Καλοκαίρι του 2025, Αύγουστος, στην Κρήτη μαζί με τον Κώστα και την Άννυ

thrapsano.kalokeri2025.1
Οκτώ μέρες στην Κρήτη μαζί με τον Κώστα και την Άννυ το καλοκαίρι του 2025... Εκεί, προς τα τέλη του Αυγούστου, με αρκετά υψηλές θερμοκρασίες που μας ανάγκασαν να πάρουμε δυο ανεμιστήρες για το σπίτι. Μείναμε δυο νύχτες στα Χανιά και μια στο Ρέθυμνο. Και φυσικά στις τέσσερις μέρες που μείναμε στο Θραψανό είχα τη δυνατότητα να τους ξεναγήσω, αλλά πιο πολύ ο μικρός  Αγησίλαος στο αγγειπλαστείο του, στου Λυγαρά, από όπου και η φωτογραφία... Διαβάστε ΕΔΩ.

thrapsano.kalokeri2025.2
Είχαμε δυο χρόνια να πάμε και το σπίτι ήθελε συντήρηση. Το φροντίσαμε, στις λίγες μέρες που μείναμε. Καθαρίσαμε και την αυλή από τα χόρτα που δυο χρόνια τώρα είχαν θεριέψει και περιποιηθήκαμε λίγο τα περιβολάκια. Τα ξεβοτανίσαμε, τα φροντίσαμε με αγάπη. Κλαδέψαμε λίγο τις βουκαμβίλιες, αλλά όχι όπως θα θέλαμε. Στην ουσία την είσοδο από την εξωτερική αυλή στην εσωτερική, ανοίξαμε. Δείτε ΕΔΩ.

thrapsano.kalokeri2025.3
Ένα βράδυ κάναμε το τραπέζι, για την επέτειο 36 χρόνων γάμου, του Κώστα και της Άννυς, στο υπέροχο εστιατόριο που βρίσκεται στον 5ο όροφο του κτιρίου που φέρει το ίδιο όνομα, "Ντορέ". Περάσαμε υπέροχα! Ο χώρος εξαιρετικός και τα φαγητά του προσεγμένες σε τιμές που μπορούσε να τους ακουμπήσει, ένα βαλάντιο σαν το δικό μας. Για το θέμα αυτό γράψαμε στο site του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ.

thrapsano.kalokeri2025.4
Μ' αυτό το αυτοκίνητο, ένα FIAT πετρελαιοκίνητο, που είχαν νοικιάσει τα παιδιά από το Ηράκλειο και το είχαμε μαζί μας, γυρίσαμε το μεγαλύτερο μέρος της Κρήτης. Χανιά (Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ), Ρέθεμνο (Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ), Ηράκλειο (Δείτε ΕΔΩ). Αλλά το νησί είναι μεγάλο. Χρεάζεται να έχεις μέρες, για να μην τρέχεις σαν τρελός, χωρίς να ααπολαμβάνεις τις στιγμές. Και μάλλον θα το ξανακάνουν αυτό, επειδή η Κρήτη τους άρεσε.

thrapsano.kalokeri2025.5
Τα κατάφεραν να συναντηθούν η Ζωή με τη Σούλα. έστω και για λίγο. Φίλες μια ζωή και στα δύσκολα, βρεθήκαμε για μερικές ώρες στο κατάστημα του "VENETI", στην πλατεία Ελευθερίας στο κέντρο του Ηρακλείου. Εκεί ήταν το ραντεβού μας. Και η Ζωή ήρθε, καταχαρούμενη. Ξέραμε ότι θα στεναχωριόταν, που περάσαμε δίπλα από το σπίτι της και δεν θα τα καταφέρναμε να βρεθούμε (κάπου κοντά εκεί αφήναμε το αυτοκίνητο, όταν κατεβήκαμε στην πόλη του Ηρακλείου). Την επόμενη φορά θα φροντίσουμε να έχουμε περισσότερο χρόνο.

thrapsano.kalokeri2025.6
Είναι δυνατό να πας στο Ηράκλειο και να μη φωτογραφηθείς στο σιντριβάνι, στα Λιοντάρια; Όχι βέβαια! Εκεί φωτογραφήθηκαν και ο Κώστας με την Άννυ. Και σε ένα από αυτά τα μαγαζιά που βρίσκονται γύρω του, βρήκαμε με δυσκολία, μια θέση για να φάμε μια μπουγάτσα και να πιούμε ένα καφέ, μέχρι να τελειώσουν τα κορίτσια τα ψώνια τους και να έρθουν να μας βρουν. Ναι, περάσαμε όμορφα στην Κρήτη. Λίγο χρόνο να είχαμε περισσότερο, όλα θα ήταν καλύτερα!

Στα 11 χρόνια πια και είμαστε καλά! Τι άλλο να θέλουμε σ' αυτόν τον παράξενο κόσμο;

gamos6Στις 4 Απριλίου 2026, κλείσαμε έντεκα (11) χρόνια παντρεμένοι, με την σύντροφο της ζωής μου, Σούλα Αργυροπούλου. Και μπήκαμε στον 12ο!

Και επειδή εκτιμούμε ότι ο γάμος, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο γεγονός που άλλαξε τις ζωές μας, θέλουμε να το θυμόμαστε, αφού εκτιμούμε ότι άξιζε το βήμα που κάναμε...

Όπως και τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας...

Και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στον κοινό δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας...

Στο μεταξύ, κάθε μέρα για μέρα, είναι για μας ξεχωριστή και την τιμούμε όπως της πρέπει, επειδή ξέρουμε καλά πως είναι Θείο Δώρο...

Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε εποχές πολύ δύσκολες και έχουμε καταφέρει να είμαστε καλά, καθώς μοιραζόμαστε πράγματα...

Ακόμα και σε περιόδους δύσκολους, όπως η πανδημία του κορονοϊού Covid-19 που μας κράτησε δυο χρόνια σε καραντίνα σπίτι μας, ή σε μια ιδιότυπη κοινωνική αποστασιωποίηση, εμείς προσπαθήσαμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα, μαζί...

Τα σχέδια, έτσι κι αλλιώς τα αφήνουμε για αργότερα, όταν φτιάξουν τα πράγματα ή για τον νέο κόσμο που θα απολαύσουμε πράγματα μακριά και έξω από τα προβλήματα αυτού του κόσμου.... Μέχρι τότε μπορούμε να ζούμε με ευχάριστες αναμνήσεις από ταξίδια που προλάβαμε να κάνουμε...

Και αν το θέλει ο Ιεχωβά, τώρα που περασε το κακό, σχεδιάζουμε κι άλλα. Όσο αντέχουμε και μπορούμε!

Κι επειδή θέλαμε να γιορτάσουμε λίγο διαφορετικά στις 2-7 Μαϊου, πριν δυο χρόνια, πήγαμε μια εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Το ήθελε πάντα η Σούλα. Κι εγώ που την έζω ζήσει την Πόλη, πολλά χρίνια πριν, είναι όντως, ένα σταυροδρόμι πολιτισμού ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή.

Άξιζε λοιπόν και το τολμήσαμε! Έτσι κι αλλιώς μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους, ανθρώπους, πολιτσμούς.

Επειδή αυτό είναι κάτι που μας αρέσει και το θέλουμε, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και μας ευχαριστούν, μαζί!

Σ' αυτό το πλαίσο εντάξαμε και το ταξίδι μας στο Πήλιο πριν μερικά χρόνια... Μια όμορφη ανάσα σε ένα μέρος που αγαπούμε πολύ και θέλαμε να το γνωρίσουμε καλύτερα... 

Είχαμε την ευκαιρία να ξαναδούμε τον Στηβ, την Έστερ και τα κορίτσια τους, Βικτώρια και Χλόη τον Ιούνιο του 2023, όταν περάσαμε μαζί στην Πάρο ένα δεκαήμερο φανταστικών διακοπών... Και συνεχίζουμε! Η ζωή, όσο αναπνέουμε, δεν σταματά. Κι εμείς είμαστε αυτολί που της δλύναουμε δύναμη και φρεσκάδα!

kanoni1.060416

Ας γυρίσουμε λιγάκι πίσω το χρόνο... Το 2016 πήγαμε για έξι μέρες στην Κέρκυρα. Και περάσαμε υπέροχα, όπως μπορείτε να δείτε και στις δημοσιεύσεις που κάναμε γι' αυτό το ταξίδι μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό ως άνθρωποι. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα σοβαρό, μεγάλο γεγονός, να γιορτάσουμε στη ζωή μας...

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ταξιδεύει, γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους, συνήθειες, ήθη και έθιμα, πολιτισμούς και τα ζει. Από εδώ τα λέγαμε καθημερινά, κι εκείνες τις μέρες των ταξιδιών μας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με τα μέρη που επισκεπτόμαστε… 

Και το 2017 πήγαμε στο Αβινιόν της Γαλλίας κοντά στους πνευματικούς και σαρκικούς αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αλλά, επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την αρχή, στα λίγκ που ακολουθούν μπορείτε επίσης να δείτε μαζεμένες όλες τις αναρτήσεις που έκανα από το Βανκούβερ του Καναδά, τότε που μείναμε κοντά στον Στήβ και την Έστερ, την κόρη και τον γαμπρό της Σούλας, για δεκαπέντε ολόκληρες μέρες..

Εκεί, το 2015, στις 4 Απρίλη, έγινε ο γάμος μας με τη Σούλα... Αξίζει να τα θυμηθούμε όλα αυτά, γιατί άλλαξαν τον ρου της δικής μας ιστορίας...

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

psarakia

Ο γάμος όπως είπαμε, είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ, φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. 

Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο, αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28)

Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας. Τα σεβόμαστε και τα τιμούμε, όπως τους πρέπει...

akrovatis

Τι κάναμε και πώς το γιορτάσαμε το 2020; Δείτε ΕΔΩ. Και τα καλύτερα είναι μπροστά μας... Όπως το ταξίδι μας στο Πήλιο... Δείτε ΕΔΩ το 2021, Το 2022 το ψάχνουμε. Ήταν δύσκολα χρόνια λόγω της πανδημίας. Αλλά μετά το 2023, όλα έδειχναν να παίρνουν ένα άλλο ρυθμό... Πιο φυσιολογικό! Κάτι έχουμε στο νου μας και για φέτος... Δείτε όμως ΕΔΩ την αγάπη που μας έδειξαν οι φίλοι μας...

avgo.tukokora

Κάθε χρόνο στην επέτειό μας, οι φίλοι μας είναι δύπλα μας! Τους ευχαριστούμε γι' αυτό. Είναι ότι πιο πολύτιμο έχουμε σ' αυτή τη ζωή...

Επικαιρότητα

Οι χομπίστες της... επιστήμης

Το μεταφέρουμε όπως το διαβάσουμε στην "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ" στο χθεσινό της φύλλο και το αναδημοσιεύουμε γιατί το θεωρούμε άκρως τιμητικό για έναν δικό μας άνθρωπο και φίλο, τον Δήμο Αποστολίδη, τον ένα από τους τρείς ερασιτέχνες που η άποψή τους καταγράφεται στην εφημερίδα:

Οταν οι άνθρωποι αναφέρονται στα χόμπι τους ή τις ασχολίες στις οποίες επιδίδονται κατά τον ελεύθερο χρόνο τους, περιορίζονται στο να μιλούν για συλλογές γραμματοσήμων, ταξινόμηση φακέλων αλληλογραφίας, μοντελισμό ή -το πολύ πολύ- για αθλητικές δραστηριότητες και κάποια «εξτρίμ σπορ».

Υπάρχουν, όμως, και περιπτώσεις ανθρώπων που γοητεύονται από αντικείμενα τα οποία «μπλέκονται» σε κάθε πεδίο της επιστήμης: μετεωρολογία, προγραμματισμός, αστρονομία, γεωλογία, αρχαιολογία, ρομποτική...

Ανθρωποι που παίζουν στα δάχτυλα νόμους φυσικής, γνωρίζουν απέξω κι ανακατωτά χημικές συνθέσεις, αναλύουν τις διαθέσεις των βαρομετρικών και συναρμολογούν, με ταχύτατες κινήσεις, καλώδια και αισθητήρες. Και, για όλα αυτά, δεν χρειάζονται πανεπιστημιακά διπλώματα -ούτε καν εξειδικευμένα σεμινάρια. Είναι άνθρωποι που, στην... πρωινή τους δουλειά, προφασίζονται τον ιδιωτικό υπάλληλο, τον πωλητή, τον δάσκαλο, τον ελεύθερο επαγγελματία, αλλά, στην ουσία, είναι ερασιτέχνες... «επιστήμονες»!

ΔΗΜΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ, ερασιτέχνης ρομποτιστής

«Δίνουμε ευφυΐα στη μηχανή»

«Ασχολούμαι με το χόμπι της ρομποτικής εδώ και επτά χρόνια και θυμάμαι καλά το πρώτο ερέθισμα που δέχτηκα γι' αυτή την ασχολία: ήταν μια διαφήμιση στην τηλεόραση για ένα μηνιαίο τεχνικό περιοδικό πολλών τευχών όπου στο τέλος, όταν ολοκλήρωνες τη σειρά, είχες έτοιμο ένα μικρό ρομπότ. Αρχισα λοιπόν να μαζεύω τα τεύχη και, ολοκληρώνοντάς τα, είχα στα χέρια μου το πρώτο μου ρομποτάκι!

Βλέποντας ότι μέσα από ηλεκτρονικά και μηχανικά εξαρτήματα μπορείς να δώσεις "ευφυΐα" σε μια άψυχη μηχανή, ξεκίνησα να αναζητώ περισσότερες πληροφορίες μέσω του Διαδικτύου για τη ρομποτική. Δυστυχώς, δεν υπήρχαν αναφορές από ελληνικές ιστοσελίδες - ενώ σε ξένες έβρισκες πληροφορίες, αλλά και ανθρώπους που τους ενδιέφερε το χόμπι. Ετσι, γεννήθηκε η ιδέα να δημιουργήσω ένα ελληνικό πόρταλ όπου θα μπορούσε κάποιος να βρει πληροφορίες για την κατασκευή μικρών αλλά και μεγάλων ρομποτικών εφαρμογών στη γλώσσα μας. Σε αντίθεση με άλλες χώρες όπου η ρομποτική διδάσκεται στα σχολεία, εδώ δεν γίνεται τίποτα. Υπάρχουν νέα παιδιά, με τρομερές δυνατότητες και γνώσεις του αντικειμένου, που θα πρέπει να αποκτήσουν την προσοχή της πολιτείας».

Το GRobot.gr είναι ένα μέσο πληροφοριών και επικοινωνίας για ανθρώπους που ασχολούνται ή θα ήθελαν να ασχοληθούν με το χόμπι της ρομποτικής. Πέρυσι, η ομάδα του GRobot συμμετείχε με τις ρομποτικές της κατασκευές στο Athens Digital Week που διοργάνωσε ο Δήμος Αθηναίων. «Από την έκθεση πέρασαν 35.000 επισκέπτες - που σημαίνει ότι οι Ελληνες δεν αδιαφορούν για τις νέες τεχνολογίες. Φέτος θα συμμετάσχουμε για δεύτερη χρονιά στο ίδιο "event", 14-18 Οκτωβρίου, εκθέτοντας μερικές από τις δημιουργίες μας: ρομποτικά οχήματα που βρίσκουν μόνα τους τον δρόμο, ρομποτικά λουλούδια που αντιδρούν σε εξωτερικά ερεθίσματα, ρομποτικά κατοικίδια, εξομοιωτές πτήσεων, ρομπότ που παίζουν σκάκι, ρομποτικά ψάρια, ρομπότ που παίζουν σούμο και πολλά άλλα!».

Οπως λέει ο Δήμος, δεν χρειάζεται να έχει κάποιος εξειδικευμένες γνώσεις ηλεκτρονικής ή μηχανικής για να φτιάξει το δικό του ρομπότ: «Αρκεί να "ψάχνεται" κάποιος. Πλέον, άλλωστε, υπάρχουν καταστήματα και στη χώρα μας όπου μπορεί κανείς να αγοράσει ένα ρομποτικό "κιτ" και, με τη φαντασία του και το μεράκι του, να δημιουργήσει μια έξυπνη μηχανή. Με τη χρήση των κατάλληλων αισθητήρων μπορείς να επιτύχεις σχεδόν τα πάντα -η ρομποτική είναι η επιστήμη του μέλλοντος αλλά και του παρόντος».

Πληροφορίες: www.grobot.gr

Μιλάει ο δικός μας Δήμος στην κάμερα του STAr και παρουσιάζει το ηλεκτρονικό λουλούδι του...

Πρεμιέρα για το protagon.gr Τρίτη και 13.

Μέρα που διάλεξαν κι αυτοί για να βγουν... Τρίτη και 13! Σίγουρα δεν είναι προληπτικοί. Ας τους καλωσορίσουμε. Κάθε καινούρια αρχή στο διαδίκτυο, που δεν είναι στο πόδι, είναι καλοδεχούμενη. Και τούτη εδώ η δουλειά δείχνει να είναι καλοδουλεμένη. Άσε που τη βγάζει ένας ακομα Θεοδωράκης, ο Σταύρος, με μια πλειάδα καταξιωμένων ανθρωπων στα μέσα ενημέρωσης. Κι ας είναι από τα Χανιά ο Σταύρος Θεοδωράκης... Δε βαριέσαι, λεπτομέριες...

  • Πατήστε ΕΔΩ για να τους δούμε.

Η Ακαδημία Πλάτωνος στους κινηματογράφους

Δευτέρα σήμερα, καλή εβδομάδα με μια κινηματογραφική πρόταση. Στους κινηματογράφους παίζεται το έργο που φέρει τον τίτλο "Ακαδημία Πλάτωνος". Λίγα λόγια για το έργο:

Ο Σταύρος διατηρεί ένα ψιλικατζίδικο σε μια λαϊκή γειτονιά της Αθήνας, ενώ παράλληλα φροντίζει και τη μητέρα που "τα έχει χάσει" ύστερα από ένα σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο. Αγαπημένη του συνήθεια είναι να κάθεται με τους φίλους του έξω από το μαγαζάκι του και να παρατηρούν με μια ανάλαφρη ξενοφοβική αφέλεια τη γειτονιά τους να μεταλλάσσεται. Όλα αυτά θα αλλάξουν όταν ένας διερχόμενος Αλβανός θ' αναγνωρίζει στο πρόσωπο της μητέρας του Σταύρου τη χαμένη του μητέρα.

Ο Έλληνας σκηνοθέτης ξαναγυρνά στην αγαπημένη του θεματική ("My Sweet Home") προσεγγίζοντας αυτήν τη φορά τις έννοιες της εθνικής ταυτότητας και της ξενοφοβίας μ' έναν σεναριακά ευρηματικό και ταυτόχρονα διασκεδαστικό τρόπο. Η απολαυστική κομεντί με τις μεγάλες δόσεις γλυκόπικρου χιούμορ ξεχώρισε στο περασμένο Φεστιβάλ του Λοκάρνο κερδίζοντας τρία βραβεία, το ένα εκ των οποίων για την εξαιρετική ερμηνεία του Αντώνη Καφετζόπουλου.

Σκηνοθεσία: Φίλιππος Τσίτος Σενάριο: Φίλιππος Τσίτος Αλέξης Καρδάρας Φωτογραφία: Πολυδεύκης Κυριλίδης Μουσική: Eνστρο Μοντάζ: Δημήτρης Πεπόνης Ηθοποιοί: Αντώνης Καφετζόπουλος, Αναστάς Κοτζίνε, Τιτίκα Σαρινγκούλη Γιώργος Σουξές , Κωνσταντίνος Κορωναίος, Παναγιώτης Σταματάκης, Μαρία Ζορμπ.

Ακαδημία Πλάτωνος - Δευτέρα 12/10, στις 18:00, στον κινηματογράφο ΕΛΛΗ, Ακαδημίας 64 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο), 2103632789.

Από την ειδησεογραφία, έτσι για να ξέρετε...

Διαβάζουμε στο ΠΡΕΖΑ TV και μεταφέρουμε χωρίς τα σχόλια του την παρακάτω είδηση:

Την έκπληξή του για τη βράβευσή του με το Νόμπελ Ειρήνης εξέφρασε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, τονίζοντας ότι δέχεται την τιμή που του έγινε ως μια έκκληση για δράση προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι προκλήσεις του 21ου αιώνα.
"Αισθάνομαι έκπληξη και βαθιά ταπεινότητα από την απόφαση της επιτροπής του Νόμπελ" δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος στους δημοσιογράφους μιλώντας από το Λευκό Οίκο. "Δεν το θεωρώ ως αναγνώριση των επιτευγμάτων μου αλλά ως την επιβεβαίωση της αμερικανικής ηγεσίας όσον αφορά τις ελπίδες των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο".
"Για να είμαι ειλικρινής, δεν νομίζω ότι αξίζω να βρεθώ στη συντροφιά τόσων προσωπικοτήτων που άλλαξαν την εποχή τους και οι οποίοι τιμήθηκαν με αυτό το βραβείο", πρόσθεσε, σε μια προσπάθεια να αποκρούσει τις κριτικές σύμφωνα με τις οποίες δεν έχει κάνει αρκετά πράγματα για να δικαιούται το βραβείο.

Τώρα κάντε μόνοι σας τα σχόλια για το πώς λειτουργούν οι θεσμοί που κάποτε, αθώοι όντες, πιστεύαμε... Αυτός είναι ο κόσμος που ζούμε κι αν δεν κάνουμε κάτι να τον αλλάξουμε εμείς όλο και χειρότερος θα γίνεται...

42 χρόνια χωρίς τον Τσε Γκεβάρα

Το είδα στο internet, μου άρεσε και το μεταφέρω εδώ. Γενιές και γενιές μεγαλώσαμε θεωρώντας τον Τσε σαν τον πιο συνεπή και σπουδαίο επαναστάτη. Η αφίσα του βρέθηκε και στόλισε τα νεανικά μας δωμάτια. Το πρόσωπό του τυπώθηκε στα μπλουζάκια μας. Ο ασυμβίβαστος που άφησε τη σίγουρη θέση του υπουργείου που του πρόσφερε ο Κάστρο στην Κούβα για να πάει να βοηθήσει την επανάσταση σαν αντάρτης στην Αφρική και τη Βολιβία όπου τελικά βρήκε σκληρό θάνατο. 42 χρόνια χωρίς τον Τσε Γκεβάρα και καθώς οι δυσκολίες της ζωής μεγαλώνουν κάθε μέρα νιώθουμε να μας λείπει. Αν και το άστρο του μας οδηγεί πάντα στις πράξεις μας...

  • Δείτε περισσότερα στοιχεία από το TVXS καθώς και δύο εξαιρετικά βίντεο.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην οικονομική κρίση του 2011. Σε δύσκολες εποχές, δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA