Καλοκαίρι του 2025, Αύγουστος, στην Κρήτη μαζί με τον Κώστα και την Άννυ

thrapsano.kalokeri2025.1
Οκτώ μέρες στην Κρήτη μαζί με τον Κώστα και την Άννυ το καλοκαίρι του 2025... Εκεί, προς τα τέλη του Αυγούστου, με αρκετά υψηλές θερμοκρασίες που μας ανάγκασαν να πάρουμε δυο ανεμιστήρες για το σπίτι. Μείναμε δυο νύχτες στα Χανιά και μια στο Ρέθυμνο. Και φυσικά στις τέσσερις μέρες που μείναμε στο Θραψανό είχα τη δυνατότητα να τους ξεναγήσω, αλλά πιο πολύ ο μικρός  Αγησίλαος στο αγγειπλαστείο του, στου Λυγαρά, από όπου και η φωτογραφία... Διαβάστε ΕΔΩ.

thrapsano.kalokeri2025.2
Είχαμε δυο χρόνια να πάμε και το σπίτι ήθελε συντήρηση. Το φροντίσαμε, στις λίγες μέρες που μείναμε. Καθαρίσαμε και την αυλή από τα χόρτα που δυο χρόνια τώρα είχαν θεριέψει και περιποιηθήκαμε λίγο τα περιβολάκια. Τα ξεβοτανίσαμε, τα φροντίσαμε με αγάπη. Κλαδέψαμε λίγο τις βουκαμβίλιες, αλλά όχι όπως θα θέλαμε. Στην ουσία την είσοδο από την εξωτερική αυλή στην εσωτερική, ανοίξαμε. Δείτε ΕΔΩ.

thrapsano.kalokeri2025.3
Ένα βράδυ κάναμε το τραπέζι, για την επέτειο 36 χρόνων γάμου, του Κώστα και της Άννυς, στο υπέροχο εστιατόριο που βρίσκεται στον 5ο όροφο του κτιρίου που φέρει το ίδιο όνομα, "Ντορέ". Περάσαμε υπέροχα! Ο χώρος εξαιρετικός και τα φαγητά του προσεγμένες σε τιμές που μπορούσε να τους ακουμπήσει, ένα βαλάντιο σαν το δικό μας. Για το θέμα αυτό γράψαμε στο site του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ.

thrapsano.kalokeri2025.4
Μ' αυτό το αυτοκίνητο, ένα FIAT πετρελαιοκίνητο, που είχαν νοικιάσει τα παιδιά από το Ηράκλειο και το είχαμε μαζί μας, γυρίσαμε το μεγαλύτερο μέρος της Κρήτης. Χανιά (Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ), Ρέθεμνο (Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ), Ηράκλειο (Δείτε ΕΔΩ). Αλλά το νησί είναι μεγάλο. Χρεάζεται να έχεις μέρες, για να μην τρέχεις σαν τρελός, χωρίς να ααπολαμβάνεις τις στιγμές. Και μάλλον θα το ξανακάνουν αυτό, επειδή η Κρήτη τους άρεσε.

thrapsano.kalokeri2025.5
Τα κατάφεραν να συναντηθούν η Ζωή με τη Σούλα. έστω και για λίγο. Φίλες μια ζωή και στα δύσκολα, βρεθήκαμε για μερικές ώρες στο κατάστημα του "VENETI", στην πλατεία Ελευθερίας στο κέντρο του Ηρακλείου. Εκεί ήταν το ραντεβού μας. Και η Ζωή ήρθε, καταχαρούμενη. Ξέραμε ότι θα στεναχωριόταν, που περάσαμε δίπλα από το σπίτι της και δεν θα τα καταφέρναμε να βρεθούμε (κάπου κοντά εκεί αφήναμε το αυτοκίνητο, όταν κατεβήκαμε στην πόλη του Ηρακλείου). Την επόμενη φορά θα φροντίσουμε να έχουμε περισσότερο χρόνο.

thrapsano.kalokeri2025.6
Είναι δυνατό να πας στο Ηράκλειο και να μη φωτογραφηθείς στο σιντριβάνι, στα Λιοντάρια; Όχι βέβαια! Εκεί φωτογραφήθηκαν και ο Κώστας με την Άννυ. Και σε ένα από αυτά τα μαγαζιά που βρίσκονται γύρω του, βρήκαμε με δυσκολία, μια θέση για να φάμε μια μπουγάτσα και να πιούμε ένα καφέ, μέχρι να τελειώσουν τα κορίτσια τα ψώνια τους και να έρθουν να μας βρουν. Ναι, περάσαμε όμορφα στην Κρήτη. Λίγο χρόνο να είχαμε περισσότερο, όλα θα ήταν καλύτερα!

Στα 11 χρόνια πια και είμαστε καλά! Τι άλλο να θέλουμε σ' αυτόν τον παράξενο κόσμο;

gamos6Στις 4 Απριλίου 2026, κλείσαμε έντεκα (11) χρόνια παντρεμένοι, με την σύντροφο της ζωής μου, Σούλα Αργυροπούλου. Και μπήκαμε στον 12ο!

Και επειδή εκτιμούμε ότι ο γάμος, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο γεγονός που άλλαξε τις ζωές μας, θέλουμε να το θυμόμαστε, αφού εκτιμούμε ότι άξιζε το βήμα που κάναμε...

Όπως και τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας...

Και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στον κοινό δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας...

Στο μεταξύ, κάθε μέρα για μέρα, είναι για μας ξεχωριστή και την τιμούμε όπως της πρέπει, επειδή ξέρουμε καλά πως είναι Θείο Δώρο...

Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε εποχές πολύ δύσκολες και έχουμε καταφέρει να είμαστε καλά, καθώς μοιραζόμαστε πράγματα...

Ακόμα και σε περιόδους δύσκολους, όπως η πανδημία του κορονοϊού Covid-19 που μας κράτησε δυο χρόνια σε καραντίνα σπίτι μας, ή σε μια ιδιότυπη κοινωνική αποστασιωποίηση, εμείς προσπαθήσαμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα, μαζί...

Τα σχέδια, έτσι κι αλλιώς τα αφήνουμε για αργότερα, όταν φτιάξουν τα πράγματα ή για τον νέο κόσμο που θα απολαύσουμε πράγματα μακριά και έξω από τα προβλήματα αυτού του κόσμου.... Μέχρι τότε μπορούμε να ζούμε με ευχάριστες αναμνήσεις από ταξίδια που προλάβαμε να κάνουμε...

Και αν το θέλει ο Ιεχωβά, τώρα που περασε το κακό, σχεδιάζουμε κι άλλα. Όσο αντέχουμε και μπορούμε!

Κι επειδή θέλαμε να γιορτάσουμε λίγο διαφορετικά στις 2-7 Μαϊου, πριν δυο χρόνια, πήγαμε μια εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Το ήθελε πάντα η Σούλα. Κι εγώ που την έζω ζήσει την Πόλη, πολλά χρίνια πριν, είναι όντως, ένα σταυροδρόμι πολιτισμού ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή.

Άξιζε λοιπόν και το τολμήσαμε! Έτσι κι αλλιώς μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους, ανθρώπους, πολιτσμούς.

Επειδή αυτό είναι κάτι που μας αρέσει και το θέλουμε, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και μας ευχαριστούν, μαζί!

Σ' αυτό το πλαίσο εντάξαμε και το ταξίδι μας στο Πήλιο πριν μερικά χρόνια... Μια όμορφη ανάσα σε ένα μέρος που αγαπούμε πολύ και θέλαμε να το γνωρίσουμε καλύτερα... 

Είχαμε την ευκαιρία να ξαναδούμε τον Στηβ, την Έστερ και τα κορίτσια τους, Βικτώρια και Χλόη τον Ιούνιο του 2023, όταν περάσαμε μαζί στην Πάρο ένα δεκαήμερο φανταστικών διακοπών... Και συνεχίζουμε! Η ζωή, όσο αναπνέουμε, δεν σταματά. Κι εμείς είμαστε αυτολί που της δλύναουμε δύναμη και φρεσκάδα!

kanoni1.060416

Ας γυρίσουμε λιγάκι πίσω το χρόνο... Το 2016 πήγαμε για έξι μέρες στην Κέρκυρα. Και περάσαμε υπέροχα, όπως μπορείτε να δείτε και στις δημοσιεύσεις που κάναμε γι' αυτό το ταξίδι μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό ως άνθρωποι. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα σοβαρό, μεγάλο γεγονός, να γιορτάσουμε στη ζωή μας...

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ταξιδεύει, γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους, συνήθειες, ήθη και έθιμα, πολιτισμούς και τα ζει. Από εδώ τα λέγαμε καθημερινά, κι εκείνες τις μέρες των ταξιδιών μας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με τα μέρη που επισκεπτόμαστε… 

Και το 2017 πήγαμε στο Αβινιόν της Γαλλίας κοντά στους πνευματικούς και σαρκικούς αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αλλά, επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την αρχή, στα λίγκ που ακολουθούν μπορείτε επίσης να δείτε μαζεμένες όλες τις αναρτήσεις που έκανα από το Βανκούβερ του Καναδά, τότε που μείναμε κοντά στον Στήβ και την Έστερ, την κόρη και τον γαμπρό της Σούλας, για δεκαπέντε ολόκληρες μέρες..

Εκεί, το 2015, στις 4 Απρίλη, έγινε ο γάμος μας με τη Σούλα... Αξίζει να τα θυμηθούμε όλα αυτά, γιατί άλλαξαν τον ρου της δικής μας ιστορίας...

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

psarakia

Ο γάμος όπως είπαμε, είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ, φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. 

Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο, αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28)

Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας. Τα σεβόμαστε και τα τιμούμε, όπως τους πρέπει...

akrovatis

Τι κάναμε και πώς το γιορτάσαμε το 2020; Δείτε ΕΔΩ. Και τα καλύτερα είναι μπροστά μας... Όπως το ταξίδι μας στο Πήλιο... Δείτε ΕΔΩ το 2021, Το 2022 το ψάχνουμε. Ήταν δύσκολα χρόνια λόγω της πανδημίας. Αλλά μετά το 2023, όλα έδειχναν να παίρνουν ένα άλλο ρυθμό... Πιο φυσιολογικό! Κάτι έχουμε στο νου μας και για φέτος... Δείτε όμως ΕΔΩ την αγάπη που μας έδειξαν οι φίλοι μας...

avgo.tukokora

Κάθε χρόνο στην επέτειό μας, οι φίλοι μας είναι δύπλα μας! Τους ευχαριστούμε γι' αυτό. Είναι ότι πιο πολύτιμο έχουμε σ' αυτή τη ζωή...

Επικαιρότητα

Ενα πολιτικό βίντεο, παλιό, αλλά καλό...

Μέρες "ευαίσθητες" στα της πολιτικής. Ψάχνοντας το πρωί στο internet είδα στο Troktiko αυτό το βίντεο. Είναι ένα απόσπασμα από την ελληνική ταινία "Περιμένοντας τις γυναίκες" και πρωταγωνιστούν οι Μπουλάς, Ζουγανέλης και Μπακιρτζής από του "Χειμερινούς Κολυμβητές". Τρεις τραγουδιστές που όμως έχουν κάνει καριέρα και ως ηθοποιοί πάιζουν, αλλά σημασία έχει να δούμε τι λένε και πώς το λένε. Και, ρε γαμώτο, σαν μην πέρασε μια μέρα... Κι ας έχει γίνει η ταινία 20 χρόνια πριν...

Να πάρουμε μια γεύση του τι θα γίνει το απόγευμα

Το απόγευμα (18.30) στη Θεσσαλονίκη, ενόψει των Εγκαινείων της ΔΕΘ τα συνδικάτα έχουν προγραμματίσει οι εργαζόμενοι απεργιακή συγκέντρωση και πορεία ώς το Βελίδειο. Ας δούμε ένα περσινό βίντεο για να πάρουμε μια εικόνα του τι θα γίνει σε λίγες ώρες στο Αγαλμα Βενιζέλου. Φέτος μάλιστα ο κόσμος είναι ακόμα πιο εξοργισμένος δεδομένου θεωρεί ότι οι εκλογές δεν πρόκειται να λύσουν κανένα πρόβλημα, ενώ θα επιδεινώσουν ακόμα περισσότερο την κατάσταση. Το τραγούδι και η δομή του βίντεο είναι διαχρονική. Τι να άλλαξε άραγε, προς το καλύτερο, από πέρσι μέχρι φέτος; Ακούστε το και δείτε τα στοιχεία που έχει. Είναι πολύ καλό...

Κανονικά το συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη!


Η δράση και το συλλαλητήριο της ΓΣΕΕ το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2009 και ώρα 18:30 στο Αγαλμα Βενιζέλου, θα πραγματοποιηθεί κανονικά.

Η προκήρυξη των εκλογών όχι μόνο δεν  αλλάζει τον προγραμματισμό και τις διεκδικήσεις της Συνομοσπονδίας αλλά το αίτημα για ανατροπή των αντεργατικών και αντικοινωνικών πολιτικών γίνεται εντονότερο.

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ

ΩΡΑ 18:30 – ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Εμπρός, μαρς για κάλπες στις 4 Οκτωβρίου

Και να, που ξαφνικά, πριν καλά – καλά επιστρέψει από τις διακοπές του ο κόσμος και μπει σε μια σειρά με το άνοιγμα των σχολείων την ερχόμενη εβδομάδα που ο Καραμανλής ανακοίνωσε με διακαναλική σύνδεση ότι πάει για εκλογές στις 4 Οκτώβρη.

Αν βέβαια, εμείς ως πολίτες είχαμε τη δύναμη να αλλάξουμε τα πράγματα θα είχε ενδιαφέρον. Αλλά την έχουμε; Ή θα πάμε στις κάλπες συντεταγμένοι πίσω από ότι παραδοσιακά ψηφίζαμε, εμείς και η οικογένειά μας; Στο χέρι μας είναι να το αλλάξουμε αυτό που μόνο καλό δεν κάνει.

Το ζήτημα δεν έχει να κάνει ακριβώς με κόμματα. Αλλά με πολιτικές. Και με πολίτες που αποφασίζουν συνειδητά με ποιους θα συνταχθούν με ποιους θα πάνε. Το παιχνίδι του δικομματισμού θα «παίζει» ξανά πολύ, τις επόμενες μέρες. Εδώ που τα λέμε δε σταμάτησε και ποτέ. Το βολεύει αυτό το σύστημα. Γνώριμοι διαχειριστές, ίδιες πολιτικές, όλα θα τσουλίσουν πιο εύκολα και οι έχοντες θα συνεχίσουν να έχουν, ενώ οι εργαζόμενοι θα συνεχίζουν να ζουν το δράμα και την αγωνία για την επιβίωση και της επόμενης μέρας.

Στο χέρι μας είναι να το αλλάξουμε αυτό. Αρκεί να καταλάβουμε τη δύναμή που έχουμε και που δεν πρόκειται για μια ψήφο, αλλά που μαζί με τις άλλες συνειδητοποιημένων ενεργών πολιτών, μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Από σήμερα το μεσημέρι, μετά την οριστικοποίηση της ημερομηνίας των εκλογών από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, θα ακούσουμε πολλά. Γλυκά και καλά λόγια, από αυτά που θα θέλαμε να ακούσουμε. Οι πολιτικοί έχουν «σπουδάσει» την τέχνη να «χαϊδεύουν» αυτιά. Αγνοήστε τους.

Οι καιροί είναι δύσκολοι Για όλους όμως, όχι μόνο για μάς και πάντα για μας. Δεν γίνεται κάποιοι να «οικονομάνε» ασύδοτα και στην πρώτη αναποδιά, την πρώτη οικονομική κρίση να απολύουν κόσμο. Αλήθεια, αναρωτήθηκε κανείς αν ποτέ αυτοί οι μεγαλόσχημοι μοιράστηκαν ποτέ μαζί μας ένα μέρος των κερδών τους;

Εκλογές λοιπόν!... Θα’ ρθουν πάλι οι πολιτευτές και θα σας χαϊδέψουν την πλάτη πατρικά και θα υποσχεθούν. Αγνοήστε τους. Παλιά τους τέχνη, κόσκινο. Μόνο ο εαυτούλης τους, τους ενδιαφέρει, άντε και κανένας συγγενείς και κανένας κομματικός φίλος πρώτης γραμμής. Στις γειτονιές που «δουλεύουμε» μέσα στα κινήματα «μάθαμε» τη μεγάλη αλήθεια: Απώντες είναι απ’ όλα αυτά και όχι τυχαία. Θέλουν να τα χειραγωγούν, να τα ελέγχουν, αλλιώς καλύτερα να μην υπάρχουν.

Χρέος μας να «μαυρίσουμε» όλους αυτούς που μας «δουλεύουν» τόσα χρόνια υφαρπάζουν την ψήφο μας για να μας ξεχάσουν την επομένη που θα καταλάβουν την εξουσία και θα… αντιληφθούν ότι έχουν να κάνουν και με άλλους συνομιλητές των οποίων τα συμφέροντα είναι πιο κοντά στα δικά τους απ’ ότι με μας.

Εκλογές έρχονται. Ο κύβος ερίφθη. Ας τους δείξουμε ότι η ψήφος μας έχει αξία. Και… για προπόνηση καταγράψτε δίπλα στην μπάρα, δεξιά τη επιλογή σας στην κάλπη να έχουμε ένα «χρώμα» για το πού πάμε. Έτσι κι αλλιώς είναι το πιο ανόθευτο και καθαρό γκάλοπ.

  • Δείτε πώς παρουσιάζουν το θέμα των εκλογών σήμερα οι εφημερίδες

Συντακτική Επιτροπή για τη «Φωνή των Τεχνικών»


Μ' αυτή την αφίσα η ΓΣΕΕ καλεί τους εργαζόμενους να πάρουν μέρος στην απεργιακή συγκέντρωση της 5 Σεπτεμβρίου ημέρα εγκαινείων της ΔΕΘ.

Τώρα που αρχίζουν να μπαίνουν τα πράγματα σε μια σειρά είπαμε να κάνουμε Συντακτική Επιτροπή για να ξεκινήσουμε να μαζεύουμε υλικό με στόχο να ολοκληρώσουμε την έκδοση του τ. 236 μέχρι το τέλος του μήνα.

Η πρακτική που ακολουθούμε είναι μια πρώτη συζήτηση με βάση τη θεματολογία που προτείνουμε και φυσικά να ακούσουμε τις προτάσεις και τις παρατηρήσεις των μελών της Σ.Ε. που ενδιαφέρονται πραγματικά για ένα καλύτερο περιοδικό της ΠΕΤ ΟΤΕ από πλευράς περιεχομένου, αλλά και εμφάνισης.

Βρισκόμαστε μπροστά στις προετοιμασίες για τη ΔΕΘ αυτό το Σάββατο, έχουμε κινητοποιήσεις για όσα μας αφορούν ως εργαζόμενους. Κι είναι πολλά και δυνατά θέματα. Η ΠΕΤ ΟΤΕ, ας πούμε για πρώτη φορά στην ιστορία της θα πραγματοποιήσει το Διοικητικό της Συμβούλιο στη Θεσσαλονίκη την Παρασκευή, με βασικό θέμα συζήτησης τα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα.

Και φυσικά γύρω από όλη αυτή την επικαιρότητα θα κινηθεί η θεματολογία του περιοδικού μας. Χρειάζεται όμως δουλειά για να καταγραφεί όλο αυτό το υλικό, να κωδικοποιηθεί και να δοθεί στο τυπογραφείο για σελιδοποίηση.

Δεν κωλώνουμε. Αυτό δεν κάνουμε τόσα χρόνια; Λίγη καλή συνεργασία χρειάζεται και μπορούμε να πετύχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα.

Η συνεδρίαση της Συντακτικής Επιτροπής ήταν προγραμματισμένη για τις 12,30. Απουσίαζαν, χωρίς ούτε ένα τηλεφώνημα οι εκπρόσωποι των συνδικαλιστικών παρατάξεων ΕΣΚ, ΑΣΕ, Ακομμάτιστη Ενότητα Τεχνικών ΟΤΕ ΠΕΤ ΟΤΕ. Ο Αλέκος Περράκης της ΕΣΚ είχε πει ότι είχε δουλειά και ίσως αργούσε λίγο. Μάλιστα αυτός είχε πει να την κάνουμε στις 12,30 αντί για τις 12. Συμβαίνουν κι αυτά. Με τον Αντώνη και τον Νεκτάριο κάναμε μια πρώτη καλή κουβέντα.

Μια ώρα αργότερα ήρθαν όλοι και η συζήτηση με αρκετό ενδιαφέρον και στιγμές έντασης κράτησε ώς τις 3.30. Διαμορφώθηκε όμως η συνολική αίσθηση για την ύλη του περιοδικού.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην οικονομική κρίση του 2011. Σε δύσκολες εποχές, δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA