Περάσαμε και τις 51.000 μοναδικές επισκέψεις στο ανανεωμένο site του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ...

51.000

Μας αρέσει να περνάμε παραγωγικά τον λίγο ελεύθερο χρόνο μας, προθέτοντας κάτι όμορφο στη ζωή μας. Και χαιρόμαστε όταν βλέπουμε αυτό το site να έχει την αποδοχή σας. Να μεγαλώνει και να αναπτύσσεται, καταγράφοντας την καθημερινότητα, από μια άλλη σκοπιά... Να, λοιπόν που φτάσαμε να περάσουμε και τις 51.000 επισκέψεις, από εντελώς διαφορετικές Ι.Ρ.  στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣας ευχαριστούμε!  Δείτε το, πατώντας εδώ ή πάνω σ' αυτή τη φωτογραφία και θα σας πάει αυτόματα στο νέο site... Το εντυπωσιακό είναι ότι λειτουργεί άψογα, ενώ συνεχίζει παράλληλα, να είναι ζωντανό και το αρχείο μας. Το βλέπετε εδώ, άλλωστε, μπροστά σας...

50.000
Το χτίζουμε καθημερινά με πολύ υπομονή και αγάπη... Δυο μήνες μετά το νέο ξεκίνημα μας, φτάσαμε τις 2.000 επισκέψεις. Και συνεχίζουμε. Δείτε το ΕΔΩ. Έτσι κλείσαμε αυτό το κεφάλαιο της ιστορίας. Και υλοποιήσαμε τα σχέδια μας, να  μην "κατέβει" το site αυτό. Παραμένει όπως είπαμε ως ιστορία. Εδώ θα βρείτε δημοσιεύματα σαν αυτό ΕΔΩ το δημοσίευμα που κάναμε τον Σεπτέμβρη του 2020, τότε που οι βροχές δοκίμασαν και το χωριό μου. Η μνήμη λειτουργεί άψογα και "δένουμε" το χθες με το σήμερα...

49000

Χωρίς να το θέλω, δυσκόλεψα και δυσκολεύω πολλούς που δεν ξέρουν και δεν μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει το όνομα του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ. Αν και μέσα στον ιστότοπο το εξηγώ αναλυτικά, δεν είμαι βέβαιος ότι όλοι όσοι  διαβάζουν, το κάνουν αυτό προσεκτικά. Ας το αναφέρω άλλη μια φορά, ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ είναι το όνομα του ανθρώπου που γεννήθηκε στο Θραψανό! Δείτε ΕΔΩ μια ανάρτηση που κάναμε τον Μάιο του 2020, όταν το συνεργείο του ALPHA επισκέφτηκε κάποια από τα αγγειοπλαστεία του χωριού μου.

48000
Αυτό το site λοιπόν πέρασε πια στην ιστορία και λειτουργεί ήδη ένας νέος ιστότοπος, φρέσκος, όσο φρέσκο μπορεί να είναι το διαδίκτυο, με σύγχρονα χαρακτηριστικά που καταγράφουν τα πράγματα, από εδώ και πέρα, με το δικό του πρωτότυπο τρόπο. Με αληθινές ιστορίες που μιλάνε για το παρόν και δεν κάνουν διαγωνισμούς ειφυήας για να αποκτήσουν αναγνωσιμότητα. Δεν έχουμε διαφημίσεις και με επιλογή μας, δεν λειτουργούμε εμπορικά, δεν μας ενδιαφέρει κάτι τέτοιο. Δείτε ΕΔΩ άλλη μια ανάρτηση από την επίσκεψη του τηλεοπτικού σταθμού ALPHA στα ανθοκήπια του Θραψανού.

46.000
Σιγά – σιγά, υπομονετικά, ανοίγουμε νέους δρόμους με τον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Και να που προχωρούμε ολοταχώς για τις 60.000 επισκέψεις  από διαφορετικές Ι.Ρ. Είμαστε χαρούμενοι, επειδή ξέρουμε πώς υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι εκεί έξω, που περιμένoυν καθημερινά να δουν την ανάρτηση μας, σ’ αυτό τo site, ενώ έχουν και τη δυνατότητα να τη σχολιάσουν. Δείτε μας ΕΔΩ.

Δημοσιογραφικά

Έφυγε για το πιεστήριο και ο ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ

«Για φαντάσου, βγάλαμε το 88ο τεύχος Νίκο!» Μ' αυτά τα λόγια φιληθήκαμε και ευχηθήκαμε «καλή χρονιά» φεύγοντας από το τυπογραφείο, χθες το μεσημέρι. Μόλις είχαμε δώσει το «τυπωθείτω» σε ένα ακόμα φύλλο του ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ.

Κι αυτή τη φορά το βγάλαμε σε ρυθμούς ντε τε. Μόλις την περασμένη εβδομάδα πήρα την ύλη, Σαββατοκύριακο τη σχεδίασα σελίδες, Δευτέρα πρωί την πήγα στο τυπογραφείο και μέσα σε τρεις μέρες κάναμε διορθώσεις , αφαιρέσαμε μια σελίδα, τη 10, και την ξαναφτιάξαμε και παρ' ολα αυτά καταφέραμε και τη... στείλαμε στο πιεστήριο.

Και βέβαια δεν είναι καθόλου τυχαία όλα αυτά. Ο Μανώλης Φωτόπουλος, πρόεδρος των συνταξιούχων ΗΣΑΠ έχει αποκτήσει πια δημοσιογραφικό αισθητήριο. Και λειτουργεί τέλεια ως... βοηθός δημοσιογράφος, δουλευταράς και όχι ως παρατηρητής αφεντικό..
Γι' αυτό και η εφημερίδα που «γεννήσαμε» και βγάζουμε εδώ και δεκαπέντε χρόνια κάνει αισθητή την παρουσία της στο χώρο και κάθε φύλλο της συζητιέται. Η θεματολογία πληρέστατη, καλύπτει τα μικρά και μεγάλα θέματα του κλάδου, «ποντάρει» στο συναίσθημα και την αγάπη όλων αυτών των ανθρώπων που έδωσαν τη ζωή τους στου Ηλεκτρικούς Σιδηρόδρομους, χωρίς να παραμελεί την επικαιρότητα που διαχειρίζεται με χιούμορ και σοβαρότητα, ανάλογα με την περίσταση.

Ο ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ δεν έχει ύλη «για τα μπάζα». Κάθε κομμάτι του είναι προσεκτικά γραμμένο ειδικά για να καλύψει μια υπαρκτή ανάγκη. Δεν είναι τυχαίο που έχει καταξιωθεί στη συνείδηση και των εργαζομένων, που καθώς το δικό τους Σωματείο δεν βγάζει κανένα έντυπο το περιμένουν με αγωνία σε κάθε έκδοση. Κι έτσι, ενώ έχει 1.200 μέλη το Σωματείο του Μανώλη και τη στέλνει στα σπίτια όλων με το ταχυδρομείο, τυπώνει 3.000 φύλλα που γίνονται ανάρπαστα...

Μόλις που προλαβαίνει να κρατήσει μερικά φύλλα για το αρχείο του. Άσε που σ' αυτό το πολύ πλούσιο αρχείο ο Μανώλης κρατά όλο το υλικό, από τα χειρόγραφα, τα κασέ, τις διορθώσεις, τα δοκίμια μέχρι και το τελευταίο που βγάζουμε πριν το φύγει για πειστήριο. Εβδομήντα δύο χρονών είναι ο Μανώλης. Μακάρι ο Θεός να του δίδει υγεία, δύναμη και... χρόνια να προσφέρει από τον τεράστιο πλούτο που έχει στην καρδιά του.

  • Δείτε ΕΔΩ σε αρχείο PDF το φύλλο του ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ που τελειώσαμε χθες και θα... κυκλοφορήσει του χρόνου!...

Έτοιμη έγκαιρα και η «ΦΩΝΗ των ΤΕΧΝΙΚΩΝ»

Μας ήρθε τυπωμένο το περιοδικό στην ΠΕΤ ΟΤΕ και φυσικά πήγε έγκαιρα και στο Γραφείο διεκπεραίωσης με το οποίο συνεργαζόμαστε…Για την έγκαιρη ταχυδρόμιση του λέω…

Η αγωνία και το τρέξιμο έπιασαν τόπο. Το έντυπο είναι μια χαρά και βγήκε στην ώρα του. Κι αυτό είναι μια μεγάλη κατάκτηση.

Αμέσως μετά τις γιορτές, με τον ερχομό της νέας χρονιάς θα συνεδριάσουμε ως Συντακτική Επιτροπή να βάλουμε μπροστά το νέο τεύχος 238.

Δείτε ΕΔΩ το 237 που κυκλοφορεί ήδη.

Στο μεταξύ έδωσα στο τυπογραφείο και τις τελευταίες διορθώσεις του ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ τ. 88. Στόχος να «φύγει» σήμερα για το πιεστήριο. Για να δούμε θα «κερδίσουμε» το στοίχημα να κάνουμε πρωτοχρονιά χωρίς έγνοιες γι’ αυτή την εφημερίδα, τουλάχιστον…

Φυσικά βρήκα χρόνο να δω τις εφημερίδες μου να πληρώσω της ΔΕΗ δύο σπιτιών (που έφυγε από τον Κεραμικό και πήγε στην Αριστείδου στο γνωστό κτίριο της επιχείρησης) και την ΕΥΔΑΠ…

Ε, με τέτοιο τρέξιμο, πώς να μη «φεύγει» σαν αέρας ο χρόνος;

Κουβέντα για τη δημοσιογραφία...

Με αφορμή το θάνατο του εκδότη Χρήστου Λαμπράκη γράφτηκε από τον Δημήτρη Μητρόπουλο στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ το παρακάτω σχόλιο:

Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ δεν είναι επιστήμη. Είναι τέχνη. Και αυτό εξηγεί πολλά.
ΕΞΗΓΕΙ, ΑΣ πούμε, γιατί οι καλές εφημερίδες είναι λίγες, ενώ οι μεγάλες εφημερίδες είναι σπάνιες. Εξηγεί γιατί το δημοσιογραφικό προσωπικό μπορεί να είναι του ύψους ή του βάθους. Εξηγεί γιατί το ένστικτο μετράει περισσότερο από την εργατικότητα στο ρεπορτάζ. Και εξηγεί επίσης γιατί η διεύθυνση είναι ταλέντο και γιατί ο εκδότης χρειάζεται όραμα που να υπερβαίνει τον ίδιο.
Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ είναι τέχνη κι αυτό...
εξηγεί την προσωπικότητα του Χρήστου Λαμπράκη. Τέχνη σημαίνει να είσαι ευαίσθητος στην εποχή, να δοκιμάζεις καινούργια πράγματα, να είσαι ανοιχτός στις ιδέες, να αντιλαμβάνεσαι τα νέα ρεύματα και, για να τα ακολουθήσεις, να δίνεις ευκαιρίες σε ανθρώπους που δεν ήξερες ή που δεν επιζητείς να ελέγχεις. Τέχνη επίσης σημαίνει να είσαι προοδευτικός και αφιλοκερδής.

Η ΤΕΧΝΗ έχει ένα στοιχείο διαίσθησης. Προϋποθέτει ευρυγώνια θέαση. Δεν γίνεται αλλιώς. Μια εφημερίδα δεν είναι επιχείρηση, ούτε άθροισμα συντακτών, ούτε ισολογισμός, ούτε δάσος από χαρτί. Είναι ένας τρόπος να βλέπει κανείς τα πράγματα. Να τα βλέπει όχι μόνο ο ίδιος, αλλά και οι άνθρωποι που έχει γύρω του- καθένας με τον δικό του τρόπο. Για τον εκδότη είναι μια στάση δουλειάς- και ζωής- που ορίζεται με μια λέξη: γενναιοδωρία.

ΑΥΤΗ Η γενναιοδωρία είναι το χνάρι της παρουσίας του Χρήστου Λαμπράκη στη δημόσια ζωή. Ένας γνήσιος- μέχρι μυελού οστώνεκδότης δεν μπορεί να μην ενδιαφέρεται για τις τέχνες. Το Μέγαρο Μουσικής είναι γι΄ αυτόν ό,τι ήταν, ας πούμε, το Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης για τους- εκδότες των «Νιου Γιορκ Τάιμς»- Σουλτσμπέργκερ. Η διαφορά είναι ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχουν υποδομές για να τις υιοθετήσεις. Τα πράγματα γίνονται από την αρχή, δύσκολα, με κόπο και την αντίσταση της καθημερινής μιζέριας. Η ΤΕΧΝΗ αγαπά το μυστήριο και καλλιεργεί την απόσταση. Για τους πολλούς, ο Χρήστος Λαμπράκης είχε την ευγένεια εκείνων που δεν είναι εύκολα προσβάσιμοι. Η σκέψη του όμως ήταν προσβάσιμη και ανοιχτή, ενώ τα μεγάλα του σχέδια- στις τέχνες, τη διανόηση, την παιδεία- ήταν για τους πολλούς. Δεν ήθελε το φως να πέφτει επάνω στον ίδιο- αλλά να χειρίζεται το φως.

ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΕΣ από τα ΝΕΑ

  • Δυο μέρες πριν. ένας συνάδελφος "αφανής ήρωας" συντάκτης ύλης στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ άφηνε την τελευταία του πνοή την ώρα της δουλειάς του. Δείτε την ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ με θλίψη ανακοινώνει την απώλεια του συναδέλφου Χαράλαμπου Θέμα, ο οποίος απεβίωσε απρόσμενα χθες, σε ηλικία 51 ετών. Ο Μπάμπης Θέμας γεννήθηκε στα Μωραΐτικα Κέρκυρας το 1958, όπου και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές. Από το 1982 και μέχρι τον ξαφνικό θάνατό του εργαζόταν στην «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ», ως συντάκτης ύλης. Είχε εργαστεί επίσης στον «ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ». Ο Μπάμπης Θέμας υπήρξε ένας ευγενής, σεμνός και καλλιεργημένος συνάδελφος, ο οποίος άφησε τις καλύτερες αναμνήσεις σε όλους όσοι συνεργάστηκαν μαζί του. Η κηδεία του θα γίνει αύριο, Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου στις 2:30 μμ στο Β’ Νεκροταφείο Αθηνών. Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ συλλυπείται βαθύτατα τη σύζυγό του και τους δύο γιους του και αποχαιρετά τον καλό συνάδελφο, που υπηρέτησε με ήθος και ευπρέπεια τη δημοσιογραφία.

Δυο κόσμοι, τόσο διαφορετικοί, στη δημοσιογραφία που τρώει τα παιδιά της... Κι είναι μέρες γιορτινές υποτίθεται...

Χωρίς εφημερίδες σήμερα...

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 19/12/2009

Εδώ που τα λέμε δεν μας έχουν και τόσο συνηθίσει στις απεργίες οι δημοσιογράφοι. Γράφουν και ασχολούνται, συνήθως, για τις ζωές και τα προβλήματα των άλλων και σπάνια μιλάνε για τα του οίκου τους. Ωστόσο είναι και οι δημοσιογράφοι εργαζόμενοι με ωράρια εξαντλητικά και συνθήκες δουλειάς φοβερές…

Όσοι, βέβαια, στον όρο «δημοσιογράφος» έχετε στο νου σας τις τηλεοπτικές βεντέτες δεν θα προσπαθήσω να σας πείσω. Προφανώς αυτά τα λαμπερά ονόματα δεν έχουν τέτοιο πρόβλημα. Αλλά πόσοι είναι αυτοί; Οι πολλοί που μοχθούν καθημερινά για την έκδοση της εφημερίδας ή τις ειδησεογραφικές ανάγκες ενός τηλεοπτικού ή ραδιοφωνικού σταθμού είναι χιλιάδες γύρω μας που σέβονται το ψωμί που τρώνε και δεν βγήκαν ποτέ να κομπάσουν ή να… απειλήσουν αλαζονικά λόγω της προσωρινής εξουσίας που τους δίνει η δουλειά που κάνουν.

Και να που, ξαφνικά, την περασμένη Πέμπτη κατέβηκαν σε 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση. Με πρωτοβουλία μάλιστα της ΕΣΗΕΑ, ενός σωματείου που δεν φημίζεται και για τις πιο… προοδευτικές αντιλήψεις του.

Τα εργασιακά και τα ασφαλιστικά ζητήματα ήταν το ζητούμενο. Το… παρασκήνιο αναφέρει πως συνεδρίασε, την προηγούμενη εβδομάδα το Διασωματειακό των Ενώσεων και αποφάσισαν να πάρουν μέρος στην απεργία με πολλούς τριγμούς καθώς κάποιες ενώσεις (ΕΤΗΠΤΑ, ΕΤΕΡ, ΕΣΗΕΘΑΣΕΕ κ. α. ) αρνήθηκαν να συμμετάσχουν με το σκεπτικό πως δεν υπάρχει συγκεκριμένο πλαίσιο. Η ΕΣΗΕΑ όμως στην ανακοίνωσή της αναφέρει ξεκάθαρα τους λόγους για τους οποίους απεργούν οι δημοσιογράφοι.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην οικονομική κρίση του 2011. Σε δύσκολες εποχές, δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA