Ολοκληρώσαμε το νέο τεύχος του "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ ΣΙΔΗΡOΔΡΟΜΟΥ, αριθμός 183

Στιγμιοτυπο οθονης 2026 07 03 12.40.19 μμ

Αυτό είναι το φύλλο του ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ Σιδηρόδορομου τ. 183 που ολοκληρώσαμε την Τετάρτη 1/4/2026. Μπορείτε να το δείτε όπως είναι τυπωμένο ΕΔΩ. Σταθερός, όπως πάντα στην παρουσία του! Σταθεροί και οι άνθρωποι που έχουν την ευθύνη έκδοσης του, από το Σωματείο Συνταξιούχων ΗΣΑΠ, τη Διοίκηση του.Ύστερα από μιας εβδομλαδας δουλειάς, ολοκληρώθηκε και αυτή η έκδοση.

anagrafi.040324

Εδώ, σ' αυτό το τυπογραφείο, την ΑΝΑΓΡΑΦΗ, στο Περιστέρι, γίνεται η τεχνική επεξεργασία του "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ Σιδηρόδρομου". Η Ανδρομάχη ή Μάχη είναι η κοπέλα που συνεργαζόμαστε στο στήσιμο της. 

ilektrikos.171Η έκδοση μιας εφημερίδας είναι ένας κύκλος. Μόλις ολοκληρωθεί ένα τεύχος και αφού περάσει λίγος καιρός και το χαρούν οι ανθρωποι του, αρχίζουμε να ετοιμάζουμε το επόμενο. Με τη μόνη διαφορά ότι την ύλη γι' αυτό το φύλλο την πήρα (επειδή εκεί βρισκόμουν) στο Βανκούβερ του Καναδά που βρίσκεται στην άλλη μεριά του πλανήτη γη και από εκεί τη δούλεψα. Ευχαριστώ πολύ για την καλή συνεγασία την Ελευθερία, την Γραμματέα του Σωματείου που βοήθησε πολύ σ' αυτή την προσπάθεια, η οποία λειτούργησε άψαγα.

Και κάτι ακόμα. Από αυτό το φύλλο, ύστερα από τριάντα και πλέον συνεχούς χρόνια έκδοση για καθαρά οικονομικούς λόγους η έκδοση γίνεται τρίμην και όχι δίμηνη. Είναι φανερό ότι κάποιους ενοχλούν οι ελεύθερες φωνές και θέλουν αν τις αποδυναμώσουν...

Ωστόσο προσωπικά δεν παύω να χαίρομαι κάθε φορά που συμβαίνει να  ολοκληρώνουμε αυτή τη διαδικασία, επειδή είναι απόλυτα σταθεροί στους χρόνους και τις ευθύνες του και κάνουμε πραγματική δουλειά... Ιδιαίτερα ο πρόεδρος Θύμιος Ρουσιάς, η καρδιά και η ψυχή αυτής της προσπάθειας...

Όλα τριγύρω αλλάζουμε κι όλα τα ίδια μένουν, λέει ένας ποιητής. Ο χρόνος φεύγει σαν αέρας. Είναι μια όμορφη διαδικασία που γίνεται, κάθε δίμηνο. Διότι κάθε πράγμα που αξίζει, έχει τη δουλειά του. Τίποτα και πουθενά, κάτι, δε γίνεται "μαγικά" κι από μόνο του.

Το συναίσθημα; Χαρά για κάτι όμορφο που δημιουργούμε τακτικά με συνέπεια και συνέχεια. Μια όμορφη διαδικασία που επαναλαμβάνεται σταθερά, χρόνια τώρα. Και δεν ξέρω το γιατί (ή μάλλον ξέρω...) αλλά μ' αρέσει πολύ όλη αυτή η διαδικασία. Κι αυτό, το κάνουν οι άνθρωποι του να φαίνεται έτσι. Ιδιαίτερα ο πρόεδρος Θύμιος Ρουσιάς! Νιώθω την αγάπη τους, τη ζεστασιά, την καλή συνεργασία τους που αποτυπώνεται και στην ποιότητα της δουλειάς μας.

Και κάπως έτσι η ιστορία μας με το Σωματείο Συνταξιούχων ΗΣΑΠ, σύνεχίζεται. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που θεωρώ μεγάλο προνόμιο μου να συνεχίζω μαζί τους αυτό που ξεκίνησε εδώ και 30 χρόνια, από τη γέννηση της εφημερίδας με τους συνταξιούχους του ΗΣΑΠ. Ανθρώπους ξεχωριστούς, με ήθος και συνείδηση που σπάνια βρίσκεις στον κόσμο, στο συνάφι εκείνων που ασχολούνται με τα κοινά. 

Αν και έχω αλλάξει δύο ανθρώπους, στις θέσεις ευθύνης του προέδρου στο Σωματείο, τον Μανώλη Φωτόπουλο στο ξεκίνημα και για 15 χρόνια και τον Θύμιο Ρουσιά τα τελευταία 12 χρόνια, ποτέ δεν είχα πρόβλημα από κανέναν τους. Τον Θύμιο τον ήξερα και συνεργάστηκα μαζί του, άλλα δέκα χρόνια πριν, καθώς ήταν ο Γραμματέας του Σωματείου, επί εποχής Φωτόπουλου.

Εξαιρετικοί άνθρωποι! Είναι από αυτούς που λύνουν, αντί να δημιουργούν προβλήματα, που χαίρονται μ' αυτό που κάνουν και δεν μιζεριάζουν από λάθη που μπορεί να συμβούν. Και επιπλέον, εκτιμούν πολύ τη δουλειά που τους προσφέρω, όλα αυτά τα χρόνια.

Κι όταν λέω «φτιάχνω» την εφημερίδα που βλέπετε, εννοώ ότι τη σχεδιάζω και την υλοποιώ ως έκδοση. Δίνω δηλαδή μορφή στα άψυχα κείμενα. Στην έκδοση που μπορείτε να δείτε πατώντας ΕΔΩ, και που είναι η τελευταία, όπως θα διαπιστώσετε.

Είναι ένα έντυπο «συνδικαλιστικό», με την έννοια ότι προβάλλει τη δράση του Σωματείου, αλλά και δημιουργεί εκείνες τις προϋποθέσεις που είναι απαραίτητες για να διατηρείται (το Σωματείο και οι άνθρωποι του) ενωμένο και αγαπημένο στα μάτια των 2.000- 2.500 περίπου μελών του, συνταξιούχων του ΗΣΑΠ σε όλη την Ελλάδα, όπου κι αν μένουν.

Βέβαια, όπως σε όλους, η πανδημία του Covid-19, δημιούργησε κι εδώ τα προβλήματα της. Εκείνον τον καιρό, θυμάμαι, οι άνθρωποι του Σωματείου, παίρνοντας όλα τα μέτρα ασφαλείας, πήγαιναν τρεις φορές την εβδομάδα στον Πειραιά, στα γραφεία τους και σαν τα μυρμήγκια, ιδιαίτερα ο Θύμιος, ακόμα και από το σπίτι του, μάζευε την ύλη του 16σέλιδου ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ σε σχήμα ταμπλόιντ.

Μ’ αυτόν τον τρόπο και με καλό προγραμματισμό, κατάφεραν να μην χάσουν εκδόσεις, παρά μόνο μία! Άθλος, αν σκεφτεί κανείς, από τι περάσαμε… Και τι περνάμε! Αφού ο φόβος για τον Covid-19 δεν έχει φύγει, εντελώς.

Διατηρούν επίσης ένα εξαιρετικό διαδικτυακό τόπο για την άμεση ενημέρωση των μελών τους. Τις άμεσες ανακοινώσεις τις «ανεβάζει» η Ελευθερία, που έχει και τη γραμματειακή υποστήριξη του Σωματείου. Και τη γενική επιμέλεια έχω εγώ. Δείτε το ΕΔΩ, παρακαλώ.

ilektrikos090126

Γενικά, είμαι πολύ χαρούμενος που συνεργάζομαι μαζί τους. Ακούν τις παρατηρήσεις μου, προσεκτικά και τις περισσότερες φορές τις εφαρμόζουν. Κάνουν τη δουλειά μου δημιουργική και ευχάριστη και τους ευχαριστώ γι’ αυτό. Και καθώς κι εγώ είμαι πια ο ίδιος συνταξιούχος, τους καταλαβαίνω όλο και περισσότερο. Το Σωματείο Συνταξιούχων ΗΣΑΠ, αποτελεί ένα πρότυπο δημιουργικότητας.

Κάποιοι λένε ότι τα Σωματεία Συνταξιούχων, είναι για απομάχους της δουλειάς. Που ζουν στο περιθώριο και ζουν με τις μνήμες τους από τα παλιά. Μπορεί να είναι και αυτό, αλλά πιστέψτε με, πολλοί νέοι θα ήθελαν να τους μιμηθούν στη δουλειά που προσφέρουν, εθελοντικά, για το κοινό καλό!

Μικρές αποδράσεις, οξυγόνο ζωής…

Posted in Επικαιρότητα

Πάντα μου άρεσαν τα ταξίδια. Και στην πρώτη ευκαιρία τα έκανα. Το μόνο που χρειάζεται είναι μια καλή παρέα, υπομονετική, διαθέσιμη να μοιραστεί απλά πράγματα, χωρίς γκρίνιες και υστερίες. Αυτό μόνο. Όλα τα άλλα τα βρίσκεις στο ταξίδι.

Που δεν χρειάζεται και ιδιαίτερο προγραμματισμό. Τα στοιχειώδη και λίγο χρόνο με ανοιχτή διάθεση για νέες γνωριμίες τόπων και ανθρώπων. Κι αν έχει η Ελλάδα όμορφα μέρη να πας… Όπου και αν γυρίσεις το κεφάλι σου θα βρεις. Καλή διάθεση να υπάρχει και όλα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα.

Τώρα μάλιστα καθώς χειμωνιάζει ο καιρός όλα είναι πιο εντυπωσιακά όμορφα. Το είδα χθες το μεσημέρι στη Στεμνίτσα. Κυριακή να βρέχει απλά, ποτιστικά και να έχει απλώσει το άσπρο πέπλο της μια ομίχλη που δυσκολεύει την κίνηση στο δρόμο, αλλά είναι μοναδική…

Στο σπίτι να περιμένει το ζεστό φαΐ λίγο πριν πάρουμε το δρόμο για την επιστροφή στην Αθήνα. Που τελικά ήταν ήσυχος, χωρίς μποτιλιαρίσματα.

Δευτέρα πρωί. Στην αρχή της πρώτης εβδομάδας του καινούριου χρόνου στο γραφείο. Σκέψεις όμορφες καθώς οι ρυθμοί της δουλειάς σε λίγο θα με παρασύρουν αλλού. Μια προσπάθεια να κρατήσω ότι μπορώ από αυτό το πολύ όμορφο τριήμερο…

  • Ας ξεκινήσουμε όμορφα τη μέρα μας, το μήνα, το χρόνο μ' αυτό το υπέροχο PPS. Πατήστε ΕΔΩ για να το δείτε.
  • Εκπληκτική, όπως πάντα η Μαριέττα Μουρούτη στις ευχές της. Δείτε ΕΔΩ
  • Ευχές, δείτε ΕΔΩ του PDF και από τον Κώστα Βαρσάμη , πρόεδρος των Μηχανικών της ΔΕΗ
  • Κι από την Ελένη και Λίλη χρόνια πολλά. Δείτε ΕΔΩ. Σας ευχαριστώ όλους!

Ενδιαφέρον για τις αποδείξεις...

Posted in Επικαιρότητα

Τελικά δεν είναι και κάτι φοβερό να προσαρμοστούμε στις νέες συνθήκες. Αρκεί να μας γίνει συνείδηση και να προσπαθούμε να ανταποκριθούμε σωστά στις υποχρεώσεις μας, ως πολίτες. Ίσως έτσι δοθεί το πρώτο “χτύπημα” στο τέρας της φοροδιαφυγής, μια ακόμα μεγάλη πληγή της ελληνικής οικονομίας.

Ιδού ένα δημοσίευμα αθηναϊκής εφημερίδας,σχετικό:

«Και τώρα μαζεύουμε αποδείξεις από παντού». Αυτό είναι το σύνθημα που στέλνει το υπουργείο Οικονομικών σε 4.000.000 μισθωτούς και συνταξιούχους αλλά και σε άλλες κατηγορίες φορολογουμένων προκειμένου να μειωθεί η φοροδιαφυγή και να αυξηθούν τα δημόσια έσοδα.

Το κίνητρο που δίνει το υπουργείο Οικονομικών σε όσους συγκεντρώνουν αποδείξεις είναι διπλό: αφενός θα λαμβάνονται υπόψη για τον προσδιορισμό του ύψους του αφορολογήτου ορίου και αφετέρου θα μπορεί ο φορολογούμενος να έχει επιπλέον έκπτωση φόρου, ιδιαίτερα για εκείνους με μεσαία και υψηλά εισοδήματα.

Ακόμη δεν έχει προσδιοριστεί σε τι ποσοστό θα εκπίπτουν αλλά, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του Βήματος, στόχος είναι η επιστροφή του φόρου για τους πολίτες-καταναλωτές να καλύπτει τουλάχιστον τον ΦΠΑ που έχει καταβληθεί.

Με το νέο καθεστώς που πρόκειται να εφαρμόσει η κυβέρνηση ο πελάτης δεν θα έχει λόγο να μη ζητεί απόδειξη αφού και παραπάνω χρήματα να πληρώσει λόγω του ΦΠΑ αυτά θα του επιστραφούν με την εκκαθάριση της φορολογικής δήλωσης.

Σύμφωνα με τα όσα ισχύουν σήμερα αλλά και τις προσθήκες που ετοιμάζει το υπουργείο Οικονομικών στη λίστα των δαπανών με αποδείξεις που θα εκπίπτουν από το εισόδημα οι πολίτες θα πρέπει από σήμερα να μαζεύουν ανελλιπώς αποδείξεις από σουπερμάρκετ, γιατρούς, δικηγόρους, συμβολαιογράφους, λογιστές- φοροτέχνες, ψυχιάτρους, λογοθεραπευτές, εμπόρους ειδών ένδυσης και υπόδησης, επίπλων, οικιακών συσκευών και εξοπλισμού, ηλεκτρονικών υπολογιστών και ποδηλάτων.

Επίσης θα προστεθούν τα συνεργεία αυτοκινήτων και δικύκλων, ενώ θα εξακολουθήσουν να ισχύουν οι αποδείξεις από κομμωτήρια, γυμναστήρια, ινστιτούτα αισθητικής, καθώς και από ηλεκτρολόγους, υδραυλικούς, ελαιοχρωματιστές, αλουμινάδες, πλακάδες, πατωματζήδες κ.ά., ενώ θα προστεθούν τα καθαριστήρια, τα βιβλιοπωλεία, οι καφετέριες, τα ζαχαροπλαστεία και οι καντίνες (σήμερα ισχύει για εστιατόρια, ταβέρνες, μπαρ και κέντρα διασκέδασης).

Ακόμη θα λαμβάνονται υπόψη οι αποδείξεις από ενοικιαζόμενα δωμάτια ή διαμερίσματα, ξενώνες κτλ. Παράλληλα θα περιληφθούν και οι αποδείξεις από ταξί, λαϊκές αγορές και άλλες δραστηριότητες που σήμερα δεν υποχρεούνται στην έκδοση αποδείξεων.

“Υψηλοί” ταξιδιώτες στο χωριό μαζί μας

Posted in Επικαιρότητα

Το να δεις τον Αβραμόπουλο να τρώει με την παρέα του, καμιά εικοσαριά γυναικόπαιδα, στο διπλανό τραπέζι της ταβέρνας του “Ταλούμη” στο Ελληνικό είναι μάλλον αναμενόμενο. Στο κάτω – κάτω στο χωριό της μητέρας του είμαστε και τέτοιες γιορτινές μέρες λογικό είναι να βρίσκεται εδώ, απαλλαγμένος από τις υπουργικές του υποχρεώσεις καθώς το κόμμα του μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου έπαψε να είναι κυβέρνηση.

Το να ακούς όμως ότι ο πρωθυπουργός της χώρας βρίσκεται σ' αυτό το μικρό χωριό της Αρκαδίας, την επομένη της Πρωτοχρονιάς, έχοντας νοικιάσει ένα πολύ όμορφο διαμέρισμα στου Σαλαντή, τον “Ελαιώνα”, είναι, όπως και να το κάνουμε εντυπωσιακό.

Το μεσημέρι ο Γιώργος είδε τον Γ. Α. Παπανδρέου να περπατά αμέριμνος στο δρόμο ανεβαίνοντας για τον Αη Λια, συνοδευόμενος από το σωματοφύλακά του και το θεώρησε περίπου κάτι το φυσιολογικό. Το ίδιο φυσιολογικά ανέφερε πως και ο Σαμαράς την ίδια ώρα ήταν στην Καρύταινα, δίπλα μας δηλαδή.

Στα δικά μας τα χρόνια στο χωριό, θυμάμαι μια φορά που ήρθε η Μάρθα Βούρτση με τον Νίκο Ξανθόπουλο την εποχή που έκαναν τεράστιες επιτυχίες με τις ταινίες της Κλακ Φίλμ και τρελαινόμαστε.

Εδώ το βλέπουν σαν κάτι απλό και συνηθισμένο. Η αλήθεια τώρα είναι πως άλλαξαν οι εποχές, οι εμπειρίες από τους πολιτικούς, όλα. Φυσικά και αποτελεί τιμή για ένα χωριό να φιλοξενεί τέτοιους πολιτικούς, αλλά δεν τρελαίνονται κι όλα. Και δικαιολογημένα...

 

Και ξαφνικά το πρωί έριξε χαλάζι!

Posted in Επικαιρότητα

Εμ, τον γλωσσοφάγαμε τον καιρό... Καλοκαίρι, υψηλές θερμοκρασίες, είπε κι αυτός να αλλάξει τακτική. Έτσι άρχισε τις πρώτες βροχές και... θυμωμένος καθώς είναι από τις άδικες κριτικές μας έριξε και χαλάζι κατά τις 10 το πρωί, όπως και αρκετή βροχή.

Το δελτίο της ΕΜΥ σαφές: Χειμωνιάζει από σήμερα, καθώς σε ολόκληρη τη χώρα υποχωρεί ο υδράργυρος. Θυελλώδεις άνεμοι πνέουν στα πελάγη και αναμένονται τοπικές βροχές και σποραδικές καταιγίδες κυρίως στη δυτική...
Οι χαμηλές θερμοκρασίες αναμένεται να διατηρηθούν έως τη Δευτέρα.

Νησιά Ιονίου, Ήπειρος, δυτική Στερεά, δυτική Πελοπόννησος
νεφώσεις με βροχές και σποραδικές καταιγίδες.
άνεμοι: δυτικοί 4 με 6 μποφόρ και στο Ιόνιο τοπικά 7 με 8 μποφόρ.
Θερμοκρασία: από 08 έως 17 βαθμούς Κελσίου. Στην Ήπειρο 3 με 4 βαθμούς χαμηλότερη.

Θεσσαλία, ανατολική Στερεά, Εύβοια, ανατολική Πελοπόννησος

Πρόσκαιρες τοπικές νεφώσεις, άνεμοι: δυτικοί νοτιοδυτικοί 4 με 6 και στα ανατολικά και νότια τοπικά 7 με 8 μποφόρ. Θερμοκρασία: από 03 έως 17 βαθμούς Κελσίου.
Περίπου ίδια είναι τα πράγματα σε όλη την Ελλάδα...

Πρωτοχρονιά στο χωριό...

Posted in Επικαιρότητα

Ο άγιος Βασίλης, κάπου στον κόσμο, πιο... σοβαρός φαίρνει δώρα στα παιδιά...

Το προνόμιο να κάνω Πρωτοχρονιά στο χωριό είχα χρόνια να το εκμεταλλευτώ. Συνέβη φέτος χωρίς προγραμματισμό, την τελευταία στιγμή και το χάρηκα ιδιαιτέρως.

Ήταν μια σημαντική αλλαγή στις συνήθειές μου. Κι αποδείχθηκε παρά την επιπλέον κούραση του ταξιδιού, καλή ως επιλογή. Εδώ, έχουν “στολίσει” πραγματικά πολύ όμορφα όλους τους κεντρικούς δρόμους με χιλιάδες φωτεινά λαμπιόνια, έχουν στήσει φάτνη στην πλατεία και έναν μεγάλο άγιο Βασίλη φωτισμένο.

Φτάσαμε τρεις ώρες πριν το γύρισμα του χρόνου σ' ένα γιορτινά στρωμένο τραπέζι. Φάγαμε, “βαρύναμε” και το γυρίσαμε στο “31” με ότι μικρά μεταλλικά νομίσματα υπήρχαν διαθέσιμα. Μόλις που με πρόλαβε ξύπνιο η αλλαγή της χρονιάς. Είπαμε χρόνια πολλά, κόψαμε την πίτα και... δέκα λεπτά αργότερα βρισκόμουν στο κρεβάτι μου.

Ευτυχώς, ούτε που πρόλαβα να ανοίξω το “Αθηνόραμα” και να δω τις δεκάδες προτάσεις για ρεβεγιόν. Άχρηστες πληροφορίες θα ήταν Εδώ, άλλωστε, στην επαρχία τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά. Ήδη η ατμόσφαιρα, ο τρόπος που κινούνται οι άνθρωποι, η ίδια η ατμόσφαιρα σε προδιαθέτει για ένα περιβάλλον πιο ήρεμο, απ' αυτό που χρειάζονται οι άνθρωποι της πόλης για να' ρθούνε στα ίσια τους.

Το ξύπνημα της επόμενης μέρας (Πρωτοχρονιάς) ακόμα καλύτερο ύστερα από οκτώ ώρες γεμάτο ύπνο. Το πρωί ο Λάμπρος πάει με τον Γιώργο για ξύλα έξω από το χωριό κι εγώ βρίσκω την ευκαιρία να ρίξω, χαλαρά, μια ματιά στον υπολογιστή μου για να “ανεβάσω” την ανάρτησή μου και να δω τις εξελίξεις στα on line παιχνίδια μου.

Είναι βέβαια μια εμπειρία μοναδική με τις... ταχύτητες μιας PSTN τηλεφωνικής σύνδεσης στα 34 Kb...Συνηθισμένοι στις ευρυζωνικές συνδέσεις είναι σαν να βρίσκεσαι σε άλλο κόσμο. Έναν κόσμο όμως που ασκεί πάνω μας μια μοναδική γοητεία...

Στο “Καθολικό”, στη Στεμνίτσα, έχει μια μοναδική ζεστασιά που κάνει κάποια καφέ να ξεχωρίζουν. Κι οι άνθρωποι που το διαχειρίζονται με το χαμόγελο και με τιμές εκπληκτικές (μόλις 2,5 ευρώ ο καπουτσίνο...). Σε λίγο θα διευρύνει, λέει, την παροχή υπηρεσιών του σε μεζεδοπωλείο. Μάλιστα χθες το βράδυ, απ' ότι είδαμε στις ανακοινώσεις του, οργάνωσε ρεβεγιόν με μπουφέ ελεύθερο στους πελάτες του.

Στην Παναγιά η ταβέρνα είναι κλειστή, το ίδιο και και στη διασταύρωση για Καρύταινα. Να ξεκουραστούν λίγο κι άνθρωποι από τη χθεσινή βραδιά. Η ταβέρνα όμως του “Ταλούμη” στο Ελληνικό Γορτυνίας είναι ανοιχτή και προσφέρει πολύ νόστιμα φαγητά και καλό λευκό μυρωδάτο κρασί...

Φάγαμε, ήπιαμε και... κοιμήθηκα σαν πουλάκι, τρεις ώρες, μέχρι τις 8 μ.μ. για ένα καφέ, γράψιμο και ένα ποτό αργότερα στο πολυτελέστατο ξενοδοχείο του χωριού που ξαναλειτουργεί με νέα διεύθυνση. Όμορφα ξεκίνησε η πρώτη μέρα του καινούριου χρόνου.


Ας είναι καλό μαζί μας το 2010!

Posted in Επικαιρότητα


Ανάποδα ή ίσια το ζητούμενο είναι ο άγιος Βασίλης να φέρει το δώρο που του παραγγείλαμε. Αλλιώς, την “εβαψε”....

Συνηθίζουμε τέτοιες μέρες να στέλνουμε γράμματα στον άγιο Βασίλη, να φέρνει πράγματα και να ικανοποιεί τις πεθυμιές μας που “γουστάρουμε” την καινούρια χρονιά. Πιο πολύ βέβαια, αυτό το κάνουν παιδιά... Αυτά πιστεύουν στον περίφημο άγιο, είτε της Κόκας Κόλας είναι, χοντρούλη και ροδαλό, είτε από τη Κεσσάρεια, αποστεωμένο και σοβαρό.

Φυσικά τα γράμματα φροντίζουν να τα στείλουν από νωρίς και σήμερα το πρωί, συνήθως, οι επιθυμίες πραγματοποιούνται. Κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο, μέσα σε ένα ωραίο περιτύλιγμα, βρίσκουν το δώρο τους να τους περιμένει.

Τι γίνεται όμως όταν ο αποστολέας είναι ένας από μας, αρκετά μεγάλος, με βιώματα και εμπειρίες που δεν έχει και περί πολλού το μύθο του άγιου... Διότι έχουμε δει και έχουμε πάθει..

Ο Αντώνης Παναγιωτακόπουλος δεν... δουλεύει στον ΕΛΤΑ αλλά στον ΟΤΕ, έπεσε όμως στο e-mail του το παρακάτω γράμμα στον άγιο Βασίλη και μου το προώθησε. Απολαύστε το και καλή χρονιά να είναι για όλους το 2.010 που μας μπήκε:

Αγαπητέ Άγιε Bασίλη,

Πρώτα πρώτα θέλω να σε ευχαριστήσω για το περσινό σου δώρο που ήταν μια ωραιότατη ρυτίδα στο μεσόφρυδο και έχω να σου πω ότι αν φέτος επιχειρήσεις να μπεις απ' την καμινάδα μου, θ' ανάψω τζάκι και θα σε κλάψουν οι τάρανδοι.

Kατά τα άλλα, όπως τα ξέρεις. Eτοιμαζόμαστε για γιορτές καπάκι Χριστούγεννα-Πρωτοχρονιά και θα περάσουμε κα-τα-πλη-κτι-κά όπως κάθε χρόνο.

Τις ημέρες των παραμονών θα επωφεληθούμε από το συνεχές ωράριο των καταστημάτων για να ξεχυθούμε σύσσωμοι στα μαγαζιά και να ψωνίσουμε ό,τι να' ναι και μετά θα κουβαλάμε τα ό,τι να' ναι μας φορτωμένοι με τις σακουλάρες πάνω κάτω στη Σκουφά, ψάχνοντας δύο ώρες για ταξί. Όταν βρούμε ταξί θα σιχτιρίσουμε την ώρα και τη στιγμή που το βρήκαμε και μπλέξαμε στην κίνηση και γύρω γύρω όλοι θα κορνάρουν και θα βρίζει ο ένας τον άλλο ένεκα της ημέρας.

Tο βράδυ της παραμονής των Xριστουγέννων, θα βγούμε έξω για να τιμήσουμε τη γέννηση του Θεανθρώπου και θα στριμωχτούμε κι εμείς στη φάτνη με τα ζώα, δηλαδή στο Rex, στην Aθηνών Aρένα, στο Bοτανικό και σε άλλα μέρη. Kαι θα φοράνε όοολες το "μικρό φορεμα" και όοοολοι οι άντρες θα καπνίζουν μια τεράστια γιορτινή πουράκλα που θα βρωμάει και θα ζέχνει. Ύστερα, αφού χορέψουμε και πιούμε ό,τι βρωμο-ποτό κυκλοφορεί σε μολότοφ στην αγορά, θα γυρίσουμε στο σπίτι για να ξεράσουμε και να περιμένουμε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς.

Tην παραμονή της Πρωτοχρονιάς θα ξαναξεχυθούμε στα μαγαζιά να ξαναψωνίσουμε τα ό,τι να 'ναι που περίσσεψαν απ' τα Xριστούγεννα και να επιστρέψουμε στα σπίτια μας πτώματα για να ετοιμαστούμε άρον άρον για το ρεβεγιόν. Tο πιο ευχάριστο απ' όλα είναι ότι επιτέλους θα συναντηθούμε όοοοολοι μαζί γιατί θα εγκλωβιστούμε στο Σύνταγμα και στην Kηφισίας πρωτοχρονιάτικα και θα καπνίζουμε μέσα στα αυτοκίνητα με αναμμένο το κλιματιστικό. Θα είμαστε και εκνευρισμένοι από πριν που φάγαμε στο σπίτι της μαμάς όπου περάσαμε φριχτά μιας και συγκεντρωθηκε όλη η οικογένεια για να τσακωθεί, όπως κάθε χρόνο. Eπίσης όπως κάθε χρόνο, το φαγητό θα είναι χάλια, γιατί το κρέας της γαλοπούλας είναι απαίσιο και σκληρό και άμα κρυώσει γίνεται σαν βατραχοπέδιλο. Παρ' όλα αυτά, θα καταβροχθίσουμε τον άμπακο με έμφαση στη γέμιση και στη βασιλόπιτα και θα σκάσουμε και μετά θα νυστάζουμε και θα θέλουμε να χωρίσουμε τους/τις γκόμενούς/νές μας, γιατί φυσικά αυτοί φταίνε που τραβιόμαστε στη μέση της νύχτας σαν τους ηλίθιους, και στο μεταξύ όλα τα μαγαζιά θα είναι γεμάτα από κόσμο που καλωσορίζει το νέο χρόνο με ξέφρενο ενθουσιασμό, πράγμα το οποίο δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω.

Αυτόν το στίχο «πάει ο παλιός ο χρόνος ας γιορτάσουμε παιδιά», πρέπει να τον έχει γράψει ο Φόρεστ Γκαμπ γιατί μόνο αν είσαι ο Φόρεστ Γκαμπ γιορτάζεις που λιγοστεύει κατά ένα χρόνο η ζωή σου και θα σε φάει το μαύρο χώμα μια ώρα αρχίτερα. Aυτά!

Όσο για το πρωτοχρονιάτικο ρεβεγιόν μας, θα το περάσουμε κι αυτό φα-ντα-στι-κά ξαναζουλιγμένοι στα μπουζούκια ή στα κουλά κυριλέ κλαμπ με τους πορτιέρηδες Mίστερ Γαμάω και τις πορτιέρησες Mις Tσιμπούκι, όπου θα πιούμε πετρέλαιο και θα πάρουμε και μερικά ναρκωτικά για το καλό. Tην άλλη μέρα θα είμαστε κουρέλια και θα νομίζουμε ότι έχουμε τυφλωθεί μόνιμα και το ακουστικό μας νεύρο έπαθε ακαμψία, ωστόσο αργά το μεσημέρι θα σύρουμε τα κόκαλά μας μέχρι το πατρικό για να ξαναφάμε με την οικογένεια ό,τι έμεινε απ' το προηγούμενο βράδυ που η μαμά είχε μαγειρέψει για ένα λόχο. Mετά θα κάνουμε φύλο και φτερό τη χτεσινή βασιλόπιτα για να βρούμε το φλουρί που δεν θα βρεθεί ποτέ γιατί θα το έχει καταπιεί ο παππούς με το πρωινό του ρόφημα. Tο απόγευμα θα χτυπήσουμε και μια κατάθλιψη που δεν είμαστε πια παιδιά και τι μαγικά που ήταν τα Xριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά κάποτε και τι μουσικές παίζανε παλιά και ''τότε που ο κόσμος σε ένα μαγαζί ήταν όλοι γνωστοί'' και άλλες μαλακίες.

Kαι μετά οι γιορτές δεν θα λένε να τελειώσουν γιατί θα έχουμε και τα Φώτα και του Aϊ Γιαννιού και αϊ σιχτίρι αγαπητέ Άγιε Bασίλη!

Σ' αγαπάω, σ' εκτιμάω, αλλά κοίτα μην τολμήσεις και πλησιάσεις σπίτι μου. Φέτος θέλω μόνο Kαλικάντζαρους. Tουλάχιστον εκείνοι αντιμετωπίζουν την τραγωδία των γιορτών «α-να-τρε-πτι-κά», όπως θα έλεγε και ο Ευαγγελάτος, πριν τον απολύσουν!
Kαι τώρα κλείνω γιατί πρέπει να γράψω και σ' άλλο άγιο.

Σε κάνα μήνα έχουμε Bαλεντίνο....

«Πάει ο παλιός ο χρόνος!»...

Posted in Επικαιρότητα

Θα το τραγουδήσουμε απόψε αυτό το τραγούδι; Θυμάμαι μικροί το κάναμε. και χθες άκουσα να το τραγουδάει ένα κορίτσι από το εμπορικό τμήμα της «Κ».

«Πάει ο παλιός ο χρόνος!»... Με γερμένους τους ώμους από τα βάρη και τις υποχρεώσεις τελειώνει ώρα την ώρα... Κι αργά το βράδυ, όπως κάθε χρόνο, θα σβήσουμε τα φώτα να τον υποδεχθούμε με ιδιαίτερες φωταψίες καθώς θα ανταλλάσσουμε ευχές ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο, με υγεία σε έναν κόσμο ειρηνικό...

Έτσι να τους τρελάνουμε όλους, εμείς οι Ελληνάρες. Να παίρνουμε τα Ι. Χ. μας και ας παραπονιόμαστε για τα ακριβά τέλη κυκλοφορίας και να φεύγουμε σε μια τεράστια έξοδο για την οικονομική κρίση που περνάμε, μακριά από την Αθήνα.
Ο αντίλογος θέλει να πηγαίνουμε στα πάτρια εδάφη για πιο οικονομικές μίνι διακοπές. Μπορεί να είναι κι έτσι... Η αλήθεια είναι πάντως ότι στις εθνικές οδούς η Ελλάδα αναστενάζει. Αλλά έστω και σαν αλλαγή στην καθημερινότητα, καλό είναι...
Βράδυ παραμονής Πρωτοχρονιάς απόψε... Θα παίξουμε χαρτί, θα φάμε, θα πιούμε και θα γλεντήσουμε... Μόνο να ξεκουραστούμε λιγάκι θέλουμε.

Να ξεφύγω λίγο από τους τρελούς καθημερινούς ρυθμούς, να ξελαμπηκάρει λίγο το μυαλό μου, να πάει στα ίσια της η σπονδυλική μου στήλη κι η πλάτη μου.

Ωστόσο ας ευχηθώ στους φίλους να έχουν μια καλή χρονιά, γεμάτη επιτυχίες, επαγγελματική και κοινωνική καταξίωση. Με πολλά χαμόγελα, καλές στιγμές και εποικοδομητική δράση, σε όλα τα επίπεδα σαν αληθινοί ενεργοί πολίτες... Χρόνια πολλά!...

Και στο site αυτό μακροημέρευση καθώς ξεπέρασε ήδη τις 400 αναρτήσεις. Με πολλά χαμόγελα!

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην οικονομική κρίση του 2011. Σε δύσκολες εποχές, δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA