Στα 10 χρόνια πια και είμαστε καλά! Τι άλλο να θέλουμε σ' αυτόν τον παράξενο κόσμο;

gamos6Στις 4 Απριλίου 2025, κλείσαμε δέκα (10) χρόνια παντρεμένοι, με την σύντροφο της ζωής μου, Σούλα Αργυροπούλου. Και μπήκαμε στον 11ο!

Και επειδή εκτιμούμε ότι ο γάμος, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο γεγονός που άλλαξε τις ζωές μας, θέλουμε να το θυμόμαστε, αφού εκτιμούμε ότι άξιζε το βήμα που κάναμε...

Όπως και τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας...

Και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στον κοινό δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας...

Στο μεταξύ, κάθε μέρα για μέρα, είναι για μας ξεχωριστή και την τιμούμε όπως της πρέπει, επειδή ξέρουμε καλά πως είναι Θείο Δώρο...

Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε εποχές πολύ δύσκολες και έχουμε καταφέρει να είμαστε καλά, καθώς μοιραζόμαστε πράγματα...

Ακόμα και τώρα που περνάμε μια ιδιόμορφη περίοδο, στον απόηχο της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 που μας κράτησε δυο χρόνια σε καραντίνα σπίτι μας, ή σε μια ιδιότυπη κοινωνική αποστασιωποίηση, εμείς προσπαθήσαμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα, μαζί...

Τα σχέδια, έτσι κι αλλιώς τα αφήνουμε για αργότερα, όταν φτιάξουν τα πράγματα... Μέχρι τότε μπορούμε να ζούμε με ευχάριστες αναμνήσεις από ταξίδια που προλάβαμε να κάνουμε...

Και αν το θέλει ο Ιεχωβά, τώρα που περασε το κακό, σχεδιάζουμε κι άλλα. Όσο αντέχουμε και μπορούμε!

Θέλουμε να το γιορτάσουμε λίγο διαφορετικά και... λίγο αργότερα. 2-7 Μαϊου θα πάμε εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Το ήθελε πάντα η Σούλα. Κι εγώ που την έζω ζήσει την Πόλη, πολλά χρίνια πριν, είναι όντως, ένα σταυροδρόμι πολιτισμού ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή.

Αξίζει λοιπόν και θα το τολμήσουμε! Έτσι κι αλλιώς μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους, ανθρώπους, πολιτσμούς.

Επειδή αυτό είναι κάτι που μας αρέσει και το θέλουμε, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και μας ευχαριστούν, μαζί!

Σ' αυτό το πλαίσο εντάξαμε και το ταξίδι μας στο Πήλιοβπριν μερικά χρόνια... Μια όμορφη ανάσα σε ένα μέρος που αγαπούμε πολύ και θέλαμε να το γνωρίσουμε καλύτερα... 

Είχαμε την ευκαιρία να ξαναδούμε τον Στηβ, την Έστερ και τα κορίτσια τους, Βικτώρια και Χλόη τον Ιούνιο του 2023, όταν περάσαμε μαζί στην Πάρο ένα δεκαήμερο φανταστικών διακοπών... Και συνεχίζουμε!

kanoni1.060416

Ας γυρίσουμε λιγάκι πίσω το χρόνο... Το 2016 πήγαμε για έξι μέρες στην Κέρκυρα. Και περάσαμε υπέροχα, όπως μπορείτε να δείτε και στις δημοσιεύσεις που κάναμε γι' αυτό το ταξίδι μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό ως άνθρωποι. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα σοβαρό, μεγάλο γεγονός, να γιορτάσουμε στη ζωή μας...

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ταξιδεύει, γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους, συνήθειες, ήθη και έθιμα, πολιτισμούς και τα ζει. Από εδώ τα λέγαμε καθημερινά, κι εκείνες τις μέρες των ταξιδιών μας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με τα μέρη που επισκεπτόμαστε… 

Και το 2017 πήγαμε στο Αβινιόν της Γαλλίας κοντά στους πνευματικούς και σαρκικούς αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αλλά, επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την αρχή, στα λίγκ που ακολουθούν μπορείτε επίσης να δείτε μαζεμένες όλες τις αναρτήσεις που έκανα από το Βανκούβερ του Καναδά, τότε που μείναμε κοντά στον Στήβ και την Έστερ, την κόρη και τον γαμπρό της Σούλας, για δεκαπέντε ολόκληρες μέρες..

Εκεί, το 2015, στις 4 Απρίλη, έγινε ο γάμος μας με τη Σούλα... Αξίζει να τα θυμηθούμε όλα αυτά, γιατί άλλαξαν τον ρου της δικής μας ιστορίας...

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

psarakia

Ο γάμος όπως είπαμε, είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ, φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. 

Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο, αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28)

Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας. Τα σεβόμαστε και τα τιμούμε, όπως τους πρέπει...

akrovatis

Τι κάναμε και πώς το γιορτάσαμε το 2020; Δείτε ΕΔΩ. Και τα καλύτερα είναι μπροστά μας... Όπως το ταξίδι μας στο Πήλιο... Δείτε ΕΔΩ το 2021, Το 2022 το ψάχνουμε. Ήταν δύσκολα χρόνια λόγω της πανδημίας. Αλλά μετά το 2023, όλα έδειχναν να παίρνουν ένα άλλο ρυθμό... Πιο φυσιολογικό! Κάτι έχουμε στο νου μας και για φέτος...

avgo.tukokora

Δημοσιογραφικά

Ας είμαστε προσεκτικοί στο μέλι που βάζουμε στο τραπέζι μας. Κυκλοφορούν και «μαϊμού»!

krtiko.meli. provlima
Αυτό είναι το μέλι που κρίθηκε από τον ΕΦΕΤ ως προβληματικό για την υγεία μας. Ας είμαστε προσεκτικοί, παρακαλώ. Τέτοια πράγματα ψωνίζουμε μόνο από ανθρώπους που εκτιμούμε για την εντιμότητα και τη σταθερότητα τους και ψωνίζουμε χρόνια. Επομένως είμαστε σε θέση να διακρίνουμε αν ένα προϊόν είναι πραγματικά αγνό και όχι «πειραγμένο».

bonis.leoΣήμερα νιώθω την ανάγκη να πω μια μεγάλη καλημέρα σε όλους. Ελπίζω όπου και να είστε, να είστε υγιείς σωματικά, πνευματικά και συναισθηματικά. Τελειώνει και ο Ιούλιος σιγά σιγά, αλλά θα μας αφήσει με πολύ ζέστη.

Πέρα από τα της εποχής, με ζεστή και κορονοϊό, είπα να σταθώ και σε ένα άλλο θέμα που πολλές φορές περνάει στα αζήτητα της ειδησεογραφίας. Πριν μια βδομάδα διάβασα την ανακοίνωση ότι ο ΕΦΕΤ ανακάλεσε την κυκλοφορία μιας παρτίδας μελιού.

Συγκεκριμένα ο φορέας ανακοίνωσε τα εξής: «Ο Ε.Φ.Ε.Τ. και ειδικότερα η Περιφερειακή Διεύθυνση Κρήτης του ΕΦΕΤ, στο πλαίσιο διερεύνησης καταγγελίας, διαπίστωσε σε μέλι, την ύπαρξη καταλοίπων της φαρμακολογικά δραστικής ουσίας (μετρονιδαζόλη) που απαγορεύεται να υπάρχει σε τρόφιμα ζωικής προέλευσης.

Πρόκειται για το προϊόν «Χρυσή Κρήτη» Θυμαρίσιο Μέλι Κρήτης Συνεργασία, με αριθμό παρτίδας LOT:1082, ημερομηνία λήξης: 07/2023, συσκευασία των 450g, που παράγεται για την Μελισσοκομική Συνεργασία Κρήτης ΑΕ, ΒΙΟΠΑ Χανίων.

Ο ΕΦΕΤ ζήτησε την άμεση ανάκληση/απόσυρση του συνόλου της ανωτέρω παρτίδας και ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη οι σχετικοί έλεγχοι. Καλούνται οι καταναλωτές που έχουν προμηθευτεί το ανωτέρω προϊόν να μην το καταναλώσουν».

Έψαξα και βρήκα τι είδους ουσία είναι η μετρονιδαζόλη. Ομολογώ πως δεν ήξερα. Σύμφωνα με την βικιπαίδεια "η μετρονιδαζόλη, γνωστή με την εμπορική ονομασία Flagyl μεταξύ άλλων, είναι αντιβιοτικό και αντιπρωτοζωϊκό φάρμακο. Χρησιμοποιείται είτε ως μονοθεραπεία είτε μαζί με άλλα αντιβιοτικά για τη πυελική φλεγμονή, την ενδοκαρδίτιδα και τη βακτηριακή κολπίτιδα. Είναι δραστικό στην δρακουνκουλίαση, τη τριχομονάδωση, την αμοιβάδωση και τη λαμβλίαση.

Επίσης είναι επιλογή για την αντιμετώπιση του πρώτου επεισοδίου ήπιας προς μέτριας κολίτιδας από Clostridium difficile, αν δεν διαθέσιμες η βανκομυκίνη και η φλινταξομυκίνη. Η μετρονιδαζόλη είναι διαθέσιμη από το στόμα, ως αλοιφή και για ενδοφλέβια χορήγηση.

Το πιο απλό ερώτημα τώρα. Το μέλι είναι ένα τρόφιμο που από τη φύση του δεν χαλάει ποτέ. Αν αφήσεις για παράδειγμα ένα βάζο γεμάτο γνήσιο, ανόθευτο μέλι σε ένα ντουλάπι, δεν θα χαλάσει ποτέ. Για ποιο λόγο λοιπόν χρειάζονται συντηρητικές προσθήκες και ιδιαίτερα φαρμακευτικές προσθήκες σε ένα εμπορεύσιμο μέλι;

Μήπως δεν είναι ανόθευτο μέλι; Ή μήπως δεν είναι καν μέλι; Μήπως είναι τεχνικός δημιουργημένο γλύκισμα τύπου μελιού; Ή μήπως το χρησιμοποίησαν στα μελίσσια ως αντιβιοτικό; Αν όχι, γιατί προσθέσανε αυτό το αντιβιοτικό μέσα;

Ας βγει η εταιρεία να μας εξηγήσει. Η αλήθεια είναι πως αν ξέρετε κάποιον τοπικό παραγωγό και τον εμπιστεύεστε, να προμηθεύεστε από εκεί το μέλι σας. Εξάλλου το μέλι έχει πολλές ωφέλιμες και ευεργετικές ιδιότητες. Αξίζει να είναι ανόθευτο.

  • Δείτε ΕΔΩ τη σχετική ανακοίνωση για το συγκεκριμένο μέλι...

Συνέβη στο τηλεοπτικό κανάλι της Κύπρου Sigma, που δέχτηκε επίθεση από αντιεμβολιαστές

sigma
Ακούστε στα ζωντανά βίντεο ΕΔΩ κι ΕΔΩ πώς περιγράφει ο Κύπριος δημοσιογράφος την κατάσταση που έζησε στο τηλεοπτικό κανάλι που δουλεύει... Εικόνες με το κινητό του που τιμούν κανένα νοήμον άνθρωπο...

bonis.leoΧρόνια ολόκληρα πολλοί άνθρωποι ασχολούνται για πλάκα ή και σοβαρά με το θεσμό της eurovision. Λοιπόν, εκτός από το διαγωνιστικό κομμάτι, οι συμμετοχές αντιπροσωπεύουν κάποιες φορές και το διανοητικό και κοινωνικό επίπεδο τον πολιτών. Κλασσικό παράδειγμα είναι η φετινή συμμετοχή της Κύπρου.

Το κεντρικό μήνυμα του "τραγουδιού"; "Έδωσα την καρδιά μου στο διάβολο". Ενημερωτικά, ότι αυτό το βίντεο τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, έχει συνολικά στις δύο επίσημες εκδοχές του στο YouTube στο κανάλι της eurovision και της panic records, 15,9 εκατομμύρια προβολές. Γιατί μας ενδιαφέρει αυτό;

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει το ethnos.gr: "Επίθεση με κροτίδες, στο συγκρότημα ΔΙΑΣ και τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΙΓΜΑ στην Κύπρο, έκαναν, το βράδυ της Κυριακής, ομάδες ατόμων διαμαρτυρόμενοι για τα μέτρα κατά της πανδημίας του κορονοϊού.

Αποτέλεσμα ήταν να ανάψουν φωτιές και να προκληθούν σοβαρές υλικές ζημιές. Το συγκρότημά δέχθηκε επίθεση από άτομα, που πέταξαν κροτίδες και προκάλεσαν καταστροφές, τόσο στα αυτοκίνητα του σταθμού, όσο και στο εσωτερικό του κτιρίου."

Καταλαβαίνεις ότι όλοι αυτοί που συμμετείχαν σε αυτή την επίθεση έχουν όντως πουλήσει τη καρδιά και την ψυχή τους στο διάβολο. Οι στίχου ενός τραγουδιού αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα. Εξάλλου δεν λέγεται πως τα τραγούδια είναι βγαλμένα από τη ζωή; Εδώ είναι που επιβεβαιώνεται αυτό το ρητό στο ακέραιο.

Επιθέσεις αδίστακτες. Επιθέσεις που αναδεικνύουν περίτρανα το μηδενικό επίπεδο ανθρωπιάς και νοημοσύνης ανθρώπων, που το μόνο που ξέρουν να κάνουν καλά, είναι να δίνουν 12 βαθμούς στην Ελλάδα κάθε άνοιξη.

Βέβαια και η Ελλάδα δεν πάει πίσω... "Let's dance, our last dance" τραγούδησε η Στεφάνια στο φετινό διαγωνισμό της eurovision. Κάτι σαν τελευταίος χορός πριν τον θάνατο ήταν και η διαδήλωση της δεκάρας στο Σύνταγμα, όλων αυτών των αρνητών-αντιεμβολιαστών τυχάρπαστων και τυχοδιωκτικών ανδρείκελων, που χορεύουν στο πρόσταγμα ανθρώπων οι οποίοι υιοθετώντας ανόητες, συνωμοσιολογικές και ευφάνταστες απόψεις έχουν πουλήσει την καρδιά και την ψυχή τους στο διάβολο. Πουλώντας την καρδιά και την ψυχή σας στο διάβολο έχετε πουληθεί και στον θάνατο. Καληνύχτα αξιοθρήνητοι αρνητές της πραγματικότητας. Το μυαλό σας δεν θα αλλάξει ποτέ.

  • Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ την είδηση όπως παρουσιάστηκε στα ελληνικά διαδικτυακά ΜΜΕ.

Ο Γιάννης Αντετοκούμπο από τα Σεπόλια, βρέθηκε στην κορυφή του αμερικανικού ΝΒΑ

avgi220721
Έτσι παρουσίασε η ΑΥΓΗ της 22/7/2021 τη μεγάλη επιτυχία του Γιάννη Αντετοκούμπο, την ίδια ώρα που ακόμα και εφημερίδες που πριν μερικά χρόνια μιλούσαν γι' αυτόν απαξιωτικά λόγω του χρώματος του δέρματός του. Και κάτι από το πρωτοσέλιδο της ίδια ημέρας της ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ. Διαλέγετε και παίρνετε...
iefimerida220721
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 24/07/2021

Διάβασα ένα πολύ ωραίο κείμενο και θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας: Εγώ δεν είμαι υπερήφανος για τον Γιάννη. Θα ήμουν υπερήφανος, αν είχα την παραμικρή σχέση και συμμετοχή σε ό,τι έχει επιτύχει. Δεν είμαι καν (τηλε)θεατής των κατορθωμάτων του. Δεν ξενυχτάω για να δω ΝΒΑ. Μόνο μια φορά τον είδα σε ματς που άρχιζε βράδυ Κυριακής, τότε που έκανε το ρεκόρ πόντων. Κι αυτό, επειδή δεν είχε κανένα ποδόσφαιρο που να με ενδιέφερε την ίδια ώρα.

Ούτε μου λέει κάτι ότι μιλάμε ίδια γλώσσα. Έχω ξαναπεί ότι δεν βλέπω το λόγο να ταυτίζομαι με τα επιτεύγματα ανθρώπων που γεννήθηκαν ή που ζουν στη χώρα που ΕΤΥΧΕ να γεννηθώ εγώ. Υποκλίνομαι σε κάθε σταγόνα ιδρώτα που έχυσαν, αλλά οι νίκες και οι ήττες τους με αφήνουν σχεδόν αδιάφορο. Καλώς ή κακώς, εγώ έχω άλλου είδους αθλητικά ενδιαφέροντα, παγιωμένα εδώ και δεκαετίες. Και δεν έχουν να κάνουν τόσο με πρόσωπα, όσο με σύμβολα.

Αλλά και οι περισσότεροι από εμάς είναι εντελώς ξένοι με τον Γιάννη και τον κάθε Γιάννη. Όταν η οικογένειά του πάλευε να επιβιώσει σε ένα στενόχωρο διαμέρισμα στη «λούμπεν» γειτονιά των Σεπολίων, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα της, εγώ είχα την πολυτέλεια να ξυπνάω και να κοιμάμαι στον τόπο μου. Να είμαι για 45 χρόνια κάτοικος Νέας Ιωνίας και η μόνη... ξενιτιά που έχω γνωρίσει, να είναι τα Βριλήσσια από τότε που παντρεύτηκα.

Έζησα, μορφώθηκα και εργάστηκα στο ασφαλές περιβάλλον της αναπτυγμένης πατρίδας μου, σε χρόνια ειρηνικά και ανθηρά και σε μια πολύ καλή οικογένεια, χωρίς ποτέ κανείς να με αποκλείσει από καμία ευκαιρία. Χωρίς ποτέ να πρέπει να «απολογηθώ» για το χρώμα μου, τη γλώσσα μου ή το... ύψος μου.

Χωρίς περίεργους γείτονες και τύπους να τριγυρνάνε στη γειτονιά μου. Χωρίς κινδύνους. Χωρίς περιπέτειες. Έχω δε τη χαρά να έχω εν ζωή και τους δύο γονείς μου. Ο Γιάννης δεν έχει πια ούτε αυτό το προνόμιο...

Ο Γιάννης (μόνο στο όνομα ταυτιζόμαστε τελικά) έζησε σε ένα παράλληλο σύμπαν με εμένα και με όλους εσάς που μου μοιάζετε. Δεκάρα δεν δίναμε όλοι εμείς όταν ο Γιάννης και ο κάθε Γιάννης πηδούσε να φτάσει το στεφάνι και να καρφώσει, προσπαθώντας να αγγίξει το όνειρό του. Όλο και κάποιος από εμάς θα τον είχε δει τυχαία, πίσω από τα συρματοπλέγματα μιας παιδικής χαράς, περιμένοντας να ανάψει το φανάρι. «Καλό το αραπάκι. Το μπάσκετ μπορεί να το σώσει από την πείνα. Άναψε, όμως, φαναράκι μου να πάμε σπίτι να αράξουμε στη σαλονάρα με το κλιματιστικό». Έκαστος εφ ω ετάχθη και εγεννήθη...episimansis.neo

Αυτή η χώρα που φιλοξένησε την οικογένεια του Γιάννη, δεν της έδωσε κάτι περισσότερο από αυτό το διαμέρισμα στα Σεπόλια και ένα μεροκάματο στους γονείς του. Δεν τον βοήθησε να γίνει παίκτης κορυφής στο ΝΒΑ με κάποιο εθνικό αναπτυξιακό πρόγραμμα, δεν πρόλαβε καν να τον αναδείξει ως επαγγελματία.

Ευτυχώς για τον Γιάννη, το μπόι του, το ταλέντο του, η θέλησή του και η προσωπικότητά του συνέθεταν ένα «πακέτο» πολύ πολύ ανώτερο από όσα θα μπορούσε να του προσφέρει, αθλητικά, αυτή η χώρα -ευτυχώς γι' αυτόν.

Όλα αυτά, βέβαια, δεν μπορούν να τα ξέρουν (και μάλλον δεν ενδιαφέρονται να τα μάθουν) τα εκατομμύρια θεατών και τηλεθεατών που τον θαυμάζουν. Για όλους αυτούς, ο Γιάννης είναι ο Greek Freak. Δεν αναφέρονται καν στην αφρικανική καταγωγή του.

Είναι ελληνικό εξαγώγιμο προϊόν, «σημαία» και περηφάνια μιας χώρας που απλώς του έδωσε λίγα τετραγωνικά για να ζήσει κι ένα τσιμεντένιο γηπεδάκι για να παίξει. Από τις πολύ λίγες περιπτώσεις που αυτός ο τόπος επένδυσε τόσα λίγα και κέρδισε τόσα πολλά. Super deal! Του χρωστάμε, δε μας χρωστάει.

Γι' αυτό δεν είμαι υπερήφανος για τον Γιάννη. Είμαι, απλά, πολύ χαρούμενος γι' αυτόν.

Προσυπογράφω το κείμενο του Γιάννη Μπίλιου, που δημοσιεύτηκε στον διαδικτυακό τόπο Harddog τον Ιούνιο του 2019. Γίνεται ιδιαίτερα επίκαιρο μετά τη νίκη των Μιλγουόκι Μπακς επί των Φοίνιξ Σανς με 105-98 και τους 50 πόντους πέτυχε ο Έλληνας αθλητής που μεγάλωσε στα Σεπόλια. Ο Αντετοκούνμπο κατέκτησε με τους Μιλγουόκι τον τίτλο του NBA. Από την επικαιρότητα…

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 24 Ιουλίου στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου, «Επισημάνσεις».

Όνειρα, σκέψεις για ότι θα θέλαμε να κάνουμε σ’ αυτή τη ζωή, αλλά διάφορα δεν μας άφησαν

radio 16
Μπορεί ένα τραγούδι στο ραδιόφωνο να σε ξεσηκώσει, να σου δημιουργήσει αιτία για προβληματισμό και σκέψεις; Και βέβαια μπορεί! Αρκεί να επιλέγετε να ακούτε προσεκτικά τους στίχους των τραγουδιών που συχνά παραπέμπουν σε ένα άλλον, πιο όμορφο από τον σημερινό, κόσμο…

bonis.leoΠριν μερικές μέρες, πήγαινα σε ένα ραντεβού μου. Έφτασα και σταμάτησα με το αμάξι στην άκρη. Το αυτί μου έπεσε σε ένα τραγούδι που έπαιζε το ραδιόφωνο, το οποίο είχα χρόνια να το ακούσω. Η Amy Mcdonald σιγοτραγουδούσε το Footballer's Wife.

Στάθηκα για λίγο και το άκουσα. Είναι ένα τόσο αισθαντικό κομμάτι. Αυτό που κράτησα ήταν οι εξής στίχοι:

"And I'm gone with the wind like they were before

But I'm believing myself I think there's something more

There must be something more

I think there's something more, something more".

Το τραγούδι αναφέρεται σε διάφορες διασημότητες του περασμένου αιώνα. Άνθρωποι του θεάτρου, του κινηματογράφου και των τεχνών. Όλοι αυτοί δεν είναι πλέον εν ζωή. Και πλανιέται το ερώτημα του τι τελικά άφησαν πίσω τους;

Μόνο φήμη; Μόνο δόξα; Μόνο τέχνη; Η τραγουδίστρια θα ήθελε να μάθει περισσότερες εμπειρίες από τη ζωή τους. Μακάρι να είχαν προλάβει να τις διηγηθούν.

Πόσοι άνθρωποι έχουν φύγει από αυτή τη γη μόνοι; Πόσοι έχουν φύγει περίλυποι, βυθισμένοι στις σκέψεις τους; Πόσοι έφυγαν χωρίς να αποχαιρετήσουν τους δικούς τους; Πόσοι έφυγαν από τη φρίκη του πολέμου; Όλοι θα ήθελαν μια στιγμή ακόμα. Ένα λεπτό μονάχα. Μια ζωή ακόμα.

Την τελευταία μέρα των διακοπών, πάντα θα ήθελες να υπάρξει ακόμα μία. Σε έναν αγώνα πάντα θα ήθελες να υπάρχει ακόμα λίγος χρόνος για να φτάσεις στη νίκη. Σε κάθε δύση πάντα θα ήθελες να διαρκέσει λίγο ακόμα το ηλιοβασίλεμα.

Το βαθύτερο νόημα που αφήνουν τελικά στο χαρτί αυτοί οι στίχοι, είναι ότι ένας άνθρωπος στην εφήμερη ζωή του δεν προλαβαίνει να κάνει όσα ήθελε, να πετύχει όσα ήθελε, να ζήσει όσα ήθελε και να μοιραστεί όσα ήθελε.

Το τραγούδι δηλώνει την πεποίθηση της τραγουδίστριας πως κάτι περισσότερο υπάρχει. Και αυτό είναι αλήθεια. Υπάρχει κάτι καλύτερο από αυτή την άγωνη ζωή.

Ο Θεός το έχει υποσχεθεί μέσα στην Αγία Γραφή. Έχει βάλει την έγκυρη σφραγίδα του λόγου Του σε αυτή την υπόσχεση. Ο Γιος του Θεού, ο Ιησούς Χριστός το εξέφρασε με τέλειο τρόπο λέγοντας στο Ιωάννης 5:28,29: "Μή θαυμάζετε τοῦτο· διότι ἔρχεται ὥρα, καθ᾿ ἥν πάντες οἱ ἐν τοῖς μνημείοις θέλουσιν ἀκούσει τὴν φωνήν αὐτοῦ, καὶ θέλουσιν ἐξέλθει." Ή όπως το θέτει μια μετάφραση σε σύγχρονη γλώσσα: "Μην εκπλήσσεστε με αυτό, επειδή έρχεται η ώρα κατά την οποία όλοι όσοι είναι στα μνήματα θα ακούσουν τη φωνή του και θα βγουν. "

Ναι υπάρχει κάτι περισσότερο από αυτή τη ζωή. Είναι η ανάσταση. Το έχει υποσχεθεί ο ίδιος ο Θεός. Ας θέσουμε την εμπιστοσύνη μας σε αυτόν, γνωρίζοντας τον καλύτερα μέσω της Αγίας Γραφής.

  • Ακούστε αυτό το τραγούδι ΕΔΩ.

Στο ναυάγιο Semiramis ή αλλιώς Elina, στην παραλία Βόρη, στην βοριοανατολική Άνδρο…

nabagio1
bonis.leoΒρέθηκα στην παραλία Βόρη, στην βοριοανατολική Άνδρο. Θυμήθηκα πως στον διπλανό κόλπο από την παραλία βρίσκεται το ναυάγιο Semiramis ή αλλιώς Elina. Περιμένει καρτερικά το χρόνο, να σβήσει από πάνω του κάθε ιστορία γραμμένη με αλάτι. Έτσι κοιτώντας το, μου ήρθαν στο μυαλό κάποιοι στίχοι του Φιλίππου Πλιάτσικα:

"Θα φύγει κι αυτό, θα δεις θα περάσει,
σαν καράβι μικρό που λιμάνι θα πιάσει.
Στους άγριους καιρούς, πόσα είδες ναυάγια,
πόσες ζωές και θαύματα άγια.
Λιμάνια λευκά, κουκκίδες στο χάρτη,
που θέλεις να βγεις μα κανείς δεν υπάρχει.
Καράβι μικρό, που κανείς δεν σε ξέρει
και καμία στεριά δεν σου απλώνει το χέρι."

(Ακούστε ΕΔΩ ολόκληρο το τραγούδι)

nabagio2
Έτσι και αυτό το ναυάγιο μοιάζει αφημένο χωρίς κανείς να του απλώνει το χέρι. Έψαξα αρθρογραφία για το συγκεκριμένο πλοίο στο διαδίκτυο. Βρήκα αρκετή ύλη. Όλες όμως οι φωτογραφίες του εγκαταλειμμένου ναυαγίου είναι παλαιότερες.
Οπότε, πήγα από κοντά να το φωτογραφήσω. Τώρα πια δεν έχει απομείνει σχεδόν τίποτα. Η ναυπήγησή του ολοκληρώθηκε στις 15 Μαΐου 1975 στη Βραζιλία. 46 χρόνια μετά είναι όπως το βλέπετε στις φωτογραφίες.

troxospito
Φεύγοντας από το ναυάγιο μπορείς να περιηγηθείς στον κάμπο της Βόρης, ο οποίος καλλιεργείτε από τους ελάχιστους ντόπιους της περιοχής. Μπορείς να δεις και ένα τροχόσπιτο που υπάρχει εκεί, θέαμα σπάνιο για την Άνδρο. Αξίζει να επισκεφτείτε αυτή την παραλία, η οποία παρότι έχει πρόσβαση μόνο με χωματόδρομο, είναι εφικτό να πάτε καθώς ο χωματόδρομος είναι καλής ποιότητας. Απέχει 28 χιλιόμετρα από το λιμάνι του νησιού, το Γαύριο και 28 χιλιόμετρα επίσης από το κέντρο του νησιού, τη Χώρα.

paralia.nabagio1
Κι επειδή οι φωτογραφίες είναι υπέροχες θα έχουμε τη δυνατότητα να τις δούμε σε ένα ακόμα δημοσίευμα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Είναι ένα υπέροχο υλικό που αξίζει να το δούμε. Ένα δείγμα της κοντινής παραλίας σας δίνουμε μόνο

  • Υ.Γ.: Περισσότερες πληροφορίες για το ναυάγιο μπορείτε να βρείτε ΕΔΩ.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA