Περάσαμε και τις 51.000 μοναδικές επισκέψεις στο ανανεωμένο site του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ...
Μας αρέσει να περνάμε παραγωγικά τον λίγο ελεύθερο χρόνο μας, προθέτοντας κάτι όμορφο στη ζωή μας. Και χαιρόμαστε όταν βλέπουμε αυτό το site να έχει την αποδοχή σας. Να μεγαλώνει και να αναπτύσσεται, καταγράφοντας την καθημερινότητα, από μια άλλη σκοπιά... Να, λοιπόν που φτάσαμε να περάσουμε και τις 51.000 επισκέψεις, από εντελώς διαφορετικές Ι.Ρ. στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Σας ευχαριστούμε! Δείτε το, πατώντας εδώ ή πάνω σ' αυτή τη φωτογραφία και θα σας πάει αυτόματα στο νέο site... Το εντυπωσιακό είναι ότι λειτουργεί άψογα, ενώ συνεχίζει παράλληλα, να είναι ζωντανό και το αρχείο μας. Το βλέπετε εδώ, άλλωστε, μπροστά σας...
Το χτίζουμε καθημερινά με πολύ υπομονή και αγάπη... Δυο μήνες μετά το νέο ξεκίνημα μας, φτάσαμε τις 2.000 επισκέψεις. Και συνεχίζουμε. Δείτε το ΕΔΩ. Έτσι κλείσαμε αυτό το κεφάλαιο της ιστορίας. Και υλοποιήσαμε τα σχέδια μας, να μην "κατέβει" το site αυτό. Παραμένει όπως είπαμε ως ιστορία. Εδώ θα βρείτε δημοσιεύματα σαν αυτό ΕΔΩ το δημοσίευμα που κάναμε τον Σεπτέμβρη του 2020, τότε που οι βροχές δοκίμασαν και το χωριό μου. Η μνήμη λειτουργεί άψογα και "δένουμε" το χθες με το σήμερα...
Χωρίς να το θέλω, δυσκόλεψα και δυσκολεύω πολλούς που δεν ξέρουν και δεν μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει το όνομα του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ. Αν και μέσα στον ιστότοπο το εξηγώ αναλυτικά, δεν είμαι βέβαιος ότι όλοι όσοι διαβάζουν, το κάνουν αυτό προσεκτικά. Ας το αναφέρω άλλη μια φορά, ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ είναι το όνομα του ανθρώπου που γεννήθηκε στο Θραψανό! Δείτε ΕΔΩ μια ανάρτηση που κάναμε τον Μάιο του 2020, όταν το συνεργείο του ALPHA επισκέφτηκε κάποια από τα αγγειοπλαστεία του χωριού μου.
Αυτό το site λοιπόν πέρασε πια στην ιστορία και λειτουργεί ήδη ένας νέος ιστότοπος, φρέσκος, όσο φρέσκο μπορεί να είναι το διαδίκτυο, με σύγχρονα χαρακτηριστικά που καταγράφουν τα πράγματα, από εδώ και πέρα, με το δικό του πρωτότυπο τρόπο. Με αληθινές ιστορίες που μιλάνε για το παρόν και δεν κάνουν διαγωνισμούς ειφυήας για να αποκτήσουν αναγνωσιμότητα. Δεν έχουμε διαφημίσεις και με επιλογή μας, δεν λειτουργούμε εμπορικά, δεν μας ενδιαφέρει κάτι τέτοιο. Δείτε ΕΔΩ άλλη μια ανάρτηση από την επίσκεψη του τηλεοπτικού σταθμού ALPHA στα ανθοκήπια του Θραψανού.
Σιγά – σιγά, υπομονετικά, ανοίγουμε νέους δρόμους με τον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Και να που προχωρούμε ολοταχώς για τις 60.000 επισκέψεις από διαφορετικές Ι.Ρ. Είμαστε χαρούμενοι, επειδή ξέρουμε πώς υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι εκεί έξω, που περιμένoυν καθημερινά να δουν την ανάρτηση μας, σ’ αυτό τo site, ενώ έχουν και τη δυνατότητα να τη σχολιάσουν.Δείτε μας ΕΔΩ.
Το εξώφυλλο του τελευταίου τεύχους της "Φωνής των Τεχνικών του ΟΤΕ". Παρακάτω θα βρείτε ολόκληρο το έντυπο σε μορφή PDF για να το διαβάσετε.
Δουλεύουμε νωρίς σήμερα στην εφημερίδα. Μέχρι τις 5 το απόγευμα έχουμε ντετ λάιν. Η πίεση . Ξαναγυρνάει με πολύ έντονους ρυθμούς. Από χθες που επέστρεψα.
Και στο μεταξύ έχει έναν… κατρουλιάρη καιρό. Που φαίνεται ότι θα συνεχιστεί. Δείτε ΕΔΩ.
Ευτυχώς πρόλαβα και έβγαλα τη «Φωνή των Τεχνικών του ΟΤΕ». Και έτσι θα τα καταφέρουμε να είμαστε συνεπείς στις ημερομηνίες των ΕΛΤΑ. Με την ελπίδα, βέβαια, ότι θα δουλέψει σωστά ολόκληρη η αλυσίδα, πιεστήρια, βιβλιοδετείο, ένθεση, ετικέτες, ταχυδρομείο…
Δεν ξέρω αν προλαβαίνετε ασείς, αλλά εγώ στις δυο εβδομάδες που είχα ελεύθερες από την εφημερίδα δεν πρόλαβα να κάνω όλες τις προγραμματισμένες δουλειές μου. Ας είναι, μπήκαν τουλάχιστον σε μαι σειρά...
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 24/10/2009
Και να πεις ότι δεν τα ξέραμε, τα ξέραμε, αλλά όχι κι έτσι ρε παιδιά..
Προκλητικοί μισθοί που ξεπερνούν ακόμα και τα 600.000 ευρώ, μπόνους και άλλα τυχερά, όπως μετοχές αξίας εκατομμυρίων ευρώ, απολάμβαναν τα golden boys των επιχειρήσεων και των οργανισμών του Δημοσίου.
Τα αποκαλυπτικά στοιχεία, που προκαλούν το κοινό αίσθημα σε εποχές οικονομικής κρίσης και παρατεταμένης λιτότητας, έδωσε την περασμένη εβδομάδα στη δημοσιότητα ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Μιχάλης Καρχιμάκης. Λίγες ημέρες μετά τις δηλώσεις στη Βουλή του υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου ότι «τα golden boys τελειώνουν εδώ», τα στοιχεία γίνονται πιο επίκαιρα από ποτέ. Δείτε λίγο και προσπαθήστε να συγκρατήσετε την ψυχραιμία σας:
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ: Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος Τάκης Αράπογλου πλέον του μισθού του, 607.835 ευρώ (50.562 ευρώ μηνιαίως, 2.350 ευρώ ημερησίως ή 293 ευρώ την ώρα), εισπράττει μπόνους και ώριμα (προς εξαργύρωση) stock options (συνολικά και τα δύο έφθασαν στα 960.000 ευρώ το 2008).
ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ: Περισσότερα από 1 εκατ. ευρώ ετησίως εισπράττουν 5 στελέχη της, με αμοιβές που ξεκινούν από 300.000 ευρώ ετησίως (145 ευρώ την ώρα) για τον διευθύνοντα σύμβουλο Δ. Παλαιολόγο, 210.000 ευρώ ή 101 ευρώ ανά ώρα για τους γενικούς διευθυντές και 180.000 ευρώ ή 87 ευρώ την ώρα για τους αναπληρωτές γενικούς διευθυντές.
ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ: Αμοιβή 130 ευρώ την ώρα ή 270.000 ευρώ ετησίως εισπράττει ο διευθύνων σύμβουλος και 200.000 ευρώ ετησίως ή 97 ευρώ την ώρα ο πρόεδρος.
ΟΠΑΠ: Στα 500.000 ευρώ φθάνει ο ετήσιος μισθός ή 240,30 ευρώ την ώρα του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου, ενώ τα στελέχη Β. Παπαθανασοπούλου και Σ. Αλιφιεράκης εισπράττουν 182.000 ευρώ και μπόνους μέχρι 165.000 ευρώ, ο Γ. Τζιαμπίρης 425.000 ευρώ και ο Δ. Παναγέας 120.000 ευρώ, ενώ ο νομικός σύμβουλος Ν. Τομαράς αποχώρησε με εφάπαξ 1,5 εκατ. ευρώ.
Λοιπόν ας το παραδεχτούμε: Η νέα κυβέρνηση αν και εκτός εξουσίας για πέντε χρόνια έχει δώσει δείγματα γραφής της καλής επικοινωνιακής πολιτικής της. Έχει καταφέρει στο λίγο χρονικό διάστημα που είναι στην εξουσία, να δώσει έναν άλλον αέρα με τα νέα, άγνωστα στον πολύ κόσμο πρόσωπα και έχει «αναγκάσει» τα ΜΜΕ να τρέχουν… πίσω της, στη διαμόρφωση της ατζέντας όπως εκείνη την επιθυμεί.
Έτσι τις τελευταίες μέρες βλέπουμε δεκάδες αφιερώματα στις σκέψεις της και στον τρόπο που θα αντιμετωπίσει τα πρώτα κρίσιμα προβλήματα. Και υπάρχει μια διάθεση που τείνει να χαρακτηριστεί έως και λαϊκίστικη, καθώς προβάλει έντονα την απόσυρση των ακριβών δημόσιων αυτοκινήτων και δίνει προβάδισμα στα χαμηλού κυβισμού και την μείωση των αστυνομικών που έχουν την ευθύνη της φύλαξης υψηλών προσώπων, πολιτικών ή άλλων.
Εκεί όμως που της βγάζει κανείς το καπέλο, είναι η άμεση κατάργηση όλων των επιτροπών που είχαν στελεχωθεί με εκατοντάδες αργόσχολους που χωρίς να προσφέρουν τίποτα το ουσιαστικό απομυζούσαν από τον κρατικό κορβανά εάν σημαντικό ποσό που μπορεί να καλύψει άλλες «τρύπες» και ανάγκες.
Επιπλέον η κίνηση να θεσπίσει τη δυνατότητα να στείλουν βιογραφικό μέσω internet όσοι εκτιμούν ότι διαθέτουν τα προσόντα (όχι κομματικά μόνο…) για να στελεχώσουν τις έμμισθες θέσεις Γενικών και Ειδικών Γραμματέων ήταν η κίνηση ΜΑΤ στη πολιτική σκακιέρα. Την Τετάρτη που μας πέρασε έληξε η προθεσμία και είχαν ήδη κατατεθεί πάνω από 20.000 βιογραφικά!
Εντάξει, ας μην το παρακάνουμε κι όλας και να έχουμε απαιτήσεις από την κυβέρνηση σα να ήταν ο Τζέημς Μπόντ...
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 10/10/2009
Να το πούμε από την αρχή: Μπορεί να άλλαξε κάπως το κλίμα μετά τις εκλογές, επειδή κάποιοι έφυγαν και κάποιοι ήρθαν με την ψήφο του ελληνικού λαού, αλλά δεν πετάμε και στα σύννεφα να πιστεύουμε ότι όλα θα γίνουν από τη μια μέρα στην άλλη, όπως θα το θέλαμε.
Ξέρουμε ότι είναι πολλά και ισχυρά τα συμφέροντα. Που φυσικά, όπως κάνουν πάντα, θα ασκούν πιέσεις για να κινηθούν τα πράγματα προς την πλευρά τους. Ξέρουμε ακόμα πως κανένα σύστημα δεν είναι διατεθειμένο να παραδώσει «αμαχητί» τα προνόμια του. Και ξέρουμε ότι αυτό που λέγαμε την προηγούμενη εβδομάδα, από τον ίδιο αυτό χώρο, ισχύει πάντα: Μόνο με την καθημερινή δημιουργική δράση μας ως ενεργοί πολίτες μπορούμε να ανατρέψουμε καταστάσεις που δρομολογούνται σε βάρος μας. Αυτό ας μην το ξεχνάμε. Αφορά μια μεγάλη αλήθεια.
Ωστόσο θα πρέπει να πω τις εντυπώσεις μου από την κυβέρνηση του Γ. Α. Παπανδρέου. Μου άρεσε που είδα νέα ονόματα, άγνωστα τα περισσότερα, μέσα από τον προσωπικό κύκλο «γνωριμιών» του και έξω από το ΠΑΣΟΚ που γνωρίσαμε ως διαχειριστή της εξουσίας τα προηγούμενα χρόνια.
Μου άρεσαν ακόμα αυτά που είπε και ο τρόπος που τα είπε στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο την περασμένη Τετάρτη. Ένα προσωπικό ρίσκο του ίδιου είναι και δεν ξέρω αν το αισθάνεστε κι εσείς, αλλά σαν πιο ώριμος μου φαίνεται ο γιος του Ανδρέα. Μακάρι να τα καταφέρει. Ποιος δεν θα ήθελε να δει ο ίδιος και χώρα του μια άσπρη μέρα;
Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...
Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη. Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...
Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...
Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!
Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.
Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024 από την ΕΡΤ 3.
Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...
Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.
Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...
Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;
Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...
Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!
Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...
Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...
Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ
Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.
Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.
Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.
Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...
ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!
Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.
Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.
Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.
Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…
ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...
Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς, “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην οικονομική κρίση του 2011. Σε δύσκολες εποχές, δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...
Στο ρόλο του Συνταξιούχου
Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται. Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο!
Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!
Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!
Μικρές πινελιές αγάπης
Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.
Δοκιμασία από τον Covid-19
Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Το "φευγιό" της αδερφής μου
Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...
Έφυγε και ο Κωστής μας
Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!
