Ένας χρόνος κοινής πορείας Χλόη & Κάιλαν. Να Ζήσετε Ευτυχισμένοι!

gamos.shlois01

Πόσο γρήγορα και ανεπαίσθητα κυλάει ο χρόνος! Φαίνεται σαν μόλις εχθές όταν βρεθήκαμε όλοι μαζί, συγγενείς και αγαπημένοι φίλοι, για να ζήσουμε από κοντά μια από τις πιο όμορφες και συγκινητικές στιγμές: την έναρξη της κοινής ζωής της Χλόης και του Κάιλαν. Κι όμως, συμπληρώθηκε κιόλας ένας ολόκληρος χρόνος από εκείνη την ξεχωριστή ημέρα που ενώθηκαν με τα δεσμά του γάμου. Ένας χρόνος που πέρασε σαν αέρας, γεμάτος αναμνήσεις, χαμόγελα, αγάπη και καθημερινές κατακτήσεις.

gamos.shlois2

Η Χλόη, η αγαπημένη κόρη της Έστερ Στηβ και εγγονή της Σούλας, μαζί με τον Κάιλαν, αποτελούν ένα πραγματικά ξεχωριστό ζευγάρι. Στη σημερινή εποχή, όπου πολλοί νέοι διστάζουν να δεσμευτούν ή αποφεύγουν να αναλάβουν τις ευθύνες που συνεπάγεται η δημιουργία μιας οικογένειας, αυτά τα δύο νέα παιδιά ξεχωρίζουν. Με σπάνια σοβαρότητα, ωριμότητα και βαθιά υπευθυνότητα, επιλέγουν να βαδίσουν μαζί, δείχνοντας τον δρόμο της συντροφικότητας, του σεβασμού και της αληθινής αγάπης.

gamos.shlois3

Οι προσωπικότητές τους είναι απλά αξιαγάπητες. Η ζεστασιά, η καλοσύνη και το χαμόγελό τους κερδίζουν αμέσως όποιον βρίσκεται κοντά τους. Όσοι είχαμε την ευλογία και τη χαρά να παραβρεθούμε στον γάμο τους και να ζήσουμε από κοντά την αρχή αυτού του ταξιδιού, νιώθουμε βαθιά συγκινημένοι βλέποντάς τους να ανθίζουν μέσα στη σχέση τους και να χτίζουν μέρα με τη μέρα το μέλλον τους.

gamos.shlois4

Η πρώτη τους επέτειος γιορτάστηκε όπως ακριβώς τους ταιριάζει: με απλότητα, ζεστή ατμόσφαιρα, όμορφες γεύσεις, μια τούρτα γεμάτη κόκκινες καρδιές και, πάνω απ' όλα, με την αυθεντική ευτυχία ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους. Στις φωτογραφίες της γιορτής τους, η διακόσμηση με τα χρυσά γράμματα "Happy Anniversary" στον τοίχο και η ζεστή, οικογενειακή ατμόσφαιρα καθρεφτίζουν την αρμονία και τη χαρά που επικρατεί στην καθημερινή τους ζωή.

gamos.shlois5

Ευχόμαστε μέσα από την καρδιά μας στα αγαπημένα μας παιδιά, τη Χλόη και τον Κάιλαν, να είναι πάντα γεροί, αγαπημένοι, ερωτευμένοι και ευτυχισμένοι. Είθε η διαδρομή της ζωής τους να είναι γεμάτη από υγεία, προκοπή, αμοιβαία κατανόηση και αμέτρητες στιγμές χαράς. Ευχόμαστε η αγάπη που τους ενώνει να δυναμώνει με το πέρασμα του χρόνου, να τους συντροφεύει σε κάθε τους βήμα και να κρατήσει για πάντα — τώρα και στην αιωνιότητα! Να ζήσετε, Χλόη και Κάιλαν! Χρόνια πολλά για την 1η σας επέτειο!gamos.shlois02


Περάσαμε και τις 68.000 μοναδικές επισκέψεις στο ανανεωμένο site του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ...

68.000

Μας αρέσει να περνάμε παραγωγικά τον λίγο ελεύθερο χρόνο μας, προθέτοντας κάτι όμορφο στη ζωή μας. Και χαιρόμαστε όταν βλέπουμε αυτό το site να έχει την αποδοχή σας. Να μεγαλώνει και να αναπτύσσεται, καταγράφοντας την καθημερινότητα, από μια άλλη σκοπιά... Να, λοιπόν που φτάσαμε να περάσουμε και τις 68.000 επισκέψεις, από εντελώς διαφορετικές Ι.Ρ.  στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣας ευχαριστούμε!  Δείτε το, πατώντας εδώ και θα σας πάει αυτόματα στο νέο site... Το εντυπωσιακό είναι ότι λειτουργεί άψογα, ενώ συνεχίζει παράλληλα, να είναι ζωντανό και το αρχείο μας. Το βλέπετε εδώ, άλλωστε, μπροστά σας...

67.000
Το χτίζουμε καθημερινά με πολύ υπομονή και αγάπη... Δυο μήνες μετά το νέο ξεκίνημα μας, φτάσαμε τις 2.000 επισκέψεις. Και συνεχίζουμε. Δείτε το ΕΔΩ. Έτσι κλείσαμε αυτό το κεφάλαιο της ιστορίας. Και υλοποιήσαμε τα σχέδια μας, να  μην "κατέβει" το site αυτό. Παραμένει όπως είπαμε ως ιστορία. Εδώ θα βρείτε δημοσιεύματα σαν αυτό ΕΔΩ το δημοσίευμα που κάναμε τον Σεπτέμβρη του 2020, τότε που οι βροχές δοκίμασαν και το χωριό μου. Η μνήμη λειτουργεί άψογα και "δένουμε" το χθες με το σήμερα...

66.000

Χωρίς να το θέλω, δυσκόλεψα και δυσκολεύω πολλούς που δεν ξέρουν και δεν μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει το όνομα του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ. Αν και μέσα στον ιστότοπο το εξηγώ αναλυτικά, δεν είμαι βέβαιος ότι όλοι όσοι  διαβάζουν, το κάνουν αυτό προσεκτικά. Ας το αναφέρω άλλη μια φορά, ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ είναι το όνομα του ανθρώπου που γεννήθηκε στο Θραψανό! Δείτε ΕΔΩ μια ανάρτηση που κάναμε τον Μάιο του 2020, όταν το συνεργείο του ALPHA επισκέφτηκε κάποια από τα αγγειοπλαστεία του χωριού μου.
65.000

Αυτό το site λοιπόν πέρασε πια στην ιστορία και λειτουργεί ήδη ένας νέος ιστότοπος, φρέσκος, όσο φρέσκο μπορεί να είναι το διαδίκτυο, με σύγχρονα χαρακτηριστικά που καταγράφουν τα πράγματα, από εδώ και πέρα, με το δικό του πρωτότυπο τρόπο. Με αληθινές ιστορίες που μιλάνε για το παρόν και δεν κάνουν διαγωνισμούς ειφυήας για να αποκτήσουν αναγνωσιμότητα. Δεν έχουμε διαφημίσεις και με επιλογή μας, δεν λειτουργούμε εμπορικά, δεν μας ενδιαφέρει κάτι τέτοιο. Δείτε ΕΔΩ άλλη μια ανάρτηση από την επίσκεψη του τηλεοπτικού σταθμού ALPHA στα ανθοκήπια του Θραψανού.
64.000

Σιγά – σιγά, υπομονετικά, ανοίγουμε νέους δρόμους με τον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Και να, που προχωρούμε ολοταχώς για τις 90.000 επισκέψεις από διαφορετικές Ι.Ρ. Είμαστε χαρούμενοι, επειδή ξέρουμε πώς υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι εκεί έξω, που περιμένoυν καθημερινά να δουν την ανάρτηση μας, σ’ αυτό τo site, ενώ έχουν και τη δυνατότητα να τη σχολιάσουν. Δείτε μας ΕΔΩ.

63.000

Δημοσιογραφικά

Να συζητάς για τους αρνητές εμβολίων μέσα στον καύσωνα είναι ασφαλώς μια δοκιμασία

coronavirus e clima
Δύσκολες μέρες λόγω των υψηλών θερμοκρασιών. Και η δοκιμασία γίνεται ακόμα μεγαλύτερη όταν, δυστυχώς πρέπει να συνεχίσεις να συζητάς και να ψυχογραφήσεις εκείνους που αρνούνται συνειδητά να εμβολιαστούν, αρνούμενοι να ακούσουν τους γιατρούς και εμπιστευόμενοι τα ανώνυμα face news που κυριαρχούν στα social media...
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 31/07/2021

Ζέστη υπερβολική για την εποχή, μ’ έναν καύσωνα διαρκείας πάνω από τα κεφάλια μας, στα τελειώματα του Ιουλίου κι ενώ έχουμε συνηθίσει αλλιώς ως τώρα τον Αύγουστο που είναι μπροστά μας… Αλλά ποτέ δεν είναι αργά για μερικούς προβληματισμούς και σκέψεις γύρω από το ζήτημα που μας απασχολεί όλο αυτόν τον καιρό, τον κορονοϊό.

Αυξήσεις των κρουσμάτων, μεταλλάξεις, απειλές, εκβιασμός κι από την άλλη δεν είναι λίγοι εκείνοι που αρνούνται να εμβολιαστούν, στηριζόμενοι απλά σε κάποια fake news που διακινούν ανόητοι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Αναρωτιέμαι τι άλλο πρέπει να δουν ή να ακούσουν για να αλλάξουν ρότα και τακτική σ’ αυτό το τόσο σπουδαίο ζήτημα που αφορά ανθρώπινες ζωές.

Ξέρω, θα μου πείτε ότι έχετε βαρεθεί να διαβάζετε από αυτή τη στήλη την άποψη του γράφοντος γι’ αυτό το ζήτημα. Δεν είμαι γιατρός, δεν έχω καμιά εμπλοκή με φαρμακευτικές εταιρίες, δεν προσδοκώ καμιά «μίζα» ή ποσοστά από την προώθηση συγκεκριμένων εμβολίων, μιλώ μόνο και αποκλειστικά από αγάπη για την ανθρώπινη ζωή, που αποτελεί δώρο και έχουμε υποχρέωση να χειριζόμαστε αυτό το δώρο με υπευθυνότητα.

Πέρα από τους πανηγυρισμούς του αρμόδιου υπουργείου Υγείας για την πορεία των εμβολιασμών, η αλήθεια είναι ότι δεν κινούνται τα πράγματα στους επιθυμητούς ρυθμούς. Και δεν μιλώ γενικά και απρόσωπα. Για την Κρήτη λέω και για το Ρέθυμνο που βρίσκονται σε χαμηλά επίπεδα εμβολιασμών.

Περηφανεύονται οι Κρητικοί για τη λεβεντιά τους. Αλλά είναι οι ίδιοι που όταν πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη τους, απέχουν, περιμένοντας να δουν την αντίδραση εκείνων που επέλεξαν να εμβολιαστούν.

Αλλά έχει εξυπνάδα κάτι τέτοιο; Και τιμά την ιστορία του νησιού; Πιστεύουν στ’ αλήθεια, όσοι αρνούνται να εμβολιαστούν, ότι αντιστέκονται σε κάτι και νιώθουν καλά μέσα τους, απέναντι στην οικογένεια τους και τον περίγυρο τους;

Μακάρι να έπαιρνα μια απάντηση με επιχειρήματα. Αλλά ξέρω ότι δεν θα πάρω… Εκείνοι μιλάνε στα δικά τους φόρουμ και χειροκροτούνται για τον… ηρωισμό τους.
episimansis.neo
Έχουν τόσο φανατισμό που ακόμα και όταν το πρόβλημα τους του χτυπά την πόρτα τους, αρνούνται να το δουν και αλλάξουν στάση. Κι αν μεν αποτελούσε προσωπικό τους αποκλειστικά ζήτημα, ουδόλως θα ασχολούμασταν, αλλά δεν είναι έτσι. Μας αφορά όλους όσους ζούμε στο ίδιο περιβάλλον και αναπνέουμε τον ίδιο αέρα.

Γράφουν και διαβάζω για διακοπές αυτόν τον καιρό. Και ίσως την αρχή να το θεωρήσεις φυσιολογικό, αλλά δεν είναι… Πόσους συνανθρώπους δεν έχει φέρει αυτή κατάσταση σε δεινή οικονομική θέση; Κάποιοι βγήκαν εκτός παραγωγής και κάποιοι άλλοι με τα ισχνά επιδόματα που παίρνουν αδυνατούν να καλύψουν τις βασικές ανάγκες για την επιβίωση τους. Τι προγραμματισμό να κάνουν για διακοπές;

Αλλά θα μου πεις, σιγά που θα ενδιέφερε μια τέτοια «λεπτομέρεια» ανθρώπους που έχουν λύσει τα βασικά τους προβλήματα; Δεν είναι λοιπόν δύσκολο για κάποιους να καθίσουν στο καλά κλιματιζόμενο γραφείο τους και να γράφουν για τα προβλήματα των άλλων.

Ας το ξαναπούμε κλείνοντας αυτές τις σκέψεις… Είναι ανοησία να κλεινόμαστε στον εαυτό μας και να επιχειρούμε να ζούμε στον μικρόκοσμο μας ως να είμαστε μόνοι μας στο σύμπαν. Δεν είμαστε και το ξέρουμε. Ας κάνουμε κάτι προς την κατεύθυνση αυτή. Σίγουρα θα μας ωφελήσει όλους μας με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.

Αν λοιπόν εμείς οι Κρητικοί θέλουμε να ξεχωρίζουμε, ας το κάνουμε αυτό για το καλό και όχι για την ανοησία. Δεν είναι δυνατόν να πηγαίνει ο ΕΟΔΥ με κινητό συνεργείο σε προγραμματισμένο ραντεβού στην πλατεία ενός κεφαλοχωριού και να πηγαίνουν για εμβολιασμό 56 άτομα μόλις, μαζί με όσους ζήτησαν από τον Δήμο και πήγε συνεργείο εμβολιασμού, σπίτι τους.

Πόσο πιο απλά να το πούμε για να γίνει κατανοητό; Νομίζω ότι κάναμε το καλύτερο που μπορούσαμε σ’ αυτό το άρθρο. Τι άλλο να πω;

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 31 Ιουλίου στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ στη στήλη μου «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ».

Ας είμαστε προσεκτικοί στο μέλι που βάζουμε στο τραπέζι μας. Κυκλοφορούν και «μαϊμού»!

krtiko.meli. provlima
Αυτό είναι το μέλι που κρίθηκε από τον ΕΦΕΤ ως προβληματικό για την υγεία μας. Ας είμαστε προσεκτικοί, παρακαλώ. Τέτοια πράγματα ψωνίζουμε μόνο από ανθρώπους που εκτιμούμε για την εντιμότητα και τη σταθερότητα τους και ψωνίζουμε χρόνια. Επομένως είμαστε σε θέση να διακρίνουμε αν ένα προϊόν είναι πραγματικά αγνό και όχι «πειραγμένο».

bonis.leoΣήμερα νιώθω την ανάγκη να πω μια μεγάλη καλημέρα σε όλους. Ελπίζω όπου και να είστε, να είστε υγιείς σωματικά, πνευματικά και συναισθηματικά. Τελειώνει και ο Ιούλιος σιγά σιγά, αλλά θα μας αφήσει με πολύ ζέστη.

Πέρα από τα της εποχής, με ζεστή και κορονοϊό, είπα να σταθώ και σε ένα άλλο θέμα που πολλές φορές περνάει στα αζήτητα της ειδησεογραφίας. Πριν μια βδομάδα διάβασα την ανακοίνωση ότι ο ΕΦΕΤ ανακάλεσε την κυκλοφορία μιας παρτίδας μελιού.

Συγκεκριμένα ο φορέας ανακοίνωσε τα εξής: «Ο Ε.Φ.Ε.Τ. και ειδικότερα η Περιφερειακή Διεύθυνση Κρήτης του ΕΦΕΤ, στο πλαίσιο διερεύνησης καταγγελίας, διαπίστωσε σε μέλι, την ύπαρξη καταλοίπων της φαρμακολογικά δραστικής ουσίας (μετρονιδαζόλη) που απαγορεύεται να υπάρχει σε τρόφιμα ζωικής προέλευσης.

Πρόκειται για το προϊόν «Χρυσή Κρήτη» Θυμαρίσιο Μέλι Κρήτης Συνεργασία, με αριθμό παρτίδας LOT:1082, ημερομηνία λήξης: 07/2023, συσκευασία των 450g, που παράγεται για την Μελισσοκομική Συνεργασία Κρήτης ΑΕ, ΒΙΟΠΑ Χανίων.

Ο ΕΦΕΤ ζήτησε την άμεση ανάκληση/απόσυρση του συνόλου της ανωτέρω παρτίδας και ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη οι σχετικοί έλεγχοι. Καλούνται οι καταναλωτές που έχουν προμηθευτεί το ανωτέρω προϊόν να μην το καταναλώσουν».

Έψαξα και βρήκα τι είδους ουσία είναι η μετρονιδαζόλη. Ομολογώ πως δεν ήξερα. Σύμφωνα με την βικιπαίδεια "η μετρονιδαζόλη, γνωστή με την εμπορική ονομασία Flagyl μεταξύ άλλων, είναι αντιβιοτικό και αντιπρωτοζωϊκό φάρμακο. Χρησιμοποιείται είτε ως μονοθεραπεία είτε μαζί με άλλα αντιβιοτικά για τη πυελική φλεγμονή, την ενδοκαρδίτιδα και τη βακτηριακή κολπίτιδα. Είναι δραστικό στην δρακουνκουλίαση, τη τριχομονάδωση, την αμοιβάδωση και τη λαμβλίαση.

Επίσης είναι επιλογή για την αντιμετώπιση του πρώτου επεισοδίου ήπιας προς μέτριας κολίτιδας από Clostridium difficile, αν δεν διαθέσιμες η βανκομυκίνη και η φλινταξομυκίνη. Η μετρονιδαζόλη είναι διαθέσιμη από το στόμα, ως αλοιφή και για ενδοφλέβια χορήγηση.

Το πιο απλό ερώτημα τώρα. Το μέλι είναι ένα τρόφιμο που από τη φύση του δεν χαλάει ποτέ. Αν αφήσεις για παράδειγμα ένα βάζο γεμάτο γνήσιο, ανόθευτο μέλι σε ένα ντουλάπι, δεν θα χαλάσει ποτέ. Για ποιο λόγο λοιπόν χρειάζονται συντηρητικές προσθήκες και ιδιαίτερα φαρμακευτικές προσθήκες σε ένα εμπορεύσιμο μέλι;

Μήπως δεν είναι ανόθευτο μέλι; Ή μήπως δεν είναι καν μέλι; Μήπως είναι τεχνικός δημιουργημένο γλύκισμα τύπου μελιού; Ή μήπως το χρησιμοποίησαν στα μελίσσια ως αντιβιοτικό; Αν όχι, γιατί προσθέσανε αυτό το αντιβιοτικό μέσα;

Ας βγει η εταιρεία να μας εξηγήσει. Η αλήθεια είναι πως αν ξέρετε κάποιον τοπικό παραγωγό και τον εμπιστεύεστε, να προμηθεύεστε από εκεί το μέλι σας. Εξάλλου το μέλι έχει πολλές ωφέλιμες και ευεργετικές ιδιότητες. Αξίζει να είναι ανόθευτο.

  • Δείτε ΕΔΩ τη σχετική ανακοίνωση για το συγκεκριμένο μέλι...

Συνέβη στο τηλεοπτικό κανάλι της Κύπρου Sigma, που δέχτηκε επίθεση από αντιεμβολιαστές

sigma
Ακούστε στα ζωντανά βίντεο ΕΔΩ κι ΕΔΩ πώς περιγράφει ο Κύπριος δημοσιογράφος την κατάσταση που έζησε στο τηλεοπτικό κανάλι που δουλεύει... Εικόνες με το κινητό του που τιμούν κανένα νοήμον άνθρωπο...

bonis.leoΧρόνια ολόκληρα πολλοί άνθρωποι ασχολούνται για πλάκα ή και σοβαρά με το θεσμό της eurovision. Λοιπόν, εκτός από το διαγωνιστικό κομμάτι, οι συμμετοχές αντιπροσωπεύουν κάποιες φορές και το διανοητικό και κοινωνικό επίπεδο τον πολιτών. Κλασσικό παράδειγμα είναι η φετινή συμμετοχή της Κύπρου.

Το κεντρικό μήνυμα του "τραγουδιού"; "Έδωσα την καρδιά μου στο διάβολο". Ενημερωτικά, ότι αυτό το βίντεο τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, έχει συνολικά στις δύο επίσημες εκδοχές του στο YouTube στο κανάλι της eurovision και της panic records, 15,9 εκατομμύρια προβολές. Γιατί μας ενδιαφέρει αυτό;

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει το ethnos.gr: "Επίθεση με κροτίδες, στο συγκρότημα ΔΙΑΣ και τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΙΓΜΑ στην Κύπρο, έκαναν, το βράδυ της Κυριακής, ομάδες ατόμων διαμαρτυρόμενοι για τα μέτρα κατά της πανδημίας του κορονοϊού.

Αποτέλεσμα ήταν να ανάψουν φωτιές και να προκληθούν σοβαρές υλικές ζημιές. Το συγκρότημά δέχθηκε επίθεση από άτομα, που πέταξαν κροτίδες και προκάλεσαν καταστροφές, τόσο στα αυτοκίνητα του σταθμού, όσο και στο εσωτερικό του κτιρίου."

Καταλαβαίνεις ότι όλοι αυτοί που συμμετείχαν σε αυτή την επίθεση έχουν όντως πουλήσει τη καρδιά και την ψυχή τους στο διάβολο. Οι στίχου ενός τραγουδιού αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα. Εξάλλου δεν λέγεται πως τα τραγούδια είναι βγαλμένα από τη ζωή; Εδώ είναι που επιβεβαιώνεται αυτό το ρητό στο ακέραιο.

Επιθέσεις αδίστακτες. Επιθέσεις που αναδεικνύουν περίτρανα το μηδενικό επίπεδο ανθρωπιάς και νοημοσύνης ανθρώπων, που το μόνο που ξέρουν να κάνουν καλά, είναι να δίνουν 12 βαθμούς στην Ελλάδα κάθε άνοιξη.

Βέβαια και η Ελλάδα δεν πάει πίσω... "Let's dance, our last dance" τραγούδησε η Στεφάνια στο φετινό διαγωνισμό της eurovision. Κάτι σαν τελευταίος χορός πριν τον θάνατο ήταν και η διαδήλωση της δεκάρας στο Σύνταγμα, όλων αυτών των αρνητών-αντιεμβολιαστών τυχάρπαστων και τυχοδιωκτικών ανδρείκελων, που χορεύουν στο πρόσταγμα ανθρώπων οι οποίοι υιοθετώντας ανόητες, συνωμοσιολογικές και ευφάνταστες απόψεις έχουν πουλήσει την καρδιά και την ψυχή τους στο διάβολο. Πουλώντας την καρδιά και την ψυχή σας στο διάβολο έχετε πουληθεί και στον θάνατο. Καληνύχτα αξιοθρήνητοι αρνητές της πραγματικότητας. Το μυαλό σας δεν θα αλλάξει ποτέ.

  • Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ την είδηση όπως παρουσιάστηκε στα ελληνικά διαδικτυακά ΜΜΕ.

Ο Γιάννης Αντετοκούμπο από τα Σεπόλια, βρέθηκε στην κορυφή του αμερικανικού ΝΒΑ

avgi220721
Έτσι παρουσίασε η ΑΥΓΗ της 22/7/2021 τη μεγάλη επιτυχία του Γιάννη Αντετοκούμπο, την ίδια ώρα που ακόμα και εφημερίδες που πριν μερικά χρόνια μιλούσαν γι' αυτόν απαξιωτικά λόγω του χρώματος του δέρματός του. Και κάτι από το πρωτοσέλιδο της ίδια ημέρας της ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ. Διαλέγετε και παίρνετε...
iefimerida220721
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 24/07/2021

Διάβασα ένα πολύ ωραίο κείμενο και θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας: Εγώ δεν είμαι υπερήφανος για τον Γιάννη. Θα ήμουν υπερήφανος, αν είχα την παραμικρή σχέση και συμμετοχή σε ό,τι έχει επιτύχει. Δεν είμαι καν (τηλε)θεατής των κατορθωμάτων του. Δεν ξενυχτάω για να δω ΝΒΑ. Μόνο μια φορά τον είδα σε ματς που άρχιζε βράδυ Κυριακής, τότε που έκανε το ρεκόρ πόντων. Κι αυτό, επειδή δεν είχε κανένα ποδόσφαιρο που να με ενδιέφερε την ίδια ώρα.

Ούτε μου λέει κάτι ότι μιλάμε ίδια γλώσσα. Έχω ξαναπεί ότι δεν βλέπω το λόγο να ταυτίζομαι με τα επιτεύγματα ανθρώπων που γεννήθηκαν ή που ζουν στη χώρα που ΕΤΥΧΕ να γεννηθώ εγώ. Υποκλίνομαι σε κάθε σταγόνα ιδρώτα που έχυσαν, αλλά οι νίκες και οι ήττες τους με αφήνουν σχεδόν αδιάφορο. Καλώς ή κακώς, εγώ έχω άλλου είδους αθλητικά ενδιαφέροντα, παγιωμένα εδώ και δεκαετίες. Και δεν έχουν να κάνουν τόσο με πρόσωπα, όσο με σύμβολα.

Αλλά και οι περισσότεροι από εμάς είναι εντελώς ξένοι με τον Γιάννη και τον κάθε Γιάννη. Όταν η οικογένειά του πάλευε να επιβιώσει σε ένα στενόχωρο διαμέρισμα στη «λούμπεν» γειτονιά των Σεπολίων, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα της, εγώ είχα την πολυτέλεια να ξυπνάω και να κοιμάμαι στον τόπο μου. Να είμαι για 45 χρόνια κάτοικος Νέας Ιωνίας και η μόνη... ξενιτιά που έχω γνωρίσει, να είναι τα Βριλήσσια από τότε που παντρεύτηκα.

Έζησα, μορφώθηκα και εργάστηκα στο ασφαλές περιβάλλον της αναπτυγμένης πατρίδας μου, σε χρόνια ειρηνικά και ανθηρά και σε μια πολύ καλή οικογένεια, χωρίς ποτέ κανείς να με αποκλείσει από καμία ευκαιρία. Χωρίς ποτέ να πρέπει να «απολογηθώ» για το χρώμα μου, τη γλώσσα μου ή το... ύψος μου.

Χωρίς περίεργους γείτονες και τύπους να τριγυρνάνε στη γειτονιά μου. Χωρίς κινδύνους. Χωρίς περιπέτειες. Έχω δε τη χαρά να έχω εν ζωή και τους δύο γονείς μου. Ο Γιάννης δεν έχει πια ούτε αυτό το προνόμιο...

Ο Γιάννης (μόνο στο όνομα ταυτιζόμαστε τελικά) έζησε σε ένα παράλληλο σύμπαν με εμένα και με όλους εσάς που μου μοιάζετε. Δεκάρα δεν δίναμε όλοι εμείς όταν ο Γιάννης και ο κάθε Γιάννης πηδούσε να φτάσει το στεφάνι και να καρφώσει, προσπαθώντας να αγγίξει το όνειρό του. Όλο και κάποιος από εμάς θα τον είχε δει τυχαία, πίσω από τα συρματοπλέγματα μιας παιδικής χαράς, περιμένοντας να ανάψει το φανάρι. «Καλό το αραπάκι. Το μπάσκετ μπορεί να το σώσει από την πείνα. Άναψε, όμως, φαναράκι μου να πάμε σπίτι να αράξουμε στη σαλονάρα με το κλιματιστικό». Έκαστος εφ ω ετάχθη και εγεννήθη...episimansis.neo

Αυτή η χώρα που φιλοξένησε την οικογένεια του Γιάννη, δεν της έδωσε κάτι περισσότερο από αυτό το διαμέρισμα στα Σεπόλια και ένα μεροκάματο στους γονείς του. Δεν τον βοήθησε να γίνει παίκτης κορυφής στο ΝΒΑ με κάποιο εθνικό αναπτυξιακό πρόγραμμα, δεν πρόλαβε καν να τον αναδείξει ως επαγγελματία.

Ευτυχώς για τον Γιάννη, το μπόι του, το ταλέντο του, η θέλησή του και η προσωπικότητά του συνέθεταν ένα «πακέτο» πολύ πολύ ανώτερο από όσα θα μπορούσε να του προσφέρει, αθλητικά, αυτή η χώρα -ευτυχώς γι' αυτόν.

Όλα αυτά, βέβαια, δεν μπορούν να τα ξέρουν (και μάλλον δεν ενδιαφέρονται να τα μάθουν) τα εκατομμύρια θεατών και τηλεθεατών που τον θαυμάζουν. Για όλους αυτούς, ο Γιάννης είναι ο Greek Freak. Δεν αναφέρονται καν στην αφρικανική καταγωγή του.

Είναι ελληνικό εξαγώγιμο προϊόν, «σημαία» και περηφάνια μιας χώρας που απλώς του έδωσε λίγα τετραγωνικά για να ζήσει κι ένα τσιμεντένιο γηπεδάκι για να παίξει. Από τις πολύ λίγες περιπτώσεις που αυτός ο τόπος επένδυσε τόσα λίγα και κέρδισε τόσα πολλά. Super deal! Του χρωστάμε, δε μας χρωστάει.

Γι' αυτό δεν είμαι υπερήφανος για τον Γιάννη. Είμαι, απλά, πολύ χαρούμενος γι' αυτόν.

Προσυπογράφω το κείμενο του Γιάννη Μπίλιου, που δημοσιεύτηκε στον διαδικτυακό τόπο Harddog τον Ιούνιο του 2019. Γίνεται ιδιαίτερα επίκαιρο μετά τη νίκη των Μιλγουόκι Μπακς επί των Φοίνιξ Σανς με 105-98 και τους 50 πόντους πέτυχε ο Έλληνας αθλητής που μεγάλωσε στα Σεπόλια. Ο Αντετοκούνμπο κατέκτησε με τους Μιλγουόκι τον τίτλο του NBA. Από την επικαιρότητα…

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 24 Ιουλίου στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου, «Επισημάνσεις».

Όνειρα, σκέψεις για ότι θα θέλαμε να κάνουμε σ’ αυτή τη ζωή, αλλά διάφορα δεν μας άφησαν

radio 16
Μπορεί ένα τραγούδι στο ραδιόφωνο να σε ξεσηκώσει, να σου δημιουργήσει αιτία για προβληματισμό και σκέψεις; Και βέβαια μπορεί! Αρκεί να επιλέγετε να ακούτε προσεκτικά τους στίχους των τραγουδιών που συχνά παραπέμπουν σε ένα άλλον, πιο όμορφο από τον σημερινό, κόσμο…

bonis.leoΠριν μερικές μέρες, πήγαινα σε ένα ραντεβού μου. Έφτασα και σταμάτησα με το αμάξι στην άκρη. Το αυτί μου έπεσε σε ένα τραγούδι που έπαιζε το ραδιόφωνο, το οποίο είχα χρόνια να το ακούσω. Η Amy Mcdonald σιγοτραγουδούσε το Footballer's Wife.

Στάθηκα για λίγο και το άκουσα. Είναι ένα τόσο αισθαντικό κομμάτι. Αυτό που κράτησα ήταν οι εξής στίχοι:

"And I'm gone with the wind like they were before

But I'm believing myself I think there's something more

There must be something more

I think there's something more, something more".

Το τραγούδι αναφέρεται σε διάφορες διασημότητες του περασμένου αιώνα. Άνθρωποι του θεάτρου, του κινηματογράφου και των τεχνών. Όλοι αυτοί δεν είναι πλέον εν ζωή. Και πλανιέται το ερώτημα του τι τελικά άφησαν πίσω τους;

Μόνο φήμη; Μόνο δόξα; Μόνο τέχνη; Η τραγουδίστρια θα ήθελε να μάθει περισσότερες εμπειρίες από τη ζωή τους. Μακάρι να είχαν προλάβει να τις διηγηθούν.

Πόσοι άνθρωποι έχουν φύγει από αυτή τη γη μόνοι; Πόσοι έχουν φύγει περίλυποι, βυθισμένοι στις σκέψεις τους; Πόσοι έφυγαν χωρίς να αποχαιρετήσουν τους δικούς τους; Πόσοι έφυγαν από τη φρίκη του πολέμου; Όλοι θα ήθελαν μια στιγμή ακόμα. Ένα λεπτό μονάχα. Μια ζωή ακόμα.

Την τελευταία μέρα των διακοπών, πάντα θα ήθελες να υπάρξει ακόμα μία. Σε έναν αγώνα πάντα θα ήθελες να υπάρχει ακόμα λίγος χρόνος για να φτάσεις στη νίκη. Σε κάθε δύση πάντα θα ήθελες να διαρκέσει λίγο ακόμα το ηλιοβασίλεμα.

Το βαθύτερο νόημα που αφήνουν τελικά στο χαρτί αυτοί οι στίχοι, είναι ότι ένας άνθρωπος στην εφήμερη ζωή του δεν προλαβαίνει να κάνει όσα ήθελε, να πετύχει όσα ήθελε, να ζήσει όσα ήθελε και να μοιραστεί όσα ήθελε.

Το τραγούδι δηλώνει την πεποίθηση της τραγουδίστριας πως κάτι περισσότερο υπάρχει. Και αυτό είναι αλήθεια. Υπάρχει κάτι καλύτερο από αυτή την άγωνη ζωή.

Ο Θεός το έχει υποσχεθεί μέσα στην Αγία Γραφή. Έχει βάλει την έγκυρη σφραγίδα του λόγου Του σε αυτή την υπόσχεση. Ο Γιος του Θεού, ο Ιησούς Χριστός το εξέφρασε με τέλειο τρόπο λέγοντας στο Ιωάννης 5:28,29: "Μή θαυμάζετε τοῦτο· διότι ἔρχεται ὥρα, καθ᾿ ἥν πάντες οἱ ἐν τοῖς μνημείοις θέλουσιν ἀκούσει τὴν φωνήν αὐτοῦ, καὶ θέλουσιν ἐξέλθει." Ή όπως το θέτει μια μετάφραση σε σύγχρονη γλώσσα: "Μην εκπλήσσεστε με αυτό, επειδή έρχεται η ώρα κατά την οποία όλοι όσοι είναι στα μνήματα θα ακούσουν τη φωνή του και θα βγουν. "

Ναι υπάρχει κάτι περισσότερο από αυτή τη ζωή. Είναι η ανάσταση. Το έχει υποσχεθεί ο ίδιος ο Θεός. Ας θέσουμε την εμπιστοσύνη μας σε αυτόν, γνωρίζοντας τον καλύτερα μέσω της Αγίας Γραφής.

  • Ακούστε αυτό το τραγούδι ΕΔΩ.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην οικονομική κρίση του 2011. Σε δύσκολες εποχές, δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA