Ένα υπέροχο πρωινό ξεκίνημα με έναν ουρανό σκέτο όνειρο... Τι μοναδική ομορφιά!

dilino.petros1
Έχουμε το προνόμιο να είναι φίλος μας, ο πρωινός Πέτρος Πατσαλαρήδης. Καθώς λοιπόν ξεκινά για να πάει στη δουλειά του κάθε πρωί, μπορεί στο δρόμο του να συναντήσει και τέτοιες εικόνες. Και το σημαντικό είναι ότι δεν τις κρατά για τον εαυτό του, αλλά τις μοιράζετε μαζί μας. Του είμαστε ευγνώμονες! 

proino.xipnima2.141021
Είναι λίγο ένα "ευχαριστώ", φίλε Πέτρο, όσο κι αν ξέρεις ότι δεν πρόκειται για κάτι τυπικό, αλλά ότι ξεκινά από την καρδιά μας. Ωστόσο δεν έχουμε άλλο τρόπο να το εκφράσουμε. Έτσι απλά, αλλά αληθινά, το κάνουμε, χρησιμοποιώντας τις φωτογραφίες σου στην ανάρτηση. Και δεν είναι η πρώτη φορά, ούτε και η τελευταία...

anatoli.apikia120122
Σκέψου τώρα κάποιους ανθρώπους, κυρίως νέους που ξυπνάνε αργά το μεσημέρι για πρωί, τι χάνουν! Θα μου πεις κι εγώ νωρίς το πρωί ξυπνάω, αλλά τέτοιες εικόνες είναι αδύνατον να τις δω από το παράθυρο του γραφείου μου. Τι να δεις σε μια πόλη που δίπλα σου ορθώνονται ψηλές πολυκατοικίες και κυριαρχεί το μπετόν; Η φωτογραφία αυτή, όπως και η τελευταία χωρίς λεζάντα, είναι του φίλου Λούη από την Άνδρο....

proino.xipnima4.141021
Κάπως έτσι θα θέλαμε να είναι η αληθινή ζωή που θα ζούμε. Να βλέπουμε στο ξεκίνημα της μέρας μας, έναν ουρανό με λίγα σύννεφα και μια κατακόκκινη ανατολή με πολλές υποσχέσεις για μια όμορφη και παραγωγική μέρα. Αλλά δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στην πόλη που ζούμε. Ούτε και στην εποχή αυτή. Και το ξέρουμε.

dilino.petros3
Μερικές φορές θα ήθελα να είναι αλλιώς τα πράγματα, αλλά γνωρίζοντας την πραγματικότητα των δύσκολων καιρών που ζούμε, δεν παραπονιέμαι. Θα έρθουν καιροί αναζωογόνησης! Και το σημαντικό είναι να είμαστε εκεί, να τους απολαύσουμε στην αιωνιότητα. Στο χέρι μας είναι!

anatoli.apikia2.200122

Δημοσιογραφικά

Μια εξαιρετική επισήμανση του Στάθη


Πάντα μου άρεσαν τα σκίτσα
και τα γραφτά του Στάθη Σταυρόπουλου. Τον παρακολουθούσα από τον καιρό που έκανε σκίτσα το ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ, στα ΝΕΑ και βέβαια στην καθημερινή του στήλη στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ.

Έχει έναν τρόπο στο γράψιμό του που ομολογώ πως, ως αναγνώστη, με παρασύρει,. Έτσι δεν υπάρχει μέρα που να δω, να μη «ρουφήξω» τα κείμενα του.

Και να. που σήμερα «άγγιξε» ένα θέμα, που πέρα από δίκαιο, αφορά και μια καλή συνάδελφο και φίλη, την Ματίνα Παπαχριστούδη.

Διαβάστε το και θα καταλάβετε… Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το θέμα είναι καθαρά δημοσιογραφικό. Δεν είναι όμως. Πρόκειται για τις «γκρίζες» πλευρές ενός επαγγέλματος που όταν το φωτίζουν οι προβολείς της δημοσιότητας μοιάζει λαμπερό.

Αλλά κι εδώ υπάρχουν οι αδικίες κι εδώ υπάρχουν δυστυχώς, οι δύσκολες καταστάσεις…

Και υπάρχουν συχνά και στο δικό μας χώρο. Κατάφορες αδικίες για τις οποίες τα αρμόδια συνδικαλιστικά όργανα τις παρακολουθούν απαθείς σαν θεατές. Κι όμως, άλλος θα έπρεπε να είναι ο ρόλος τους.

Δεν είναι δυνατόν να ξανακυκλοφορεί ο "Ελεύθερος Τύπος" και η εκπρόσωπος των εργαζομένων να μην προσληφθεί στο νέο φύλλο... Και όμως συμβαίνει...

Δυστυχώς...

Νάτος πάλι στα περίπτερα ο «Ελεύθερος Τύπος»

Να πω ότι δεν χάρηκα που τον είδα ξανά στα περίπτερα, ύστερα από την περιπέτεια του καλοκαιριού, τα ξαφνικό κλείσιμο και το «λουκέτο» της Γιάννας που άφησε στο δρόμο 450 οικογένειες εργαζομένων.,

Τίποτα δεν θυμίζει τον «Ελ. Τύπο» που υπερηφανεύονταν  ότι σχεδίασαν οι Ισπανοί γραφίστες. Ακόμα και το λογότυπο του τίτλου «επέστρεψε» στην εποχή Βουδούρη. Αν έπαιρνε στη θέση τους και τους εργαζόμενους εκείνου του εντύπου όλα θα ήταν καλύτερα.

Εξήντα τέσσερις σελίδες ήταν το σημερινό φύλλο. Θα το δούμε και αύριο με περισσότερη προσοχή. Καλοτάξιδοι να είσαστε αδέλφια!


Δείτε περισσότερα ΕΔΩ

Χριστουγεννιάτικος μποναμάς το επίδομα

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 07/11/2009

Παρακολούθησα με πολύ προσοχή τον τρόπο με τον οποίο παρουσίασαν τα ΜΜΕ το επίδομα των 300 – 1.500 ευρώ που αποφάσισε να δώσει η κυβέρνηση σε 2,5 εκατ. συμπατριώτες μας και μάλιστα με την πρώτη δόση να καταβάλλεται πριν από τα Χριστούγεννα.

Οι συμπολιτευόμενες εφημερίδες μιλούσαν έως και για «αναδιανομή 1 δις υπέρ των χαμηλών εισοδημάτων», ενώ οι προσκείμενες στον πολιτικό χώρο της Ν. Δ. είχαν ξύλινους τίτλους όπως «βροχή τα χαράτσια από το ΠΑΣΟΚ- Έκτακτες εισφορές για τις επιχειρήσεις και για τα ακίνητα».

Η ΑΥΓΗ σημείωνε ότι ήταν «κολοβό το κοινωνικό πακέτο» επειδή … ξέχασαν το επίδομα θέρμανσης, ενώ ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ισοπεδώνοντας και μηδενίζοντας τα πάντα περνάει απέναντι για να πει ότι «το ΠΑΣΟΚ συνεχίζει την κοροϊδία της Ν. Δ. – Ελεημοσύνη ένα ευρώ σε εξαθλιωμένους η ‘ευαισθησία’ της κυβέρνησης».

Έλεος ρε παιδιά!... Και βέβαια δεν λύνεται το πρόβλημα με το επίδομα, αλλά όπως και να το κάνουμε, μια ανάσα είναι. Κι όσοι «ζορίζονται» να τα βγάλουν πέρα καθημερινά, καταλαβαίνουν τι σημαίνουν 1.300 ευρώ ως το Γενάρη… Και πρόκειται για 2,5 εκατ. Έλληνες . Ε, δεν είναι και τόσο τραγικό να βάλουν το χέρι στην τσέπη οι κερδοφόρες επιχειρήσεις. Δεν είναι φοβερό να νιώσουν για μια φορά στη ζωή τους, έστω και κάτω από τη νομοθετική πίεση, τι σημαίνει κοινωνική αλληλεγγύη και προσφορά.

Και είναι σημαντικό το ότι το πρώτο νομοσχέδιο που καταθέτει η κυβέρνηση αφορά τη χορήγηση αυτού του επιδόματος αλληλεγγύης. Που δεν λύνει βέβαια το πρόβλημα της φτώχειας. Για τους περισσότερους όμως από όσους θα το πάρουν, αποτελεί μια σημαντική ενίσχυση που έχουν μεγάλη ανάγκη στους δύσκολους καιρούς που περνά η οικονομία.

Και είναι επίσης σημαντικό το ότι η προεκλογική αυτή υπόσχεση της κυβέρνησης χρηματοδοτείται σε μεγάλο βαθμό από τον έκτακτο φόρο στα κέρδη των επιχειρήσεων. Ικανοποιείται έτσι και ένα αίτημα στοιχειώδους κοινωνικής δικαιοσύνης, καθώς έκτακτος φόρος είχε επιβληθεί σε πολίτες και σε συγκεκριμένες μορφές κατανάλωσης, όχι όμως στα κέρδη.

Φυσικά υπάρχουν και πολλά που θα πρέπει να αντιμετωπιστούν. Κατ΄ αρχάς τα μέτρα θα πρέπει να αποκτήσουν μόνιμο χαρακτήρα και βέβαια να περιλάβουν τις κατηγορίες των πολιτών που σήμερα εξαιρέθηκαν.  Για τον λόγο αυτό άλλωστε θα πρέπει να υπάρξει μέριμνα για την εξασφάλιση της αναγκαίας χρηματοδότησης. Γιατί δεν είναι δυνατόν το Δημόσιο να στηρίζεται σε έκτακτους φόρους. Ήδη φέτος πολλοί φορολογούμενοι έχουν κληθεί ή θα κληθούν να πληρώσουν πρόσθετο φόρο ακόμα και τέσσερις φορές- για εισόδημα, σκάφος, σπίτι, αυτοκίνητο. Είναι μάλιστα πολύ πιθανόν ότι δεν είναι κατ΄ ανάγκη οι πλουσιότεροι, αλλά οι... εντιμότεροι. Είναι άλλωστε σαφές ότι τέτοιου είδους φόροι κρύβουν πολλές αδικίες.

Έτοιμη και η εφημερίδα «Ο Κρέοντας» τ. 16

Αρχίζει και φαίνεται ένα «φως» στον ορίζοντα. Η «Φωνή των Τεχνικών του ΟΤΕ» βγήκε στην ώρα της, έφυγε κανονικά με το ταχυδρομείο, ενώ τον ίδιο δρόμο ετοιμάζεται να πάρει και ο «Κρέοντας».

Σήμερα μου την έστειλε με PDF ο Νίκος Σανιδάς από το τυπογραφείο στο Μοσχάτο να της ρίξω μια ματιά και να δώσω το «τυπωθείτω». Κάποια μικρά λάθη τα έδωσα τηλεφωνικά. Θεώρησα όμως σκόπιμο να βάλω στο site την εφημερίδα, έστω και χωρίς τις διορθώσεις απλά για να ξέρουμε την πορεία της δουλειάς.

Μένει ακόμα ο «Ηλεκτρικός» και η «ΑΙΧΜΗ». Ο πρώτος,12σ’ελιδος, έχει στηθεί και βρίσκεται στη φάση των διορθώσεων. Θα περιμένουμε, από Δευτέρα, να γυρίσει ο Μανώλης Φωτόπουλος από την Κομοτηνή για την ανθρωπιστική βοήθεια που έχουν πάει στους Πομάκους της περιοχής και μετά θα κάνουμε τις τελευταίες πινελιές στη διόρθωση και θα δώσουμε το «τυπωθείτω».

Κι από βδομάδα βάζω με ένταση μπροστά την «ΑΙΧΜΗ» να την τελειώσουμε κι αυτήν και να μπούμε χαλαρά, από την αρχή, στο νέο κύκλο των εκδόσεων...

Στο μεταξύ, αν δεν το πήρατε είδηση κάποιοι άρχισαν κι όλας να στολίζουν με Χριστουγεννιάτικα τις βιτρίνες των μαγαζιών τους. Και ο καιρός καλυτερεύει σιγά – σιγά.

Ετοίμασα και το υλικό που έχουμε φτιάξει στην ΕΚΑΠ για τη δική μας διαβούλευση, την Κυριακή που μας έρχεται στο 4ο Διαμέρισμα του Δήμου Αθηναίων. Κι είναι Πέμπτη σήμερα, μια από τις πιο δύσκολες μέρες της εβδομάδας από πλευράς δουλειάς…

Δείτε ΕΔΩ τον "Κρέοντα" όπως θα κυκλοφορεί σε λίγο τυπωμένος

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA