Στα 10 χρόνια πια και είμαστε καλά! Τι άλλο να θέλουμε σ' αυτόν τον παράξενο κόσμο;

gamos6Στις 4 Απριλίου 2025, κλείσαμε δέκα (10) χρόνια παντρεμένοι, με την σύντροφο της ζωής μου, Σούλα Αργυροπούλου. Και μπήκαμε στον 11ο!

Και επειδή εκτιμούμε ότι ο γάμος, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο γεγονός που άλλαξε τις ζωές μας, θέλουμε να το θυμόμαστε, αφού εκτιμούμε ότι άξιζε το βήμα που κάναμε...

Όπως και τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας...

Και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στον κοινό δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας...

Στο μεταξύ, κάθε μέρα για μέρα, είναι για μας ξεχωριστή και την τιμούμε όπως της πρέπει, επειδή ξέρουμε καλά πως είναι Θείο Δώρο...

Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε εποχές πολύ δύσκολες και έχουμε καταφέρει να είμαστε καλά, καθώς μοιραζόμαστε πράγματα...

Ακόμα και τώρα που περνάμε μια ιδιόμορφη περίοδο, στον απόηχο της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 που μας κράτησε δυο χρόνια σε καραντίνα σπίτι μας, ή σε μια ιδιότυπη κοινωνική αποστασιωποίηση, εμείς προσπαθήσαμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα, μαζί...

Τα σχέδια, έτσι κι αλλιώς τα αφήνουμε για αργότερα, όταν φτιάξουν τα πράγματα... Μέχρι τότε μπορούμε να ζούμε με ευχάριστες αναμνήσεις από ταξίδια που προλάβαμε να κάνουμε...

Και αν το θέλει ο Ιεχωβά, τώρα που περασε το κακό, σχεδιάζουμε κι άλλα. Όσο αντέχουμε και μπορούμε!

Θέλουμε να το γιορτάσουμε λίγο διαφορετικά και... λίγο αργότερα. 2-7 Μαϊου θα πάμε εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Το ήθελε πάντα η Σούλα. Κι εγώ που την έζω ζήσει την Πόλη, πολλά χρίνια πριν, είναι όντως, ένα σταυροδρόμι πολιτισμού ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή.

Αξίζει λοιπόν και θα το τολμήσουμε! Έτσι κι αλλιώς μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους, ανθρώπους, πολιτσμούς.

Επειδή αυτό είναι κάτι που μας αρέσει και το θέλουμε, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και μας ευχαριστούν, μαζί!

Σ' αυτό το πλαίσο εντάξαμε και το ταξίδι μας στο Πήλιοβπριν μερικά χρόνια... Μια όμορφη ανάσα σε ένα μέρος που αγαπούμε πολύ και θέλαμε να το γνωρίσουμε καλύτερα... 

Είχαμε την ευκαιρία να ξαναδούμε τον Στηβ, την Έστερ και τα κορίτσια τους, Βικτώρια και Χλόη τον Ιούνιο του 2023, όταν περάσαμε μαζί στην Πάρο ένα δεκαήμερο φανταστικών διακοπών... Και συνεχίζουμε!

kanoni1.060416

Ας γυρίσουμε λιγάκι πίσω το χρόνο... Το 2016 πήγαμε για έξι μέρες στην Κέρκυρα. Και περάσαμε υπέροχα, όπως μπορείτε να δείτε και στις δημοσιεύσεις που κάναμε γι' αυτό το ταξίδι μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό ως άνθρωποι. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα σοβαρό, μεγάλο γεγονός, να γιορτάσουμε στη ζωή μας...

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ταξιδεύει, γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους, συνήθειες, ήθη και έθιμα, πολιτισμούς και τα ζει. Από εδώ τα λέγαμε καθημερινά, κι εκείνες τις μέρες των ταξιδιών μας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με τα μέρη που επισκεπτόμαστε… 

Και το 2017 πήγαμε στο Αβινιόν της Γαλλίας κοντά στους πνευματικούς και σαρκικούς αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αλλά, επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την αρχή, στα λίγκ που ακολουθούν μπορείτε επίσης να δείτε μαζεμένες όλες τις αναρτήσεις που έκανα από το Βανκούβερ του Καναδά, τότε που μείναμε κοντά στον Στήβ και την Έστερ, την κόρη και τον γαμπρό της Σούλας, για δεκαπέντε ολόκληρες μέρες..

Εκεί, το 2015, στις 4 Απρίλη, έγινε ο γάμος μας με τη Σούλα... Αξίζει να τα θυμηθούμε όλα αυτά, γιατί άλλαξαν τον ρου της δικής μας ιστορίας...

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

psarakia

Ο γάμος όπως είπαμε, είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ, φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. 

Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο, αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28)

Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας. Τα σεβόμαστε και τα τιμούμε, όπως τους πρέπει...

akrovatis

Τι κάναμε και πώς το γιορτάσαμε το 2020; Δείτε ΕΔΩ. Και τα καλύτερα είναι μπροστά μας... Όπως το ταξίδι μας στο Πήλιο... Δείτε ΕΔΩ το 2021, Το 2022 το ψάχνουμε. Ήταν δύσκολα χρόνια λόγω της πανδημίας. Αλλά μετά το 2023, όλα έδειχναν να παίρνουν ένα άλλο ρυθμό... Πιο φυσιολογικό! Κάτι έχουμε στο νου μας και για φέτος...

avgo.tukokora

Δημοσιογραφικά

Τι είναι ένας φάρος; Ζωή, ελπίδα, καθοδήγηση, εφησυχασμός, γαλήνη, ηρεμία, προστασία;

faros1
O "φάρος της Γριάς" στην ανατολική Άνδρο, στο νομό Κυκλάδων. Στέκει αγέρωχος στη μύτη της στεριάς. Σχεδόν στη μέση του Αιγαίου, στη μέση μιας μεγάλης θαλάσσιας διόδου, δίνει καθημερινά το στίγμα του σε κάθε ταξιδιώτη. Καθώς νυχτώνει ξέρεις πως θα ανάψει ξανά. Ξέρεις πως θα σου κρατήσει συντροφιά σε ακόμα ένα ταξίδι.
faros2

bonis.leoΜπορείς να μένεις 365 μέρες το χρόνο στη στεριά και όμως να είσαι ναυτικός; Μπορείς να μένεις 365 μέρες το χρόνο πάνω σε ένα νησί και όμως να έχεις γυρίσει όλο τον κόσμο; Μπορείς από μια άκρη του πλανήτη να έχεις ατενίσει όλες τις γειτονιές τούτης της γης;

Ναι, μπορείς. Αν έχεις επιλέξει να εργάζεσαι ως φαροφύλακας. Φαροφύλακας; Ναι, καλά διάβασες. Φαροφύλακας! Ένα επάγγελμα που τείνει να χαθεί στη δίνη των αυτοματισμών της σημερινής τεχνολογίας, αλλά είναι επίκαιρο και χρήσιμο όσο ήταν και όταν πρωτοξεκίνησε.

Σήμερα οι φάροι διακρίνονται σε "επανδρωμένους", όπου υφίστανται φαροφύλακες (lightsmen) και σε "μη επανδρωμένους" ή "αυτόματους". Κάθε φάρος φέρει ιδιαίτερο όνομα (συνήθως της περιοχής εγκατάστασης), και γεωγραφικό στίγμα. Επίσης ιδιαίτερα στοιχεία εκάστου είναι το ύψος του και η περιοδικότητα διαδοχής φωτοβολίας και σκότους.

Το τελευταίο αυτό γνώρισμα καλείται χαρακτηριστικό φάρου (characteristic). Η περίπτωση ύπαρξης δύο φάρων με ίδιο χαρακτηριστικό στην ίδια γεωγραφική περιοχή πρέπει να θεωρείται αποκλεισμένη. Ο απαιτούμενος χρόνος για μια πλήρη επανάληψη του χαρακτηριστικού του φάρου ονομάζεται περίοδος φάρου.

Η περιοδικότητα φάρου μετριέται σε λεπτά ή δευτερόλεπτα της ώρας. Στους ναυτικούς χάρτες οι φάροι συμβολίζονται με κόκκινο μικρό κύκλο ή με αστερίσκο συνοδευόμενο με κόκκινο λοβό στη γεωγραφική του θέση.

Τι είναι ένας φάρος; Φάρος ονομάζεται το ειδικής και τυποποιημένης κατασκευής κτίσμα που οικοδομείται σε διάφορα σημεία των ηπειρωτικών ή νησιωτικών ακτών ή και επί βραχονησίδων, στο άνω μέρος του οποίου φέρεται ειδικός μηχανισμός που φωτοβολεί (εκπέμπει) συνήθως περιοδικό φως, χαρακτηριζόμενο εκ του σκοπού του ως ιδιαίτερο βοηθητικό μέσο στην ασφαλή ναυσιπλοΐα. Με τον όρο «φάρος» χαρακτηρίζονται τόσο το κτίσμα όσο και η συσκευή φωτοβολίας που είναι εγκατεστημένη σε αυτό.

faros3Πέρα από τον τυπικό ορισμό, τι είναι ένας φάρος τελικά; Είναι ζωή, ελπίδα, καθοδήγηση, εφησυχασμός, εγκαρτέρηση, γαλήνη, ηρεμία, προστασία, ενθάρρυνση. Είναι φως μέσα στο σκοτάδι. Είναι γνώση μέσα στην απελπισία. Έχεις χαθεί; Ο φάρος είναι εκεί για να σου δείξει το δρόμο.

Για να σου δείξει σε ποιο σημείο του ωκεανού βρίσκεσαι, καθώς κάθε φάρος έχει το δικό του χαρακτηριστικό γνώρισμα σε κάθε διαφορετική γεωγραφική περιοχή, δηλαδή το δικό του διαφορετικό ρυθμό εκπομπής φωτός. Έχεις απελπιστεί στη δίνη της θάλασσας; Έχεις αγχωθεί από τα κύματα; Ο φάρος είναι εκεί για να σου αναπτερώσει το ηθικό. Να σου δώσει ελπίδα για ζωή. Με το δικό του αλάνθαστο τρόπο, σου επισημαίνει πως είσαι κοντά στη στεριά, είσαι κοντά στη σωτηρία. Σου δίνει θάρρος για να τα καταφέρεις.

Η καρδιά σου χτυπά στο ρυθμό της σταθερής επαναλαμβανόμενης λάμψης του. Είσαι ακόμα ζωντανός. Είσαι ακόμα εδώ. Με έναν φάρο ταξιδεύεις σε όλο τον κόσμο, καθώς συναντάς και χαιρετάς κάθε λογής πλοία. Καλωσορίζεις και αποχαιρετάς ναυτικούς απ' όλο τον κόσμο που ο καθένας τους κουβαλάει μαζί του τη δική του κουλτούρα.

Είσαι συμμέτοχος στις αναμνήσεις κάθε ναυτικού, καθώς συνέβαλες στη ναυτική του διαδρομή. Ακολούθησες κάθε ναυτικό στα δικά του ταξίδια ζωής.

Ενδεικτικά, επισκεφθήκαμε το "φάρο της Γριάς" στην ανατολική Άνδρο, στο νομό Κυκλάδων. Στέκει αγέρωχος στη μύτη της στεριάς.

Σχεδόν στη μέση του Αιγαίου, στη μέση μιας μεγάλης θαλάσσιας διόδου, δίνει καθημερινά το στίγμα του σε κάθε ταξιδιώτη. Καθώς νυχτώνει ξέρεις πως θα ανάψει ξανά. Ξέρεις πως θα σου κρατήσει συντροφιά σε ακόμα ένα ταξίδι.

Σαν φάρος και η Αγία Γραφή, μας επισημαίνει τα σημεία της εποχής μας, δείχνοντάς μας ξεκάθαρα σε πόσο κρίσιμο σημείο βρισκόμαστε στην ιστορία της ανθρωπότητας. Μας δίνει ελπίδα σε μια εποχή ανθρώπινης θαλασσοταραχής και απώλειας ηθικής και αξιών. Μας δίνει το ζωοσωτήριο φως της μέσα στο πνευματικό σκοτάδι που χαρακτηρίζει την κοινωνία μας.

Τι είναι τελικά οι φάροι; Είναι καθοδηγητές. Είναι σύμβουλοι. Είναι στοχαστές. Είναι μοναχικές φιγούρες που θαλασσοδέρνονται για τη σωτηρία και την ασφάλεια των υπολοίπων. Οι φάροι και τα κεριά είναι το ίδιο πράγμα. Και τα δύο λιώνουν μόνα μέσα στη μοναξιά του σκοταδιού.

  • Υ. Γ. : Κάποιες πληροφορίες προέρχονται από την εγκυκλοπαίδεια Βικιπαίδεια.
  • Υ. Γ. 2: Περισσότερες πληροφορίες για τους φάρους θα βρείτε ΕΔΩ και ΕΔΩ.
  • Υ. Γ. 3: Οι φωτογραφίες είναι από τον "φάρο της Γριάς" στην Άνδρο, τραβηγμένες από τον ίδιο τον αρθρογράφο.

Αγώνας ποδοσφαίρου ή αγώνας covid-19; Με αφορμή τις κερκίδες στο EURO 2020

filathli1
Οι φωτογραφίες που παραθέτω είναι από το ματς στη Βουδαπέστη. Ο Κριστιάνο Ρονάλντο έγραψε ιστορία και η Πορτογαλία επιβλήθηκε 3-0 της Ουγγαρίας στην πρεμιέρα του 6ου ομίλου του Euro 2020. Ο Πορτογάλος σημείωσε δύο γκολ κι έγινε ο 1ος σκόρερ στην ιστορία της διοργάνωσης, φτάνοντας τα 11 και ξεπερνώντας κατά δύο τον Μισέλ Πλατινί. Ο Ραφαέλ Γκερέιρο με ένα τέρμα είχε "ξεκλειδώσει" την άμυνα των γηπεδούχων, στην "Πούσκας Αρένα".

filathli

bonis.leoΣτα των ημερών, τα πιο ελαφριά και ευκολοχόνευτα (σε σχέση με την δολοφονία στα Γλυκά Νερά), είναι το EURO 2020 που λαβαίνει χώρα στην Ευρώπη αυτές τις μέρες. Η αλήθεια είναι ότι μέχρι τώρα έχουμε απολαύσει θέαμα και γκολ και σε αυτό συμβάλει και το ότι οι αγώνες μεταδίδονται στην Ελλάδα από ελεύθερο ιδιωτικό κανάλι.

Ωστόσο την προσοχή μου τράβηξε ένας συγκεκριμένος αγώνας. Το απόγευμα της Τρίτης 15 Ιουνίου έλαβε χώρα η πρώτη αγωνιστική ημέρα του έκτου ομίλου. Στον όμιλο συμμετέχουν η Γαλλία, η Γερμανία, η Πορτογαλία και η Ουγγαρία. Στις 19:00 ήταν προγραμματισμένος στη Βουδαπέστη ο αγώνας Ουγγαρία-Πορτογαλία.

Το τελικό αποτέλεσμα είναι 0-3, με τους Ούγγρους να λυγίζουν στον τελευταίο 10λεπτο του αγώνα. Πέρα από το αγωνιστικό κομμάτι όμως, την προσοχή μου τράβηξε ο κόσμος στις εξέδρες.

Τα στατιστικά στοιχεία αναφέρουν πως στο συγκεκριμένο παιχνίδι βρέθηκαν στις εξέδρες 55.662 φίλαθλοι!!! Η χωρητικότητα του γηπέδου είναι 67.215 άτομα. Άρα μιλάμε για περίπου 82% πληρότητα!!!

Ενώ στο άλλο ματς του ομίλου, Γαλλία-Γερμανία, το οποίο διεξήχθη την ίδια μέρα στις 22:00 ώρα Ελλάδος στο Μόναχο, παρευρέθηκαν μόλις 13.000 άτομα σε ένα γήπεδο χωρητικότητας 71.437 ατόμων, δηλαδή περίπου 18% πληρότητα.

Να τα πιάσω με τη σειρά. Η Βουδαπέστη απέχει απ' το Μόναχο 652 χιλιόμετρα. Είναι μια απόσταση τύπου Άργος-Σέρρες (656 χιλιόμετρα). Πως γίνεται να ισχύουν τόσο διαφορετικοί κανόνες κοινωνικής αποστασιοποίησης, σε τόσο κοντινές αποστάσεις; Είναι εφικτό απλά επειδή διαφέρει η χώρα;

Γιατί μην μου πεις ότι φταίει η εμπορικότητα του παιχνιδιού. Περισσότερο κόσμο θα μάζευε το Γαλλία-Γερμανία υπό κανονικές συνθήκες, απ' ότι το Ουγγαρία-Πορτογαλία. Γιατί επέτρεψε η Uefa να υπάρχει τέτοια αριθμητική διαφορά στους φιλάθλους;

Στη Γερμανία υπάρχει κίνδυνος μετάδοσης του covid-19 ενώ στην Ουγγαρία δεν υπάρχει; Προφανώς και ακολουθεί τους κανόνες του κάθε κράτους η Uefa, αλλά ποια είναι η κοινωνική της ευθύνη όταν επιτρέπει να συγκεντρωθούν τόσο πολλά άτομα σε αγώνα δικής της διοργάνωσης και επίβλεψης;

Είναι κοινωνικά ανήθικο και προσβλητικό να έχουν κλείσει εν μέσω πανδημίας, καταστήματα και μαγαζιά μέσω των οποίων βιοπορίζονταν οικογένειες, επειδή δεν άντεξαν τις οικονομικές επιπτώσεις του lockdown και τώρα να βλέπουμε αυτή την εικόνα σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα που θα μπορούσε να γίνει χωρίς θεατές ή έστω με 10.000 κόσμο μόνο.

Στην Ελλάδα απαγορεύτηκε η μουσική στα καταστήματα για να μην αναγκάζονται οι θαμώνες να μιλάνε πιο δυνατά και έτσι να μεταφέρουν ευκολότερα τα σταγονίδια από το στόμα τους, αλλά και να μην υπάρχουν χοροί και άλλα τέτοια και έτσι δεν τηρηθούν τα μέτρα αποστασιοποίησης. Και στην Ουγγαρία, μια πολύ βορειότερη χώρα από την Ελλάδα, οι φίλαθλοι στριγγλίζουν ο ένας δίπλα στον άλλον χωρίς μάσκες, σα να μην υπάρχει covid-19. Νομίζω ότι έχει έρθει η ώρα να σοβαρευτείτε!!!

  • Υ. Γ. : Για το θέμα στα Γλυκά Νερά θα μιλήσουμε την Τετάρτη.

Ζώντας ένα όμορφο τριήμερο... προθέρμανση για το καλοκαίρι που έχουμε μπροστά μας!

anatoli.egeo1
Αλλάζουν όλα γύρω μας. Κι εμείς προσαρμοζόμαστε στις νέες συνθήκες, επιθυμώντας κάτι καλύτερο για το φετινό καλοκαίρι. Σχέδια, όνειρα και προβληματισμοί σε σχέση με όσα ζούμε στην καθημερινότητα μας, όπως αυτή διαμορφώνεται στις συγκεκριμένες συνθήκες μια νέας εποχής.
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 19/06/2021

Είμαστε ήδη μέσα σε ένα τριήμερο, όπου όσοι έχουν τη δυνατότητα, έχουν κάνει σχέδια και τα υλοποιούν με σύμμαχο τον καιρό που άφησε πίσω του τα χειμωνιάτικα σκέρτσα του με τις απογευματινές βροχές και τα χαλάζια του και μόλις βγήκαμε από τις απεργιακές διαμαρτυρίες για το νέο εργασιακό, που με τις ψήφους των βουλευτών της κυβερνητικής παράταξης, έγινε νόμος του κράτους.

Καλοκαίρι λοιπόν, αλλά πού πας και πώς; Το δεύτερο είναι και το πιο δύσκολο. Και έχει να κάνει κυρίως με το οικονομικό, αλλά και με όλα αυτά τα ζητήματα – ουρά, από τις επιπτώσεις του κορονοϊού Covi-19.

Φοβόμαστε ότι σε τούτο τον τόπο, δεν παίρνουμε μαθήματα και το βλέπουμε. Μια έρευνα για τον Αύγουστο σε τουριστικούς προορισμούς, δείχνει πως τίποτα δεν άλλαξε. Οι τιμές είναι ίδιες, μπορεί και ακριβότερες. Ιούλιος και Αύγουστος παραμένουν σταθερά στη συνείδηση τους ως η «φουλ σεζόν» που ήξεραν πάντα.

Αναρωτιέμαι με ποιους δουλεύουν και πώς; Αληθινά αναρωτιέμαι, αλλά φυσικά αυτό δεν αλλάζει την κατάσταση…

Μπορεί λοιπόν, το εργασιακό τοπίο να άλλαξε και να μην υπάρχουν πια συνδικάτα ικανά να εμπνεύσουν εμπιστοσύνη στους εργαζόμενους. Μπορεί οι νέοι που μπαίνουν στην παραγωγή να είναι πιο ευάλωτοι από ποτέ στις ορέξεις των αφεντικών και πιο απροστάτευτοι, αλλά κάποιοι θα συνεχίζουν να αναρωτιούνται και να οργανώνουν συνέδρια για την υπογεννητικότητα, λες και δεν βλέπουν την αιτία, πίσω από όλο αυτό το κακό…

Συνέδρια, όπου τον πρώτο λόγο τον έχουν οι ιερείς, οι γιατροί και οι συντηρητικοί πολιτικοί, μακριά από τις πραγματικές ανάγκες και την αληθινή ζωή. Κι ευτυχώς που τους πήραν είδηση και τα μάζεψαν άρον – άρον, πριν τους πάρουν με τις λεμονόκουπες…

Από την άλλη, είναι και το άγχος των παιδιών που αυτές τις μέρες δίνουν πανελλήνιες εξετάσεις με στόχο μια θέση στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ ως να ήταν κάτι το αξιοθαύμαστο, τη στιγμή που έχει γεμίσει ο κόσμος με άνεργους πτυχιούχους, οι οποίοι προσπαθούν να επιβιώσουν με το ξεροκόμματο του «μισθού» ενός κούριερ ή το χαρτζιλίκι του μπαμπά.episimansis.neo

Τι στόχοι κι αυτοί! Το παιδί πρέπει να έχει ένα πτυχίο… Όχι μια δουλειά από την οποία να μπορεί να ζει με αξιοπρέπεια την οικογένεια του, όχι, το πτυχίο μας μάρανε. Και όλα αυτά σε μια εποχή που έχουμε δει στην πράξη πως όχι μόνο δεν βοηθά, αλλά αποτελεί και βαρίδι στην εξεύρεση εργασίας.

Αλλά εσείς χαλαρώστε… Είπαμε, ο καιρός επιστρέφει στο καλοκαίρι, βρισκόμαστε ήδη μέσα σε ένα τριήμερο αργίας και μια ανάσα πριν το καλοκαίρι ανοίξει τα φτερά του. Και οι καθημερινοί τραγικοί απολογισμοί του ΕΟΔΥ γίνονται όλο και πιο ήπιοι, με λιγότερα κρούσματα, νεκρούς και διασωληνομένους.

Ας βάλουμε λοιπόν, αλλιώς την πλάκα να παίξει. Ας δούμε τα σχέδια μας για φέτος πιο ρεαλιστικά. Εξάλλου μπορεί και η αίτηση για τον κοινωνικό τουρισμό που κάναμε, να έχει φέτος καλύτερα αποτελέσματα, όχι όπως πέρσι που πήγαμε άκλαυτοι.

Διότι σ’ αυτόν τον άμοιρο τόπο που έλαχε να γεννηθούμε, περισσότερο από την αλήθεια αρέσουν οι παράτες της Γιάννας για τα 200 χρόνια από την επανάσταση του 1821. Σπάνια, αλλά μπορεί κι αυτό καμιά φορά να συμβεί αφουγκραζόμαστε και τη φωνή της λογικής.

Μερικά πράγματα το χρωστάμε στον εαυτό μας να τα ξαναδούμε κάτω από ένα νέο οπτικό πρίσμα, πιο σοβαρά και πιο ρεαλιστικά. Στο κάτω – κάτω είναι υποχρέωση μας, πρώτα και πάνω απ’ όλα να προστατεύσουμε το ανεπανάληπτο δώρο της ζωής…

Καθημερινά θα μας δίνονται ευκαιρίες να το κάνουμε πράξη στα μικρά και μεγάλα πράγματα που έχουμε να διεκπεραιώσουμε. Ας κοντοστεκόμαστε λιγάκι και ας προβληματιζόμαστε, αντί να προσπερνάμε γρήγορα, σα να μη συμβαίνει τίποτα…

Όσο αναπνέουμε και υπάρχουμε, όσο μπορούμε και αγαπούμε, ας μην πάψουμε να ονειρευόμαστε ένα καλύτερο αύριο που θα έρθει, οπωσδήποτε. Κι ας βάζουμε τον εαυτό μας μέσα σ’ αυτό το όνειρο. Αυτή είναι η μοναδική ελπίδα που θα μας διαφυλάξει σε δύσκολους καιρούς, σαν αυτούς που περνάμε τώρα.

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 19/6/2021 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου "Επισημάνσεις".

"Πολλά έχουν δει τα μάτια μου, μ' αυτό μου φέρνει τρόμο". Ένας στίχος από τραγούδι

portosalte1
Για να θυμηθούμε... Αυτά τα συνθήματα έγραψαν πριν ένα περίπου χρόνο στην είσοδο της πολυκατοικίας που μένει ο δημοσιογράφος κ. Πορτοσάλτε. Και η ανάρτηση καθώς και τα σχόλια που συνοδεύουν τα συνθήματα του Ρουβίκωνα είναι από δική του ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα. Τότε το θέμα αφορούσε τον ίδιο, τώρα για τους πυρόπληκτους από την πυρκαγιά στον Σχίνο ρωτούσε αν είχαν... ασφαλίσει το σπίτι τους! Δυο μέτρα και δυο σταθμά. Και στην περίπτωση μαφιόζικων εκτελέσεων μας διαβεβαίωνε ότι δεν χρειάζεται να ανησυχούμε. Οι άνθρωποι ξέρουν σημάδι! Τόσο απλά, τόσο ωραία...

portosalte2
Σ' αυτή την φωτογραφία μπορείτε να δείτε την αντίδραση του τότε κυβερνητικού εκπροσώπου κ. Πέτσα ο οποίος εξέδωσε ξεχωριστή ανακοίνωση για να στηρίξει τον φίλο δημοσιογράφο του ΣΚΑΙ. Έτσι έκρινες τότε το πολιτικό κόμμα που διαχειρίζεται την κυβέρνηση. Και ασφαλώς αποτελεί δικαίωμα του να επιλέγει ποιους και με ποια κρητήρια στηρίζει όταν χρειάζονται τη στήριξη του. Όμως για τα λάθη των φίλων του δεν θα έπρπεε να κάνει το ίδιο. Και δεν είναι υπερβολικό να βγάζει μιλιά για την τόσο λάθος εκτίμηση του; Ερωτήματα ρητορικά γιατί γνωρίζουμε ότι απάντηση δεν θα έχουμε. Δεν την επιζητούμε άλλωστε...

bonis.leoΚάθε μέρα ακούμε πολλά και διάφορα. Άλλα σοβαρά, άλλα αστεία. Ο καθένας έχει βρει τον τρόπο του να αντιμετωπίζει την καθημερινότητα. Αυτό που με τρομάζει περισσότερο όμως, είναι ο απροκάλυπτος τρόπος με τον οποίο τα κυβερνητικά ΜΜΕ προσπαθούν να μας πείσουν ότι είμαστε ανόητοι.

Εκπομπή του ΣΚΑΙ κάνει ζωντανή μετάδοση από τον τόπο της πυρκαγιάς στο Αλεποχώρι. Ο κάμεραμαν δείχνει πλάνα από ένα κατεστραμμένο από τη φωτιά σπίτι. Ο ιδιοκτήτης είναι σε απελπισία. Τι θα έλεγες εσύ εκείνη την ώρα;

Με την περίλαμπρη νοημοσύνη του, ο κ. Άρης Πορτοσάλτε παρακινούσε τον ρεπόρτερ να ρωτήσει τον ιδιοκτήτη του σπιτιού, αν το σπίτι του ήταν ασφαλισμένο. Αλλά δεν φταίει η περίλαμπρη νοημοσύνη του. Άμα χρηματοδοτείσαι γίνεσαι φερέφωνο του καθενός. Ο άλλος έχει τον πόνο του και τον ρωτάς αν έχει ασφαλισμένο το σπίτι; Και ρωτάς με ύφος επικριτή.

Αν δεν το είχες ασφαλισμένο, εσύ φταις που δεν το ασφάλισες. Συγγνώμη που δεν έλαβα υπόψη μου την διανοητική έλλειψη των εμπρηστών. Σαν την περίπτωση με τον Ιώβ από την Παλαιά Διαθήκη. Και τέλος πάντων ποιος είσαι εσύ κ. Πορτοσάλτε που θα μου πεις γιατί δεν ασφάλισα το σπίτι μου; Βέβαια έρχεται και συνέχεια.

Πάλι σε εκπομπή του ΣΚΑΙ, συζητούσαν το θέμα του τελευταίου μήνα, με τις πολλές μεζεμένες μαφιώζικες επιθέσεις και δολοφονίες. Ρωτάει η παρουσιάστρια τον κ. Πορτοσάλτε αν είναι λογικό να φοβάται κάνεις από τέτοια περιστατικά που συμβαίνουν γύρω του, όπως για παράδειγμα στην καφετέρια στα Σεπόλια.

Αν υπήρχε όσκαρ χειρότερης απάντησης θα το έπαιρνε ο κ. Άρης. Ξεπέρασε ακόμα και την κ. Πελώνη. "Μη φοβάστε" λέει ο κ. Πορτοσάλτε. Αυτοί που έρχονται να εκτελέσουν το συμβόλαιο θανάτου ξέρουν σημάδι. Σκοτώνουν αυτόν που θέλουν και φεύγουν".

Αμ πες το έτσι, τρελό αγόρι. Κι εγώ ανησυχούσα μέχρι χτες, θα με πετύχουν κατά λάθος; Δεν θα με πετύχουν; Εντάξει αφού το λέει ο κ. Άρης κάτι θα ξέρει από σημάδι. Αν κρινω από τις απόψεις του πέφτει μέσα πάντα...

Και στην τελική θα βγει αύριο να σου πει, άμα γίνει κανένα λάθος και φας καμιά αδέσποτη σφαίρα και πας για τα θυμαράκια, εσύ θα φταις αν δεν είσαι ασφαλισμένος, που δεν θα αποζημιωθεί η οικογένεια σου. Εντάξει του έκλεψα την ατάκα του κ. Πορτοσάλτε. Δεν ξέρω αν θα βρει κάτι καλύτερο να πει αύριο!

Δε ντρεπόσαστε λέω εγώ; Κοροϊδεύετε τον κόσμο και παίζετε με τον πόνο του. Η μία δολοφονία έρχεται πίσω από την άλλη και οι άλλοι συλλαμβάνουν στη Ρόδο μια κοπέλα για διασπορά κορονοϊού, επειδή τραγουδούσε σε μια πλατεία. Είναι φυσιολογικό δηλαδή να περπατάει κάποιος στο δρόμο και δίπλα του να σκοτώνεται κόσμος; Κι αυτός να κοιτάει άπραγος με παθητικό βλέμμα, προσθέτοντας ακόμα ένα αριθμό στους νεκρούς;

Αλλά ο κ. Πορτοσάλτε πολύ χαλαρά το πήρε το θέμα με τις δολοφονίες. Τόσο χαλαρά, όσο είχε πάρει και πέρσι την επίθεση στο σπίτι του από μέλη του Ρουβίκωνα. Είχε γράψει τότε στο Twitter ο κ. Πορτοσάλτε: «Τα φασιστικά τάγματα εφόδου του Ρουβίκωνα σε τρομοκρατική επιδρομή απόψε στην είσοδο της πολυκατοικίας μου. Η Δημοκρατία σε κίνδυνο».

Ποιά δημοκρατία; Εσύ είσαι η δημοκρατία κ. Πορτοσάλτε; Από πότε η δημοκρατία επιτίθεται λεκτικά στους πολίτες και με τις δημόσιες τοποθετήσεις της νομιμοποιεί την παρανομία; Αν η επίθεση στο σπίτι του ήταν τρομοκρατική, η επίθεση στα Σεπόλια τι ήταν; Εσύ κ. Πορτοσάλτε το είχες ασφαλισμένο το σπίτι σου; Ή πλήρωσες από την τσέπη σου τα λεφτά για να βάψεις την πυλωτή της πολυκατοικίας;

Μερικοί προβληματισμοί περί απεργίας και… απεργοσπασίας. Κρατήστε τους, παρακαλώ

SkaiLogo
Αυτό είναι το λογότυπο του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΙ... Πέρα από το πρόγραμμα που εκπέμπει σε πανελλαδική κλίμακα και για το οποίο μπορεί κανείς να το επιλέξει ή να το απορρίψει, ο συγκεκριμένος σταθμός και με το ραδιόφωνο του, επέλεξε να μην συμμετάσχει στην 24ωρη απεργία που κήρυξε η Ένωση Συντακτών (ΕΣΗΕΑ) και τα συναφή Σωματεία στα ΜΜΕ, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους εργαζόμενους. Και τώρα καλούνται να απολογηθούν στο Πειθαρχικό της...
apergia100621
Επανέρχομαι σχετικά με το θέμα των απεργιών. Η ροή των γεγονότων επιβεβαιώνει αυτό που έλεγα τις προάλλες. Αν με τις απεργίες μπορούσε να αλλάξει ο κόσμος προς το καλύτερο, θα τις είχαν απαγορεύσει. Κοίτα τι γίνεται τώρα.

Σημείο πρώτο: Στον ΣΚΑΪ έγιναν όλοι απεργοσπάστες στην απεργία της Πέμπτης.

Σημείο δεύτερο: Βγήκαν όλοι να τους κράξουν.bonis.leo

Συμπεράσματα: Γιατί σας ενόχλησε που ο ΣΚΑΪ έγινε σταθμός απεργοσπάστης; Δηλαδή αν δεν ήταν απεργοσπάστης ο ΣΚΑΪ θα είχε εισακούσει η κυβέρνηση τα αιτήματα σας; Λόγω του ΣΚΑΪ δεν σας άκουσε; Και στην τελική, αν θες να διεκδικήσεις τα αιτήματά σου, διεκδίκησε τα. Αν πετύχεις και τα κερδίσεις, τότε να απαιτήσεις να μην χορηγηθούν στους απεργοσπάστες τα κεκτημένα αιτήματά σου. Αφού αυτοί δεν τα διεκδίκησαν, άρα μάλλον δεν τα ήθελαν. Απλά μαθηματικά. Γιατί τέτοια αντίδραση πια;

Αλλά βλέπεις που σου λέω ότι οι απεργίες δεν μπορούν να πετύχουν κάτι; Η μέρα της απεργίας είναι σαν την Κυριακή. Την Κυριακή τα σούπερ μάρκετ είναι κλειστά. Υπήρχαν πολλές αντιδράσεις όταν ήθελε η κυβέρνηση να ανοίγουν και τις Κυριακές.

Σήμερα έχουμε απεργία, αύριο είναι εργάσιμη Παρασκευή, το Σάββατο είναι ημιαργία, Κυριακή είναι αργία και Δευτέρα ξανά στη δουλειά. Η απεργία έχει καταντήσει να είναι απλά μια αργία που αν καταπατείται ξεφυτρώνουν αντιδράσεις, όπως ακριβώς γίνεται όταν καταπατείται η αργία της Κυριακής.

Αν όμως η απεργία δεν ήταν αργία, θα απεργούσαν μόνο όσοι ήθελαν και αν πετύχαιναν να γίνουν πράξη τα αιτήματα τους, θα τα απολάμβαναν μόνο όσοι συμμετείχαν στην απεργία. Το "αύριο απεργούμε όλοι" , είναι "αύριο είναι Κυριακή" . Κατάλαβες; Γι αυτό και η απεργία είναι νομικά κατοχυρωμένη. Επειδή και η Κυριακή είναι νομικά κατοχυρωμένη αργία. Η απεργία έχει καταντήσει να είναι μια επιλεκτικώς χρονικά τοποθετούμενη αργία. Καλή αργία κυρίοι. Εεε συγγνώμη. Κυριακή ήθελα να πω.

  • Δείτε παρακαλώ κι αυτό ΕΔΩ. Επειδή του Twitter, έκανε πάρτι για τη στάση του ΣΚΑΙ στην απεργία…

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA