Στα 10 χρόνια πια και είμαστε καλά! Τι άλλο να θέλουμε σ' αυτόν τον παράξενο κόσμο;

gamos6Στις 4 Απριλίου 2025, κλείσαμε δέκα (10) χρόνια παντρεμένοι, με την σύντροφο της ζωής μου, Σούλα Αργυροπούλου. Και μπήκαμε στον 11ο!

Και επειδή εκτιμούμε ότι ο γάμος, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο γεγονός που άλλαξε τις ζωές μας, θέλουμε να το θυμόμαστε, αφού εκτιμούμε ότι άξιζε το βήμα που κάναμε...

Όπως και τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας...

Και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στον κοινό δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας...

Στο μεταξύ, κάθε μέρα για μέρα, είναι για μας ξεχωριστή και την τιμούμε όπως της πρέπει, επειδή ξέρουμε καλά πως είναι Θείο Δώρο...

Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε εποχές πολύ δύσκολες και έχουμε καταφέρει να είμαστε καλά, καθώς μοιραζόμαστε πράγματα...

Ακόμα και τώρα που περνάμε μια ιδιόμορφη περίοδο, στον απόηχο της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 που μας κράτησε δυο χρόνια σε καραντίνα σπίτι μας, ή σε μια ιδιότυπη κοινωνική αποστασιωποίηση, εμείς προσπαθήσαμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα, μαζί...

Τα σχέδια, έτσι κι αλλιώς τα αφήνουμε για αργότερα, όταν φτιάξουν τα πράγματα... Μέχρι τότε μπορούμε να ζούμε με ευχάριστες αναμνήσεις από ταξίδια που προλάβαμε να κάνουμε...

Και αν το θέλει ο Ιεχωβά, τώρα που περασε το κακό, σχεδιάζουμε κι άλλα. Όσο αντέχουμε και μπορούμε!

Θέλουμε να το γιορτάσουμε λίγο διαφορετικά και... λίγο αργότερα. 2-7 Μαϊου θα πάμε εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Το ήθελε πάντα η Σούλα. Κι εγώ που την έζω ζήσει την Πόλη, πολλά χρίνια πριν, είναι όντως, ένα σταυροδρόμι πολιτισμού ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή.

Αξίζει λοιπόν και θα το τολμήσουμε! Έτσι κι αλλιώς μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους, ανθρώπους, πολιτσμούς.

Επειδή αυτό είναι κάτι που μας αρέσει και το θέλουμε, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και μας ευχαριστούν, μαζί!

Σ' αυτό το πλαίσο εντάξαμε και το ταξίδι μας στο Πήλιοβπριν μερικά χρόνια... Μια όμορφη ανάσα σε ένα μέρος που αγαπούμε πολύ και θέλαμε να το γνωρίσουμε καλύτερα... 

Είχαμε την ευκαιρία να ξαναδούμε τον Στηβ, την Έστερ και τα κορίτσια τους, Βικτώρια και Χλόη τον Ιούνιο του 2023, όταν περάσαμε μαζί στην Πάρο ένα δεκαήμερο φανταστικών διακοπών... Και συνεχίζουμε!

kanoni1.060416

Ας γυρίσουμε λιγάκι πίσω το χρόνο... Το 2016 πήγαμε για έξι μέρες στην Κέρκυρα. Και περάσαμε υπέροχα, όπως μπορείτε να δείτε και στις δημοσιεύσεις που κάναμε γι' αυτό το ταξίδι μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό ως άνθρωποι. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα σοβαρό, μεγάλο γεγονός, να γιορτάσουμε στη ζωή μας...

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ταξιδεύει, γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους, συνήθειες, ήθη και έθιμα, πολιτισμούς και τα ζει. Από εδώ τα λέγαμε καθημερινά, κι εκείνες τις μέρες των ταξιδιών μας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με τα μέρη που επισκεπτόμαστε… 

Και το 2017 πήγαμε στο Αβινιόν της Γαλλίας κοντά στους πνευματικούς και σαρκικούς αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αλλά, επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την αρχή, στα λίγκ που ακολουθούν μπορείτε επίσης να δείτε μαζεμένες όλες τις αναρτήσεις που έκανα από το Βανκούβερ του Καναδά, τότε που μείναμε κοντά στον Στήβ και την Έστερ, την κόρη και τον γαμπρό της Σούλας, για δεκαπέντε ολόκληρες μέρες..

Εκεί, το 2015, στις 4 Απρίλη, έγινε ο γάμος μας με τη Σούλα... Αξίζει να τα θυμηθούμε όλα αυτά, γιατί άλλαξαν τον ρου της δικής μας ιστορίας...

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

psarakia

Ο γάμος όπως είπαμε, είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ, φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. 

Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο, αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28)

Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας. Τα σεβόμαστε και τα τιμούμε, όπως τους πρέπει...

akrovatis

Τι κάναμε και πώς το γιορτάσαμε το 2020; Δείτε ΕΔΩ. Και τα καλύτερα είναι μπροστά μας... Όπως το ταξίδι μας στο Πήλιο... Δείτε ΕΔΩ το 2021, Το 2022 το ψάχνουμε. Ήταν δύσκολα χρόνια λόγω της πανδημίας. Αλλά μετά το 2023, όλα έδειχναν να παίρνουν ένα άλλο ρυθμό... Πιο φυσιολογικό! Κάτι έχουμε στο νου μας και για φέτος...

avgo.tukokora

Δημοσιογραφικά

Άλλο ένα φύλλο (το 17ο) του «Κρέοντα» είναι έτοιμο

Αυτή εβδομάδα ήταν καθοριστική για τον «Κρέοντα». Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε ολοκλήρωσα την ύλη του, την Τρίτη την παρέδωσα στο τυπογραφείο και χθες μου έστειλαν το PDF που μπορείτε να δείτε πατώντας ΕΔΩ.

Ο Χάρης Κατσιβαρδάς που το είδε μέσα από αυτό το Site μου είπε τα καλύτερα λόγια και με ευχαρίστησε για την παρουσίαση του βιβλίου του. Υπερβολές! Ο λόγος του είναι καλός και η σκέψη του γόνιμη. Εκείνος με την πένα του προσθέτει στην εφημερίδα. Τον ευχαρίστησα για τα καλά του λόγια σε σχέση με την ιστοσελίδα αυτή.

Γενικότερα πάντως η συνεργασία μου στον «Κρέοντα» μου αρέσει ιδιαίτερα. Βοηθάει και προβάλλει από μια άλλη σκοπιά τα ζητήματα της περιοχής ενώ αποτελεί εμπροσθοφυλακή της δράσης και παρουσίας ενός εξωραϊστικού Συλλόγου στη γειτονιά.

Επί πλέον έχει το χαρακτήρα της ελεύθερης έκφρασης και βούλησης, ενώ πουθενά δεν υπάρχει καμιά διάθεση λογοκρισίας. Άλλωστε μ’ αρέσει, στο περιθώριο της επαγγελματικής μου ενασχόλησης με τη δημοσιογραφία να κάνω και κάτι για την ψυχούλα μου. Έτσι προσφέρω εθελοντικά τη δουλειά μου τόσο εδώ, στο «Μήνυμα για όλους», αλλά και στην νέα υπό έκδοση εφημερίδα της Aκαδημίας του Πλάτωνα.

Όσο υπάρχει χώρος για να εκφράζονται ελεύθερες φωνές, εγώ θα είμαι πολύ χαρούμενος για τη δουλειά που κάνω. Γιατί η δημοσιογραφία, όταν είναι διάφανη και καθαρή είναι προσφορά ψυχής…

Στο πλαίσιο αυτό αποφάσισα και πέρα από την παρουσίαση εδώ κάθε νέας έκδοσης, να μπαίνει και στη μπάρα δεξιά, σαν σε βιτρίνα, να φαίνεται με την πρώτη ματιά η δουλειά μας..

Οι εκατό πρώτες μέρες της νέας διακυβέρνησης !

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 16/01/2010

Έτσι κι αλλιώς μας αρέσουν οι επέτειοι. Δεν χρειάζεται να "παίξουμε" μαζί τους. Μα τα γενέθλιά μας είναι, μα η επέτειος γνωριμίας με το έτερον ήμισί μας, εμείς το πανηγύρι το έχουμε στο αίμα μας. Εκείνο μόνο που… προβληματίζει λιγάκι είναι από ποια μεριά βρίσκεσαι στην επέτειο.

Και θα το ομολογήσω από την αρχή: τη χάρηκα την πολυχρωμία στη δημοσιογραφική προσέγγιση των εκατό πρώτων ημερών της νέας διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ όπως παρουσιάστηκε την περασμένη Τετάρτη  από τις εφημερίδες , συμπολιτευόμενες και μη, αν και δεν είναι εύκολο να τις ξεχωρίσεις πια έτσι δυσδιάκριτα που γίνανε τα όρια…

Φυσικά στην Ελλάδα που ζούμε τα πανηγύρια συνοδεύονται ενίοτε και από «φαρμακερά» βέλη. Και δεν ήταν λίγα όσα ειπώθηκαν για έλλειψη συντονισμού και για αψυχολόγητες κινήσεις.

Όλοι ευελπιστούμε ότι θα γίνει κάποιο θαύμα και ως διά μαγείας τελειώσουν οι γκάφες ή σταματήσουν τα λάθη, τα οποία μελλοντικά θα πληρώσει ο ελληνικός λαός.
Ας δούμε μια μικρή απαρίθμιση των πιο σημαντικών:

Νομοσχέδιο για το μεταναστευτικό: Λάθος μεγάλο. Κρίνεται πανάθλιο και εθνομηδενιστικό. Την ώρα που οι Γάλλοι ανακαλύπτουν τη σημασία της εθνικής τους ταυτότητας, οι Βρετανοί τη «βρετανικότητα» και άλλες χώρες υιοθετούν αυστηρές προϋποθέσεις για την πολιτογράφηση, εμείς φοβόμαστε να μιλήσουμε για την ελληνικότητά μας και διευκολύνουμε την είσοδο μεταναστών παράνομα.
Τσιγάρα, γκάφα πρώτη. Η κυβέρνηση διαβεβαίωνε ότι η αύξηση στα τσιγάρα θα είναι σαράντα λεπτά. Με έκπληξη οι καπνοπώλες, όταν έκαναν τους υπολογισμούς τους, διαπίστωσαν ότι τα λεγόμενα ακριβά τσιγάρα, δηλαδή αυτά που οι περισσότεροι καπνίζουν, από 3,20 θα φθάσουν στα 5,40 ευρώ. Εκτός κι αν θεωρούν πως αυτός ο τρόπος είναι ο ενδεδειγμένος για να κόψει κάποιος το κάπνισμα…
Υπουργείο Πολιτισμού, γκάφα δεύτερη. Αδιαφανείς προσλήψεις στο υπουργείο. Λίγο μετά την ανακοίνωσή τους πήραν πίσω τις προσλήψεις 2.584 ωρομίσθιων υπαλλήλων. Εκ των υστέρων, μετά τη δημοσιοποίηση του θέματος, το υπουργείο ανακάλυψε «αρρυθμίες και αποκλίσεις» και ότι δεν τηρήθηκαν οι «αρχές διαφάνειας, αντικειμενικότητας και αξιοκρατίας».
Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι είναι ικανοποιημένη από τις επιδόσεις της τις πρώτες εκατό μέρες της διακυβέρνησης. Αυτό είπε ο πρωθυπουργός.

Και καλά κάνει. Οφείλει να υπερασπιστεί το όποιο έργο της κυβέρνησής του. Ωστόσο η αλήθεια είναι ότι θα πρέπει να ξαναδούν σε νέα βάση τα δεδομένα για τις επόμενες μέρες διακυβέρνησης. Δεν γίνεται να παλινωδούν στο και έτσι κι αλλιώς. Είναι ανάγκη να δηλώσουν ευθαρσώς με ποια πλευρά είναι.

Να ξέρει κι ο κόσμος που τους εμπιστεύτηκε την ψήφο τους και να πράξει αναλόγως την ώρα της κρίσεως. Και στο μεταξύ ζούμε την πιο τρομολαγνική περίοδο σε ότι αφορά τις ειδήσεις από το χώρο της οικονομίας. Και να οι ελεγκτές της Κομισιόν και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Και να η επιστροφή του φόβου και της αβεβαιότητας για το αύριο, ξανά στην πόρτα μας. Είναι κρίμα που χάθηκε το πλεονέκτημα μέσα στις πρώτες εκατό μέρες…

Άλματα του στιλ «υπάρχουν λεφτά» από στόματος Γ. Α. Παπανδρέου, μέχρι το «δεν υπάρχει σάλιο» δια στόματος του υπουργού Εργασίας κ. Α. Λοβέρδου δεν συγχωρούνται εύκολα. Αποπροσανατολίζουν και μπερδεύουν το λαό ο οποίος σύντομα θα κληθεί, για άλλη μια φορά να «βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά».

Όσο για μας θα συνεχίσουμε να δημοσιοποιούμε λάθη, γκάφες και παραλείψεις, όχι μόνο τις επόμενες εκατό ημέρες αλλά και όσο χρόνο χρειαστεί με την ελπίδα ότι βοηθούμε να αλλάξει ρώτα η κυβέρνηση όσο είναι καιρός…

  • Αυτό το κομμάτι θα δημοσιευθεί αύριο στην στήλη μου "Επισημάνσεις" στην εβδομαδιαία εφημερίδα του Ρεθύμνου, ΡΕΘΕΜΝΟΣ.

Οι ελεγκτές της Κομισιόν ανασκουμπώνονται…

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 09/01/2010

Μαύρα τα σύννεφα από την Ευρωπαϊκή Ένωση σαν τον κακό μας τον καιρό. Έφτασε την προηγούμενη εβδομάδα κλιμάκιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για την κατάρτιση του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης (ΠΣΑ) που θα υποβάλει η χώρα μας στην ΕΕ εντός του μηνός. Έτσι λένε κομψά το… κοστούμι που μας ετοιμάζουν για τριετή λιτότητα.

Και να άμεσα μέτρα εκεί που νομίζαμε ότι είχαμε μπροστά μας τις καλύτερες μέρες και να ξανά σφίξιμο του ζωναριού και να μη βλέπουμε ξανά φως στο βάθος του τούνελ. Γνωστά όλα αυτά για τους εργαζόμενους. Τα έχουν πληρώσει ξανά και ξανά.

Τα περιθώρια στένεψαν απελπιστικά. Ο κόσμος είναι έτοιμος να βγει, όχι αδικαιολόγητα στους δρόμους. Διαβάζει στις εφημερίδες και «τρελαίνεται»:
Οι κοινοτικοί αξιωματούχοι θα διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην κατάρτιση του ΠΣΑ, ενώ κάθε μήνα θα παρακολουθείται στενά η τήρηση του Προγράμματος.
Το οικονομικό επιτελείο αποφάσισε την άμεση λήψη μέτρων ώστε το έλλειμμα να περιοριστεί κάτω του 3% έως το τέλος του 2012 και όχι σε τέσσερα χρόνια -όπως είχε ανακοινωθεί αρχικά - σε σύσκεψη υπό τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου.
Η απόφαση ελήφθη από την κυβέρνηση με στόχο να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις των Ευρωπαίων εταίρων, οι οποίοι πίεζαν για μείωση του χρόνου δημοσιονομικής προσαρμογής της χώρας μας.
Η απόφαση για τριετές πρόγραμμα οδηγεί στην ανάγκη ριζικότερων μέτρων, καθώς είναι επιτακτική η εξεύρεση επιπλέον 2,5 δισ. ευρώ το 2011 και το 2012.

Για «άγρια προαποφασισμένη αντιλαϊκή θύελλα», η οποία εξαπολύεται εσπευσμένα από την κυβέρνηση κάνει λόγο το ΚΚΕ. «Η κυβέρνηση σε συνεργασία με την ΕΕ -και έχοντας την συναίνεση της ΝΔ- εξαπολύει εσπευσμένα την άγρια προαποφασισμένη αντιλαϊκή θύελλα, επιδιώκοντας να αιφνιδιάσει το λαό, για να ισοπεδώσει και τις τελευταίες εργατικές - λαϊκές κατακτήσεις πρώτα απ’ όλα στο ασφαλιστικό, στο εργασιακό, στο εισόδημα και στα άλλα δικαιώματα. Πρόκειται για την έναρξη μιας νέας σφοδρής και ανελέητης επίθεσης που δεν θα είναι προσωρινή αλλά διαρκείας», αναφέρει χαρακτηριστικά.
«Άγρια λιτότητα και αναδιανομή του πλούτου υπέρ των ισχυρών» συνιστούν, σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΣΥΝ Αλέξη Τσίπρα οι επιλογές της κυβέρνησης στην οικονομία. Ο κ. Τσίπρας επικρίνει έντονα το οικονομικό επιτελείο για το προωθούμενο ΠΣΑ, υποστηρίζοντας πως το φάρμακο που επιλέγει η κυβέρνηση είναι πολύ χειρότερο απ' ό,τι η ίδια η ασθένεια της οικονομίας: «Αντί για ένα γενναίο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, η κυβέρνηση επιλέγει ιδιωτικοποιήσεις και αύξηση των έμμεσων φόρων. Αντί για στήριξη της απασχόλησης, η κυβέρνηση επιλέγει τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων και την ελαστική εργασία».

Κουβέντα από τη Ν. Δ. Και τι να πει άλλωστε. Πως στο δρόμο γι’ αυτή την κατάσταση τον έστρωσε η ίδια ως κυβέρνηση επί μια πενταετία; Δε λέει… Και έτσι, απέχει διακριτικά.

Οι άνθρωποι που θα κληθούν να «πληρώσουν το μάρμαρο» ξέρουν πολύ καλά ποιος φταίει και με ποιο νόμισμα θα τον πληρώσουν την ώρα της κρίσης. «Ωραίες ειδήσεις» στο έμπα του νέου χρόνου… Να ακούς πρώτο θέμα την Οικονομία και να χαίρονται τα σώψυχά σου. Αυτός ο Παπακωνσταντίνου πρώτη φάτσα είναι καθημερινά στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Και αν και ο άνθρωπος είναι μια χαρά, εγώ όπως και πολλοί άλλοι φαντάζομαι, αισθανόμαστε ότι κάτι «μαγειρεύει» σε βάρος μας. Πολύ γρήγορα εξαντλήθηκε η αισιοδοξία. Μόλις τις 100 πρώτες μέρες…

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευθεί αύριο στη στήλη μου ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ στην εβδομαδιαία εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ

Ενδοδημοσιογραφικά... με την πένα του Στάθη

Tέλη τέλη τέλη, ψεύτικε ντουνιά...

Έτσι παρουσιάζει στη στήλη του "Ναυτίλος" την κρίση που κυριαρχεί αυτή τη στιγμή στην "Ελευθεροτυπία" ο καλός σκητσογράφος Στάθης και συνεχίζει:

Ενας διευθυντής έπεσε. Δεν είναι ασυνήθιστο. Αλλά και καθόλου γενναίο να κατηγορεί για την πτώση του συντάκτες - μάλιστα να τους συκοφαντεί.

Ο κ. Βλαστάρης, διευθυντής έως πρότινος της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας», απεπέμφθη από την ιδιοκτησία της εφημερίδας κι όχι από τους συντάκτες. Και είναι μικρότητα όταν μια δρυς πέφτει, να κατηγορεί για αυτό τις πεύκες γύρω της ή τα κυπαρίσσια.

Πολύ δε περισσότερο δείχνει έλλειψη ήθους το να κατηγορεί -τώρα- ως «εφημερίδα των κοριών» την εφημερίδα που έως χθες διηύθυνε, προσβάλλοντας έτσι όλους εμάς τους εργαζόμενους σε αυτήν, υπονομεύοντας το κύρος μας και το όνομά μας. Κλαζομένια πράγματα, άδικα και απρεπή...

Και πιο κάτω γράφει:

"Πολλά λέγονται και γράφονται για την «Ελευθεροτυπία» τον τελευταίο καιρό. Ως ένας συντάκτης που έχει την τιμή να εργάζεται σε αυτήν την εφημερίδα με παρρησία και την αξιοπρέπεια της ελευθερίας (όπως άλλωστε και οι περισσότεροι συνάδελφοι εδώ), αισθάνομαι την ανάγκη να απευθυνθώ κι εγώ στους αναγνώστες λέγοντας δυο-τρία πράγματα απ' την καρδιά μου.

Η «Ε» είναι η τελευταία από τις μεγάλες απογευματινές εφημερίδες που με μια-δυο ακόμα, μικρότερες, δεν έχει οικονομικές εξαρτήσεις, δεν συνδέεται με διαπλεκόμενα συμφέροντα, δεν εξυπηρετεί αλλότριες επιδιώξεις. Συνεπώς οι όποιες κεντρικές πολιτικές επιλογές της εφημερίδας αποτελούν προϊόν της ελεύθερης βούλησής της και των προτιμήσεών της, ενώ ταυτοχρόνως, όχι μόνον επιτρέπει αλλά εξασφαλίζει το δικαίωμα των συντακτών της και των συνεργατών της να εκθέτουν τη δική τους σκέψη και πολιτική, ενίοτε διαφωνώντας ή με τη γραμμή της εφημερίδας ή και μεταξύ τους. Αυτός που εν τέλει κρίνει είναι ο αναγνώστης.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η εφημερίδα ή οι συντάκτες δεν έχουν αδυναμίες, δεν κάνουν σφάλματα ή ότι κάποιοι δεν ενεργούν πονηρά. Ομως σε αυτήν την εφημερίδα ραγιάς είναι μόνον όποιος είναι εθελοντής ραγιάς... Το ιδανικό της «Ελευθεροτυπίας» είναι να απευθύνεται στους αναγνώστες της μέσω των συντακτών της, χωρίς δουλείες και υποτέλειες. Είναι τίμιο να 'ναι κανείς ΠΑΣΟΚ χωρίς να επωφελείται απ' αυτό, δεξιός, αριστερός ή οτιδήποτε, αρκεί να μην το «πουλάει» (με αποτέλεσμα να πουλιέται) -είτε για χρήμα, είτε για σχέσεις, είτε για θέσεις. Είναι λοιπόν «λογικό» (με την τρέχουσα κυνική εκδοχή τού σκέπτεσθαι) να'ναι η «Ε» στο στόχαστρο πολλών που θα ήθελαν να τη δέσουν στο άρμα τους.

Υποθέτω μάλιστα ότι πολλοί καλοθελητές διαβάζοντας αυτές τις γραμμές «θα θυμηθούν το παλιό δηλητήριο» -και θα αναρωτηθούν αν γράφονται ανιδιοτελώς ή όχι- δεν είναι έτσι, μην κρυβόμαστε πίσω απ' το δάκτυλο. Τη σκούφια μας την φοράμε στραβά πολλά χρόνια τώρα, εκ πρώτης αρχής. Η στήλη αυτή δεν θα κουραστεί να επαναλαμβάνει ότι μπορεί μεν οι εφημερίδες να εκδίδονται από αφεντικά, αλλά γράφονται από δημοσιογράφους.

Η πιο χυδαία συκοφαντία, κατά του Τύπου γενικώς, είναι η ταύτιση των δημοσιογράφων με τους ιδιοκτήτες. Καθ' υπαγόρευσιν του αφεντικού γράφουν μόνον όσοι το επιλέγουν. Κι αυτοί που επιλέγουν κάτι τέτοιο, επιλέγουν και πολλά αφεντικά. Ο «ναυτίλος» είναι μια στήλη γνώμης, ευαίσθητη μόνο στη γνώμη των αναγνωστών, των πολιτών, τη δική σας· και όταν συμφωνούμε και όταν διαφωνούμε.

Συχνά (ίσως περισσότερο από όσο θα έπρεπε) σας έχει απευθυνθεί σε δεύτερο πρόσωπο για κρίσιμα θέματα. Ομως οι καιροί έχουν ζορίσει. Ο κόσμος αλλάζει, και δεν αλλάζει προς το καλύτερο. Η εποχή που «η εφημερίδα ήταν η προσευχή του πολίτη» έχει παρέλθει. Κυρίως με ευθύνη των εφημερίδων, καθώς σιγά-σιγά, η μία μετά την άλλη, εγκαταλείπουν τους αναγνώστες χάριν των Δυνατών κι αφίστανται των πολιτών λόγω των πελατών.

Ομως το (εγγύς μάλιστα) μέλλον ίσως να βρει όρθιους όσους αντιστέκονται σε αυτό το παρόν. Δουλειά της δημοσιογραφίας είναι να ακούει «τη βοή των πλησιαζόντων» κι ως προς αυτό έχει μακρά παράδοση και καθόλου βραχύ μέλλον, διότι, εν τέλει, η δημοσιογραφία δεν είναι η παθολογία της, αλλά ο αγώνας εναντίον αυτής της παθολογίας. Στην «Ελευθεροτυπία» οι δημοσιογράφοι που προκρίνουν αυτόν τον τρόπο ζωής, έχουν τη δυνατότητα να τον αθλούνται. Οπως άλλωστε και σε αρκετές άλλες εφημερίδες και έντυπα.

Οχι, ο Τύπος δεν τελείωσε, ούτε θα αλωθεί στο σύνολό του εύκολα. Εξάλλου ο Τύπος δεν ελέγχει μόνον τις τρεις εξουσίες ελέγχει και ελέγχεται και από τον υπόλοιπο Τύπο. Οπερ έδει δείξαι. Αλλοιώς η τυραννίδα θα είχε προ πολλού ακλόνητη εγκαθιδρυθεί -για την ώρα το προσπαθεί. Και θα το καταφέρει μόνον όταν τις εφημερίδες θα τις γράφουν οι Δυνατοί και μόνον όταν τα κόμματα αποπολιτικοποιηθούν. Φαινόμενα και τα δύο δυστυχώς σε εξέλιξη"...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 7.Ι.2010 Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

  • Δείτε ΕΔΩ ολόκληρη της επιστολή Βλαστάρη στην οποία αναφέρεται ο Στάθης
  • Κι ΕΔΩ ένα κείμενο των συντακτών της "Ελευθεροτυπίας". Τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά στον Τύπο...

Έφυγε για το πιεστήριο και ο ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ

«Για φαντάσου, βγάλαμε το 88ο τεύχος Νίκο!» Μ' αυτά τα λόγια φιληθήκαμε και ευχηθήκαμε «καλή χρονιά» φεύγοντας από το τυπογραφείο, χθες το μεσημέρι. Μόλις είχαμε δώσει το «τυπωθείτω» σε ένα ακόμα φύλλο του ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ.

Κι αυτή τη φορά το βγάλαμε σε ρυθμούς ντε τε. Μόλις την περασμένη εβδομάδα πήρα την ύλη, Σαββατοκύριακο τη σχεδίασα σελίδες, Δευτέρα πρωί την πήγα στο τυπογραφείο και μέσα σε τρεις μέρες κάναμε διορθώσεις , αφαιρέσαμε μια σελίδα, τη 10, και την ξαναφτιάξαμε και παρ' ολα αυτά καταφέραμε και τη... στείλαμε στο πιεστήριο.

Και βέβαια δεν είναι καθόλου τυχαία όλα αυτά. Ο Μανώλης Φωτόπουλος, πρόεδρος των συνταξιούχων ΗΣΑΠ έχει αποκτήσει πια δημοσιογραφικό αισθητήριο. Και λειτουργεί τέλεια ως... βοηθός δημοσιογράφος, δουλευταράς και όχι ως παρατηρητής αφεντικό..
Γι' αυτό και η εφημερίδα που «γεννήσαμε» και βγάζουμε εδώ και δεκαπέντε χρόνια κάνει αισθητή την παρουσία της στο χώρο και κάθε φύλλο της συζητιέται. Η θεματολογία πληρέστατη, καλύπτει τα μικρά και μεγάλα θέματα του κλάδου, «ποντάρει» στο συναίσθημα και την αγάπη όλων αυτών των ανθρώπων που έδωσαν τη ζωή τους στου Ηλεκτρικούς Σιδηρόδρομους, χωρίς να παραμελεί την επικαιρότητα που διαχειρίζεται με χιούμορ και σοβαρότητα, ανάλογα με την περίσταση.

Ο ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ δεν έχει ύλη «για τα μπάζα». Κάθε κομμάτι του είναι προσεκτικά γραμμένο ειδικά για να καλύψει μια υπαρκτή ανάγκη. Δεν είναι τυχαίο που έχει καταξιωθεί στη συνείδηση και των εργαζομένων, που καθώς το δικό τους Σωματείο δεν βγάζει κανένα έντυπο το περιμένουν με αγωνία σε κάθε έκδοση. Κι έτσι, ενώ έχει 1.200 μέλη το Σωματείο του Μανώλη και τη στέλνει στα σπίτια όλων με το ταχυδρομείο, τυπώνει 3.000 φύλλα που γίνονται ανάρπαστα...

Μόλις που προλαβαίνει να κρατήσει μερικά φύλλα για το αρχείο του. Άσε που σ' αυτό το πολύ πλούσιο αρχείο ο Μανώλης κρατά όλο το υλικό, από τα χειρόγραφα, τα κασέ, τις διορθώσεις, τα δοκίμια μέχρι και το τελευταίο που βγάζουμε πριν το φύγει για πειστήριο. Εβδομήντα δύο χρονών είναι ο Μανώλης. Μακάρι ο Θεός να του δίδει υγεία, δύναμη και... χρόνια να προσφέρει από τον τεράστιο πλούτο που έχει στην καρδιά του.

  • Δείτε ΕΔΩ σε αρχείο PDF το φύλλο του ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ που τελειώσαμε χθες και θα... κυκλοφορήσει του χρόνου!...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA