Εικόνες ταξιδιάρικες. Μέσα από το φέρυ "Μαρμάρι" που μας πηγαίνει στη Τζιά για ένα διήμερο... Οι άνθρωποι τηρούν τα μέτρα ασφαλείας. Φορούν τις μάσκες. Και δεν ξέρω τι ακούτε εσείς από φίλους σας, εμείς αυτό που σας λέμε το ζήσαμε. Και το δείχνουν και οι φωτογραφίες.


Η θάλασσα είχε λίγο κύμα. Και το καράβι καθώς πηγαίνει κάνει τους δικούς του αφρούς. Η Σούλα έσκυψε για να το φωτογραφήσει. Και νομίζω ότι τα κατάφερε. Το αποτέλεσμα είναι καλό. Και ακριβώς αυτό που θέλαμε. Τέτοιες εικόνες τις είδα κι εγώ, καθώς ταξιδεύαμε από το Λαύριο.


Ούτε ένα πλεούμενο δεν της ξέφυγε... Μπόρεσε να βγάλει αρκετά, σήμερα θα σας δείξουμε μερικά, επειδή ήταν πραγματικά ωραίο το λευκό σκαρί τους μέσα σ' αυτό το βαθύ γαλάζιο του Αιγαίου. Και είχαμε ανάγκη να το δούμε και να αναπνεύσουμε την ομορφιά του και την αρμύρα του..


Μπορούσες να κάθεσαι να τα κοιτάς και να "φεύγεις", όπως κάναμε εμείς που είχαμε ανάγκη αυτή την ομορφιά της γαλανής θάλασσας. Κι αυτή η φαλακρή γη, η άκαρπη, είναι η Μακρόνησος που σε μια άλλη σκοτεινή εποχή "φιλοξένησε" πάνω της ανθρώπους που διακρατούσαν ακεραιότητα στα πιστεύω τους και τις ιδέες τους.


Αξίζει τον κόπο να αφήνεις πίσω τις σκέψεις σου και ότι σε απασχολεί, επειδή ξέρεις ότι εκεί που θα πας για λίγο θα έχεις όλες τις δυνατότητες να περάσεις καλά. Και ξέρεις ότι το δικαιούσαι κι εσύ μιας και το καλοκαίρι έφυγε. Τη χθεσινή νύχτα τη νοιώσαμε με δροσιά, ύστερα από καιρό.


Μια μικρή ακόμα γεύση από το κατάστρωμα του μικρού πλοίου "Μαρμάρι". Είπαμε, γενικά οι άνθρωποι τηρούν τα μέτρα, χωρίς να λείπουν και εκείνοι που... αντιστέκονται με το δικό τους τρόπο, φορώντας τη μάσκα στο σαγόνι. Μήπως δεν τα έχετε δει κι εσείς αυτά; Υπάρχουν παντού, δυστυχώς.