκε η Ελληνική Σημαία η Μεγάλες Δυνάμεις απαίτησαν την υποστολή της, ουδείς Κρητικός βρέθηκε να το κάνει γεγονός που ανάγκασε τις Μεγάλες Δυνάμεις να ορίσουν άγημα στρατιωτών για να υποστείλουν την Ελληνική Σημαία.

Μεσολάβησαν οι βαλκανικοί πόλεμοι και η επιτυχής έκβασης αυτών επέφερε την πολυπόθητη λύση και τον καημό των Κρητών για την ένωση με την Μητέρα Ελλάδα. Στις 14 Φεβρουαρίου 1913 αφαιρέθηκαν από το φρούριο της Σούδας οι σημαίες των Μεγάλων Δυνάμεων και της Τουρκίας. Ο Σουλτάνος παραιτήθηκε από όλα τα δικαιώματα στην Κρήτη με την συνθήκη στις 1 Νοεμβρίου 1913. Η προσάρτηση της νήσου είχε επιτευχθεί και ανακηρύχθηκε επίσημα με την κάθοδο του Βασιλέως Κωνσταντίνου στην Κρήτη στις 1 Δεκεμβρίου 1913, ημέρα Κυριακή.

Οι λαϊκές εκδηλώσεις ήταν πρωτοφανείς. Κατά την επίσημη τελετή ύψωση της Ελληνικής σημαίας στου φρούριο Φιρκά στήθηκε επιγραφή όπου έλεγε:

ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ ΕΝ ΚΡΗΤΗ 1669-1913

ΗΤΟΙ 267 ΕΤΗ, 7 ΜΗΝΕΣ, 7 ΗΜΕΡΑΙ ΕΤΗ ΑΓΩΝΙΑΣ.

Με όλα τα παραπάνω καταλαβαίνει κανείς με τα ιστορικά γεγονότα που προσπάθησα όσο το δυνατόν να τα συμπυκνώσω σε λίγες αράδες για να μην κουράσω τον αναγνώστη καταλαβαίνουμε πως η Κρήτη ουδέποτε ΥΠΗΡΞΕ «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΡΑΤΟΣ», αλλά μια (ημι)αυτόνομη και πλήρως ελεγχόμενη περιοχή από τις Μεγάλες Δυνάμεις με την συμμετοχή του Σουλτάνου. Επίσης εξάγεται το συμπέρασμα πως ουδέποτε οι πρόγονοί μας αγωνίστηκαν και έχυσαν το αίμα τους ή σπιλώθηκαν για να παραμείνει η Κρήτη ως Αυτόνομη, Ανεξάρτητη ή όπως αλλιώς θέλουν να μας την λανσάρουν κάποιοι εντός και εκτός Ελλάδος

Θέλω να πιστεύω πως όλα αυτά που γράφονται για το 2013 και πως συμπληρώθηκαν τα 100 χρόνια (πράγμα που δεν υπάρχει πουθενά και σε καμία συνθήκη) προέρχεται από άγνοια των ιστορικών γεγονότων και όχι από κάποια κατευθυνόμενη και καθοδηγούμενη προπαγάνδα.

Αν συμβαίνει το δεύτερο πρέπει να ανησυχούμε σοβαρά και έχουμε ευθύνη αν δεν ενημερωθούμε και δεν αντιδράσουμε.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία που χρησιμοποιήθηκε

  • Ιστορία της Κρήτης Θ. Δετοράκη
  • Σφραγίσματα Κρητικής Ελευθερίας Θ.Δετοράκης
  • Εφημερίδα Πατρίς Ένθετα Η Μεγάλη Κρητική Επανάσταση Α και Β τεύχος
  • Επίτομος Ιστορία της Κρητης Στ. Ξανθουδίδη , έτος 1909
  • Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τομ ΙΕ΄ Πυρσός
  • Ιστορία του Ελληνικού Έθνους Παπαρηγόπουλος
  • Η Κρήτη Ι.Μ.Χριστοφοράκη Οδηγός Ταξιδιώτου

*Δημοσιεύτηκε στο Περιοδικό «Πολιτών Λόγος» του Δήμου Μινώα Πεδιάδας αρ. τευχ.1

Σχόλια (0)

There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA