Εικόνες σαν κι αυτή έχουν γεμίσει το διαδίκτυο από τον σεισμό στην Κρήτη. Από τη μια στιγμή στην άλλη, οι άνθρωποι βρέθηκαν σε μια κατάσταση πολύ δύσκολη την οποία έπρεπε να διαχειριστούν με αξιοπρέπεια. Και το έκαναν με τον καλύτερο τρόπο.


Μου έκανε μεγάλη (θετική) εντύπωση η προθυμία και η διαθεσιμότητα των τοπικών φορέων και των ανθρώπων που τους απαρτίζουν, να οργανωθούν άμεσα και να μοιράσουν αρμοδιότητες, έτσι ώστε να γίνει με τον καλύτερο τρόπο η εξυπηρέτηση εκείνων που έχουν πραγματική ανάγκη. Τους αξίζουν πολλά μπράβο!

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 2/10/2021

Ακούμε συχνά από ψύχραιμους ανθρώπους ότι πρέπει να μάθουμε να ζούμε με το ένα ή το άλλο πράγμα, συνήθως τα κακά που μας συμβαίνουν. Αλλά πόσο εύκολο είναι αυτό; Καθόλου, αν το δεις ρεαλιστικά.

Δείτε, δυο χρόνια σχεδόν τώρα, μας λένε ότι πρέπει να μάθουμε να ζούμε στις νέες συνθήκες που προέκυψαν μετά τον κορονοϊό Covid 19, παίρνοντας τα κατάλληλα προληπτικά μέτρα και τις μάσκες για να βοηθούμε, άθελα μας στη διασπορά του και για να μην κινδυνεύσει σοβαρά και η δική μας υγεία από αυτή τη θανατηφόρο νόσο. Σωστά;

Και ανεξάρτητα από το πώς το βλέπει κανείς, με υπευθυνότητα προσπαθούμε να υπακούμε στις οδηγίες, χωρίς να ακούμε τα διάφορα σενάρια συνωμοσιολογίας που κάποιοι τους αρέσει να διακινούν στο διαδίκτυο.

Αλλά με τους σεισμούς τι κάνουμε; Πώς, ενώ βιώνουμε την πανδημία του κορονοϊού, μπορείς να αντιμετωπίσεις και τις συνεχείς ισχυρές σεισμικές δονήσεις τον τόπο που μένεις, κάτι που δοκιμάζει την ψυχολογία μας και τις αντοχές μας.

Για την Κρήτη λέω και ιδιαίτερα για τους κατοίκους του νομού Ηρακλείου και της νότιας πλευρά του, καθώς μόλις την περασμένη Δευτέρα είχαμε άλλη μια ισχυρή δόνηση που είχε έναν νεκρό και πολλούς τραυματίες.

Δεν ζω εκεί, αλλά έχοντας τις ρίζες μου και το πατρικό μου στο Θραψανό, είμαι σε θέση να αφουγκράζομαι πολύ περισσότερα από όσα περνάνε και φτάνουν σε μας φιλτραρισμένα, μέσω των ΜΜΕ. Μήνες τώρα το ίδιο βιολί. Μικρές σεισμικές δονήσεις που σε κάνουν να μην εφησυχάζεις και πού και πού ξαφνικά ένας μεγάλος σε τρελαίνει και λες: «Τι γλυτώσαμε κι αυτή φορά, την επομένη όμως;».

Το Αρκαλοχώρι και τα γύρω χωριά έχουν δοκιμαστεί πολύ και συνεχίζουν να δοκιμάζονται. Έχουν έρθει σεισμολόγοι, υπουργοί, ο ίδιος ο πρωθυπουργός και τι; Μήπως σταμάτησε ή πρόκειται να σταματήσει το κακό; Όχι, ένας απλός εφησυχασμός είναι και μετά, άντε πάλι από την αρχή.

Και εντάξει, εύκολο είναι να λες ότι πρέπει να είναι κανείς συνεχώς με τεταμένη την προσοχή του και σε επιφυλακή μπροστά στον κίνδυνο να καταρρεύσει το σπίτι που μένει, αλλά η πρακτική εφαρμογή του είναι πολύ δύσκολη.

Μας έκαναν εντύπωση τα γρήγορα ανακλαστικά του κράτους και των τοπικών φορέων. Έστησαν γρήγορα με τη βοήθεια του στρατού σκηνές, ζητώντας από τους ανθρώπους να απομακρυνθούν από όσα σπίτια κινδύνευαν. Έστειλαν μηνύματα μέσω του 112 στα κινητά τηλέφωνα και ξεκίνησαν τις καταγραφές των επικίνδυνων σπιτιών.

Έτσι πρέπει να λειτουργεί το κράτος, όταν βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Και να πούμε κι ένα καλό λόγο και για τα τοπικά τηλεοπτικά κανάλια που προσάρμοσαν άμεσα το πρόγραμμα τους με έκτακτες ειδησεογραφικές εκπομπές και ζωντανές συνδέσεις, προκειμένου να ενημερώσουν για ότι συνέβαινε.

Σημειώνω στα θετικά την πρωτοβουλία του ΚΡΗΤΗ TV να θέσει άμεσα σε λειτουργία σε λειτουργία, παράλληλα με την ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση και πλατφόρμα στρίμνιγκ απ’ όπου μπορούσες, από όπου κι αν ήσουν έξω από τα όρια της Κρήτης να δεις το τηλεοπτικό πρόγραμμα του σταθμού. Προσωπικά παρακολούθησα την πρώτη μέρα για αρκετή ώρα, ικανή να πάρω μια εικόνα πραγματική των όσων συνέβαιναν εκείνη τη στιγμή, στη σεισμόπληκτη περιοχή.

Όπως επίσης και την πρωτοβουλία των εταιριών κινητής τηλεφωνίας, VODAFON, COSMOTE και WIND να δώσουν σε όλους δωρεάν χρόνο ομιλία και data. Ένα πράγμα μόνο θέλω να σημειώσω. Είναι αρκετός ο φόβος και η αγωνία των ανθρώπων από αυτά τα φυσικά φαινόμενα, δεν υπάρχει κανένας λόγο να βγαίνουν συνεχώς στα ΜΜΕ σεισμολόγοι κι αντί να ηρεμούν, αν αυτό είναι δυνατόν, τους ανθρώπους, να δημιουργούν ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα με τις προβλέψεις τους.

Οι άνθρωποι αυτή την ώρα θέλουν, έχουν ανάγκη από ηρεμία και λίγη σιγουριά πώς δεν κινδυνεύει η ζωή τους. Και αφού αυτό, μάλλον δεν μπορούν να το κάνουν, δεν είναι κακό να κάτσουν σπίτια τους και στην ιδιωτικότητα τους.

Το πρόβλημα θα συνεχίσει να υπάρχει κατά πως μας λένε. Καθαρό μυαλό χρειάζεται, ψυχραιμία και λογική για να μπορέσει να σκεφτεί κανείς και να τα βγάλει πέρα. Τους σκεφτόμαστε με αγάπη όλους αυτούς τους ανθρώπους.

• Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 2/10/2021/ στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου "Επισημάνσεις".

Έτσι παρουσιάζουν το θέμα στα site: «Όταν ο Σπύρος (Φωκάς) βγήκε μετά από 60 μέρες από το νοσοκομείο, βρήκε στο ρολόι της ΔΕΗ ένα χαρτάκι πως του κόπηκε το ρεύμα. Το οποίο ρεύμα επανενώθηκε με παρέμβαση του Γιώργου Σταμάτη και του Γρηγόρη Δημητριάδη από το Μαξίμου» σημείωσε χαρακτηριστικά ο Θοδωρής Σεργιάδης στην κάμερα του Happy Day στον Alpha. «Είναι 84 ετών, προσπάθεια γίνεται αλλά πρέπει να υπάρξουν μερικές αλλαγές στη ζωή του».

Όταν η δημοσιογραφία πιάνει πάτο. Όταν τα μίντια κοροϊδεύουν μια ολόκληρη κοινωνία κατάμουτρα χωρίς ίχνος ντροπής. Αίσχος και δυσωδία. Χτες Τρίτη, κυκλοφόρησε ευρέως στα ΜΜΕ ένα δελτίο τύπου, που φέρνει στο φως τις δυσκολίες που περνάει στη ζωή του ο κ. Σπύρος Φωκάς, ο γνωστός ηθοποιός.

Το άρθρο αναφέρει πως "για πρώτη φορά το κοντέινερ στο οποίο ζει ο ηθοποιός βλέπει το φως της δημοσιότητας σοκάροντας το πανελλήνιο." Η παραπληροφόρηση σε όλο της το μεγαλείο. Ακούς κοντέινερ και το μυαλό σου πάει στο Πέραμα στα κοντέινερ που κουβαλάνε τα εμπορικά πλοία. Εντάξει ένα απλό λυόνενο είναι.

Σοκάρει λέει το πανελλήνιο. Αλήθεια; Που το παίζει αυτό το έργο να πάω να το δω που είχε πει και ο Καζαντζίδης; Για κατέβα στη Νίκαια. Για πήγαινε μέχρι την Κυψέλη. Κατεβα στα Κάτω Πατήσια και στον Άγιο Νικόλαο να δεις σπίτια. Να δεις υπόγεια σκοτεινά με υγρασία. Να δεις συνθήκες διαβίωσης. Μένουνε ανά 5 σε κάθε διαμέρισμα για να πληρώνουν όλοι μαζί το νοίκι.

"Όταν ο Σπύρος βγήκε μετά από 60 μέρες από το νοσοκομείο, βρήκε στο ρολόι της ΔΕΗ ένα χαρτάκι πως του κόπηκε το ρεύμα. Το μοναδικό εισόδημα που υπάρχει είναι η τιμητική σύνταξη που έχει ο Σπύρος Φωκάς, 620 ευρώ. Τα φάρμακα που αγοράζει είναι της τάξης των 150 ευρώ τον μήνα μόνο για συμμετοχή. Στην ουσία βοηθάει ο έξω κόσμος για το φαγητό" συνέχισε ο φίλος του.

Δεν το πιστεύω. Ψέματα. Πω πω προβλήματα που έχει ο κ. Φωκάς! Απολύστε τους τώρα όλους αυτούς τους δημοσιογράφους. Με βασικό κατώτατο μισθό στην Ελλάδα τα 563€ και μιλάτε για τα 620€ που παίρνει ο κ. Φωκάς;

Η μισή Ελλάδα δουλεύει μεροκάματο για 600€ περίπου. Η γιαγιά μου παίρνει 490€ και έχει και εκείνη φάρμακα να αγοράσει. Και σοκαρίστηκε όλο το πανελλήνιο. Αλήθεια; Πόσα νοικοκυριά είναι άνεργα και δεν έχουν να φάνε ψωμί και μας πείραξε που ο κ. Φωκάς παίρνει μόνο 620€;

Πόσα νοικοκυριά στηρίζονται στη σύνταξη των γονιών επειδή τα παρτ τάιμ 400€ δεν φτάνουν; Αλήθεια τώρα; Αυτό είναι μεγάλη κοροϊδία. Άλλη θα έδιναν τα πάντα να είχαν μια δουλειά και να έπαιρναν 5 κατοστάρικα και να γέμιζαν το πιάτο τους.

Θα έπρεπε να ντρέπεστε όλοι εσείς που βγάζετε τέτοια "ειδησεογραφία". Εθελοτυφλείτε μπροστά στην πραγματικότητα της βιοπάλης. Αυτό είναι μεγάλο λάθος. Κοροϊδεύετε μια ολόκληρη κοινωνία.

• Δείτε ΕΔΩ ένα από το σχετικά δημοσιεύματα...

Εικόνες σαν αυτή θα τις δείτε στους δρόμους από διαμαρτυρόμενες φεμινίστριες, με αφορμή κάποια ακόμα φόνο ανάμεσα σε ζευγάρια και με θύμα πάντα τη γυναίκα. Αλλά είναι έτσι τα πράγματα και είναι πραγματικά η πατριαρχία ο εχθρός; Αν διαβάσετε προσεκτικά το άρθρο που ακολουθεί θα δείτε πως δεν είναι έτσι ακριβώς τα πράγματα.

Ξεκίνημα του 2019. Έχει κατακλύσει όλα τα social media. Το σιγοτραγουδάνε πολλοί περπατώντας στο δρόμο. "Μην παραχαράσσετε την ιστορία...". Πολιτικοκοινωνικές πράξεις που μπορούν να αλλάξουν το ρου της ιστορίας. Ένα έθνος που ζητωκραυγάζει υποτίθεται για να κρατήσει ζωντανή την ιστορική παράδοση των Ελλήνων και των Μακεδόνων.

2021. Κίνημα metoo. Ιστορίες γνωστών και άγνωστων γυναικών που βιάστηκαν και παρενοχλήθηκαν. Είναι τραγικές ιστορίες. Άφησαν πίσω τους συναισθηματικά τραύματα.

2021. Δολοφονίες γυναικών από τους συζύγους τους ή τους συντρόφους τους. Ενδοοικογενειακή βία και εκφοβισμός. Κατάρρευση του θεσμού της οικογένειας.

Βρίθουν τα ειδησεογραφικά sites και κάθε λογής blog και portal αλλά και τα κοινωνικά δίκτυα από επιθετικές εκφράσεις κατά της πατριαρχίας. Από εκρήξεις θυμού και μένους κατά της "ανδρικής κυριαρχίας".

Το μεγαλύτερο όπλο ανέκαθεν, ήταν και είναι, να κρατάς τον εχθρό σε σύγχυση. Να τον αποπροσανατολίζεις από τον πραγματικό στόχο, από τον πραγματικό εχθρό. Να τον κάνεις να χτυπάει στον αέρα, νομίζοντας ότι χτυπάει σωστά.

Αυτό πραγματικά συμβαίνει στη σημερινή "σύγχρονη" κοινωνία μας. Πρώτον, νομίζει ότι της φταίει ένας εχθρός ανύπαρκτος και δεύτερον, αν υπήρχε σήμερα δεν θα ήταν εχθρός.

Ποιός είναι αυτός ο "εχθρός"; Η πατριαρχία. Ναι ναι, καλά το διάβασες. Η πατριαρχία. Ξέρω ότι αρκετοί θα με αντιπαθήσετε ή και θα με μισήσετε μετά από αυτό το άρθρο. Αλλά δεν με ενοχλεί καθόλου αυτό. Η αλήθεια πάντα μισούνταν. Μιλάνε όλοι για την πατριαρχία που φταίει για τους βιασμούς, για τις δολοφονίες, για την βία μέσα στην οικογένεια, για τον εκφοβισμό.

Έχει μπερδέψει ο κόσμος τη σημασία της λέξης πατριαρχία. Σύμφωνα με την βικιπαίδεια, πατριαρχία, η οποία προέρχεται από τα αρχαία ελληνικά πατήρ και αρχή, δηλαδή εξουσία, ονομάζεται το κοινωνικό σύστημα στο οποίο οι άντρες κρατούν κατά κύριο λόγο την εξουσία και κυριαρχούν στην πολιτική, αποτελούν ηθικές και ιδεολογικές αυθεντίες και διαθέτουν κοινωνικά προνόμια ενώ συνήθως διαθέτουν τον έλεγχο της περιουσίας.

Οι πατριαρχικές κοινωνίες είναι συνήθως ανδρογραμμικές, δηλαδή η περιουσία και το οικογενειακό όνομα κληρονομούνται από άντρα σε άντρα. Πατριάρχης είναι η αρσενική κεφαλή μιας εκτεταμένης οικογένειας που ασκεί δεσποτική και απόλυτη εξουσία, ή, κατ' επέκταση, ένα μέλος της άρχουσας τάξης ή κυβέρνησης μιας κοινωνίας που ελέγχεται από γηραιούς άντρες.

Και έρχομαι να σε ρωτήσω τώρα εγώ. Που στο καλό βλέπεις να υπάρχει πατριαρχία σήμερα στις χώρες του δυτικού κόσμου, όπως θέλει να θεωρείτε και η Ελλάδα; Να το πιάσω απ' την αρχή θες; Κοινωνικό σύστημα στο οποίο οι άντρες κρατούν κατά κύριο λόγο την εξουσία και κυριαρχούν στην πολιτική. Με γυναίκα πρόεδρο της δημοκρατίας, σε ένα από τα ελληνικά κόμματα να ηγείται γυναίκα και Βουλή που περιλαμβάνει και γυναίκες βουλευτές, το λες αυτό πατριαρχία;

Οι άντρες αποτελούν ηθικές και ιδεολογικές αυθεντίες και διαθέτουν κοινωνικά προνόμια. Αυτό πάλι; Που υπάρχει; Για ψάξε να δεις πόσα βιβλία αυτοβοήθειας με συμβουλές έχουν γραφτεί από γυναίκες. Μέσα στα κοινωνικά δίκτυα πόσοι infuencers και life coaches είναι γυναίκες, οι οποίες παρουσιάζονται ως φτασμένες προσωπικότητες με γνώση και επιρροή, ως πρότυπα για έναν καλύτερο κόσμο; Το λες αυτό πατριαρχία;

Οι πατριάρχες συνήθως διαθέτουν τον έλεγχο της περιουσίας. Οι πατριαρχικές κοινωνίες είναι συνήθως ανδρογραμμικές, δηλαδή η περιουσία και το οικογενειακό όνομα κληρονομούνται από άντρα σε άντρα. Ποιος διαθέτει τον έλεγχο της περιουσίας σήμερα; Ο πατέρας γράφει σε κάθε παιδί ένα κομμάτι της περιουσίας του. Έχεις ένα αγόρι και ένα κορίτσι και θα γράψεις στον έναν το ένα σπίτι και στην άλλη το άλλο σπίτι; Που είναι η πατριαρχία;

Σαν γονείς καθίστε και συζητήστε μαζί ποιός θα πάρει τι. Σου απαγόρευσε κάνεις να συζητήσεις με τον άντρα σου ποιό παιδί θα πάρει τι; Από τη στιγμή που είστε παντρεμένοι ο νόμος σου δίνει δικαίωμα πάνω στην περιουσία του άντρα σου. Πχ αν χωρίσετε, δικαιούσαι κομμάτι από την περιουσία του. Στις περισσότερες οικογένειες δεν πάνε όλα στο αγόρι.

Μάλιστα αν μια οικογένεια αφήσει την κόρη χωρίς περιουσία και τα πάρει όλα ο γιος, τη θεωρούμε απαρχαιωμένη και πατριαρχική. Στην πλειονότητα των οικογενειών αυτό δεν συμβαίνει σήμερα. Εδώ ούτε το επίθετό της δεν αλλάζει η γυναίκα στην ταυτότητα μετά το γάμο. Παραμένει με το πατρικό της. Και αν σε πειράζει τόσο πολύ που τα παιδιά παίρνουν το επίθετο του πάτερα, δεν σε βλέπω να αντιδράς και πολύ γι' αυτό.

Πατριάρχης είναι η αρσενική κεφαλή μιας εκτεταμένης οικογένειας που ασκεί δεσποτική και απόλυτη εξουσία, ή, κατ' επέκταση, ένα μέλος της άρχουσας τάξης ή κυβέρνησης μιας κοινωνίας που ελέγχεται από γηραιούς άντρες. Που συμβαίνουν αυτά; Σε καταυλισμούς ζούμε; Δεν υπάρχουν εκτεταμένες οικογένειες σήμερα, αλλά ούτε υπάρχει και απόλυτη εξουσία. Μάλιστα οι γυναίκες ψηφίζουν ελεύθερα, εργάζονται ελεύθερα, κυκλοφορούν ελεύθερα, λένε ελεύθερα την άποψη τους. Υπάρχουν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, μέσα στον πολιτισμό και γενικότερα κινούνται ελεύθερα μέσα στον κοινωνικό γίγνεσθαι. Που στο καλό είδες την πατριαρχία;

Μα θα μου πεις, τόσοι βιασμοί, ενδοοικογενειακή βία, δολοφονίες γυναικών. Αγαπητέ, αυτά δεν είναι πατριαρχικά φαινόμενα. Αυτά είναι φαινόμενα αμορφωσιάς και έλλειψης εκπαίδευσης. Όταν δουλεύουν και οι δύο γονείς και τα παιδιά μεγαλώνουν παραμελημένα, με τους παππούδες που τους κάνουν όλα τα χατίρια, θα γίνουν αχάριστα.

Σήμερα απαιτούν ένα κρουασάν και να γίνει το δικό τους, αλλά αύριο θα απαιτούν από τη γυναίκα να υποκύψει στις διεστραμμένες απαιτήσεις τους με το έτσι θέλω. Η αχαριστία δεν έχει διαβαθμίσεις. Αν είσαι αχάριστος είσαι σε όλα. Όταν δουλεύουν και οι δύο γονείς, με πρόσχημα να μην λείψει κάτι από το παιδί, το παιδί λαμβάνει το μήνυμα ότι τα υλικά πράγματα είναι το παν, βγάζοντας στην άκρη τα σωστά κοινωνικά πρότυπα, αξίες αλλά και την ηθική.

Όταν έχει μάθει το παιδί σου να έχει ότι θέλει, ναι, θα φτάσει και στο σημείο να σκοτώσει για να έχει αυτό που θέλει, είτε αυτό είναι αναγνώριση είτε αποδοχή είτε να περάσει το δικό του. Δεν είναι πατριαρχίκο φαινόμενο. Είναι αχαριστία, απληστία και έλλειψη αγάπης μαζί.

Όλοι θέλουν τα παιδιά τους να γίνουν καλοί άνθρωποι, αλλά ποιος κάθεται να τα διδάξει να γίνουν καλοί άνθρωποι; Καλός άνθρωπος δεν γεννιέσαι, γίνεσαι. Η πατριαρχία είναι σχεδόν ανύπαρκτη στον σημερινό δυτικό κόσμο.

Αλλά, όπως έγραψα και πριν, αν υπήρχε σήμερα, δεν θα ήταν εχθρός. Φαντάσου έναν οικογενειάρχη, ακόμα και σε μια εκτεταμένη οικογένεια, μέσα στην οποία ο πατριάρχης έχει μεν την απόλυτη εξουσία, αλλά δείχνει γνήσιο ενδιαφέρον για κάθε μέλος της.

Φροντίζει ώστε όλα τα μέλη να προστατεύονται και να απολαμβάνουν θαλπωρή και φροντίδα. Φροντίζει συναισθηματικά, υλικά και πνευματικά την οικογένειά του. Φροντίζει ώστε η φωνή όλων να ακούγεται και λαβαίνει υπόψη τη γνώμη τους. Αυτή είναι μια σωστά διαρυθμισμένη πατριαρχική ή και όχι οικογένεια. Δεν παίζει ρόλο η πατριαρχία. Αν υπάρχει γνήσια αγάπη και ενδιαφέρον τους ενός για τον άλλον ακόμα και η πατριαρχία είναι λειτουργική.

Και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από την λεγόμενη απελευθέρωση των γυναικών. Όταν οι γυναίκες βγήκαν για δουλειά, απόκτησαν περισσότερα δικαιώματα κλπ, που καλώς έγιναν όλα αυτά, καλυτέρευσε ο κόσμος; Υπήρξε δικαιοσύνη; Υπήρξε αλληλοσεβασμός; Υπήρξε αγάπη; Όχι. Άρα δεν φταίει η πατριαρχία.

Φταίει η φθίνουσα πορεία των αξιών. Η φθίνουσα πορεία του ενδιαφέροντος για το κοινωνικό σύνολο. Η προσωπική ευχαρίστηση με κάθε κόστος αλλά και η ζήλια.

Παραχάραξη της ιστορίας θεώρησε η κοινωνία την ονομασία των Σκοπίων ως Βόρεια Μακεδονία, μιας περιοχής κομμάτι της οποίας κάλλιστα ανήκε στην αρχαία Μακεδονία. Παραχάραξη της ιστορίας είναι και η κακοπαράσταση ενός οικογενειακού μοντέλου, ώστε να δικαιολογηθεί η κατάρρευση των ηθικών αξιών.

Αλλάζουν οι εικόνες γύρω μας... Φθινοπωριάζει πια... Λίγο απότομα περάσαμε στη νέα λογική. Οι θερμοκρασίες έπεσαν απότομα κατά πως έλεγαν οι μετεωρολόγοι, αλλά αυτό που ενδιαφέρει τους περισσότερους στη δύσκολη κατάσταση που βιώνουν είναι να μην είναι βαρύς και σκληρός ο χειμώνας που θα έρθει. Θα είναι δύσκολο να τον αντέξουμε.


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 25/09/2021

Κράτησε πολύ το φετινό καλοκαίρι… Με θερμοκρασίες ιδιαίτερα επικίνδυνα υψηλές, ασυνήθιστες σε διάρκεια και δύσκολο να θυμηθείς στο παρελθόν κάτι ανάλογο. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που μερικοί υποστηρίζουν ότι ζούμε πρωτόγνωρες καταστάσεις. Αλήθεια είναι.

Και τώρα που ακούμε ότι θα πέσουν 9-10 βαθμούς κάτω από τις συνήθεις θερμοκρασίες της εποχής, πάλι ανησυχούμε. Τελικά, πού πήγαν οι ισορροπίες που ξέραμε κάποτε και τις ζούσαμε στις ζωές μας;

Από την περασμένη Τετάρτη, που ημερολογιακά μπήκαμε στο φθινόπωρο, αλλά τίποτα πια δεν θυμίζει αυτά που ξέραμε κάποτε και θεωρούσαμε σταθερές. Πόσο κρατάνε οι εποχές και ποια είναι τα χαρακτηριστικά τα οποία μας έκαναν να τις διακρίνουμε με σαφήνεια και καθαρότητα;

Όλα έχουν γίνει ένα θολό, θαμπό πράγμα. Ζέστες και κρύο εναλλάσσονται με τέτοια ταχύτητα που «τρελαίνουν» ανθρώπους, ζώα, φυτά. Αν δείτε προσεκτικά γύρω σας, είμαι βέβαιος ότι θα συμφωνήσετε μαζί μου.

Προσπαθούμε να «ακουμπήσουμε» στις σταθερές που είχαμε κάποτε, αλλά δεν βοηθάει ιδιαίτερα. Τα τελευταία δυο χρόνια με την πανδημία της Covid-19 όλα έχουν αλλάξει γύρω μας. Κι εμείς έχουμε αλλάξει κι ας μην το παραδεχόμαστε.

Έχουμε βρει μια ακόμα αφορμή για να χωριστούμε σε εμβολιασμένους και ανεμβολίαστους, σε ανθρώπους που υποτάσσονται στις κυβερνητικές οδηγίες και σε… δυναμικούς επαναστάτες που αγωνίζονται κάνοντας κακό στον εαυτό τους, επειδή θεωρούν ότι κανείς δεν μπορεί να τους στερήσει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα τους να επιλέγουν εκείνοι τι είναι καλό και τι κακό για τον εαυτό τους.

Κι έτσι συνεχίζουμε να πορευόμαστε σε ένα κακό μονοπάτι που οδηγεί σε ένα ακόμα μεγαλύτερο διαχωρισμό, σε ακόμα μεγαλύτερο ανταγωνισμό και όχι στην ενότητα και τη συνεργασία που θα έδινε καλούς καρπούς.

Αιώνες τώρα, το ίδιο παραμύθι… Το μόνο που αλλάζει κάθε φορά είναι η αιτία που μας οδηγεί σ’ αυτόν τον κακό δρόμο με τα καταστροφικά αποτελέσματα.

Σα να έχουμε πιαστεί σε μια παγίδα που μας… αρέσει να διαμαρτυρόμαστε για ότι έχει φέρει μπροστά μας, πράγμα που, εννιά φορές στις δέκα γνωρίζουμε εκ των προτέρων.

Αυτός είναι ο Σεπτέμβρη που ζούμε, φορτωμένος επίσης με λογαριασμούς και φόρους και υποχρεώσεις για να μην αισθανόμαστε καλά και να μην καταφέρνουμε να ισορροπήσουμε, διεκδικώντας το καλύτερο που αξίζουμε.

Ναι, αντιδράσαμε στις ζέστες… Κάποιες μέρες ήταν ανυπόφορες, όσο καλή διάθεση κι αν είχαμε, αλλά στην προοπτική ότι μετά το φθινόπωρο ακολουθεί ένας χειμώνας, τρέμουμε στην ιδέα ότι αυτός μπορεί να είναι βαρύς και η ανάγκη για θέρμανση μεγάλη.

Με δεδομένες τις αυξήσεις στα καύσιμα και τα βασικά είδη διατροφής που μπορεί κανείς να προμηθευτεί από το σούπερ μάρκετ, είναι πολύ λογικό να τρομάζεις στη σκέψη ενός βαρύ χειμώνα.

Φυσικά όλα αυτά είναι σκέψεις στο πλαίσιο μιας δημοσιογραφικής στήλης που μπορεί να εκφράζει την αγωνία της για το αύριο, καθώς βιώνει τις κακές συνέπειες του σήμερα.

Μπορούμε άραγε να δούμε μέσα σε όλη αυτή την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, αλλιώς τη ζωή; Με μια καλύτερη ποιότητα και με προοπτική μπροστά μας; Δεν είναι και το πιο εύκολο.

Χρειάζεται κουράγιο, δύναμη και προπαντός σταθερές για να πιαστείς πάνω τους και να ζήσεις καλύτερα αγνοώντας, όσο αυτό είναι δυνατόν, το φόβο και την αγωνία που διαχέεται όπου και αν κοιτάξεις γύρω σου.

Αξίζει όμως να το προσπαθήσουμε, να το παλέψουμε για να το καταφέρουμε. Κάπως έτσι θα ξεχωρίσουμε από τον κόσμο. Και είναι κι αυτό ένα ζητούμενο αν το δεις ψύχραιμα και αποστασιοποιημένα. Δοκιμάστε το!

• Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στην στήλη μου "Επισημάνσεις".