Στα 10 χρόνια πια και είμαστε καλά! Τι άλλο να θέλουμε σ' αυτόν τον παράξενο κόσμο;

gamos6Στις 4 Απριλίου 2025, κλείσαμε δέκα (10) χρόνια παντρεμένοι, με την σύντροφο της ζωής μου, Σούλα Αργυροπούλου. Και μπήκαμε στον 11ο!

Και επειδή εκτιμούμε ότι ο γάμος, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο γεγονός που άλλαξε τις ζωές μας, θέλουμε να το θυμόμαστε, αφού εκτιμούμε ότι άξιζε το βήμα που κάναμε...

Όπως και τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας...

Και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στον κοινό δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας...

Στο μεταξύ, κάθε μέρα για μέρα, είναι για μας ξεχωριστή και την τιμούμε όπως της πρέπει, επειδή ξέρουμε καλά πως είναι Θείο Δώρο...

Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε εποχές πολύ δύσκολες και έχουμε καταφέρει να είμαστε καλά, καθώς μοιραζόμαστε πράγματα...

Ακόμα και τώρα που περνάμε μια ιδιόμορφη περίοδο, στον απόηχο της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 που μας κράτησε δυο χρόνια σε καραντίνα σπίτι μας, ή σε μια ιδιότυπη κοινωνική αποστασιωποίηση, εμείς προσπαθήσαμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα, μαζί...

Τα σχέδια, έτσι κι αλλιώς τα αφήνουμε για αργότερα, όταν φτιάξουν τα πράγματα... Μέχρι τότε μπορούμε να ζούμε με ευχάριστες αναμνήσεις από ταξίδια που προλάβαμε να κάνουμε...

Και αν το θέλει ο Ιεχωβά, τώρα που περασε το κακό, σχεδιάζουμε κι άλλα. Όσο αντέχουμε και μπορούμε!

Θέλουμε να το γιορτάσουμε λίγο διαφορετικά και... λίγο αργότερα. 2-7 Μαϊου θα πάμε εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Το ήθελε πάντα η Σούλα. Κι εγώ που την έζω ζήσει την Πόλη, πολλά χρίνια πριν, είναι όντως, ένα σταυροδρόμι πολιτισμού ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή.

Αξίζει λοιπόν και θα το τολμήσουμε! Έτσι κι αλλιώς μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους, ανθρώπους, πολιτσμούς.

Επειδή αυτό είναι κάτι που μας αρέσει και το θέλουμε, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και μας ευχαριστούν, μαζί!

Σ' αυτό το πλαίσο εντάξαμε και το ταξίδι μας στο Πήλιοβπριν μερικά χρόνια... Μια όμορφη ανάσα σε ένα μέρος που αγαπούμε πολύ και θέλαμε να το γνωρίσουμε καλύτερα... 

Είχαμε την ευκαιρία να ξαναδούμε τον Στηβ, την Έστερ και τα κορίτσια τους, Βικτώρια και Χλόη τον Ιούνιο του 2023, όταν περάσαμε μαζί στην Πάρο ένα δεκαήμερο φανταστικών διακοπών... Και συνεχίζουμε!

kanoni1.060416

Ας γυρίσουμε λιγάκι πίσω το χρόνο... Το 2016 πήγαμε για έξι μέρες στην Κέρκυρα. Και περάσαμε υπέροχα, όπως μπορείτε να δείτε και στις δημοσιεύσεις που κάναμε γι' αυτό το ταξίδι μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό ως άνθρωποι. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα σοβαρό, μεγάλο γεγονός, να γιορτάσουμε στη ζωή μας...

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ταξιδεύει, γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους, συνήθειες, ήθη και έθιμα, πολιτισμούς και τα ζει. Από εδώ τα λέγαμε καθημερινά, κι εκείνες τις μέρες των ταξιδιών μας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με τα μέρη που επισκεπτόμαστε… 

Και το 2017 πήγαμε στο Αβινιόν της Γαλλίας κοντά στους πνευματικούς και σαρκικούς αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αλλά, επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την αρχή, στα λίγκ που ακολουθούν μπορείτε επίσης να δείτε μαζεμένες όλες τις αναρτήσεις που έκανα από το Βανκούβερ του Καναδά, τότε που μείναμε κοντά στον Στήβ και την Έστερ, την κόρη και τον γαμπρό της Σούλας, για δεκαπέντε ολόκληρες μέρες..

Εκεί, το 2015, στις 4 Απρίλη, έγινε ο γάμος μας με τη Σούλα... Αξίζει να τα θυμηθούμε όλα αυτά, γιατί άλλαξαν τον ρου της δικής μας ιστορίας...

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

psarakia

Ο γάμος όπως είπαμε, είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ, φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. 

Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο, αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28)

Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας. Τα σεβόμαστε και τα τιμούμε, όπως τους πρέπει...

akrovatis

Τι κάναμε και πώς το γιορτάσαμε το 2020; Δείτε ΕΔΩ. Και τα καλύτερα είναι μπροστά μας... Όπως το ταξίδι μας στο Πήλιο... Δείτε ΕΔΩ το 2021, Το 2022 το ψάχνουμε. Ήταν δύσκολα χρόνια λόγω της πανδημίας. Αλλά μετά το 2023, όλα έδειχναν να παίρνουν ένα άλλο ρυθμό... Πιο φυσιολογικό! Κάτι έχουμε στο νου μας και για φέτος... Δείτε όμως ΕΔΩ την αγάπη που μας έδειξαν οι φίλοι μας...

avgo.tukokora

Επικαιρότητα

Στο Νεράκι, λίγο πριν το Μεγάλο Πεύκο, με χειμωνιάτικο καιρό, μια βόλτα πολύ όμορφη

neraki1
Το... διαπράξαμε το περασμένο Σάββατο, τηρώντας όλα τα μέτρα ασφαλείας... Αν και ο καιρός ήταν "φορτωμένος" από μαύρα σύννεφα, επιχειρήσαμε να πάμε μια βόλτα στο Νεράκι, έναν οικισμό στο δρόμο για το Μεγάλο Πεύκο, από τον παλιό εθνικό δρόμο, δίπλα στη θάλασσα.

neraki2
Καθώς πλησιάζαμε, ο καιρός όλο και μαύριζε... Και δεν πέρασε πολύ ώρα για να αρχίσει μια δυνατή βροχή. Ίσα που προλάβαμε να κάνουμε τη δουλειά που θέλαμε και μετά, με δυνατή βροχή, πήγαμε ως το Μεγάλο Πεύκο. Αλλά ήταν αδύνατον να κατέβουμε από το αυτοκίνητο, τόσο δυνατά έβρεχε.

neraki3
Έτσι προτιμήσαμε να πιούμε ένα ουζάκι στην ταβέρνα του "Δάλλα" στο Νεράκι με ελαφρύ μεζεδάκι και να απολαύσουμε από τη βεράντα του μαγαζιού του, αυτή τη θέα, με την Σαλαμίνα, απέναντι, να διακρίνεται με γυμνό μάτι. Η θάλασσα όπως βλέπετε ήταν ήρεμη...

neraki4
Μου άρεσε να την βλέπω και να παρατηρώ όλη αυτή την ομορφιά του θολού τοπίου, καθώς ο ουρανός είχε ανοίξει και έβρεχε συνεχώς. Οι σταγόνες στο τζάμι είναι εμφανείς, αρκεί να προσέξτε λίγο περισσότερο τη φωτογραφία. Ο κόσμος λίγος, η ατμόσφαιρα οικογενειακή.

neraki5
Μικρές αποδράσεις στην ασφάλεια του Ι.Χ., ελεγχόμενες και με όλα τα μέτρα ασφαλείας που ενδείκνυνται για όλους μας, αυτόν τον καιρό. Δεν εφησυχάζουμε, επειδή έχουμε επιλέξει να κάνουμε και τα τρία εμβόλια. Ξέρουμε καλά πως αυτός ο ιός είναι περίεργος και οι επιστήμονες ψάχνονται ακόμα.

neraki6
Πήραμε το δρόμο της επιστροφής για την Αθήνα νωρίς το μεσημέρι με ήσυχο δρόμο και χωρίς προβλήματα. Στην Αθήνα, άλλος κόσμος... Δεν έβρεχε καθόλου. Ξεκουραστήκαμε γεμάτοι που καταφέραμε να δώσουμε στον εαυτό μας να έχει τη χαρά ενός μικρού ταξιδιού.

Η λίμνη Ορεστίδα της Καστοριάς, θεωρείται μορφολογικά η ωραιότερη λίμνη της Ελλάδος

limni.kastorias1
Νομίζω πως ό,τι και να προσπαθήσω να γράψω θα είναι λίγο για να μπορέσω να περιγράψω το πανέμορφο και σαγηνευτικό αυτό τοπίο. Αν δεν το αναγνωρίσετε, είναι η λίμνη της Καστοριάς. Το 2019, είχαμε ξαναγράψει για την Καστοριά. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

limni.kastorias2
bonis.leo.neoΑυτή την εποχή, το χειμώνα, παίρνει πάντα αυτή τη μουντή, κρύα και απόμακρη γκρι όψη. Μόνιμοι θαμώνες της το χειμώνα, τα διαφόρων ειδών πουλιά. Κάποια γνωστά πουλιά, μπορέσαμε να τα αναγνωρίσουμε. Για κάποια άλλα, ρωτήσαμε ντόπιους και μας είπαν μερικά ονόματα που δεν τα ξέραμε ή και αν τα ξέραμε σαν ονόματα, δεν ξέραμε να τα προσδιορίσουμε από την εμφάνιση τους. Σκουφοβουτηχτάρι, ερωδιός, πελεκάνος, νερόκοτα, κύκνος, ίσως να μας διαφεύγει και κάποιο ακόμα.

limni.kastorias3
Όλα τα έβλεπες να συνυπάρχουν αρμονικά μέσα στο ίδιο σπίτι, στη λίμνη. Πάντα ακολουθούσαν από κοντά τις ψαρόβαρκες για καμία απρόσμενη λιχουδιά. Οι νερόκοτες απ' την άλλη δεν περιμένουν έτοιμο φαγητό. Βουτάνε μόνες τους και αρπάζουν μικρά ψαράκια που κολυμπούν αμέριμνα.

limni.kastorias4
Κάποιοι πελεκάνοι πάλι, είναι πιο μοναχικοί. Γλιστράνε απαλά πάνω στο νερό μακριά από τα υπόλοιπα πτηνά της λίμνης. Ακόμα και τα ζώα αποζητούν την ηρεμία και τη χαλάρωση της στιγμής.

limni.kastorias5
Όλα μαζί περιμένουν την εποχή της μετανάστευσης για να πάρουν πάλι το δρόμο για το μεγάλο ταξίδι και να επιστρέψουν εδώ ξανά, τον επόμενο χειμώνα.

limni.kastorias6
Ο καιρός εκείνη τη μέρα ήταν ιδανικός και μοναδικός. Χαμηλά σύννεφα, πυκνή ατμόσφαιρα και γαλήνη που σπάει τη σιωπή, δημιουργούν ένα ειδυλλιακό τοπίο για τους εραστές της μοναξιάς. Απολαύστε τις φωτογραφίες.

limni.kastorias7

Λυτρωτικά θα λειτουργούσε ένα ταξίδι στις μέρες μας, αν και ξέρουμε πόσο δύσκολο είναι...

taxidi.konstadinupoli1
Είχαμε ξεκινήσει από την περασμένη εβδομάδα, με αφορμή ένα ταξίδι φίλων μας στην Κωνσταντινούπολη και όχι μόνο, να γράφουμε γι' αυτό. Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ για να το θυμηθείτε. Σήμερα "ντυμένο" με φωτογραφίες από αυτό το ταξίδι, θα οργανώσουμε το "δικό μας" με τη φαντασία μας.

taxidi.konstadinupoli2
Όντως, οι καιροί δεν είναι οι καλύτεροι, να σκέφτεται κανείς ταξίδια... Όσο η omikron βρίσκεται στην κορύφωσή της, τόσο θα φοβόμαστε να κάνουμε σχέδια και όνειρα. Και θα παραμένει μέσα μας, η ανάγκη για ένα ταξίδι. Να ψάχνουμε, να βρούμε τον προορισμό μας στον πίνακα των αναχωρήσεων.

taxidi.konstadinupoli3
Κάποια στιγμή, δεν μπορεί, θα αλλάξουν τα πράγματα. Δεν θα είναι για πάντα έτσι. Όπου το "πάντα" ας διαβαστεί παρακαλώ με την αγάπη και προσμονή των ανθρώπων που θέλουν να κάνουν πράγματα, αλλά δεν είναι στο χέρι τους να τα υλοποιήσουν.

taxidi.konstadinupoli4
Φανταζόμαστε να μας σερβίρουν στο κάθισμα μας, μέσα στο αεροπλάνο κατά την πτήση. Και χαιρόμαστε να απολαμβάνουμε αυτό το μικρό επιδόρπιο στα 22.000 πόδια, καθώς πορευόμαστε για τον προορισμό μας. Τώρα όλες αυτές οι μικρές απολαύσεις έχουν κοπεί από τις μικρές διαδρομές, ας πούμε για Κρήτη.

taxidi.konstadinupoli5
Η πρώτη εικόνα στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης. Βαρύς, συννεφιασμένος ουρανός, χειμωνιάτικο τοπίο, κάτι σαν αυτό που ζούμε αυτές τις μέρες. Βλέπεις τον αεροδιάδρομο από ψηλά. Η φυσούνα δεξιά, περιμένει κάποιο αεροπλάνο να ξεφορτώσει τους επιβάτες του.

taxidi.konstadinupoli6
Μέσα στο αεροδρόμιο τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Φορτωμένοι με τις βαλίτσες οδεύουμε στον προορισμό μας. Προφανώς θα έχουμε κλείσει ξενοδοχείο που θα μας περιμένει. Το ορμητήριο για τις εξορμήσεις μας. Περισσότερα σε λίγο. Υπάρχουν πράγματα εδώ, που αξίζει να δούμε...

Να σας πάμε σήμερα μια βόλτα στη Βουδαπέστη; Την πανέμορφη πρωτεύουσα της Ουγγαρίας

vudapesti1.1
Η Βουδαπέστη είναι η πρωτεύουσα και η πολυπληθέστερη πόλη της Ουγγαρίας και η ένατη μεγαλύτερη πόλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε πληθυσμό εντός των ορίων της πόλης. Η πόλη έχει πληθυσμό 1.752.286 σε μια έκταση περίπου 525 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Ελάτε να τη γνωρίσουμε λίγο. Είναι πανέμορφη.

vudapesti1.2
Πόλη και περιφέρεια αποτελούν το κέντρο της μητροπολιτικής περιοχής της, που έχει έκταση 7.626 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 3.303.786, που αποτελεί το 33% του πληθυσμού της Ουγγαρίας.Η ιστορία της Βουδαπέστης ξεκίνησε όταν ένας αρχαίος Κελτικός οικισμός μετατράπηκε στη Ρωμαϊκή πόλη Ακουίνκουμ, την πρωτεύουσα της Κάτω Παννονίας.

vudapesti1.3
Οι Ούγγροι έφτασαν εκεί στα τέλη του 9ου αιώνα, αλλά η περιοχή λεηλατήθηκε από τους Μογγόλους το 1241–42. Η επανιδρυμένη Βούδα έγινε ένα από τα κέντρα της αναγεννησιακής ουμανιστικής κουλτούρας το 15ο αιώνα. Τη Μάχη του Μόχατς το 1526 ακολούθησαν σχεδόν 150 χρόνια Οθωμανικής κυριαρχίας.

vudapesti1.4
Μετά την ανακατάληψη της Βούδας το 1686 η περιοχή εισήλθε σε μια νέα εποχή ευημερίας, με την Πέστη-Βούδα να γίνεται παγκόσμια πόλη μετά την ενοποίηση Βούδας, Ομπουντα και Πέστης στις 17 Νοεμβρίου 1873, με το όνομα «Βουδαπέστη» που δόθηκε στη νέα πρωτεύουσα.

vudapesti1.5
Η Βουδαπέστη έγινε επίσης συμπρωτεύουσα της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, μιας μεγάλης δύναμης που διαλύθηκε το 1918, μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η πόλη ήταν το επίκεντρο της Ουγγρικής Επανάστασης του 1848, της Μάχης της Βουδαπέστης το 1945, και της Ουγγρικής Επανάστασης του 1956.

vudapesti1.6
Η Βουδαπέστη είναι μια παγκόσμια πόλη Βήτα+ (η Αθήνα είναι Βήτα) με δυνατότητες στο εμπόριο, τα χρηματοοικονομικά, τα μέσα ενημέρωσης, τη μόδα, την τέχνη, την έρευνα, την τεχνολογία, την εκπαίδευση και την ψυχαγωγία. Είναι το χρηματοοικονομικό κέντρο της Ουγγαρίας και κατατάχθηκε δεύτερη ταχύτερα αναπτυσσόμενη αστική οικονομία της Ευρώπης. Οι πληροφορίες είναι από την Wikipedia.

Το άλλο λιμανάκι του Περάματος που δεν ξέραμε και είδαμε για πρώτη φορά στη βόλτα μας

perama2.1.020122
Την περασμένη Κυριακή είχαμε κατέβει στο Πέραμα, σαν βόλτα. Ο καιρός ήταν καλός, ηλιόλουστος, οπότε είπαμε να το εκμεταλλευτούμε με προσοχή και το τολμήσαμε. Αποτυπώσαμε μάλιστα τη βόλτα μας ΕΔΩ, δείτε τη. Σήμερα θα κάνουμε άλλο ένα δημοσίευμα από αυτή τη βόλτα μας.

perama2.2.020122
Συνήθως όταν πάμε (όταν πηγαίναμε, δηλαδή προ κορονοϊού) για να δώσουμε ύλη στην Πόπη που μένει μόνιμα με την οικογένεια της στη Σαλαμίνα, πηγαίναμε ώς το λιμάνι  του Περάματος για να πάρουμε τα μικρά καραβάκια - παντούφλες που κάθε τέταρτο πάνε απέναντι. Αυτή τη φορά περπατήσαμε λίγο πιο πέρα και δείτε τι είδαμε.

perama2.3.020122
Το κάναμε τότε κάθε δυο μήνες, επειδή ο ΤΥΠΟΣ των Συνταξιούχων Σιδηροδρομικών έβγαινε τακτικά... Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Ανακαλύψαμε μια πολύ όμορφη κατάσταση, που ούτε και μας περνούσε από το μυαλό ότι υπάρχει. Εδώ το κτίριο του Ναυτικού Αθλητικού Ομίλου Περάματος.

perama2.4.020122
Σε πρώτο πλάνο φαίνονται δεμένα σκάφη και γιότ, αλλά η πινακίδα μας λέει ότι ο χώρος είναι διαθέσιμος και για τους ψαράδες και τις βάρκες τους. Την ημέρα που εμείς πήγαμε δεν είδαμε ψαρόβαρκες, για να πούμε την αλήθεια μας. Τα σκάφη αυτά παρέπεμπαν σε ανθρώπους που βρίσκονταν σε καλή οικονομική κατάσταση.

perama2.5.020122
Αδυνατώ να φανταστώ πως θα χρησιμοποιούσαν τέτοια σκάφη για... ψάρεμα. Το αντίθετο θα έλεγα. Δεμένα ήταν μέχρι οι ιδιοκτήτες τους να τα χρησιμοποιήσουν για τις βόλτες τους και για την αναψυχή τους. Όχι ότι μας κόφτει σε τίποτα, αλλά μιας και υπήρχε η πινακίδα για τους ψαράδες, μόνο γι' αυτό το αναφέρουμε.

perama2.6.020122
Μια τελευταία ματιά στο ιδιαίτερο λιμανάκι του Περάματος που μας άρεσε πολύ. Στο πλάι του υπάρχει χώρος για περπάτημα, χωρίς την... απειλή Ι.Χ. αυτοκινήτων. Κυκλοφορούν ελάχιστα και τα περισσότερα φτάνουν εκεί, απλά για να παρκάρουν. Μάλλον θα ξαναπάμε, οπωσδήποτε.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA