Το καλοκαίρι είναι κιόλας εδώ... Και δεν είναι μόνο οι αναμνήσεις, το ζούμε κιόλας!

xirokamares1

Μερικές φορές, το χρειαζόμαστε, για να πορευόμαστε στη ζωή... Να γυρνάμε πίσω, στα ωραία που ζήσαμε, να θυμόμαστε στιγμές και να κάνουμε όνειρα για το αύριο. Οξυγόνο ζωής, είναι... Ας πάρουμε λοιπόν μια γεύση από διακοπές, κάτι που για πολλούς συναθρώπους μας είναι πολύ δύσκολο πια... Κάπως έτσι γεννιούνται οι αναμνήσεις! Ας δούμε κάποιες...  Μερικά πράγματα από το ταξίδι μας στην Κρήτη, τον  Οκτώβρη του 2018... Στα δημοσιεύματα που ακολουθούν θα δείτε μερικά πράγματα από το χωριό μου, Θραψανό. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Και μετά την εμπειρία μας από Θεσσαλονίκη και Πολύχρονο Χαλκιδικής που είχαμε έρθει και το καλοκαίρι του 2017. Την πρώτη τη γνωρίσαμε μέσα από τα μάτια φίλων μας και αδελφών μας, που προσφέρθηκαν ευγενικά και για φιλοξενία και για ξενάγηση. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ, δυο δημοσιεύματα που κάναμε γι' αυτόν τον τόπο.

Δείτε παρακαλώ ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ μερικά δημοσιεύματα από μια εκδρομή στα Λουτρά Πόζαρ που κάναμε με τους φίλους μας, Γιάννη και Λένα. Αποκομίσαμε τις καλύτερες εντυπώσεις. Και το είπαμε και θα το κάνουμε, αν ο Ιεχωβά μας το επιστρέψει. Θα ξαναπάμε, στην πολύ φιλόξενη Βόρειο Ελλάδα. 

polixono. paralia

Στο Πολύχρονο Χαλκιδικής, κοντά στους φίλους μας και αδελφούς μας, περνάμε πάντα καλά! Όλες οι μέρες που μένουμε, έχουν κάτι να μας δώσουν και οι παρέες με τους φίλους μας στο έργο και την κοινωνική συναναστροφή, μας αναζωγονούν. Έτσι είναι, όταν όλα κυλούν όμορφα... Σε ένα ξεχωριστό τόπο, με τους φίλους μας από τη Βόρειο Ελλάδα να μας στέλνουν μηνύματα, ότι θέλουν να πάμε να γνωριστούμε από κοντά. Δείγμα αγάπης!

panorama
Πραγματικά, μας συγκινεί η αγάπη σας και το ενδιαφέρον σας, όπου κι αν βρισκόμαστε... Μακάρι να μην είχαμε υποχρεώσεις, να μην ήταν το πρόβλημα του κορονοϊού  Covid-19 και θα ανταποκρινόμαστε με χαρά, σε όλες τις προσκλήσεις που γνωρίζουμε ότι έχουν κίνητρο την αγάπη και τη φιλοξενία. Αλλά, στα ταξίδια μας θέλουμε να χαλαρώσουμε, να πάρουμε δυνάμεις για να αντέξουμε στα δύσκολα που έχουμε μπροστά μας. Εύκολο; Δύσκολο; Ο χρόνος θα δείξει. Για την ώρα, ελάτε να δούμε ΕΔΩ ένα ακόμα δημοσίευμα από το χωριό του Άρη, τα Κανάλια Καρδίτσας.

polixrono1.020918

Δείτε ακόμα μερικά δημοσιεύματα από το Πολύχρονο Χαλκιδικής ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ και πριν έξι χρόνια ΕΔΩ...

Δημοσιογραφικά

Σχέδια για τις καλοκαιρινές διακοπές που έχουμε μπροστά μας. Κάποτε ο Ιούλιος ήταν αλλιώς

diakopes.kalokerines
Αγαπώ να ζω κάθε στιγμή εδώ στο διαδίκτυο. Ανοίξαμε κουβέντα για τις καλοκαιρινές διακοπές. Πώς θα είναι τα πράγματα, φέτος; Ένας Θεός ξέρει…
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 9/07/2022

Θυμάμαι για χρόνια κατηύθυνα έτσι τα πράγματα, όσο περνούσε από το χέρι μου ώστε να παίρνω την άδεια μου τον Ιούλιο. Και δεν το έκανα αυτό τυχαία. Μελετημένο ήταν το πράγμα.

Σ’ εκείνους τους καιρούς, αλλά και σήμερα, τον Αύγουστο προτιμούσαν οι περισσότεροι. Τότε έκλειναν τα μαγαζιά και οι επιχειρήσεις. Είχα λοιπόν ένα διπλό αβαντάζ. Έκανα την άδεια μου στο χωριό μου, συνήθως που μου άρεσε και μετά έκανα μια… δεύτερη άδεια στην Αθήνα!

Έτσι τότε… Τώρα; Τα δυο χρόνια της πανδημίας έχουν αλλάξει πολλά γύρω μας, μέσα μας. Οι μόνοι που συνεχίζουν να λειτουργούν σα να μη συμβαίνει τίποτα είναι οι τουριστικοί προορισμοί.

Τα πολύ υψηλά ενοίκια με το σκεπτικό της φουλ τουριστικής σεζόν και τα ακριβά εισιτήρια στις συγκοινωνίες, αλλά και τα καύσιμα λειτουργούν ως απαγορευτικά για τον μέσο καταναλωτή ή πολίτη αυτής της χώρας.

Παρ’ όλα αυτά στα ΜΜΕ θα δείτε κατευθυνόμενα ρεπορτάζ και «ειδήσεις» που καμώνονται ότι δεν συμβαίνει τίποτα, ώστε η βαριά βιομηχανία του τουρισμού, να αποδώσει, φέτος. Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ διαφορετική. Οι άνθρωποι είναι «κουμπωμένοι» και αναποφάσιστοι. Θέλουν να πάνε να ξεκουραστούν, να φορτίσουν τις μπαταρίες τους για να αντιμετωπίσουν τον χειμώνα που δεν ξέρουμε πώς θα είναι, ούτε μπορούμε να φανταστούμε, διαβάζοντας τις καθημερινές απογευματινές ανακοινώσεις του ΕΟΔΥ με το μεγάλο αριθμό των κρουσμάτων.

Κι από την άλλη, υπάρχει μια οικονομική δυσπραγία και μια ξέφρενη ακρίβεια στα είδη βασική ανάγκης, στα τιμολόγια ενέργειας και στις τιμές των καυσίμων που σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να αντισταθμίσουν με τα διάφορα επιδόματα με τα οποία προσπαθεί να αντιμετωπίσει την κατάσταση η κυβέρνηση, καθώς παρακολουθεί, αποσβολωμένη, τις εξελίξεις.

Τι σχέδια, τι όνειρα, τι σκέψεις να κάνει για καλοκαιρινές διακοπές; Δύσκολοι καιροί, πρωτόγνωροι, χρειάζεται προσοχή, ψυχραιμία και λογικότητα για να αντιμετωπίσει κανείς τα ζητήματα, χωρίς να αποκάμει.

Φυσικά εσείς θα συνεχίσετε να βλέπετε σε διάφορα έντυπα σελέμπριτι να κάνουν τις διακοπές τους ανέμελοι στα φημισμένα νησιά που για να πας στις παραλίες τους, όπως στην Ψαρού, στη Μύκονο χρειάζεται να ξεπαραδιαστείς.episimansis.neo

Ξεχωρίζουμε λοιπόν την αλήθεια από το ψέμα. Την υπερβολή από το… δόλωμα. Και βλέποντας ρεαλιστικά πώς έχουν τα πράγματα, θα προσπαθήσουμε και φέτος να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για τον εαυτό μας και τους ανθρώπους μας.

Όχι ξιπασμένα πράγματα, αλλά ως εκεί που φτάνει το χέρι μας και οι δυνατότητες μας. Όλο και κάτι θα βρεθεί να καλύψει τις ανάγκες μας, ως ένα βαθμό. Και με προσοχή και υπευθυνότητα, αφού τίποτα δεν έχει τελειώσει σε σχέση με τον κορονοϊό Covid-19 και τις απίθανες μεταλλάξεις του.

Ας τους αφήσουμε να κρατούν στα ύψη τις τιμές των τουριστικών καταλυμάτων τους. Άδεια θα είναι στη φουλ σεζόν. Διότι είναι φυσικό να το παθαίνει αυτό, όποιος, έχοντας τσίμπλα στο μάτι και παραπληροφόρηση δεν είναι σε θέση να διακρίνει την πραγματικότητα, πέρα από τη μύτη του.

Θα περάσει όλο αυτό το κακό που ζούμε και θα έρθουν καλύτερες μέρες, όχι γιατί ελπίζουμε στις ανθρώπινες κυβερνήσεις, ότι είναι σε θέση να το κάνουν, αλλά επειδή το υπόσχεται Εκείνος που μπορεί.

Ας μη λιποψυχούμε με όσα ζούμε και ας μην τρελαινόμαστε αν, ούτε και φέτος δεν μπορέσουμε να κάνουμε τις καλοκαιρινές διακοπές μας. Δεν είμαστε μόνοι μας. Στη μεριά μας βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της γης. Και είναι πολύ φυσιολογικό να συμβαίνει έτσι, σ’ αυτό το άδικο, από κάθε άποψη, σύστημα πραγμάτων.

Ας είμαστε βέβαιοι ότι κάποια στιγμή, όχι πολύ μακριά, όλο αυτό θα αλλάξει. Και η ίδια η ζωή επίσης. Θα έχει πραγματικό νόημα, ενώ το χαμόγελο μας θα είναι αληθινό και από καρδιάς. Εκεί, έχουμε επικεντρώσει την προσοχή μας και το ενδιαφέρον μας και όχι στο καλοκαίρι που έτσι κι αλλιώς, όσο ωραίο κι αν είναι περνάει γρήγορα αφήνοντας πίσω του μόνο νοσταλγία.

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 9/7 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».

Σχόλια (0)

There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Αλλά τώρα είμαι συνταξιούχος πια έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια κστις αυλές, τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA