Καλοκαίρι του 2025, Αύγουστος, στην Κρήτη μαζί με τον Κώστα και την Άννυ

thrapsano.kalokeri2025.1
Οκτώ μέρες στην Κρήτη μαζί με τον Κώστα και την Άννυ το καλοκαίρι του 2025... Εκεί, προς τα τέλη του Αυγούστου, με αρκετά υψηλές θερμοκρασίες που μας ανάγκασαν να πάρουμε δυο ανεμιστήρες για το σπίτι. Μείναμε δυο νύχτες στα Χανιά και μια στο Ρέθυμνο. Και φυσικά στις τέσσερις μέρες που μείναμε στο Θραψανό είχα τη δυνατότητα να τους ξεναγήσω, αλλά πιο πολύ ο μικρός  Αγησίλαος στο αγγειπλαστείο του, στου Λυγαρά, από όπου και η φωτογραφία... Διαβάστε ΕΔΩ.

thrapsano.kalokeri2025.2
Είχαμε δυο χρόνια να πάμε και το σπίτι ήθελε συντήρηση. Το φροντίσαμε, στις λίγες μέρες που μείναμε. Καθαρίσαμε και την αυλή από τα χόρτα που δυο χρόνια τώρα είχαν θεριέψει και περιποιηθήκαμε λίγο τα περιβολάκια. Τα ξεβοτανίσαμε, τα φροντίσαμε με αγάπη. Κλαδέψαμε λίγο τις βουκαμβίλιες, αλλά όχι όπως θα θέλαμε. Στην ουσία την είσοδο από την εξωτερική αυλή στην εσωτερική, ανοίξαμε. Δείτε ΕΔΩ.

thrapsano.kalokeri2025.3
Ένα βράδυ κάναμε το τραπέζι, για την επέτειο 36 χρόνων γάμου, του Κώστα και της Άννυς, στο υπέροχο εστιατόριο που βρίσκεται στον 5ο όροφο του κτιρίου που φέρει το ίδιο όνομα, "Ντορέ". Περάσαμε υπέροχα! Ο χώρος εξαιρετικός και τα φαγητά του προσεγμένες σε τιμές που μπορούσε να τους ακουμπήσει, ένα βαλάντιο σαν το δικό μας. Για το θέμα αυτό γράψαμε στο site του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ.

thrapsano.kalokeri2025.4
Μ' αυτό το αυτοκίνητο, ένα FIAT πετρελαιοκίνητο, που είχαν νοικιάσει τα παιδιά από το Ηράκλειο και το είχαμε μαζί μας, γυρίσαμε το μεγαλύτερο μέρος της Κρήτης. Χανιά (Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ), Ρέθεμνο (Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ), Ηράκλειο (Δείτε ΕΔΩ). Αλλά το νησί είναι μεγάλο. Χρεάζεται να έχεις μέρες, για να μην τρέχεις σαν τρελός, χωρίς να ααπολαμβάνεις τις στιγμές. Και μάλλον θα το ξανακάνουν αυτό, επειδή η Κρήτη τους άρεσε.

thrapsano.kalokeri2025.5
Τα κατάφεραν να συναντηθούν η Ζωή με τη Σούλα. έστω και για λίγο. Φίλες μια ζωή και στα δύσκολα, βρεθήκαμε για μερικές ώρες στο κατάστημα του "VENETI", στην πλατεία Ελευθερίας στο κέντρο του Ηρακλείου. Εκεί ήταν το ραντεβού μας. Και η Ζωή ήρθε, καταχαρούμενη. Ξέραμε ότι θα στεναχωριόταν, που περάσαμε δίπλα από το σπίτι της και δεν θα τα καταφέρναμε να βρεθούμε (κάπου κοντά εκεί αφήναμε το αυτοκίνητο, όταν κατεβήκαμε στην πόλη του Ηρακλείου). Την επόμενη φορά θα φροντίσουμε να έχουμε περισσότερο χρόνο.

thrapsano.kalokeri2025.6
Είναι δυνατό να πας στο Ηράκλειο και να μη φωτογραφηθείς στο σιντριβάνι, στα Λιοντάρια; Όχι βέβαια! Εκεί φωτογραφήθηκαν και ο Κώστας με την Άννυ. Και σε ένα από αυτά τα μαγαζιά που βρίσκονται γύρω του, βρήκαμε με δυσκολία, μια θέση για να φάμε μια μπουγάτσα και να πιούμε ένα καφέ, μέχρι να τελειώσουν τα κορίτσια τα ψώνια τους και να έρθουν να μας βρουν. Ναι, περάσαμε όμορφα στην Κρήτη. Λίγο χρόνο να είχαμε περισσότερο, όλα θα ήταν καλύτερα!

Στα 11 χρόνια πια και είμαστε καλά! Τι άλλο να θέλουμε σ' αυτόν τον παράξενο κόσμο;

gamos6Στις 4 Απριλίου 2026, κλείσαμε έντεκα (11) χρόνια παντρεμένοι, με την σύντροφο της ζωής μου, Σούλα Αργυροπούλου. Και μπήκαμε στον 12ο!

Και επειδή εκτιμούμε ότι ο γάμος, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο γεγονός που άλλαξε τις ζωές μας, θέλουμε να το θυμόμαστε, αφού εκτιμούμε ότι άξιζε το βήμα που κάναμε...

Όπως και τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας...

Και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στον κοινό δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας...

Στο μεταξύ, κάθε μέρα για μέρα, είναι για μας ξεχωριστή και την τιμούμε όπως της πρέπει, επειδή ξέρουμε καλά πως είναι Θείο Δώρο...

Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε εποχές πολύ δύσκολες και έχουμε καταφέρει να είμαστε καλά, καθώς μοιραζόμαστε πράγματα...

Ακόμα και σε περιόδους δύσκολους, όπως η πανδημία του κορονοϊού Covid-19 που μας κράτησε δυο χρόνια σε καραντίνα σπίτι μας, ή σε μια ιδιότυπη κοινωνική αποστασιωποίηση, εμείς προσπαθήσαμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα, μαζί...

Τα σχέδια, έτσι κι αλλιώς τα αφήνουμε για αργότερα, όταν φτιάξουν τα πράγματα ή για τον νέο κόσμο που θα απολαύσουμε πράγματα μακριά και έξω από τα προβλήματα αυτού του κόσμου.... Μέχρι τότε μπορούμε να ζούμε με ευχάριστες αναμνήσεις από ταξίδια που προλάβαμε να κάνουμε...

Και αν το θέλει ο Ιεχωβά, τώρα που περασε το κακό, σχεδιάζουμε κι άλλα. Όσο αντέχουμε και μπορούμε!

Κι επειδή θέλαμε να γιορτάσουμε λίγο διαφορετικά στις 2-7 Μαϊου, πριν δυο χρόνια, πήγαμε μια εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Το ήθελε πάντα η Σούλα. Κι εγώ που την έζω ζήσει την Πόλη, πολλά χρίνια πριν, είναι όντως, ένα σταυροδρόμι πολιτισμού ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή.

Άξιζε λοιπόν και το τολμήσαμε! Έτσι κι αλλιώς μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους, ανθρώπους, πολιτσμούς.

Επειδή αυτό είναι κάτι που μας αρέσει και το θέλουμε, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και μας ευχαριστούν, μαζί!

Σ' αυτό το πλαίσο εντάξαμε και το ταξίδι μας στο Πήλιο πριν μερικά χρόνια... Μια όμορφη ανάσα σε ένα μέρος που αγαπούμε πολύ και θέλαμε να το γνωρίσουμε καλύτερα... 

Είχαμε την ευκαιρία να ξαναδούμε τον Στηβ, την Έστερ και τα κορίτσια τους, Βικτώρια και Χλόη τον Ιούνιο του 2023, όταν περάσαμε μαζί στην Πάρο ένα δεκαήμερο φανταστικών διακοπών... Και συνεχίζουμε! Η ζωή, όσο αναπνέουμε, δεν σταματά. Κι εμείς είμαστε αυτολί που της δλύναουμε δύναμη και φρεσκάδα!

kanoni1.060416

Ας γυρίσουμε λιγάκι πίσω το χρόνο... Το 2016 πήγαμε για έξι μέρες στην Κέρκυρα. Και περάσαμε υπέροχα, όπως μπορείτε να δείτε και στις δημοσιεύσεις που κάναμε γι' αυτό το ταξίδι μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό ως άνθρωποι. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα σοβαρό, μεγάλο γεγονός, να γιορτάσουμε στη ζωή μας...

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ταξιδεύει, γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους, συνήθειες, ήθη και έθιμα, πολιτισμούς και τα ζει. Από εδώ τα λέγαμε καθημερινά, κι εκείνες τις μέρες των ταξιδιών μας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με τα μέρη που επισκεπτόμαστε… 

Και το 2017 πήγαμε στο Αβινιόν της Γαλλίας κοντά στους πνευματικούς και σαρκικούς αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αλλά, επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την αρχή, στα λίγκ που ακολουθούν μπορείτε επίσης να δείτε μαζεμένες όλες τις αναρτήσεις που έκανα από το Βανκούβερ του Καναδά, τότε που μείναμε κοντά στον Στήβ και την Έστερ, την κόρη και τον γαμπρό της Σούλας, για δεκαπέντε ολόκληρες μέρες..

Εκεί, το 2015, στις 4 Απρίλη, έγινε ο γάμος μας με τη Σούλα... Αξίζει να τα θυμηθούμε όλα αυτά, γιατί άλλαξαν τον ρου της δικής μας ιστορίας...

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

psarakia

Ο γάμος όπως είπαμε, είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ, φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. 

Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο, αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28)

Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας. Τα σεβόμαστε και τα τιμούμε, όπως τους πρέπει...

akrovatis

Τι κάναμε και πώς το γιορτάσαμε το 2020; Δείτε ΕΔΩ. Και τα καλύτερα είναι μπροστά μας... Όπως το ταξίδι μας στο Πήλιο... Δείτε ΕΔΩ το 2021, Το 2022 το ψάχνουμε. Ήταν δύσκολα χρόνια λόγω της πανδημίας. Αλλά μετά το 2023, όλα έδειχναν να παίρνουν ένα άλλο ρυθμό... Πιο φυσιολογικό! Κάτι έχουμε στο νου μας και για φέτος... Δείτε όμως ΕΔΩ την αγάπη που μας έδειξαν οι φίλοι μας...

avgo.tukokora

Κάθε χρόνο στην επέτειό μας, οι φίλοι μας είναι δύπλα μας! Τους ευχαριστούμε γι' αυτό. Είναι ότι πιο πολύτιμο έχουμε σ' αυτή τη ζωή...

The News

«Τι Μανγκέν Ειρήνη ντα τι Προσπαθίνεν τι Τθερέν-λα», μια Συνέλευση στη ρομανί

roma1.210215
Παρακολούθησα χθες στη Μαλακάσα την πρώτη Συνέλευση περιοχής στη γλώσσα ρομανί, για τους Ρομά της Νότιας Ελλάδας και ήταν μια εμπειρία φοβερή. Κατάμεστη η αίθουσα από μια φυλή παραμελημένη. 1.033 ήταν παρόντες στο πρωινό πρόγραμμα, ενώ βαφτίστηκαν έντεκα νέοι αδελφοί.

roma2.210215
Άνθρωποι με σεβασμό στο χώρο που βρίσκονταν, ήρθαν με πούλμαν, με δικά τους ή με αυτοκίνητα φίλων τους. Τουλάχιστον δέκα πούλμαν μέτρησα στο χώρο του παρκινγκ. Εδώ σε μια αναμνηστική φωτογραφία με μια αναγνώστρια του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ την Κατερίνα Κούκλη και άλλους φίλους.

roma3.210215
Ένιωσα αληθινά πολύ όμορφα κι ας μη γνώριζα τη γλώσσα ρομανί. «Έπιανα» λέξεις και εδάφια… Κι αυτό με έκανε να μην αισθανθώ ούτε για μια στιγμή ξένος στο χώρο. Αν δείτε λίγο προσεκτικά τις φωτογραφίες, όλοι είναι εύτακτα καθισμένοι μέσα στην αίθουσα… Μια ομορφιά!

roma4.210215
Σας διαβεβαιώνω ως αυτόπτης μάρτυς ότι παρακολουθούσαν με πολύ προσοχή όλα όσα συνέβαιναν. Άκουγαν στη γλώσσα τους όλο το πρόγραμμα… Τι ευλογία! Ήταν μια μέρα όμορφη και τη χάρηκα αυτή τη βόλτα ώς την Μαλακάσα με τους αδελφούς μου. Ένιωσα το πνεύμα του Ιεχωβά να είναι διάχυτο, παντού…

roma5.210215
Άξιζε και με το παραπάνω να κάνουμε το δρόμο από την Αθήνα ώς τη Μαλακάσα… Έντεκα νέοι αδελφοί βαφτίστηκαν και προστέθηκαν στην αδελφότητα. Με διαφορές στην ηλικία, αλλά με προετοιμασμένη την καρδιά τους για τη δημόσια αφιέρωση. Τους παρακολουθούσα πόσο προσεκτικά ζούσαν και παρακολουθούσαν κάθε στιγμή, συμμετέχοντας…

roma6.210215
Να τους και από πιο κοντά… Στη βάφτισή τους ήταν αδύνατον να πλησιάσω στην πισίνα για να φωτογραφίσω… Μόνο από τα χειροκροτήματα που δονούσαν την αίθουσα μπορούσα κι εγώ, όπως και οι άλλοι παριστάμενοι να καταλάβουμε ότι άλλος ένας αδελφός μας ερχόταν κοντά μας…

roma7.210215
Ήταν πραγματικά εντυπωσιακό, ότι οι Ρομά ήρθαν όπως ήταν, αυθεντικοί. Με τα μικρά τους παιδιά, τα μωρά, μέσα στην αίθουσα. Για πρώτη φορά είδαμε την αίθουσα πλημυρισμένη με τα παιδικά καροτσάκια, ενώ πολλές γυναίκες ανάμεσα σ’ αυτές που παρευρίσκονταν ήταν ετοιμόγεννες…

roma8.210215
Μπορεί να μην κατάλαβα τι ακριβώς έλεγε η αδελφή στο αναπηρικό καροτσάκι, επειδή δεν γνωρίζω τη ρομανί, τη γλώσσα τους, αλλά η «άλλη» γλώσσα, αυτή του σώματος, έλεγε πολλά. Απαντούσε με θάρρος στις ερωτήσεις, μιλούσε για τις δυσκολίες, για τη προσωπική της εμπειρία. Καταχειροκροτήθηκε…

roma9.210215
Φυσικά δεν ήταν δυνατόν να απουσιάζει από μια τέτοια εξαιρετική περίσταση ο γνωστός συνθέτης και τραγουδιστής, Κώστας Χατζής. Λίγο πριν αρχίσουν οι εργασίες της Συνέλευσης Περιοχής, φωτογραφίζονταν με όσους του το ζητούσαν και… παράγγελνε στο φωτογράφο «να με βγάλεις πιο… λευκό!».

Σχόλια (6)

  1. Γιωργος Βασω Γιαννακοπουλος

Σε ευχαριστούμε για τα όμορφα στιγμιότυπα σε αυτή την ιστορική συνελευση!!!. Ήμασταν και εμείς εκεί ,ήταν συγκλονιστικό!! Αγγαίος 2:7

  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Τον ίδιο ενθουσιασμό έχω κι εγώ αδελφοί μου... Τρεις μέρες μετά και είναι αδύνατον να καταλαγιάσει μέσα μου όλη αυτή η ομορφιά, η συγκίνηση και ο ενθουσιασμός που έζησα το Σάββατο... Είτε ήσασταν στ' αλήθεια κι εσείς εκεί, είτε ζήσατε όλες αυτές...

Τον ίδιο ενθουσιασμό έχω κι εγώ αδελφοί μου... Τρεις μέρες μετά και είναι αδύνατον να καταλαγιάσει μέσα μου όλη αυτή η ομορφιά, η συγκίνηση και ο ενθουσιασμός που έζησα το Σάββατο... Είτε ήσασταν στ' αλήθεια κι εσείς εκεί, είτε ζήσατε όλες αυτές τις όμορφες και μοναδικές στιγμές μέσα από τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ (δεν μπορώ να αντιληφθώ από το λιγόλογο μήνυμα σας, τι ακριβώς εννοείτε...) είμαστε όλοι χαρούμενοι να βλέπουμε το λαό του θεού να αυξάνεται με ραγδαίους ρυθμούς... Είναι υπέροχο να βλέπεις πόσο αληθινός είναι ο Λόγος του αληθινού Θεού, Ιεχωβά...

Read More
  Συννημένα
 
  1. Λεώνικος Καλαχώρας

Από μια ρομά αδελφή που ήρθε στις Α΄Βοήθειιες την ακριβώς προηγούμενη Συνέλευση, είχα πληροφορηθεί για τη Συνέλευση Ρομά, αλλά έμεινα με την εντύπωση ότι θα γινόταν Κυριακή. Λυπάμαι που δεν βρέθηκα εκεί. Είχα εμεπιρίες από ρομά αδελφούς στη...

Από μια ρομά αδελφή που ήρθε στις Α΄Βοήθειιες την ακριβώς προηγούμενη Συνέλευση, είχα πληροφορηθεί για τη Συνέλευση Ρομά, αλλά έμεινα με την εντύπωση ότι θα γινόταν Κυριακή. Λυπάμαι που δεν βρέθηκα εκεί. Είχα εμεπιρίες από ρομά αδελφούς στη Διεθνή του 2014 καθώς και από την Καρδίτσα, όπου είχα βρεθεί σε μια συνάθροιση λόγω διήμερης εκδρομής.

Λεώνικος
(γνωστός κατά τα άλλα

Read More
  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Δεν χρειάζεται καμιά αγωνία που δεν μπόρεσες να είσαι εκεί αδελφέ μου, Λεωνίδα… Θα γίνει, σίγουρα, μια άλλη φορά… Και στο μεταξύ έχουμε τη δυνατότητα να μοιραζόμαστε εμπειρίες και να ενθαρρύνουμε ο ένας τον άλλον, ώστε να συνεχίζουμε να δοξάζουμε...

Δεν χρειάζεται καμιά αγωνία που δεν μπόρεσες να είσαι εκεί αδελφέ μου, Λεωνίδα… Θα γίνει, σίγουρα, μια άλλη φορά… Και στο μεταξύ έχουμε τη δυνατότητα να μοιραζόμαστε εμπειρίες και να ενθαρρύνουμε ο ένας τον άλλον, ώστε να συνεχίζουμε να δοξάζουμε τον μόνο αληθινό Θεό, τον Ιεχωβά.
Χαίρομαι κι εγώ, γιατί μέσα από τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ μαθαίνω καθημερινά όλο και περισσότερους αδελφούς… Και με την ευκαιρία, ευχαριστώ όλους όσους μου στέλνουν πολύ όμορφα πράγματα, κείμενα και φωτογραφίες στο e-mail μου. Είναι τόσα πολλά που πρέπει να τους δίνω προτεραιότητα στη δημοσίευση τους…
Διότι πράγματι είναι ωραία και αξίζει να τα μοιραζόμαστε… Θα συνεχίσουμε έτσι να χαμογελούμε, να υπηρετούμε ώμο προς ώμο τον Ιεχωβά και να διακηρύττουμε τα καλά νέα για τον σκοπό τους σε ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Read More
  Συννημένα
 
  1. δημου βασω

ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ

  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Βάσω, αφού μπήκες που μπήκες στον κόπο να κάνεις σχόλιο για το δημοσίευμα της Συνέλευσης των Ρομά στη Μαλακάσα, δεν άξιζε τον κόπο να γράψεις κάτι περισσότερο;
Όπως και να ‘χει είναι σεβαστή η όποια επιθυμία των αναγνωστών του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Αυτό...

Βάσω, αφού μπήκες που μπήκες στον κόπο να κάνεις σχόλιο για το δημοσίευμα της Συνέλευσης των Ρομά στη Μαλακάσα, δεν άξιζε τον κόπο να γράψεις κάτι περισσότερο;
Όπως και να ‘χει είναι σεβαστή η όποια επιθυμία των αναγνωστών του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Αυτό που θέλω να κάνω άλλη μια φορά, το κάνω και σε άλλες ευκαιρίες, ενθαρρύνω να σχολιάζετε από εδώ…
Καλοδεχούμενες όλες οι απόψεις, αρκεί να κινούνται σε ένα αξιοπρεπές επίπεδο και να μην είναι υβριστικές… Αυτό το Site έχει ένα ελεύθερο βήμα διαλόγου και να έχει τη ζωντάνια που χρειάζονται οι πραγματικοί φίλοι στις σχέσεις τους…

Read More
  Συννημένα
 
There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην οικονομική κρίση του 2011. Σε δύσκολες εποχές, δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA