Η Πηγή του Φωτός είναι αποκλειστικά ο Ιεχωβά, όλα τα άλλα είναι απλά, έθιμα

Οι άνθρωποι παροδηγημένοι από εκείνους που όφειλαν να τους οδηγούν σωστά κοντά στον Θεό, τον οποίο διατείνονται ότι υπηρετούν, έχουν υιοθετήσει μια σειρά από ανθρώπινες δοξασίες ως θρησκευτικό υπόβαθρο και ασχολούνται μ’ αυτά ως έθιμα, υποστηρίζοντας πως τις κληρονόμησαν από τους γονείς τους ή από τους προγόνους τους.

Σωστά! Μόνο που, εφόσον πιστεύουν και υποστηρίζουν ότι είναι Χριστιανοί και λατρεύουν τον Θεό, δεν θα έπρεπε να ακολουθούν την καθοδηγία Του, μέσα από τον Λόγο Του, την Αγία Γραφή;

Ωστόσο, αγνοούν επιδεικτικά το περιεχόμενο της και τις διδασκαλίες της και βολεύονται να το κάνουν άλλοι γι’ αυτούς. Αυτή δεν είναι η αλήθεια;

Ο Ιεχωβά Θεός είναι ο Πλάστης του φωτός και ο Δημιουργός του σκοταδιού. (Ησ 45:7) Την πρώτη δημιουργική ημέρα αυτός είπε: «Ας γίνει φως». (Γε 1:3) Πρωτύτερα είχε δημιουργήσει τους ουρανούς (στους οποίους βρίσκονται μεταξύ άλλων «τα μεγαλοπρεπή φώτα»—ο ήλιος, η σελήνη και τα άστρα· παράβαλε Ψλ 136:7-9) και τη γη. (Γε 1:1) Άρα, το ότι το φως ήρθε σε ύπαρξη αναφορικά με τη γη περιλάμβανε προφανώς τη σταδιακή απομάκρυνση οποιουδήποτε πράγματος εμπόδιζε προηγουμένως τις ακτίνες του ήλιου να φτάσουν σε αυτόν τον πλανήτη.

Και ο «διαχωρισμός» ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι πρέπει να συντελέστηκε με την περιστροφή της γης γύρω από τον άξονά της, καθώς κινούνταν γύρω από τον ήλιο. (Γε 1:4, 5) Πολύ αργότερα, ο Ιεχωβά έπληξε τους ηλιολάτρες Αιγυπτίους με σκοτάδι—σκοτάδι που δεν επηρέασε τους Ισραηλίτες. (Εξ 10:21-23) Όταν οδήγησε το λαό του έξω από την Αίγυπτο, προμήθευσε φως μέσω μιας στήλης φωτιάς.—Εξ 13:21· 14:19, 20· Ψλ 78:14.

Οι Γραφές συσχετίζουν επανειλημμένα το φως με τον Δημιουργό του. Ο ψαλμωδός δήλωσε: «Ιεχωβά Θεέ μου, αποδείχτηκες πολύ μεγάλος. Με αξιοπρέπεια και λαμπρότητα είσαι ντυμένος, περιτυλίγοντας τον εαυτό σου με φως σαν ένδυμα». (Ψλ 104:1, 2) Αυτή η διακήρυξη εναρμονίζεται πολύ καλά με την περιγραφή αυτών που είδε ο Ιεζεκιήλ σε όραμα: «Είδα κάτι σαν τη λάμψη του ήλεκτρου, σαν τη θέα φωτιάς ολόγυρα στο εσωτερικό του, από τη θέα των γοφών του και πάνω· και από τη θέα των γοφών του και κάτω είδα κάτι σαν τη θέα φωτιάς, και αυτός είχε λαμπρότητα ολόγυρα.

Υπήρχε κάτι σαν τη θέα του τόξου το οποίο εμφανίζεται σε ένα πυκνό σύννεφο την ημέρα της δυνατής βροχής. Έτσι ήταν η θέα της λαμπρότητας ολόγυρα. Ήταν η θέα της ομοιότητας της δόξας του Ιεχωβά». (Ιεζ 1:27, 28) Αιώνες πρωτύτερα, μια μερική μόνο φανέρωση αυτής της δόξας έκανε το πρόσωπο του Μωυσή να ακτινοβολεί.—Εξ 33:22, 23· 34:29, 30.

Ο Ιεχωβά είναι “ο Πατέρας των ουράνιων φώτων”. (Ιακ 1:17) Δεν είναι μόνο «Αυτός που έχει δώσει τον ήλιο για φως την ημέρα, τα νομοθετήματα της σελήνης και των άστρων για φως τη νύχτα» (Ιερ 31:35), αλλά είναι επίσης η Πηγή κάθε πνευματικής διαφώτισης. (2Κο 4:6) 

Ο νόμος του, οι δικαστικές αποφάσεις του και ο λόγος του είναι φως για εκείνους που αφήνουν τον εαυτό τους να καθοδηγείται από αυτά. (Ψλ 43:3· 119:105· Παρ 6:23· Ησ 51:4) Ο ψαλμωδός διακήρυξε: «Με το φως σου μπορούμε να δούμε φως». (Ψλ 36:9· παράβαλε Ψλ 27:1· 43:3.) 

Όπως το φως του ήλιου συνεχίζει να γίνεται λαμπρότερο από την αυγή μέχρι «να γίνει τέλεια η ημέρα», έτσι και ο δρόμος των δικαίων, ο οποίος φωτίζεται από τη θεϊκή σοφία, γίνεται όλο και πιο φωτεινός. (Παρ 4:18) Το να ακολουθεί κάποιος την πορεία που καθορίζει ο Ιεχωβά ισοδυναμεί με το να περπατάει στο φως του. (Ησ 2:3-5) 

Από την άλλη πλευρά, όταν κάποιος βλέπει τα πράγματα με ακάθαρτο τρόπο ή με κακές προθέσεις, βρίσκεται σε μεγάλο πνευματικό σκοτάδι. Όπως το έθεσε ο Ιησούς: «Αν το μάτι σου είναι πονηρό, όλο το σώμα σου θα είναι σκοτεινό. Αν στην πραγματικότητα το φως που είναι μέσα σου είναι σκοτάδι, πόσο μεγάλο είναι αυτό το σκοτάδι!»—Ματ 6:23· παράβαλε Δευ 15:9· 28:54-57· Παρ 28:22· 2Πε 2:14.

• Από την εγκυκλοπαίδεια ΕΝΟΡΑΣΗ

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…