Εμείς, δυστυχώς, έτσι είμαστε…
Ασκήσεις για το λαιμό το χαρακτηρίζει ο Μπάμπης που μου έστειλε το παραπάνω e-mail. Δοκιμάστε να το διαβάσετε και θα καταλάβαιτε γιατί το λέω...
Παρακολουθώ τα Blog και τα Site. Θες από επαγγελματική διαστροφή, θες επειδή πραγματικά χρειαζόμαστε ενημέρωση τα βλέπω σχεδόν καθημερινά. Έχω επιλέξει και μερικά καλά και τα έχω βάλει με λιγκ πλάι δεξιά, στην μπάρα.
Ωστόσο με θλίψη διαπιστώνω πως τα περισσότερα πράγματα που «ανεβάζουν» είναι αναδημοσιεύσεις. Η αναδημοσίευση, της αναδημοσίευσης, ως αναδημοσίευση… Και δεν ξέρω, τελικά, αν σημαίνει κάτι επειδή κάποιοι σοβαροί βάζουν στο τέλος την πηγή.
Τα ίδια και τα ίδια ανακυκλώνονται. Χωρίς προσωπική πινελιά, χωρίς συγκεκριμένο στιλ, χωρίς τίποτα. Η αλήθεια είναι ότι προσπαθώ, όσο γίνεται να το αποφύγω όλο αυτό στο δικό μου site. Ίσως γιατί πραγματικά δεν με ενδιαφέρει η επισκεψιμότητα, ίσως γιατί σέβομαι το κριτήριο μερικών φίλων που με διαβάζουν και με εμπιστεύονται.
Κοντά στην επικαιρότητα του δικού μου μικρόκοσμου προσπαθώ να κινούμαι. Καμιά φορά τα θέματα μπορεί να μην έχουν και κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους άλλους. Γιατί, ας πούμε, μπορεί να έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι κόψαμε την πίτα στην ΠΕΤ ΟΤΕ ή ότι τα παιδιά μας έχουν αποκριάτικο χορό την Παρασκευή; Και ποιος νοιάζεται, πέρα από μας, τους γονείς και τα παιδιά για τον καθηγητή κ. Μπίκο;
Λυπάμαι που θα σας απογοητεύσω, αλλά δεν πρόκειται να… αλλάξω συνήθειες. Έτσι αποφάσισα να το κάνω από το ξεκίνημα στο χώρο του internet έτσι και θα συνεχίσω. Και σε όποιον αρέσουμε.
Το δράμα που περνάω εγώ προσπαθώντας να βρω κάτι πρωτότυπο και προσωπικό στην πρώτη του γραφή δεν πρόκειται να αφήσω να το περάσουν άλλοι…Τελεία και παύλα…
- Μεγάλες αλήθειες του Πάμπλο Νερούντα. Τις έχουμε ξαναδεί και ξαναδιαβάσει αλλά είναι σπουδαίο να τις ξαναδούμε μέσα από αυτό PPS. Πατήστε ΕΔΩ να κατεβάσετε το αρχείο στην επιφάνεια γραφείου του υπολογιστή σας και να το δείτε. Μου το έστειλε σε e-mail η φίλη μου Μαριέττα Μουρούτη.
Στη... χαραμάδα του χρόνου “στριμώχνουμε” καθημερινά πολλά πράγματα. Πιεστική η ζωή, πολύ το τρέξιμο, πού να προλάβουμε να... απολαύσουμε τα μικρά της καθημερινότητας.
Ελαφρά βράχηκα χθες το βράδυ στις 12 τα μεσάνυχτα που γύριζα από τη δουλειά. Ο καιρός άλλαξε. Μετά την παγωνιά ήρθε και η βροχή. Και σήμερα βρέχει από το πρωί με σταθερό, ποτιστικό τρόπο.
Ναι, η ιστορία με τις γιορτές τελείωσε… Κάθε «κατεργάρης» στον πάγκο του. Τα σχολεία άνοιξαν (ο Θεός να το κάνει άνοιγμα Παρασκευιάτικα…), στα 144-163 δημοτικά ξαναβρισκόμαστε για το «Μήνυμα για όλους» στις οκτώ το βράδυ και την Κυριακή το πρωί στις 11.30 έχουμε την πρώτη ουσιαστική συνάντηση για την έκδοση εφημερίδας στην Ακαδημία του Πλάτωνα.
