Από τις τελευταίες διακοπές μας στον Καναδά, έναν ολόκληρο μήνα, Σεπτέμβρη του 2025

kanadas2025.1
Τα καταφέραμε και το 2025! Κι αυτό ασφαλώς ήταν ένα δώρο από τον Ιεχωβα!... Πήγαμε έναν ολόκληρο μήνα, τον Σεπτέμβριο, στο Βανκούβερ, κοντά στην Έστερ και τον Στηβ... Και επιστρέψαμε πίσω την Τετάρτη 1 Οκτωβρίου 2025. Λόγω της διαφοράς ώρα ήμασταν, πίσω στην Ελλάδα, Πέμπτη, αλλά αυτό είναι το λιγότερο... Αφήσαμε πίσω μας αγαπημένους ανθρώπους. Ήταν τόσο όμορφα όλο αυτό και μάθαμε για άλλη μια φορά πως η ζωή μπορεί να μας επιφυλάσσει εκπλήξεις, οπότε είναι καλό να μη θεωρούμε τίποτα δεδομένο, αλλά να "παλεύουμε" κάθε μέρα για το καλύτερο. Πήγαμε με αφορμή το γάμο της εγγονής της Σούλας, της Χλόης και του Κάιλαν. Και παράσαμε υπέροχα!

kanadas2025.2
Αυτό κάνουμε εμείς στη ζωή μας και μας έχει βγει σε καλό. Έχουμε έτσι λιγότερες ανησυχίες και άγχη και απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή που ζεις. Ήρθαμε λοιπόν για το γάμο από τις αρχές Σεπτέμβρη και επιστρέψαμε Αθήνα, αρχές Οκτώβρη. Περπατήσαμε κι αυτή τη φορά στο κέντρο του Βανκούβερ, αλλά και στη συνοικία που μένει η Έστερ, το υπέροχο Νόρθ Βανκούβερ και καταγράψαμε σε φωτογραφίες ιδιαίτερα κτίρια, αλλά και πολύ πράσινο. Όλα αυτά προσπαθήσαμε να τα κάνουμε ιστορίες για σας...

kanadas2025.3
Η Έστερ, η κόρη της Σούλας, είναι πολύ φιλόξενη και πάντα χαμογελαστή, παρά το τρέξιμο και τις αγωνίες της για το γάμο, μας πήγε μια μέρα εκδρομή σε ένα τουριστικό θέρετρο και είχαμε την εμπειρία να ανέβουμε με γόνδολες στην κορυφή ενός μοναδικού βουνού σε υψόμετρο κοντά 900 μέτρα. Από εκεί είναι τραβηγμένη κι αυτή η φωτογραφία και μπορείτε να δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ μερικά δημοσιεύματα που κάναμε στο site του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

kanadas2025.4
Ο Στηβ, ο σύζυγος της Έστερ, μπαμπάς της νύφης, στο σπίτι του οποίου φιλοξενηθήκαμε, ειδικός στο μπάρμπεκιου, μας φρόντισε και με το παραπάνω... Εδώ φτιάχνει σουβλάκια ελληνικού στιλ (εντάξει, προσπαθούν να... μοιάσουν στα δικά μας σουβλάκια) πολύ νόστιμα όμως και καλοψημένα. Το ίδιο ωραίο έκανε και με τον σολωμό, καπνιστό, ένα μεγάλο φρέσκο ψάρι που το βρίσκεις εύκολα εδώ στο Βανκούβερ... Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ...

kanadas2025.5
Το πιο σπουδαίο όμως είναι ότι μας έδωσαν (και δεν ΄ηταν η πρώτη φορά, σε κάθε ευκαιρία το κάνουν) την αίσθηση της οικογένειας. Ο Ζαν ένας καλό φίλος με καταγωγή από τη Τσεχία που ζει εδώ και που στη φωτογραφία, "κρύβεται" πίσω από από τον Στήβ, είχε την επιθυμία να μας κάνει ένα βράδυ το τραπέζι. Και η επιλογή, από τη μεριά του, ενός ιταλικού εστιατορίου στο Νόρθ Βανκούβερ ήταν η καλύτερη. Γράψαμε γι' αυτό στο site μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.κι ΕΔΩ. Τι όμορφα που ήταν να είμαστε όλοι μαζί! kanadas2025.6

Αν και σε ότι με αφορά, η φυσική μου οικογένεια, κυρίως τα παιδιά μου, επέλεξαν να με αποκλείσουν από τη ζωή τους, λόγω των θρησκευτικών επιλογών και πεποιθήσεων μου, ο Ιεχωβά έφερε στο δρόμο μου, μια άλλη, πολύ μεγαλυτερη και αληθινά όμορφη οικογένεια. Κι έτσι δεν ένοιωσα ποτέ μόνος... Μόνο η εγγονή μου, μου λείπει πολύ. Την είδα μόνο όταν γεννήθηκε και έκτοτε, ποτέ ξανά. Και κοντεύει 11 χρονών τώρα! Και ζει, μόλις 2,5 χιλιόμετρα από την Κλειούς που μένω εγώ!

Κρήτη

Πώς να ζήσουν οι άνθρωποι;

Κατρακυλούν και πάλι οι τιμές του λαδιού, λίγες μόλις εβδομάδες μετά την επίσημη έναρξη της ελαιοκομιδής στο Νομό Ηρακλείου, δημιουργώντας έντονο προβληματισμό και απογοήτευση στους ελαιοπαραγωγούς του Νομού Ηρακλείου.

Πρόκειται για μια δυσάρεστη εξέλιξη, η οποία έρχεται να επιβεβαιώσει τις δυσοίωνες προβλέψεις που είχαν γίνει στην αρχή της ελαιοκομικής περιόδου για κατρακύλα της τιμής του προϊόντος. Και αν αρχικά αυτά τα μηνύματα πήγαν να διαψευστούν προσωρινά με την ανακοίνωση της ΕΑΣΗ για 2.20 ευρώ, τελικά οι συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί στην παγκόσμια αγορά, σε συνδυασμό με την έλλειψη ενδιαφέροντος και την οικονομική κατάσταση του αγροτικού κόσμου, οδηγούν την τιμή του λαδιού στα… χαμηλά.

Έτσι, η ΕΑΣΗ αποφάσισε και θα παραλαμβάνει το ελαιόλαδο οξύτητας τριών γραμμών προς 2.10 ευρώ το κιλό από 2.20 ευρώ που ήταν η τιμή εκκίνησης (μείωση κατά 4,5%).

Το ίδιο σκηνικό έχει διαμορφωθεί και στην ΕΑΣ Πεζών, αφού και εκεί η τιμή του λαδιού έπεσε κατά 5 λεπτά το κιλό, με το λάδι να αγοράζεται από τους παραγωγούς επίσης προς 2.10 ευρώ (μείωση κατά 2,3%).

Αιτία για αυτή την πτώση της τιμής, ήταν η αυξημένη παραγωγή στις αρχές της νέας ελαιοκομικής περιόδου. Οι αγρότες, θέλοντας να επωφεληθούν από τις καλές τιμές που είχαν ανακοινωθεί από τις ΕΑΣ, ξεκίνησαν αμέσως το ράβδισμα των ελαιόδεντρων τους.

Μάλιστα, όπως είχε δηλώσει στην «Τ» ο πρόεδρος της Ένωσης Πεζών κ. Γιώργος Φραγκιαδουλάκης, ορισμένοι παραγωγοί, είχαν πιέσει την ΕΑΣ να ανοίξει το ελαιοτριβείο της στο Αλάγνι, όσο γινόταν νωρίτερα για να ξεκινήσουν και εκείνοι με τη σειρά τους την ελαιοκομιδή.

Η οικονομική στενότητα κατά κύριο λόγο, αλλά και τα αλλοπρόσαλλα καιρικά φαινόμενα τους οδήγησαν στο πρόωρο ράβδισμα των ελιών, ώστε να μπορέσουν να εξοικονομήσουν κάποια χρήματα. «Οι υποχρεώσεις "τρέχουν", η πρώτη δόση της οικονομικής ενίσχυσης εξανεμίστηκε και η δεύτερη καταβλήθηκε πριν λίγες μέρες» λέει αγρότης στην «Τ», ερμηνεύοντας την κίνηση πολλών ελαιοπαραγωγών να ραβδίσουν πρόωρα τα δέντρα τους.

Έτσι φτάσαμε στο σημείο, η προσφορά να είναι μεγάλη, πάνω και από τις συνθήκες που ισχύουν στην αγορά, με τις Ενώσεις να αναγκάζονται να αναδιπλωθούν και να ρίξουν τις τιμές.

Δυσοίωνο μέλλον

Με το μεγαλύτερο μέρος της ελαιοκομικής περιόδου να μην έχει ακόμη περάσει, με την αγορά να μην έχει ανεβάσει ρυθμούς και με βάση το γεγονός ότι οι περισσότεροι αγρότες δεν έχουν ξεκινήσει ακόμη να ραβδίζουν, το μέλλον προμηνύεται δυσοίωνο για το ελαιόλαδο.

Ενώ αυτό που μένει να δούμε είναι τι θα γίνει τελικά και με το σχέδιο της ΕΑΣΗ για την επιβίωση του ελαιοπαραγωγικού κόσμου με την Ένωση να ανακοινώνει ότι για το ελαιόλαδο εξαιρετικής ποιότητας οι τιμές θα κυμαίνονται ως τα 2.50 ευρώ.

Ένα σχέδιο, το οποίο σύμφωνα με το Δ.Σ της ΕΑΣΗ ανακοινώθηκε για να δοθεί λύση στα δυσοίωνα μηνύματα που έρχονται από την αγορά του λαδιού.

Πάντως, ακόμη και οι πιο αισιόδοξοι λένε ότι ξεκινούν τη νέα χρονιά, ελπίζοντας για το καλύτερο, περιμένοντας όμως το χειρότερο, με δεδομένο ότι ζήτηση δεν υπάρχει στην αγορά του λαδιού εδώ και καιρό.

Αποδόσεις και οξύτητες

Οι αποδόσεις και οι οξύτητες που έδωσαν διάφορα ελαιοτριβεία σε όλη την Κρήτη σύμφωνα με το Σύνδεσμο Ελαιοκομικών Δήμων Κρήτης είναι: Στα Χανιά (Πλάτανος, Κολυμβάρι, Αστρικας) αποδόσεις 5,1-5,3/1 και οξύτητες 0,33-0,36, στο Ρέθυμνο (Σελιά, Πέραμα) αποδόσεις 4,5-5/1 και οξύτητες 0,5-0,6 , στο Ηράκλειο (Θραψανό, Πεζά, Αγ. Μύρωνας) αποδόσεις 4,4-6/1 και οξύτητες 0,3-0,7 και στο Λασίθι (Ιεράπετρα, Μαρωνιά) 4,5-5/1 και οξύτητες 0,5-09.

Δείτε το λάδι μας τι ποιότητα έχει... Να είχε και τιμή...

  • Η είδηση είναι παρμένη από το site 2810.gr

Ένας από τους 300 «αναμάρτητους» δήμους

Σωστή φαίνεται να ήταν η διαχείριση των οικονομικών από τον προηγούμενο δήμαρχο Θραψανού, Μανώλη Λαδωμένο.

Από ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ με τίτλο “Ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια του «Καλλικράτη» ξεχωρίζουμε του δήμους που δεν είναι υπερχρεωμένοι. Κι ανάμεσά τους και τον πρώην δήμο Θραψανού.

Αναφέρεται στο δημοσίευμα: Aμαρτίες του παρελθόντος θα κληθούν να πληρώσουν από πρώτης Iανουαρίου οι νέες δημοτικές αρχές. Aντιμέτωποι με ταμεία που έχουν χτυπήσει «κόκκινο» θα βρεθεί η συντριπτική πλειονότητα των δημάρχων, οι οποίοι θα κληθούν, πέρα από το να εφαρμόσουν μια πλειάδα αλλαγών στη διοίκηση που φέρνει ο «Kαλλικράτης», να αντιμετωπίσουν και τα βαριά χρέη που άφησαν πίσω τους οι προηγούμενες δημοτικές αρχές.

H εικόνα των υπερχρεωμένων δήμων μπορεί να είναι εκείνη που υπερισχύει, ωστόσο δεν αφορά το σύνολο των OTA της χώρας. Aνάμεσα στους 1.034 υπάρχουν και 300 «φωτεινά παραδείγματα» στη λίστα, που κατόρθωσαν να μη βρεθούν στην μετα-Kαλλικρατική εποχή κουβαλώντας το φορτίο του παρελθόντος. Έτσι, λοιπόν, χωρίς δάνεια εντοπίζουμε:

Στην Kρήτη τους δήμους Zαρού, Θραψανού, Kόφινα, Mαλλίων, Nέας Aλικαρνασσού, Πάλιανης, Tυλίσου, Oροπεδίου Λασιθίου, Aνωγείων, Kουρητών, Zωνιανών, Aκρωτηρίου, Bάμου, Eλευθερίου Bενιζέλου, Θερίσου, Kαντάνου, Kεραμιών, Πλατανιάς, Γαύδου, Aσή Γωνιάς.

  • Η είδηση δημοσιεύτηκε στη χθεσινή ΗΜΕΡΗΣΙΑ. Επειδή συμβαίνουν κι αυτά στους καιρούς μας ας το διασκεδάσουμε. Για τις καλές ειδήσεις λέω...

Δήμαρχος στον «Μίνωα» ο Ζ. Καλογεράκης

Ο Ζαχαρίας Καλογεράκης είναι ο νέος δήμαρχος στον καλλικρατικό δήμο «Μίνωα» Πεδιάδας, αυτόν που προέκυψε από την συνένωση των καποδιστριακών δήμων Θραψανού, Αρκαλοχωρίου και Καστελλίου. Τον δικό μου δήμο στο χωριό, ντε...

Από το Αρκαλοχώρι είναι ο Ζαχαρίας και μάλιστα υπήρξε για ένα φεγγάρι και δήμαρχος του χωριού.

Αυτό υπάρχει χαραγμένο στη μνήμη μου κι ας πέρασαν αρκετά χρόνια. Θα πρέπει μάλιστα να του είχα πάρει συνέντευξη για τον έντυπο «Θραψανιώτη» όταν για δυο χρόνια κυκλοφορούσε μηνιάτικος, εκεί γύρω στα 1983 -85. Τώρα τη σκυτάλη παραλαμβάνει από τον Χρήστο Γιαννόπουλο με 51,60%, έναντι 48,39%, για 350 ψήφους στους 14.000 ψηφοφόρους.

Βεβαίως υπάρχουν ζητήματα που δεν έχουν ακόμα ξεκαθαριστεί όπως πού θα είναι η έδρα του νέου δήμου. Ούτε κι εγώ δεν ξέρω. Γνωρίζω μόνο ότι στο Αρκαλοχώρι είναι μισθωμένο το κτίριο που χρησιμοποιούσε για να στεγάσει τις υπηρεσίες του ο δήμος, ενώ στο Θραψανό οι εγκαταστάσεις του δήμου είναι ιδιόκτητες.

Θα μου πείτε τώρα και τι σε μέλει εσένανε που δεν... μένεις εκεί. Με νοιάζει... Φτιάχνω το πατρικό  μου και έχω σχέδια για το μέλλον. Έχω λόγους λοιπόν...

Καλή δύναμη στον καινούριο δήμαρχο και καλά κουράγια στο νέο του ρόλο!

Τα τελευταία σταφύλια στην κρεβατίνα κι ένα ρόδι

Μικρά σταφύλια πεντανόστιμα έχει ακόμα η κρεβατίνα της Στασούλας μας στο σπίτι της.

Για δες, ο Οκτώβρης στα τελευταία του και κάμποσα τσαμπάκια στην κρεβατίνα του σπιτιού της Στασούλας έχουν γίνει ώριμα σταφύλια. Και υπέροχα στη γεύση... Σας το λέω με τη γνώση της δοκιμής.

Το παράξενο είναι,σε ότι αφορά τον καιρό. Οι ελιές που νόμιζα ότι θα μαζεύουν πάνε πιο πίσω, στο Νοέμβρη. Χρειάζεται το νερό των τελευταίων ημερών να “δέσουν” για να βγάλουν λάδι. Το καλοκαίρι ήταν σκληρό με τον ήλιο και δεν “έπιασαν” τη σάρκα που ήθελαν.

Αλλά η γης αρχίζει και πρασινίζει. Το χορτάρι, μικρό για την ώρα, βγαίνει και το χωριό είναι μια σκέτη ομορφιά αυτή την εποχή.

Έχει βέβαια την ψυχρούλα του, αλλά έχει κι ένα ήλιο λαμπρό που θυμίζει άκρα του καλοκαιριού. Κανείς δεν μιλά για χειμώνα. Είναι πολύ νωρίς ακόμα.

Μόνο τα πρώτα πορτοκάλια που βγήκαν, ξινά ακόμα, κρούουν τον κώδωνα, ότι κάτι αλλάζει γύρω σιγά – σιγά. Και τα ρόδια πάνω στο δέντρο έχουν μια ξεχωριστή ομορφιά. Άσε που είναι και πεντανόστιμα...

Η ροδιά του Μανώλη δίπλα στο σπίτι των παιδιών. Το πιο ωραίο φρούτο της εποχής...

Τα παιδιά “σχεδιάζουν” το σπίτι τους

Η είσοδος τους σπιτιού που σχεδιάζουν να φτιάξουν, όπως είναι σήμερα. Όταν το φτιάξουν όλα θα είναι τελείως διαφορετικά. Τα παιδιά εδώ σχεδιάζουν το αύριο...

Τους βλέπω και τους χαίρομαι. Για τον Παναγιώτη και τον Λευτέρη λέω, τα παιδιά της Μαλάμως που σχεδιάζουν για το πώς θα κάνουν το σπίτι τους, έτσι ώστε να είναι πιο χρηστικό και να μπορούν να έρχονται το καλοκαίρι να μένουν κάποιες μέρες.

Αληθινά του χαίρομαι. Μπήκαν σ' όλη αυτή την ταλαιπωρία να κατεβούμε μαζί, δυο μέρες στην Κρήτη, να δουν το σπίτι και να μιλήσουν με τους ειδικούς.

Και κάναμε καλή παρέα... Καταλαβαίνουν τι κάνουν. Έχουν απόλυτη συνείδηση και ξέρουν πώς να διεκδικήσουν το όνειρό τους, μακάρι ο Θεός να δώσει να υλοποιήσουν τα σχέδια τους. Οι ίδιοι είναι νέοι και πιάνουν τα χέρια τους. Δεν τους φοβάμαι, θα τα καταφέρουν...

Και οι δυο έχουν πάρει από την κουλτούρα της μάνας τους κι ας γεννήθηκαν στην Αθήνα από πατέρα που δεν έχει καμιά σχέση με το νησί. Έχουν μάθει και χορεύουν τέλεια τους κρητικούς χορούς, το διαπίστωσα και στο γάμο της Ειρήνης που δεν έστρωσαν κώλο κάτω... Ο Παναγιώτης μάλιστα είναι δάσκαλος παραδοσιακών χορών στο εξωραϊστικό σύλλογο του τόπου που μένουν. Και στο αυτοκίνητό του, με το οποίο κατεβήκαμε στην Κρήτη, το C.D. με τα κρητικά τραγούδια παίζει από τη στιγμή που θα ανοίξει η πόρτα μέχρι που θα κλείσει.

Να, λοιπόν, γιατί θέλουν το σπίτι στο χωριό της μάνας τους... Κι αυτή, είναι κοντά τους, το χαίρεται και δεν το κρύβει καθόλου πόσο περήφανη είναι για την επιλογή τους. Τους στηρίζει κιόλας να το υλοποιήσουν πιο γρήγορα...

Ο Παναγιώτης έχει μαζί του ένα χαρτί και σχεδιάζει. Κατά προσέγγιση τους χώρους. Αλλά “μπαίνει” στο θέμα. Μια κουζίνα άνετη, ένα εσωτερικό μπάνιο και δύο κρεβατοκάμαρες... Δεν θέλει πολλά για να γίνουν κάποια εσωτερικά γκρεμίσματα τοίχων και μερικά χτισίματα χρειάζονται. Τα υπόλοιπα θα τα κάνουν μόνοι τους.

Ναι, είναι σε θέση να τα καταφέρουν να το κάνουν. Και όπως έγγραφα και στο χθεσινό σημείωμά μου, όλη η γειτονιά θα ομορφύνει έτσι. Μπράβο παιδιά! Καλό κουράγιο και δύναμη σ' αυτό το ωραίο ταξίδι...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην οικονομική κρίση του 2011. Σε δύσκολες εποχές, δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA