Καλοκαίρι του 2025, Αύγουστος, στην Κρήτη μαζί με τον Κώστα και την Άννυ

thrapsano.kalokeri2025.1
Οκτώ μέρες στην Κρήτη μαζί με τον Κώστα και την Άννυ το καλοκαίρι του 2025... Εκεί, προς τα τέλη του Αυγούστου, με αρκετά υψηλές θερμοκρασίες που μας ανάγκασαν να πάρουμε δυο ανεμιστήρες για το σπίτι. Μείναμε δυο νύχτες στα Χανιά και μια στο Ρέθυμνο. Και φυσικά στις τέσσερις μέρες που μείναμε στο Θραψανό είχα τη δυνατότητα να τους ξεναγήσω, αλλά πιο πολύ ο μικρός  Αγησίλαος στο αγγειπλαστείο του, στου Λυγαρά, από όπου και η φωτογραφία... Διαβάστε ΕΔΩ.

thrapsano.kalokeri2025.2
Είχαμε δυο χρόνια να πάμε και το σπίτι ήθελε συντήρηση. Το φροντίσαμε, στις λίγες μέρες που μείναμε. Καθαρίσαμε και την αυλή από τα χόρτα που δυο χρόνια τώρα είχαν θεριέψει και περιποιηθήκαμε λίγο τα περιβολάκια. Τα ξεβοτανίσαμε, τα φροντίσαμε με αγάπη. Κλαδέψαμε λίγο τις βουκαμβίλιες, αλλά όχι όπως θα θέλαμε. Στην ουσία την είσοδο από την εξωτερική αυλή στην εσωτερική, ανοίξαμε. Δείτε ΕΔΩ.

thrapsano.kalokeri2025.3
Ένα βράδυ κάναμε το τραπέζι, για την επέτειο 36 χρόνων γάμου, του Κώστα και της Άννυς, στο υπέροχο εστιατόριο που βρίσκεται στον 5ο όροφο του κτιρίου που φέρει το ίδιο όνομα, "Ντορέ". Περάσαμε υπέροχα! Ο χώρος εξαιρετικός και τα φαγητά του προσεγμένες σε τιμές που μπορούσε να τους ακουμπήσει, ένα βαλάντιο σαν το δικό μας. Για το θέμα αυτό γράψαμε στο site του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ.

thrapsano.kalokeri2025.4
Μ' αυτό το αυτοκίνητο, ένα FIAT πετρελαιοκίνητο, που είχαν νοικιάσει τα παιδιά από το Ηράκλειο και το είχαμε μαζί μας, γυρίσαμε το μεγαλύτερο μέρος της Κρήτης. Χανιά (Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ), Ρέθεμνο (Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ), Ηράκλειο (Δείτε ΕΔΩ). Αλλά το νησί είναι μεγάλο. Χρεάζεται να έχεις μέρες, για να μην τρέχεις σαν τρελός, χωρίς να ααπολαμβάνεις τις στιγμές. Και μάλλον θα το ξανακάνουν αυτό, επειδή η Κρήτη τους άρεσε.

thrapsano.kalokeri2025.5
Τα κατάφεραν να συναντηθούν η Ζωή με τη Σούλα. έστω και για λίγο. Φίλες μια ζωή και στα δύσκολα, βρεθήκαμε για μερικές ώρες στο κατάστημα του "VENETI", στην πλατεία Ελευθερίας στο κέντρο του Ηρακλείου. Εκεί ήταν το ραντεβού μας. Και η Ζωή ήρθε, καταχαρούμενη. Ξέραμε ότι θα στεναχωριόταν, που περάσαμε δίπλα από το σπίτι της και δεν θα τα καταφέρναμε να βρεθούμε (κάπου κοντά εκεί αφήναμε το αυτοκίνητο, όταν κατεβήκαμε στην πόλη του Ηρακλείου). Την επόμενη φορά θα φροντίσουμε να έχουμε περισσότερο χρόνο.

thrapsano.kalokeri2025.6
Είναι δυνατό να πας στο Ηράκλειο και να μη φωτογραφηθείς στο σιντριβάνι, στα Λιοντάρια; Όχι βέβαια! Εκεί φωτογραφήθηκαν και ο Κώστας με την Άννυ. Και σε ένα από αυτά τα μαγαζιά που βρίσκονται γύρω του, βρήκαμε με δυσκολία, μια θέση για να φάμε μια μπουγάτσα και να πιούμε ένα καφέ, μέχρι να τελειώσουν τα κορίτσια τα ψώνια τους και να έρθουν να μας βρουν. Ναι, περάσαμε όμορφα στην Κρήτη. Λίγο χρόνο να είχαμε περισσότερο, όλα θα ήταν καλύτερα!

Στα 11 χρόνια πια και είμαστε καλά! Τι άλλο να θέλουμε σ' αυτόν τον παράξενο κόσμο;

gamos6Στις 4 Απριλίου 2026, κλείσαμε έντεκα (11) χρόνια παντρεμένοι, με την σύντροφο της ζωής μου, Σούλα Αργυροπούλου. Και μπήκαμε στον 12ο!

Και επειδή εκτιμούμε ότι ο γάμος, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο γεγονός που άλλαξε τις ζωές μας, θέλουμε να το θυμόμαστε, αφού εκτιμούμε ότι άξιζε το βήμα που κάναμε...

Όπως και τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας...

Και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στον κοινό δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας...

Στο μεταξύ, κάθε μέρα για μέρα, είναι για μας ξεχωριστή και την τιμούμε όπως της πρέπει, επειδή ξέρουμε καλά πως είναι Θείο Δώρο...

Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε εποχές πολύ δύσκολες και έχουμε καταφέρει να είμαστε καλά, καθώς μοιραζόμαστε πράγματα...

Ακόμα και σε περιόδους δύσκολους, όπως η πανδημία του κορονοϊού Covid-19 που μας κράτησε δυο χρόνια σε καραντίνα σπίτι μας, ή σε μια ιδιότυπη κοινωνική αποστασιωποίηση, εμείς προσπαθήσαμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα, μαζί...

Τα σχέδια, έτσι κι αλλιώς τα αφήνουμε για αργότερα, όταν φτιάξουν τα πράγματα ή για τον νέο κόσμο που θα απολαύσουμε πράγματα μακριά και έξω από τα προβλήματα αυτού του κόσμου.... Μέχρι τότε μπορούμε να ζούμε με ευχάριστες αναμνήσεις από ταξίδια που προλάβαμε να κάνουμε...

Και αν το θέλει ο Ιεχωβά, τώρα που περασε το κακό, σχεδιάζουμε κι άλλα. Όσο αντέχουμε και μπορούμε!

Κι επειδή θέλαμε να γιορτάσουμε λίγο διαφορετικά στις 2-7 Μαϊου, πριν δυο χρόνια, πήγαμε μια εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Το ήθελε πάντα η Σούλα. Κι εγώ που την έζω ζήσει την Πόλη, πολλά χρίνια πριν, είναι όντως, ένα σταυροδρόμι πολιτισμού ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή.

Άξιζε λοιπόν και το τολμήσαμε! Έτσι κι αλλιώς μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους, ανθρώπους, πολιτσμούς.

Επειδή αυτό είναι κάτι που μας αρέσει και το θέλουμε, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και μας ευχαριστούν, μαζί!

Σ' αυτό το πλαίσο εντάξαμε και το ταξίδι μας στο Πήλιο πριν μερικά χρόνια... Μια όμορφη ανάσα σε ένα μέρος που αγαπούμε πολύ και θέλαμε να το γνωρίσουμε καλύτερα... 

Είχαμε την ευκαιρία να ξαναδούμε τον Στηβ, την Έστερ και τα κορίτσια τους, Βικτώρια και Χλόη τον Ιούνιο του 2023, όταν περάσαμε μαζί στην Πάρο ένα δεκαήμερο φανταστικών διακοπών... Και συνεχίζουμε! Η ζωή, όσο αναπνέουμε, δεν σταματά. Κι εμείς είμαστε αυτολί που της δλύναουμε δύναμη και φρεσκάδα!

kanoni1.060416

Ας γυρίσουμε λιγάκι πίσω το χρόνο... Το 2016 πήγαμε για έξι μέρες στην Κέρκυρα. Και περάσαμε υπέροχα, όπως μπορείτε να δείτε και στις δημοσιεύσεις που κάναμε γι' αυτό το ταξίδι μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό ως άνθρωποι. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα σοβαρό, μεγάλο γεγονός, να γιορτάσουμε στη ζωή μας...

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ταξιδεύει, γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους, συνήθειες, ήθη και έθιμα, πολιτισμούς και τα ζει. Από εδώ τα λέγαμε καθημερινά, κι εκείνες τις μέρες των ταξιδιών μας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με τα μέρη που επισκεπτόμαστε… 

Και το 2017 πήγαμε στο Αβινιόν της Γαλλίας κοντά στους πνευματικούς και σαρκικούς αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αλλά, επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την αρχή, στα λίγκ που ακολουθούν μπορείτε επίσης να δείτε μαζεμένες όλες τις αναρτήσεις που έκανα από το Βανκούβερ του Καναδά, τότε που μείναμε κοντά στον Στήβ και την Έστερ, την κόρη και τον γαμπρό της Σούλας, για δεκαπέντε ολόκληρες μέρες..

Εκεί, το 2015, στις 4 Απρίλη, έγινε ο γάμος μας με τη Σούλα... Αξίζει να τα θυμηθούμε όλα αυτά, γιατί άλλαξαν τον ρου της δικής μας ιστορίας...

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

psarakia

Ο γάμος όπως είπαμε, είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ, φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. 

Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο, αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28)

Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας. Τα σεβόμαστε και τα τιμούμε, όπως τους πρέπει...

akrovatis

Τι κάναμε και πώς το γιορτάσαμε το 2020; Δείτε ΕΔΩ. Και τα καλύτερα είναι μπροστά μας... Όπως το ταξίδι μας στο Πήλιο... Δείτε ΕΔΩ το 2021, Το 2022 το ψάχνουμε. Ήταν δύσκολα χρόνια λόγω της πανδημίας. Αλλά μετά το 2023, όλα έδειχναν να παίρνουν ένα άλλο ρυθμό... Πιο φυσιολογικό! Κάτι έχουμε στο νου μας και για φέτος... Δείτε όμως ΕΔΩ την αγάπη που μας έδειξαν οι φίλοι μας...

avgo.tukokora

Κάθε χρόνο στην επέτειό μας, οι φίλοι μας είναι δύπλα μας! Τους ευχαριστούμε γι' αυτό. Είναι ότι πιο πολύτιμο έχουμε σ' αυτή τη ζωή...

Επικαιρότητα

Πάει και το ενημερωτικό Blog, No News

Άλλο ένα ενδιαφέρον ειδησεογραφικό Blog που παρακολουθούσα καθημερινά, το No News, εδώ και μια εβδομάδα έχει υποστεί την παρέμβαση της Google και... κατέβασε ρολά. Το έχω ακόμα στην μπάρα δίπλα, δεξιά στα λίγκ, αλλά δεν έχει νόημα να συνεχίσει να υπάρχει και μάλλον τις επόμενες μέρες θα το κατεβάσω.

Αυτή είναι η ζωή στα Blog. Εκεί που όλα είναι καλά έρχεται ξαφνικά ο τύπος που σου δίνει βήμα προβολής και... κατεβάζει τους δακόπτες χωρίς, φυσικά, να σε ρωτήσει.

Μήπως κάπως έτσι δεν έγινε και στο δικό μου Blog; Θυμάστε τι έγινε τον περασμένο μήνα; Ξαφνικά σταμάτησε να λειτουργεί χωρίς να δοθεί καμιά εξήγηση. Συμπεράσματα έβγαλα μόνο, ύστερα από ένα περίπου μήνα αναμονής. Ότι άλλαξε το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Blog.com... Αλλά αυτό δεν τους απαλλάσει από το να δώσουν μια εξήγηση...

Αν προσέξατε, στις 20 Αυγούστου –ακριβώς δυο χρόνια από τη δημιουργία του- κατάφερα να κάνω μια εγγραφή για να γνωρίζουν οι φίλοι που το παρακολουθούσαν ότι μετακόμισα, οριστικά πια, σε τούτο εδώ το χώρο. Γενικά το σύστημα λειτουργεί, αλλά με πολύ περιοσμένες δυνατότητες σε σχέση μ' αυτές που είχε παλαιότερα.

Η εκτίμησή μου πάντως είναι ότι έτσι λειτουργεί το internet. Δεν πρόκειται για κάτι προσωπικό, ασφαλώς και πολύ περισσότερο δεν θέλω να πιστέψω τα σενάρια περί φίμωσης ελεύθερων φωνών. Η αισθησή μου είναι ότι υπάρχει μια γενικότερη αναρχία και προχειρότητα από εκείνους που “δίνουν” κάτι στο διαδίκτυο χωρίς να νοιάζονται και τόσο πολύ για το αύριο. Μπορεί επειδή το... ψάχνουν κι αυτοί ακόμα.

Και νομίζω ότι πέρα από τα θετικά που προσφέρει και αφορούν την άμεση και έγκαιρη ενημέρωση, αυτό το αδύνατο σημείο θα το κρατά πάντα πίσω από τον παραδοσιακό δρόμο των εφημερίδων και των περιοδικών. Η απειλή που πολλές φορές εκτοξεύουν, άσχετοι με το χώρος, “ειδήμονες” κατά τα άλλα, φαίνεται πως έχει ακόμα πολύ δρόμο μπροστά της για να υλοποιηθεί...

Σήμερα όλοι στο Σύνταγμα

Χρειαζόμαστε που και που να αντιδρούμε, να μην καθόμαστε με τα χέρια «σταυρωμένα» και να κλαίμε μοιρολατρικά για τα πράγματα γύρω μας. Μπορούμε να κάνουμε κάτι. Η μαχητική παρουσία μας, έξω και πέρα από κάθε είδους κομματική καθοδήγηση θα δώσει ένα μήνυμα ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να ανεχόμαστε τα παιχνίδια τους.

Πριν δύο χρόνια, τέτοιον καιρό, ήμουν στη Μύκονο. Και μαζευτήκαμε κι εκεί, κινητοποιημένα μέσα από SMS στην πλατεία της Χώρας καμιά 40αριά άνθρωποι. Στο Σύνταγμα όμως ο κόσμος που μαζεύτηκε ήταν χιλιάδες. Με μαύρες μπλούζες, όπως ζητάνε και τώρα. Και με μια απόλυτη σιωπή. Κάποια πλακάτ θα έχουν να πουν κάτι και η σιωπή είναι η… μεγαλύτερη φλυαρία.

Να κάνουμε κάτι να σταματήσει αυτό το κακό με τις φωτιές κάθε φορά που τον Αύγουστο έχουμε τα πρώτα μελτέμια με τους ανέμους. Πριν δυο χρόνια η Ηλεία δέχτηκε το μεγάλο χτύπημα κι ακόμα να συνέλθει.

Φέτος η Αττική ήταν ο στόχος. Και πολλοί είναι αυτοί που μετράνε τις πληγές τους. Η φωτιά δεν αστειεύεται. Και δεν κάνει διαχωρισμούς. Όλοι είμαστε πολύ μικροί μπροστά της.

Ολοκληρώθηκε άλλη μια εργάσιμη εβδομάδα

Πάει κι αυτή η εβδομάδα! Στη δουλειά επιστρέφει ο Μπάμπης από Δευτέρα. Τον περιμένω πώς και πώς, καλά να είναι το παιδί. Και για να το γιορτάσω, που άντεξα τρεις βδομάδες, μόνος στην εφημερίδα, σας αφιερώνω αυτό το τραγούδι ερμηνευμένο από μια εξαιρετική και σπάνια ομάδα ανθρώπων. Για να το δείτε πατήστε ΕΔΩ.

Συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη στις 5/9/09


Αυτή είναι η μία από τις δύο αφίσες που κυκλοφόρησε η ΓΣΕΕ για το Συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης, στη ΔΕΘ, στις 5/9/09 και ώρα 18.30 στο Άγαλμα Βενιζέλου.

Εδώ μπορείτε επίσης να διαβάσετε τη διακήρυξη η οποία προβάλει τα κύρια διεκδικητικά αιτήματα και τις απαιτήσεις των εργαζομένων όπως αυτά διαμορφώνονται από την ασκούμενη πολιτική.

Αυτή την Παρασκευή, ειρηνικά, στο Σύνταγμα

Όλοι οι bloggers και οι χρήστες του διαδικτύου ενώνουν τις δυνάμεις τους την Παρασκευή 28/8 στις 7 το απόγευμα στην πλατεία Συντάγματος για να διαμαρτυρηθούν όπως αυτοί ξέρουν για το οξυγόνο που μας στέρησαν. Απαραίτητη ενδυμασία για τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας τα μαύρα ρούχα. Η πρόσκληση κάνει το γύρω του Διαδικτύο μέσω blogs και e-mails, αλλά η κινητοποίηση διευρύνεται και με sms.
Πρέπει να κατέβει κόσμος για να καταλάβουν ότι μπορούμε να διαμαρτυρηθούμε ειρηνικά και να συντονιστούμε με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Φορώντας μαύρα ρούχα θα δείξουμε ότι “πενθούμε” για τον χαμό 200.000 στρεμμάτων που θα στερήσουν την ανάσα από εμάς και τα παιδιά μας.
Σαν και τότε, το 2007, όταν έγινε ειρηνική διαμαρτυρία.
Απαιτούμε να κηρύσσονται αναδασωτέες οι καμένες εκτάσεις και να καταδικάζονται για κακουργήματα οι ιδιοκτήτες, οι εργολάβοι και οι υπεύθυνοι που έδωσαν άδεια σε οποιοδήποτε κτίσμα ανεγέρθηκε σε δασικές ή αναδασωτέες εκτάσεις.

Αν είμαι εδώ, θα πάω κι εγώ…

Άλλη μια εβδομάδα γεμάτη με αθλητικά γεγονότα

Η ανακοίνωση των βάσεων για την εισαγωγή στα ΑΕΙ και ΤΕΙ είναι σήμερα το θέμα... Οι φωτιές θα συνεχίσουν για καιρό, αλλά σε δεύτερη μοίρα...

Αύγουστος είναι, είπα, χαλαρά θα’ ναι… Αμ δε… Όλη την εβδομάδα είχαμε αθλητικές διοργανώσεις την προηγούμενη. Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου, Τσάμπιονς Λίγκ και Μπάσκετ… Τα ίδια κι αυτή την εβδομάδα. Καθημερινά αγώνες και «κλείσιμο» μετά τις 12,30. Από μια πλευρά καλό είναι γιατί έχουμε θέματα για τις σελίδες μας, αλλά από την άλλη, είναι εξαντλητικό κάθε μέρα στο πόδι με την ευθύνη τριών σελίδων και κάθε μέρα έναν ή δύο αγώνες πρώτης γραμμής, ζωντανούς.

Οι φωτιές έσβησαν στην Αττική. Ευτυχώς. Γιατί πολλοί άνθρωποι, ανάμεσά τους και συνάδελφοι από την εφημερίδα, είδαν το χάρο με τη φωτιά να… ακουμπάει τα σπίτια τους. Η ζωή είναι σκληρή. Γιατί όλα αυτά πρέπει να τα αφήσουν στην άκρη και να συνεχίσουν όσα μέχρι χθες είχαν βάλει σε μια σειρά.

Οι πρώτοι τίτλοι των εφημερίδων ασχολούνται με τις συνέπειες των πυρκαγιών και αναζητούν τους υπεύθυνους.

Το πρωί διευθέτησα και έκλεισα το δάνειο της Αλκινόου. Δεν το πιστεύω… Όλα γίνονται, τελικά. Μόνο εμείς, μερικές φορές, «στυλώνουμε» τα πόδια και αρνούμαστε να το δούμε και να το αποδεχτούμε.

Αλματώδης αύξηση των βάσεων στις παιδαγωγικές σχολές λένε στα ραδιόφωνα. Χτυποκάρδια παιδιών και γονέων για το επαγγελματικό του μέλλον.

Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων σήμερα. Πατήστε ΕΔΩ

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην οικονομική κρίση του 2011. Σε δύσκολες εποχές, δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA