Στα 10 χρόνια πια και είμαστε καλά! Τι άλλο να θέλουμε σ' αυτόν τον παράξενο κόσμο;

gamos6Στις 4 Απριλίου 2025, κλείσαμε δέκα (10) χρόνια παντρεμένοι, με την σύντροφο της ζωής μου, Σούλα Αργυροπούλου. Και μπήκαμε στον 11ο!

Και επειδή εκτιμούμε ότι ο γάμος, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο γεγονός που άλλαξε τις ζωές μας, θέλουμε να το θυμόμαστε, αφού εκτιμούμε ότι άξιζε το βήμα που κάναμε...

Όπως και τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας...

Και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στον κοινό δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας...

Στο μεταξύ, κάθε μέρα για μέρα, είναι για μας ξεχωριστή και την τιμούμε όπως της πρέπει, επειδή ξέρουμε καλά πως είναι Θείο Δώρο...

Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε εποχές πολύ δύσκολες και έχουμε καταφέρει να είμαστε καλά, καθώς μοιραζόμαστε πράγματα...

Ακόμα και τώρα που περνάμε μια ιδιόμορφη περίοδο, στον απόηχο της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 που μας κράτησε δυο χρόνια σε καραντίνα σπίτι μας, ή σε μια ιδιότυπη κοινωνική αποστασιωποίηση, εμείς προσπαθήσαμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα, μαζί...

Τα σχέδια, έτσι κι αλλιώς τα αφήνουμε για αργότερα, όταν φτιάξουν τα πράγματα... Μέχρι τότε μπορούμε να ζούμε με ευχάριστες αναμνήσεις από ταξίδια που προλάβαμε να κάνουμε...

Και αν το θέλει ο Ιεχωβά, τώρα που περασε το κακό, σχεδιάζουμε κι άλλα. Όσο αντέχουμε και μπορούμε!

Θέλουμε να το γιορτάσουμε λίγο διαφορετικά και... λίγο αργότερα. 2-7 Μαϊου θα πάμε εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Το ήθελε πάντα η Σούλα. Κι εγώ που την έζω ζήσει την Πόλη, πολλά χρίνια πριν, είναι όντως, ένα σταυροδρόμι πολιτισμού ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή.

Αξίζει λοιπόν και θα το τολμήσουμε! Έτσι κι αλλιώς μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους, ανθρώπους, πολιτσμούς.

Επειδή αυτό είναι κάτι που μας αρέσει και το θέλουμε, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και μας ευχαριστούν, μαζί!

Σ' αυτό το πλαίσο εντάξαμε και το ταξίδι μας στο Πήλιοβπριν μερικά χρόνια... Μια όμορφη ανάσα σε ένα μέρος που αγαπούμε πολύ και θέλαμε να το γνωρίσουμε καλύτερα... 

Είχαμε την ευκαιρία να ξαναδούμε τον Στηβ, την Έστερ και τα κορίτσια τους, Βικτώρια και Χλόη τον Ιούνιο του 2023, όταν περάσαμε μαζί στην Πάρο ένα δεκαήμερο φανταστικών διακοπών... Και συνεχίζουμε!

kanoni1.060416

Ας γυρίσουμε λιγάκι πίσω το χρόνο... Το 2016 πήγαμε για έξι μέρες στην Κέρκυρα. Και περάσαμε υπέροχα, όπως μπορείτε να δείτε και στις δημοσιεύσεις που κάναμε γι' αυτό το ταξίδι μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό ως άνθρωποι. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα σοβαρό, μεγάλο γεγονός, να γιορτάσουμε στη ζωή μας...

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ταξιδεύει, γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους, συνήθειες, ήθη και έθιμα, πολιτισμούς και τα ζει. Από εδώ τα λέγαμε καθημερινά, κι εκείνες τις μέρες των ταξιδιών μας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με τα μέρη που επισκεπτόμαστε… 

Και το 2017 πήγαμε στο Αβινιόν της Γαλλίας κοντά στους πνευματικούς και σαρκικούς αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αλλά, επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την αρχή, στα λίγκ που ακολουθούν μπορείτε επίσης να δείτε μαζεμένες όλες τις αναρτήσεις που έκανα από το Βανκούβερ του Καναδά, τότε που μείναμε κοντά στον Στήβ και την Έστερ, την κόρη και τον γαμπρό της Σούλας, για δεκαπέντε ολόκληρες μέρες..

Εκεί, το 2015, στις 4 Απρίλη, έγινε ο γάμος μας με τη Σούλα... Αξίζει να τα θυμηθούμε όλα αυτά, γιατί άλλαξαν τον ρου της δικής μας ιστορίας...

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

psarakia

Ο γάμος όπως είπαμε, είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ, φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. 

Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο, αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28)

Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας. Τα σεβόμαστε και τα τιμούμε, όπως τους πρέπει...

akrovatis

Τι κάναμε και πώς το γιορτάσαμε το 2020; Δείτε ΕΔΩ. Και τα καλύτερα είναι μπροστά μας... Όπως το ταξίδι μας στο Πήλιο... Δείτε ΕΔΩ το 2021, Το 2022 το ψάχνουμε. Ήταν δύσκολα χρόνια λόγω της πανδημίας. Αλλά μετά το 2023, όλα έδειχναν να παίρνουν ένα άλλο ρυθμό... Πιο φυσιολογικό! Κάτι έχουμε στο νου μας και για φέτος...

avgo.tukokora

Τα δικά μου

Και ξαφνικά «ανακάλυψαν» την ιστοσελίδα μου...

Τόσες «επισκέψεις» μέχρι το απόγευμα μιας μέρας δεν είχε δεχτεί ποτέ η ιστοσελίδα μου. Χίλιες μαζεμένες! Σαν πολλές μου φαίνονται για ένα site που κινείται σε πολύ χαμηλούς τόνους και δεν έχει ενδιαφερθεί ποτέ να διαφημιστεί πλατιά.

Τι προέκυψε λοιπόν και ήρθε τόσος κόσμος; Κοιτάζω προσεκτικά τις τελευταίες δημοσιεύσεις και προσπαθώ να δώσω μια εξήγηση. Δύσκολο. Η θεματολογία μου είναι ίδια εδώ και χρόνια. Προσπαθώ να βρίσκομαι κοντά στον άνθρωπο, να αναδεικνύω τα αληθινά προβλήματα της ζωής, να πατάω τα πόδια μου γερά στη γη.

Δεν με ενδιέφεραν ποτέ η λογοτεχνία και η προσέγγιση των πραγμάτων από την πλευρά αυτή. Προσωπικές επιλογές είναι αυτές, όπως και προσωπικό είναι το site. Κι αυτό το ξέρουν οι φίλοι που με παρακολουθούν και καμιά φορά μου λένε ότι το βρίσκουν ενδιαφέρον.

Τελευταία έχω αποκτήσει και αναγνώστες μέσα από τα on line παιχνίδια «Φυλετικές Μάχες» και «Travian». Έχω βάλει την ηλεκτρονική μου διεύθυνση στο προφίλ μου και ως φαίνεται δεν είναι μόνο πιτσιρικάδες αυτοί που παίζουν στα παιχνίδια, αλλά και πολλοί μεγάλοι. Ήδη έχω θετικά μηνύματα. Άνθρωποι, υποτίθεται «εχθροί» στον εικονικό κόσμο του internet που επικοινώνησαν μαζί μου για να μου πουν ένα καλό λόγο για τη δουλειά μου. Και ενδείξεις ότι αποκτά αναγνωστικό κοινό και στην Κύπρο.

Το πιο ωραίο όμως είναι ότι κάποιοι δίνουν το «στίγμα» τους ότι διαβάζουν με το να σχολιάζουν τα κείμενα και να καταθέτουν την άποψή τους. Το site είναι δυναμικό και δίνει αυτή τη δυνατότητα. Τα σχόλια «ανεβαίνουν» αυτόματα, χωρίς λογοκρισία. Εννοείται ότι, ως διαχειριστής, εάν προκύψει υβριστικό μήνυμα, έχω την τεχνική δυνατότητα να το «κατεβάσω», αφού δω την πραγματική ταυτότητα εκείνου που το έστειλε. Ευτυχώς, μέχρι στιγμής δεν έχει προκύψει τέτοιο πρόβλημα.

Οι αναγνώστες μου δείχνουν να «ξέρουν» γιατί είναι εδώ και τι περιμένουν να δουν από μένα. Θέλω λοιπόν να σας ευχαριστήσω για την εμπιστοσύνη που μου δείχνετε. Τελικά το διαδίκτυο είναι ένα εργαλείο δουλειάς φτάνει να το χειριστεί κανείς σωστά...

Γινόμαστε καλύτεροι στα σεμινάρια

Παρακολουθώ με συνέπεια, κάθε φορά που γίνονται σε χρόνο που μπορώ τα σεμινάρια. Αυτή τη φορά στο Stanley εισηγητής ήταν ο Χανιώτης Θοδωρής Δεληθανάσης. Η αίθουσα είναι ασφυκτικά γεμάτη. Ο κόσμος είναι εκεί, απόγευμα Κυριακής και ξέρει το γιατί.
Είναι ντυμένος επαγγελματικά, έχει το κομπιούτερ του και δείχνει σε πίνακα τις διαφάνειες που έχει ετοιμάσει με προτζέκτορα. Έχει ένα κύρος ως... δάσκαλος και μην υπήρξε ποτέ μια και στην επαγγελματική ζωή τους είναι νοσηλευτής. Στεκέται ιδιαίτερα στη δύναμη της πίστης και επικεντρώνει στην ειλικρίνεια και το σεβασμό στον άνθρωπο που έχουμε απέναντί μας.
Έχει σημασία ο χειρισμός; Εκείνος πιστεύει πως ναι. Αν η στάση μας είναι θετική κι αν οι πρώτες ερωτήσεις μας αφορούν τις πραγματικές ανάγκες του άλλου, αν κάνουμε σημειώσεις κι έχουμε το ιστορικό του, όλα μπορεί να γίνουν πιο εύκολα. Αρκεί αν μην εκβιάσουμε αποφάσεις.
Δεν χρειάζεται να κάνουμε επίδειξη γνώσεων, ούτε να κάνουμε το λάθος να έχουμε έπαρση. Ούτε να κάνουμε το λάθος που κάνουν πολλοί. Να μιλάμε χωρίς να ακούμε.
Να θυμόμαστε πάντα πως η επικοινωνία είναι το Α και το Ω. και να είμαστε χαμογελαστοί. Οι άνθρωποι έχουν μπαφιάσεις στα προβλήματά τους. Δεν θέλουν άλλα.
Εξειδικευμένα σεμινάρια; Μπορεί. Στην πραγματικότητα θέλουμε και μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Κι αυτό είναι το πρώτο μεγάλο κέρδος. Ύστερα, στον καιρό του, μπορεί να υπάρξει και μια μικρή ανακούφιση. Ο ελεύθερος χρόνος, τα ταξίδια...
Δουλεύουμε σήμερα για να απολαύσουμε με σιγουριά αύριο τους καρπούς των κόπων μας... Τόσα διαφορετικά βλέμματα, τόσοι διαφορετικοί άνθρωποι, για ένα κοινό σκοπό...
Δεν ξέρω πόσοι θα έχουν τα κότσια να βάλουν στόχους και να τους υλοποιήσουν. Σημασία έχει πως κάποιοι με πείσμα , με όρεξη και με διάθεση προσπαθούν να «χτίσουν» ένα καλύτερο αύριο...

Σε λίγο το κοντέρ θα “χτυπήσει” 20.000 επισκέψεις

Φαίνεται ότι ο χώρος αρέσει και έχει επισκεψημότητα. Η αλήθεια είναι βέβαια ότι τίποτα δεν αφήσαμε στην τύχη του. Προσπαθούμε, όπως το υποσχεθήκαμε, να έχει καθημερινή ενημέρωση, αξιοπιστία και... ζεστασιά. Όχι γιατί είναι... χειμώνας και το χρειαζόμαστε, αλλά γιατί, σαν άνθρωποι, το έχουμε ανάγκη.

Καλή είναι η αναπαραγωγή, αλλά βαρεθήκαμε πια τα ίδια ανακυκλωμένα κείμενα να “παίζουν” απρόσωπα, χωρίς καμιά δημιουργική δυναμική, από χώρο σε χώρο.

Αρχή αυτού του site είναι η δημιουργικότητα κι αυτό το κάνει με απόλυτη συνέπεια κοντά δυόμιση χρόνια τώρα... Πρώτα μέσα από το Blog και τώρα μέσα από αυτό το χώρο.

Ναι, συμφωνούμε πως καμιά μέρα δεν είναι ιδια με την προηγούμενη. Ναι, εμείς της δίνομε ή της παίρνουμε δύναμη. Αν αντέχουμε την αλήθεια πρέπει το δίχως άλλο να το παραδεχτούμε.

Οι 20.000 επισκέψεις που σε λίγο θα “χτυπήσει” το κοντέρ στη μπάρα δεξιά, είναι ένα σημάδι πως κάποιοι νιώθουν ζεστασιά εδώ και συχνά κάνουν μια στάση να ενημερωθούν, να διασκεδάσουν, να προβληματιστούν. Κάποτε, το νιώθω κι ας μην ακούω τους προβληματισμούς,αφού ο καθένας για τους δικούς σας λόγους,αρνείστε να μπείτε στη διαδικασία των σχολίων, αναρωτιέστε: “Μα, τι θέλει να πει ο ποιητής με το σημερινό του σημείωμα”. Μη μου πείτε πως δεν το είπατε με την προβολή της ταινίας 2.012...

Σας διαβεβαιώ ότι η ζωή είναι πιο απλή, όσο περίπλοκη κι αν φαίνεται. Καθημερινά μας επιφυλάσσει εκπλήξεις. Στη δουλειά, στις διαπροσωπικές σχέσεις, στις υποχρεώσεις μας, στις επιλογές μας ακόμα και στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο μας και τη διαχείρισή του από εμάς.

Αυτό ακριβώς κάνουμε. Κατάθεση ψυχής κατά κάποιο τρόπο. Προσπαθούμε να ρίξουμε τους προβολείς μας σε κάποια θέματα, σίγουροι πως η ζωή, τα προβλήματα και οι χαρές της είναι εκεί έξω και μας περιμένουν...

Τα όνειρά μας, τις σκέψεις μας, τους προβληματισμούς μας, τα κοινά ενδιαφέροντά μας προσπαθούμε να μοιραστούμε με κάποιες ομάδες ανθρώπων που νομίζουμε ή έτσι είναι, ότι έχουμε κάποια κοινά χαρακτηριστικά. Αν είναι έτσι ή όχι η ζωή καθημερινά μας το πιστοποιεί ή το διαψεύδει. Εμείς θεωρούμε ότι αξίζει τον κόπο και γι' αυτό θα το συνεχίσουμε όσο αντέχουν τα κότσια μας...

Ξεπέρασε κάθε προσδοκία η διαβούλευση


Από τη σημερινή συγκέντρωση στο 4ο Διαμέρισμα. Φίσκα η αίθουσα. Φυσικά υπάρχουν και πολύ καλύτερες φωτογραφίες. Αυτή έχει τραβηχτεί με το κινητό μου χωρίς φλας.

Αυτό που ζήσαμε το πρωί της Κυριακής ήταν κάτι το εκπληκτικό. 11.30 το μεσημέρι δεν έπεφτε καρφίτσα από τον κόσμο που είχε έρθει να πάρει μέρος στη δική μας διαβούλευση. Ναι, ο κόσμος ενδιαφέρεται πραγματικά και θέλει να μάθει για το εγχείρημα του Δήμου. Το βίντεο και η καλή δουλειά του Κώστα Κίτσιου έδωσε και στον τελευταίο να κατανοήσει για τι πράγμα μιλούμε. Και η Κική η πολιτικός Μηχανικός μας βοήθησε τα μέγιστα καθώς με απλά λόγια ανέλυσε όλη την υπόθεση “τακτοποίησης” και όχι ανάπλαση του πολεοδομικού σχεδίου.

Ο προβολέας από το κομπιούτερ, η καλή, δική μας, μικροφωνική οι άνθρωποι που μίλησαν και, επιτέλους ακουγόντουσαν, όλα ήταν καλά. Τα πάντα κύλησαν πέρα από τις προσδοκίες μας. Μικρή εξαίρεση αποτέλεσε η προσπάθεια που έγινε να χαλάσουν την εκδήλωση από ανθρώπους του Δήμου που ήρθαν αν υπερασπισθούν το έργο του κατέληξε σε φιάσκο. Και η καημένη η πρόεδρος του Διαμερίσματος κ. Καραγιάννη ήταν να την λυπάσαι στον άχαρο ρόλο της υπεράσπισης του έργου της πλειοψηφίας του Δήμου.

Θετικά καταγράψαμε την παρουσία δύο δημοτικών συμβούλων, της κ. Πορτάλιου από την παράταξη της Ανοιχτής Πόλης και του κ. Αναγνωστόπουλου από την παράταξη της Αθήνας ΑλλάΖΕΙ. Τοποθετήθηκαν ευθαρσώς, επαίνεσαν το έργο της Επιτροπής των Κατοίκων και δήλωσαν ότι θα είναι δίπλα μας σε κάθε στρατηγικό βήμα που θα αποφασίσουμε.

Από την άλλη μεριά οι κάτοικοι μίλησαν, τοποθετήθηκαν, ακούμπησαν στο πρόβλημα όπως αυτή το βιώνουν.

Είδαμε και ακούσαμε πρώτη φορά τα παιδιά του Συλλόγου για τον Πλάτωνα “Ευ πράττειν”. Και μας κέρδισαν. Έβαλαν μια πινελιά με συναίσθημα και ακούμπησαν τις καρδιές μας. Στην ίδια γραμμή πλεύσης, θύμισαν σε όλους την ιστορία αυτού του τόπου και ζήτησαν περισσότερο σεβασμό.

Δυο και, ολοκληρώθηκε η διαδικασία. Που συνεχίστηκε και στους διαδρόμους του πρώτου ορόφου του 4ου Διαμερίσματος. Εντύπωση καλή έκανε το πρώτο φύλλο της “Ακαδημίας Πλάτωνος” έστω και στην πρωτόλια μορφή της εκτύπωσης του, ενώ ακόμα και κάτω στο δρόμο ο κόσμος συζητούσε τις προτάσεις με τις ημερομηνίες σταθμούς που θα έχουμε μπροστά μας για να μπούμε εμπόδιο στα σχέδια τους.

Η συγκέντρωση ήταν πολύ καλή. Και το γεγονός ότι θορυβήθηκαν και προσπάθησαν να πάρουν το λόγο από την πλευρά του Δήμου, έστω και τα δευτεροκλασάτα στελέχη του δείχνει καθαρά ότι φοβούνται τη δύναμή μας.

Το επόμενο βήμα μας είναι η Ημερίδα με επιστημονικούς φορείς που θα αναδείξουν το πραγματικό ζήτημα της Ακαδημίας του Πλάτωνα. Και η ημερομηνία θα ανακοινωθεί σύντομα...

  • "Περπατήστε" λίγο τη γειτονιά μας με την κάμερα του Κώστα Κίτσιου. Πατήστε ΕΔΩ και... καλό σας ταξίδι!

Η δικιά μας διαβούλευση, αύριο το πρωί

Όταν ακούσαμε ότι ο Δήμος Αθηναίων κάνει διαβούλευση για την ταχτοποίηση των πολεοδομικών παρανομιών που έχουν γίνει κατά καιρούς στην περιοχή μας τσιμπηθήκαμε λίγο για να βεβαιωθούμε ότι ακούμε καλά και μετά… πήγαμε σ’ αυτό που εκείνοι εννοούσαν… διαβούλευση.

Φυσικά και δεν είχε καμία σχέση αυτό που έγινε με διαβούλευση. Μια ενημέρωση από την πολιτικό Μηχανικό που είχε την ευθύνη για τη σύνταξη της μελέτης ήταν και τίποτα περισσότερο. Ύστερα είπαν ότι για το θέμα θα κλείσει στις 31 Οκτωβρίου και μέχρι τότε όποιος ήθελε να ενημερωθεί έπρεπε να πάει στο site του Δήμου Αθηναίων, να δει τα σχέδια, να διαβάσει τις προτάσεις και σε ειδική φόρμα να καταγράψει  τη δικιά του άποψη και γνώμη.

Δείτε ΕΔΩ την ενημέρωση που έχουν ανεβάσει στο site του Δήμου Αθηναίων.

Στην Επιτροπή Κατοίκων Ακαδημίας Πλάτωνα, αντιδράσαμε από την πρώτη στιγμή. Και όχι τυχαία. Η ανάδειξη του θέματος με τις παρανομίες στις οικοδομικές άδειες στο χώρο που η Νομαρχία Αθηνών ήθελε να χτίσει το διοικητήριό της και το οικόπεδο, κυριολεκτικά μέσα στο αρχαιολογικό πάρκο της REDS, συμφερόντων Μπόμπολα, ανάγκασαν το Δήμο Αθηναίων να παγώσει κατ’ αρχήν τις άδειες οικοδομών και να δώσει εντολή στους πολιτικού Μηχανικούς του, να εκπονήσουν την πρώτη ουσιαστική μελέτη του χώρου βάζοντας και μια «πινελιά» από ποδηλατόδρομους…

Κανένας μας δεν τρέφει ψευδαισθήσεις ότι πραγματικά ενδιαφέρονται για το καλό της πόλης και την ανάπλαση της περιοχής. Γιατί αν πραγματικά συνέβαινε κάτι τέτοιο θα μας είχαν δίπλα τους. Κι εμείς αυτό θέλουμε. Δεν μας αρέσουν , όμως καθόλου τα προεκλογικά παιχνίδια λίγο πριν από τις δημοτικές του 2010.

Έτσι αποφασίσαμε να κάνουμε τη δική μας διαβούλευση αύριο στις 11 το πρωί στην αίθουσα εκδηλώσεων του 4ου Δημοτικού Διαμερίσματος. Να ακούσουμε τους πολίτες και να καταθέσουμε τις δικές μας ολοκληρωμένες προτάσεις. Με πλούσιο ενημερωτικό υλικό, εμείς συνεχίζουμε, μια βδομάδα μετά το τέλος της επίσημης διαβούλευσης…

  • Τι είναι πάλι τούτο; Πότε ήρθαν, κατέγραψαν και... επαινέβησαν οι άνθρωποι του Δήμου Αθηναίων στα προβλήματα που έχουμε στη γειτονιά και δεν τους πήραμε χαμπάρι; Πολύ διακριτικά το κάνετε παιδιά... Πολύ διακριτικά...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA