Η τηλεόραση της ΕΡΤ 3 έδειξε ένα ντοκιμαντέρ για το Θραψανό και τους αγγειοπλάστες του

agioplastiki.1.160224
Συχνά η τηλεόραση προβάλλει την αγγειοπλαστική του Θραψανού. Τελευταί η ΕΡΤ 3. Στο πλαίοσο μιας σειράς ντοκιμαντέρ «45 Μάστοροι 60 Μαθητάδες» προβλήθηκε την Κυριακή 18 Φεβρουαρίου 2024, στις 15:30 στην ΕΡΤ3, και μας ταξίδεψε στο χωριό Θραψανό της Κρήτης όπου ανακαλύπτουμε τα μυστικά της παραδοσιακής αγγειοπλαστικής. Δείτε το, ολόκληρο ΕΔΩ, αν δεν το έχετε δει. Μόνο που θα χρειαστεί να πάτε λίγο πιο πίσω, για να το βρείτε, επειδή στο μεταξύ, στην ενότητα, έχουν προστεθεί κι άλλα ντοκιμαντέρ...


agioplastiki.2.160224
Το ντοκιμαντέρ δίνει απαντήσεις σε ερωτήματα, όπως: Κληρονόμοι των μινωιτών αγγειοπλαστών, οι θραψανιώτες μάστοροι συνεχίζουν να δημιουργούν κεραμικά στα πολυάριθμα εργαστήρια που λειτουργούν μέσα και γύρω από το χωριό τους, βγαλμένα στην κυριολεξία μέσα από τη γη τους. Τι συμβαίνει ακριβώς με τα θραψανιώτικα αγγειοπλαστικά και τι τα κάνει τόσο ξεχωριστά;

agioplastiki.3.160224
Η δημοσιογράφος  Ήρα Κατσούδα επισκέφτηκε το Θραψανό, το χωριό μου, ένα χωριό νότια του Ηρακλείου (στην πραγματικότητα, στο κέντρο της Κρήτης) που ζει και αναπνέει στο ρυθμό των δεκάδων τροχών που γυρνούν στα εργαστήρια αγγειοπλαστικής όλη μέρα, αλλά και των καμινιών που φεγγοβολούν τις νύχτες. Οι φωτογραφίες είναι από το Δελτίο Τύπου της ΕΡΤ…

agioplastiki.4.160224
Μαζί με την Ήρα, ο θεατής μπορεί να δει και να παρακολουθήσει πώς δημιουργείται ένα αγγειοπλαστικό σε όλη την πορεία του, από την εξόρυξη και την ανάμειξη του χώματος που θα του χαρίσει τα ιδιαίτερα στοιχεία του, ως το πλάσιμο, το σήκωμα, το τελείωμα και το στέγνωμα του καθενός από αυτά, πριν στοιβαχθεί με προσοχή στο μεγάλο καμίνι που θα χρειαστεί να ξεπεράσει τους 1000 βαθμούς για να το ψήσει σωστά.

agioplastio4

Ξανά στις δραστηριότητες του Σαββάτου

Posted in Τα δικά μου

Παρών και φέτος. Από το Σάββατο 10 Ιανουαρίου επιστρέψαμε στις δραστηριότητες του Σαββάτου. Τα σχολεία άνοιξαν λίγο νωρίτερα από τι χριστουγεννιάτικες διακοπές. Παρ' ότι ο γιος μου δεν πάει πια στο δημοτικό, αλλά στο γυμνάσιο και φέτος δήλωσα παρών στο προσκλητήριο των Συλλόγων Γονέων των 146 και 62 δημοτικών σχολείων της Αθήνας να διδάξω δημοσιογραφία στα παιδιά.

Έτσι τα Σάββατα 11.30-12.30 βρισκόμαστε στο σχολείο και με χαρά προσφέρω εθελοντικά τις γνώσεις μου πάνω στη δουλειά στην Ομάδα Δημοσιογραφίας που αποτελείται από επτά παιδιά, τα περισσότερα κορίτσια.

Πρωτομαγιά με καλούς φίλους στην Πάχη

Posted in Επικαιρότητα

Το κάνουμε τα τελευταία χρόνια αρκετοί φίλοι που πάνε τα παιδιά μας στο ίδιο σχολείο με αφορμή την Πρωτομαγιά. Μαζευόμαστε με τα παιδιά και πάμε κάπου στην εξοχή, στο Καβούρι, στο Αλεποχώρι είχαμε πάει πέρσι, στο εξοχικό του Άγγελου Χονδρορίζου, βάζουμε φωτιά και ψήνουμε μπριζόλες. Καλή παρέα με μπόλικο κρασάκι κόκκινο και ιστορίες και γέλια. Ευκαιρία να παίξουν και τα παιδιά.
Αλλά φέτος είναι λίγο διαφορετικά τα πράγματα. Ο γιος μου είναι στο χωριό του παππού του, στο Ελληνικό Γορτυνίας, όπως και άλλα παιδιά από την προηγούμενη εβδομάδα. Και σχεδιάζουν να γυρίσουν λίγο πριν ανοίξουν τα σχολεία.
Αλλά ο Γιώργος Θελερίτης «τρώγεται». Να πάμε κάπου κι εφέτος. Και χωρίς να πάρουμε μαζί μας κρέας. Να βρούμε εκεί και να φάμε. Δεν έχω αντίρρηση. Αρκεί να βρούμε και συνήθως είναι δύσκολη μέρα για τις ταβέρνες η Πρωτομαγιά. Το μόνο ενθαρρυντικό είναι ότι φέτος, έτσι όπως πέφτει μεσοβδόμαδα και λίγο μετά από το Πάσχα, ίσως να μην έχουμε τόσους εκδρομείς, φυσιολάτρες του πράσινου και της Πρωτομαγιάς.
Όσοι πιστοί προσέλθετε λοιπόν. Αν πάλι επιθυμείτε να πάτε στις πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις στην Αθήνα θα βρείτε δύο (και ίσως τρεις) συγκεντρώσεις. Η κεντρική της ΓΣΕΕ στο Πεδίον του Άρεως, του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα και της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς κάπου στην Ομόνοια. Κατά τις 11 θα συγκεντρωθούν. Συγνώμη αλλά τα τελευταία χρόνια έτσι όπως έχει καταντήσει το συνδικαλιστικό κίνημα μας έχει απογοητεύσει, Προτιμούμε να πάμε στην εξοχή με φίλους. Εξάλλου οι δημοσιογράφοι απεργούν περίεργα. Την προηγούμενη δηλαδή και όχι αυθημερόν. Διότι δεν βγαίνει φύλλο με ημερομηνία 1η Μαΐου. Διαλέξαμε να πάμε στην Πάχη, κοντά στην Αθήνα, δίπλα στη θάλασσα και περάσαμε πολύ ωραία. Και του χρόνου να είμαστε καλά να το ξανακάνουμε!

Πάσχα στην ορεινή Γορτυνία

Posted in Επικαιρότητα

Στο χωριό Ελληνικό της Αρκαδίας έκανα και φέτος Πάσχα. Μαζί με το γιό μου που του αρέσει αυτό το χωριό, το χωριό του παππού Λάμπρου, γιατί είναι δυο ώρες και κάτι από την Αθήνα, έχει παιδιά και παίζουν από την ώρα που θα κατέβουν στην πλατεία ώς αργά το βράδυ.

Φέτος ήρθαν και οι γονείς του Χριστόφορου, η Κατερίνα με το Μιχάλη και η αδελφή του, Δώρα. Ο ίδιος ο Χριστόφορος δούλευε στην Αθήνα και δεν μπόρεσε να έρθει.

Ο Γιώργος είχε ετοιμάσει τα πάντα. Αρνί, κοντοσούβλι, μαγειρίτσα… Ο καιρός πήγε να μας τα χαλάσει λιγάκι με τη βροχή αλλά εμείς είχαμε το χαγιάτι και η σούβλα ήταν μεταφερόμενη. Έτσι δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα.

Από το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής ώς το μεσημέρι της Δευτέρας του Πάσχα στο χωριό. Ύστερα επιστροφή σε ένα δύσκολο από την κίνηση δρόμο. Πέρασα όμορφα. Δείτε περισσότερες φωτογραφίες στο Blog μου

Tην Μεγάλη Παρασκευή φεύγω για το χωριό

Posted in Επικαιρότητα

Το απόγευμα της Μεγάλης Παρασκευής θα φύγω για το χωριό Ελληνικό Γορτυνίας να κάνω Πάσχα κοντά στο γιο μου. Είναι όμορφα αυτή την περίοδο. Η εξοχή αγκομαχά να ανθίσει. Θα σουβλίσουμε αρνί μαζί με τους γονείς και την αδελφή του Χριστόφορου, του παιδιού που έχει αρραβωνιαστεί την Ειρήνη.

Επιστροφή στην Αθήνα το απόγευμα ανήμερα του Πάσχα ή το πρωί της Δευτέρας, ανάλογα πως θα είμαι...

Αδειάζει σιγά σιγά η Αθήνα... Όλοι ψάχνουν κάπου να πάνε. Και η ζυγαριά στην πρόχειρη δημοσκόπηση δίπλα προς τα εκεί τείνει. Το χωριό.

Βρήκα τη Vespa!

Posted in Επικαιρότητα

Συνέβη κι αυτό! Πριν κλείσει μια εβδομάδα είχα και τα δύο κυρίαρχα συναισθήματα. Από τη μια, την περασμένη Τετάρτη 16/4/2008 μου έκλεψαν τη vespa κάτω από την πρωινή δουλειά μου μέρα μεσημέρι κι από την άλλη το Σάββατο 19/4/2008 με ειδοποίησε η ασφάλεια πως τη βρήκαν και να πάω να την πάρω... Απίστευτα πράγματα!

Η μηχανή ήταν σε άριστη κατάσταση. Μόνο τη μπαταρία είχαν αδειάσει στην προσπάθεια τους να βάλουν μπροστά. Σωτήριο το ιμομπιλάιζερ "έκοβε" την προσπάθεια. Τέλος καλό, όλα καλά!

Αλλάζουμε σελίδα

Posted in Τα δικά μου

 

Κάτι καινούριο συμβαίνει εδώ, σ' αυτό το site. Αλλάζουμε πρόσωπο, γυρίζουμε σελίδα. Γινόμαστε πιο... συγχρονοι, ακολουθόντας τις επιταγές της νέας τεχνολογίας.

Κι αυτό δεν έγινε από τη μια στιγμή στην άλλη. Χρειάστηκε πολύ δουλειά. Και η ουσιαστική βοήθεια του καλού φίλου και συναδέλφου στην ΠΕΤ ΟΤΕ Δήμου Αποστολίδη.

Φυσικά, τίποτα δεν τελείωσε. Ψαχνόμαστε για να βελτιωθούμε ακόμη περισσότερο. Να μπορεί να γίνει ακόμα πιο χρηστικό από το site. Γι' αυτό κα΄θε παρατήρηση, καλοδεχούμενη.

Φυτεύουμε... πινακίδες στο σχολείο

Posted in Μαρτυρίες

Τα παιδιά της Γ΄τάξης με τη δασκάλα τους έκαναν την υπέρβαση και τώρα ζητούν τη βοήθειά μας. Θέλουν να φυτέψουν πινακίδες στα παρτέρια έξω από το σχολείο και χρειαζονται τα... στιβαρά μας χέρια για σκάψιμο. Θα πάμε με τον Αγγελο Χονδρορίζο την Πέμπτη 17/4/2008 το πρωί, ώρα 9.30, στο σχολείο και θα τους βοηθήσουμε...

Το ωραίο είναι που την αρχή πιστεύαμε ότι θα... φυτέψουμε δέντρα στο σχολείο. Δεν ξέρω πως μου κάθισε έτσι...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3 

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA